Saturday, May 20, 2006

Μηδενίζω το κοντέρ

Ξεκινάω πάλι από την αρχή. Από το μηδέν.
Σαν να γράφω για πρώτη φορά.
Σαν να μην έχω γράψει τίποτα ως τώρα.

Αυτό είναι ένα ημερολόγιο.
Δεν έχει «θέματα προς συζήτησιν».
Ούτε θέματα για Εκθέσεις Ιδεών.
Περιέχει μόνο σκόρπιες στιγμές.

Ζεστές. Όπως έρχονται στο μυαλό. Χωρίς επεξεργασία. Και χωρίς βιβλιογραφία.

Ένα πραγματικό ημερολόγιο, σαν εκείνα του παλιού καιρού.

Που τα βρίσκουν οι απόγονοι, με κιτρινισμένες σελίδες, και απορούν: «Για κοίτα – και τότε ένιωθαν σαν κι εμάς!»


***************************************************


Πρώτη φορά από τότε που άρχισα το blog κατάφερα να τελειώσω ένα βιβλίο.

Το σπίτι είναι γεμάτο από αρχινισμένα βιβλία με σελιδοδείκτες να τεκμηριώνουν που τα παράτησα.

Άλλο στην σελίδα 30 και άλλο στην 100.

Με βαραίνουν όπως οι αμαρτίες τις κολασμένες ψυχές.

Το αγαπημένο μου περιοδικό, το TLS (είμαι συνδρομητής του 35 χρόνια) στοιβάζεται, ανέγγιχτο. Κάποτε το ξεκοκάλιζα μέχρι τις Μικρές Αγγελίες.

Τα μειονεκτήματα της Δημόσιας Ζωής.


***************************************************

Τώρα, ελεύθερες σημειώσεις – χωρίς πρόγραμμα (όπως έλεγε η Μαρία Ρεζάν).

Την μία μέρα τρεις, την άλλη πέντε – την άλλη, καμία.

Όσοι περιμένουν βαθυστόχαστες σκέψεις, θα απογοητευθούν.

Νοστάλγησα την σοφία της επιφάνειας.

Τα πράγματα όπως συμβαίνουν και όπως φαίνονται.


***************************************************


Σήμερα το πρωί στο Mall. Shopping therapy.

Πήρα ένα ζευγάρι μαγικά παπούτσια. Με αυτά έχω την αίσθηση πως πετάω.

Άραγε έτσι νιώθουν οι μακάριοι όταν βολτάρουν στα συννεφάκια του Παραδείσου;


**********************************************


Αυτή είναι μία δοκιμή.

Δεν ξέρω αν και πότε θα συνεχιστεί.

Ψάχνω έναν άλλο δρόμο επικοινωνίας, πιο ανθρώπινο και λιγότερο θεαματικό.

Πιο καθημερινό και λιγότερο λόγιο.

Χωρίς αυθεντία - αλλά με αυθεντικότητα.

Θα δούμε.

122 comments:

  1. Γεια σου παπουτσωμένε Γάτε!

    Αν και ποντικός, θα σε επισκέπτομαι συχνά να παίζουμε το ...αιώνιο παιχνίδι μας, απλά και φιλικά.

    Καλή νέα αρχή και καλή συνέχεια!

    ReplyDelete
  2. Με γεια τα μαγικά παπούτσια!
    Βέβαια πετάτε,πετούν οι άγγελοι!
    Δε θέλουμε βαθυστόχαστες σκέψεις,ό,τι του έρχεται του Ντον,να το γράφει.
    Όποτε δεν βαριέται,όταν δεν τεμπελιάζει..
    Ο Ντον μας δίνει χαρά και μόνο με τη φατσούλα του!
    Ό,τι θέλει..
    Στιγμές,δηλαδή ζωή!
    Ζωή είναι ζωή μου,η ζωή...

    ReplyDelete
  3. Καλή αρχή αγαπητέ Νίκο. Δεν πρόλαβα να ανεβάσω ποστ στο blog μου για το τέλος της εποχής που δημιουργήθηκε σήμερα και εσύ μου απάντησες ξεκινώντας μόνος σου την νέα εποχή. Ευρηματικός όπως πάντα.

    ReplyDelete
  4. Ας το πει κάποιος στην Αφροδίτη να χαρεί. Θα έχει πλαντάξει απο το κλάμα.

    ReplyDelete
  5. Eτσι μπράβο,μια καινουρια αρχη ,και όπως πάει .Εμεις σας αγαπαμε!!

    Ο ενας λογος που είμαι χαρουμενος είναι αυτη η νέα αρχη,ο άλλος οτι πριν λίγο είδα στην τηλεόραση την Φωτεινη Δαρρα.Οπως έχω δηλώσει απλα υποκλινομαι στη γοητεια της φωνης και της παρουσιας....

    Σας φιλώ,με αγάπη

    ReplyDelete
  6. Το μηδέν θα κάνω κύκλο
    Κι εκεί μέσα θα χορεύω
    Κι ας μην ξέρω που πηγαίνω
    Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω.

    Τη ζωή μου μηδενίζω,
    Πάει να πει πως ξαναρχίζω,
    Τη ζωή μου μηδενίζω,
    Πίσω δεν ξαναγυρίζω...

    Βάλαμε φωτιά στα φρένα
    Και μας έμεινε το γκάζι
    Με ταχύτητες μεγάλες
    Μοναχά η γη αλλάζει.
    Έτσι μόνο η γη αλλάζει
    Με ταχύτητες μεγάλες
    Βάλαμε φωτιά στα φρένα
    Και μας έμεινε το γκάζι.

    Στάχτη γίνανε τα πάντα
    Κάηκε το παρελθόν μου
    Όλη μου η περιουσία
    Στην καρδιά και στο μυαλό μου.

    Τη ζωή μου μηδενίζω,
    Πάει να πει πως ξαναρχίζω,
    Τη ζωή μου μηδενίζω,
    Πίσω δεν ξαναγυρίζω...

    Βάλαμε φωτιά στα φρένα
    Και μας έμεινε το γκάζι
    Με ταχύτητες μεγάλες
    Μοναχά η γη αλλάζει.
    Έτσι μόνο η γη αλλάζει
    Με ταχύτητες μεγάλες
    Βάλαμε φωτιά στα φρένα
    Και μας έμεινε το γκάζι.

    ReplyDelete
  7. Σου ευχήθηκα και από "εκεί" πολλά ποντικάκια!

    Θα τα λέμε συχνά και θα διαφωνούμε συχνότερα ελπίζω!.. Πάντα όμως με αγάπη!!!

    :)
    Λ.-

    ReplyDelete
  8. Καλή καινούργια αρχή

    ReplyDelete
  9. Έχω αμφιβολίες αν είσαι ο Δήμου. Ο Δήμου δεν γράφει έτσι. Ποιος είσαι;

    ReplyDelete
  10. @glenn
    Τι είναι αυτό τώρα glenn?
    Μη μας τρομάζεις!

    ReplyDelete
  11. Θα μας τρελλααααααααααααααααανεις!!!

    Sie fahren mich verrückt.....

    glücklicher Anfang!!!!

    ReplyDelete
  12. Αχ ΝΔ, έχετε ακούσει για τη μουσική jazz;;; Σίγουρα πιο ενδιαφέρουσα από τη μουσική της Eurovision...

    Δεν υπάρχει διαφυγή από την επωνυμία. Αυτό κατάλαβα από το πρώτο blog σας τόσο καιρό. Μια νέα αρχή τώρα; Ένας έφηβος πάλι μπροστά στην κοινωνικοποίηση;

    Τις ευχές μου για το νέο εγχείρημα! Για να δούμε όμως μέχρι πού μπορεί να φτάσει η "απλότητα" και η "ειλικρίνεια"...

    ReplyDelete
  13. Καλορίζικο!

    Δύσκολο εγχείρημα μου φαίνεται.
    Άντε, να τα κατοστήσεις τα blog!

    Μήπως θα έπρεπε να μπει η ώρα στα σχόλια;

    ReplyDelete
  14. Tornero!Tornerai!

    Eπιστρεφω!Επιστρεφεις!

    La Vita e.....

    που τραγουδησε και ο Ρουμανος...

    ReplyDelete
  15. Glenn, άσε τις θεωρίες συνωμοσίας και μην πανικοβάλλεις τον κόσμο. Ο γάτος είναι!

    Το άλλο blog πάντως έχει πέσει εδώ και πολλή ώρα - κρίμα και δε μπορώ να συνεχίσω την περιγραφή του event :(

    ReplyDelete
  16. mickey μπορούμε να συνεχίσουμε εδώ. Το τραγούδι της Λιθουανίας συμπαθητικό, αλλά μάλλον δεν θα κερδίσει...

