Saturday, May 27, 2006

Στιγμιότυπα 2

Διαβάζοντας χτές τα σχόλια, θυμήθηκα σκηνές από βουβές κωμωδίες του Max Sennet.

Κόσμος πολύς σε μεγάλο μπαρ. Ξεκινάει κάποιος να ρητορεύει, του επιτίθεται ένας άλλος, έρχονται στα χέρια, ο καυγάς γενικεύεται, πλακώνονται δεκάδες άνθρωποι, και κάτω από την μάζα που χτυπιέται, φεύγει, έρποντας αθόρυβα, ο αρχικός δράστης. Στέκεται παράμερα και παρακολουθεί τους άλλους να δέρνονται. Έτσι και εγώ. Στεκόμουνα απέξω και σας έβλεπα να ανταλλάσσετε μηνύματα (εντελώς άσχετα με το post) να τσακώνεστε, να αγαπιέστε, να πειράζεστε.

Ένιωθα εντελώς άσχετος. Σαν να μην ήταν το δικό μου blog – ή έστω του κολλητού μου, του Don. Σκέφθηκα πως δεν με χρειάζεστε. Παράγετε μόνοι σας υλικό για συζήτηση.

Και θυμήθηκα την πρόταση που έκανε εχτές ο badlydrawnboy: «Το ζητούμενο είναι να μην κλείσει ποτέ το παρόν μπλογκ. Ακόμη και αν συμβεί το μοιραίο (χτύπα ξύλο) μέσα στα επόμενα 130 χρόνια, θα πρέπει να δημιουργηθεί διάδοχη κατάσταση».

Διάδοχες καταστάσεις θα δημιουργηθούν έτσι κι αλλιώς – ξεπηδάνε κάθε μέρα. Εμείς μοιάζει να την έχουμε δημιουργήσει ήδη.


*******************************

Μόνο να θυμάστε μία αρχή: Το χαζό σχόλιο διώχνει το καλό. Νόστιμα είναι τα τσατ και οι χαριτωμενιές αλλά αν συνεχιστούν θα τις βαρεθούν και αυτοί που τις κάνουν. Δεν είμαι εναντίον του χιούμορ (όταν είναι χιούμορ) αλλά εναντίον της σαχλαμάρας. Κι εφόσον θέλετε κι εσείς «να μην κλείσει ποτέ το παρόν μπλογκ», ξανασκεφθείτε το. Το μέλλον του εξαρτάται περισσότερο από σας και λιγότερο από μένα.

Την χθεσινή βραδυά (έλειπε και η Αφροδίτη) την έσωσε «Το τρένο της μικρής φυγής (Κανείς δεν ξέρει που πάει. Ούτε ο οδηγός!)» του Andy. Διαβάστε το στα τελευταία χθεσινά σχόλια. Το καλύτερο.

******************************

Αφιέρωμα της σημερινής Καθημερινής στα New Media (με βάση σχετικό του Economist) ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τα blogs. Υπάρχουν και σελίδες αφιερωμένες στα Ελληνικά blogs όπου σχεδόν όλοι γράφουν ότι ...δεν υπάρχουν. Αναφέρεται (μόνο σε ένα άρθρο) ο «Πιτσιρίκος» και τα blogs μερικών από αυτούς που συνεργάζονται στο τεύχος...

******************************

Κάθε φορά που παρακολουθώ συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στην Βουλή βάζω στον εαυτό μου το εξής ερώτημα: «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς; Θα τον προσλάμβανα – και με ποια κριτήρια;»

Δεν σας γράφω τώρα την δική μου απάντηση – ίσως αργότερα, στα σχόλια. Αλλά μπορείτε να γράψετε τις δικές σας. Προσοχή όμως: μιλάω για άτομα, όχι για κόμματα. Άσχετα με τις πολιτικές σας πεποιθήσεις, με την παράταξη που ψηφίζετε – θα προσλαμβάνατε κάποιον από αυτούς;

235 comments:

  1. "Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς;"

    Από σύμπτωση, το ίδιο σκεφτόμουν σήμερα το πρωί - όχι για τους πολιτικούς, αλλά για τους διευθύνοντες συμβούλους και προέδρους ΔΕΚΟ, που υποτίθεται πως είναι και πιο τεχνοκράτες. Η δική μου απάντηση είναι, φυσικά, ΟΧΙ.

    Από την άλλη... είμαι σίγουρος ότι και οι ίδιοι, αν είχαν μια επιχείρηση δεν θα προσλάμβαναν για διευθυντή κάποιον από το συνάφι τους. Δημοσιοσχεσίτης και δημαγωγός δεν σημαίνει χαζός.

    ReplyDelete
  2. «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς; Θα τον προσλάμβανα – και με ποια κριτήρια;»

    Αν απο μακρια παρακολουθω τα Ελληνικα δρώμενα,η απαντηση ειναι ΟΧΙ.

    Οι ιδιοι βεβαια απο οτι μαθαινω προσλαμβανουν διευθύνοντες συμβούλους για τις ΔΕΚΟ ΚΑΙ ΣΙΑ "ικανοτατα" στελεχη με αρκετη προυπηρεσια ως κομματικα στελεχη.

    ReplyDelete
  3. Θα προσλάμβανα τον Ανδριανόπουλο και τον Μάνο και θα προσπαθούσα να προσλάβουν οι ανταγωνιστές μου τον Βουλγαράκη τον Μεϊμαράκη τον Κουλούρη, τον Βερελή και τον Βενιζέλο...

    Σατανική ιδέα...

    ReplyDelete
  4. Φυσικά και δεν σημαίνει ότι είναι χαζοί, ίσα ίσα που μας δείχνουν το πόσο χαζοί είμαστε εμείς όσοι τους εμπιστευόμαστε!

    ReplyDelete
  5. Οι πολιτικοί στην Ελλάδα δεν ψηφίζονται επειδή πείθουν πως είναι καλοί μάνατζερ.
    Ψηφίζονται επειδή θα βολέψουν φίλους, συγγενείς, ημετέρους κ.λπ.
    Μία Φιλική Εταιρεία είναι αυτή η χώρα, το πολιτικό της σύστημα θα έπρεπε να λέγεται "Διαμεσολαβούμενη Δημοκρατία".

    Δείξε μου το φίλο σου, να σου πω αν θα πάρεις τη δουλειά.

    ReplyDelete
  6. Βεβαίως ισχύει η κλασσική απάντηση:"ούτε περίπτερο", αλλά ποιος τους ψηφίζει; ποιος τους αναπαράγει και ποιος τους ανέχεται;
    Αν συνεχίσω θα πω σκληρές αλήθειες για τον "αλάνθαστο" λαό και δε θέλω.

    ReplyDelete
  7. Θα ήταν ο Βενιζέλος σεφ-Μαμαλάκης,
    Ο Κουλούρης και ο Γιακουμάτος ντυμένοι κλόουν να μοιράζουν τα διαφημιστικά φυλλάδια της εταιρείας μου στο Σύνταγμα,
    ο Φασούλας χωρίς να χρειάζεται ξυλοπόδαρα θα είχε ντυθεί τα χρώματα της εταιρείας σε παντομίμα.
    Και η Παπαρήγα με την Βάσω Παπανδρέου να κάνουν στριπτίζ με χιλιοδόλαρα στα μικροσκοπικά τους στρινγκ...

    Ο Γιωργάκης και ο Κωστάκης θυμίζουν πιο πολύ μαθητές της δεκαετίας του 60 με την σιδερωμένη τους στολή και την τσάντα τους πάντα γεμάτη γλειφιτζούρια και παντεσπάνι από τη μαμά τα οποία τρώνε κρυφά από τα ρυπαρά εργατόπαιδα.

    Καλημέρα

    ReplyDelete
  8. Το γεγονός ότι ψηφίζονται και εκλέγονται και κυβερνούν και αποφασίζουν (για όλους μας) νομίζω ότι δείχνει πως είναι ικανότατοι. Τώρα αν θα έκαναν μια επιχείριση κερδοφόρα αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Σε προσωπικό επίπεδο πάντως τα έχουν πάει πολύ καλά, όλοι τους ...

    ReplyDelete
  9. Ερώτημα-κλειδί για πολλά από αυτά που συμβαίνουν στη σημερινή Ελλάδα. Σκεφτείτε ας πούμε τον Γιακουμάτο ή τη Φώφη να προσέρχονται στη γενική συνέλευση των μετόχων για να σας πείσουν με το γλαφυρό τους ύφος ότι τα δισεκατομμύριά σας πρέπει να πάνε στο τάδε project...Αλλά βέβαια στην Ελλάδα, όπου ακόμη και η τρομοκρατία είναι οικογενειακή υπόθεση όπως αποδείχθηκε, ο κάθε πολιτικός που βολεύεται προσπαθεί αμέσως να φτιάξει τζάκι για να βολέψει και τα παιδιά (ως βουλευτές) και τα ανήψια του (σε άλλες θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα). Συνήθως το πετυχαίνει και όταν δεν το πετυχαίνει αρχίζει την αντιπολίτευση...

    ReplyDelete
  10. Κουβέντιαζα τις προάλλες με κάποιον που επέστεψε πρόσφατα από την Ουάσιγκτον, μετά από πολύχρονη υπηρεσία εκεί.

    - «Αλήθεια, τι λέγεται για τις πιθανότητες της κας Κλίντον να πάρει την προεδρία στις επόμενες εκλογές;» ρώτησα.

    - «Μπα, δεν νομίζω ότι έχει πιθανοτητες, είναι πολύ έξυπνη για να γίνει Πρόεδρος», μου απάντησε. «Τα οργανωμένα συμφέροντα θέλουν στις θέσεις αυτές ανθρώπους που να εξυπηρετούν τους δικούς τους στόχους, όχι απαραίτητα το κοινό καλό».

    Συμπέρασμα: εμείς δεν θα τους προσλαμβάναμε. Μήπως όμως κάποιοι άλλοι τους έχουν ήδη στα μισθολόγιά τους ...

    ReplyDelete
  11. Α. Ο πολιτικός και ο μάνταζτερ

    1. Στην μιντιοκρατούμενη εποχή μας είναι μάλλον εύκολο να αναρριχηθούν στην εξουσία ή και στην αυλή των μνηστήρων της, άτομα πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως "προβεβλημένα" και λοιποί "λαϊκοί ήρωες" όπως ηθοποιοί, αθλητές, μουσικοί, τραγουδιστές και λοιπά λάιτ ινδάλματα τα οποία απλώς διανθίζουν τον κομματικό μπαχτσέ στα πλαίσια της πολυσυλλεκτικότητας ενός κόμματος. Εννοείται ότι οι καθ΄ ύλην ταγοί ουδόλως νοιάζονται για τα κατ΄ εξοχήν "πολιτικά" προσόντα των πολιτευομένων κραχτών.

    2. Παραδίπλα βρίσκεται το παραδοσιακό σώμα των εκλεγμένων βουλευτών στο οποίο παρατηρείται επίσης μια αξιόλογη διαστρωμάτωση. Εκεί θα βρούμε και τον επαρχιώτη καταφερτζή ("επαγγελματία πολιτευτή") που μοιράζει οφίτσια και τάζει λαγούς με πετραχήλια στους αφελής όπως επίσης και τον μικρομεσαίο διαπλεκόμενο πρωτευουσιάνο τού οποίου οι αντιπαροχές προς τους εραστές του κρατικού κορβανά είναι εν πολλοί άδηλες (αλλά υπαρκτές) καθώς συνήθως καρυκεύονται με πλείστα όσα οράματα για κείνο ή το άλλο έργο (θεσμικό ή και αναπτυξιακό, δηλ. θέσεις και υποσχέσεις εργασίας σε ημετέρους, βολέματα και μίζες σε αμφοτέρους).

    3. Πάνω στο "βουλευτικό προλεταριάτο" και την μικρομεσαία (εγγενώς) σπεκουλαδόρικη "πολιτευτοσύνη", οικοδομείται το ολιγοπώλιο της εξουσίας. Στις κορυφές συνωστίζονται και διαγκωνίζονται αρχηγοί, αργηγίσκοι και υπαρχηγίστοι (η κυρίαρχη κάστα των εκάστοτε κομμάτων)που θεωρητικά είναι υπεράνω υποψίας, ουσιαστικά όμως και εξ αντικειμένου είναι οιονεί υπηρέτες την κομματικής "πλέμπας" και των προσδοκιών της.

    4. Και το ερώτημα: τι περιθώρια έχει ένας Ορθολογιστής πολιτικός να επιβιώσει στην κομματική σκακιέρα αν συμπεριφερθεί ως μάνατζερ; (Εκτός αν θέλει να αυτοκτονήσει, όπως είπε κάπου ο ΝικόΔημος.

    Γι αυτό και ένας καλός μάνατζερ σπάνια επιβιώνει και ως πολιτικός. Άλλωστε, ο λαός το είπε: άλλη η δουλειά του ναύτη και άλλη του καντηλανάφτη.

    Με αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  12. Μια καλή ερώτηση είναι αν θα μπορούσαμε να φανταστούμε τον Μπους ως γενικό διευθυντή της Microsoft...

    ReplyDelete
  13. Συμφωνώ με τον κ. Αλεβαντή ότι δεν μπορεί, για να είναι εκεί έχουν ικανότητες. Αφού έμαθαν την δουλειά του πρωτοκλασάτου πολιτικού θα μπορούν με λίγη πίεση από το ΔΣ να κάνουν και τον manager.
    Ο λόγος για τον οποίο δεν θα τους προσελάμβανα ποτέ είναι ότι θα χρησιμοποιούσαν τις όποιες δυνατότητες έχουν για να προωθήσουν την διατήρηση της δικής τους διοικητικής ομάδας στην εταιρία μου, και την διαιώνιση της παρουσίας τους στο τιμόνι της και όχι για την πρόοδο των συμφερόντων της εταιρίας. Π.χ. τις ικανότητες τους στην επικοινωνία και το marketing θα τις εξαντλούσαν για να πείθουν μετόχους και όχι πελάτες. Θα κατέβαλαν τεράστιες προσπάθειες για να παρουσιάσουν πιασάρικα budget και απολογισμούς χρήσεις, δεν θα ενδιαφέρονταν όμως να εργαστούν ώστε να τους πραγματοποιήσουν κιόλας.
    Με λίγα λόγια φοβάμαι πως θα έχουμε διαφορετικά συμφέροντα.
    Όπως συμβαίνει και τώρα δηλαδή.

    ReplyDelete
  14. Δεν ξέρω για επιχείρηση αλλά για μπυροποσία με το στανιό να σκεφτώ δύο-τρεις που θα ήθελα να βγω μαζί τους. Είναι όλοι τους ένα μάτσο ξενέρωτοι μπούληδες. Με κάνα Πάγκαλο ίσως έβγαινα κι άντε να υπάρχουν άλλοι δύο που δεν μου' ρχονται αυτή τη στιγμή.

    Για επιχείρηση μη λέμε ανέκδοτα. Εδώ έχουμε πρωθυπουργό που δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του.

    ReplyDelete
  15. καλημέρα Ντον :)

    χμμ.. πολύ δύσκολο το ερώτημα.. λοιπόν, το απλοποιώ με την εξής αθώα προσέγγιση..

    ο καλός επιχειρηματίας κατανοεί και αντιλαμβάνεται τι θέλει ο κόσμος και είναι αρκετά ευέλικτος για να κάνει τομές και να το κάνει να δουλέψει καλά για όλους.. (πελάτες, συνεργάτες, υπαλλήλους, αντιπάλους)..

    οι σημερινοί πολιτικοί ηγέτες δεν μου δίνουν την εντύπωση πως έχουν την ευελιξία του να κατανοούν και να σέβονται πραγματικά τα θέλω και τα πιστεύω των άλλων.. (μια και πολεμούν συνεχώς για να περάσουν στους άλλους τα δικά τους πιστεύω)

    άρα.. όχι.. δεν θα πάρω :) ευχαριστώ :)

    ReplyDelete
  16. Ο Σωκράτης έλεγε -και συμφωνώ- ότι όποιος δεν ασχολείται με την πολιτική είναι επικίνδυνος (ή κάπως έτσι). Παρόλα αυτά εγώ δεν ασχολούμαι γιατί ποτέ δεν κατάφερα να ταυτιστώ με κάτι που είπε κάποιος από τους 300. Οπότε δεν γνωρίζω προσωπικότητες σχεδόν καθόλου.

    Θα μου φανεί πολύ ψεύτικο όμως να αρχίσουμε να γράφουμε ότι δεν θα εμπιστευόμασταν κανέναν από τη στιγμή που τους ψηφίζουμε και τους εμπιστευόμαστε το μέλλον της χώρας μας. Άπαξ και τελειώσουν οι εκλογές είμαστε εντελώς αποκλεισμένοι από τα κοινά (αντιπροσωπευτική δημοκρατία το λέμε αυτό κόσμια) οπότε ξέρουμε ότι είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι είναι αυτοί που ψηφίσαμε. Αναγκαστικά, λοιπόν, περνάμε στη λογική του μη χείρον (καλά το έγραψα αυτό;). Μόνο με αυτή τη λογική πιστεύω θα έχει κάποια βαρύτητα η όποια άποψη.

    Άσχετο.

    Ξαναγυρίσαμε στα σοβαρά θέματα ή είναι η ιδέα μου;

    ReplyDelete
  17. Ωραία!
    Έρχεται το σημερινό post σαν συνέχεια του τέλους του προηγουμένου.

    Εδώ "δένεται" η αναφορά στο ποίημα του Andy για κόλακες και την συζήτηση πάνω στο σημείο αυτό που ήθελε να συνεχίσει ο Dion.M.

    Μιλάμε λοιπόν για ένα επάγγελμα, του βουλευτή, που απαιτεί ειδικευμένες ικανότητες κολακείας σε σχέση με το επάγγελμα του ικανού μάνατζερ.

    Θα εμπιστευόταν κάποιος ιδοκτήτης επιχείρησης κάποιον απ'αυτούς;

    Εξαρτάται απο το αφεντικό. Αν το αφεντικό είναι σαν τον μέχρι τώρα Έλληνικό λαό που του αρέσει να ακούει κούφιες ρητορείες, δημαγωγία, υποσχέσεις και κολακείες, τότε θα τον εμπιστευτεί με τραγικές συνέπειες.

    Όπως έγραψε ο μεγάλος Αθηναίος φιλόσοφος, σοφιστής και ρήτορας, οπαδός της σωκρατικής θεωρίας Αντισθένης:

    "Κρείττον εις κόρακας ή εις κόλακας εμπέσειν, οι μέν γαρ νεκρούς, οι δε ζώντας εσθιούσιν".

    "Καλύτερα να πέσεις σε κοράκια παρά σε κόλακες, γιατί οι πρώτοι τρώνε πτώματα, ενώ οι κόλακες ζωντανούς".

    Αξίζει πιστεύω να κάνουμε μια παρένθεση για τον Αντισθένη που δεν έιναι τόσο γνωστός όσο ο Πλάτωνας.
    Θεωρούσε ότι κίνητρο της συμπεριφοράς μας πρέπει να είναι η αυτογνωσία που οδηγεί στην αρετή και στην ευδαιμονία. Πίστευε στον έναν και μοναδικό θεό και απέρριπτε τα υλικά αγαθά γιατί αντιτίθονταν στην αρετή που βρίσκεται μέσα από την ολιγάρκεια.
    Στην Αθήνα ίδρυσε την περίφημη "Κυνική σχολή". Ήταν, επίσης, δάσκαλος του φιλόσοφου Διογένη που ζούσε σε ένα πιθάρι στην Κόρινθο, εφαρμόζοντας στην πράξη τις απόψεις του δασκάλου του περί ολιγάρκειας!

    Δεν αμφιβάλλω για τις ικανότητες των βουλευτών πριν αποφασίσουν να "αφιερώσουν" την ζωή τους στην πολιτική και στο "καλό του τόπου".
    Το πρόβλημα είναι ότι συμβιβάζονται σε ένα σύστημα που διαβρώνει τις αξίες τους, (αν φυσικά είχαν).

    Με αυτόν τον τρόπο βρίσκονται στην εξουσία των πολιτικών κομμάτων, κυβερνήσεων και υπουργείων, άνθρωποι που μια πολιτκή ζωή έχουν μάθει να κολακεύουν και να κολακεύονται σε ακράτητο βαθμό.

    Δεν υπάρχει πρόβλημα στους επαίνους όταν γίνονται σε μια επιτυχία που ο επαινόμενος ήταν συντελεστης και δούλεψε γι'άυτήν.

    Αυτό το θλιβερό κατάλοιπο όχι της Τουρκοκρατίας, αλλά όπως είδατε του ανθρώπου απο τότε που άρχισε η ιεραρχία και η κολακεία στον ανθρώπινο "πολιτισμό" έχει ενισχυθεί θα έλεγα σε τρομακτικό βαθμό στο προσφιλές δημοσιογραφικό επάγγελμα.

    Παρατηρείται μια αυτο-λογοκρισία σ'εκείνους τους δημοσιογράφους των ΜΜΕ που ξέρουν να παίζουν το "παιχνίδι".

    Πάιζουν τους πολιτικούς σ' ένα επάγγελμα που έπρεπε να ήταν ανεξάρτητο απο τέτοιες κολακείες και επιρροές.

    Ο Ελληνικός λαός τους έχει "γραψει" μ'αυτά που μας γράφουν, και όποιος έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο εχει πρόσβαση στην ανεξάρτητη ενημέρωση.

    Ελπίζω...

    ReplyDelete
  18. Να γραφτεί στα πρακτικά έκφραση απορίας. Τι ερωτήσεις είναι αυτές;
    Αντώναρος δαγκωτό.

    ReplyDelete
  19. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, σίγουρα (εκτός από τον κ. Μάνο) θα προσλάμβανα τον κ. Σημίτη και ένα δυό άλλους, τουλάχιστον ως συμβούλους ίσως και ως line managers. Γιατί όχι;

    ReplyDelete
  20. Καλημέρα σε όλους,

    Αυτό το θέμα με τους πολιτικούς το έχω σκεφτεί αρκετές φορές ειδικότερα όταν πέρασα μερικές συνεντεύξεις για να βρώ δουλεία.

    Κοινό χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των πολιτικών είναι το ... μπλα μπλά με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ενα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι το σύστημα μέσα στο οποίο λειτουργούν και οι παράπλευρες πιέσεις δέχονται που νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό τους επηρεάζει, πχ μμε, μικροκομματικά, κόσμος, κα.

    Δηλαδή τι θέλω να πώ, ότι και εμείς σαν πολίτες ευθυνόμαστε για τα χάλια των πολιτικών μας :-(

    Από τους σημερινούς 300 θα εμπιστευόμουν 10-20 υποθέτω, για θέση μάνατζερ. Τα κριτήρια θα ήταν διορατικότητα, ευελιξία, επιμονή στους στόχους και όρεξη για δουλειά, δηλαδή κάτι σε Jobs και Gates που λέγαμε σε προηγούμενο πόστ, ... άρα θα κατέληγα σε 2-3 που έχουν ήδη προαναφερθεί :-)

    ReplyDelete
  21. Τον Ανδρεουλάκο θα τον προσελάμβανα ως συμβασιούχο, προεκλογικά θα τον παραμύθιαζα ότι θα τον μονιμοποιήσω και μετεκλογικά θα τον καμάρωνα να στήνει αντίσκηνο έξω από το υπουργείο για διαμαρτυρία...

    Και τον αστυνόμο Θεοχάρη να τον δέρνει αλύπητα...

    Φυσικά θα είχα και έναν αλλοδαπό: Τον Μπερλουσκόνι!!!

    ReplyDelete
  22. Σε μερικές ανεπτυγμένες χώρες, που έχουν γνωρίσει την διαφορά μεταξύ βουλευτή και ικανού manager, αποφεύγουν να διορίσουν βουλευτές ή ακόμη και πρώην βουλευτές σε υπουργικά πόστα ή οργανισμούς που χρειάζεται ένας έμπειρος τεχνοκράτης.

    Κακές εμπειρίες δεν επαναλαμβάνονται.

    ReplyDelete
  23. "Ποιός θα μου δώσει δύναμη τον κόσμο να αλλάξω"

    ReplyDelete
  24. Ενα μέρος του βουλευτικού έργου είναι οι ερωτήσεις σε υπουργούς πχ:

    "
    Ο Ιερός Ναός του Αγ. Νικολάου .... είναι ο μεγαλύτερος του Νομού ... και ο τρίτος σε μέγεθος στο Αρχιπέλαγος, έχει δε συμπληρώσει πάνω από έναν αιώνα ζωής, με σημαντική προσφορά στο ποίμνιο του, και γενικότερα στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή του νησιού.
    Ο σεισμός που έπληξε ... το 1996, αλλά και οι συνεχείς πλημμύρες, έχουν προκαλέσει σοβαρές ζημιές στο κτίριο του Ναού με αποτέλεσμα να χρειάζεται άμεση παρέμβαση και οικονομική ενίσχυση για την αποκατάσταση των ζημιών που έχουν προκληθεί.
    Επειδή η προθυμία των κατοίκων να δώσουν λύση στο πρόβλημα δεν επαρκεί και επειδή ο Ναός κοσμεί την ευρύτερη περιοχή ... στη Νήσο ....
    Ερωτώνται οι κκ. Υπουργοί

    Ποια μέτρα προτίθενται να λάβουν ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα η αποκατάσταση των ζημιών στο Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου.
    "

    ReplyDelete
  25. nd said Άσχετα με τις πολιτικές σας πεποιθήσεις, με την παράταξη που ψηφίζετε – θα προσλαμβάνατε κάποιον από αυτούς;

    Αυτό νομίζω ότι είναι ψευδο-δίλημμα. Το μανατζάρισμα είναι μόνο ΕΝΑ από τα καθήκοντα των πολιτικών. Άλλα σημαντικά καθήκοντα είναι π.χ. η συμφιλίωση των κοινωνικών τάξεων και η προώθηση οραμάτων.

