Tuesday, May 30, 2006

Στιγμιότυπα 3

Λοιπόν η χθεσινή ημέρα ήταν για μένα η καλύτερη του blog, από την καταβολή του.

Δήλωσα από την αρχή ότι δεν πρόκειται να εμπλακώ στην συζήτηση και ηρέμησε το μέσα μου.

Διάβαζα κατά καιρούς τα σχόλια (μερικά από τα οποία, σε άλλες περιπτώσεις, θα με έβγαζαν από τα ρούχα μου) και χάζευα τα δρώμενα σαν περαστικός, άσχετος, θεατής. Όπως θα έλεγε κάποιος τρίτος: «Βρε, για δες τι γίνεται στο blog του Δήμου!».

Κατάλαβα τώρα την αξία του να είσαι αμέτοχος. Κατάλαβα το πόσο καλύτερα ζούνε (και κοιμούνται το βράδυ) αυτοί που δεν βάζουνε συνεχώς το κεφάλι τους στον ντορβά.

Μπας και έζησα λάθος, μία ολόκληρη ζωή;


********************************

Αλίμονο – είναι αργά για να αλλάξω. Σύντομα πάλι θα αφήσω τις κερκίδες και θα κατέβω στον στίβο.

Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.

Αλλά πήρα ένα μάθημα: μικρότερη εμπλοκή, περισσότερη απόσταση: καλύτερη κρίση. (Και ποιότητα ζωής...)


*****************************************


Κι ένα επιμύθιο στα χθεσινά:

Κατηγορήθηκα κι εγώ (για το post) και πολλοί σχολιαστές για «συναισθηματική προσέγγιση». (+ αφέλεια, παιδικότητα, ρομαντισμό, μελό, κλπ.)

Όσοι τα έγραψαν αυτά δεν καταλαβαίνουν ότι το πρόβλημα Ελλάδα-Τουρκία είναι κυρίως συναισθηματικό.

Μίσος, φόβος, καχυποψία, πάθος, φανατισμός: όλα αυτά είναι συναισθήματα και θολώνουν το βλέμμα και την κρίση..

Σε καθαρά ορθολογικό επίπεδο, τα προβλήματα θα μπορούσαν να λυθούν πολύ εύκολα. Μια ψύχραιμη διαπραγμάτευση εξωγήινων (ή Σουηδών) ορθολογιστών, θα καθόριζε τα σημεία με το μεγαλύτερο κοινό όφελος – win-win – και τέρμα.

Αφού λοιπόν το πρόβλημα είναι συναισθηματικό – σωστά αντιμετωπίζεται με συναισθηματικό τρόπο.


*************************************************

Ο εισαγγελέας της έδρας ξαναχτύπησε. Τώρα με κατηγορεί ότι αναδημοσιεύω παλιά μου κείμενα.

Παλιά για ποιους; Οι περισσότεροι σε αυτό το blog είτε δεν είχαν καν γεννηθεί – είτε ήταν στην πέμπτη Δημοτικού πριν 30 και 25 χρόνια. Μόνο ένας από τους σχολιαστές δήλωσε πως θυμόταν το άρθρο για την 29η Μαΐου.

Τα βιβλία που περιέχουν αυτά τα κείμενα δεν κυκλοφορούν πια. Μερικά βέβαια είναι στο site μου – χαμένα ανάμεσα σε 2000 σελίδες.

Αλλά ακόμα και αυτά, όταν ανεβαίνουν στο blog, ξανα-ζωντανεύουν χάρη στον διάλογο και τα σχόλια.

Άλλωστε αυτό ήταν το μόνιμο παράπονο των επισκεπτών του site, δέκα χρόνια τώρα. «Γιατί δεν βάζετε και ένα φόρουμ μέσα στο site;».

Ε, νάτο τώρα.  

****************************

Και για να μη δημιουργούμε εντυπώσεις – από τα 14 posts αυτού του blog μόνο δύο ήταν αναδημοσιεύσεις παλιών. Ποσοστό 15%.

Το ίδιο περίπου ποσοστό και στο παλιό blog. Αλλά προσέξτε: αυτά τα posts μάζευαν τα περισσότερα σχόλια!

Κι αυτό έχει σημασία: όχι αν είναι παλιά ή νέα, αλλά αν είναι δραστικά.

Η κατηγορία του εισαγγελέα θα είχε αντικείμενο μόνο αν επρόκειτο για κείμενα «ληγμένα», που δεν ενδιέφεραν και δεν αφορούσαν κανένα.


********************************

Πάντως αυτό που ζω ως blogger είναι ένα περίεργο συναίσθημα. Νιώθω ως μόνιμος στόχος.

Σαν να βρίσκομαι στο τέρμα ενός πεδίου βολής και όλοι να μαθαίνουν σκοποβολή επάνω μου. Οποιαδήποτε κίνηση κάνω, θα τραβήξω επάνω μου δεκάδες σφαίρες.

Κινούμαι προς τα δεξιά πυροβολούν οι μεν. Κάνω αριστερά – καραδοκούν και ακροβολίζονται οι δε.

Ό,τι και να πράξω, είναι λάθος.

Αλλά και αν δεν κάνω καμία κίνηση (όπως εχθές) πάλι βροχή πέφτουν τα βόλια.

Είναι αυτό που λένε: δίνεις στόχο.


*******************************
΄
Καλύτερα λοιπόν το λάθε βιώσας;

Είναι εκεί, δεν μπορώ πια ν’ αλλάξω
..........................................................
Μήπως άλλαξε κανείς ποτέ του;

Γιώργος Σεφέρης – Αλληλεγγύη



64 comments:

  1. Όταν δημοσίευε το κείμενο ο Νίκος Δήμου ήμουν 7 ετών.
    Το διάβασα εχθές για πρώτη φορά και ευχαριστώ τον κύριο Δήμου γι'αυτό.

    Καλημέρα

    ReplyDelete
  2. Οι κουλτούρες της Ευρώπης ευνοούν τις διαμάχες και αντιλογίες. Πρόκειται για ιστορία χιλιάδων χρόνων, δεν θ' αλλάξει σε 50 χρόνια.
    Η λύση είναι να βαράς πίσω. Ασταμάτητα.

    Καλή σας μέρα.

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  3. Nαι, έτσι, σωστή η αντίδρασή σας ΝΔ. ΄Ηρεμα, από κάποια απόσταση όταν είστε φορτισμένος πολύ, αλλά και με συναίσθημα. Αυτό το τελευταίο κυρίως αναδύεται από τα κείμενα και τις θέσεις σας. Και είναι πόλος έλξης για εμάς.
    Καλημέρα σε όλους.

    ReplyDelete
  4. Καλημέρα.Σαφώς οι θέσεις σας δεν μπορούν να χαρακτηριστούν και ως οι πλέον αποδεκτές από τήν συμερινή κοινωνία.Λογικό να δημιουργούν αντιδράσεις.Η άποψή μου;Keep walking!

    ReplyDelete
  5. Το καλύτερο νομίζω ήταν αυτό που έγραψε ο @doctor αν δεν κάνω λάθος στο χτεσινό σχόλιο.
    Ότι δηλαδή κάποιοι μπαίνουν εδώ και περιμένουν να δουν έναν Νίκο Δήμου άγιο χωρίς ελαττώματα με ολύμπια ψυχραιμία και κατανόηση για τον κάθε ανόητο που τον "πυροβολεί". Μόλις μπήκαν έπαθαν σοκ.
    "Τι έγινε ρε παιδιά και ο Δήμου θυμώνει? και ο Δήμου έχει ελαττώματα που δεν μας αρέσουν?” αναρωτήθηκαν. Ε λοιπόν δεν υπάρχουν άγιοι και όσο πιο κοντά έρχεσαι με κάποιον τόσο περισσότερο το καταλαβαίνεις. Δεν υπάρχουν τέλειοι και αναμάρτητοι. Και δεν χρειάζεται να υπάρχουν. Από κάθε άνθρωπο ας πάρουμε τα καλύτερα που έχει να δώσει και ας αφήσουμε τους πυροβολισμούς...
    Πόσο μάλλον σε αυτούς που τα θετικά είναι τόσα πολλά.

    ReplyDelete
  6. Καλημέρα! Ελπίζω να εκτονώθηκαν όλες οι με-ένα-θέμα-φωνές χθες και να ξανακάνουμε καμία από τις παλιές και ωραίες συζητήσεις!

    ReplyDelete
  7. Δεν μας φτανανε τα προβληματα του κοσμου εχουμε και τα δικα μας.
    Μου αρεσει που ειστε multi-culti κυριε Δημου....

    ReplyDelete
  8. Και γιατί παρακαλώ είναι "ελάττωμα" η τσατίλα; Μια χαρά φυσιολογική αντίδραση είναι, άμυνα του οργανισμού...
    Μου θυμίζει αυτό τους Αμερικανούς ψυχολόγους που τα βλέπουν όλα σαν disorder. "Γιατρέ, όταν κατουρώ στέκω λίγο πίσω" - "Α, περηφανοκατουρία έχετε".

    Δεν είναι η τσατίλα ελάττωμα. Χαρακτηριστικό είναι.