    ReplyDelete
  17. Με το συμπαθειο αλλα...τι ειναι αυτο εδω ? Σκορποσχόλι,κατα το σκορποχωρι ? Εμεις οι σοβαροι δεν θελουμε μπλογκοραππερ,θελουμε τον Δημου. Θεμα & σχολια.Απογοητευομαστε.

    ReplyDelete
  18. Καλή Αρχή καλέ μας ΝΔ. Μην αφήνεις κανένα να σού στερεί αυτά που αγαπάς. ΖΗΛΕΥΟΥΝ ! ! !
    Εγώ θα εξακολουθώ να διαβάζω τα posts ανελιπώς!
    :-)

    ReplyDelete
  19. Ωραία η παιδική χορωδία στο αγγλικό song. Kαι το καναρινί coat του τραγουδιστή... No comment.

    ReplyDelete
  20. καλησπέρα σε όλους
    Θα έλεγα ότι ο ΝΔ προσπαθεί με όλο αυτό το σκηνικό απόψε να περισπάσει την προσοχή μας απο το μέγιστο πολιτιστικό γεγονός της χρονιάς. (Eurovision). Ειναι ενδιαφέρον ότι κάποιοι (ο κ. Βασιλόπουλος π.χ.) καταφέρνουν να τα παρακολοθούν αμφότερα με επιτυχία.
    Καλή δύναμη και μεγειά το νεο blog

    ReplyDelete
  21. Ο σέρβερ σηκώθηκε ξανά λίγο πριν βγει η Βίσση (προφανώς για να υποκλιθεί και αυτός στη Θεά - όχι τη δικιά μας).

    Συνεχίζω εκεί την περιγραφή (main blog)...

    Γάτε, μας έφτιαξες πάντως :))

    ReplyDelete
  22. Η αρχή το ήμισυ του παντός...

    ReplyDelete
  23. Ζήτω ο Δον Γάτος!!

    ReplyDelete
  24. Η επικοινωνία μαζί σας - πάντοτε - ανθρώπινη...
    Και η επιστροφή σας θεαματική!
    Κύριε Δήμου,
    Σας ευχαριστώ. Αρφ!

    ReplyDelete
  25. Μπράβο... "Γιατί με τόσα μαλάματα στολίστηκε το ημερολόγιο που χάλασε το πρόσωπό του"

    Κι αυτό, το λέω και για εμάς.

    Επιστροφή στην καθημερινή σοφία. ΝΔ, ένα από τα ατού σου, είναι η διαίσθησή σου.

    ReplyDelete
  26. Δύσκολο να κάνεις τέχνη την καθημερινότητα.
    Ο ΝΔ το' χει καταφέρει παλιά, στο Ημερολόγιο του καύσωνα, στο Παρ'όλα αυτά κι αλλού.

    Αλλά η καθημερινή έκδοση διατρέχει τον κίνδυνο της μετριότητας, δεν προλαβαίνεις να ξεσκαρτάρεις.

    Το σημερινό post με γλύκανε με τη ζεστασιά του, ίσως είναι η αντίδραση στη χθεσινή καταιγίδα.

    Δύσκολο πάντως να "λέει" κάθε μέρα.
    Είδωμεν.

    Και μια πρόβλεψη για τα σχόλια.

    Λογικά αναμένονται λιγότερα, πιο συναινετικά, ρέποντας εύκολα στο μελό.
    Δυσκολεύουν λοιπόν τα πράγματα και για τους σχολιαστές.

    Μάλλον τη λύση θα δώσουν νέοι σχολιαστές, του κόμματος της καρδιάς.
    Έτσι κι αλλιώς, λογικά, θα χαθούν και αρκετοί από τους σχολιαστές του παλιού blog (ποντάρω σε άντρες...).

    ReplyDelete
  27. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  28. Μάθαινα για τις σχέσεις του από την Κική χωρίς να νιώθω και τόσο άσχημα. Άλλωστε, ποτέ δε με είχα και σε πολλή εκτίμηση. Τόσα πανέμορφα κορίτσια γύρω του, εμένα θα κοίταζε; Πάλι καλά που με ήθελε και για φίλη του, σκεφτόμουνα.

    Εκείνη τη χρονιά όμως είχαμε χαθεί εντελώς - ούτε τα Χριστούγεννα ούτε το Πάσχα ανταμώσαμε- κι είχα αρχίσει να πιστεύω ότι δεν με ήθελε πιά ούτε και για φίλη του! Γι΄ αυτό ξαφνιάστηκα όταν μέσα στο κατακαλόκαιρο ήρθε η Κική (ξαδελφή του) και μού είπε πως μας κάλεσε στα γενέθλιά του.

    Πέταξα από τη χαρά μου και μέχρι να φτάσουμε στο σπιτι του μού είχε κοπεί η ανάσα, τουλάχιστον δέκα φορές. Δεν μπορούσα πια να το κρύβω άλλο από τον εαυτό μου: ο εφηβικός μου έρωτας παρέμενε έρωτας σφοδρός και στη πρώτη μου ώριμη νιότη!

    Μόλις με είδε, έτρεξε και μ΄ αγκάλιασε σφιχτά και δε με άφηνε! Ταράχτηκα! Τόσο κοντα, τόσο τρυφερά, τόσο ερωτικά... Αφέθηκα κι εγώ στην αγκαλιά του και στα δήθεν αυθόρμητα, αλλά επίμονα φιλιά του.

    Ο Αύγουστος μάς βρήκε στην παραλία της Λάρνακας και ο Σεπτέμβρης πάνω σε μία μηχανή να τρέχουμε ξέγνοιαστα πότε στο βουνό και πότε στις πεδιάδες! Μαθαινε διακριτικά η μανουλα και χαιρότανε...

    Μα, όπως λέει και το τραγούδι, " ήλθε ο... χειμώνας ο κακός / και σκόρπισε η τρελή παρέα". Πριν βγει ο Σεπτέμβρης, εξαφανίστηκε. Ούτε την άλλη ούτε την παράλλη έδωσε σημεία ζωής και ήλθαν τα άσχημα μαντάτα από την Κική: "τον είδα εκεί... μιλουσαν... Και την άλλη μέρα πέρασε και βγήκαν..."

    Το ίδιο το βράδυ έπεσα του θανατά. Ο γιατρός μου σύστησε ξεκούραση, αντιβίωση, αντιπυρετικά και κομπρέσες χλιαρές στο μέτωπο μέχρι να πέσει ο πυρετός. Η μανούλα έκανε πώς δεν καταλάβαινε για να μην πικραθώ περισσότερο με τη στεναχώρια της... Επινοούσε χαζά αστεία και γελούσε με το ζόρι προσπαθώντας, η καημένη, κάπως να γλυκάνει την πίκρα μου. Αλλά εγώ κάθε μέρα μαράζωνα περισσότερο.

    Τιμωρούσα τον εαυτό μου γιατί του είχα δοθεί ολόψυχα, τον είχα ερωτετυεί παράφορα και τώρα... Συχνά τον δικαιολογούσα: "Έχει δίκιο ο άνθρωπος, Για πλάκα ξεκινήσαμε, κανείς μας δεν δεσμευτηκε..." και τότε ξεσπούσα σε λυγμούς μέχρι πρωίας. Περιμενα όμως πρώτα να κοιμηθεί η μανούλα.

    Σε λίγες μέρες τηλεφώνησε. Εγώ όμως το είχα αποφασίσει: τέλος! Με ξεψυχισμένη φωνή επανειλημμένα τον απέφευγα: "άλλη μέρα, τώρα έχω δουλειά". Μέσα μου βέβαια πέθαινα από καημό, αλλά είχα αποφασίζει να μην ξαναπληγωθώ τόσο πολυ... Όμως λίγες μέρες μετά, με επισκέφτηκε με την Κική...

    Επειδή ξέρει ότι είμαι άτομο ψιλοκαταθλιπτικό κι εμείς οι καταθλιπτικές δεν μας έχουμε και τόσο σε... εκτίμηση, ψάχνει και βρίσκει αφορμές για να τονώνει την αυτοπεποίθησή μου: "εκείνη τη μέρα ήσουν πανέμορφη" επιμένει. "Μα είχα τα χάλια μου" - κι έτσι πράγματι ήταν - επιμένω. "Ήσουν όμως ιδεώδης εν τη θλιψη σου"!

    Κάτι τέτοια καβαφικά μού λεει κι αντίς να θυμώσω, τον λατρεύω όπως πριν κάνει τη λαδιά...


    Καλώς ήλθατε, ΝικόΔημε!

    Με αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  29. Πάντα η οψη που αγαπουσα περισσοτερο στον Ν.Δημου είναι του αυτη << παρόλα αυτα >> .Και κάτι θυμιζει το νεο μπλογκ....