    ReplyDelete
  26. -> pagis said...
    "Ενα μέρος του βουλευτικού έργου είναι οι ερωτήσεις σε υπουργούς πχ:"

    Αυτό σημαίνει ότι το Υπουργείο δεν είχε κάνει την δουλειά του για 10 χρόνια.

    Σε περιοχές που έχουν πληγεί απο σεισμούς η κυβέρνηση πρέπει να επεμβαίνει ώστε η ζωή των κατοίκων να μπορέσει να αποκατασταθεί, όσοείναι δυνατόν.

    Δεν νομίζεις ότι είναι αμέλεια του Υπουργείου και της Κυβέρνησης εκείνης της εποχής και αυτών που την διαδέχθηκαν ;

    Αν ήταν το ταχυδρομείο του νησιού θα το είχαν αφήσει 10 χρόνια να πλημμυρίζει από τις βροχές;

    ReplyDelete
  27. Καλημέρα και από εμένα και κρίμα που δεν πρόλαβα να γράψω στο χτεσινό post περί μπλογκο-παρέας... Πολλούς από εδώ μέσα πάντως (και φυσικά τον ίδιο το ΝΔ) τους θεωρώ φίλους μου (ξέρω, ξέρω: με τον ελληνικό τρόπο φίλους ;-)

    Ο προβληματισμός που αναφέρει ο ΝΔ είναι γενικότερος για την πολιτική και τη δημοκρατία: είμαστε σε θέση να κρίνουμε τους πολιτικούς με βάση τις ικανότητες τους ή κρίνουμε κυρίως από το φαίνεσθε? Νομίζω δυστυχώς ότι συμβαίνει το δεύτερο.
    Προσωπικά, κι ας ασχολούμαι αρκετά με την πολιτική, δεν είμαι σε θέση να κρίνω αν κάποιος υπουργός είναι πραγματικά πετυχημένος και μπορεί να φέρει εις πέρας και το πιο απλό project. Ήταν επιτυχία / αποτυχία του υπουργού κάτι που συνέβη και ήταν στη δικαιοδοσία του, ή απλή εξέλιξη των πραγμάτων?
    Επίσης οι περισσότεροι πολιτικοί είναι νομικοί, των οποίων η φύση της δουλειάς τους είναι εντελώς διαφορετική από τη διαχείριση έργων. Τον Σημίτη με το μπλοκάκι θέλω για πρωθυπουργό μου, όχι το Βενιζέλο με το μεγάλο στόμα!

    Πάμε τώρα σε ένα υποθετικό σενάριο: έρχεται κάποιος πολιτικός στην εταιρία μου και μου ζητάει να τον προσλάβω. Και το κάνω πιο συγκεκριμένο: έρχεται ο ίδιος ο Καραμανλής πριν τις εκλογές του 2004 και μου ζητάει να τον κάνω γενικό διευθυντή στην επιχείρηση μου. Για να δούμε τα προσόντα του σε επίπεδο βιογραφικού:
    - Έχει τελειώσει τη νομική και έκανε μεταπτυχιακά σε “Law and diplomacy” στην Αμερική.
    - Το ‘74-‘79 ήταν ηγετικό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ.
    - Από το ‘84-‘89 άσκησε δικηγορία
    - Το 89 εξελέγη βουλευτής
    - Το ’97 εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ
    Συνεπώς ένας άνθρωπος 48 χρονών, που έχει πραγματικά δουλέψει(?) στη ζωή του για 5 χρόνια ως δικηγόρος, μου ζητάει να γίνει Γενικός Διευθυντής της εταιρίας μου.
    Φυσικά και όχι! Βρείτε μου ΜΙΑ εταιρία στον κόσμο που θα έπαιρνε αυτό το βιογραφικό και θα έκανε πρόσληψη! Θα τον έπαιρνα υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων (λόγω «δυνατού» ονόματος), αλλά δεν θα τον έκανα ΠΟΤΕ γενικό διευθυντή και πόσο μάλλον πρωθυπουργό (γενικός διευθυντής μιας ολόκληρης χώρας)!
    Και όμως: τον ίδιο άνθρωπο η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου τον θεωρεί «καταλληλότερο ως πρωθυπουργό» μακράν του δευτέρου!!!
    Πολλοί εδώ μέσα (και ο ίδιος ο ΝΔ) θεωρούν ιδανικό για πρωθυπουργό τον Στέφανο Μάνο και συμφωνώ μαζί τους. Ξέρετε τι είναι αυτό που κάνει τον Μάνο να διαφέρει? Ότι ήταν επιχειρηματίας και «έτρεχε» μια μεγάλη εταιρία όπως η Αλλατίνη. Αυτό τον έκανε πραγματιστή, ‘to the point” και διαχειριστή προβλημάτων και φυσικά αυτές οι δεξιότητες «του βγήκαν» και στην πολιτική του σταδιοδρομία.

    ReplyDelete
  28. Για όσους έχουν δει τους Παραγωγούς του Μελ Μπρουκς, μου θυμίζει αυτό το ερώτημα την επιλογή του παραγωγού που θα σηκώσει μια αποτυχημένη παράσταση, ώστε να πάρει ο επιχειρηματίας τα λεφτά της ασφάλειας/αποζημίωσης...

    Για αυτό το λόγο θα έπαιρνα κάποιον εκ των πολιτικών μας, ώστε να έχω άλλοθι για να φύγω με τα λεφτά στη Βραζιλία και να περάσω ζωή χαρισάμενη. Αν παρ'ελπίδα έβγαινε κάτι καλό από αυτή την επιλογή (όπως γίνεται στην ταινία), τότε θα επέστρεφα από τη Βραζιλία, θα εισέπραττα τα χρήματα και θα ξαναέφευγα προς τον Βορρά ή προς τις ΗΠΑ, γιατί θα έβλεπα ότι υπάρχει commercial potential στην υπόθεση...

    (αν και θα μου άρεσε πολύ να έχω στην επιχείρησή μου φαφλατά - μαύρο πρόβατο - αποδοπομπιαίο τράγο...χεχεχεχε).

    ReplyDelete
  29. @ το σωστό να λέγεται

    Μα ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα, αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να έχει λυθεί μεταξύ κοινότητας δήμου νομαρχίας και κάποιας υπηρεσίας ενός υπουργείου και οχι να απασχολεί σε επίπεδο βουλευτή-υπουργού.

    ReplyDelete
  30. Καλημέρα σε όλους!

    Για το θέμα της ...πρόσληψης έχω απαντήσει παλιότερα - μην επαναλαμβανόμαστε. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ούτε για "θυρωροί σε πολυκατοικία" δεν κάνουν - που έλεγε ένας άλλος από δαύτους ;)

    Όσο για την "διάδοχη κατάσταση" που ανέφερε ο BDB και επανέφερε ο ΝΔ στο σημερινό post, υπήρχε πολύ πριν ο "προκάτοχος" ανοίξει blog. Η συμβολή του βεβαίως και τότε και τώρα είναι ιδιαίτερα σημαντική!

    Θέλω να σταθώ όμως στην απαξίωση του γάτου για τα "τσατ" και τις "σαχλαμαρίτσες", καθώς πέρα από την ...εισαγωγή σε αυτό το post, στο προηγούμενο έγραψε:

    Πολύ τσατ έπεσε απόψε. Μας πρήξατε και με την Έλινορ και τον κύριο με τα βυζιά...

    και

    Καλημέρα!

    Το κοινόβιο έγινε λίγο μπουρδέλο...

    συμβαίνει στα κοινόβια.


    Και σε άλλο post το έγραψε αυτό και στο επόμενο έγινε "μπουρδέλο" με τις ...ευλογίες του. Κι εγώ συναντώ μπουρδελο-καταστάσεις στο παρόν blog, αλλά αν δε μου αρέσουν, απλά προσπερνώ. Και δεν καταλαβαίνω γιατί η μία είναι καλύτερη ή πιο "ποιοτική" από την άλλη. Αντιγράφω και από τα "εισαγωγικά" του παρόντος blog:

    Όσοι περιμένουν βαθυστόχαστες σκέψεις, θα απογοητευθούν.

    Νοστάλγησα την σοφία της επιφάνειας.


    Προφανώς τα όσα άλλα "βαθυστόχαστα" ή "σαχλαμαρίτσες" γράφτηκαν τις μη βραδινές ώρες ή τις άλλες μέρες (ΚΑΙ από κάποιους που σου "έλειψαν" - όντως έλειπαν;;; - το βράδυ) δε συνιστούν μπουρδέλο, αλλά high-class μαγαζί! Βεβαίως, υπεύθυνος για το blog είναι ΜΟΝΟ ο οικοδεσπότης - ενδεχομένως και ο μυστικός συν-διαχειριστής που πετσοκόβει τα τρολοσχόλια το βράδυ ;)

    Δεν έχω πάει σε μπουρδέλο και δε γνωρίζω πώς λειτουργούν. Πάντως, πιστεύω ότι ακόμα και σε αυτά δε γίνεται τέτοιο discrimination στους ...πελάτες. Και φυσικά δεν έχω καμιά όρεξη να ξεκινήσω σε αυτή την ηλικία, έστω και σε αυτό το virtual μαγαζί.

    Να σας αφήνω τη γωνιά λοιπόν κι όταν αποφασίσετε ΠΩΣ ακριβώς θέλετε το κατάστημα, μου λέτε να ξέρω. Άλλωστε, μάλλον μπορώ να γράψω σχεδόν σε οποιοδήποτε ύφος, έκταση, "βαθμό σοβαρότητας" και πλήθος σχολίων και όχι μόνο σε αυτό το blog. Αρκεί να γνωρίζω φυσικά τι θέλει (ή δε θέλει) ο οικοδεσπότης - αν και πολύ φοβάμαι πως αυτό συμβαίνει ανάλογα με το πλευρό που θα κοιμηθεί :(

    ReplyDelete
  31. Καταλήγω με τρεις παρατηρήσεις:

    1) Δε με ενδιαφέρει αν θεωρούμαι προσωπικά υπαίτιος ή "συνένοχος" της χθεσινής ή άλλων μπουρδελοκαταστάσεων. Το πρόβλημα είναι οι διακρίσεις. Όχι και να απολογείται η Elinor για το τσατάκι. Υπάρχουν πιο σοβαροί λόγοι για να ...απολογηθεί - για να μη μιλήσω για άλλους σχολιαστές ;)

    2) Με το σημερινό post, ξαναγυρίσαμε και επίσημα στο ύφος του παλιού blog (έστω και με ελαφρά συγκάλυψη). Τέθηκε το ...θέμα ("Πρόσληψις Πολιτικού Ανδρός από Πολυεθνικήν Επιχείρησιν") και άρχισαν τα "σοβαρά" και "βαθυστόχαστα". Προφανώς, άλλαξε ο Μανωλιός...

    3) Δεν τρώω κουτόχορτο! Σέβομαι και θα σεβαστώ τον γάτο και το blog του. Ευγενικός και διακριτικός είμαι. Μαλ@κας όχι!

    Και μια φιλική συμβουλή:

    Νίκο, με όλο το σεβασμό, νομίζω πως καλύτερα είναι να γράψεις αυτά που θέλεις και να μην αναλώνεσαι σε θέσπιση κανόνων, εξαιρέσεις θεμάτων και εσωστρεφή κριτική του blog κάθε τρεις και λίγο. Δε διώχνει μόνο τα χαζό σχόλιο τα καλό. Διώχνει και η χαζή, άδικη ή επιλεκτική κριτική τον καλό σχολιαστή (και δεν αναφέρομαι φυσικά στην αφεντιά μου).

    Εύχομαι ολόψυχα καλή συνέχεια!

    ReplyDelete
  32. Η πολιτική σκηνή της Ελλάδας, με τον Κωστίκα και τον Γιωρίκα της, έχει καταντήσει ποντιακό ανέκδοτο.

    Αν η επιχείρηση ήταν μπουρδέλο, νομίζω αρκετοί ενδείκνυνται για νταβατζήδες. Μάλλον όμως και οι διαπρέποντες σ' αυτόν τον τομέα είναι απηρχαιωμένης σχολής, άρα ακατάλληλοι.

    ReplyDelete
  33. Θα ξεχώριζα τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο. Εκτός από ευφυία, διοικητικές και ηγετικές ικανότητες που μπορεί να έχουν και άλλοι άνάμεσα στους 300, τον ξεχωρίζω γιατί τον θεωρώ ανοιχτό μυαλο, ορθολογιστή, με ικανότητα να αφουγκράζεται αλλαγές και εξελίξεις και να προσαρμόζεται σε αυτές. Μου δίνει την εντύπωση πως έχει όραμα και δεν κινείται απλά και μόνο βάσει προσωπικών φιλοδοξιών, γεγονός που φαίνεται από το ότι έχει την τόλμη να υποστηρίζει μη "αρεστές" απόψεις.

    ReplyDelete
  34. ->planet said

    "Αυτό νομίζω ότι είναι ψευδο-δίλημμα".

    Να μου επιτρέψετε να διαφωνήσω.

    Οι Βουλευτές αν δεν είναι ικανοί managers πρέπει να είναι ταυτόχρονα, ικανοί δικηγόροι, ικανοί λογιστές, ικανοι εφοριακοί, ικανοί πολεοδόμοι, ικανοί καταναλωτές, ικανοί σ'όλες τις ειδικότητες που χρειάζεται καποιος για να αποφασίσει αν μιά νομοθεσία πρέπει να γινει νόμος του Ελληνικού κράτους.
    Πρέπει να μπορούν να κρίνουν και να συμμετέχουν στην συζήτηση για την νομοθεσία. Αυτό απαιτεί εξιδεικευμένη γνώση.

    Ο ικανός manager διαλέγει ικανούς συμβούλους με ειδικότητα στον τομέα τους, αναθέτει έργα σ'αυτούς, τα παρακολουθεί και συνεργάζεται ώστε να πετύχουν στον προκαθωρισμένο χρόνο και μέσα στα όρια της επένδυσης σε χρήματα και ανθρωπινό δυανμικό.

    Πρέπει να έχουν επίσης τα μάτια και τ'άυτιά τους παντού.

    Πώς θα εμπιστευθώ κάποιον που αποφασίζει στην διαχειριση του προυπολογισμού του κράτους, έσοδα και έξοδα και δεν θα τον εμπιστευθώ στην διαχείριση μιας εταιρείας με πολύ μικρότερο πρυπολογισμό;

    ReplyDelete
  35. @ το σωστό να λέγεται

    Αρα από τα 300 βιογραφικά των βουλευτών μας θα περνούσαν τα κριτήρια που έθεσες ελάχιστοι!

    ReplyDelete
  36. Χαιρετώ άπαντες,
    ΟΧΙ!θα πρέπει όμως να παραδεχθούμε ότι η πολιτική πλέον είναι επάγγελμα.Απλά όπως σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν καλοί και κακοί.Επαρκείς και ανεπαρκείς.Το ΚΚΕ γιά παράδειγμα έχει πρώτο απο όλα τα κόμματα εδώ και χρόνια καθαρά επαγγελματικά στελέχη.
    Γιά να γυρίσω στο ερώτημα και στην απάντησή μου.Θα συμφωνήσω με τους περισσότερους και μάλιστα θα πρότεινα επί ποινή αποκλεισμού όποιος πρόκειται να ασχοληθεί με τα κοινά , να προσληφθεί σε ΔΕΚΟ,ΔΗΜΟΣΙΟ γενικότερα σε όποια θέση να έχει τουλάχιστον 10 χρόνια προυπηρεσία στην πραγματική οικονομία.
    Ο Κακλαμάνης το εφάρμοσε ως υπουργός υγείας.Στο ΚΑΤ και στο νοσοκομείο Κέρκυρας έβαλε διευθυντές ανθρώπους με 20ετή και πλέον καριέρα στην πληροφορική.Προσοχή όχι κομματικούς.
    Οσον αφορά το Μάνο και τον Ανδριανόπουλο ειδικά ο δεύτερος -είναι κρίμα που το πολιτικό σύστημα δεν επιτρέπει-θα έπρεπε νεξάρτητα απο κυβέρνηση να ήταν υπουργός ενέργειας.
    Βλέπεις και είναι υπουργοί άνθρωποι σαν τον Λιάπη ..Το πιστεύετε ότι δεν γνωρίζε την UNILEVER?Η σαν τον Ακη που ήταν μονίμως πίτα!

    ReplyDelete
  37. Η σεξουαλική επιχειρηματικότητα είναι για μένα το υψηλότερο είδος ανθρώπινης σχέσης. Πάνω από την κλοπή της υπεραξίας του πετοσφαιριστή και τη φορολόγηση της ερωτικής μανίας, πάνω ακόμα και από την καταρρακτώδη μητρική αγάπη, ο ερωτικός δείκτης ανάπτυξης ισοζυγάει την δέσμευση με την ελευθερία. Γιατί και ο έρωτας και η μητρική αγάπη μπορούν να κατασπαράξουν την αναπτυξιακή πλατυποδία και τους αρχιερείς της οδοντιατρικής τους. Εμείς οι Έλληνες έχουμε την τάση να χαρακτηρίζουμε όλο το πολιτικό προσωπικό, ως στείρο. Στείρο σε ιδέες, στείρο σε οράματα, στείρο σε προσχέδια και μακέτες, αποστειρωμένο στη στειρότητα, ενυδατωμένο εξ αποκαλύψεως και ανίκανο να διοικήσει το κυλικείο του πυρηνικού μας σταθμού στο Καστερόλιζο. Ο σεσημασμένος υπερνομάρχης γράφει: «αν με πιέσουν να πω γιατί την αγαπώ την παραμεθώρια ραδιενέργεια, νιώθω πως πως αυτό δεν μπορεί να εκφραστεί παρά με την απάντηση: γιατί η ακτινοβολία είμαι εγώ – γιατί μπορώ να αυτοδιοικηθώ». Οι Γάλλοι με ονομάζουν καρύκευμα. Ο Τσε με ονόμασε ισότητα. Ο Fermi με είπε ηρωίνη. Είναι δύσκολο να γίνεις φιλαράκι με μία σκόνη, αλλά αν το πετύχεις είναι η πιο ανόθευτη επιχειρηματικότητα. Καθαρή, τίμια, ειλικρινής – ούτε παιχνίδια να χάνουν οι μικροαστοί τις νησιωτικές οικονομίες τους, ούτε κόρνες να υποδέχεσαι ερεθισμένες υποψήφιες βουλευτίνες που διαταράσσουν το μέσο με χαιρετούρες, ούτε ζήλιες. Οι καλύτεροι φίλοι μου, οι πιο έμπιστοι, οι πιο λαιστρυγόνες, ήταν τα καραβάκια τα ανασφάλιστα με σεξουαλικότητα χρυσής ευκαιρίας. Κι αν τύχει και συνδυαστεί η ανεργία με το σεξ (όχι ασφαλιστικά δεσμά, όχι απευθείας ερωτικές αναθέσεις) μπορεί να γίνει και το καλύτερο γεύμα της ζωής σας. Γιατί η ανεργία σκοτώνει το λευκό πιπέρι, ενώ η θεραπευτική κοινότητα το αναδεικνύει. Βέβαια, για να πετύχει το πείραμα στην Πύλο χρειάζονται δύο πολύ ώριμοι και σωστοί πειραματιστές, η Έφη Σαρρή και ο Αποστολάκης Τσοχατζόπουλος. Σας εύχομαι να ζήσετε μία τέτοια μοναδικότητα – αν έχετε πορτοκαλιά βατραχοπέδιλα...

    ReplyDelete
  38. Θα δώσω ακόμα ένα παράδειγμα για τους πολιτικούς και τα κριτήρια του κόσμου στην αξιολόγησή τους:

    Τι πιθανότητες δίνετε στο πραγματιστή Μάνο ή στο Σουφλιά να προσπαθεί να περάσει το νόμο για τον βασικό μέτοχο όπως το έκανε ο περίτρανος νομικός Παυλόπουλος για 6 μήνες? ΚΑΜΙΑ και εξηγούμαι:
    Αρχικά δέχομαι ότι οι προθέσεις του νόμου ήταν πραγματικά δίκαιες (και όχι για να κυνηγήσουν τον Μπόμπολα όπως λέγεται).
    Ποιος λογικός άνθρωπος που έχει δουλέψει στην αγορά μπορεί να φτιάξει ένα νόμο που προβλέπει, ότι η IBM κάθε φορά που θα συμμετέχει σε διαγωνισμό δημοσίου, θα πρέπει να μαζεύει πιστοποιητικά διαφάνειας για τους 3.000.000 μετόχους της, ώστε να τα ελέγξουν οι δημόσιοι υπάλληλοι μας και να κρίνουν ότι οι μέτοχοι της είναι «καθαροί»? Επίσης, ότι αν πεισθεί ο κατατρεγμένος αδερφός ενός από τους μετόχους της IBM (δίνοντας του τα λεφτά) να αγοράσει ένα μικρό τμήμα ενός τσοντο-κάναλου της επαρχίας, αυτομάτως είναι εκτός διαγωνισμού δημοσίου η IBM?

    Ε λοιπόν ναι: ο υπουργός-νομικός Παυλόπουλος (μαζί με τον Ρουσσόπουλο) της ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ κυβέρνησης της Ελλάδας, θεωρούσαν ότι ο παραπάνω νόμος είναι δυνατό να περάσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και έκαναν ταξίδια στις Βρυξέλες καβγαδίζοντας με υπαλλήλους της ΕΕ επί τούτου!!!
    Από την άλλη, οι γνώμες του κόσμου για τον Παυλόπουλο είναι θετικές και ελάχιστοι σκέφτονται ότι όποιος θεωρούσε το βασικό μέτοχο ρεαλιστικό νόμο, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να μπορεί να διοικήσει έστω και περίπτερο!

    ReplyDelete
  39. -> ΝΔ, Mickey

    Το blog θα πάρει την κατεύθυνση που θελουν οι χρήστες του.
    Δεν μπορεί να επιζήσουν μακροχρόνια κανόνες λογοκρισίας θεμάτων.

    Όπως στην ελεύθερη αγορά η χρησιμοποίηση ταρίφων και φορολογικών εμποδίων ή διευκολύνσεων παραμορφώνει την δυναμικήν της αγοράς, ακριβώς έτσι δεν μπορείς να βάλεις τεχνητά εμπόδια στην ελεύθερη επικοινωνία και στο blog.
    Τα "σκοτώνει".

    Μόνο η αναρχία είναι ο κίνδυνος της ώριμης ελεύθερης διατύπωσης, και αυτή την στιγμή το medium δεν έχει ωριμάσει.
    Χρειάζεται λίγη αναρχία να επιζήσει.

    Αν το τσατάρισμα ενοχλεί την πλειοψηφία αργά η γρήγορα θα το παρατηρήσουν αυτοί που είναι στην "κλίκα" και θα συμπεριλάβουν τους έξω, όπως και έγινε χθές όταν το "παριζάκι" και άλλοι "έριξαν απορία".
    Η "κλίκα" θα αυτοδιαλυθεί στο blog, θα γίνει ίσως personal e-mail.

    Καταλαβαίνω την γωνία που έρχεται ο Mickey και είναι συσσωρευμένη η αντίδραση απο προηγούμενα που δεν έπρεπε να γίνουν γιατί όλες οι πλευρές ενδιαφέρονταν για την επιτυχία του blog.

    I said my two cents on the subject.
    Η ταπεινή μου γνωμη.

    ReplyDelete
  40. @Νίκος Δήμου
    Καλό θα ήταν να σταματήσει η αιώρηση αυτού του φασισμού, γιατί περί φασισμού/ολιγαρχικού πολιτεύματος (χαχαχα) πρόκειται με το σβήσιμο σχολίων, απόρριψη σχολιαστών κλπ. κε Δήμου.

    Από τη στιγμή που βαφτίζετε το μπλογκ σας κοινόβιο όλοι έχουν λόγο σχετικά με τη διαχείρισή του. Δυστυχώς. Πολλούς από εδώ μέσα μάς στενοχωρεί να βλέπουμε διαρκώς σχόλια deleted by the administrators. Νιώθουμε φίμωση.

    Μην αναφερθείτε παρακαλώ ξανά στην επιθετική ή βλάσφημη στάση του Σαλτάρω ή άλλων. Συγκεκριμένα με τον Σαλτάρω- για τους υπόλοιπους δεν έχω γνώμη/εκείνος κατέχει εξάλλου τα ρεκόρ εξορίας: Το ξέρετε κι εσείς κι εμείς ότι έχετε σβήσει πολύ ωραία σατιρικά ή μερικές φορές λυρικά κείμενά του, χωρίς να στάζουν ίχνος αισχίστου φασισμού όπως λέτε... Απλά διαπράττετε την κίνηση αυτή για να τον εκδικηθείτε ή να τον τιμωρήσετε, πάντως όχι για να τον συμμορφώσετε!

    Δεν φοβάμαι, ναι αναγνωρίζω την ευφυία, την καίρια ορισμένες φορές τοποθέτηση του συν-σχολιαστή μας Σαλτερή (αυτός δεν είναι συγγραφέας βιβλίων φυσικής;χαχα)κλπ. Τώρα μένει να χαρακτηριστώ troll; Ας είναι...