    ReplyDelete
  9. Καλημέρα!
    Το χθεσινό κείμενο το είχα διαβάσει στην εφηβεία μου (αχώριστη συντροφιά μου τα βιβλία σου από τότε) και σιγά-σιγά, μέσω προσωπικών βιωμάτων, μπόρεσα να κατανοήσω την ψύχραιμη οπτική σου γωνία...

    ReplyDelete
  10. "Όσοι τα έγραψαν αυτά δεν καταλαβαίνουν ότι το πρόβλημα Ελλάδα-Τουρκία είναι κυρίως συναισθηματικό. "

    Συναισθηματικό; Μα ... μα ... η Κύπρος, η εισβολή, τα Ίμια, οι γκρίζες ζώνες, οι συνεχείς διεκδικήσεις, τα κάζους μπέλι, τα ανατολίτικα παζάρια, οι βαρβαρότητες κατά των Ελλήνων της Πόλης (τρεις μέρες καταστρέφανε και βιάζανε υπό τις διαταγές του Μεντερέζ), οι μαζικές σφαγές των Ποντίων, των Αρμενίων...

    Ίχνος μεταμέλειας.

    Και έχουμε εμείς "συναισθηματικό" πρόβλημα και δεν μπορούμε να δούμε καθαρά; Win win;

    Ε, ωραία. Λοιπόν κ. Δήμου, έχεις ένα ωραίο σπιτάκι στα Κιούρκα, έμαθα. Σου διεκδικώ το μισό. Είσαι για ένα win win; Θα πάρουμε και ουδέτερο παρατηρητή. Φέρε όποιον θέλεις. Σε καθαρά ορθολογικό επίπεδο, τα προβλήματα μεταξύ μας θα μπορούσαν να λυθούν πολύ εύκολα (δικά σου λόγια). Μη μου αρχίσεις τα όχι, θα σε χαρακτηρίσω ... συναισθηματικό.

    Δηλαδή αν διεκδικήσουν ανοιχτά τη Χίο (το κάνουν και τώρα αλλά όχι επισήμως -ψήνεται το κελεπούρι), τι θα πεις τότε; Ορίστε, να ένα ερώτημα. Τι θα πεις;

    ReplyDelete
  11. @ ND

    Κάποτε ένας πατέρας με το γιο του ξεκίνησαν να πάνε στη δουλειά με το γάιδαρο. Στο δρόμο συναντάνε ένα γείτονα και τους λέει:

    -Καλά χαζοί είστε; Γιατί πάτε με τα πόδια και δεν ανεβαίνει ο ένας στο γάιδαρο.

    Ανεβαίνει λοιπόν ο πατέρας και συνεχίζουν. Πιο κάτω βλέπουν έναν άλλο και λέει στον πατέρα:

    -Καλά πατέρας είσαι εσύ που αφήνεις το γιο σου, μικρό παιδί, να πηγαίνει με τα πόδια και εσύ καβάλα;

    Κατεβαίνει, λοιπόν, ο πατέρας και ανεβάζει το γιο. Σε λίγο βλέπουν έναν άλλο ο οποίος τους λέει;

    -Δε ντρέπεσαι παιδί πράμα να έχεις τον πατέρα σου να περπατάει;

    Σκέφτονται λίγο και ανεβαίνουν και οι δύο. Πιο κάτω τους βλέπει ένας άλλος και τους λέει:

    -Τι ανεβήκατε και οι δύο πάνω στο ζωντανό. Δεν το λυπάστε, θα το σκάσετε.

    Μία λύση έμεινε. Κατεβαίνουν και οι δύο και παίρνουν το γάιδαρο στην πλάτη.

    Λίγο πιο κάτω τους είδαν πολλοί χωριανοί μαζεμένοι. Νόμισαν ότι τρελάθηκαν και τους λιθοβόλησαν μέχρι θανάτου!

    ReplyDelete
  12. Κύριε Νίκο,
    Πρίν από 3 περίπου λεπτά έγραφα στο μπλόγκ μου ότι το πώς "φωτίζεται" ο κόσμος εξαρτάται αποκλειστικά απο το πως είμαστε μέσα μας. Και "μέσα" μας εννοώ ολόκληρη την ύπαρξή μας: σώμα, ψυχή, πνεύμα, συναίσθημα, λογική. Για να δώ τον λοιπόν τον κόσμο "φωτεινό" πρέπει να αλλάξω εγώ. Και η μόνη αλλαγή ή κατεύθυνση είναι αυτή του δοσίματος, της προσφοράς, του αντί-δωρου. Να δώσουμε δηλαδή ότι έχουμε. Τα λάθη μας, τις παραλείψεις μας, τις αδυναμίες, τις δυνατότητες και τις πληγές μας. Εσείς, διαλέξατε νωρίς αυτόν τον δρόμο. Τον δρόμο δηλαδή της δοτικότητας-δημοσίευσης. Προφανώς το ερώτημά σας "μηπως έπρεπε να κάτσω στ αυγά μου" είναι ρητορικό. Το ξέρετε πιά πολύ καλά πως αν είχατε την ευκαιρία πάλι το ίδιο θα κάνατε.
    Η ευκαιρία που δίνετε στους συνομιλητές σας να "δημοσιευτούν" είναι το αντίδωρό σας.

    ReplyDelete
  13. Να μία λύση- από ένα ξένο νομικό blog:

    "Comment Policy:I reserve the right to delete comments that are off-topic, uncivil, obscene, racist, sexist, or just because I'm feeling cranky, or ban those who make them..."

    Είναι ένα παράδειγμα. Μπορεί να γίνει αυστηρότερο, ή ηπιότερο.

    Φοβάμαι ότι μερικοί σχολιαστές δεν έχουν καταλάβει την διαφορά blog και forum. Προσωπικά, είμαι αποσβολωμένος με τα καμωματά τους.Βρίζουν άλλους σχολιαστές. Κατηγορούν, π.χ., τον οικοδεσπότη για "ασυνέπεια" (και άλλα χειρότερα)-και όταν δημοσιεύει παλαιά κείμενα (μαζί με ένα-δύο παραγράφους, ακριβώς για να δείξει την σταθερότητα των απόψεων του στον χρόνο), για έλλειψη πρωτοτυπίας .

    Υπάρχουν στο Διαδίκτυο blog που έχουν περισσότερους συντάκτες. Είναι υπέροχα σαν πειράματα. Το blog αυτό, όμως, ΔΕΝ είναι ένα από αυτά.

    Όλα αυτά είναι πολύ απογοητευτικά, γιατί το blogging είναι ένα κοινωνικό πείραμα. Σαν όλα τα κοινωνικά πειράματα, μπορεί να είναι το θύμα της επιτυχίας του. Όπως ακριβώς τα κοινόβια...

    ReplyDelete
  14. Το παραπάνω κείμενο το λέμε συνήθως για ανθρώπους που δεν έχουν σταθερή θέση και επηρεάζονται εύκολα, αλλά εγώ το έγραψα για όλους αυτούς που έχουν κάτι να πουν ότι και αν κάνεις

    ReplyDelete
  15. Το πάθος αναγκαίο. Μη γίνουμε σαν τους Σκανδιναβούς που ειδικά εδώ στην Αμερική, τους σκοτώνεις τη μάνα και δεν χύνουν δάκρυ... (αλλά πάνε στον ψυχολόγο και τους λέει αυτός how do you feel about it... και λένε κι αυτοί I'm not sure... am I supposed to feel something special?

    Οι ταινίες του Γούντυ Άλλεν είναι φυστικάκια μπροστά σ' αυτά που έχω δει εδώ πέρα από τους βορειοευρωπαίους (ειδικά τους μεθοδιστές στο Midwest... η δεύτερή μου αρραβωνιαστικιά ήταν τέτοια).

    ReplyDelete
  16. Γεια στο στόμα σου Νίκο ! Επιτέλους κατάλαβες ότι έχουμε δύο αυτιά, ένα ο μπαινάκης κι ένα ο βγαινάκης. Εξάλλου μερικοί δεν θα σε καταλάβουν ποτέ. Είναι αυτοί που όταν τους έδειχναν το φεγγάρι αυτοί κοίταζαν το δάκτυλο.

    Πέραν τούτου, οι περισσότεροι συμμετέχοντες στο ιστολόγιο τούτο σε εκτιμούν και θέλουν να τους (να μας) θεωρείς δικούς σου ανθρώπους, ακόμη κι αν σε τσαντίζουμε μερικές φορές γιατί - όπως είναι φυσικό - μπορεί και να διαφωνούμε μαζί σου, ή και μεταξύ μας. Και να το ξέρεις - ο κόσμος μας έχει σαφώς επηρρεαστεί από τις ιδέες σου και τα γραφόμενά σου. Στων ιδεών την πόλη σίγουρα είσαι δεσπόζον είδος.

    Να περνάς καλά με τα γατάκια σου ...

    ReplyDelete
  17. ¨Το πάθος αναγκαίο. Μη γίνουμε σαν τους Σκανδιναβούς που ειδικά εδώ στην Αμερική, τους σκοτώνεις τη μάνα και δεν χύνουν δάκρυ...¨

    Ειπώθηκε και αυτό.

    Οι γενικεύσεις που έχουν στόχο κουλτούρες λαών εκτός από ανόητες, ενοχλητικές είναι και αβάσιμες.