    ReplyDelete
  30. Αχ πάλι η Δαρρα,θα λιώσω....και γράφει και για τον ερωτα η Παραγραφος

    ReplyDelete
  31. ..το κοντέρ μου μηδενίζω
    ..πάει να πει πως ξαναρχίζω....

    μεγειά!!!!

    ReplyDelete
  32. Αφροδίτηηηηηηηηηηηηηη έλα γρήγορααααα

    ReplyDelete
  33. Γεωργια μου που εισαι??

    ReplyDelete
  34. Τελικά είσαι μεγάλος γάτος!

    ReplyDelete
  35. Καλό ΝΕΟ ξεκίνημα Don.

    Thanks 4 everything
    ;)

    ReplyDelete
  36. @ all

    Ας "ξανασυστηθούμε".

    ReplyDelete
  37. Επιθεωρητά Κλουζώ, είμαι ο Mickey, γνωστός και ως Βρωμοπόντιξ. Χάρηκα για τη ...νέα γνωριμία :)

    ReplyDelete
  38. Καλή αρχή λοιπόν..
    Αλλά..
    Να προτείνω…

    Γιατί όχι κάτι σε forum?

    ReplyDelete
  39. Πιό ναζιάρικο γατί δεν έχω ματαδεί!

    Σαν το λατρεμένο μου γατί που χάνεται και τρομάζω, η ώρες μου ένα ωχ και μία λαχτάρα αν δηλητηριάστηκε με ...μαγιονέζα(!).

    Ωσπου ξαναεμφανίζεται και πάλι!
    Σαν το νερό της ερημιάς που εμείς δεν επιλέξαμε...

    Πάμε πάλι από την αρχή!

    Ας είμαστε σοβαρότεροι αυτή τη φορά!
    Σαν να τρέμουμε για το πολυτιμότερο που μας κληρώθηκε και σαν το βρούμε, να φοβόμαστε μη χάσουμε...

    Επειδή τότε μπορεί να είναι οριστικό.

    ReplyDelete
  40. Πολυ το χαρηκα που ο γραικικος ψωραλεος μεγαλοιδεατισμος εσπασε τα μουτρα του. Η βισση εμεινε με το μπουκαλι στο χερι. Παρενεβη σιωνιστικος δακτυλος...

    ReplyDelete
  41. Περίμενανε να γίνει ο διαγωνισμός στην Ελλάδα για να βγάλουν πρώτους τους Φιλανδούς δαίμονες.
    Ευθύνατε τας οδούς του Αντιχρίστου.
    Δεν θα προσκυνήσουμε ποτέ ρεεεεεεε.

    ReplyDelete
  42. Το ευχαριστώ της καρδιάς μου.

    ReplyDelete
  43. Και εγώ! Πολύ το χάρηκα!
    Είχε παραπάρει αέρα! Τόσο που επιτέλους ..έσκασε και ησυχάσαμε!

    ReplyDelete
  44. Ο Νίκος φώναξε με δύναμη: "Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη. Άλλωστε οι γάτες είναι εφτάψυχες. Μας μένουν δηλαδή αυτό και άλλα 5 blog. Έχουμε καιρό μπροστά μας...

    ReplyDelete
  45. Bάρδα κι αράξαμε έι για μόλα
    γεια σου καικι μου άι Νικόλα!

    Θα χαθεί τώρα η μαγεία;
    Μα η γραφή σου γίνεται απλή,ανθρώπινη και παραμένει ζεστή,αυθεντική.

    Έτσι χωρίς πρόγραμμα έλεγε η Ρεζάν και ήταν η πιο γλυκιά, με προσωπικότητα,ουσία,χωρίς φανφάρες και φτιασίδια.Ήταν ανθρώπινη, γήινη και μας ανέβαζε ψηλά.

    Έλα όπως είσαι doncat.
    Άστα να ανεμίζουνε στην τρελή νοτιά με την εφηβική σου ματιά και τη σοφία της επιφάνειας!
    Περπάτα όπου θες όχι στα σύννεφα, θα σε ψάχνουμε κι ας κάθεσαι στη σκιά ή κάνεις επί τόπου στροφές.

    Η καθημερινότητα σε νέες βάσεις.
    Ο,τι σου πάει και όπως μπορείς


    Θερμά σ'ευχαριστώ

    ReplyDelete
  46. Έτος 2006μχ---αποβλακωμένοι Έλληνες(;) σε μια αίθουσα υπομουσικής ζητωκραυγάζουν για τη νίκη Φιλανδών
    μασκαράδων-δαιμόνων.

    ReplyDelete
  47. Όσο στεναχωρέθηκα για τη Μάλτα. 1 βαθμό πήρε όλο και όλο. «Εμένα δεν με παίζει κανείς!!! Θέλω τη μαμά μου!!! :-)
    Αν αυτό συνέβαινε στην Ελλάδα την επομένη το πρωί θα έπεφταν κυβερνήσεις. Πάντως η WC (βι-σι) δεν τα πήγε άσχημα. Προσωπικά περίμενα χειρότερα. Θα την προτιμούσα στην θέση της Μάλτας. Κακός που είμαι. Και οι Γάλλοι πάντως με τόσο μουσικό πολιτισμό που διαθέτουν δεν τα πήγαν καλύτερα.

    ReplyDelete
  48. Ήταν κρίμα, πάντως, και το άλλο ποστ να εγκαταλειφθεί απροστάτευτο σε άτομα που δεν το αγαπούν. Κι εκεί παραδέχτηκα τον ΝικόΔημο:

    αν είπε δεν ξαναδιαβάζω, τον πόνεσε η ψυχή του και διάβαζε κι έσβηνε τις υπερ-αθλιότητες που μόλυναν το μπλογκ.

    Αυτή η εξέλιξη είναι ό,τι καλύτερο!

    Πάντως, επιμένω: όχι πίεση!

    Στο μέλλον, μάλιστα, δεν θα ήταν πλέον σωστό να ξανακουστεί (κατά την ταπεινή μου γνώμη) η φράση: "πάμε για άλλο ποστ".


    Με χαρά και αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  49. Το πανηγύρι τέλειωσε (ελπίζω Νίκο να μη σε πείραξαν τα σχόλιά μου στο main blog), αλλά εμείς ακόμα γιορτάζουμε την επιστροφή του γάτου!

    Και τώρα που κλείσαμε την TV υποθέτω πως θα πλακώσουν κι άλλοι επισκέπτες (προσωπικά πάντως έκανα πολύ περισσότερα σχόλια κατά τη διάρκεια του event).

    Είχα αφήσει να εννοηθεί σε ανύποπτο χρόνο πως χρειαζόμαστε ένα blog για τον καταξιωμένο συγγραφέα Νίκο Δήμου και ένα για τον φίλο μας Γάτο. Έτσι θα σταματούσαν και τα (ψευδο)διλήμματα περί σοβαρότητας, επιπέδου, σεντονιών, ροής σχολίων κλπ, ενώ και οι όποιες διενέξεις θα ελαττώνονταν και θα αντιμετωπίζονταν με πιο φιλικό τόνο.

    Προσωπικά, επιθυμώ να σταματήσω εδώ και ένα μήνα περίπου(για λόγους άσχετους με το blog), αλλά δεν τα έχω καταφέρει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχω ανοίξει και άλλους διαύλους επικοινωνίας με κάποιους από δω μέσα και φοβάμαι πως έχω χάσει κάθε αίσθηση του μέτρου στη ζωή μου.

    Είμαι information junkie (πάντα ήμουν, ακόμα και πριν μπω στο Internet) και η επικοινωνία με αξιόλογους ανθρώπους είναι κάτι στο οποίο δε μπορώ να αντισταθώ. Μου αρέσει πολύ πάντως. Ευχαριστώ ειδικά τον Γάτο, αλλά και πολλούς από δω μέσα, κυρίως γιατί μου δώσατε τη δυνατότητα να διαλεχθώ μαζί σας και να γίνουμε μια όμορφη παρέα. Θαρρώ πως κάποτε θα πάψει να είναι αποκλειστικά virtual - αν και δε βιάζομαι.

    Πιστεύω πως το καλύτερο μάθημα για όλους μας (και τον Γάτο) ήταν η ανάδειξη της πολυπλοκότητας των ανθρώπινων σχέσεων (ακόμα και σε επίπεδο ανώνυμων nicks), με τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τους. Επιμένω πως μεγάλη συμβολή στις όποιες παρεξηγήσεις έχουν τα προβλήματα και η ανωριμότητα των τεχνικών εργαλείων που χρησιμοποιούμε - τα ίδια που μας δίνουν αυτή τη θαυμαστή (και ασύλληπτη μέχρι πριν λίγα χρόνια) δυνατότητα επικοινωνίας.