    ReplyDelete
  41. Θίγει πολύ σημαντικά ζητήματα ο πραγματιστής zoros. Διότι, σου λέει: "ο κατατρεγμένος αδερφός ενός από τους μετόχους της ΙΒΜ". Και είναι θέμα που άπτεται συνιστωσών και πιθανοκρατικών ερμηνειών (γιατί, στην αρχή, αναφέρει και τις πιθανότητες των προθέσεων του νόμου που ήταν δίκαιες πραγματικά, ενώ η ελληνική κυβέρνηση είναι ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ επειδή η φαλακρή πεζοκαβαλαρία διολισθαίνει στην Οδό της Αγάπης).

    Ας μην κυνηγήσουμε τον Μπόμπολα
    -όπως λέγεται-
    Ας βουτσίσουμε τα παπούτσια μας
    Ας πλύνουμε τα πιάτα μας
    Καταλαβαίνεις τι είναι ψυχική ανισορροπία μικρούλα μου, καταλαβαίνεις;

    Πες μου, "σ' αγαπώ, δεν τρώω, δεν πίνω"....

    ReplyDelete
  42. ->soman είπε:

    "Το ΚΚΕ γιά παράδειγμα έχει πρώτο απο όλα τα κόμματα εδώ και χρόνια καθαρά επαγγελματικά στελέχη"

    Είναι σωστοί επαγγελματίες αλλά σε λαθος χώρα και εποχή, εδώ και χρόνια.

    Τους παραδέχομαι όμως είναι οργανωμένοι.
    Πειθαρχία σαρανταποδαρούσας.

    Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ χρειάζονται να μελετήσουν την επιστήμη της πειθαρχίας
    του ΚΚΕ.

    Σαράντα πόδια δεν μπορούν να έχουν την ίδια κατεύθυνση, αλλά να τραβάνε στο κάθε ψιχουλάκι που εμφανίζεται;
    Να μην βλεπουν το ψητό;

    ReplyDelete
  43. Βρε "Σαλτάρω" μας (ναμπλα, νυχτωσε αγάπη μας),
    τα ντολαμαδάκια της κυράς Μαρίκας με επιδόρπιο τα μελομακάρονα του Γιωργάκη έφαγες και έχεις πάθει ασυναρτησίτιδα παιδί μου.

    Δυσπεψία, δυσπεψία;

    Δεν βγαίνεις έξω να χωνέψεις;

    ReplyDelete
  44. @Το σωστό να λέγεται

    Δεν υπάρχουν "χρήστες" ενός blog. Γράφει κάποιος κι αν θέλει, αφήνει κάποιους ή όλους να σχολιάσουν (με ή χωρίς προϋποθέσεις). Κανόνες υπάρχουν και ο blogger μπορεί όποτε θέλει να τους ενεργοποιήσει (όπως και οποιονδήποτε "μηχανισμό καταστολής" σκεφτεί). Ένα comment moderation θα σας πείσει άλλωστε!

    Το πρόβλημα που θέτω (και έχω ξαναθέσει εδώ και μήνες, πολύ πριν μπει το "νέο αίμα") είναι η μάλλον ...κυκλοθυμική αναπροσαρμογή των κανόνων, καθώς και η επιλεκτική εφαρμογή τους (κάτι σαν αυτό για το οποίο κατηγορούμε τους δικούς μας νομοθέτες, που σήμερα έχουν την τιμητική τους).

    Δε θέλω να δώσω συνέχεια στο θέμα, αλλά πραγματικά στεναχωρήθηκα για την απολογία της Elinor (όπως και για άλλους που τελικά εγκατέλειψαν), αλλά και το ...σκαπουλάρισμα κάποιων άλλων (προσωπικά έχω μάλλον ανοσία).

    Δε θα επανέλθω (τουλάιστον για την ώρα). Με σεβασμό και αγάπη για την προσπάθεια του γάτου, αλλά και των υπολοίπων...

    ReplyDelete
  45. -> Jane E.

    πως σου φαίνεται η κωμικοτραγική μας κατάσταση χωρις αντμινιστρατόρε.

    Ειπαμε λίγη αναρχία αλλά όχι να σβύνονται τα μηνύματα για την Γενοκτονία των Ελλήνων και να αφήνουμε τα αέρια δυσπεψίας του "Σαλτάρω".

    ReplyDelete
  46. Όχι αέρια δυσπεψίας.

    ReplyDelete
  47. Zoros, έχει τύχει να μάθω ποια ήταν η νοοτροπία που επικρατούσε σε ανώτατα υπουργικά κλιμάκια όταν εκείνη η φάρσα του Βασικού Μετόχου προωθούταν για ευρωπαϊκή έγκριση:

    "Έλα μωρέ τώρα! Θα μας πούνε κι οι Ευρωπαίοι... Ποιος τους γαμάει τους Ευρωπαίους; Θα γκρινιάξουν λίγο, θα κουνηθούνε λίγο, θα κάνουν το κομμάτι τους και θα πάψουν. Σιγά τώρα με τους Ευρωπαίους!".

    Έτσι ακριβώς, χωρίς υπερβολή.
    Όποιος ξέρει τη λατρεία της νομιμοφάνειας που κυριαρχεί στην Αγγλία, τη Γερμανία κ.λπ., δεν μπορεί να μη γελάσει με τον εκτός ευρωπαϊκής πραγματικότητας Παυλόπουλο και το συνάφι του.
    Οι άνθρωποι είναι μαθημένοι στο ελληνικό πασάλειμμα, έχουν συνηθίσει να κάνουν τις δουλειές τους με το "δε βαριέσαι!..." και το "έλα, μωρέ, θα τα βρούμε!", δεν ξέρουν τίποτα από Rule of Law (πώς το λέμε στα ελληνικά;).
    Και είναι και νομικοί.

    ReplyDelete
  48. Φοιτητική συνέλευση:
    «Επί της διαδικασίας, παιδιά!»
    Εντωμεταξύ από κάτω chatting, ήτοι χαβαλές και κουβεντούλα του κόλου.
    11.00 η ώρα τη νύχτα έχουν βαρεθεί και φύγει οι περισσότεροι και οι «βασικοί» ψηφίζουν μόνοι τους για τα «θέματα» της συνέλευσης.
    Με συνοπτικές διαδικασίες.

    ReplyDelete
  49. -> mickey είπε:

    "Το πρόβλημα που θέτω είναι η μάλλον ...κυκλοθυμική αναπροσαρμογή των κανόνων, καθώς και η επιλεκτική εφαρμογή τους (κάτι σαν αυτό για το οποίο κατηγορούμε τους δικούς μας νομοθέτες, που σήμερα έχουν την τιμητική τους).

    Μια που ήμουν πρόσφατα το κύριο θύμα της άνισης μεταχείρισης που αναφέρεις θα μπορούσα να αναφερθώ εκτενέστατα.
    Αλλά μια και είμαστε μεσογειακός λαός και μάλιστα κυκλοθυμικός καταλαβαίνω ότι άνθρωποι είμαστε, λάθη κάνουμε, δείχνουμε ανθρωπιά όταν τα παραδεχόμαστε, και πλησιάζουμε το θείον όταν μπορούμε να συγχωρουμε εκείνους που παραδέχονται άμεσα ή έμμεσα τα λάθη τους. (Ε κι αυτό το μήνυμα έπρεπε να σβύσεις σκεπτικιστή;)

    Για να ελαφρύνω το κλίμα.
    Γνωρίζει κανένας άν
    είναι ο κυρ Νίκος Ζυγαριά ή Ίανος;

    My two cents και πάω έξω για λίγη εξάσκηση,
    χρειάζομαι προφύλαξη;

    ReplyDelete
  50. Ο deepest blue, έχει δίκιο. Πρέπει να κατανοήσουμε τους μυλωνάδες και τις μαζώχτρες της διάκρισης των κλιμακίων σε υπουργικά, σε ανώτατα και σε κατώτατα. Ενώ το φαινόμενο της προωθήσεως της φάρσας, θα εξηγηθεί μετά από αυτή τη διερεύνηση της κλιμάκωσης των κλιμακίων. Έτσι ακριβώς, χωρίς υπερβολή, αφού οι άνθρωποι της χριστιανικής ανθρωπότητος είναι εκμαθημένοι στον ελληνικό νομικό πολιτισμό. Που κλέβει του φτωχού ευρωπαίου τ’ αρνί. Είμαστε και νομικοί - πως τη λένε τη σηκωμάρα στα αγγλικά.

    ReplyDelete
  51. Νομιζω οτι ο Μανος και ο Ανδιανοπουλος εχουν ολα τα προσοντα για managers.

    Ο Ανδρουλακης εχει αρκετες ενδιαφερουσες ιδεες για το επιχειρειν, αλλα δεν ξερω πως θα τα πηγαινε στην πραξη.

    Ο Βενιζελος ειναι πολυ ευφυης, αλλα μαλλον δεν εχει τις γνωσεις για να ειναι καλος manager.

    Πιθανον και ο Σημιτης να εκανε κατι, γιατι φαινεται να ειναι προσηλωμενος σε ο,τι κανει και τιμιος ανθρωπος.

    Η Ντορα εχει δυναμικη προσωπικοτητα, αλλα δεν μπορω να κρινω γιατι ειναι φρεσκια στην κυβερνηση.

    Και πλακα-πλακα ο Μητσοτακης νομιζω οτι ακομα και τωρα στα 80+ θα μπορουσε να ειναι σε προεδρος σε ενα διοικητικο συμβουλιο. Τωρα τελευταια οι ιδεες του ειναι πιο φρεσκιες και απο αυτες των 40ριδων.

    Οι υπολοιποι ειναι μαλλον λιγο/πολυ ανικανοι.

    ReplyDelete
  52. Νομιζω οτι ο Μανος και ο Ανδιανοπουλος εχουν ολα τα προσοντα για υποψήφιοι άνθρωποι. Ο Ανδρουλακης εχει αρκετες ενδιαφερουσες μπανιέρες γεμάτες με το επιχειρειν, αλλα δεν ξερω πως θα τα μετέφερε στην πραξη. Ο Βενιζελος ειναι πολυ ευφυής, αλλα μαλλον δεν εχει τις γνωσεις για να ειναι καλος άθρωπος. Πιθανον και ο Σημιτης να εκανε μπάνιο, γιατι φαινεται να ειναι προσηλωμενος σε ο,τι κανει και τιμιος manager. Η Ντορα εχει δυναμικη προσωπικοτητα, αλλα δεν μπορω τώρα εγώ να κρινω γιατι ειναι φρεσκια στην ανθρωπιστική κυβερνηση. Και πλακα-πλακα ο Μητσοτακης νομιζω οτι ακομα και τωρα στα 80+ θα μπορουσε να ειναι παρευρισκόμενος σε ενα πυρηνικό πόλεμο. Τωρα τελευταια οι ιδεες του ειναι πιο φρεσκιες και απο αυτες των 40ριδων. Είμαι ανίκανος.

    ReplyDelete
  53. Καλησπέρα και από μένα!
    Εγώ θα ήθελα να προσλάβω ένα βουλευτή στην δική μου επιχείρηση.
    Από περιέργεια.
    Για να δω αν υπάρχει λίγη ευαισθησία μέσα τους. Αν αγαπούν τα λουλούδια. Αν θα ήξεραν να κάνουν όμορφες συνθέσεις με ωραίους συνδυασμούς χρωμάτων.
    Αν μπορούσαν να εκτιμήσουν την αξία κάθε λουλουδιού. Την φινέτσα του.
    Θα ήθελα από περιέργεια να δω πως θα τα κατάφερναν να επιβιώσουν με τους νόμους και τα κριτήρια που οι ίδιοι έχουν θεσπίσει.
    Θα τους έδινα και τη διαχείρηση για να δω πως θα τους φαινόταν η λογική της εφορίας που δημιούργησαν.
    Είναι στιγμές που έχω μεγάλη περιέργεια.
    Όταν θα αποφασίσω να εγκαταλείψω την ανθοδετική θα προσλάβω οπωσδήποτε ένα βουλευτή για να μου φύγει η περιέργεια και για να βουλιάξει η επιχειρησή μου με αξιοπρέπεια!

    Φιλικά!

    ReplyDelete
  54. Δε ξέρω αν μία χώρα έχει τις ίδιες ανάγκες με μία επιχείρηση, και ως εκ τούτου αν μπορεί έχει νόημα η παρομοίωση.

    Πάντως μία επιχείρηση και με έμπνευση και με κέρδη θα μπορούσε να έχει μάνατζερ τον Αλέκο Παπαδόπουλο ή το Στέφανο Μάνο.

    Από τους νυν αρχηγούς κανέναν. Από καθαρά διαχειριστική άποψη μάλλον η πιο επιτυχημένη είναι η Αλ. Παπαρήγα, αλλά εκ των πραγμάτων δε θα γινόταν ποτέ μάνατζερ. Πριν κάποια χρόνια θα ανέφερα και την Μ. Γιαννάκου, αλλά ως υπουργός Παιδείας αποδείχτηκε μάπα το καρπούζι.

    ReplyDelete
  55. @Andy

    Απλά θέλω να πω ότι με συγκίνησες με το τραίνο...

    ReplyDelete
  56. Ένα είναι το κριτήριο του επιτυχημένου manager: η αποτελεσματικότητα.Ελάχιστους πολιτικούς μπορώ να τους χαρακτηρίσω ως τέτοιους...Σε συλλογικό επίπεδο (κόμματα) τα πράγματα είναι σαφώς χειρότερα!
    Το θέμα χτές στην Βουλή ήταν για την Παιδεία...και χτές μια απο τα ίδια! Αποτέλεσμα μηδέν (0). Έχω πιστεί πια ότι ΔΕΝ μπορούν να την φτιάξουν (ξαναγυρνάμε λοιπόν στην αποτελεσματικότητα)-. (παύλα και τελεία)

    ReplyDelete
  57. Γιωργος Χατζημαρκακης,Ευρωβουλευτης με το γερμανικο το κομμα των Φιλελευθερων

    Ο,τι και να πεις για τους εδω βουλευτες,θα εξαντληθει γρηγορα το
    Θεμα.

    Παλι απο τους Ελληνες Μεταναστες
    να περιμενουμε καποια λυση..
    καλα ειναι εκει που ειναι..
    Υπηρετουν καλυτερα το εθνικο συμφερον..

    Στην κλειστη κοινωνια της Ελλαδας λειτουργουν οι κλικες
    και τα κληρονομικα Δικαια..

    ReplyDelete
  58. O Μάνος, ως manager, παραλίγο να κλείσει την Αλατίνη. O Μητσοτάκης θα διόριζε όλη την οικογένειά του στο ΔΣ. Και μετά θα την πούλαγε με "αδιαφανή" ανταλλάγματα.

    ReplyDelete
  59. Βιογραφικό
    Γεννήθηκε το 1966 στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας.

    Εκλέχθηκε το 2004 βουλευτής των FDP (ELDR) Φιλελευθέρων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

    Συνιδρυτικό μέλος του Γερμανο – Ελληνικού Οικονομικού Συνδέσμου (DHW) (έτος ιδρύσεως 1992).

    ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

    1993 – 1994 : Επιστημονικός συνεργάτης της Δρ. Κορνέλια Φον Ταϊχμαν, βουλευτής των Φιλελευθέρων στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο.

    1995 – 1996 : Διευθυντής του γραφείου του Υφυπουργού Χέλμουτ Σέφερ, βουλευτή του κόμματος των Φιλελευθέρων.

    Από το 1995 : Μέλος της ομοσπονδιακής κεντρικής επιτροπής των Φιλελευθέρων.

    1996 – 1998 : Μέλος της ομάδας σχεδιασμού του Υπουργείου Εξωτερικών.

    από το 2002 : Γενικός γραμματέας των Φιλελευθέρων του κρατιδίου του Σάαρ.

    ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΠΕΙΡΑ

    1993 – 1994 : Επιστημονικός συνεργάτης της Δρ. Κορνέλια Φον Ταϊχμαν, βουλευτής των Φιλελευθέρων στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο.

    1995 – 1996 : Διευθυντής του γραφείου του Υφυπουργού Χέλμουτ Σέφερ, βουλευτή του κόμματος των Φιλελευθέρων.

    1996 – 1998 : Μέλος της ομάδας σχεδιασμού του Υπουργείου Εξωτερικών.

    Από το 1999 : Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας επαγγελματικής κατάρτισης Perl Academy (Περλ Γερμανίας).

    Από το 2002 : Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας κυβερνητικών σχέσεων polit data concept (Βρυξέλλες, Λουξεμβούργο, Βερολίνο).

    ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΠΕΙΡΑ

    1997 – 2002 : Λέκτορας στο πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ στην ευρωπαϊκή πολιτική.

    2002 – 2004 : Λέκτορας στο πανεπιστήμιο του κρατιδίου του Σάαρ.

    ΣΠΟΥΔΕΣ

    1985 – 1987 : σπουδές Γεωπονικής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.

    1989 – 1993 : σπουδές πολιτικών, οικονομικών επιστημών και διεθνούς ευρωπαϊκού δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (Μ.Α.).

    1994 – 1995 : υπότροφος του ιδρύματος Φρίντριχ Νάουμανν.

    1995 : Επιστημονική διαμονή στο St. Anthony’s College στην Οξφόρδη με επιμελητή τον Λόρδο Ντάρενντορφ.

    2000 : Διδάκτωρ πολιτικών επιστημών του πανεπιστημίου Βόννης.

    ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

    Το 1996 κυκλοφόρησε στα γερμανικά το βιβλίο του για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, και ακολούθησαν τρεις ακόμα πολιτικές πραγματείες καθώς και πολλά άρθρα σε διάφορες γερμανικές εφημερίδες.

    ReplyDelete
  60. kalispera.

    Exo tin entiposi pos oi politikoi (ipourgoi, prouipourgoi klp) mallon san proedroi etairion prepei na paromoiastoun para san gen. diefuintes. Ipotiuetai pos afto pou prepei na kanoun einai na epivlepoun tin sosti efarmogi tis politikis tou kommatos tous (pou gi' afto alloste psifistike) kai oxi na kanoun tous managers. Allonon douleia einai afto (px sta ipourgeia oi gen. grammateis).

    Vevaia stin ellada zoume kai i dimosia dioikisi exei ola ta gnorismata enos tritokosmikou kratous, opote....

    ReplyDelete
  61. Σχόλιο σε δεύτερη έκδοση – βελτιωμένη.

    «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς;»

    Το κράτος είναι σαν επιχείρηση, αλλά είναι και ένα σύνολο που επιβεβαιώνεται με καθημερινό δημοψήφισμα. Ο πολίτης διαλέγει τον ‘επιχειρηματία’ που θα τον ‘διευθύνει’ με κριτήρια που ξεπερνάνε την κερδοφορία. Ο επιχειρηματίας (καλωδίων, τσιχλών, αεροσκαφών – άσχετο), δεν θα λειτουργήσει με γνώμονα να μην κλείσουν οι ανταγωνίστριές του επιχειρήσεις. Δεν θα προτιμήσει από μόνος του κάποιες γυναίκες που μετά από λίγο θα πάρουν μητρική άδεια. Πάει να πει, ο επιχειρηματίας δρα με γνώμονα το κέρδος. Και αν οι πράξεις του εμπεριέχουν κάποια κοινωνική ευαισθησία, αυτό μπορεί να συμβαίνει από μεράκι, ψώνιο, ιδιοτροπία, χαρακτήρα, φιλοσοφία. Αλλά δεν θα ελεγχθεί για ορθολογιστικές κινήσεις με κριτήριο το κέρδος.

    Ο πολιτικός όμως; Μπορεί να βγάλει την κοινωνική ευαισθησία από την εικόνα; Μπορεί να πει ‘σε 20 χρόνια όλοι θα είναι πλουσιότεροι αν ακολουθηθεί η συγκεκριμένη θεραπεία-σοκ’ – και να την εφαρμόσει χωρίς να σκεφτεί το τι θα τραβήξουν οι πολίτες αυτά τα 20 χρόνια; Φυσικά όχι… Το κέρδος, σίγουρα χτίζει ευτυχέστερα περιβάλλοντα και κράτη – αλλά δεν είναι ένας σκοπός που αγιάζει οποιοδήποτε μέσο.

    Θα χαρακτηρίζατε λοιπόν κοινωνικά ευαίσθητους τον Μάνο και τον Ανδριανόπουλο; Μάνατζερ, ναι. Ορθολογιστές, ναι. Αλλά κοινωνικά ευαίσθητους; Για μένα είναι άτομα που θα διατηρήσουν ή θα βελτιώσουν ένα μοντέλο σαν της Δανίας, αλλά όχι αυτοί που θα μας οδηγήσουν σε αυτό. Τουλάχιστον, όχι μόνοι τους, χρειάζονται ισχυρό κοινωνικό αντίβαρο.

    Άνθρωποι θα ‘λουστούν’ τις όποιες επιλογές των πολιτικών, τις όποιες κοινωνικές τομές τους. Αυτό το θέμα πάει πολύ μακριά, εγώ το βλέπω να αναφέρεται στα Μαθηματικά του Πόνου.* Δίπλα στην ορθολογική πολιτική, υπάρχουν οι άνθρωποι που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα. Οι δικοί μας άνθρωποι.

    Τελειώνοντας να πω ότι αναφερόμαστε σε Μάνο και Ανδριανόπουλο, γιατί αυτοί είναι οι πιο ορθολογιστές στην ελληνική Βουλή. Θα μπορούσαμε να κάνουμε σοβαρά μια παρόμοια κουβέντα με τους Καμένο, Γιακουμάτο, Κουλούρη, Βερελή;

    * Μαθηματικά του Πόνου: άρθρο του ΝΔ για τα θύματα από το τσουνάμι, στο http://www.ndimou.gr/newsarticle_gr.asp?news_id=95

    ReplyDelete
  62. BABY BIRTHDAY PARTIES!

    Καλησπέρα σε όλους σας, στα πικάπ η καλή σας Αφροδίτη στο ρόλο μια παιγμένης μάνας!

    Θα μπούμε στη μεσημεριανή ώρα της σιέστας με 3 ενότητες, στείλτε μας sms με τις προτιμήσεις και τις αφιερώσεις σας, ξέρετε, 6969, κενό, την προτίμησή σας, doncat τελεία μπλογκ κοινόβ τελεία, τζι-αρ, τζι-τζί!

    Ξεκινάμε με Candy Sluts, συγνώμη- Candy Girls, με "Το Κορίτσι του Μάη" σε διασκευή πυκνότητας γκαζόζας! Διαγωνισμός γαι 12 σιντάκια & αυτόγραφά τους, καθώς και του Τσι-ου-ά-ου-α σκυλιού τους, σε λίγο!

    Η πρώτη μας λέξη για σήμερα ήταν - τι άλλο?- τα παιδικά πάρτυ γενεθλίων: Οοοοχι όπως τα κάναμε εμείς, αλλά όπως γίνονται τώρα! Και λέω «γίνονται» κι όχι «τα κάνουμε», μια που γίνονται πλέον από μόνα τους, αρκεί να είμαστε εκεί να πληρώσουμε τον λογαριασμό στο τέλος. Το τέλος της αθωότητας, η αρχή του αυτόματου πιλότου!

    Μείνετε μαζί μας, πείτε και στους φίλους σας να συντονιστούν μαζί μας, κι επανερχόμαστε - και για πολιτικά θα μιλήσουμε, και για τραίνα που φύγανε θα πούμε, και κομματάρες θα βάλουμε, κέφι, χορός, τραγούδι!

    Φύγαμε!

    Ελα και!......

    (Επανέρχομαι- πάω να δω αν έρχομαι!)

    ReplyDelete
  63. Δεν ξέρω αν οι πολιτικοί θα τα πήγαιναν καλά στη διοίκηση επιχειρήσεων - φαίνεται όμως ότι εγώ δεν τα πάω καλά στο μανατζμεντ του μπλογκ.

    Έτσι μαζεύω παράπονα από όλες τις πλευρές - και από σοφούς παλιούς μπλογκερ (όπως ο Mickey) και από πιο επιθετικούς νεότερους. Και από μερικούς που μου λένε γιατί δεν βάζεις comment moderation ή γιατί δεν σβήνεις περισσότερα - και από τους αντίθετους.

    Ο λόγος που επεμβαίνω στα σχόλια είναι για να βοηθήσω το μπλογκ, να το κάνω πιο ευανάγνωστο και πιο ενδιαφέρον. Κατά τα άλλα θα μπορούσα να μην επεμβαίνω καθόλου (η δουλειά του μπλόγκερ είναι τα ποστ) και να σας αφήνω να διαβάζετε (γιατί εγώ ΔΕΝ θα τα διάβαζα) πολιτικά μανιφέστα, ιστορικές διατριβές, ποιητικά παραληρήματα, φανατικές αντιγνωμίες. Όλα σε τεράστια σεντόνια. Η τσατάκια άνευ σημασίας (μην μου πεις Mickey ότι το θέμα του avatar ειχε ειδικό ενδιαφέρον...).

    Ότι και να κάνω (ή να μην κάνω) είναι σίγουρο ότι θα ενοχλήσει κάποιους. Προσπαθώντας να βρω ένα μέσο δρόμο ελίσσομαι - και τελικά κατηγορούμαι για "κυκλοθυμική αναπροσαρμογή των κανόνων, καθώς και επιλεκτική εφαρμογή τους".