    ReplyDelete
  18. Ε, δεν αναφερόμουνα δα και σε "όλους"... αλλά η γενική τάση, αυτή είναι. Οι βόρειοι γενικά είναι λιγότερο εκφραστικοί. Το 100% των μεταναστών από τη μεσόγειο ειδικά, χαρακτηρίζονται τον πρώτο καιρό όταν είναι εδώ τουλάχιστον "animated" ή colorful (γιατί κουνάμε και τα χέρια μας όταν μιλάμε, έχουμε πλούσιες εκφράσεις προσώπου (άστοχες ή όχι), και μιλάμε και πιο.. "φωναχτά". Άλλωστε τα μεσογειακά γλωσσικά ιδιώματα έχουν περισσότερα φωνήεντα στις λέξεις από γλώσσες όπως ας πούμε τα Γερμανικά. Ή τουλάχιστον ακούγονται περισσότερο.

    ReplyDelete
  19. Ειναι ενα γνησιο ρωμεηκο blog...

    λιγο απ ολα...

    @ND
    Η Σκοποβολη κατεβαζει ιδεες...

    απο το σκοποβολουμενο

    αμυνεται και παραγει ιδεες...

    Με την ομοφωνια δεν
    κουνιεται φυλλο.....................

    ReplyDelete
  20. Πόλλές καλημέρες!

    @ALL

    Μιλάς, φέρεσαι, είσαι ο εαυτός σου. Σε κάποιους αρέσεις σε κάποιους όχι. Είναι μεγάλη η λύτρωση της ηρεμίας. Να μην χρειάζεται να υπερασπίζεσαι αυτά που λες, να μην χρειάζεται να πείσεις κανέναν. Έχουμε μάθει τη σιωπή να τη θεωρεούμε αδυναμία
    -ειδικά στην Ελλάδα των φωνακλάδων. Και βέβαια, η μεγαλύτερη μαγκιά είναι να σε κατηγορούν για κάτι και να μην έχεις την ανάγκη πέραν μίας φοράς, να επαναλαμβάνεις τις θέσεις σου.
    Δεν μιλάω θεωρητικά. Είναι κάτι που συνειδητά έχω επιλέξει να κάνω μετά από πολύ σπατάλημα ενέργειας.
    Γιατί πρέπει να πείθουμε;

    Θεωρώ ότι όσο πιο πολύ eπιθυμούμε να πείθουμε τους άλλους τόσο πιο ανασφαλείς είμαστε. Και το αντίθετο.

    ReplyDelete
  21. Κι όταν λέω "εκφραστικοί".. well, κι εγώ όταν πρωτοήρθα εδώ δεν είχα "προκαταλήψεις" κλπ. Κι ας μου τα λέγανε οι άλλοι. Κατάλαβα και είδα κι εγώ, σιγά σιγά... κι επειδή το έψαξα από μέσα (ΔΕΝ ανήκω σε Ελληνικές παρέες εδώ), ίσως κάποια πράγματα τα έμαθα καλύτερα. Ναι, οι Αμερικάνοι οι ίδιοι το λένε ότι οι Μεσογειακοί είναι πιο εκφραστικοί, θερμόαιμοι, κλπ κλπ (εξαιρούνται οι Αθηναίοι μάλλον, οι οποίοι είναι wannabe's κάτι άλλου απροσδιόριστου και ομιλούν την Αγγλική στις καφετέριες -- πιο συγκεκριμένα, τα μαύρικα jive με προφορά ελληνική).

    Εγώ ξέρω ένα πράγμα. άμα σταματήσω να είμαι μεσογειακός εδώ, δεν μου ξαναμιλάει γυναίκα... τι το έχουμε το πολύτιμο ταμπεραμέντο... τέτοια πράγματα εδώ κοστίζουν χρυσάφι (με τη διαφορά ότι λόγω φιλότιμου, πληρώνω εγώ μέχρι τώρα... ο ¨"μέσος" Αμερικανός δεν ξέρει τι είναι φιλότιμο... με κάποιες εξαιρέσεις. Για δείτε πως αντιδρά ένας Ολλανδός, ακόμα και στην Ευρώπη, άμα βγάλεις την πορτοφόλα και κεράσεις όλη την παρέα τους καφέδες...

    Άδικο έχω;

    ReplyDelete
  22. Συνεπής (με την καλή έννοια) στις απόψεις σου να μην υπάρχει πάντα συγκεκριμένη ατζέντα στο νέο blog κινδυνεύει να αναλωθεί η σημερινή μέρα σε κουραστική και αδιέξοδη διαμάχη μεταξύ Φιλο-Δημικών και Αντι-Δημικών. Είναι κάτι τέτοιο στις προθέσεις σου?

    Νίκο, βάλε Θέμα (ή αλλιώς "διώξε τον στόχο από πάνω σου").
    Η επιχειρηματολογία των blogger σου είναι αρκετά δυνατή, θα γραφτούν έτσι κι αλλιώς 300 σχόλια, τουλάχιστον να αξίζει τον κόπο.

    ReplyDelete
  23. Felix said...
    Συνεπής στις απόψεις σου να μην υπάρχει πάντα συγκεκριμένη ατζέντα στο νέο blog....
    Νίκο, βάλε Θέμα (ή αλλιώς "διώξε τον στόχο από πάνω σου").


    Θέλεις λοιπόν να γίνω ασυνεπής!

    Δεν χρειάζεται πάντα ΤΟ ΘΕΜΑ υπάρχουν αρκετές αφορμές για συζήτηση και στο post.

    Αλλά θα προσθέσω και άλλα - ω! αδηφάγο κοινό!

    ReplyDelete
  24. καλημέρα ΝΔ!
    καλημέρα σε όλους!!

    δεν ξέρω αν δείχνει αφελές αλλά εμένα το κυνήγι.. του ΝΔ απο πολλούς, μου θυμίζει το κογιότ που σκαρφίζεται χιλιάδες παγίδες για να πιάσει τον road runner μπιπ μπιπ.. και τελικά πέφτει εκείνο μέσα ,ενω ο τρέχτης... συνεχίζει να φεύγει βολίδα!!!

    ReplyDelete
  25. "Θεωρώ ότι όσο πιο πολύ eπιθυμούμε να πείθουμε τους άλλους τόσο πιο ανασφαλείς είμαστε. Και το αντίθετο. "

    Μερικές φορές κάτι άλλο μας τσατίζει. Μας τσατίζει ο σκύλος του γείτονα ας πούμε και ξεσπάμε στους Βραζιλιάνους...

    Τέλος πάντων.. θέλετε θέμα για συζήτηση; Ιδού:

    Η ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΙΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ.

    ή

    ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΠΑΝΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΞΥΠΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ.

    ReplyDelete
  26. Στην ανάλυση κάποιου, όποιου θέματος υπάρχουν δύο προσεγγίσεις. Η αντικειμενική και η υποκειμενική. Η αντικειμενική κρύβει μέσα της υποκειμενικά στοιχεία (παρελθόντα βιώματα, παιδεία, πολιτική τοποθέτηση κλπ.). Η υποκειμενική έχει την έννοια της προσωπικής εμπειρίας άρα κατά κάποιο τρόπο εμπεριέχει αντικειμενικότητα.

    Ας μην καταδικάζουμε λοιπόν καμία θέση. Πόσο μάλλον, χρησιμοποιώντας υβριστικές εκφράσεις, ειρωνικά σχόλια και υπονοούμενα.

    Όταν έχουμε υποστεί διωγμό, ξεριζωμό, πόλεμο, εκφράζουμε εκ των πραγμάτων υποκειμενισμό αλλά και ρεαλισμό.

    Όταν είμαστε απ' έξω από το πρόβλημα εκφραζόμαστε αντικειμενικά γιατί εξετάζουμε κάθε παράμετρο του ζητήματος που μας αφορά χωρίς όμως να λαμβάνουμε υπόψη τον πόνο που προξενεί το πρόβλημα ζώντας το.

    Όμως και οι δυο θέσεις έχουν δίκαιο. Οφείλουμε, νομίζω, με μετριοπάθεια να προσεγγίζουμε την κάθε άποψη. Ο μηδενισμός καλό δεν επέφερε πουθενά και σε κανέναν.

    Και όσο υπάρχουν άνθρωποι με διαύγεια στο νου τους, ας τους αφήσουμε να την εκφράζουν.

    Και ας ευχαριστήσουμε τον οικοδεσπότη για τη φιλοξενία και μη του καταστρέφουμε τους τοίχους του σπιτιού του.

    ReplyDelete
  27. Επι Δήμου Στοχεύσατε...Πυρ!!...

    1.Το site δε θα πρεπε να ειναι
    και στα γερμανικα;;..

    2.Δε θα πρεπε να μπουν
    και καποια post στα αγγλικα
    (αλλιως πως θα συρρεύσουν οι
    εξ Ανατολών φίλοι μας;;...
    (Alevantis blog..
    σε λιγο θα μαζεψει
    καποιο Γειτονα..

    3.Μην συγχύζεστε απο την Σκοποβολη
    Δεν ειμαστε ο Γουλιελμος Τελλος
    για να σας πετυχουμε...