    Ας χαρούμε αυτή την κοινότητα με τα καλά και τα στραβά της κι ας μην αφήνουμε τις όποιες άσχημες στιγμές να κυριαρχούν στις αποφάσεις και τα σχέδιά μας. Ζούμε ίσως στην πιο συναρπαστική περίοδο της Ανθρώπινης Ιστορίας και όλοι έχουμε να κερδίσουμε από την αξιοποίηση των ευκαιριών που μας προσφέρει.

    Κλείνω με αυτό το μήνυμα αισιοδοξίας και αναμένω το πρώτο κανονικό post του Ντον - χωρίς πίεση :)

    ReplyDelete
  50. Ωραία πραγματικά αυτή η "νέα σελίδα" κ. Δήμου.

    ReplyDelete
  51. @half-blood_phoenix
    Με όλη την εκτίμηση, αλλά ας μην το κάνουμε ...video game που έχουμε "ζωές"! :)
    Γάτοι υπάρχουν πολλοί, ΔΟΝ Γάτοι όμως, ΕΝΑΣ...

    ReplyDelete
  52. Φίλε και αγαπητε Μιχάλη,
    λες: "Κλείνω με αυτό το μήνυμα αισιοδοξίας και αναμένω το πρώτο κανονικό post του Ντον - χωρίς πίεση :) "
    ---------------------------
    Φιλτατε Μιχάλη,
    νομίζω πως ο Νικόδημος ξεκαθάρισε τις προθέσεις του:

    "Περιέχει μόνο σκόρπιες στιγμές.

    Ζεστές. Όπως έρχονται στο μυαλό. Χωρίς επεξεργασία. Και χωρίς βιβλιογραφία.

    Ένα πραγματικό ημερολόγιο, σαν εκείνα του παλιού καιρού."

    Με αγαπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  53. Ανακούφιση.

    Είχα διαίσθηση ότι θα υπήρχε κάποια ¨κίνηση¨ μέχρι το βράδυ. Το ανέφερα και στο μπλογκ μου.

    Μου αρέσει η ¨φρέσκια¨ σας διάθεση.

    Καλό ξεκίνημα dear Don.

    ReplyDelete
  54. Φήμες πως ο ΝΔ άνοιξε μυστικό blog
    για τους κολλητούς έχουν την ίδια αξία
    με το ευαγγέλιο του Ιούδα και το δισκοπότηρο των Ναιτών.

    ReplyDelete
  55. ετσι μπράβο! μπαινουμε σε νέα μπλογκοεποχή!
    ήλπιζα μέσα μου ότι κάτι τέτοιο θα γινόταν. ευχομαι καλή επιτυχία!

    Αφού οι σεμνότυφη, πουριτανικη ελλάδα ψηφισε τη φινλανδία, όλα πλεόν είναι πιθανά. δεν αποκλείεται στο μέλλον ο νεονικοδημισμός να γίνει το κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα στα βαλκάνια. πιστέψτε με το χρειαζόμαστε όλοι αυτο.

    ο άνθρωπος ΝΔ έχει κάθε δικαίωμα να κουράζεται και να τσατίζεται.
    Ο γάτος doncat ομως έχει υποχρέωση να συνεχίσει.

    ReplyDelete
  56. Αγαπητη παραγραφος,το προηγουμενο σχολιο σας,με ξαναεβαλε στα περιεργα μονοπατια του ερωτα.......Θα σας παρακαλουσα κάποιες σκέψεις,εστω λιγοστες...πως ερμηνευεται τον ερωτα??

    Με πονο ρωτω,ανακαλω μνημες

    ReplyDelete
  57. mia απορια εχω μόνο.
    ο γάτος δεν έβλεπε ευροβύζιον (αν και στην πραγματικότητα ηταν η χρονια με τα ωραια μπουτάκια. ο αντποκριτης μου απο το bbc μεμεντο λεει"η Ουκρανεζα εχει πολυ ομορφα ποδια... το ειπε και ο Τερρυ... Φετος, ειπε ειναι η χρονια των ομορφων ποδιων..... !
    Περυσι , εiπε, ηταν η χρονια των ομφαλων!!! Αλλα επειδη κερδισε η Ελενα περυσι , με τα ωραια ποδια, καταλαβaivετε! Homage to Elenas' legs!!!
    Καλη η Αννουλα... ωραια το ειπε... και το επαιξε και ντιβα! ΜΟΝΗ της στη σκηνη!!! Μπραβο της!
    να σκασει η Καρολα!!!");

    Tον έχει συνεπάρει το μπλογκάρισμα ουτε κέφι να δει την μενουνος είχε. για να έιμαι ειλκρινής οι γάμπες της με απογοητευσαν

    memento said "O Wogan εχει ξεκαρδιστει στα γελια επειδη η Μενουνος εχει πει τουλαχιστον 35 φορες τη λεξη "AMAZING" !!!"

    Γατε αν ξαναφυγεις θα αυτοκτονησω!

    ReplyDelete
  58. περί ευρωβιζιόν:

    Ουφ!
    Γλυτώσαμε τη διοργάνωση για του χρόνου!
    Ότι ο κόσμος το ‘χει χάσει δεν περίμενα τους Φινλανδούς ψευτο-κάφρους για να το καταλάβω. Σου λέει ξεφτίλισαν το θεσμό.
    Όλα τα 'χαμε, οι epic-power-black metal παπα**ές μας έλειπαν!
    Αλλά όλα τα λεφτά ήταν οι Λιθουανοί. Ιρλανδοί και Άγγλοι -που ξέρουν από χιούμορ- το εκτίμησαν...

    ReplyDelete
  59. Αγαπητη Παραγραφος τοσες σφαλιαρες εφαγα και ακόμα δεν εμαθα οτι απαντησεις σε αυτα τα ζητηματα δεν υπάρχουν.

    Αλλα η ζωη,η ζωη δεν αρκειται στο ανεξηγητο,αγανακτει σε αυτα που δεν καταλαβαινει.Επαναστατει...απεναντι στο παραλογο!

    ReplyDelete
  60. Doncat: Νοστάλγησα την σοφία της επιφάνειας.

    Ναι, η ομορφιά και η ευτυχία πολλές φορές είναι καμουφλαρισμένη σε μικρές απλές καθημερινές στιγμούλες, όταν η καρδιά μιλάει και εμείς ανόητα λέμε: Πάμε τώρα, έχουμε "σοβαρά" πράγματα να κάνουμε..
    Ας ασχοληθούμε λοιπόν εδώ με αυτές.
    Ας τις τιμήσουμε!
    Ποιές είναι για τον καθένα μας?

    ReplyDelete
  61. Καλή αρχή, λοιπόν, και με γεια το πατούμενο.

    Καλοτάξιδο...

    ReplyDelete
  62. hard rock hallelujah!

    Οι ευχές μου και τα 12άρια μου έπιασαν τόπο!

    Hej Finns!

    ReplyDelete
  63. είχα πει σε ενα αλλο μπλογκ "Το να κερδίσου οι φινλαδοι μεσα στο σεμνοτυφο μπουζουκιστάν είναι σα δίνει η ευρωπη γροθια στο στομαχι του αρχιεπισκοπίξ"

    και δικαιωθηκα. ευχομαι να μην ξαναπεράσει ποτε η κυπρος στον τελικο και να δινουμε τα δωδεκαρια εκει που αξιζουν. κριμα που δεν πηγε καλα η φινλανδια γιατι απο τη μεση και κάτω το τραγουδι ηταν θεσπεσιο

    ReplyDelete
  64. Το γάτο και τα μάτια σας!

    Αλλοίμονό σας! :P

    Σας φιλώ όλους, με αγάπη

    ReplyDelete
  65. Λοιπον, ας 'συστηθώ' επιτέλους!
    Λέει κάτι το να πω ότι ονομάζομαι Γιώργος, μένω Κολωνό, είμαι 45 ετών, εργάζομαι σε υπηρεσία τεχνικής υποστήριξης Η/Υ (τεχνικός Η/Υ), είμαι 1.79, 75 kg, καστανά μάτια, μαλλί (ακόμα!) μαύρο.
    Οκ, γράφω που και πω εδώ.
    Κάποιος λοιπόν βλέπει κείμενο μου και λέει: Είδα λοιπόν στο blog του Δήμου κάποιον που λέει κλπ ...κλπ.
    Ε λοιπόν, ότι νικ και να επέλεγα, ΚΑΠΟΙΟΣ θα ήμουν.
    Αυτό λοιπόν επέλεξα σαν 'ταυτότητα'.
    Κάποιος... Somebody
    Απλό δεν είναι?

    ReplyDelete
  66. Συλλαβιζω τη μοναξια μου,ασκοπως...πάω να αγκαλιασω ένα μαξιλαρι.Ευχομαι σε όλους ένα γλυκο υπνο

    Καληνυχτα

    ReplyDelete
  67. somebody,

    τα στοιχεία της εμφάνισης σου γιατί μας τα διέθεσες

    (?)