    Και μετά κουράζομαι με αυτό το παιχνίδι και κάνω να τα παρατήσω κι αρχίζουν οι διαμαρτυρίες - και δεν φεύγω κι αρχίζουν οι επιπλήξεις για ασυνέπεια.

    Πραγματικά έχω μπλέξει άσκημα.

    ReplyDelete
  64. @spiretos72

    Στην πολιτική, πρόεδρος της εταιρίας (αυτός δηλαδή που χαράζει τη στρατηγική) είναι το κομματικό πρόγραμμα και σε μεγάλο μέρος πλέον η Ευρωπαϊκή Ένωση.
    Οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός είναι τα εκτελεστικά όργανα, οι διαχειριστές, που είναι υπεύθυνοι να υλοποιήσουν αυτό το έργο. Δεν έχω πχ την απαίτηση από τον Λιάπη να στοχαστεί ότι η όλη Ελλάδα χρειάζεται γρήγορο internet (είναι δεδομένο, μας το επιβάλει και η ΕΕ), αλλά να καταφέρει να το κάνει πράξη!

    ReplyDelete
  65. @ εργοτελίνα

    Μράβο του αλλά και ένα cv του Χατζηδάκη (ευρωβουλευτή) για παράδειγμα τα ίδια λίγο πολύ θα έλεγε νομίζω.

    Δεν έχω καμιά διάθεση να μειώσω κανέναν από τους δύο, αλλά την θέση μάνατζερ στην εταιρία μπορεί να μην τους την έδινα ;-)

    ReplyDelete
  66. Εάν είχα επιχείρηση θα προσλάμβανα τον κ. Βουλγαράκη ως υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων. Θα φορούσε τη στολή της εταιρίας θα χτυπούσε το ταμπούρλο του και θα φανάτιζε τους πελάτες υπερ των προϊόντων της εταιρίας. :-P

    ReplyDelete
  67. @yiannish

    Χάνεις κάτι: ο σωστός μάνατζερ υλοποιεί αυτά που του επιτάσσει η διοίκησή του. Σωστός μάνατζερ μπορεί να υπάρχει και σε μη κερδοσκοπικά ιδρύματα με πραγματικά ευγενείς σκοπούς.

    Το ότι ο Μάνος διεύθυνε με επιτυχία μια κερδοσκοπική εταιρία, δείχνει ότι τα πήγαινε καλά στο να αναλαμβάνει project και να τα φέρνει εις πέρας στις συνθήκες φυσικά που οριοθετεί ο κόσμος των επιχειρήσεων. Δεν κρίνω τις απόψεις του περί φιλελευθερισμού (θα μπορούσε να ήταν σοσιαλιστής και τελικά να ήταν το ίδιο αποτελεσματικός), αλλά την πρακτικότητα στη σκέψη του και στις ενέργειές του.

    Για παράδειγμα, αναφέρεις τη μητρική άδεια. Ο σωστός μάνατζερ πολιτικός, έχοντας ως δεδομένο το πρόβλημα της υπογεννητικότητας και της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων, θα έψαχνε να βρει τη χρυσή τομή.

    ReplyDelete
  68. ndimou: "Πραγματικά έχω μπλέξει άσκημα." :-)

    Νίκο αγαπημένε , επανέρχομαι στην προταση για συνδιαχειριστές που θα κάνουν comment moderation.

    Σε αυτούς που ακούνε comment moderation και φρίττουνε θυμίζω το υψηλότατο επίπεδο κουβέντας (στο +5 για όσους ξέρουν) που γίνεται στο πασίγνωστο πλέον slashdot.org. Kι ας είναι από τα πιο heavily moderated sites που υπάρχουν. Οι moderators του slashdot είναι πλέον χιλιάδες (!!) και όλα πάνε πριμα.

    Βέβαια το slashdot.org δεν είναι ακριβώς blog (αν και προϋπήρξε των blogs) αλλά οι παραλληλισμοί είναι εφικτοί.

    Πολλοί λένε να μπεί ένα ανώτατο όριο λέξεων:
    Εγώ , μισοαστεία μισοσοβαρά , θα έλεγα να μπεί και ένα κατώτερο!!
    Τα μικρά posts ευννοούν τo chat και πρέπει να αποθαρρύνονται.

    (Στο slashdot ,
    τα post του τύπου "me too!!" εξακοντίζονται στο πυρ το εξώτερον από τους moderators!!)

    Και για όσους αναρωτιούνται για την υπερ-εξουσία των moderators (και την κατάχρηση που αυτή συνεπάγεται) το slashdot έλυσε αυτό το πρόβλημα με

    1. Μεγάλο αριθμό moderators.

    2. Μη μονιμότητα τους. Συχνές εναλλαγές τους.

    3.Meta-Moderation : Εκ των υστέρων βαθμολόγηση των moderators για τις αποφάσεις τους.

    Πολλές από τις τεχνικές του slashdot δεν μπορούν βέβαια , να εφαρμοστούν επακριβώς στην blogspot πλατφόρμα , αλλά ιδέες μπορούμε να πάρουμε.

    ReplyDelete
  69. @pagis
    Η Διαφορα τους ειναι οτι ο Χατζημαρκακης ειναι σε κομμα Φιλελευθερων και μπορει να ελισσεται
    και να εκφραζεται καλυτερα..

    Ο Χατζηδακις ειναι στην ΝΔ..οπερ
    σημαινει Υπακοη..

    Δε συγκρινονται οι δικοι μας με τους
    Ελληνες του Εξωτερικου..

    οσο και αν αυτο πληγωνει
    τον Εγωισμο μας..

    ReplyDelete
  70. @nikos dimou

    Τα προβλήματα προκύπτουν από το γεγονός ότι πολλοί σε φαντάζονται ως τον απόλυτο και αντικειμενικό δικαστή του blog.
    Η γνώμη σου μετράει πολύ περισσότερο από των υπολοίπων και φυσικά (δεδομένου ότι είναι ΓΝΩΜΗ) η υποκειμενικότητά της ενοχλεί αρκετούς. Αν τα σχόλιά σου τα υπέγραφα εγώ, κανείς δεν θα διαμαρτυρόταν ή ενοχλούταν :-)

    Πρότασή μου: Να χαλαρώσουμε ΟΛΟΙ!
    Και εγώ στο παρελθόν είχα διαφωνήσει με κάποια posts του ΝΔ (πχ ότι οι γυναίκες bloggers γράφουν καλύτερα από τους άντρες), το εξέφρασα, προσπάθησα να αποδείξω το αντίθετο με επιχειρήματα, αλλά ως εκεί. Ο ΝΔ δεν είναι ούτε αλάνθαστος, ούτε ο δίκαιος κριτής των πάντων! Εκφράζει γνώμη, την αντικρούουμε με επιχειρήματα, χωρίς προσωπικούς χαρακτηρισμούς και προχωράμε παρακάτω... Είναι κρίμα κάθε τόσο να χαλάει το ωραίο κλίμα της παρέας.

    Mickey, έχεις δίκιο όταν λες ότι πολλές φορές ο ΝΔ φάσκει και αντιφάσκει σχετικά με τις προτιμήσεις του για το blog. Ε, και? Γιατί τον θεωρείς τον αλάνθαστο νομοθέτη του blog?
    Άλλοι τον κατηγορούν για λογοκρισία. Ρε παιδιά ας σεβόμαστε τη βαρύτητα των λέξεων: λογοκρισία είναι να μην με αφήνεις να εκφραστώ ελεύθερα για κάποιο θέμα και όχι να σβήνονται οι ύβρεις ή τα άνευ νοήματος παραληρήματα!
    Ας προχωρήσουμε παρακάτω και αν δεν μας αρέσει ένα post, να μην σχολιάζουμε ή αν τελικά βαρεθούμε να αποχωρήσουμε τελείως.
    Παρακαλώ, όχι άλλη γκρίνια!

    ReplyDelete
  71. azrael said...
    Νίκο αγαπημένε , επανέρχομαι στην προταση για συνδιαχειριστές που θα κάνουν comment moderation.

    Φίλε Azrael - εδώ δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε απλά πράγματα - σκέψουν να έπρεπε να συντονίσουμε και και δέκα comment moderators. Ό ένας θα έκοβε τον άλλο.

    Όπως σωστά είπες το slashdot δεν είναι προσωπικό blog - είναι κάτι σαν δικτυακή εφημερίδα και μπορεί να έχει περισσότερους ...αρχισυντάκτες.

    ReplyDelete
  72. ( @ εργοτελίνα: Το όνομα Χατζηδάκης το ανέφερα απλώς γιατί είναι περίπου στην ίδια ηλικία. Ουτε με ενδιαφέρει σε τι κόμματα ανήκουν. )

    Νομίζω ότι είναι λάθος να νομίζουμε ότι οι του εξωτερικού είναι καλύτεροι γενικώς.

    Τον μανατζερ θα τον διάλεγα βάση της αξίας του της ικανότητας του, και του έργου του, ένα μακρύ CV για μένα είναι υποπτο ;-)

    Με αυτά τα κριτήρια οι περισσότεροι πολιτικοί πέφτουν χαμηλά, άσχετα αν συνεχίζουμε να τους ψηφίζουμε.

    ReplyDelete
  73. zoros

    Πολύ καλό point. Ο διαχωρισμός σου θυμίζει το σύστημα της Β. Αμερικής όπου ο υφυπουργός και όλοι οι γενικοί διευθυντές προέρχονται από τη διοίκηση (administration), είναι τεχνοκράτες, γνωρίζουν το αντικείμενό τους και παραμένουν οι ίδιοι, ενώ ο υπουργός είναι πολιτικό πρόσωπο, δίνει τις γενικές κατευθύνσεις και αλλάζει αναλόγως της κυβερνήσεως. Μια διευκρίνιση:

    Όταν λοιπόν λες ότι «ο σωστός μάνατζερ υλοποιεί αυτά που του επιτάσσει η διοίκησή του», τότε αναφερόμαστε στον τεχνοκράτη υφυπουργό που υλοποιεί με το know-how του το όραμα της κυβέρνησης.

    Στο άλλο παράδειγμα (για τη μητρική άδεια) μιλάς όμως για πολιτική απόφαση, όχι τεχνοκρατική: «έχοντας ως δεδομένο το πρόβλημα της υπογεννητικότητας και της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων, θα έψαχνε να βρει τη χρυσή τομή».

    Που θα ήταν λοιπόν καλύτεροι οι ορθολογιστές Μάνος και Ανδριανόπουλος; Σε θέση τεχνοκράτη υφυπουργού, ή σε θέση υπουργού που δίνει γενικές κατευθύνσεις;

    Προσωπικά πιστεύω ότι σε θέση τεχνοκράτη θα πήγαιναν χαμένοι – παραείναι μεγάλη η δυναμική τους. Με βάση όσα είπα στο προηγούμενο σχόλιο, νομίζω θα ήταν καλύτερα σε θέση υπουργού, αλλά με ισχυρό αντίβαρο. Να δείχνουν αποφασιστικότητα για τις αναγκαίες τομές, αλλά και έλεγχο για την άμεση επίδρασή τους στους πολίτες.

    Πολύ άχαρο να γράφω γι’ αυτό το θέμα ενώ ο ΝΔ δηλώνει πως ‘έμπλεξε’…

    ReplyDelete
  74. είναι αδύνατο να συζητήσεις όταν επιμένεις να θεωρείς τον απέναντι έναντι σαν ανίκανο να σκεφτεί όσα του λες, επειδή εσύ επιμένεις ότι το όριο στη σκέψη είναι όσα προκύπτουν ως σκέψεις όταν βλέπεις τηλεόραση. ντροπή.

    όμως. εδώ έχουμε υποψήφιους διαχειριστές! εξουσιαστές, νομοθέτες και ανθρώπους-άτομα που θα εγκρίνουν στα τυπικά και στα ουσιαστικά μέρη τα λόγια μας. είναι αυτοί που αδιαφορούν για ό,τι υπάρχει και μπορεί να εκφραστεί, είναι οι κνίτες που μπαίνουν και απαγορεύουν το μάθημα, είναι ο χειρότερος εαυτός του πολιτικάντη. ντροπή.

    να το πούμε διαφορετικά: είστε ανίκανοι να συζητήσετε. η ανθρωπιά σας εξαντλείται στα ευχαριστώ που λέτε στα περίπτερα όταν αγοράζετε εφημερίδες. η φαντασία σας είναι ρηχή. να αυτοκατηγορηθείτε εγωίσταροι. σασμάν.

    ReplyDelete
  75. Δεν εχω ιδεα απο διαχειρηση επιχειρησεων,ή απο το πως πρεπει να κυβερνας ενα κρατος.
    Εχω την εντυπωση πως δεν ειναι ιδιαιτερα ευκολο ουτε το ενα ουτε το αλλο αλλα και οτι δεν ειναι εντελως ομοια μεταξυ τους.

    @κ.Αλεβαντης

    Κουβέντιαζα τις προάλλες με κάποιον

    ειπατε.χαχαχαχαχα.Αυτη η φραση σας μου θυμιζει τον πατερα μου,αυτο το προαλλες το χρησιμοποιει συχνα.
    Και αν κρινω απο την φωτο σας πρεπει να ειστε κοντα ηλικια.
    Πως ειναι και οι ανθρωποι εκφραζονται το ιδιο αναλογως της ηλικιας ε;

    ReplyDelete
  76. Ε τώρα αν σβήσετε το παραπάνω σχόλιο(με την πόρτα ανοιχτή)... Τι να πω;

    "η ανθρωπιά σας εξαντλείται στα ευχαριστώ που λέτε στα περίπτερα όταν αγοράζετε εφημερίδες."

    ReplyDelete
  77. Λοιπόν, φίλες μας & φίλοι μας, συνεχίζουμε με «Ζουζούνια» και «Ζήτω οι Αριθμοί», για να πούμε γι’ αυτά τα παιδικά πάρτυ:

    Παλιά, τα έκαναν οι γονείς μας το πολύ μια φορά το χρόνο, για τα γενέθλια ή τη γιορτή μας, στο σπίτι μας, με λίγους και καλούς καλεσμένους και τις οικογένειές τους. Μαγείρευε η μάνα 2 μέρες, στριμώχνονταν όλα τα έπιπλα στις γωνίες, μοιράζαμε ονομαστικές προσκλησούλες, στρώναμε τραπέζι με κα-νο-νι-κά σερβίτσια και του κόσμου τις λιχουδιές και περιμέναμε τους καλεσμένους μας.

    Αχ αυτό το κουδούνι, καθε χτύπημά του κι άλλος ένας φίλος μας, τι χαρά ήταν εκείνη! Ερχονταν να μας κάνουν παρέα, να τους κεράσουμε, έφερναν και δώρα! Σε μάς! Κι ας μας έφτανε και μόνο που τους είχαμε όλυς μαζί! Καμαρώναμε και τα καλά μας, κι ας έσφιγγαν τα καινούρια παπούτσια ή τσίμπαγε το φανελλένιο παντελόνι.. Μοσχομυριστοί, πεντακάθαροι, σιδερωμένοι, όλοι λες και πηγαίναμε στο Μέγαρο.

    Ολο το σόι συνήθως εκεί (στάνταρ οι νονοί), φαγητό προσέχοντας να είμαστε καλά παιδάκια και να μην ρίξουμε πολλά ψίχουλα κάτω και μας φωνάζει η μαμά μας. Και μετά η θεσπέσια σπιτική τούρτα (δεν είχε σημασία, και γέμιση καπνιστής ρέγγας με κάπαρη να είχε κάτω από το γλάσσο σοκολάτας, υπέροχη ήταν παντοτε!). Αν είχαμε και κάνεναν από τους μεγάλους σε χρέη ανιματέρ, ε ρε γλέντια! Η τίποτε μεγαλύτερα αδέρφια που σκάρωναν κάποιο μίνι-σκετσάκι...

    Μετά χορεύαμε και κάναμε και.. μεγάλα βήματα προς καποιους συμμαθητές ή συμμαθήτριες, τα φτιάχναμε, τα χαλάγαμε, πλακωνόμασταν, τα βρίσκαμε , όλα σε ένα πάρτυ που θα είχαμε να το λέμε μέρες.... Αν υπήρχαν και καπελλάκια, μπαλλόνια, κάποιο στυλό σαν «ενθύμιον» στο τέλος, πω πωωω χαρέεεες... Και το παιδάκι-οικοδεσπότης είχε μετά τα δώρα, να τ’ανοίξει, να σκίσει περιτυλίγματα, να διαβάσει τις κάρτες με τις ευχές και να τα κρατησει ένα-ένα, να έχει να θυμάται τους καλεμένους του. Η μάνα είχε να πλένει άλλες δύο μέρες, αλλά η γλύκα που έμενε μόλις της περνούσε η σύφιλη, θα την έκανε την επόμενη χρονιά να το ξανακάνει (μικρά test-drives για το πάρτυ που θα μπαίναμε στο πανεπιστήμιο & το γαμήλιο παρτυ!).

    Επεται συνέχεια, στο τέεεεελος έχουμε και επιμύθιον, σύνδεση με τα προηγούμενα κτλ.

    ReplyDelete
  78. Πιο πανω εχω link για την ιστοσελιδα του.
    Επειδη τον εχω δει σε συνεντευξη.
    Γι αυτο τον ανεφερα.

    Οταν οι Δικοι μας μικροπολιτικίζουν για το πότε θα καθισουν στην εξουσία
    για το αν ο Αρχηγος εχει βαλει
    comment moderator και οι απο κατω εκαναν κατα λαθος επικινδυνη δηλωση(Εδω μεχρι και ο παλαι ποτε ατιθασος Ανδρουλακης,τωρα
    λεει ο,τι πει ο Αρχηγος,τωρα παμε για την Εξουσια..

    Ο Χατζημαρκακης,αντιθετα μιλησε
    για τις αγορες στην Κινα,την Ινδια,τη Ρωσια..μιλησε ανοιχτα για το που παμε ως Ευρωπη..
    για τον τροπο που θα πουλαμε τα
    αγροτικα προϊοντα μας..

    ΚΑΙ ΤΟ ΙΡΛΑΝΔΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ
    ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΙΡΛΑΝΔΟΥΣ
    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ..

    ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΚΟΨΟΥΜΕ
    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΣΤΙΑΣΟΥΜΕ
    ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ..

    ReplyDelete
  79. @κ.Δημου Ν.

    Γραψατε:Φίλε Azrael - εδώ δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε απλά πράγματα - σκέψουν να έπρεπε να συντονίσουμε και και δέκα comment moderators.

    Και μετα λετε πως δεν υπαρχουν εθνη!!Βαλτε 10 Ελληνες μαζι για να συννενοηθουν μεταξυ τους.
    Sit back and enjoy!!
    Σχετικα με την προταση σας,μπορειτε να με βαλετε εμενα υπευθυνο των διαχειριστων.Να θεσπισουμε βαρδιες και ποινες για οσους παραβιαζουν τους κανονες λειτουργιας του μπλογκ.
    Επισης να στελνουμε ιους στους υπολογιστες οσον κατ'επαναληψη παραβιαζουν αυτους τους κανονες και σε τελικο σταδιο αν καποιοι ειναι ιδιαιτερα ενοχλητικοι να βρισκουμε την πραγματικη τους ταυτοτητα και να εκπαιδευσω ειδικα αποσπασματα τα οποια θα ....ε.....τελος παντων θα φροντιζουν ωστε οι παραβατες να μην ξαναενολχησουν το μπλογκ!
    Τους κανονες θα μπορειτε να τους αλλαζατε κατα το δοκουν γιατι κανενας δεν θα εχει δικαιωμα να εκφερει γνωμη,ειτε τους αρεσει ειτε οχι.
    Τους διαχειριστες επιτρεψτε μου να τους επιλεγω εγω,με δικη σας φυσικα εγκριση.
    Χμ..
    Δεν ξερω αλλα η προταση μου ωραια ακουγετε αλλα κατι θυμιζει....
    Κατι μου λεει οτι θα την απορριψετε. ;)))))

    ReplyDelete
  80. @yiannis h

    Νομίζω ότι πλέον δεν έχει νόημα να μιλάμε για χάραξη πολιτικών. Όπως έγραψα και στον spiretos72 προηγουμένως, η στρατηγική και το πλάνο μας έρχονται πλέον κουστούμι απ’ έξω: τα εξωτερικά μας από τις ΗΠΑ και τα υπόλοιπα ουσιώδη (οικονομικά κλπ) από την ΕΕ. Οι ντόπιοι πολιτικοί πλέον ουσιαστικά αποφασίζουν για τους λεωφορειόδρομους και μόνο...

    Για αυτό πιστεύω ότι οι Έλληνες πολιτικοί πρέπει είναι καλοί διαχειριστές και τεχνοκράτες, όπως το παράδειγμα των αμερικανών υφυπουργών που αναφέρεις.
    Για αυτό επίσης θεωρώ τον Σημίτη έναν από τους καλύτερους πρωθυπουργούς στην ιστορία της Ελλάδας και τον Ανδρέα Παπανδρέου έναν από τους χειρότερους...

    ReplyDelete
  81. @ nd

    to mod or not to mod?

    name and shame!

    ReplyDelete
  82. Παρακολουθούμε και τη συζήτηση μεταξύ zoros και yannish. Ο zoros εμφαίνεται σαν ένας καλός φιλελεύθερος μουζίκος που παίζει στο πιάνο τις νύχτες του κίτρινου πυρετού τα νέα του αντέννα. Ο yannish φαίνεται σαν ένα άτομο τύπου δημοσιογράφος, δηλαδή: πλαστογραφώ την επιφάνεια και καρφώνω πρόκες στις καρδούλες στα παγκάκια ή από μικρό μικρό παιζάκι άκουγα και ό,τι άκουσα αυτό είναι το σωστό, επειδής το άκουσα και ξέρω ότι μου το είπαν, και έτσι είναι. Επιφάνεια, νέφτι, ρυζόγαλο, πριόνι, δόγμα, στόκος, βήματα ανθρώπων που δεν ταξιδεύουν βάζουνε τις ζώνες και παραμονεύουν βλέπουν να συγκρούονται τα αισθήματά τους βιάζονται μπερδεύονται με τα λουριά τους με ουρά στα σκέλια κι όψη μονομάχου σώματα αρίων και μιλιά βατράχου βήματα ανθρώπων που τα καταφέρνουν μόνο που υπάρχουν πανικό μα φέρνουν φτιάχνουνε αφίσες για την απουσία κι επιχορηγούνται για την αφασία έφυγα ένα όνειρο πριν με τρομάξεις πριν από το φόβο σου κι εσύ ν' αλλάξεις ξέρω κατά βάθος πως δεν ξεχρεώνω η πιστωτική μου φτάνει για ένα χρόνο όσο κι αν θυμώσω κι αν παρακαλέσω πάλι μοναχός μου πρέπει να μπορέσω τρεις γενιές οιδίποδες που σε ψηφίζουν που τραυλίζουν δόγματα και πιθηκίζουν ψάχνουν καλοπέραση στην ξεραΐλα στο διαδίκτυο και στη βαρβατίλα βάζουνε το δάχτυλο στην ίδια μπρίζα για να σε εξοντώσουνε ζητάνε μίζα σώματα που μείναν στο καθαριστήριο δίχως υποσχέσεις και χωρίς μυστήριο...

    Να διαβάζεις τις σχολικές εκθέσεις του τηλεπαρουσιαστή Χατζηνικολάου...πόσο να ανθέξεις.

    ReplyDelete
  83. Φίλε Νίκο,

    επαναλαμβάνω τη ...συμβουλή μου στο σχόλιο μου στις Saturday, May 27, 2006 1:00:50 PM (BTW θα έλεγα να κόψεις κάτι στα timestamps - προσωπικά προτιμώ το δικό μου format που και σαφές και compact είναι).

    Και μη μου πεις πως τα σημερινά σχόλιο της Αφροδίτης στις 3:39:33 PM και στις 4:48:23 PM (και ΠΟΛΛΑ ακόμα - και από άλλους φυσικά) ΕΧΕΙ ειδικό ενδιαφέρον (αν και προβλέπω να τα συνδέσει στο ...επιμύθιον). Παρόλα αυτά δεν άκουσα τίποτα για πολλές τέτοιες ...παρεμβάσεις ;)

    Υ.Γ. Ούτε σοφός είμαι ούτε θεωρώ κανέναν εδώ μέσα ως "τον αλάνθαστο νομοθέτη του blog" (άλλο πάλι και τούτο, πώς σου ήρθε Zoros;). Άλλωστε, μάλλον αυτά είναι και τα τελευταία μου σχόλια εδώ μέσα. Αρχίζει και με κουράζει το πράγμα...

    ReplyDelete
  84. Τέλεια. Ένας σωστός, λοιπόν, υποψήφιος πρωθυπουργός, αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να εκμυστηρευτεί στους ψηφοφόρους του: ότι δεν μπορεί να υποσχεθεί εγχώριους λαγούς με πετραχήλια γιατί δεν του επιτρέπεται. Γιατί δεν μπορεί.

    Μπορεί, όμως, να ανακοινώσει ότι θα κατεβάσει στην Ε.Ε. μια συγκεκριμένη ατζέντα, μέσω συγγενών κομμάτων-κυβερνήσεων. Αυτό θα είναι ελέγξιμο (όλα τα κόμματα στην Ε.Ε. θα ανακοινώσουν την ίδια ατζέντα και με βάση αυτή θα κριθούνε). Θα είναι η πρώτη πανευρωπαϊκή εκλογική καμπάνια σε εθνικό, ακόμα επίπεδο.