    ReplyDelete
  28. Ωραίο το post σας σήμερα Νίκο Δήμου. Να τι έχω να σχολιάσω:
    Χρειάζονται που και που "εισαγγελείς" για να σας παροτρύνουν να γράφετε τόσο ωραία πρωτότυπα κείμενα όπως π.χ. το σημερινό. Λέτε ότι νιώθετε ως "μόνιμος στόχος". Μα αυτό το επιδιώκετε και ως ένα σημείο σας αρέσει. Το "λάθε βιώσας" δεν είναι για εσάς. Πολλές φορές έχω την εντύπωση ότι το πρότερο επάγγελμά σας ως διαφημιστή ανταποκρίνεται πολύ περισσότερο σε αυτό που είστε. Βέβαια θέλετε να είστε κάτι άλλο. Αλλά και σε ποιον δεν συμβαίνει αυτό; (αυτά τα σχόλια "με αγάπη" αλά Παράγραφος και χωρίς την παραμικρή κακεντρέχεια).

    ReplyDelete
  29. Με αναγκάζετε να εγκαλέσω εσάς για συναισθηματισμό ΔονΓάτε. Γράφετε ότι το πρόβλημα Ελλάδα-Τουρκία είναι κυρίως συναισθηματικό. Μακάρι να ήταν έτσι, αλλά δυστυχώς το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό και μόνο δια της πολιτικής μπορεί να επιλυθεί - και όχι με ομαδική ψυχοθεραπεία των λαών. Συναισθηματισμός είναι αντιθέτως να πιστεύετε ότι σε όλα τα ζητήματα υπάρχει λύση win - win (τι τερατώδης μανατζαρέικος νεολογισμός!), ειδικά σε τόσο περίπλοκα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ας μη γιελιόμαστε, αν όντως υπήρχε μια τέτοια win - win λύση θα την είχαμε βρει τόσα χρόνια.

    Τέρμα όμως με τα ελληνοτουρκικά. Δίνετε στόχο ΔονΓάτε γιατί είστε προβεβλημένος, και γιατί την προβολή την επιδιώξατε μέσω της αιρετικής (ή "αιρετικής", όπως το πάρει κανείς) σκέψης σας, κι όχι μόνο τώρα, πάντοτε δίνατε στόχο - απλά τώρα, μέσ' από το blog σας, το ζείτε καθημερινά. Και επιτρέψτε μου να επισημάνω μια αξιοσημείωτη αντίφαση: Η "ακινησία" σας, όταν είστε δηλαδή εύκολος στόχος, περιορίζει τις "βολές" (σχόλια) εναντίον σας - βλέπε το χθεσινό post όπου μόνο πολύ αργά άρχισε να κινείται κάτι και φτάσατε και στο σημείο να βγάλετε κοκκινες κάρτες. Η "κινητικότητά" σας όμως (διαλεκτική κίνηση άραγε;!) προκαλεί ομοβροντίες! Μη μου πείτε όμως ότι δεν προτιμάτε να δίνετε στόχο από το να κάθεστε ακίνητος στ' αυγά σας;

    ReplyDelete
  30. doncat said...
    Οποιαδήποτε κίνηση κάνω, θα τραβήξω επάνω μου δεκάδες σφαίρες.
    Κινούμαι προς τα δεξιά πυροβολούν οι μεν. Κάνω αριστερά – καραδοκούν και ακροβολίζονται οι δε.
    Ό,τι και να πράξω, είναι λάθος.
    Αλλά και αν δεν κάνω καμία κίνηση (όπως εχθές) πάλι βροχή πέφτουν τα βόλια.
    ______________

    Κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν συμβαίνει αυτό. Δεκάδες σχόλια και σχολιαστές σταθερά συμφωνούν μαζί σας. Ταυτίζονται με τις απόψεις σας. Και δεν υπάρχουν μόνο εισαγγελείς, αλλά και μαχητικότατο σώμα συνηγόρων υπεράσπισης.

    Άλλοι, μια μικρή μειοψηφία, (ως προς των αριθμό των σχολιαστών αλλά και των σχολίων τους) σε όλα ή σχεδόν σε όλα, σταθερά διαφωνούν. Όπως ακριβώς συνέβη και χθες.

    Συγκεκριμένοι και αμετακίνητοι στις απόψεις και εσείς, και οι μεν και οι δε(ν).

    ReplyDelete
  31. Νιώθω ως μόνιμος στόχος.

    Εμ, όταν λες ότι τα προβλήματα Ελλάδας-Τουρκίας είναι ... συναισθηματικά, τι περιμένεις;

    Αν βγω και πω 2+2=5, ε, όπως και να το κάνουμε, θα γίνω λίγο στόχος.

    Απάντηση όμως ακόμη να πάρω...

    ReplyDelete
  32. Παρά λίγο θα το ξεχνούσα. Για τη Χίο όπως είπα ψήνεται η διεκδίκηση. Αλλά για τη Γαύδο; Συναισθηματικό κι αυτό;

    Ω τι πλούτος συναισθημάτων...

    ReplyDelete
  33. Μπας και έζησα λάθος, μία ολόκληρη ζωή;

    Αν λάβουμε υπόψη πόσους κατάφερες να πείσεις με τις θέσεις σου, ναι.

    Υπήρξες κι εσύ στρατιωτάκι αλλά δεν το πήρες είδηση. Ήσουν χρήσιμος όσο και όπου χρειαζόταν μετριοπάθεια (ενδοτικότητα συγκεκαλυμένη) με βραβεία Ιπεκτσί κλπ. Ήσουν ο "καλός μπάτσος".

    Σε χρησιμοποίησαν όσο ήθελαν και μετά ούτε ένα ευχαριστώ. Αυτή ακριβώς η αίσθηση σου έγινε αντιληπτή σαν τρένο που πέρασε από πάνω σου.

    ReplyDelete
  34. @Υποκείμενο δικαίου

    Όλα αυτά είναι πολύ απογοητευτικά, γιατί το blogging είναι ένα κοινωνικό πείραμα. Σαν όλα τα κοινωνικά πειράματα, μπορεί να είναι το θύμα της επιτυχίας του. Όπως ακριβώς τα κοινόβια...


    einai to web logging koinoniko peirama??? mipos exoun xasei oi lexeis to noima tous??

    giati emena to commentary sto xtesino posting mou thimise toso poli to rec.soc.culture.greek? (opos itan prin apo kammia dekapentaria xronia toulaxiston..... den xero an exei allaxei apo tote)

    ReplyDelete
  35. Δεν είναι κακό να θυμώνεις, να αγχώνεσαι να αισθάνεσαι. Εχει και αυτό την χάρη του.
    Πρέπει όμως να μπορείς να πεις ότι όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι και να μην σε πάρει από κάτω... να γίνεις έρμαιο ανάμεσα στις διαφορετικές απόψεις...
    Είναι όμορφη η συζήτηση. Αρκεί να μην παθιάζεται κανείς μ'αυτήν. Ο λόγος από μόνος του...η ουσία αυτών που θα εκφράσεις αρκεί.
    Ολα τα άλλα μόνο να σε χαλάσουν μπορούν...

    ReplyDelete
  36. Που είναι κι εκείνο το αυτιστικό σεξομανές η Αφρούλα, που για να πάρει στροφές πρέπει να γκρεμίσει κανένας φούρνος:

    "H IFC εξαγοράζει 5-10% της Finansbank
    Η Παγκόσμια Τράπεζα στηρίζει Εθνική"

    ReplyDelete
  37. Εφόσον αποδεικνύεται ότι η "εκκλησία του Δήμου" είναι εφικτή με κάποιον έστω ηλεκτρονικό τρόπο τολμήστε: μην περιορίζεστε στα ημερολογιακά προσωπικά βιώματα,δώστε το βήμα στην ουσία, ο διάλογος έχει ψωμί!, και μην δειλιάζετε: Βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες.

    ReplyDelete
  38. Με τό που διάβασα τό ποστ, πήγα και γω να υπενθυμίσω τόν σχετικό αισώπειο μύθο, αλλά είδα μετά ότι με πρόλαβε ο aggelos exaggelos. Θέλω όμως να προσθέσω τό προφανές, ότι δεν γίνεται να τούς έχεις όλους ικανοποιημένους, όσο και αν τό επιθυμείς. Και ότι είναι λάθος ν' αφήνεις αυτή τήν επιθυμία να γίνεται ενδόμυχη προσδοκία, που σέ κάνει στή συνέχεια να δίνεις υπερβολική σημασία στά λεγόμενα τών άλλων, θεωρώντας ότι σέ αφορούν ειδικά και σέ θίγουν. Μάλλον αυτό εξηγεί και τό γιατί είναι καλή και ανακουφιστική η τήρηση μιάς κάποιας αποστάσεως. Η οποία δεν σημαίνει κατ' ανάγκην και μη συμμετοχή. απλώς ήρεμη εκτίμηση και τό ότι δεν βιάζεσαι να νομίσεις ότι πρέπει να ανταποκριθείς στό κάθε τι που θέτει ο οποιοσδήποτε (και να τό παρερμηνεύσεις ενδεχομένως, όταν ο άλλος δεν ήθελε να σέ θίξει). Ότι δηλαδή "δεν τσιμπάς".

    Σπεύδω πάντως να διευκρινίσω, ξαναβλέποντας αυτό που μόλις έγραψα, ότι είμαι ο τελευταίος που θα διενοείτο να προσπαθήσει να κάνει μάθημα στό ΝΔ. Νοιώθω πολύ μικρός γι' αυτό.

    ReplyDelete
  39. "Ω! αδηφάγο κοινό!"