    ReplyDelete
  68. Εγω βασικα πιστευω οτι ετσι θα εχετε χρονο να διαβασετε και τα βιβλια σας, και τα βλογακια μας ... και να πατε και για κανα κρασακι παραλιακα , τωρα που ο καιρος εχει παρα ανοιξει! χαιρομαι κατα βαθος που ξεκινησατε απο την αρχη ... με λιγοτερο βαθυστοχαστα ποστακια και περισοτερες προσωπικες σκεψεις... και μαλλον καλο θα ηταν να το σεβαστουμε και να ελαχιστοποιησουμε την χρηση του βλογακιου ως Forum ή chattaδικο...
    καλο σας βραδυ και με 'γειες για τα παπουτσια (ελπιζω μονο να μην ειναι κοκκινα οπως της Ντοροθυ, αν θυμαμαι καλα...)

    ReplyDelete
  69. Και έλεγα να πάω μια βόλτα στο mall σήμερα, να χαθώ λίγο στην βαβούρα του, κάνει καλό καμιά φορά.

    Αν έβλεπα και τον αγαπημένο γάτο μας με τα καινούργια του παπουτσάκια να πετάει μεταξύ των ορόφων, θα τον άρπαζα στον αέρα για μια ζεστή αγκαλιά!

    (αστειεύομαι don, άλλωστε δίνεις εντύπωση γάτου που δεν τη ¨βρίσκει¨ με τις οικιότητες)

    ReplyDelete
  70. Προς τους δαίμονες της Φιλανδίας γράφω:"Ο δε θεός της ειρήνης θα συντρίψη γρήγορα τον Σατανάν κάτω από τα πόδια σας"(προς Ρωμαίους 16-20)
    ΟΚ θα συνηθίσει ο κόσμος τις μορφές σας,θα έρθει και ο Αντίχριστος 3,5 χρόνια,εμείς οι 300 του Λεωνίδα θα είμαστε εκεί στις Θερμοπύλες θα σας περιμένουμε.

    ReplyDelete
  71. Το πολυ το κυρ ελεησον...Αν το μπλογκ δεν παραμεινει θεματοκεντρικο & γινει προσωποκεντρικο,τοτε θα εκφυλιστει σε φαν κλαμπ με γιεσπερσονς & εξαπτερυγα,σαν το κομμα ΝΔ.

    ReplyDelete
  72. Σήμερα στην παρεούλα που συνάντησα νωρίτερα, δοκίμασα θεσπέσιες λιχουδιές με πολλά λιπαρά. Μία πετυχημένη sauce με κριτσίνια ή αραβική πίτα είναι η εξής απλή:

    1 γιαούρτι πλήρες του κιλού
    1 σκόνη κρεμμυσόσουπα κνορ (αδιάλυτη)
    μισό κεσεδάκι φιλαδέλφεια

    Ανακατεύουμε, φοράμε μάσκες και βατραχοπέδιλα και... βουρ!

    ReplyDelete
  73. Σκορπιες σκεψεις οπως κι ο οικοδεσποτης.

    *Καλησπερα στον οικοδεσποτη και στους λοιπους γραφοντες.

    *Πρώτη φορα μπαινω σε αυτο το blog και βλεπω οτι απο την πρωτη κι ολας μερα λειτουργιας του μετρα ηδη 70 σχολια. Μπραβο.

    *Στο χωριο μου λενε πολυ το "αλλαξε ο Μανωλιος κι εβαλε τα ρουχα του αλλιως".

    *Ποιος φταιει περισσοτερο? Ο ναρκομανης που ζηταει στο κεντρο της Αθηνας 2 ευρω για να παρει τη δοση του ή εσυ που του τα δινεις....;

    *Στατιστικα οι περισσοτεροι "μπλογκαρουν" το καλοκαιρι ή τις αλλες εποχες;(που ειναι ο στατιστικολογος, οεο;)

    *Εχω ενα μειονεκτημα που θα σας το εξομολογηθω σημερα: Δεν μπορω να ελεγξω τα νευρα μου και αυτο με εχει οδηγησει πολλες φορες στο να πεφτω στα ματια των γυρω μου ή στο να παιρνω αποφασεις για τις οποιες αργοτερα μετανιωνω! Επισης το μειονεκτημα αυτο ποτε δεν το παραδεχομαι δημοσια, ειναι η πρωτη φορα αποψε.

    *Το χωριο μου το λενε Ελλαδα.

    *Εις το επανιδειν

    ReplyDelete
  74. *Α, Κωστα, Ντινο, Ντινα, Χρονια σας Πολλα

    ReplyDelete
  75. ευχαριστούμε ορέστη ενίοτε!

    (πολύ ενδιαφέρον το ποστ για την Εντροπία)

    ReplyDelete
  76. *Και Ελενες, βεβαιως βεβαιως...(ξεχασα να σας πω οτι ενα αλλο μειονεκτημα μου ειναι οτι ξεχναω, γενικα)

    ReplyDelete
  77. Η νέα ερωμένη εύθραυστη, σιωπηλή. Aναρωτιέται αν θα σε κάνει να ξεχάσεις την προηγούμενη σχέση. Η νέα σελίδα του blog λευκή, απαλλαγμένη. Παράξενο... θα έπαιρνα όρκο ότι και η φωτογραφία του Ντον έχει μια θλιμμένη έκφραση σήμερα.

    ReplyDelete
  78. Αφήστε μια συνταγή στο μπλογκ μου!

    Ευχαριστώ


    (τα ζόρια μου, ξημερώματα)...

    ReplyDelete
  79. καλη αρχη φιλε...

    ReplyDelete
  80. Καλησπέρα και από εμένα!
    Είμαι πολύ χαρούμενος που ξεκινάει ο ΝΔ μια νέα προσπάθεια, λιγότερο πιεστική, που δεν τον πνίγει και εν τέλει πιο κοντά στην λογική ενός blog (ημερολόγιο). Καλή αρχή και να ξέρεις ότι όλοι είμαστε μαζί σου.


    ΝΔ said…
    «Όσοι περιμένουν βαθυστόχαστες σκέψεις, θα απογοητευθούν.»
    andy dufresne said…
    “Έτσι κι αλλιώς, λογικά, θα χαθούν και αρκετοί από τους σχολιαστές του παλιού blog (ποντάρω σε άντρες...).”

    Είναι αλήθεια πως προτιμώ το ύφος και το στυλ του παλιού blog. Ελπίζω να προσαρμοστώ και στο νέο και να μην χαθεί η ιδιαίτερη επικοινωνία που χτίσαμε τόσο καιρό.

    ReplyDelete
  81. perfect...

    Η τέλεια αλλαγή. Ετσι είναι με τα πάντα, κύκλοι κλείνουν για να ανοίξουν άλλοι στη θέση τους.

    Η αέναη κίνηση είναι απαραίτητη. Όπως και στη φύση γύρω μας, μόνο οι άνθρωποι οι παραδομένοι στο συχνά διαστρεβλωτικό πρίσμα του συναισθήματος, αντιδρούν σε αυτήν.

    Τα τελευταία χρόνια, μαθαίνω κι εγώ να προσαρμόζομαι, και να καλοδέχομαι τις αλλαγές, ακόμη κι αυτές που ξεβολεύουν.

    Αν ο πόνος είναι απαλός, το φως δεν αργεί να ξαναφανεί στον ορίζοντα.

    Δον Γάτε, νομίζω πως αυτό το blog θα μου αρέσει περισσότερο από το παλιό. Θα είναι πιο αυθόρμητο, άρα και πιο ελεύθερο.

    Σαν τα παπούτσια που αγόρασες σήμερα, σου εύχομαι το doncat να σε κάνει κι αυτό να νιώσεις πως μπορείς να πετάξεις.

    Ματαιωμένο; Τίποτε.

    Kαι λίγος Bob Dylan για το καλορίζικο.

    Γιατί κι εκείνος στο γήπεδό του, πριν από δεκαετίες, όταν του την είχε πέσει όλη η αριστερή Αμερική θέλοντας να τον χρίσει επίσημο εκπρόσωπό της, εκείνος γύρισε επιδεικτικά την πλάτη του και αρνήθηκε τη βαρύγδουπη αποστολή. Εμένα με νοιάζει πάνω απ' όλα η μουσική, είπε, και την έκανε. Ετσι απλά. Κι από πόσες αλλαγές δεν πέρασε η ζωή του άραγε μετά;

    To αγαπημένο μου σημείο από το κομμάτι, ιδού, αφιερωμένο εξαιρετικά, σε μια νέα αρχή. Μιλάει για την ελευθερία να είσαι η πέτρα που επειδή κυλάει, δεν χορταριάζει. Γιατί όλα αυτά που φαίνονται σημαντικά ή αληθινά, μπορεί τελικά και να μην είναι:

    "You never turned around to see the frowns on the jugglers
    and the clowns
    When they all come down and did tricks for you
    You never understood
    that it ain't no good
    You shouldn't let other people get your kicks for you
    You used to ride on the chrome horse with your diplomat
    Who carried on his shoulder
    a Siamese cat
    Ain't it hard when you discover that
    He really wasn't where it's at
    After he took from you everything he could steal.