    Αυτό περιμένω.

    Για τους Σιμίτη και Ανδρέα, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

    ReplyDelete
  85. Σαν αγελάδα χρυσέ μου malboro. Κατεβάζεις γάλα και το χύνεις. Ωραία τα σατιρικά σου σχόλια μέχρι σημείου που θα επεκταθείς στις βίαιες επιθέσεις. Συμβουλή σού δίνω η μάνα, τη στιγμή που αποδέχεσαι την φιλοξενία του κοινοβίου δείξε σεβασμό στους υπολοίπους. Λίγο μέτρο σού λείπει που θα δέσει το λόγο σου σαν μπουκέτο από άνθη.

    Φιλικά αγαπητέ.

    ReplyDelete
  86. στις εφτά Γενάρη στ' άι Γιαννιού τη χάρη μου χες τάξει Γιάννη μου να πάμε στο νησί πως τα δυο μας θα μαστε τρυφερό ντουέτο κι όχι κουαρτέτο η μάνα σου εγώ η γκόμενα κι εσύ στις εφτά Γενάρη μέσα στο τριάρι που με έχεις Γιάννη μου και δούλα και κυρά βρήκα μεσ' στα άπλυτα Γιάννη το μαντήλι κι η μπογιά απ' τα χείλη στο άσπρο το μαντήλι φαινόταν καθαρά. στις εφτά Γενάρη αν τολμήσει και σε πάρει θα σου κλέψω αγάπη απ' την τσέπη τα κλειδιά θα σ' αφήσω έξω Γιάννη κι ύστερα θα μπλέξω με σαράντα νεοφιλελευθέρους τηλεθεατές μπλόγκερς από τη Λιβαδειά...

    ReplyDelete
  87. Τώρα: Ο αυτόματος πιλότος σε αποστολή πλαστικοποίησης της πολύτιμης γιορτής...
    Τα πάρτυ πλέον τα κάνουν οι γονείς σε γιορτή-γενέθλια ΠΑΝΤΑ ΕΞΩ (σπανίζουν οι σχιζοφρενικά μαζόχες που έχουν όρεξη να καθαρίσουν το σπίτι μετά με πυρηνικά), και δη στους περίφημους παιδότοπους. Τούτοι είναι μια μεγάλη σάλα με διάφορα σκαρφαλωτικά και φουσκωτά σε αρκετούς «ορόφους» και συνδυασμούς, ώστε να ανεβοκατεβαίνουν τα καμάρια μας, με δίχτυ γύρω-γύρω για να μην έκτοξευτούν σε κανέναν τοίχο, και πολλά μπαλλάκια κάτω στον πάτο για να μην σκάσουν με τα μούτρα στο πάτωμα. Είτε ανοιχτός ο παιδότοπος, είτε κλειστός, μετά τις 3 πρώτες μέρες λειτουργίας του, κι ας βγάζουν τα παιδιά τα παπούτσια τους, ΒΡΩΜΑΕΙ ΚΑΙ ΖΕΧΝΕΙ. Από τον πιο συνοικιακό ως τον πιο κυριλέ. Αξίωμα.

    Μαγειρεύει το λεγόμενο «catering”, πλαστικούρες (και τα πιο κυριλέ του είδους, μη γελιόσαστε) που ούτε στον σκύλο μας δεν θα δίναμε αν είχαμε να διαλέξουμε μεταξύ αυτών και του να τον αφήσουμε νηστικό. Οι προσκλήσεις δίνονται χέρι-χέρι στο σχολείο (όπου σου έρχονται 5 προσκλήσεις για το ίδιο απόγευμα και μετά δυο μήνες τίποτε) από παιδάκια για τα οποία δεν έχεις ακούσει ποτέ σου τίποτε. Σόγια? Μπα, θείτσες κι αυτές ελάχιστες, οι νονοί μπορεί και να λείπουν εκδρομή...

    Στρουμφάκια και «στρουμφομάμπο», πάμε, ΚΑΙ!

    Το πρόγραμμα έχει στάνταρ πλαστική διακόσμηση-πακέτο (απο banners ως μπαλλόνια γεμιστά με ήλιον), φαγητό σε πλαστικά πιατοκουταλοπότηρα, η τούρτα είναι τεράστια και πάντα με «θέματα» (σούπερ-ήρωες και πριγκήπισσες, αυτά) και τόσα βελτιωτικά, χρώματα & χημικά που σε πιάνει η ψυχή σου (τα παιδιά σου θα λάμπουν στο σκοτάδι αφού την φάνε?). Μετά χορός – Βίσση, Βανδή, Ρουβάς σε κα-ψου-ρο-τρα-γουδα(!!!) κι αν είμαστε τυχεροί (ή άτυχοι..) έχει και clown (btw, lions do not eat clowns, they taste funny!). Ταλαντούχοι άνθρωποι που βγάζουν το ψωμάκι τους και θλίβεσαι για λογαριασμό τους... Αν δεν εξοργιστείς δλδ όταν έχουν και live περιστέρια ή κουνέλια κρυμμένα και στριμωγμένα για κάποια νούμερα.

    Τα δώρα στο παιδάκι είναι στάνταρ από συγκεκριμένα μαγαζιά (ρούχα-παιχνίδια-εμπλοκή), παίρνουμε δώρα α-πα-ραι-τή-τως σε όοολα τα αδερφάκια του εορτάζοντα και οι γονείς κερνούν α-πα-ραι-τή-τως δωράκια σε όοολα τα παιδάκια την ώρα που φεύγουμε... Και όλα τα δώρα στην σακούλα του καταστήματος, ούτε κάρτες ούτε τίποτε... Ασε που ο ίδιος ο παιδότοπος πουλάει και μπαλόνια και βιβλία και σκατολοϊδια, ώστε τα βλαστάρια μας να μας τα σπάνε θρύψαλα ΚΑΙ με αυτήν την γκρίνια, μη τυχόν και δεν τους πάρουμε...

    Η πλήρης σύγχισις για την έννοια και την αξία του δώρου...

    Τα παιδάκια ευτυχώς κοπανιούνται πολύ κι έτσι εξαγοράζουμε λίγη ησυχία για λίγην ώρα, όταν οδηγούμε στην επιστροφή και βγάζουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΝ ΣΚΑΣΜΟ στα καθισματάκια τους! Κι οι γονείς του παιδιού που έκανε το πάρτυ, μαζεύουν 50 σακούλες ογκώδη ίδια πράγματα που από την άλλη μέρα και για κανα μήνα θα αλλάζουν. Ολα. Γιατί έχουν απ’όλα και δεν τους κάνει τίποτα. Ούτε τα αλλαγμένα.

    Τουλάχιστον τα παιδάκια έχουν αναμνήσεις έστω έτσι, η χαρά του παιδιού ευτυχώς δεν ζυγίζεται με το ίδιο με μας κριτήριο, η χαρά των φίλων και του παιχνιδιού μαζί τους είναι από τα ελάχιστα αθώα που μας έχουν μείνει και μας κρατάν λίγο στα συγκαλά μας... Και ναι, το να βλέπεις ένα τσούρμο παιδάκια να τρέχει ροδομάγουλο, ξεχτένιστο, ξεκάλτσωτο και να ιδρώνει κι εσένα μόλις σε πάρει δευτερολεπτιαία αγκαλίτσα πριν ξαναξεχυθεί, είναι η πιο γλυκειά σαντιγύ της ζωής, σκέτο αφρόγαλα, any way you look at it! Σε λίγο θα σου φύγουν. (Και θα κλαίίιιις).


    Ακούστε και «Barbie εκτελεί –κυριολεκτικά- Καρυοθραύστη» και πάμε στην πολιτική, εκεί τα πραγματα είναι λιγότερο ψυχοφθόρα...

    Κάντε και λίγο fine-tuning, έχουμε και παράσιτα - νύχτωσε η αγάπη μου, ναμπλα, με την πόρτα ανοιχτή, 16802795, βαριόμαστε τη ζωή σας για λογαριασμό σας δλδ...

    Επανέρχομαι!

    ReplyDelete
  88. @mickey

    “Ούτε σοφός είμαι ούτε θεωρώ κανέναν εδώ μέσα ως "τον αλάνθαστο νομοθέτη του blog" (άλλο πάλι και τούτο, πώς σου ήρθε Zoros;).”

    Μπορεί να μη το εξέφρασα καλά στο προηγούμενο σχόλιό μου:
    Εννοώ ότι ναι, έχεις δίκιο όταν λες πως ο ΝΔ πολλές φορές δεν είναι αντικειμενικός στις κρίσεις του.
    Ε και? Ας το προσπεράσουμε και ας προχωρήσουμε!


    “Άλλωστε, μάλλον αυτά είναι και τα τελευταία μου σχόλια εδώ μέσα. Αρχίζει και με κουράζει το πράγμα... “

    Θα στενοχωρηθώ πολύ αν κάνεις πράξη αυτό που γράφεις! Είναι πραγματικά κρίμα να μην σε διαβάζουμε.

    Παίδες: Ας χαλαρώσουμε λίγο για να το απολαμβάνουμε καλύτερα!
    Τελικά πρέπει να είμαι μειοψηφία που το blog το βλέπω ως πνευματικό παιχνίδι...

    ReplyDelete
  89. Ααααα, μιλήσαμε για βελτίωση πώς σε είπαμε, Τσιλιμήδη; Χαχαχαχαχχαχαχαχαχαχα!

    ReplyDelete
  90. Αν κατεβάσω μία συγκεκριμένη ατζέντα, θα υιοθετήσω δέκα μαύρους να αθλούνται στο κέντρο να τορπιλίζουν τορπίλες εκτοξεύοντας την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας με βάση. Και θα κριθώ ως κομματοκυβέρνηση, γιατί αν θα συμφωνούσα περισσότερο για τον Σημίτη, θα ήμουν ελέγξιμος σύμφωνα με την ατζέντα των εγχώριων λαγών. Ένας σωστός κόμμα λοιπόν κόμμα υποψήφιος πρωθυπουργός, φοράει το πετραχήλι του και εκμυστηρεύει τους μη επιτρεπόμενους ψηφοφόρους του. Αυτό περιμένω.

    Μέσα στον κόσμο αρνήθηκα
    Τα πράγματα τ' ανήθικα
    Κι απ' τη ζωή του μέρμηγκα
    Προτίμησα του τζίτζικα

    ReplyDelete
  91. Αφροδίτη, κι εμείς βαριόμαστε το scrolling up και down αλλά το βουλώνουμε εις ένδειξη ευγενείας και δημοκρατικότητας.

    ReplyDelete
  92. Καλησπέρα -;)
    Να μιλήσουμε πάλι για κλασική μουσική όπως εχθές;

    Ή θέλετε να συνεχίσετε το θέμα για τους πολιτικούς; Εδώ και ώρα υπάρχει εκτροπή...

    ReplyDelete
  93. Λοιπόν, too much, τα Goldberg Variations του J.S.Bach διά χειρός Glenn Gould ισούνται με τη ζωή και το θάνατο σε 32 παραλλαγές. Συμφωνείς;

    ReplyDelete
  94. @too much
    «Ή θέλετε να συνεχίσετε το θέμα για τους πολιτικούς; Εδώ και ώρα υπάρχει εκτροπή...»

    Χμ... Που την είδες την εκτροπή?
    Και ακόμα έστω ότι υπάρχει, ευθύνεται το θέμα για τους πολιτικούς για αυτό, ενώ αν μιλούσαμε για μουσική δεν θα συνέβαινε?

    Γενικότερο σχόλιο που ήθελα να το πω καιρό: αν κάποιος θέλει να χαλάσει το blog, θα το κάνει ανεξαρτήτου θεματολογίας. Ίσα-ίσα που τα απλά θέματα καθημερινότητας προσφέρονται περισσότερο από πχ το Κυπριακό για μπουρδολογία.
    Όσο το blog είναι χωρίς ουσιαστικό moderation (ο ΝΔ δεν προλαβαίνει) και προσελκύει πολύ κόσμο τα trolls θα βασιλεύουν! Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτά, αγνοώντας τα.

    ReplyDelete
  95. Ναι jane e. μου αρέσουν και εμένα πολύ. Αν εξαιρέσεις ότι ο Glenn όταν παίζει μουρμουρίζει δυνατά...

    ReplyDelete
  96. Όταν πρωτομπήκα στο νετ και ιδιαίτερα στις διαδικτυακές συζητήσεις, με επηρέασαν περισσότερο απ’ ότι περίμενα. Τα νικ είχαν ψυχή, αυτός είπε το ένα, το άλλος τα έριξε στη δέινα, στο θέμα αυτό εκείνος δεν μπορεί να λέει αυτό γιατί αλλού έλεγε το αντίθετο.

    Η εικονική πραγματικότητα, χωρίς να είχε προκαλέσει φυσικά παράκρουση, είχε γίνει πολύ αληθινή. Και τώρα, σκέφτομαι, τι θα γινόταν αν σε όλη εκείνη τη δυναμική που βρήκα και τη λούστηκα ως νεούδι, να προσθέτονταν και η ευθύνη της κοινότητας, του δικτυακού τόπου;

    Όλο αυτό κράτησε λίγο και νομίζω ότι ο ΝΔ παίρνει εδώ και κάποιους μήνες το δικτυακό βάπτισμα του πυρός. Δεν το κρύβω ότι μετά το προχθεσινό μήνυμα αγάπης, περίμενα ν’ ακολουθήσει ένα αντίθετο. Η κυκλοθυμία είναι τυπική εάν κάποιος δεν βγαίνει από τον κύκλο που την προκαλεί. Και με όλη την καλή προσπάθεια (δηλ. διάθεση) το καινούριο μπλογκ δεν έλυσε μόνο του τα προβλήματα του παλιού.

    Γνώμη μου: Χρειάζεται χρόνος… και μεγαλύτερη αποστασιοποίηση από μεριάς οικοδεσπότη. Κάτι που δεν θέλουμε, βέβαια.

    ReplyDelete
  97. @ΝD..Ο Mickey ή ο Βadly δεν ειχε προτεινει
    2 blogs?..ενα για chat και σαχλαμαρες,επιφανεια(χρειαζονται και αυτα)
    και ενα πιο σοβαρο..

    Αυτο πρεπει να γινει..

    ReplyDelete
  98. @Σαλτάρω στο κενό.
    Πήρα το θάρρος να αναμορφώσω το κείμενό σου. Με συγκίνησε γι' αυτό το άγγιξα. Συγχώρεσε με...

    Είναι αδύνατο να διεξάγεις συζήτηση με το άτομο έναντι σου αν επιμένεις να τον θεωρείς ανίκανο να σκεφτεί όσα του λες. Κι αυτό γιατί εσύ επιμένεις ότι το όριο στη σκέψη είναι όσα προκύπτουν ως σκέψεις όταν βλέπεις τηλεόραση. Ντροπή.

    Όμως. Εδώ έχουμε υποψήφιους διαχειριστές! Εξουσιαστές, νομοθέτες και ανθρώπους-άτομα που θα εγκρίνουν τα τυπικά και τα ουσιαστικά μέρη των λόγων μας.

    Είναι αυτοί που αδιαφορούν για ό,τι υπάρχει και μπορεί να εκφραστεί. Είναι οι κνίτες που μπαίνουν και απαγορεύουν το μάθημα. Είναι ο χειρότερος εαυτός του πολιτικάντη. Ντροπή πάλι.

    Να το πούμε διαφορετικά: Είστε ανίκανοι να συζητήσετε κάτω από αυτούς τους όρους, τους οποίους εσείς θέτετε.

    Τολμώ έτσι να σας κατηγορήσω. Η ανθρωπιά σας εξαντλείται στα ευχαριστώ που λέτε στα περίπτερα όταν αγοράζετε εφημερίδες. Η φαντασία σας είναι ρηχή. Να αυτοκατηγορηθείτε λοιπόν κι εσείς ως εγωιστές. Αμάν υμών.

    ReplyDelete
  99. mickey said...
    "Αρκεί να γνωρίζω φυσικά τι θέλει (ή δε θέλει) ο οικοδεσπότης - αν και πολύ φοβάμαι πως αυτό συμβαίνει ανάλογα με το πλευρό που θα κοιμηθεί :( "

    Ο οικοδεσπότης έχει ξεκάθαρα πει τι δεν θέλει: χυδαιότητες, υπέρ-σεντόνια (1000 λέξεων), επαναλήψεις, flames και chat.
    Με οποιοδήποτε πλευρό κι αν κοιμάται...

    mickey said...
    "Και μια φιλική συμβουλή:
    Νίκο, με όλο το σεβασμό, νομίζω πως καλύτερα είναι να γράψεις αυτά που θέλεις και να μην αναλώνεσαι σε θέσπιση κανόνων, εξαιρέσεις θεμάτων και εσωστρεφή κριτική του blog κάθε τρεις και λίγο. Δε διώχνει μόνο τα χαζό σχόλιο τα καλό. Διώχνει και η χαζή, άδικη ή επιλεκτική κριτική τον καλό σχολιαστή (και δεν αναφέρομαι φυσικά στην αφεντιά μου)".

    Δεν αναφέρεσαι στην αφεντιά σου - αλλά δύο σχόλια παρακάτω δηλώνεις ότι θα φύγεις.

    Αυτό που συμβουλεύεις πάντως το δέχομαι. Είναι άλλωστε πολύ πιο εύκολο να μην κάνεις τίποτα παρά να κάνεις κάτι. Εξαιρώντας πολύ ακραίες περιπτώσεις δεν θα κάνω παρεμβάσεις.

    Κι ας ελπίσω στην ωριμότητα όλων. Αλλιώς θα φωνάξω τον guerrero762...

    ReplyDelete
  100. @too much

    Το μουρμουρητό του Glenn Gould αποτελεί μέρος της μουσικής του Bach.
    Θέλω να το ακούω, σπαρταρά η μουσική ζωντανή.

    ReplyDelete
  101. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  102. εργοτελίνα μου φαίνεται καλή αυτή η ιδέα. Ένα σοβαρό blog με heavy moderation (και αυτό οπωσδήποτε!) και ένα ελαφρύ blog - κέντρο διερχομένων.

    ReplyDelete
  103. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  104. @ΝΔ,

    «Κάθε φορά... συζήτηση... στην Βουλή... ερώτημα: «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς; Θα τον προσλάμβανα – και με ποια κριτήρια;»

    Εξαρτάται από την επιχείρηση κε Δήμου. Το προϊόν (απτό και μη, ανεξαρτήτως διαχωρισμού υπηρεσίας-χειροπιαστού αγαθού), την αγορά (και τους παράγοντες που την επηρρεάζουν, καταναλωτές, μικρο-μακρο περιβάλλον), τον ανταγωνισμό (άμεσο, έμμεσο), την τοποθέτησή του μέχρι στιγμής (και την ιστορία του), τα οικονομικά στοιχεία για τα πάντα, τις έρευνες για τα πάντα, τις ελλείψεις της εταιρίας, τα δυνατά της στοιχεία και τα αδύνατά της, την εταιρική κουλτούρα, τις σχέσεις εργοδοτών-εργαζομένων-μετόχων, το όραμα, τους στόχους μας, τις μελλοντικές ευκαιρίες & τους κινδύνους, την ταχύτητα αντανακλαστικών όπως έχει φανεί μέχρι τώρα και και και....

    Ναι μεν, διαλέγω ΠΑΝΤΑ άνθρωπο κι όχι cv (όσο περισσότερες θέσεις βλέπω τόσο πιο πολύ προκαταλαμβάνομαι ότι έχω να κανω με σκορποχώρι κι όχι με one-man show ταλέντο), αλλά γνωρίζοντας ότι η κάθε μου επιλογή θα είχε σοβαρό αντίκτυπο σε πραγματικές ζωές ανθρώπων και πραγματικά λεφτά (έστω κι αν αυτά είχαν μόνον ονομαστική αξία και τίποτε ευκόλως αξιοποιήσιμο), δεν δύναμαι να απαντήσω στο ερώτημά σας, παρά μόνον με ένα γενικό «δεν ξέρω εάν δεν μου δώσετε περισσότερες λεπτομέρειες για τη φύση της επιχείρησης».

    Εάν ας πούμε είχα να πουλήσω όπλα σε Σαουδάραβες και χρειαζόμουν ένα πρωτοπαλλήκαρο με περγαμηνές, αδίστακτο και ικανότατο στο bullshiting - με αποτέλεσμα όμως- και εφήρμοζα management by objectives, να μου πιάσει π.χ. το quota παραγγελιών γαι το επόμενο fiscal year, θα έβαζα τον Παπαντωνίου.

    Αν πάλι είχα να στήσω και να οργανώσω παιδότοπους-mini themeparks με όραμα franchise & ταχεία διείσδυση (σε στυλ Village Roadshow), ξεκινώντας ταυτόχρονα σε μερικές ευρωπαϊκές πόλεις, θα χρειαζόμουν κάποιον που να εμπνέει στοιχειώδη σεβασμό, να κινείται με άνεση σε πολλούς χώρους, να μην δυσκολεύεται να δεσμεύσει κεφάλαιο και θέλει ν’αφήσει ιστορία πίσω του, θα διάλεγα την Ντόρα.

    Αρα, ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ.

    ReplyDelete
  105. To blog κατέληξε να είναι "ένα απέραντο φρενοκομείο". Ορισμένοι σχολιάζουν το πρώτο μέρος του σημερινού post, άλλοι (όπως προσπάθησε να υποδείξει ο οικοδεσπότης) το δεύτερο. Μία ομάδα είναι κολλημένη ακόμα στο χθεσινό. Η Αφροδίτη παρασυρόμενη από την αποδοχή, που είχε η συγγραφική της δεινότητα, γράφει το δικό της blog in the blog (όπως λέμε shop in the shop). Και αφού κατέχει υπουργική θέση στην blogοπαρέα είναι και υπεράνω νόμου (όπως όλοι οι υπουργοί στην Ελλάδα). Ο Mickey, παρ'όλες τις εύστοχες παρατηρήσεις του, δείχνει να τον πνίγει το δίκιο, και κάθε φορά μας διαβεβαιώνει οτι "προς το παρόν δε θα ασχολειθεί άλλο με το θέμα". O Takis Alevantis μοιάζει να είναι από τις λίγες (επαναλαμβανόμενες) παρουσίες του blog που τηρεί κατά γράμμα τους κανόνες που έχει θέσει ο Νίκος και συνεισφέρει σημαντικά με τις απόψεις του στον διάλογο. Η αξιαγάπητη Παράγραφος, πέρα από τις μοναδικές της διηγήσεις, τόσο σ'αυτό το blog όσο και στο δικό της, δεν ξεχναέι να μας υπενθυμίσει (ως μια άλλη Μαρία Αλιφέρη) ότι μας αγαπάει όλους και περισσότερο τον Νίκο. Ο ΝΔ, δε, έχει σαλτάρει, όχι μόνο με τον ομώνυμο blogger, αλλά όλους μας. Θεσπίζει πρόχειρα άτυπους κανόνες, που προσπαθούν να βουλώσουν τρύπες, αλλά είτε παρερμηνεύεται είτε αγνοείται. Μοιάζει με καπετάνιο, που ασκεί τη διακυβέρνηση του καραβιού του με δημοκρατικές διαδικασίες. Το καράβι άρμενίζει ουσιαστικά ακυβέρνητο, αλλά όλοι αλπίζουν ότι μόλις βγει από τη μπόρα θα ξαναβρει την πορεία του.
    Ο σαλτάρω (με όποιο όνομα και να μπει), γραφική αυτή προσωπικότητα του "κοινοβίου", έχει ανταπόκριση μόνο στους νέους επισκέπτες του blog, μέχρι να τον πάρουν κι αυτοί χαμπάρι. Ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις κάνουν ακόμα ο andy dufresne, η blade runner, ο έταιρος τακης, ο guerrero και πολλοί άλλοι στυλοβάτες του blog.
    Συγγνώμη, αν η κριτική μου, αναφέρεται κυρίως στους στυλοβάτες, αλλά αξίζουν και τον απόλυτο σεβασμό μου, αφού σ'αυτούς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η επιτυχία του συγκεκριμένου blog.

    Μπορεί να μην μπορούμε να διακρίνουμε με ακρίβεια και σιγουριά τον χαρακτήρα του κάθε επισκέπτη, αλλά σίγουρα μπορούμε να ονομάσουμε την καταγωγή του blog.
    Είναι Ελληνικό (ή αλλιώς γραίκικο για τον Harry) με όλα τα θετικά και αρνητικά που αυτό συνεπάγεται.
    Φίλε Νίκο, μπορεί να μην σου αρέσουν οι ομαδοποιήσεις, αλλά το blog σου έχει ταυτότητα.

    p.s. Ας προσπαθήσουμε να το κάνουμε λίγο πιο ευρωπαϊκό

    ReplyDelete
  106. @aphrodite

    Ο ικανός μάνατζερ δεν εξαρτάται από το αντικείμενο, αλλά από την ικανότητά του να διοικεί. Να συντονίσει ανθρώπους και πόρους, να πάρει σωστές αποφάσεις τη σωστή στιγμή, ώστε να φτάσει στον στόχο του.
    Τα χαρακτηριστικά που αναφέρεις για τον Γιάννο και την Ντόρα, αφορούν στοιχεία του χαρακτήρα τους και όχι την ικανότητά τους να αναλάβουν ένα project και να το φέρουν εις πέρας.

    ReplyDelete
  107. KANENAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ!!!!!!
    ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΤΙΑΣ ΜΑΣ!