    Τώρα το κατάλαβες φίλε Νίκο; Πρόσεξε μη σε κάνει μια ...χαψιά :)

    Κατά τα άλλα, όπως έχω πει επανειλημμένα, σε χαίρομαι ΚΑΙ για τις δυνάμεις σου (πώς τα καταφέρνεις ακόμα και συνεχίζεις;) ΚΑΙ για τις αδυναμίες σου! Και πάνω απ' όλα για τη στάση σου απέναντι στη ζωή.

    Keep blogging!

    Για τον "συναισθηματισμό":

    Όσο αφελές, συναισθηματικό και ρομαντικό φαίνεται το "Imagine" σήμερα, τόσο αυτονόητο θα φαίνεται στο μέλλον! Και όσο αναγκαία φαντάζουν σήμερα τα σύνορα, ο πόλεμος και ο ανελέητος ανταγωνισμός, τόσο πρωτόγονα θα τα βλέπουν οι άνθρωποι του μέλλοντος. Πλέον ακόμα και την ίδια τη φύση μας είμαστε σε θέση να αλλάξουμε τεχνολογικά. Τίποτα δεν είναι "αναγκαίο κακό". Και όσο περνάνε τα χρόνια, θα φαντάζει πολύ περισσότερο κακό παρά ...αναγκαίο ;)

    ReplyDelete
  40. Καταπληκτική η ιστορία του Άγγελου. Επίσης είναι γνωστό ότι όποιος εξέχει-ξεχωρίζει από το πλήθος υφίσταται επιθέσεις. Για να τις αποφύγει κανείς μλια λύση υπάρχει, να γίνει ανθρωπάκι χωρία άποψη και χωρίς φωνή. Αλλά τέτοια ζωή ευτυχώς κάποιοι προικισμένοι άνθρωποι δεν την αντέχουν. Πάντως, το γεγονός ότι μετά από τόσα χρόνια συνεχίζει να σας ενοχλεί, δείχνει ότι διατηρείτε την αθωότητα σας, πράγμα βέβαια θετικό.

    ReplyDelete
  41. Στην αρχή στράβωσα, αλλά πλέον έχω αλλάξει γνώμη.
    Το νέο blog (doncat) κατάφερε το ακατόρθωτο: να είναι καλύτερο από το παλιό (nikosdimou)! Κράτησε τα καλά και διόρθωσε (ή προσπαθεί να διορθώσει) τα κακά.

    Μην σταματάς Νίκο Δήμου!

    ΥΓ: Μόλις πήρα το νέο σου βιβλίο (Ασκήσεις Ελευθερίας). Το αγόρασα περισσότερο "τιμής ένεκεν": τώρα που τον έχω live και τζάμπα στο blog, τι να μας πει ένα βιβλίο :-)
    Επίσης στην περίπτωση μου δεν ισχύουν και τα 4-Bs που σώζουν το βιβλίο (bed, bus, bathroom, beach), αφού έχω PDA! Να είσαι πάντα καλά.

    ReplyDelete
  42. @username said...

    Που είναι κι εκείνο το αυτιστικό σεξομανές η Αφρούλα, που για να πάρει στροφές πρέπει να γκρεμίσει κανένας φούρνος:

    "H IFC εξαγοράζει 5-10% της Finansbank
    Η Παγκόσμια Τράπεζα στηρίζει Εθνική"

    Tuesday, May 30, 2006 12:14:54 PM



    Επιμένετε σ'αυτό το σχόλιο (content, context) αγαπητέ?

    ReplyDelete
  43. "H IFC εξαγοράζει 5-10% της Finansbank
    Η Παγκόσμια Τράπεζα στηρίζει Εθνική"

    Tuesday, May 30, 2006 12:14:54 PM

    Γιατί τσιμπάς?

    ReplyDelete
  44. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  45. @eleni63,

    Back off (one step back) please!
    :-)

    ReplyDelete
  46. @NΔ
    "Μπας κ έζησα λάθος,μια ολόκληρη ζωή;"

    Με ξαφνιάζει μα είναι και υπέροχο να κάνεις τέτοιες σκέψεις.Ο άνθρωπος είναι ποτέ έτοιμος να πει ήμουν σωστός; έκανα ό,τι έπρεπε, έζησα όπως ήθελα; ή θα υπάρχει πάντα ο άγνωστος εαυτός μας; και αυτό να μας φρενάρει; ή να μας σπρώχνει με ορμή στο νέο, στην αναζήτηση,στη δράση;
    Είναι καλό να αλλάζει κάποιος; ή να αφηνόμαστε στη δύναμη της συνήθειας; και στην απόσταση από τα πράγματα;
    Και η ποιότητα ζωής πώς μετριέται; πώς πετυχαίνεται;
    Η ηλικία η πείρα ή η ψυχολογία φέρνουν τις σκέψεις σου αυτές;
    Είναι σχετικό μ'αυτά; και έχει αξία ο απολογισμός κάθε φορά της ζωής μας;
    Μήπως οι στίχοι του Σεφέρη μαλακώνουν τη μανία μας ή μοιρολατρούμε;
    Γιατί πχ ο Γεράσιμος Βασιλόπουλος [ΑΒ] να φτάσει σε μεγάλη ηλικία για να δει τη ματαιοδοξία του για τα χρήματα και να νοιώσει τη μαγεία των αηδονιών που κελαηδούσαν;[Το σημείωσε ο ΓΒ στην Ελευθεροτυπία]

    Τη ψυχή το νου ή το σώμα να έχουμε ψηλά;

    Όσο για το blog έχω ξαναματαπεί από μακριά και ήρεμα και για σένα και για μας, να πέσει σιγά-σιγά ο θόρυβος και η αγκύλωση.
    Θα αλλάξουν τα πράγματα,δεν είναι εύκολη η ομαλή πορεία ετερόκλητων δυνάμεων.
    Άραξε και άδραξε!



    Μιας και υπάρχει ολίγη από τουρκία και δόθηκε βάρος στα συναισθήματα του κόσμου,ποια νομίζεις ότι είναι η ευθύνη των πολιτικών δυνάμεων σ'αυτό και αν οι θέσεις τους και οι ενέργειες τους επηρεάζονται από ξένα κέντρα ισχυρά[ πολιτικά ή οικονομικά]. Αντίστοιχα και για τους απέναντι;

    ReplyDelete
  47. Ώστε "εισαγγελέας"!
    Ok, κύριε Δήμου, ειρωνευτείτε με,
    αν αυτό σας διασκεδάζει.

    Φιλικά,
    Νίκος.

    ReplyDelete
  48. @username,

    Ζητώντας προκαταβολικά συγνώμη από τον οικοδεσπότη για την κατάχρηση χώρου, συνεχίζω, παρ'όλο που δεν το οφείλω παρά μόνον στους φίλους που μας διαβάζουν & δεν θέλω να μείνουν με λάθος εντυπώσεις.

    Το ΙFC έχει χρηματοδοτήσει την Finansbank & προφανώς θέλει να προασπίσει τα συμφέροντά του. Λοιπόν? Εσείς πού κολλάτε και για ποιό λόγο?

    Για να μπορούμε να τα παρακολουθήσουμε καλύτερα, αντιγράφω (Ημερησία, 30.05.06):

    «Η είσοδος του IFC στο μετοχικό κεφάλαιο της Finansbank καταδεικνύει και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Τουρκία είτε σε οικονομικό είτε σε πολιτικό επίπεδο...... Ο ρόλος του αναμένεται να ειναι ιδιαίτερα σημαντικός με κύριο άξονα την παροχή τεχνογνωσίας & υποστήριξης κατά την μεταβατική περίοδο που θα ακολουθήσει την εξαγορά αλλά και μακροπρόθεσμα, σε θέματα γνώσης τοπικής αγοράς, διαχείρηση χρηματοοικονομικού κινδύνου αλλά και κινδύνου χώρας, υποστήριξης των ΜΜΕ, της στεγαστικής πίστης και της λιανικής τραπεζικής στην Τουρκία...»

    Ερώτηση: πιστεύετε ότι θα μπει έτσι, εν ψυχρώ, ελληνική τράπεζα να κλείσει τουρκικές εταιρείες που χρωστούν στην Finansbank, ή θα προχωρήσει σε κατάσχεση σπιτιών Τούρκων που δεν μπορούν να εξωφλήσουν το στεγαστικό τους?!

    Η μήπως η Εθνική είχε καλύτερη πληροφορία για να κερδίσει τη μάχη από τη Citibank NA? Μήπως είναι ψευδές και το ότι η Αμερικάνικη πολιτική υποστηρίζει επενδύσεις σε Τουρκικό έδαφος?

    Α, κι όλα αυτά 20 ημέρες πριν την υποτίμηση της Τουρκικής λίρας έναντι του δολλαρίου...

    Αφού πάντως διαβάζετε το ένα, διαβάστε και το αμέσως παρακάτω άρθρο:

    «Κεφάλαια ύψους 180 εκ, ευρώ έχει επενδύσει η Societe Generale στη Geniki Bank. Ο Δ. Συμβ. Jacque Tournebize δικαιολόγησε την «αδικαιολόγητη» ζημία ύψους 20.2 εκ ευρώ το πρώτο 3-μηνο επικαλούμενος τις ιδιαίτερα υψηλές, πρόσθετες προβλέψεις για την αντιμετώπιση των «επισφαλών δανείων» κυρίως προς τους ιδιώτες δανειολήπτες... Γνωρίζαμε τα προβλήματά της και συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις εξαγορών χρειάζονται 2 με 3 χρόνια»....