    How does it feel
    How does it feel
    To be on your own
    With no direction home
    Like a complete unknown
    Like a rolling stone?

    Princess on the steeple and all the pretty people
    They're drinkin', thinkin' that they got it made
    Exchanging all kinds of precious gifts and things
    But you'd better lift your diamond ring, you'd better pawn it babe
    You used to be so amused
    At Napoleon in rags and the language that he used
    Go to him now, he calls you, you can't refuse
    When you got nothing, you got nothing to lose
    You're invisible now,
    you got no secrets to conceal.΄"



    Καλώς ήρθες.

    Με πολλή πολλή αγάπη, για ένα εν δυνάμει rolling stone...

    How does it feel
    How does it feel
    To be on your own
    With no direction home
    Like a complete unknown
    Like a rolling stone?

    ReplyDelete
  82. Καλημέρα Ντόν από την Μίσση, τον Κόμο,τον Ντουπιντού και την Ττίκη της Λευκωσίας.
    (Η οικογένεια συρρικνώνεται δυστυχώς).

    ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ!

    Νιάου που σημαίνει εδώ σε προτιμούμε.
    Νιάου που σημαίνει γίνε πιο κοντινός.
    Και νιάου που σημαίνει πώς σ' αγαπούμε ¨παρ'όλ αυτά¨ που θά λεγε και ο Νίκος Δήμου.

    ReplyDelete
  83. @zoros

    νομίζω πως και σε σένα θα αρέσει περισσότερο αυτό το blog.

    Φυσάει ήδη αεράκι και είναι ωραία!

    Η επικοινωνία δεν χάνεται ποτέ μεταξύ ανθρώπων που προσπαθούν να μιλήσουν την ίδια γλώσσα.

    Απλώς, μεταλλάσεται.

    ReplyDelete
  84. Που είναι η αλλαγή; από το παλιό σας blog μας παραπέμπετε σ' αυτό! οι σχολιαστές είναι σχεδόν οι ίδιοι!Α, συγνώμη, δεν απαντάτε εσείς τόσο συχνά! τα αγαπημένα σας blogs είναι μόνο τα δικά σας; Μάλιστα, μάλιστα... δεν είναι αρχή, συνέχεια είναι, κι ας άλλαξε όνομα!
    Καλή μέρα "γάτε", έπρεπε να παραμείνετε στη διαφήμιση...

    ReplyDelete
  85. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  86. paragrafos said...
    takis vasilopoulos said...
    Αγαπητη παραγραφος,το προηγουμενο σχολιο σας,με ξαναεβαλε στα περιεργα μονοπατια του ερωτα.......Θα σας παρακαλουσα κάποιες σκέψεις,εστω λιγοστες...πως ερμηνευεται τον ερωτα??
    ------------------------------
    Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι ο έρωτας υπάρχει μέσα μας, πως όλοι είμαστε δυνητικά ερωτευμένοι. Τα διάφορα πρόσωπα, που μας εμπνέουν, τον ξυπνούν...

    Λόγω των δυσκολιών που έχουμε (ειμαστε αφοσιωμένοι, όσο μπορεί ο καθένας, σε μεγάλο βαθμό στο παιδι - η καριέρα και η διασκεδαση είναι σε δεύτερη μοίρα) ξαναζουμε με το σύζυγό μου έναν δεύτερο αλληλοθαυμασμό: ο ένας για τον αγώνα του άλλου, για το κουράγιο του άλλου.

    Δεν ξέρω αν βοηθάω με αυτα που λέω καθώς μιλάω εντελώς εντελώς υποκειμενικά.

    Με αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  87. Ένα σχόλιο για την γκλαμουρία της γιουροβίζιον…
    Εκτός του ότι είναι γιαλαντζί σοου όπως τα κονσερβοποιημένα θεάματα του γυαλιού με ενοχλεί και στην αισθητική μου να σκέφτομαι ότι ασχολείται τόσος κόσμος με τέτοιο υπό-προϊόν..

    ReplyDelete
  88. raffinata said...
    "Που είναι η αλλαγή;"

    Οι αλλαγές:
    α) σύντομες ημερολογιακές σημειώσεις - όχι άρθρα. Το παλιό είχε γίνει φόρουμ.
    β) Άλλη ατμόσφαιρα. Πιο προσωπική. Πιο οικεία.
    γ) όχι φωτογραφίες
    δ) όχι site meter

    Για τα links: έχω πρόβλημα. Μία πρώτη εκτίμηση έδειξε ότι θα έπρεπε να βάλω πάνω από 30 blogs - και πάλι θα άφηνα έξω μερικά πολύ καλά. Τελικά μία τέτοια επιλογή είναι αξιολόγηση - και νιώθω ότι δεν είμαι αρκετά ενημερωμένος για να την κάνω...

    Η τελευταία σας φράση ήταν χτύπημα κάτω από την μέση. Να είστε καλά.

    ReplyDelete
  89. Θερμές ευχαριστίες σε όλους για τις ευχές τους - είθε να δικαιωθούν...

    ReplyDelete
  90. Κακό όνειρο.
    Οι Φινλανδοί κερδίσανε τα πρωτεία. Ακούσθηκε ότι η Άννα πέταξε έξω απο το Μίνι της κάποιον πολύ κολλητό της, βρίζοντας τον, "Πουλημένε"!
    Ο Νόκια εκσφενδονίσθει, και απο τότε αγνοείται η τύχη του.

    Στην Φινλανδία, την χώρα των Λαπώνων, εν των μεταξύ άλλα τέρατα, γυναικεία, κόβουν εισητήρια για την χώρα των καρβουντισμένων Λαπάδων.
    Οι άνδρες Φινλανδοί απειλούν τις φιλενάδες τους με αυτοκτονία.

    Αυτά και επι τα αυτά και το "πνιγμένο αγόρι" να μην πίνεται σε μια κουταλιά νερό. Υπάρχουν και οι χίλιες Φινλανδικές λίμνες.

    Υ.Γ.

    Ε ρεεεε χάαααλια.
    Αντέννα το κάναμε το μαγαζί.
    Η ραφινάτα πάντως ταιριάζει με την φλοκάτη στην είσοδο.

    ReplyDelete
  91. @Elinor:
    Για να δώσω επιπλέον έμφαση στο ότι δεν έχει καμμία απολύτως σημασία..
    Αλλα μετράνε.

    ReplyDelete
  92. Κύριε Δήμου, δεν θα ήθελα να σας "χτυπήσω", είμαι σίγουρη πως καταλάβατε το πνεύμα μου, ευφυής είστε. Η άποψή μου, εξακολουθεί να είναι, πως η κίνησή σας ήταν μόνο παιχνίδι εντυπωσιασμού. Καλά κάνατε, δικαίωμά σας. Είθε και να δικαιωθούν οι προσδοκίες σας. Η δική μου άποψη, ότι τίποτα δεν άλλαξε, δικαιώθηκε από την τελευταία φράση (σχόλιο, υποτίθεται) του/της " Το σωστό να λέγεται" στις 10.31.
    Ευχαριστώ για όσες φορές φιλοξενήσατε τις απόψεις μου.

    ReplyDelete
  93. Καλή αρχή και από μένα. Εύχομαι να πάνε τα πράγματα προς το καλύτερο.

    ReplyDelete
  94. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  95. Ελπίζω μέσα από την καρδιά μου, αυτή η απόπειρα, να είναι αυτό, που ΕΣΕΝΑ σαν ΑΝΘΡΩΠΟ, σε ολοκληρώνει.

    ReplyDelete
  96. Μια και μηδένισες το κοντέρ, ας κάνω και την πρώτη κατοστάρα και υπόσχομαι να μην ασχοληθώ ξανά με αριθμολαγνείες!

    ReplyDelete
  97. -> raffinata said...

    "Η άποψή μου, εξακολουθεί να είναι, πως η κίνησή σας ήταν μόνο παιχνίδι εντυπωσιασμού".

    Το μέλλον θα το δείξει...
    Προσωπικά θα προτιμούσα να ήταν ένα διάλειμμα.
    Το χρειαζόταν, το χρειαζόμαστε.

    Εκτός κι αν έκανε ρεκτιφιέ στο εφτακύλινδρο, τού βαλε συνθετικό για να γλυστράνε τα πιστόνια με λιγότερη τριβή, και άλλαξε πολυθρόνα μετά απο τόσες χιλάδες ώρες στριφογύρισμα.