    ReplyDelete
  108. […]«Τι πρέπει να κάνω για να σ’ εξημερώσω»;

    «Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός», απάντησε η Αλεπού. «Πρώτα θα καθίσεις στο γρασίδι κάπως μακριά μου όπως τώρα. Θα σε βλέπω με την άκρη του ματιού μου και δεν θα λες τίποτα. Οι λέξεις είναι αιτία παρεξηγήσεων. Μέρα με τη μέρα θα έρχεσαι πιο κοντά μου. Θα ήταν καλύτερα να έρχεσαι πάντα την ίδια ώρα. Για παράδειγμα αν έρχεσαι στις τέσσερις το απόγευμα, τότε γύρω στις τρεις θα αρχίσω να νιώθω ευτυχισμένη. Όσο περνάει η ώρα θα νιώθω όλο και πιο ευτυχισμένη. Στις τέσσερις θα είμαι ανήσυχη και σχεδόν θα χοροπηδάω από ευτυχία. Θα σου δείχνω πόσο ευτυχισμένη είμαι. Αλλά αν δεν έρχεσαι συγκεκριμένη ώρα δεν θα ξέρω πότε πρέπει να φορέσει η καρδιά μου τα καλά της για να σε υποδεχθεί».[…]

    ..έχω μια ιδέα για την αποσυμφόρηση του blog...

    Αν επιτρεπόταν να δημοσιεύουμε σχόλια, κάποιες συγκεκριμένες ώρες της ημέρας (2-3 ώρες το πρωί και 2-3 το βράδυ) θα είχαμε αρκετό χρόνο να διαβάσουμε ό,τι έχει ήδη δημοσιευτεί και εξ αιτίας της πίεσης χρόνου, ίσως κάθε post που αποφασίζαμε να μοιραστούμε, να ήταν πιο ουσιαστικό. Θα προετοιμάζαμε καλύτερα τις σκέψεις μας και θα είχαμε τη χαρά της προσμονής.

    Αν μη τι άλλο, είναι μια καλή άσκηση αυτοσυγκράτησης (και μερικής απεξάρτησης).

    Αυτό φυσικά απαιτεί από τον ΝΔ να κλειδώνει και να ξεκλειδώνει τη διαδικασία, αλλά νομίζω πως επισκέπτεται το blog αρκετές φορές μέσα στην ημέρα.

    Προτιμώ να διαβάζω το καλύτερο σεντόνι του καθενός σας , παρά μικρά, πολλά και -καμιά φορά, αλλά όχι πάντα- ανούσια σχόλια επί παντός επιστητού.

    Καλή και η παιδική χαρά αλλά μπορούμε να ανοίξουμε ένα παράρτημα κάπου αλλού για κουβεντολόι και εκτόνωση(forum, chat και ό,τι άλλο).

    ...just my 5 cent.

    ReplyDelete
  109. «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς; Θα τον προσλάμβανα – και με ποια κριτήρια;»

    Εγώ πάλι θα έπερνα έναν ξανθομάλλη νεαρό με γυαλιά, ένα μιξιάρικο, αγάμητο που τον λέγανε...Bill Gates

    ReplyDelete
  110. Μιας και το θέμα ξαναγύρισε στα υπαρξιακά του blog θα πω και εγώ τη γνώμη μου.

    Εδώ είναι ξένο μαγαζί. Άμα σου λένε "αυτό δεν το πουλάμε" δεν το ζητάς συνέχεια, πας σε άλλο ή ανοίγεις δικό σου. Όταν δεν το σέβεσαι αυτό δεν είναι λογοκρισία (τι εύκολα που χρησιμοποιούμε βαριές κουβέντες) να τρως πόρτα. Ιδίως όταν είσαι εντελώς εκτός θέματος.

    Υπάρχουν σεντόνια κουραστικά και σεντόνια απολαυστικά. Δεν μπορείς ούτε να μην επιπλήξεις στην πρώτη περίπτωση ούτε να μην συγχαρείς στη δεύτερη. Ο συγκεκριμένος κανόνας είναι από αυτούς που παραβιάζονται εύκολα και από εμάς και από τον owner και δεν είναι κριτήριο αναξιοπιστίας για κανέναν. You take your own risk.

    Δεν μπορείς να κρίνεις ένα μαγαζί ούτε για το αν θα κλείσει ούτε για το αν όχι. Όταν είπε ότι θα το κλείσει πέσαμε όλοι να τον φάμε (που πας, έχεις υποχρέωση, μας παρατάς, μας πουλάς, κλπ). Μόλις το ξανάνοιξε πάλι το ίδιο και χειρότερα (είσαι αναξιόπιστος, κάνεις κινήσεις εντυπωσιασμού, σου αρέσει να σε γλύφουν, κλπ κλπ). Άμα σου αρέσει το προϊόν και είναι ανοιχτά έλα ψώνισε, άμα είναι κλειστά πήγαινε αλλού.

    Παλιότερα τα προσωπικά μας είχαν αξία -και γι αυτό έγιναν και τόσες φιλίες- γιατί έπονταν των επί του θέματος. Τώρα πήραμε αέρα και αγνοούμε εντελώς το θέμα και κάνουμε ανούσιο chat. Το chat είναι ωραίο όταν ξεκινάει από το θέμα και μπλέκεται με τα προσωπικά, ανάποδα είναι κούραση.

    Τους υπόλοιπους κανόνες δεν τους σχολιάζουμε. Όταν σου λέει ο host "εγώ αυτό εδώ μέσα το θέλω έτσι" δεν μπορείς να πεις "α, εμένα δεν μου αρέσει". Και ποιος σε ρώτησε;

    Αυτά! Πάω στην έκθεση βιβλίου

    ReplyDelete
  111. Zoros said...
    "Ο ικανός μάνατζερ δεν εξαρτάται από το αντικείμενο, αλλά από την ικανότητά του να διοικεί".

    Συμφωνώ απόλυτα. Όπως επίσης δεν βλέπω βασικές διαφορές στην διοίκηση ενός κράτους (ή ενός υπουργείου) και μίας μεγάλης επιχείρησης. Οράματα υπάρχουν και εδώ και εκεί. Το θέμα της κοινωνικής ευαισθησίας επίσης. Ένας μάνατζερ κράτους που δεν θα έπαιρνε μέτρα κοινωνικής ευαισθησίας (δυσαρεστώντας και στρέφοντας εναντίον του τους πολίτες) θα ήταν κακός μάνατζερ.

    Περιττό να πω - για να απαντήσω και εγώ στο ερώτημα που έθεσα - ότι κανένα από τους πολιτικούς αρχηγούς δεν θα εμπιστευόμουν ως μάνατζερ...

    ReplyDelete
  112. Για τη διαχείριση του κράτους
    Το κράτος είναι δεν είναι κερδοσκοπική επιχείρηση. Στην Ελλάδα μάλιστα έχει την ειδική αποστολή να παρέχει σύνταξη απ' τα 25 σε μισό εκατομμύριο νοματαίους. Ένας "κερδοσκόπος" τεχνοκράτης θα έσπερνε την καταστροφή.

    Για τη διαχείριση του ιστολογίου
    Ελευθερία στη νεοελληνική κοινωνία σημαίνει να κάνεις ό,τι θέλεις. Οι άλλοι οφείλουν να σε ανέχονται, αλλ' απ' την άλλη μπορούν να κάνουν κι εκείνοι ό,τι γουστάρουν.
    Tουλάχιστον θα μπορούσε να βάζει κανείς στα μηνύματα "ειδικού ενδιαφέροντος" μια επικεφαλίδα "ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ", ώστε να ξεχωρίζονται πιο εύκολα.

    ReplyDelete
  113. @zoros,

    Καλησπέρα!

    "Ο ικανός μάνατζερ δεν εξαρτάται από το αντικείμενο,"

    Aν δεν ξέρω όμως για ΠΟΙΟ αντικείμενο μιλάμε, δεν μπορώ να κάνω fit ανθρώπου-job description.

    "... αλλά από την ικανότητά του να διοικεί. Να συντονίσει ανθρώπους και πόρους, να πάρει σωστές αποφάσεις τη σωστή στιγμή, ώστε να φτάσει στον στόχο του."

    Η ικανότητες που αναφέρεις είναι μια πολύ καλή ομπρέλλα που περιέχει τις γενικές παραμέτρους, αλλά μόνον αυτές: το πε-ρί-γραμ-μα. Ο ικανός μανατζερ φυσικά και πρέπει να τις έχει, αλλά το πώς θα τις εφαρμόσει κατά περίπτωση, θα έπρεπε να ξέρεις ήδη ότι είναι πιο σημαντικό.

    Καλή μάνα πχ. είμαι στα δικά μου παιδιά. Στου άλλου δεν μπορώ να ξέρω. Ναι, γενικά, αγαπάω τα παιδιά. Και κάνω ένα κάρο πράγματα που οφείλει να κάνει μια μάνα. Αλλά το εάν θα μπορέσω να φέρω εις πέρας τον ρόλο μου με επιτυχία και να reach full relevant potential δεν εξαρτάται από τις ικανότητές μου και μόνον...

    "...Τα χαρακτηριστικά που αναφέρεις για τον Γιάννο και την Ντόρα, αφορούν στοιχεία του χαρακτήρα τους και όχι την ικανότητά τους να αναλάβουν ένα project και να το φέρουν εις πέρας. "

    Ποιά η διαφορά? Τα στοιχεία του χαρακτήρα είναι εκείνα που καθορίζουν ΚΑΙ την ικανότητα να αναλάβεις ένα project & να το φέρεις εις πέρας. Μαζί και τα μη-χαρακτηριολογικά, όπως εμπειρία, μορφωση, καλλιέργεια, γνωριμίες, status, φιλοδοξίες, μη μιλήσω και για εξω-ατομικούς παράγοντες όπως συγκυρίες, "πλάτες" κτλ κτλ...

    Μην μπλέκεσαι με το δέντρο, καλό αλλά μονάχο - δες τι ωραίο το δάσος.... Α, συγνώμη, σου αρέσει να πλακώνεσαι just for the fun of it - οκ, συγνώμη, το ξέχασα!
    :)))


    @felix,

    "Η Αφροδίτη παρασυρόμενη από την αποδοχή .....είναι και υπεράνω νόμου..."

    Σήμερα βιάζεσαι, ψυχραιμία...
    :-))

    ReplyDelete
  114. @in silence
    αυτό που προτείνεις μπορεί να το κάνει ο καθένας (μακάρι να το έκανε!) και χωρίς δικούς μου περιορισμούς...

    ReplyDelete
  115. Ein Steppenwolf said...
    "Για τη διαχείριση του κράτους
    Το κράτος είναι δεν είναι κερδοσκοπική επιχείρηση. Στην Ελλάδα μάλιστα έχει την ειδική αποστολή να παρέχει σύνταξη απ' τα 25 σε μισό εκατομμύριο νοματαίους. Ένας "κερδοσκόπος" τεχνοκράτης θα έσπερνε την καταστροφή".

    Μα ο κερδοσκόπος τεχνοκράτης θα ήταν κακός κρατικός μάνατζερ. Ίσα -ίσα ο καλός μάνατζερ θα προσπαθούσε να εξασφαλίσει τις συντάξεις. Μην μπερδεύετε τον μάνατζερ με τον κεφαλαιοκράτη.

    ReplyDelete
  116. @ΝΔ,

    Συγνώμη, απαντούσα στον ζορό (χρατς-χρουτς-χρααατσ!"Ζ!")και δεν περιέλαβα κι εσάς στην απάντησή μου.

    Ομως, "εάν έπρεπε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να διαλέξω, τι θα έκανα?" ήταν η παραδοχή που κάναμε οι περισσότεροι για να σας απαντήσουμε - αλλιώς λέγαμε ένα γενικό "Πφ! Νάδα" και τελειώναμε.

    Η δυσκολία είναι όταν έχεις ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟ το pool για να διαλέξεις, τι κάνεις? Εδώ είναι και το πιο ενδιαφέρον της κουβέντας. Είμαι περίεργη για το τι θα απαντήσετε.

    ReplyDelete
  117. Κάποιοι από σας δείχνετε καμιά φορά μία αστεία αγωνία για την πορεία του blog, κι αυτό είναι ακατανόητο. Το blog είναι στα αρχικά κείμενα, όχι στα σχόλια.
    Δώστε στα σχόλια το δικαίωμα της ελαφρότητας, και εκτιμήστε τις στιγμές που, κάποια, γίνονται ουσιαστικά.
    Αλλιώς εγκαινιάζουμε μία νέα πορεία κόντρας, "το δικό μου είναι πιο ουσιαστικό από το δικό σου" και θα καταλήξουμε στο "ο μπαμπάς μου δέρνει τον μπαμπά σου".

    ReplyDelete
  118. @aggelos, 6:24

    SAY THEM GOLDEN MOUTH!!!

    ReplyDelete
  119. @dimitrizzzz, 6:41,

    THE SAME!!!

    Να προσθέσω και το "ν-έ-ο" ύφος, "Ν-Ε-Ο" και τα συνοψίσαμε!

    Ο-έ-ο!!!

    :-))))

    ReplyDelete
  120. Στην σημερινή Ελληνική πολιτική σκηνή, ξεχωρίζω ελάχιστους πολιτικούς, που θα τους εμπιστευόμουνα ευθύνες διοίκησης μεγάλης εταιρείας.
    Διακρίνω τους Ανδριανόπουλο, Μάνο, Αλέκο Παπαδόπουλο, Φλωρίδη, Χριστοδούλου, (τέως υπουργός νυν διευθύνων σύμβουλος των ΕΛΠΕ), Σουφλιά, Αννα Διαμαντοπούλου και ελάχιστους άλλους, που ίσως δεν θυμάμαι αυτήν τη στιγμή. Το πιο ωραίο είναι ότι οι τέσσερεις πρώτοι κατά σειράν έχουν τεθεί στην γωνία, μέσα στο κόμμα, με το οποίο εξελέγησαν.
    Ελπίζω προσωρινά.
    Θεωρώ τους τέως πρωθυπουργούς (η και τον νυν) και τους αρχηγούς κομμάτων εκτός συναγωνισμού για να μην ...αναμοχλεύσω πολιτικά πάθη.

    Η άποψή μου είναι ότι θα πρέπει η πλειοψηφία των υπουργών να προέρχεται από καταξιωμένους managers εκτός βουλής. Με αυτόν τον τρόπο, θα αξιοποιούντο στελέχη αποδεδειγμένων ικανοτήτων στις ανώτερες θέσεις της εκτελεστικής εξουσίας και η απαραίτητη διάκριση, για την λειτουργία της Δημοκρατίας, μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας θα είχε εφαρμογή.

    Η πλειονότης των σημερινών υπουργών, αλλά και προηγουμένων, αποτελείται από άτομα τα οποία δεν έχουν αποδείξει ότι έχουν κάποιες ικανότητες, ούτε επιτυχίες στην διοίκηση και πολλοί είναι απλώς γόνοι παλαιοπολιτικών οικογενειών.

    Επι πλέον υπάρχει τεράστιο χάσμα ή μάλλον αντίθεση στα χαρακτηριστικά ενός κομματικού στελέχους και ενός manager. (Ας μην το αναλύσουμε περαιτέρω. Νομίζω είναι ευνόητο)

    Η αξιοποίηση εξωκοινοβουλευτικών στελεχών δεν συνηθίζεται στην Ευρώπη αλλά αποτελεί τον κανόνα στις ΗΠΑ.

    Αναφέρω ώς παράδειγμα τον McNamara, ο οποίος ήταν manager της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford και όταν επέτυχαν τα σχέδιά του, έγινε ο πρώτος Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρείας, που δεν ήταν μέλοςτης οικογενείας Ford. Σε αυτόν τον άνθρωπο ανέθεσε ο J.F.K. το 1961, το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ και παρέμεινε σε αυτήν τη θέση μέχρι το 1968.

    Σήμερα στην Ελλάδα κυριαρχεί το κριτήριο του πολιτικού κόστους, ό εστί μεθερμηνευόμενο, ότι το πρώτο που φροντίζουν οι πολιτικοί μας άνδρες (και γυναίκες) είναι να παραμείνουν στην εξουσία, αντι όπως θα έπρεπε να κάνουν οι πραγματικοί πατριώτες, να αναλώνονται για την πρόοδο της χώρας.

    Αλλα ισχύει και εδώ το «τοιούτος αρμόζει ημίν ηθοποιός». Δηλαδή έχουμε τους πολιτικούς που θέλουμε και μας αξίζουν. Κρίμα! Θα ήθελα τους πολιτικούς να είναι ότι καλύτερο έχει αυτός ο τόπος στην διοίκηση.

    Εχουμε συνειδητοποιήσει στην χώρα μας ότι η Angela Merkel προέρχεται από την Ανατολική Γερμανία, την οποία οι τέως Δυτικογερμανοί έβλεπαν με πολλή δυσπιστία πριν 10 χρόνια; Εχουμε καταλάβει τι πολιτική ωριμότητα μακρυά από κάθε προκατάληψη συνεπάγεται αυτή η εκλογή;

    Αυτή είναι η διαφορά ενός λαού που ειδικεύεται στα έργα και είναι φειδωλός στα λόγια από έναν λαό που είναι πλούσιος στα λόγια αλλά φτωχός στα έργα.-

    ReplyDelete
  121. aphrodite said...
    @ΝΔ,
    Η δυσκολία είναι όταν έχεις ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟ το pool για να διαλέξεις, τι κάνεις? Εδώ είναι και το πιο ενδιαφέρον της κουβέντας. Είμαι περίεργη για το τι θα απαντήσετε.

    Δηλαδή παίζουμε "το χειρότερο"; Ε λοιπόν δεν υπάρχει ούτε μονόφθαλμος στους 4 τυφλούς. Αλλά στο πολύ παρακα΄κό θα έβαζα την σειρά:

    1. Παπαρήγα
    2. Παπανδρέου
    3. Καραμανλής
    4. Αλαβάνος

    ReplyDelete
  122. Για να μην παρεξηγηθώ - σειρά από το "καλύτερο" στο χειρότερο.

    ReplyDelete
  123. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  124. ΝΔ με το πάνελ που προτείνετε μοιάζετε με troll -:) (πλησιάζει και το κρίσιμο σκοτάδι...).

    Για όνομα!

    ReplyDelete
  125. aphrodite said...
    @ΝΔ,

    Why Παπαρήγα τοπ? Εκτός αν είναι τυχαία επιλογή σειράς.

    Είναι η λιγότερο χάλια...!

    ReplyDelete
  126. @ΝΔ,

    Why Παπαρήγα top?

    ReplyDelete
  127. @ΝΔ,

    ΟΚ, απαντήσατε, μύλος γινόμαστε με το not-so-real-time...
    :-)))

    ReplyDelete
  128. ..μα οι πολιτικοί μας δεν είναι αυτοί που υπόσχονται μια Ελλάδα που θα πηγαίνει όλο και πιο μπροστά και που στο τέλος κάνουν τα αυτονόητα και μας τα μοστράρουν και σα μεγάλες επιτυχίες..??

    Ακόμα και τα ψέματά τους μπάζουν απο παντού!!!

    Κανέναν δε θα διάλεγα!

    ReplyDelete
  129. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  130. οι πολιτικοί έχουν να ασχοληθούν πολύ με πιο σημαντικές υποθέσεις από την κερδοφορία μιας επιχείρησης.

    δεν θέλουμε να διαπιστώσουμε αυτό που λέει ο Πανούσης: "είναι οι άχρηστοι που τους έχουμε βάλει στη λάντζα" ότι δηλαδή είναι άχρηστα και αχρείαστα άτομα -

    προσπαθούμε να παραλληλίσουμε την επιχείρηση με την πολιτική, σαν να υπάρχει τόπος σύγκρισης.

    να αντιστρέψουμε το ερώτημα: πόσοι managers είναι κατάλληλοι για πολιτικοί.

    όλοι! όπως όλοι οι πολιτικοί είναι κατάλληλοι για managers. και οι αμερικανοί και οι έλληνες και οι μαροκινοί.

    πόσοι όμως από όλες αυτές τις κινούμενες δυστυχίες, θα είναι σε θέση να καταλάβουν ότι ίσως χρειαστεί να αδειάσουμε τον πλανήτη σε χρόνο βραχύ αν π.χ. πέσει μια μικρούλα μαύρη τρύπα στον Ατλαντικό και πυροδοτήσει σεισμικά φαινόμενα σε όλη την έκταση της Γης;

    τι είναι η επιχείρηση που δεν μπορεί να τη διοικήσει ένας αρχηγός κόμματος; τόση αξία έχει για εσάς ο manager ώστε να μην μπορεί να τον αντικαταστήσει ο τελευταίος με ένα πτυχίο;

    αν θέλετε να δείξετε ότι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι άχρηστοι, γιατί δεν το κάνετε εκθέτοντας "τα πεπραγμένα τους". δεν είναι υπολογίσιμα;

    ReplyDelete
  131. "Κάθε φορά που παρακολουθώ συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στην Βουλή βάζω στον εαυτό μου το εξής ερώτημα: «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς; Θα τον προσλάμβανα – και με ποια κριτήρια;»"

    Κ. Δήμου, πιστεύετε ότι οι ψηφοφόροι θα ψήφιζαν κάποιον ικανό μάνατζερ για να τους κυβερνήσει; Προσωπική μου άποψη είναι ότι κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν...

    ReplyDelete
  132. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  133. Είναι διασκεδαστική η εξιδανίκευση του
    κόσμου των επιχειρήσεων. Λες και η επιχείρηση δεν δημαγωγεί σε πολλαπλά επίπεδα, διαφημίσεις, υποσχέσεις σε εργαζόμενους. Δεν παραβιάζει τους νόμους είτε με μονοπωλιακές τακτικές είτε με ελαττωματικά προιόντα.
    Δεν μάθαμε στον καπιταλισμό, και αυτό μας κάνει να τον εξιδώνουμε με την ασυδωσία, και να θεωρούμε θεμιτές καταστάσεις οι οποίες στην ουσία υποσκάπτουν την επιτυχία του.

    Κάθε ένας από τους πολιτικούς θα τα πήγαινε θαυμάσια στον χώρο των επιχειρήσεων.
    Και στις κατηγορίες οτι απέλυσε γυναίκες επειδή είναι σε ενδιαφέρουσα(με κάποια άλλη πρόφαση φυσικά), οτι έβαλε παιδιά σε κάποια λιμοκτονούσα χώρα να φτιάχνει μπάλες ποδοσφαίρου(θα τις δείτε αυτές τις μπάλες στο mundial), θα σου έδειχνε ένα ωραιότατο γράφημα μεγιστοποίησης του κέρδους και θα το βούλωνες.

    ReplyDelete
  134. «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει, θα εμπιστευόμουν κάποιον από αυτούς; Θα τον προσλάμβανα – και με ποια κριτήρια;»

    Θα πρότεινα μία αναδιατύπωση του ερωτήματος.

    "Αν ήμουν μέτοχος, θα ψήφιζα στην γενική συνέλευση με τα ίδια κριτήρια που ψηφίζω στις βουλευτικές εκλογές;"

    Βέβαια, στις επιχειρήσεις υπάρχει μία, ή εν πάσει περιπτώσει λίγες, διαστάσεις αξίας (π.χ., η τιμή της μετοχής). Αυτό δεν είναι πρόβλημα - η τηλεοπτική δημοκρατία μας, με το αποδυναμωμένο κοινοβούλιο έχει και αυτή λίγες διαστάσεις αξίας (π.χ., τις δημοσκοπήσεις).

    Αν κριτήριό μου συνεπώς είναι η μεγιστοποίηση της βραχυπρόθεσμης αξίας της μετοχής αυτής, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα - οι πολιτικοί είναι κατάλληλοι. Δεν προσπαθούν πάντα να αυξήσουν την αποδοχή τους κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια;

    Εδώ χρειάζεται λίγη προσοχή βέβαια: αντίθετα από ό,τι πιστεύεται, σκάνδαλα όπως αυτό της Enron δεν έγιναν επειδή μία κλειστή ομάδα έκανε ό,τι ήθελε. Αντίθετα, έγιναν επειδή η ομάδα αυτή προσπαθούσε υπερβολικά, σαν έλληνες πολιτικοί, να ικανοποιήσει τους μετόχους της υπερβολικά. Όταν δεν υπήρχαν καλά νέα, έπρεπε να εφευρεθούν...

    Αν κριτήριό μου είναι αντίθετα η αύξηση της μακροπρόθεσμης αξίας της μετοχής - αν, π.χ., οι μετοχές αυτές είναι η σύνταξή μου-, τότε τα πράγματα αλλάζουν.

    Οι μεγάλες αποτυχίες ελληνικής κοινωνίας -οικονομία, διαφάνεια, δικαιώματα και ελευθερίες, δικαιοσύνη, περιβάλλον και χωροταξία, ασφαλιστικό σύστημα - αφορούν πράγματα που είναι καταδικασμένα να διαρκέσουν.Πράγμα που δεν αποκαλύπτουν την αξία τους αμέσως. Αλλά πόσο ντεμοντέ είναι να ανησυχεί κανείς για κάτι που είναι 10, 30 ή 50 χρόνια μακριά! Vivere pericolosamente, που έλεγε και κάποιος...

    Για αυτό και τo αληθινό ερώτημα είναι: γιατί αντιμετωπίζουμε την σύνταξή μας σαν να είναι εισητήριο που αλλάζει χέρια στην μαύρη αγορά πριν από κάποιο αγώνα;

    ReplyDelete
  135. Οι μεγάλες αποτυχίες ελληνικής κοινωνίας -οικονομία, διαφάνεια, δικαιώματα και ελευθερίες, δικαιοσύνη, περιβάλλον και χωροταξία, ασφαλιστικό σύστημα - αφορούν πράγματα που είναι καταδικασμένα να διαρκέσουν.