    Ελάτε να μου πείτε τι προβλέπετε εσείς προσωπικά ότι θα γίνει σε χρονικό ορίζοντα 2-3 ετών στην περιπτωσούλα μας... Βίοι παράλληλοι μήπως?

    Αυτά τα ολίγα για όποιους βασίζονται αμιγώς σε θέσεις δημοσιογράφων και δέχονται τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα αλλά και τις προβλέψεις και αναγωγές σύμφωνα μόνον με την ερμηνεία του εκάστοτε δημοσιογράφου.

    Btw, εκτός από:

    1. Ευθυκρισία,

    καλό θα ήταν να αγοράσετε και:

    2. Δυνατότητα Διαλόγου και
    3. Καλούς Τρόπους.

    Από ΚΑΛΟ ΜΑΓΑΖΙ! Δε θα ζημιωθείτε.

    Επιτρέψτε μου να μην επανέρθω. Η πίστα δική σας!

    ReplyDelete
  49. Καλησπέρα στην νυχτερινή βάρδια, αν και μάλλον μετακόμισε στο επόμενο post κι εδώ που τα λέμε ο Δον έχει βάλει κανόνα να σχολιάζουμε μόνο στο τρέχον. Επειδή όμως μόλις τώρα εδέησα να συνδεθώ, ελπίζω να μου συγχωρεθεί η μικρή αυτή παρασπονδία.

    Πριν φτιάξω το μικρό, ταπεινό μου ιστολόγιο, αποφάσισα ότι δεν γράφω για τους τυχόν αναγνώστες μου (λίγοι ούτως ή άλλως), ούτε για θέματα που ενδιαφέρουν αυτούς. Γράφω για εμένα, για να μπορέσω να πειθαρχήσω στις απαιτήσεις της γραφής και για πράγματα που απαοσχολούν εμένα τον ίδιο. Σε αυτά τα θέματα, παρουσιάζω την δική μου σκέψη, την δική μου συμβολή, που μπορεί να προσθέτει κάτι ενδιαφέρον, μπορεί και όχι.

    Σε όποιον αρέσουν, έχει καλώς. Για τους υπόλοιπους, λυπάμαι. Αυτός είμαι.

    Έχει πραγματικά αξία να ασχολείσαι με αυτόκλητους εισαγγελείς ΔονΓάτε? Τα κείμενά σου ανήκουν σε αυτούς, στο κοινό σου, ή στον εαυτό σου..?

    ReplyDelete
  50. Εμένα ό,τι και να κάνεις (ή κάνετε?? αμφιταλαντεύομαι με τον ενικό-πληθυντικό) σωστό μου φαίνεται. Όχι γιατί συμφωνώ, αλλά γιατί υπάρχει η διάθεση αναθεώρησης, επαναξιολόγησης, εν πάση περιπτώσει προβληματισμού. Αν θες να πας δεξία, στο καλό κι αέρα στα πανιά σου! Σα να σου γυάλισε το αριστερό??? Από 'δω πήγαν κι άλλοι - ευπρόσδεκτος κι εσύ!
    Όχι, όλα καλά πάνε (κι εσύ επίσης!). Ανοιχτές κεραίες, προσλαμβάνουμε τα νέα δεδομένα και κινούμαστε ανάλογα.


    Παρόλα αυτά, να θυμηθώ να σου στείλω κι ένα αλεξίσφαιρο just in case... ;)


    PS: έμεινα στον ενικό και ακόμα αισθάνομαι άβολα..τελικά θα υιοθετήσω τον ενικό ευγενείας..! Κύριε Δήμου και λοιποί σύντροφοι καληνύχτα σας!

    ReplyDelete
  51. Αγαπητέ dormammu,
    προφανώς δεν διάβασες τα προηγούμενα σχόλιά μου. Διότι εάν τα διάβαζες δεν θα έγραφες αυτά που γράφεις στην τελευταία σου παρέμβαση.
    Τον χαρακτηρισμό "εισαγγελέας" μού τον κόλλησε ο κύριος Δήμου. Απέχει πάρα μα πάρα πολύ από την πραγματικότητα. Και τον θαυμασμό μου έχω δηλώσει και την εκτίμησή μου στο πρόσωπο του κυρίου Δήμου. Σε ό,τι αφορά τα κείμενά του, έχω υποκλιθεί ιδιωτικώς και δημοσίως. (Άρα, αυτό το "σ'όποιον αρέσουν" που γράφεις, στην περίπτωσή μου τουλάχιστον δεν ισχύει. Αν διαβάσεις τα προηγούμενα σχόλια μου, θα το δεις. Να, τώρα θυμίζω Δήμου...σε παραπέμπω!)

    Εκτιμώ τα κείμενά του -με ξενίζει ο τρόπος που ενίοτε τα προβάλλει. Με ξενίζει ένα υφέρπον "εγώ" που διαπίστωσα.
    (Έχεις ακούσει πολλούς συγγραφείς να υπενθυμίζουν,να υπαγορεύουν και να ανα-αυτοδιαφημίζουν το έργο τους; Μπορεί και ναι. Ποτέ δεν ξέρεις.)
    Αυτό κατέγραψα -και είχα κάθε δικαίωμα να το κάνω, στο όνομα του δικαιώματος της γνώμης κάθε ανθρώπου. Και το έκανα με κόσμιο τρόπο.
    Ο κύριος Δήμου, διάλεξε άλλον δρόμο -αυτόν της ειρωνείας.
    Είδα κάτι που με προβλημάτισε και το κατέγραψα -πού το κακό; Προσοχή όμως:το κατέγραψα μαζί με την εκτίμησή μου. Κι έτσι νομίζω αποκτά αξία - να λες σε έναν φίλο σου, σ'έναν άνθρωπο που εκτιμάς "καλός, χρυσός είσαι αλλά εδώ κάνεις μαλακία". Αυτό για μένα είναι ειλικρίνεια.
    Τέλος πάντων, φίλε dormammu, δεν έχει ουδεμία πλέον σημασία. Και καλό είναι να σταματήσω εδώ, διότι γίνονται και εξαιρετικά πράγματα στο blog, και η δική μου παρέμβαση δεν βοηθά. Ό,τι ήταν να πω σχετικά, το είπα. Φτάνει.

    Σ'ό,τι αφορά το άλλο που λες,αν και άσχετο με τα παραπάνω, εσύ προσωπικά μπορεί να γράφεις αποκλειστικά για τον εαυτό σου -αν και το ότι έχεις blog, άλλα υποδηλώνει. (Διαφορετικά θα κράταγες τα γραπτά σου στο τετράδιο ή τον υπολογιστή σου.)
    Ο συγγραφέας όμως -ο όποιος συγγραφέας- έχει στην άκρη του μυαλού του εκείνους στους οποίους απευθύνεται. Γράφει μεν γιατί είναι λυτρωτικό για τον ίδιο, χωρίς φόβο και με περίσσιο πάθος, (πάθος με την καλή έννοια, που λέει και ο Λαζόπουλος) γράφει αδειάζοντας το μέσα του, γράφει γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά από το να γράψει...
    Όταν όμως τελειώσει, το γραπτό του είναι έτοιμο να κάνει το δικό του ταξίδι -το γραπτό του συγγραφέα είναι το παιδί που γέννησε, που ανάθρεψε και που τώρα ανοίγει τα δικά του φτερά και φεύγει από την πατρική εστία.
    Τα κείμενα του συγγραφέα, από τη στιγμή που δημοσιεύονται και (ή) εκτυπώνονται ανήκουν τόσο στον ίδιο όσο και στους αναγνώστες τους.
    Τα κείμενα είναι ο ομφάλιος λώρος, είναι αν θέλεις μεταξύ συγγραφέα και αναγνωστών, ο κοινός τους συγγενής. Ίσως όχι εξ αίματος -αλλά σίγουρα από καρδιάς.

    Φιλικά,
    Νίκος.

    (Και για να μην παρεξηγηθώ -πολλά είδαν τα μάτια μου εσχάτως- επίτρεψέ μου να ξεκαθαρίσω πως η τελευταία παράγραφος είναι μία γενικής φύσεως τοποθέτηση. Η γνώμη μου τέλος πάντων. Δεν είναι μομφή, ούτε αιχμή, ούτε κριτική στον κύριο Δήμου -να το ξεκαθαρίζουμε για να μην μπερδέψουμε και πάλι τα μπούτια μας. Αν και νομίζω πως μέσα σε όσα περιγράφω, ο κύριος Δήμου κάπου θα συναντήσει και τον εαυτό του, σαν γνήσιος συγγραφέας που είναι.)

    Συγνώμη για την ώρα, νυχτερινή βάρδια γαρ.

    ReplyDelete
  52. Exete dikio k. Dimou, etsi prepei na einai ta pragmata sto neo blog sas, na grafete san "agapimeno mou imerologio", ki otan exete kefi, na vazete thema kai na ginetai pali forum.

    Na mia win-win situation, ki eseis sto rythmmo pou thelete, ki emeis episis.

    BRAVO!