    Υ.Γ.
    Ελπίζω η Αφροδίτη και οι άλλοι απόντες να πήγαν στην θάλασσα με την οικογένεια ή φίλους.
    Πρέπει να δείχνουν κι εκεί παρόν.

    ReplyDelete
  98. εγώ ακόμη δεν έχω καταλάβει την διαφορά σε σχέση με τη προηγούμενη φάση...

    ReplyDelete
  99. Επτάψυχοι οι γάτοι.Το να γυρίζει κανείς σελίδα είναι δοκιμή στη μετενσάρκωση. Ο λόγος πάντα το προσφέρει αυτό το δώρο. Παρότι οι γράφοντες συνήθως χαράσουν την ταφόπλακά τους, μερικοί δοκιμάζουν πολλές ζωές μέσα σ'αυτή που ξέρουν προς το παρόν ως τη μία. Οχι στις ταφόπλακες. Σαν τους γάτους του 1ου νεκροταφείου που ερωτοτροπούν στα μνήματα και μετά τα μικρά τους κυνηγούν τις πεταλούδες. Επτάψυχοι οι γάτοι.

    ReplyDelete
  100. Χρόνια πολλά eleni63

    μια και μίλησες για τους γάτους των νεκροταφείων να σου θυμίσω τα αγαπημενο μου ποίημα από το "Βιβλίο των Γάτων"
    Ο Συγγενής των Γάτων

    ReplyDelete
  101. Ευχαριστώ για τις ευχές. Το Βιβλίο των Γάτων το έμαθα σχεδόν απέξω μικρή, όταν είχα σχεδόν πεισθεί ότι το έγραψε ο Ριρής. Ο Ριρής ήταν ο γάτος της εφηβίας μου που εξεδιώχθη κάποτε με πρωτοβουλία των μεγαλυτέρων προς άγνωστη ταβέρνα των Μεσογείων.Στο θρήνο μου η απάντηση ήταν "Το βιβλίο των Γάτων" το οποίο ο προσφέρων με επιβεβαίωσε ότι γράφει ο Ριρής.Ετσι λοιπόν ο Ριρής ξεκίνησε ως Γατσατσόνι κάτω από τις ρόδες όπου τον βρήκα και διέσωσα (αχ αυτές οι διασώσεις), ωρίμασε ως ταβερνιάρης και συνέχισε ως συγγραφεύς. Να υποθέσω ότι ως Γατάγγελος αγαλιά που μνημονεύετε το έργο του μετά από τόσους γατοαιώνες?

    ReplyDelete
  102. @ Mikey

    Chief Inspector Mikey, chief inspector!!!
    Inspector είναι ο Ντεύφους...
    ;)

    @ somebody
    κι εγώ μωρέ στα 44 γιατί έχω άσπρα μαλλάκια, ε;;;

    ReplyDelete
  103. H καινούρια εδώ αρχή μου θύμισε 2 τραγούδια - το ένα είναι η "καινούρια ζάλη" του Γιάννη Αγγελάκα(Τρύπες)και το δεύτερο ο στίχος "τη ζωή μου μηδενίζω πάει να πει πως ξαναρχίζω",που το τραγουδάει η Ελευθερία Αρβανιτάκη(Βάλαμε φωτιά στα φρένα).
    Μου αρέσουν πάντα οι αλλαγές αλλά προσωπικά επιλέγω να συνεχίσω κάτι που άρχισα,παρά τις όποιες δυσκολίες.
    Αυτό βέβαια δεν με εμποδίζει από το να ευχηθώ στον Ντον "καλή αρχή".
    Θερμές ευχές από Αρχοντούλα και Σωτηράκη.

    @eleni63
    Στο Α Νεκροταφείο πηγαίνω συχνά για να βλέπω τους γάτους - είναι από μόνοι τους το τέλειο σκηνικό της σιωπής.Μου αρέσουν ιδιαίτερα οι εβένινοι,μαύροι,καμαρωτοί ή σκεπτικοί πάνω στο λευκό μάρμαρο.

    @

    ReplyDelete
  104. Άντε καλή αρχή και από εμένα.
    Να είμαστε καλά να το χαιρόμαστε.

    ReplyDelete
  105. blade, πες μου ένα τραγούδι πιο όμορφο απ' το "Like a rolling stone"...

    ReplyDelete
  106. @Andy

    Το ερώτημα απευθύνεται αποκλειστικά στην blade ;Μπορούν να γράψουν και άλλοι;

    ReplyDelete
  107. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  108. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  109. @andy

    θα σου πω εξίσου όμορφα (για μένα):

    "White Rabbit" - Jefferson Airplane

    "Walk the line" - Johnny Cash

    "The lights will stay on" - The Walkabouts

    "All tomorrow's parties" - The Velvet Underground

    "Space Oddity" & "The Man who sold the world" - David Bowie

    "Καινούρια ζάλη" - Τρύπες

    "Stairway to heaven" - Led Zeppelin

    "A thousand kisses deep" - Leonard Cohen



    μερικά μόνο, εξίσου όμορφα...

    Πιο όμορφα... Δύσκολο, θα επανακάμψω το βράδυ.

    Θα πάω να δω Mudhoney!

    ReplyDelete
  110. georgia m.,
    ρωτάς λάθος άνθρωπο, ρώτα τον ξενοδόχο, ακόμα δεν το άνοιξε το νέο μαγαζάκι, american bar το κάναμε...

    Eν πάση περιπτώση, αυτό που λέμε "το αγαπημένο μου τραγούδι" σε μένα δεν υπάρχει.

    Υπάρχει "το αγαπημένο μου τραγούδι αυτή τη στιγμή" ή "...αυτή την εποχή".

    ReplyDelete
  111. [...]Νοστάλγησα την σοφία της επιφάνειας.
    Τα πράγματα όπως συμβαίνουν και όπως φαίνονται[...]

    Καλησπέρα σας. Πολύ χαίρομαι έτσι. Έτσι, χωρίς άγχη να κατεβάσουμε ιδέες, να ανεβάσουμε post, να απαντήσουμε γρήγορα και να προλάβουμε το επόμενο. Αν και αυτό είναι κάτι που θα μπορούσατε κάλλιστα να το εφαρμόσετε στο προηγούμενό σας blog (και μάλιστα πολλοί φίλοι το είχαν προτείνει: ένα post μέρα παρά μέρα, την εβδομάδα κτλ, κτλ).

    Όπως και νά' χει... Καλή αρχή σε σας! Νέα υπόσχεση σε μένα! Με ωραίες στιγμές όλοι μας! Κι όποτε μας έρθουν!

    Φιλικά, Ξ.

    ReplyDelete
  112. Ποια καινούργια αρχή; "Επιστροφή"; όπως διάβασα σε ένα σχόλιο. Ποιος έφυγε; Ημερολόγιο; Σε κοινή θέα, να διαβάζεται σχεδόν real time; Σε μορφή blog με comments; Και με τους ίδιους να σχολιάζουν; Οι προθέσεις του οικοδεσπότη το πιο πιθανό αγνές. Οι σκέψεις και η αυτοκριτική του που τον οδήγησαν εδώ (πού εδώ;) δείχνουν την ίδια ανθρώπινη και δικαιολογημένή του ανάγκη:επικοινωνία με πολλούς. Η δημόσια ζωή και τα αδιάβαστα περιοδικά στιβαγμένα, επιλογή. Καλό όμως είναι να λέμε τα πράγματα με τ'όνομά τους. Γιατί τα ημερολόγια δεν είναι έτσι. Το αποτέλεσμα μακράν των προθέσεων. Η σιωπή μία "γενναία" (αν και δεν χρειάζεται και τόση γενναιότητα) απόφαση. Τότε μόνο θα ταυτιζόταν προθέσεις με δηλώσεις.
    Δεν πειράζει. Ας είναι...

    Το blog πάντως πήγαινε μια χαρά.
    Αν όμως δεν το θέλατε ή κουραστήκατε, ή θέλατε ημερολόγιο κύριε Δήμου, τότε, εγώ και όλοι οι υπόλοιποι δεν θα'πρεπε να είμασταν εδώ... Κι εσείς στον προσωπικό σας υπολογιστή.

    Με απέραντη εκτίμηση στα βιβλία, στις θέσεις, στο πρόσωπό σας,
    Νίκος.

    ReplyDelete
  113. Nikos Hoursoglou said...
    Ποια καινούργια αρχή; "Επιστροφή...
    Η σιωπή μία "γενναία" (αν και δεν χρειάζεται και τόση γενναιότητα) απόφαση. Τότε μόνο θα ταυτιζόταν προθέσεις με δηλώσεις.

    Θα υπάρξει πολλή περισσότερη σιωπή σε αυτό το νέο blog. Ή έστω, παύσεις.