    ---
    Ενώ οι άλλες χώρες τα πάνε πολύ καλά σε αυτά τα θέματα;
    Η ανεργία είναι παγκόμσιο φαινόμενο, ο περιορισμός του εισοδήματος των πολιτών το ίδιο.
    Για δικαιώματα και ελευθερίες ας μην μιλήσουμε καν. Κοίτα λίγο τι συμβαίνει παρα έξω.
    Διαφάνεια;
    Εδώ γελάμε, ο αντιπρόεδρος της αμερικής έχει πετρελαιοπαραγωγικές εταιρείες, και πήρε τα πρώτα συμβόλαια εκμετάλευσης πηγών στο Iraq! Δεν αναφέρομαι σε άλλα παραδείγματα για οικονομία χώρου.
    Δικαιοσύνη;;; Νόμοι;;;
    Με τα αεροπλάνα της CIA να απάγουν χωρίς καν απαγγελια κατηγοριών πολίτες από την ευρώπη, και να απογειώνονται προς άγνωστη κατεύθυνση, πρόσφατο σκάνδαλο.

    Περιβάλλον και χωροταξία ! ΧΑΧ !
    Ασφαλιστικό σύστημα;;; ΧΑΧ και ΧΑΧ !

    ReplyDelete
  136. Ως κύπρια που παρακολουθώ εν του σύνεγγυς (λόγω επαγγλέματος) τα πολιτικά δρώμενα στην Ελλάδα, ξεχώρισα τον κύριο Σημίτη, τον εξωκοινοβουλευτικό κο Σταθόπουλο όταν ήταν υπουργός Δικαιοσύνης και λίγο παλαιότερα τον επίσης (εξ/κό) κύριο Ροζάκη. Είναι από τις πιο συναρπαστικές προσωπικότητες της διανοούμενης και "πολιτικής" Ελλάδας (κατά την ταπεινή μου γνώμη, εννοείται. Και για μάνατζερς κανουν.

    Με αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  137. Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι οι περισσότεροι εδώ δεν έχουν ιδέα από μανατζμεντ - συγχέουν τον μάνατζερ με τον επιχειρηματία.

    Σε μία επιχείρηση αυτά τα δύο συμπίπτουν - ο μάνατζερ έχει στόχο το κέρδος.

    Αλλά αν αναλάβει ένα κράτος ή ένα υπουργείο - οι στόχοι αλλάζουν. Management by objectives λέγεται αυτό.

    Για τον κρατικό μάνατζερ οι στόχοι θα είναι η ευημερία του κόσμου, η διασφάλιση του κοινωνικού κράτους, η ειρήνη, η ανάπτυξη της παιδείας κλπ.

    Και η ικανότητά του στο διοικείν θα φανεί αν πλησιάσει αυτούς τους στόχους.

    ReplyDelete
  138. "Δεν αναφέρομαι σε άλλα παραδείγματα για οικονομία χώρου.

    Δεν χρειάζεται. Υπάρχουν πολλά. Όλα είναι σχετικά, και αντίστοιχα προβλήματα υπάρχουν και αλλού.

    "Ενώ οι άλλες χώρες τα πάνε πολύ καλά σε αυτά τα θέματα;Η ανεργία είναι παγκόμσιο φαινόμενο, ο περιορισμός του εισοδήματος των πολιτών το ίδιο..."

    Έχουν όλες οι χώρες την ίδια ανεργία, ή την ίδιο μέσο εισόδημα; Γιατί η Ελλάδα τα πάει τόσο άσχημα, μετά από τόσα χρόνια κοινοτικών ενισχύσεων, με ποσά που δεν είναι μικρά διεθνώς;

    "Με τα αεροπλάνα της CIA να απάγουν χωρίς καν απαγγελια κατηγοριών πολίτες από την ευρώπη, και να απογειώνονται προς άγνωστη κατεύθυνση, πρόσφατο σκάνδαλο..."

    Εγώ είμαι πολίτης της Ευρώπης και της χώρας αυτής. Με απασχολεί περισσότερο το γεγονός ότι τα αεροπλάνα αυτά περάσαν και από την Ελλάδα, και ότι ο κ. Solana (ευρωπαίος επίτροπος για την κοινή εξωτερική πολιτική και την ασφάλεια) θεωρεί ότι η Ευρώπη δεν έχει αρμοδιότητα να ερευνήσει της απαγωγές...

    "Ασφαλιστικό σύστημα;;; ΧΑΧ και ΧΑΧ"

    Που είναι ακριβώς το αστείο;

    ReplyDelete
  139. Θα διάλεγα τον Απόστολο Κακλαμάνη και τον Νικήτα Κακλαμάνη γιατί είναι κανονικοί άνθρωποι - καλοί άνθρωποι. Από πολιτικούς αρχηγούς την Παπαρήγα γιατί έχει αποδείξει πως ξέρει να συγχωρεί. Μπορεί να χορταίναμε γκρεμό που λέει και το τραγούδι αλλά μαγκιά μας - τουλάχιστον δεν θα έτρωγε ο ένας τις σάρκες του άλλου.

    (κ. Δήμου, με όλο το θάρρος, νομίζω πως είστε λίγο άδικος με τους σχολιαστές-συνδημιουργούς του blog - σωστά θέλετε το καλύτερο αλλά ρίξτε μια ματιά και στα άλλα blog κι αν αντέξετε πάνω από δυο λεπτά...)

    (Όσον αφορά το δημοσίευμα της Κ., κατά την ταπεινή μου γνώμη, η αρθρογραφία για τα blog δεν προσφέρει τίποτα ούτε στους αναγνώστες των εντύπων, ούτε στα blog - τα blog είναι τα κείμενά τους και όχι η φιλολογία γύρω απ' αυτά. Κι αν προσέξετε, σε αυτά τα αφιερώματα απουσιάζει έστω και το παραμικρό απόσπασμα από τα blog - εκτός αν βρεθεί κάτι πολύ ανώδυνο... Και μια παρατήρηση : επί 13 μήνες που έχω το blog δεν υπάρχει ένας επαγγελματίας δημοσιογράφος με blog που να έχει κάνει την παραμικρή αναφορά στο blog μου - απλά δεν υπάρχει. Απόλυτα λογικό. Καλό Σ/Κ.)

    ReplyDelete
  140. Νίκο,

    Φυσικά (λέξη "brand name" πια) και δεν αναφέρομαι στην αφεντιά μου. Μπορεί να φύγω ως Mickey, αλλά έχω κι άλλα nicks στο τσεπάκι (μπορεί και να έχω ξεκινήσει ήδη το σχετικό παιχνίδι). Να δω μόνο αν θα ...φωνάζουν και τότε την προέλευσή τους ;)

    Άλλωστε θα με ενδιέφερε να δω και στην πράξη αν όντως συνεχίζεται το παιχνίδι των εντυπώσεων ή το βάρος παραμένει στην ουσία, που δεν είναι άλλη από τα ίδια τα κείμενα, ανεξάρτητα από το nick με το οποίο υπογράφονται.

    Έχω ξαναγράψει πως και μια απλή καλημέρα να γράψεις στο επόμενο post, θα πιάσουμε 200 σχόλια. Είμαι απόλυτα βέβαιος και ΔΕΝ το θεωρώ κακό!

    Ανάλογα ισχύουν και για κάποιους σχολιαστές "ειδικού βάρους". Π.χ. ότι σαχλαμαρίτσα κι αν γράψει η Αφροδίτη, πάντα θα βρεθούν κάποιοι να υποκλιθούν στο ούτως ή άλλως δεδομένο συγγραφικό της ταλέντο ή ακόμα και να επιτεθούν σε όσους δε βρίσκουν κάποιο σχόλιό της "επαρκώς" καλό και δεν ...υποκλίνονται. Το τελευταίο (και μόνο) το ΘΕΩΡΩ κακό (και δε φταίει η ίδια γι' αυτό)!

    Και για να μη βγάζω την ουρίτσα μου απόξω, νομίζω πως και στις δικές μου μ@λ@κιούλες, όλο και κάποιος θα βρεθεί να εκθειάσει τον γνωστό ...βρωμοπόντικα και τις "χαριτωμενιές" του. Αυτό κρίνετε ΕΣΕΙΣ αν είναι κακό!

    Πολύ σοβαρά παίρνουμε κάποια πράγματα νομίζω. Δε θα αγχώνομαι κιόλας μήπως κάνω λίγο τσατάκι για ξέσκασμα όταν το blog έχει ήδη "ξεχειλώσει" εδώ και μήνες. Ως Mickey ίσως συνεχίσω στα δικά μου λημέρια - ίσως και όχι. BTW, έκανα και ανακαίνιση στο μαγαζί.

    Υ. Γ. Αν το ζήτημα παρέμενε ως απλή παρατήρηση ενός μισοκοιμισμένου ή αγουροξυπνημένου γάτου, θα το προσπερνούσα αδιάφορα. Όταν καλύπτει τα τρία τέταρτα του σημερινού post και επαναλαμβάνεται τακτικά, αυτό λέει κάτι. Μπορείτε να συνεχίσετε τη συζήτηση επί του άλλου "κύριου" θέματος. Ζητώ συγγνώμη για τη διακοπή και δε θα επανέλθω!

    ReplyDelete
  141. NΔ said...

    "Για τον κρατικό μάνατζερ οι στόχοι θα είναι η ευημερία του κόσμου, η διασφάλιση του κοινωνικού κράτους, η ειρήνη, η ανάπτυξη της παιδείας κλπ..."

    Φοβάμαι ότι αυτά δεν είναι εύκολα να μεταφραστούν σε μετρήσιμους στόχους - απαραίτητο για να υπάρχει management by objectives. Ακόμα και αν είναι αυτό εφικτό, μπορεί οι στόχοι να μην είναι δυνατόν να επιτευχθούν μέσα στον χρονικό κύκλο της πολιτικής δραστηριότητας (4 έτη). Επίσης, μπορεί να μην είναι δυνατόν να απομονωθεί η συμβολή του κρατικού μάνατζερ από εξωτερικούς παράγοντες (δεν μέμφονται όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις την "συγκυρία";).

    Φυσικά, υπάρχουν όψεις της κρατικής δραστηριότητας που είναι η προσέγγιση αυτή είναι δυνατή (αν και η αντίδραση σε κάθε μορφής "αξιολόγηση" λέει πολλά...).

    ReplyDelete
  142. πιτσιρίκος said...
    "κ. Δήμου, με όλο το θάρρος, νομίζω πως είστε λίγο άδικος με τους σχολιαστές-συνδημιουργούς του blog"

    Κι εγώ είμαι άδικος μαζί τους κι αυτοί είναι άδικοι μαζί μου - τα γνωστά προβλήματα του γάμου... Πιο έξυπνος εσείς, κρατηθήκατε μακριά...

    ReplyDelete
  143. Εγώ είμαι πολίτης της Ευρώπης και της χώρας αυτής. Με απασχολεί περισσότερο το γεγονός ότι τα αεροπλάνα αυτά περάσαν και από την Ελλάδα
    ---
    Πέρασαν από όλες τις χώρες, οι οποίες έδωσαν λευκή επιταγή πράξεων.
    Σου ξαναλέω, πρέπει να κοιτάς και τι γίνεται παρα έξω.
    Για το ασφαλιστικό δεν αναλύω σε σχόλιο, θα πάρει μεγάλη έκταση το κείμενο. Κοινώς, βαριέμαι. :)

    ReplyDelete
  144. mickey: δεν ντρέπεσαι να λες ότι η Παράγραφος φέρνει στη Μαρία Αλιφέρη κι απόκοντα να αρνούσαι να διαβάσεις το blog του τηλεθεατή "πιτσιρίκου";

    όλοι οι παλιοί μου φίλοι
    μπήκαν φυλακή
    όλες οι παλιές μου σκύλες
    έχουν τρελαθεί

    κι όσοι γλίτωσαν σκουριάζουν
    μεσ στην ερημιάαααα
    γάμος ή παρανομία
    ή ψευτοδουλειά

    είναι καμπόσοι άλλοι
    που γιναν γιατροί
    ποιητές δημοσιογράφοι
    περιβόητοι

    μα δεν είναι όπως ήταν
    απερίσκεπτοι
    βλοσυροί αρπάζουν πάντα
    την περίσταση

    πες αηδόνι μου τραγούδι
    ριξ την κλινική
    στην πορεία που τραβάμε
    την ανοδική

    είναι όλα απελπισμένα
    κι αντιφατικά
    της αγάπης τα τραγούδια
    στα σκυλάδικα.

    Μου άρεσε. Όλα τα ποιήματα του Παύλου Σιδηρόπουλου ήταν ωραία:

    Χιονοθύελλες

    όταν
    βρω
    τον
    χρόνο
    θα
    σε
    περάσω
    απέναντι
    στην
    καρδιά
    μου
    που
    κρύφτει
    μέσα της
    κλιματισμούς
    και
    διαγώνια
    γαμήσια
    ώστε
    όταν
    βρίσκομαι
    εντός
    σου
    να
    μου
    κρατάς
    την πούτσα
    και τ’ αρχίδια
    ίσως
    για να τα νιώθεις
    ίσως
    για να μη χαθούν
    μέσα
    στο
    στυγνό
    ελαιοπύριον
    ίσως
    για να είμαστε μαζί
    μέσα
    στην καρδιά μου
    που
    κρύφτει
    κλιματισμούς
    και
    καταρράκτες

    -

    Θα θυμάσαι κι εκείνο που λέει: "εδώ μετράνε μόνο τα σφάλματα υμών κι όλα τ' άλλα φήμες 29 στατιστικών".

    ReplyDelete
  145. Η σελίδα με το σημερινό post και τα σχόλια έχει αποκτήσει εδώ και λίγη ώρα αριστερή στοίχιση στη δική μου οθόνη(συμβαίνει και σε άλλους αυτό;)

    ...Αναρωτιέμαι αν έχει να κάνει με ότι ο κ. Δήμου έβαλε πρώτη σε αξιολόγηση την κ. Παπαρήγα :-)

    ReplyDelete
  146. Ο πιτσιρίκος είπε "Θα διάλεγα τον Απόστολο Κακλαμάνη και τον Νικήτα Κακλαμάνη γιατί είναι κανονικοί άνθρωποι - καλοί άνθρωποι. Από πολιτικούς αρχηγούς την Παπαρήγα γιατί έχει αποδείξει πως ξέρει να συγχωρεί."

    Αυτό είναι σάτιρα;;;;

    ReplyDelete
  147. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  148. Αλλά αν αναλάβει ένα κράτος ή ένα υπουργείο - οι στόχοι αλλάζουν. Management by objectives λέγεται αυτό.
    ---
    Κ, Δήμου το management by objectives δεν είναι φιλοσοφία να εφαρμόζεται σε ο,τιδήποτε.
    Είναι συγκεκριμένη οικονομική πρακτική, και απαιτεί οι στόχοι να είναι συγκεκριμένοι, ρεαλιστικοι, και κυρίως μετρήσιμοι.
    Δεν μπορείς να μετρήσεις ούτε την ειρήνη, ούτε την κοινωνική ευαισθησία.

    ReplyDelete
  149. ("Πιο έξυπνος εσείς, κρατηθήκατε μακριά..."

    Δεν είναι ζήτημα εξυπνάδας - μάλλον υπομονής και εμπειρίας. Απλά κουράστηκα να με βρίζουν - επίσης στενοχωριόμουν. Και στο τέλος αποφάσισα πως μου αρέσει μόνο να γράφω. Και να διαβάζω βέβαια, οπότε ας πάω ακόμα μια βόλτα στην Γιορτή του Βιβλίου. Καλό Σ/Κ και πάλι.)

    ReplyDelete
  150. planet:

    Αν θεωρηθεί πως έχεις εσύ παρατηρήσει, τον Απόστολο Κακλαμάνη ότι τον εκθειάζουν (για τον αντικαπιστικό και αντιμιντιοκρατικό πολιτισμό του) τηλεπαρουσιάστριες (χωρισμένες και με ψυχολογικά αυτές, όπως όλες οι γυναίκες) κι ότι, το Νικήτα Κακλαμάνη τον μπερδεύουν με τον Ανδρέα Λεντάκη, μέσα σε όλο αυτό το νεοφασιστικό μπέρδεμα, κι αν υπολογίσες τη φράση «κανονικοί άνθρωποι» σαν να παραπέμπει στη χαμένη ανθρωπιά, τότε, με καλή θέληση, εκβιάζεσαι αρκετά ψυχικώς, και χαμογελάς πριν να σε πετύχει η πετριά και προτού να χορέψει καρσιλαμά το δράμα της Πασιφάης. Νομίζω πως με την καλή θέληση, από την όποια αφετηρία, μπορείς να οδηγηθείς όπου θέλεις...

    ReplyDelete
  151. Επιμένω πάντως, τα κριτήρια του πιτσιρίκου για αυτά τα πρόσωπα με βάζουν σε αμφιβολίες. Όχι γιατί αναφέρεται σε αυτά τα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά γιατί το όλο rationale που υιοθετεί είναι περίεργο...

    ReplyDelete
  152. ΔονΓάτε καλησπέρα! Δεν πρόλαβα (ακόμα) να διαβάσω τα σημερινά σχόλια, θα τοποθετηθώ λοιπόν τσάκα- τσάκα, ελπίζοντας να μην επαναλάβω κάτι ήδη λεχθέν:

    Ποτέ δεν θα προσλάμβανα στην επιχείρησή μου άτομο που α) δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του και β) θεωρεί ότι του ανήκει η θέση λόγω κληρονομικού δικαιώματος..

    Όσον αφορά τις χαριτωμενιές, προτιμώ να μην συμμετέχω. Διασκεδάζω όμως- σε ένα βαθμό- με όσα διαβάζω. Και βεβαίως, ο καταλύτης εδώ μέσα είσαι εσύ. Αμφιβάλλω πολύ αν υπάρξει διάδοχη κατάσταση που να "πιάνει" 200 ουσιώδη σχόλια καθημερινά..

    Καλό βράδυ σε όλους..!

    ReplyDelete
  153. Ο ...αθώος σαλτάρω (innocent) έγραψε:

    "mickey: δεν ντρέπεσαι να λες ότι η Παράγραφος φέρνει στη Μαρία Αλιφέρη κι απόκοντα να αρνούσαι να διαβάσεις το blog του τηλεθεατή "πιτσιρίκου";"

    Φυσικά, ΔΕΝ έγραψα ποτέ τίποτα τέτοιο. Αλλά, δεν πειράζει, έχουμε δει και χειρότερα από τα trolls ;)

    Μια και ...επανήλθα λοιπόν (τέρας συνέπειας, έτσι;) λόγω "σαλτάρω", ας πω κι αυτό:

    Νίκο,

    δεν υπάρχει καμιά "αδικία" (ούτε και ...γάμος). Εντυπώσεις υπάρχουν και αυτό είναι που θέλω να αποφύγω. Άσε να δούμε πώς θα πάει και ας μη βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα. Ο δημόσιος διάλογος ενός επώνυμου με (κυρίως) ανώνυμα nicks δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο.

    Εύχομαι ...χαλκέντερος!

    Υ.Γ. Υποθέτω πως αν "κρατηθώ μακριά" θα θεωρούμαι κι εγώ ...έξυπνος! Μου αρέσει αυτό - μη θέτουμε και το IQ μας σε αμφισβήτηση :))

    ReplyDelete
  154. Αχ Γάτε, θες να είσαι πρόεδρος, αλλά χρειάζεται να κάνεις και τον μάνατζερ, να πάρει!...
    ;-)

    ReplyDelete
  155. O mickey λέει ψέματα. Στο μικρόφωνο της Ρένας Βλαχοπούλου ήταν που δήλωσε την 21η του 4ου του 1967, τα εξής:

    "ούτε ο Ανδρουλάκης ούτε ο Γκουζγκούνης ούτε ο Παττακός είμαι να πάω να διαβάσω Πιτσιρίκο, θα γίνω manager στη ΜΟΜΑ".

    ReplyDelete
  156. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  157. ΜΙΚΥ ΜΟΥ!

    ΠΟΝΤΙΚΙ ΜΟΥ ΕΣΥ!

    Τι ποντίκι, ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΜΟΥ!

    ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΖΟΥΓΛΑΣ! (έτσι που έχουμε γίνει...)
    :-)

    Τα λες όλ'αυτά για να έρθεις να μου κάνεις παρέα στο κλαμπ του IQ-ραδικιού (σπανακιού/ ρεβυθιού/ χαντακιού/ φαραγγιού/ κτλ κτλ κτλ),ε?

    Είσαι φυσικός ή τα βάφεις?

    Μη φεύγεις μη, με πόνο σου φωνάζωωωωω!

    (Ελα, θα κάνουμε ομορφιές το βράδυ όταν θα κοιμηθεί ο γάτος, θα σου γράψω και σαχλαμαρίτσες, θα σου βάλω και κορώνα, θα σε κάνω μάνατζερ!!!!)

    sssssmootch!

    ReplyDelete
  158. Nikos Dimou said...,

    "Κι εγώ είμαι άδικος μαζί τους κι αυτοί είναι άδικοι μαζί μου - τα γνωστά προβλήματα του γάμου..."

    ************

    "Before marriage, a man declares that he would lay down his life to serve you; after marriage, he won't even lay down his newspaper to talk to you."

    Helen Rowland


    Θα συνεχίσω να σας παρακολουθώ πίσω από τις γρίλιες.

    Καλησπέρα σε όλους και καλή συνέχεια!

    Με εκτίμηση,
    Elinor.

    ReplyDelete
  159. Nikos Dimou said...
    Για τον κρατικό μάνατζερ οι στόχοι θα είναι η ευημερία του κόσμου, η διασφάλιση του κοινωνικού κράτους, η ειρήνη, η ανάπτυξη της παιδείας κλπ.
    Saturday, May 27, 2006 7:40:45 PM


    Ας ορίσουμε τότε τις έννοιες "ευημερία του κόσμου" ή "ανάπτυξη της παιδείας". Στο νεοελληνικό κράτος οι έννοιες αυτές ενέχουν αντιφάσεις. Παράδειγμα:

    1. Ο κόσμος υποφέρει από το πρόβλημα του παρκαρίσματος.

    2. Ο κόσμος εκλέγει τον ικανότατο κρατικό μάνατζερ Γ.Δ. προκειμένου να λύσει το πρόβλημα.

    3. Μια απ' τις αιτίες του προβλήματος είναι το παραθυράκι ενός νόμου το οποίο επιτρέπει την ανοικοδόμηση δεκαπενταώροφων πολυκατοικιών χωρίς χώρο παρκαρίσματος αντί χαμηλού προστίμου (αμελητέου σε σχέση με το κόστος κατασκευής υπόγειου πάρκινγκ). Ο Γ.Δ. επιχειρώντας να κλείσει αυτό το παραθυράκι... ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.

    4. Αυτοί που είχαν ψηφίσει τον Γ.Δ., τώρα αντιδρούν. Πάρκινγκ να χτίσει ο δίπλα, ο απέναντι, ο δήμος, το κράτος, οι λεφτάδες, αυτοί όμως ποτέ. Τι τον βγάλανε τον Γ.Δ., μήπως για να χτίσουν τα πάρκινγκ οι ίδιοι;

    5. Ο Γ.Δ. αποπέμπεται ως ανίκανος, εχθρός του λαού, φασίστας, απατεώνας. Πεθαίνει αυτοεξόριστος στις Κάννες.

    6. Ο κόσμος υποφέρει από το πρόβλημα του παρκαρίσματος...

    Στο αντίστοιχο σενάριο για την ανάπτυξη της παιδείας, ο Γ.Δ. έρχεται σε σύγκρουση με την Εκκλησία, η οποία μαζεύει 8 εκατομμύρια υπογραφές αυτών που τον είχαν εκλέξει. Στο σενάριο για την προαγωγή της ειρήνης, στο τέλος ο Γ.Δ. καταδικάζεται επί εσχάτη προδοσία. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου που τον καταδίκασε χαίρει δημοτικότητος 96% κτλ. κτλ.

    ReplyDelete
  160. κι εγώ σου λέω elinor:

    θέλω να ζεις νάσαι καλά
    κι ας είσαι μακριά μου
    κι ας έκλεισες στα σκοτεινά
    για πάντα την καρδιά μου ...

    ReplyDelete
  161. Ο άνθρωπος Νίκος Δήμου είναι λογικό πολλές φορές να δυσανασχετεί. Είναι αδύνατον να ελέγξει κανείς την κατάσταση σε ένα τόσο επιτυχημένο μπλογκ. Οι σχολιαστές είναι πολλοί, τα σχόλια περισσότερα και αναπόφευκτα οδηγούμαστε και σε ασχήμιες. Η ποσότητα δε συμβαδίζει πάντοτε με την ποιότητα, αλλά ούτε και αναγκαία την αναιρεί.