    Gia ti Thea tora,

    e, ti na leme....

    Re username, pou pas kai blekeis!

    Exases kai tin efkairia na peite kai dyo kouvendes na embloutizotan i syzitisi, na bainame ki emeis kai na pianame kai afti tin ptyxi, to "dia tafta" pou leei kai i Aphroditi, ti tha borouse na ginei se kathara epixeirisiako / oikonomiko epipedo.

    Na evgaine kai kati diaforetiko apo to "alli mia fora ta idia ethniko-istoriko-an-eye-for-an-eye" arguments!

    ReplyDelete
  53. "Το φαινόμενο Αφροδίτη"...

    Πότε είπαμε ανοίγεις blog?

    Ν'ανοίγουν λίγο τα στραβά μας, όλοι έχουμε αίσθηση της επαγγελματικής μας πραγματικότητας, αλλά είναι πολύ χρήσιμο ν'ακούμε κι άλλες τεκμηριωμένες εκτιμήσεις & τοποθετήσεις, συνδυαστικές, σε θέματα που μπορεί να μην φανταζόμαστε όλες τους τις πτυχές.

    Ασε που μας λέει και πληροφορίες "εκ των έσω" για ενδο-οικογενειακά (μάνα γαρ)

    Ασε που μας κάνει να γελάμε όταν έχει παρείστικη διάθεση & δεν πετάει ένα ξερό link με quotes (jane είσαι ΤΟΣΟ out!). Το ανέκδοτο για τον Αμερικανό & τον Ιρακινό στο άνοιγμα του "29 Μαίου" συνόψιζε το νόημα όλης της ημέρας!

    Μη μιλήσω για όταν την πιάνει το γκομενικό της...

    Συγνώμη αν ακούγονται ως λιβάνισμα. Ορισμένοι όμως θα έπρεπε να εκτιμούν περισσότερο φίλους σχολιαστές τέτοιου επιπέδου.

    (Απορώ: οι άλλοι, οι παλιοί, πώς αφήσατε τέτοιο χαρακτηρισμό έτσι? Με την παραμικρή νύξη και γίνεται σφαγή μεταξύ σας)

    ReplyDelete
  54. -> username

    Το παράδειγμα με το σπιτάκι (μόνο;) στα κιούρκα
    είναι σαν να λέμε "όταν λησμονιέται το 'μας', μόνο το 'μου' ΜΑΣ ΣΩΖΕΙ".
    Καθαρά Ελληνική προσωρινή αντιμετώπιση των πραγμάτων.
    "Εγώ κρατώ την χρυσή κλείδα μου κι ο Τούρκος την καλύβα μου".
    Ελικρίνεια που γδερνει όταν σε μερικούς η αδιαφορία σε άλλους η υποκρισία με τα χρόνια γινεται δεύτερη επιδερμίδα.


    -> minuet said...

    "Λέτε ότι νιώθετε ως "μόνιμος στόχος". Μα αυτό το επιδιώκετε και ως ένα σημείο σας αρέσει."

    Αν του αρέσει λέει...
    Ώρες πολλές, αλλά και καλές.
    Σ' εκείνους που δυσανασχετούν για τις αντίθετες γνώμες είναι σαν αυτούς που δυσανασχετούν όταν βλέπουν την γιαγιάκα με έμπειρα χέρια να διαλέγει το εμπόρευμα.
    Αν δεν την σταματάει ο μαγαζάτορας (γιατί είναι μάλλον η γιαγιά απο τους καλύτερους πελάτες του) γιατί χολοσκάτε εσείς;
    Ειναι δυνατόν όλο το εμπόρευμα του μαγαζάτορα να'ναι της ίδιας ποιότητας;
    Κάποιος έμπειρος θα διαλεξει αυτά που αξίζουν για αγορά, άλλος θα αγοράσει ακόμα και την σαβούρα.

    Υ.Γ.
    Καλωσήρθες μας μινιουέτ και σ'ευχαριστούμε για την γνώμη σου.

    -> Vrennus said...

    "Συναισθηματισμός είναι αντιθέτως να πιστεύετε ότι σε όλα τα ζητήματα υπάρχει λύση win - win (τι τερατώδης μανατζαρέικος νεολογισμός!), ειδικά σε τόσο περίπλοκα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ας μη γιελιόμαστε, αν όντως υπήρχε μια τέτοια win - win λύση θα την είχαμε βρει τόσα χρόνια...".

    Τερατάκι αυτό είναι Ορθολογισμός και Ειλικρινεια.
    Χαίρομαι για τις φωτιές σου.
    Η μελέτη της Ιστορίας προσφέρει σουλφαμίνη αντισηπτική απ' την προπαγάνδα αντιπατριωτικής γάγραινας σ΄ όσους δεν έχουν ακόμη βαπτισθεί άτρωτοι μέσω των εμπειριών της ζωής.


    -> Debby said...

    "Δεν είναι κακό να ...αισθάνεσαι. Εχει και αυτό την χάρη του...
    Είναι όμορφη η συζήτηση. Αρκεί να μην παθιάζεται κανείς μ'αυτήν. Ο λόγος από μόνος του...η ουσία αυτών που θα εκφράσεις αρκεί.
    Ολα τα άλλα μόνο να σε χαλάσουν μπορούν...

    Debbie είσαι σωστή.
    Όταν κάποιος απαντάει στα μηνύματα διαβάζοντάς τα με υπερβολικά αρνητική ή θετική προκατάληψη χαλάει την ικανότητα του νου του να κρίνει με ειλικρίνεια, και να μάθει κάτι.
    Συμβαίνει σ'ολους.

    Πάντα προσπαθώ να βάλω τον εαυτό μου στην θέση του συνομιλητή μου αν τον καταλαβαίνω ή κάνω ερωτήσεις ή μάλλον "προκαλώ" απαντήσεις αν δεν έχω σχηματίσει ακόμη γνώμη για την ορθότητα της θέσης του.


    -> mickey said...

    "Όσο αφελές, συναισθηματικό και ρομαντικό φαίνεται το "Imagine" σήμερα, τόσο αυτονόητο θα φαίνεται στο μέλλον! Και όσο αναγκαία φαντάζουν σήμερα τα σύνορα, ο πόλεμος και ο ανελέητος ανταγωνισμός, τόσο πρωτόγονα θα τα βλέπουν οι άνθρωποι του μέλλοντος."

    Από το στόμα σου και στου Θεού τ'αυτί.
    Μεχρι να δεί ότι δεν αλλάζουμε.
    Ποιός το περίμενε οι Γερμανοί, η πιο cultivated Ευρωπαική φυλή θα επιστρέψουν στην καταγωγή τους, τότε που εκσφενδονίζαν κεφάλια αιχμαλώτων πάνω από τις πολιορκημένες πόλεις για να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους.
    Καλά απο τους Τούρκους που δεν είχαν "εξημερώσει" το θηρίο μέσα τους, αλλά από τους εξευγενισμένους εκείνους βάρβαρους, τους Γερμανούς, ποιός το περίμενε;

    Η Δευτέρα Παρουσία φαίνεται όλο και περισσότερο ορθολογιστική.
    Όπως είπε ο κυρ Νίκος μέσω Σεφέρη, "Μήπως άλλαξε κανείς ποτέ του;"

    -> Αφροδίτη

    Εντυπωσιάζομαι απο τις χρηματιστηριακές σας γνώσεις.

    ο Αράπογλου έκανε μια πολιτική κίνηση, ίσως κάτω απο πίεση, αλλά απο οικονομικής πλευράς ήταν μια αγορά - πατάτα, ακόμα κι αν δεν υπήρχε η υποτίμηση της Τουρκικής λίρας.

    Η πατάτα γίνετα πατατάρα αν σκεφθούμε ότι για να αγορασθει η Τούρκικη τράπεζα οι κρετίνοι πούλησαν την Atlantic Bank της Νέας Υόρκης.
    Μια κερδοφόρα τράπεζα με 80 χρόνια παρουσίας στην Αμερική και με πελάτες την πλειοψηφία της ΕλληνοΑμερικανικής Ομογένειας.

    Ας βάλουν οι Αμρικανοί, Citibank, Chase τα κεφάλαιά τους σε μια πανάκριβη και αβέβαια αγορά, μια και έχουν περισσότερες "φιλίες" απο' μας.

    Αντιγράφουν τον Σημίτη με τις κρατικές επενδύσεις και την χασούρα του Χρηματιστηρίου.

    Καλά χρέη!

    Υ.Γ.
    "Εμπαινε" κορίτσι, έμπαινε.
    Σε κάτι άλλο.
    Δεν ξερω κάτι δεν μου άρεσε το τελευταίο σου πόνημα, λάιτ πορνό quickie.
    Ισως είναι πιο εμπορικό, αλλά μακροπρόθεσμα το βλέπω στείρο.
    Θα είχε μεγάλη επιτυχία μόνο σε "πεινασμένο" teenage audience και ηλικιωμένους που δεν τους αφήνει η γυναίκα τους να πάρουν Βιάγρα .
    Ειλικρινά!

    -> ο κυρ Νίκος είπε:

    "Μπας κ έζησα λάθος,μια ολόκληρη ζωή;"

    "Μηδένα προ του τέλους του μακάριζε ή κατηγόρα".