    ReplyDelete
  114. Με ένα μπλόγκι καινούργιο
    θα χαράξεις πορεία,
    το άλλο ήτανε για σένα
    μια παληά ιστορία :)

    ReplyDelete
  115. Πληγωμένος από το τέλος του πρώτου πειράματος, (είχα καλομάθει, και δε με κάλυπτε πια το site που χρόνια παρακολουθούσα), μουδιασμένος από τη νέα αρχή (θα έχει διάρκεια; σε ποια μορφή θα αποκρυσταλλωθεί η νέα μας επικοινωνία;) έχω ένα ερώτημα αγαπητέ ΝΔ, και μια εξομολόγηση. Πρώτα η απορία:
    Πολύ πριν το site, πολύ πριν το blog, σας μάθαμε από τα βιβλία σας, από τα άρθρα σας σε αγαπημένα περιοδικά-που η παρουσία σας τα έκανε ακόμη πιο αγαπημένα. Ζούμε στην Ελλάδα όμως, δε γίνεται να μη το πάρουμε αυτό υπ'όψη. Ό,τι όμορφο κι αν έχει αυτή η χώρα, δεν είναι μυστικό για πολλούς από μας πόσο πίσω μας κρατούν τα συντηρητικά στερεότυπα και η απολιθωμένη σκέψη που κυριαρχούν και επικυριαρχούν. Εσείς, σαν άνθρωπος με το θάρρος της γνώμης σας, υποστήκατε πολλά, που νομίζω σε ένα συνοψίζονται:
    το σύστημα-matrix της ελληνικής πραγματικότητας ποτέ δεν κατάλαβε τι έπρεπε να κάνει με την περίπτωσή σας. Μαθημένο σε ανθρώπους που το πολεμούσανε μόνο και μόνο για να πιάσουν μια καλύτερη θέση ΜΕΣΑ Σ'ΑΥΤΟ, στο προσωπό σας ένιωσε ίσως για πρώτη φορά ότι απειλείται. Θέλατε να το αλλάξετε- δεν του αφήνατε του διεφθαρμένου, ελληνικού συστήματος άλλη επιλογή: δε μπορούσε να παζαρέψει μαζί σας για να σας φιμώσει, ούτε εσείς θα σταματούσατε ποτέ από μόνος σας( και όντως, ευτυχώς, δεν το κάνατε). Μπορούσε μόνο να σας πολεμήσει. Ήσασταν και είστε ένας από τους λίγους και αυτό το γνωρίζει. Τρία είναι τα όπλα του και πιστεύω ότι τα χρησιμοποίησε εναντίον σας και τα τρία: α) διαστρέβλωσε όσα πιστεύατε και καταθέσατε
    β)σας αγνόησε όσο γινόταν για να μην τραβήξει την προσοχή του κοπαδιού περισσότερο προς εσάς
    γ)βασίστηκε στην κοινωνική αδράνεια της συντηρητικής ελληνικής κοινωνίας και την ενίσχυσε.
    Ας μην παρεξηγηθώ αγαπητέ μου ΝΔ: δεν πιστεύω στη συνομωσιολογία-κανένα ιερατείο ή συμμορία πίσω από κλειστές πόρτες δεν συνενοήθηκε για να σας αντιμετωπίσει με το σχέδιο δράσης που συνόψισα παραπάνω. Το σύστημα είναι απρόσωπο όσον αφορά τη βούλησή του κι ας εξυπηρετείται από πρόσωπα.
    Το (σπαρακτικό) μου ερώτημα είναι το εξής: Αντιμετωπίσατε τόσα και τόσα, είδατε από τόσο κοντά το βρώμικο πρόσωπο της ελληνικής πραγματικότητας, ακούσατε τα μύρια όσα- ΚΑΙ ΕΚΠΛΑΓΗΚΑΤΕ ΑΠΟ ΜΕΡΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ; (ΑΦΟΥ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΣΕ ΠΟΙΑ ΧΩΡΑ ΖΕΙΤΕ!)
    Κλείνω με μια εξομολόγηση: Δε σας αγαπώ μόνο γι'αυτό που είστε ή για όσα πιστεύετε, αλλά και γιατί τόσα χρόνια, με το βλέμμα μου καρφωμένο -και- σ'εσάς, βοηθήσατε να κρατήσω την ισορροπία μου σ'ένα ανισόρροπο ελληνικό (μικρό-)κοσμο, με πείθατε κάθε φορά πως τουλάχιστον δεν είμαι μόνος μου. Κι αυτό ακριβώς νοιώθω τώρα...μόνος. Σέβομαι τις επιλογές σας, ελπίζω όμως πως θα θελήσετε να είστε πάντα κοντά μας- με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ ΗΔΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ, ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΝΗΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ.

    ReplyDelete
  116. Κύριε Δήμου, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. "Παιδιά κουράστηκα, δεν θέλω να γράφω άλλο περί θεμάτων δημοσίων και ερωτημάτων σημαντικών, θέλω να γράψω ημερολόγιο, πάω σπίτι μου, ίσως να τα ξαναπούμε, γεια σας."
    Το blog, έχετε δηλώσει, σας έχει φέρει χαρά. Και έκπληξη. Και φίλους. Και πολύ πολύ συζήτηση. Και διάλογο. Και μια μεγάλη παρέα. Που είναι κάθε μέρα, σε ό,τι κάνετε, στο μυαλό σας -υποθέτω.
    (Μένω στα καλά.)
    ...Και ζωή.
    Και δεν θέλετε, τώρα που το ζήτε, να το χάσετε. Κι εγώ δεν θα ήθελα.
    Αλλά...υπάρχει και ένα αλλά.
    ...Αυτό που -υποψιάζομαι- σας βασανίζει, δεν βρίσκει στέγη σε κάτι που βαφτίζεται "νέο blog".

    ReplyDelete
  117. Πάντως δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει ν αυποδεικνύουμε οι υπόλοιποι στον blogger τι θ ακανει με το blog του. Δικό του είναι, οτι θέλει κάνε. Κι εμείς αν θέλουμε διαβάζουμε, αν θέλουμε όχι. Αυτό είναι το νόημα του blog. Ο Νίκος Δήμου έχει προσφέρει πολλά-χωρίς να σημαίνει ότι συμφωνώ πάντα απόλυτα μαζί του, αλλά σίγουρα οξύνει τη σκέψη όσων των διαβάζουν. Κι έχει ένα ισχυρό αισθητήριο για το πότε πρέπει να γυρίσει σελίδα-αποτέλεσμα τόσων χρόνων πείρας στην επικοινωνία, δημοσιογραφική και άλλη. Κάθε τι καινούριο που κάνει, χρόνια τώρα, έχει τη δική του αξία. τώρα, όσο για το αν αυτό το blog θα είναι ένα "ανάλαφρο" προσωπικό ημερολόγιο, όπως ανησύχησαν κάποιοι "σοβαροί", νομίζω ότι ήδη έχει φανεί ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο για τον Ν.Δ. Καλή συνέχεια και σ' εμάς καλή ανάγνωση.

    ReplyDelete
  118. Κι επιτέλους, κύριε Δήμου, αν είναι να στενοχωριέστε, κάνατε άγια που ενεργοποιήσατε το comment moderation. Το blog είναι δικό σας κι έχετε δικαίωμα να ορίζετε τους όρους της συζήτησης, ως οικοδεσπότης. Σβήστε ότι σας ενοχλεί. Και το δικό μου αν σας κουράζει. Δυστυχώς σ' αυτή τη χώρα δεν έχουμε μάθει να σεβόμαστε το αυτονόητο: ότι ο οικοδεσπότης μιας σελίδας είναι ο μόνος αρμόδιος να καθορίζει το ύφος και τη θεματολογία της. Και θεωρούμε ότι μπορούμε να απολαμβάνουμε τη φιλοξενία σας χωρίς περιορισμούς, "ξεχνώντας" ότι μας διαβάζουν μόνο χάρη σ' εσάς κι ότι αν περιμέναμε να μας διαβάσουν στα δικά μας blog θα είχαμε από καθόλου έως ελάχιστους αναγνώστες. Το θεωρώ απόλυτη διαστρέβλωση να φτάνετε στο σημείο σχεδόν να απολογείστε επειδή ελέγχετε τα σχόλια. Η όποια, δε, απώλεια αυθορμητισμού από τη μικρή καθυστέρηση των δημοσιεύσεων είναι ασήμαντη. Συγγνώμη για την έκταση του σημειώματος, αλλα θεωρώ ότι ένα από τα βασικά ελαττώματα μας σ' αυτή τη χώρα είναιτο ότι δεν ξέρουμε να σεβόμαστε.

    ReplyDelete

Note: Only a member of this blog may post a comment.