    Πάντως μερικά απο τα πιό ευχάριστα στην νοημοσύνη σχόλια, άξια θαυμασμού εμφανίσθηκαν όταν δειλά- δειλά έκανε την εμφάνισή της η Συνείδηση.

    Κυρ Νίκο η ζωή δεν έχει ολοκληρωθεί πριν το τέλος της.
    Ο Μεγας Κωνσταντίνος θα ήταν ένας ακόμη αιμοσταγής Ρωμαίος αυτοκράτορας στην Ιστορία αν δεν είχε δει στον Χριστιανισμό μια νεά Αυτοκρατορία χωρίς τις υπερβολές της παλιάς και δεν είχε βαπτισθεί στο πνεύμα της νέας θρησκείας.

    Δεν είναι κολακεία.
    Παράδειγμα είναι.
    Δεν παρομοιάζεστε με τον Μέγα Κωνσταντίνο.

    Υ.Γ.
    Αιωνία η μνήμη του ήρωα Κρητικού πιλότου μας.

    Ο Σεφέρης, σμυρνιός ο ίδιος γνωρίζει τι σημάινει να είσαι Έλληνας.

    "Ο Ελληνισμός είναι δύσκολος, ναι μα γι' αυτό αξίζει τον κόπο".

    "Η μνήμη όπου και να την άγγίξεις πονεί"

    ReplyDelete
  55. @to sosto na legetai (eisai sigouros oti eisai esy the one?)
    :-)

    Η κριτική σου θα ληφθεί ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ υπ'όψιν, μη στεναχωριέσαι καθόλου!

    (Το πιστόλι στον κρόταφο για να με διαβάζεις δεν βλέπω...)

    Φιλιά (περίμενε)

    ReplyDelete
  56. Το να κρίνει κάποιος έναν άνθρωπο που παραθέτει με το χέρι στην καρδιά τις σκέψεις και τα συναισθήματά του (οκ, ακούστηκε λίγο απλοικό όλο αυτό, αλλά μ'αρέσει), είναι τόσο μα τόσο εύκολο...

    Ένας άνθρωπος που έχει αποφασίσει να αφιερώσει τη ζωή του στην συγγραφή και συνεπώς στην έκθεση του εαυτού του στο κοινό, δέχεται κάθε είδους σκέψη και συναίσθημα που μπορεί να δημιουργεί/προκαλεί στον εκάστοτε παραλήπτη.

    Η αμεσότητα του μέσου, δηλαδή του blog, είναι αυτή που σοκάρει και ίσως ξενίζει τον εκτειθέμενο. H επικοινωνία μέσω του blog μοιάζει σαν μια γκαλερί έργων τέχνης. Κάποιοι γνωρίζουν το αντικείμενο του καλλιτέχνη και τον θαυμάζουν, άλλοι τον ζηλεύουν, άλλοι δεν ξέρουν καν τί ζωγραφίζει, άλλοι τον συμπαθούν, άλλοι έχουν έρθει για τα μεζεδάκια και το κρασί, άλλοι θέλουν να φλερτάρουν...

    Απ'την άλλη, η ωμότητα του άμεσου υλικού είναι σαν ακατέργαστο πολύτιμο υλικό, καθώς δίνει το στίγμα των καιρών, των χαρακτήρων, των ψυχών, κάτι που ποτέ άλλωτε δεν μπορούσε να συμβεί. Καλό ή κακό, αυτό το αφήνουμε στην υποκειμενικότητα το καθενός.

    :)

    ReplyDelete
  57. -> Αφροδίτη

    Διευκρίνηση για το νίκ.
    Είναι "το σωστό να λέγεται"
    όχι "ο σωστός να λέει"
    Αλάθητος μόνο ο Θεός.

    Σ'ευχαριστώ που ακούς την κριτική μου με ευχαρίστηση.
    It's always a Constructive Criticism.

    Δεν χρειάζεται πιστόλι στον κρόταφο. Θα σε διαβάζω γιατί πάντα σε απολαμβάνω. Όταν γράφεις για teenagers μου θυμίζεις εκείνη την ηλικία και γίνομαι teenager.
    Versatile personality.


    ->Alexandra said...

    "Το να κρίνει κάποιος έναν άνθρωπο ... είναι τόσο μα τόσο εύκολο..."

    Όπως είπα στο παρελθόν (είσαι νέα στην παρεά μας, καλως όρισες Αλεξάνδρα) ο κυρ Νίκος σαν επικοινωνιακός άνθρωπος που είναι και έχει κάνει την (σκληρή) κριτική του για δεκαετίες έχει μεγάλη εμπειρία πάνω στο θέμα, είναι η ζωή του.

    Πολλές φορές στην κριτική φανερώνεται ο θαυμασμός για τις ικανότητες που προίκισε ο Θεός στο άτομο.
    Άλλες φορές η εποικοδομητική κριτική κάνει μια καλή προσπάθεια να προτρύνει, να δείξει κι άλλους δρόμους θετικής δημιουργίας στο άτομο ώστε να βελτιώσει την απόδοση των θείων του δώρων.
    Η στείρα κριτική έχει σκοπό μόνο να σωπάσει την φλόγα της δημιουργίας απο το κρινόμενο άτομο.

    Έχεις δίκιο για την αμεσότητα των μέσων του Ίντερνετ. Επίσης δίνει πλουραλισμό, την ευκαιρία για συμμετοχή σχεδόν όλων. Αυτά είναι μερικά απο τα χαρακτηριστικά της Αθηναικής Δημοκρατίας του 5ου αιώνα.
    Επι πλέον επιτρέπει την συμμετοχη του γυναικείου φύλου, μη "πολίτων", ανηλίκων, ξένων κτλ.

    Δεν είναι τέλειο μέσο.
    Υπάρχουν πολλές ατέλειες μια απ'αυτές είναι το interface, το πληκτρολόγιο.
    Είναι όμως το νέο μέσο επικοινωνίας που θα επιρατήσει των άλλων μέσων στο μέλλον.

    Ευχαριστώ κορίτσια που δίαβάσατε όλο το κατεβατό.
    Female attention to detail!

    ReplyDelete
  58. *Σωστό να λέγεται,

    Συμφωνούμε εμείς οι δυο. Επίσης συμπληρώνω, ότι ποτέ δεν θα βρεθεί η τέλεια φόρμουλα (τουλάχιστον με το φτωχό μου μυαλό)ανάμεσα στους ανθρώπους, όσο και αν φτιάξουν τα τεχνικά, επικοινωνιακά μέσα...

    Δεν φταίει το μέσο πολλές φορές. Η επικοινωνία εξαρτάται καθαρά η επιθυμία του καθενός από μας να ακούσει, να δει, να ακουμπήσει λίγο τις σκέψεις του άλλου. Αν ενδιαφέρεται...

    ReplyDelete
  59. @το σωστό να λεγεται, 4:58:08 PM

    Αράπογλου... Να δω πώς κοιμάται τα βράδυα... Ας ευχηθούμε πάντως να έχουμε και οι δύο άδικο, θα είναι κρίμα μια μεγάλη τράπεζα να χάσει τόσο μεγάλο στοίχημα...

    ReplyDelete
  60. -> Alexandra said...

    "Δεν φταίει το μέσο πολλές φορές..."

    Το μέσο δεν φταίει καθ'αυτό αλλά το πληκτρολόγιο. Μεγάλη σπατάλη χρόνου. Θα μπορύσαμε να πούμε τα ιδια πράγματα στο ένα τρίτο ή ένα τέταρτο του χρόνου που χρειάζεται να τα γράψουμε (δεν είμαι καλός στο πληκτρολόγιο, μεγάλα δάκτυλα βλεπεις :)).
    Θα προτιμούσα ενα καλό πρόγραμμα voice recognition στα Ελληνικά.

    -> aphrodite said...
    "Αράπογλου... Να δω πώς κοιμάται τα βράδυα... Ας ευχηθούμε πάντως να έχουμε και οι δύο άδικο, θα είναι κρίμα μια μεγάλη τράπεζα να χάσει τόσο μεγάλο στοίχημα..."

    Με δικά μας κεφάλαια στην πλειοψηφία, του κράτους.
    Πούλησε και την επικερδή τράπεζα της Νέας Υόρκης σε χαμηλή τιμή.
    Αγοράζοντας ακριβά και πουλώντας φτηνά, η μεθοδολογία του δημοσίου επενδυτή γραφειοκράτη.

    Ξανά τελευταίο μήνυμα.
    θα παραπονιέται ο Αndy στον κυρ Νίκο ότι το κάνω επίτηδες.

    Αφήστε κάποιος σας παρακαλώ ένα μήνυμα χωρίς νόημα.

    ReplyDelete
  61. Ερώτηση: Εκθέτεις τις σκέψεις σου σε κοινή θέα με το blogging αν δεν το κάνεις για να λάβεις απαντήσεις-σχόλια-απόψεις άλλων γιατί το κάνεις? Τι πάει να πει δίνω στόχο? Είναι αναπότρπτο να λάβεις σχόλια για τις απόψεις που εκθέτεις και αν δε λάβεις κανένα μαλλον σημαίνει πως δεν έχεις να πεις τίποτα οπότε μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου ήσυχος πια (ή μάλλον επιβάλλεται γιατι αν δεν έχεις να πεις τίποτα είσαι άχρηστος για όλους.....)

    ReplyDelete