    Η δημοτικότητα του μπλογκ οφείλεται στη φήμη, την προσωπικότητα και την πολυπραγμοσύνη του ΝΔ. Ο καθένας από μας τον έχει γνωρίσει με διαφορετικό τρόπο. Άλλοι από την ποίηση, άλλοι από τα «ανθελληνικά του, άλλοι από την τεχνολογία, τη φωτογραφία……… και ‘γω δεν ξέρω τι άλλο. Είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσει ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα το μπλογκ, διότι μαζεύονται, πάρα πολλά ετερόκλητα στοιχεία, άνθρωποι με διαφορετικά ενδιαφέροντα, με μόνο κοινό στοιχείο την αγάπη τους για τον συγγραφέα ΝΔ (τον διαχωρίζω από τον άνθρωπο). Όλοι κάτι θέλουν να του που και κάτι να ακούσουν από αυτόν…

    Η επιθυμία του ΝΔ να διατηρηθεί ένα συγκεκριμένο ύφος στο καινούριο του μπλογκ είναι μεν σεβαστή, αλλά και συνάμα ουτοπική. Γνώμη μου είναι ότι όσο περνάει ο καιρός ολοένα και λιγότερο θα μπορεί να ελέγχει την κατάσταση, διότι ο αριθμός των σχολιαστών θα αυξάνεται σταθερά και με γεωμετρική πρόοδο. Η φήμη του μπλογκ διαδίδεται γοργά και πολύ σύντομα θα ασχοληθούν με αυτό και τα μεγάλα ΜΜΕ. Ήδη ο ΝΔ έχει μιλήσει για αυτό στην τηλεόραση.

    Μάλλον κακά μαντάτα έφερα!


    Για αυτούς τους λόγους πρότεινα χθες τη δημιουργία πολλών blogs με εξειδικευμένη θεματολογία.

    Προέχει βεβαίως η ψυχική υγεία του οικοδεσπότη και για αυτό δε θα πρέπει να πολύ-κουράζει τον εαυτό του. Ίσως δε θα έπρεπε να ανακοινώνει ένα ποστ καθημερινά.

    Τα μπάνια του λαού πλησιάζουν, σύντομα όλοι θα χαλαρώσουμε και θα ανασυγκροτηθούμε!

    ReplyDelete
  162. Ναι badlydrawnboy μάλλον κακά μαντάτα έφερες. Σκέψου ότι το Woodstock κράτησε μόλις 3 ημέρες. Πόσο να το ξεχειλώσεις ακόμη; -:)

    ReplyDelete
  163. Πάνω από το πτώμα μου θα προχωρούσε τέτοια πρόσληψη. Ολοι είναι αχθοφόροι κάποιου προγονικού ονόματος, με οικονομική άνεση που έχουν αποφασίσει να σώσουν την Ελλάδα.

    Οταν αλλάξει ο τρόπος εκλογής των βουλευτών, τότε θα έχουμε πραγματική ανανέωση και πραγματική κοινοβουλευτική δημοκρατία.

    Ο τρόπος εκλογής στην κοιτίδα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, την Μ. Βρεττανία, είναι ο δικαιότερος, όπου όλη η χώρα είναι χωρισμένη σε μονοεδρικές περιοχές και το χρίσμα δίνεται από την τοπική κομματική οργάνωση. Με αποτέλεσμα να χτυπιέται ο υπουργός με το τοπικό καθηγητή σε κολλέγιο και να κερδίζει ο καθηγητής. Κόστος καμπάνιας μηδαμινό.


    Βέβαια δεν είναι όλα αγγελικά πλασμένα αλλά όχι σαν την εναλλαγή των δυναστειών στην ελλάδα.

    Αυτό το χάλι με τους ανεπάγγελτους να παίρνουν αποφάσεις γιά το μέλλον μας, μας έχει φτάσει να είμαστε ουραγοί στην πραγματική οικονομική ανάπτυξη και ουραγοί στην ικανότητα προσέλκυσης ξένων επεδύσεων (FDI).

    Τώρ από λόγια και παρλαπίπες έχουμε χορτάσει και προγράμματα σε βάθος χρόνου 5 και 10 ετών κλπ.

    Σας κάνω μία απλή ερώτηση. Πόσο χρόνο και κεφάλαια χρειάζεται κάποιος γιά να ιδρύσει μία ΕΠΕ στην Ελλάδα και μία Ltd στην Αγγλία ? Η σύγκριση σε κάνει να θέλεις να φύγεις και να ρίξεις μαύρη πέτρα πίσω ( στην ελλάδα).
    Δεν χρειάζονται ούτε κεφάλαια ούτε ιδιαίτερη ικανότητα γιά να αναπτυχθεία
    η επιχειρηματικότητα. Χρειάζεται γνώση των συνθηκών της αγοράς και αποφασιστικότητα που δυστυχώς λείπει !!!!!!!!!!!!!!

    ReplyDelete
  164. Πισπιρίκος ή πυτιρικος ειπε: "Σε περίπτωση που δεν βρεθεί άνθρωπος να αγοράσει τον ΠΑΟΚ, μήπως θα μπορούσατε τουλάχιστον να «ρίξετε» και τον Άρη από την Α΄Εθνική;"


    Είστε ανεπιθυμητος κυριε εδω μέσα!

    Εδώ τις αξίες τις σεβομαστε...

    Διαβάστε εδώ να δείτε ποιοι άνθρωποι επιθυμουν διακαώς να αγωνιστουν στον Αρη και αφήστε τις Μπαοκζτίδικες εμπαθειες σας. Ο ΆΡΗΣ είναι αυτοκράτορας!!!

    Όταν με θίγουν τον Αρη γίνομαι Τ@#%&*^

    ReplyDelete
  165. @ CGP

    Το θέμα περί αγγλιας και εκλογικου συστήματος το εχω θίξει στο μπλογκ του Ανδρουλάκη. Θα μπορούσες το επιχείρημα σου να το προσαρμόσεις και στο τελευταίο του ποστ, το οποίο αναφέρεται στους πολιτικούς και εκκλησιαστικούς κύκλους της Θεσσαλονίκης.

    Συμφωνώ με αυτά που λες! Χάνουμε πολύ χρόνο και χρήμα αναλισκόμενοι με προβλήματα που δε θα υφίσταντο αν είχαμε διαφορετικό εκλογικό σύστημα. Η προσαρμογή στα δεδομένα της Αγγλίας είναι μάλλον αδύνατη, η κατάργηση του σταυρού, ομως, μάλλον ευεργετική!

    ReplyDelete
  166. Για μανατζερ ή τέτοιου είδους "προϊσταμενικές" θέσεις, θα τους προσλάμβανα, γιατί για να είναι εκει που είναι πρέπει να εχουν κάμποση επιρροή και "πλάτες". Εγω θα εξυπηρετουσα αυτους και αυτοι εμενα.
    Απλά θα φρόντιζα να τους έχω πλαισιώσει με ικανότατους υπαλλήλους, για να γίνεται και καμιά δουλειά στην εταιρια.

    ReplyDelete
  167. Δεν μπορώ να μιλήσω για τους 300, γιατί δεν τους γνωρίζω όλους (ούτε και κανείς άλλος, φαντάζομαι...). Αλλά αυτούς που ξέρω από τα ΜΜΕ δεν θα τους εμπιστευόμουν ούτε για να μου κρατήσουν μισό λεπτό τον καφέ μέχρι να δέσω τα κορδόνια μου.

    "Ο κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν";;;;;

    Τι λέτε, μωρέ;

    Ποιος είναι ο λαός; Κι εγώ λαός δεν είμαι; Τα τελευταία 20 χρόνια μας κυβερνάνε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Εγώ ποτέ δεν τους ψήφισα αυτούς. Από πού κι ως πού μου αξίζουν;

    Τα έχουμε ξαναπεί -- τέτοιου είδους γενικεύσεις οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα σε λάθος εκτιμήσεις.

    Κι ένα ακόμη: Θα τελειώνουμε επιτέλους σ' αυτό το μπλογκ με την αυτοαναφορικότητα και την ομφαλοσκόπηση;

    ReplyDelete
  168. Αναλυση:

    (α) "ειναι οι πολιτικοι μας ικανοι να διευθυνουν μεγαλες επιχειρησεις";
    (β) "φαντασου οτι εισαι ιδιοκτητης μεγαλης επιχειρησης και απαντησε στο (α)"

    Το (β) καθιστα την απαντηση στο "ορθολογικο" (α) εξοχως αντιορθολογικη. Οι λογοι ειναι προφανεις. Η συναισθηματικη τοποθετηση του απαντωντος σε θεση εξουσιας απεναντι στους (εξουσιαστες) πολιτικους του, σχεδον τον υποχρεωνει να τους τιμωρησει με μιαν αρνητικη απαντηση.
    Κι οχι μονον αυτο. Αυτη η παραπλανητικη φαντασιωση εξουσιας στην ουσια "βγαζει τον δουλο" μεσα απ την ψυχουλα του απαντωντος και επομενως ενισχυει την πραγματικοτατη και καθολου φανταστικη εξουσια των πολιτικων στην πραξη. Μπορει λοιπον καποιος ετσι να ενθαρρυνεται να απαντησει με ενα βαρυ οχι σ αυτη την cyberspace ψηφοφορια, αλλα ταυτοχρονα εμπεδωνεται το ναι του στην ψηφοφορια εν meatspace. Και κατι τελευταιο: μια αρνητικη απαντηση υπονοει ειτε οτι η πολιτικη ως δραστηριοτητα ειναι ευτελεστερη απ την επιχειρηματικοτητα ειτε οτι οι πολιτικοι μας ειναι κατω απ το τρεχον επιπεδο των επιχειρηματιων μας: ας κυβερνησει λοιπον ο Λ. ο Β ή ο Κ. Ειναι να απορουμε μετα που αρχιζουν οντως να εχουν αξιωσεις κυβερνητων;

    Τουτων λεχθεντων, ειναι οι πολιτικοι μας ικανοι να διευθυνουν μεγαλες επιχειρησεις; Η απαντηση ειναι προφανως ναι, αν μιλαμε για ελληνικες επιχειρησεις. Μη ξεχναμε εξαλλου οτι οι περισσοτεροι απ αυτους ειναι εξαιρετικα επιτυχημενοι επιχειρηματιες, εστω με τη βιτρινα του "νομικου" ή του "μηχανικου", ή ειναι υψηλοβαθμα στελεχη επιχειρησεων. Μη ξεχναμε επισης το μεσο επιπεδο του ελληνα επιχειρηματια, που ειναι περιπου τραγικο: ας μας πει καποιος μια ελληνικη επιχειρηση που κανει νεωτερισμο.
    Τωρα, οπως ελαχιστες ειναι οι ελληνικες επιχειρησεις που θα μπορουσαν να "βγουν" εξω απ τα ελληνικα ορια, ετσι και ελαχιστοι ειναι οι πολιτικοι μας που θα μπορουσαν να αντεξουν σε συγκρισεις με ξενους - πολιτικους ειτε επιχειρηματιες. Οντως δεν φανταζομαι τον Κο Καραμανλη να μπορει να σταθει στην διοικηση της Microsoft, αλλα ας μου πει κανεις εναν ελληνα manager που θα μπορουσε :) Α, και ισως θα υπηρχαν και μερικοι ελληνες πολιτικοι που θα μπορουσαν να σταθουν σε καποιο υψηλο επιπεδο, αλλα αυτους δεν τους πολυπροτιμαμε, μας αρεσουν οι τσαμπουκαδες, που βεβαια ειναι ανικανοι.

    Μου προξενει εντυπωση πως ο ΝΔ, ανθρωπος με αποδεδειγμενο αντιλαικιστικο αισθητηριο εθεσε εδω αυτο το ερωτημα :) οποιαδηποτε απαντηση δεκτη :)

    ReplyDelete
  169. Ωωωωπ!

    All aboard στο τραίνο της φυγής.

    Μικρής? Μεγάλης? Αναλόγως επιβάτη...

    Ανεβαίνουν. Αργά ή γρήγορα, όσοι το δουν ανεβαίνουν. Καλά τα λεει ο ντουφρέν –(στο κάθε μέρα κι άλλο του ρεφραίν), κάθε μέρα κι άλλα μέρη, καθε μέρα κι άλλοι εμείς.

    Ενα μόνο για συμπλήρωση: το θέμα «Μπαγκάζια».

    Για τον άνθρωπο το σύνηθες είναι ότι αυτά που θεωρεί πως του είναι χρειαζούμενα στο ταξίδι -και το αφού φτάσει στον προορισμό του- θέλει να τα έχει μαζί του. Το οποίο και μεταφράζεται σε πακετάρισμα και κουβάλημα μπαγκαζιών. Και μετά την άφιξη, ξεπακετάρισμα, και μετά για την επιστροφή ή τη συνέχεια ξανα-πακετάρισμα και κουβάλημα και ξανα-μανά τα ίδια και ουφ.... Γενικά όμως, μπαγκάζια.

    Το ιδιαίτερο αυτού του τραίνου εν προκειμένω είναι το «η ζωή μου όλη σε μία βαλίτσα». Χωράει-δε χωράει, μία βαλίτσα. Στο τραίνο επίσης αυτό δεν μπαίνουμε με εισητήριο ή γνωριμίες. Δεν δίνουμε ούτε διαπιστευτήρια, πέραν ενός «γεια, με λένε ..........» και συμπληρώνοντας αναλόγως.

    Κι αφού δεν υπάρχουν εισητήρια, δεν έχουμε και αριθμημένες θέσεις. Αρα καθόμαστε όπου νά’ναι, όπου βρούμε κενή θέση, ή μας κάνουν λίγο χώρο οι άλλοι, ή όπου βαγόνι κενό καθόμαστε πρώτοι, είτε στα στριμωξίδια καθόμαστε στα γόνατα καποιων. Μερικοί έχουν και «καμπίνες», ξέρετε τώρα. Στις οποίες και γίνονται και πάρτυ. Και αργά ή γρήγορα θα είναι όλοι καλεσμένοι σε κάποιο τέτοιο πάρτυ. (Χμ, καλό να έχουμε πακετάρει και κάτι πιο αμπιγιέ, ποτέ δεν ξέρεις!)

    Αρα, ό,τι φέρνουμε μαζί μας, οφείλουμε να το κουβαλάμε εμείς οι ίδιοι γιατί αν όχι εμείς, τότε ποιός, ε? Εξ’άλλου από τη βαλίτσα μας κάθε τρεις και λίγο τραβάμε και μια φορεσιά για να μας δούνε «κάπως».

    Μόλις δε πιάσουμε την κουβέντα για τα καλά, τραβάμε κάτι που χρειαζόμαστε, όπως γνώμες, κρίσεις, αρέσκειες (πάνω-πάνω), επιθυμίες, απωθημένα, συναισθήματα (κάπου στη μέση), αναμνήσεις (στις τσέπες) και κοσμοθεωρίες (στον πάτο, πιο βαρειές γαρ)....

    O καθένας και μια βαλίτσα λοιπόν. Δια παν ενδεχόμενον.

    Την κουβαλάμε, μας βαραίνει, την αφήνουμε λίγο κατω, μπορεί να χαρίσουμε μερικά πράγματα από κει μέσα ή να μας χαρίσουν και να τα βάλουμε στον χώρο που άνοιξε, μπορεί να σιχτιρίσουμε και να πούμε στο διάολο τόσο βάρος, θέλω ελαφράδα, αλλά ο φόβος μετά μας κάνει να μην την αποχωριζόμαστε....

    Κι αν μας χρειαστεί κάτι στο ταξίδι? Για το βασικό, την πείνα που ξέρουμε όλοι, έχει και βαγόνι-εστιατόριο, κερνάμε, μας κερνούν... Α, υπάρχει κι ενιαίο νόμισμα. Κανένας απ’ τους απ’έξω δεν το καταλαβαίνει αυτό το νόμισμα, τους φαίνεται σκέτος αέρας κοπανιστός! Τι φτωχοί που είναι αν δεν έχουν νοιώσει την αγοραστική του αξία, αν δεν έχουν πληρώσει και πληρωθεί μ’αυτό σ’ετούτο δω το τραίνο!

    Το νομισμα με τις (χίλιες-) δυο όψεις...

    Που δεν μπαίνει στη βαλίτσα εδώ που τα λέμε, ούτε καν σε πορτοφόλι ή σε τσέπες, απλώς.. υπάρχει. Οσο ακριβώς χρειαζόμαστε.

    Ετσι λοιπόν, ξέροντας ότι τουλάχιστον μία από τις πείνες, αυτή που φαίνεται πρώτη καλύπτεται επαρκώς, αρχίζουν να εμφανίζονται οι άλλες, οι πιο βαθειές....

    Και για τον φόβο του «κι αν δεν...?», φορτωνόμαστε τη βαλίτσα. Τουλάχιστον να μπορούμε να επιβιώσουμε έστω και σαν αγρίμια, μέχρι να κατέβουμε. Και μας ξεφεύγει το ηλίου φαεινότερον:

    Η ΒΑΛΙΤΣΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΕ ΜΑΣ!

    Ορίστε?

    Η (αυτή η) βαλίτσα (μπαγκάζι, luggage, συμπράγκαλον) πάει (πηγαίνει, οδεύει προς) τον ίδιο προορισμό (μέρος/ στόχο/ όνειρο) με μας (εμάς τους ίδιους, τον εαυτό μας, αυτόν και κανέναν άλλον).

    Που σημαίνει και ότι:

    ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ.

    ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ «ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ» ΓΙΑ ΦΥΛΑΞΗ.

    Εχει ειδικά compartments για τις κλασικές αποσκευές μας, ειδικά βαγόνια (που χρησιμοποιούνται για cargo έτσι και κάποιος θέλει να πάρει μαζί ολόκληρο το πιάνο του πχ.) και overhead lockers για τα necessaires. Ολα χωράνε, είναι μαγικό το τραίνο είπαμε.

    Ποιός λοιπόν ο λόγος να τις κουβαλάμε στα χέρια? Σε κάθε ανέβασμα, τα δίνουμε προς αποθήκευσιν μέχρι να κατέβουμε κι αυτό είναι όλο! Δεν θα πάνε πουθενά. Θα μας περιμένουν μέχρι να τις αναζητήσουμε. Κι ό,τι χρειαζόμαστε, δεν πειράζει, το περιγράφουμε. Οι άλλοι θα καταλάβουν και χωρίς show & tell…

    Οι βασικές μας πείνες δεν διαφέρουν και πολύ, θα βρίσκονται πάντοτε συνεπιβάτες να προσπαθήσουν να μας τις χορτάσουν.

    Ποιός ο λόγος να εξακολουθούμε να κουβαλάμε πεισματικά τις βαλίτσες μας στο χέρι όταν μπορούμε να τα έχουμε ελεύθερα να κάνουμε ό,τι κάνουν τα χέρια μας συνήθως – ή και σπάνια τέλος πάντων? Γιατί να κλέβουμε και ζωτικό χώρο – 10 άνθρωποι σε συγκεκριμένα κυβικά μέτρα, 10 βαλίτσες και 5-6 necessaires, αντί να έχουμε περισσότερη άπλα κι ελευθερία κινήσεων?

    Γιατί να μας βαραίνουν οι προκαταλήψεις και τα πάσης φύσεως «πυρομαχικά» μας (τα μπαγκάζια της πραγματικής μας ζωής) κι εδώ, στο τραίνο της εικονικής μας ζωής? Δεν μας κάνουμε εμείς, σκέτοι? On the rocks?

    Φορτώστε τα και ξεχάστε τα – μαζί μας ταξιδεύουν, θα τα ξαναβρούμε στο κατέβασμα, στο μεσοδιάστημα ας μη μας ενοχλούν!

    Το τραίνο σφύριξε!

    Destination? Infinity (and beyond!)



    Επανέρχομαι.

    (χμ, σαν απειλή ακούστηκε αυτό!)
    :)))

    ReplyDelete
  170. Δεν θα προσλάμβανα ως μάνατζερ τον κ. Μάνο, δεδομένου του παρελθόντος του στην "Αλλατίνη" :-D

    Από την άλλη, έχοντας έλθει σ' επαφή με καμπόσους "πετυχημένους" μανατζαρέους κερδοφόρων (και προβεβλημένων) επιχειρήσεων αναρωτιέμαι πόσο χειρότερος θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από τους πολιτικούς μας.

    Τρίτον, και για να παραφράσω τον Κλεμανσώ, η πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε στους μανατζαρέους! Η άσκηση διακυβέρνησης από μανατζαρέους, ή με μανατζαρέικα κριτήρια, είναι εξόχως τεχνοκρατική άποψη, επομένως και άκρως αντιδημοκρατική.

    ReplyDelete
  171. Πόσο παράταιρο φαίνεται το σχόλιό μου μετά τον ποταμό της Αφροδίτης...

    ReplyDelete
  172. @vrennus,

    Από φλόγες δικές σου, ευχαρίστως να γίνω και φλαμπέ!

    (τουλάχιστον είσαι εντελώς εντός θέματος, εμένα μέχρι να συνοψίσω θα με βλέπουν χάγια-χούγια λούνα-παρκ σήμερα...)

    ReplyDelete
  173. Αφροδίτη πολύ καλό! Μου θύμισε το τραγούδι του Nick Cave: Train Long-Suffering. Ή το Nas ne dagonyat των T.A.T.U. Ή το North by Northwest του Hitchcock. Πάντα πάνω σε τρένο... Χωρίς μπαγκάζια.

    ReplyDelete
  174. Χαιρετώ τους κατοίκους του κοινόβιου!
    Η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι μια νέα ανακάλυψη για μένα - ας όψεται η ξενητειά- και εδώ και μια περίπου βδομάδα δεν κάνω σχεδόν τίποτε άλλο από το να διαβάζω ποστς και σχόλια. Χαμός! Κι εγώ χαμπάρι! Τέλος πάντων,κάλλιο αργά παρά ποτέ...

    Και για να μην μείνω εντελώς στο άσχετο, προσωπικά, κανέναν από τους γνωστούς πολιτικούς δεν θα προσλάμβανα στην επιχείρησή μου. Λέξεις όπως συνέπεια, αξιοπιστία, πρωτοβουλία ή εμπιστοσύνη λείπουν από το λεξιλόγιό τους. Κι εγώ τον μάνατζέρ μου τον θέλω να έχει από όλα αυτά.
    Μια εξαίρεση μόνο, στην περίπτωση που η επιχείριση θα είχε ανάγκη από κάποιον με επικοινωνιακές ικανότητες: τον Βενιζέλο. Γιατί μιλάει τα καλύτερα ελληνικά και είναι ίσως ο μόνος που μπορεί να φτιάξει φράσεις με περισσότερες από 5 λέξεις (χωρίς να τις διαβάζει) και να βγαίνει νόημα.

    Αυτά για την ώρα.
    Ελπίζω τώρα που βρεθήκαμε, να μη χαθούμε!

    ReplyDelete
  175. Όντως δεν έχω ιδέα από μάνατζμεντ. Γενικά από οικονομικά, είμαι σκράπας. Ακόμα και από αντίδραση. Έτσι λοιπόν, θα δώσω την οπτική του σκράπα. Όταν μιλάμε για management objectives και βάζουμε κάτω από αυτόν τον όρο θέματα όπως η ευημερία του κόσμου, η διασφάλιση του κοινωνικού κράτους, η ειρήνη, η ανάπτυξη της παιδείας κλπ, στο δικό μου λεξιλόγιο, αυτό ονομάζεται ατζέντα ενός ιδεολόγου πολιτικού.

    Ο μάνατζερ δεν έχει αξίες – έχει objectives. Λέτε ΝΔ ότι μπερδεύουμε τον μάνατζερ με τον επιχειρηματία. Μα η ερώτηση έλεγε: «Αν είχα μία μεγάλη επιχείρηση και ήθελα να προσλάβω έναν ικανό μάνατζερ για να την διευθύνει...» Επιχείρηση είναι, μάνατζερ επιχειρήσεων θα προσλάμβανε. Η αντιστοιχία κράτους-επιχείρησης, είναι προφανής στην ερώτηση.

    Και ένας μάνατζερ έχει στόχους αντικειμενικούς – όχι καλούς, όχι κακούς, όχι άσχημους – απλώς, αντικειμενικούς. Δεν υπάρχει κανένας λόγος στον κόσμο να έχει αντικειμενικούς στόχους φορτισμένους με θετικές αξίες. (Και να είχε, αν πήγαινε με αυτούς σε μια εταιρία, μάλλον δεν θα έπαιρνε τη δουλειά.)

    Εκτός βέβαια, κι αν... του ζητηθεί να υπηρετήσει αυτούς τους στόχους. Ετερόφωτη η φόρτιση με θετικές αξίες, λοιπόν. Άρα... χρειάζεται εγρήγορση αν κάποιος απλώς έχει το know-how και ζητάει την ψήφο μου. Τι κάνει μ’ αυτό από μόνος του; Προς τα που πάει; Πως το χρησιμοποιεί; Με τι αξίες το φορτίζει;

    Και δεν ξέρω, εμένα κάπου με αφήνει κενό αυτή η προοπτική. Σαν κάποιος να είναι εξίσου δυνατός για το καλό και το κακό, σαν ένα σκεύος που περιμένει να γεμίσει – στην καλύτερη περίπτωση, με αυτό που θα του ζητήσουμε.

    Χρειάζονται οι τεχνοκράτες, προς θεού, χρειάζεται το know-how. Αλλά κάπου πεθυμώ τον κόσμο όπου υπάρχουν καμπόιδες και ινδιάνοι...

    ReplyDelete
  176. @Zoros said:

    Για αυτό επίσης θεωρώ τον Σημίτη έναν από τους καλύτερους πρωθυπουργούς στην ιστορία της Ελλάδας και τον Ανδρέα Παπανδρέου έναν από τους χειρότερους...


    ...Συμφωνώ απόλυτα!

    aggelos_X_aggelos said: Σχόλιο 6.24:

    ...Συμφωνώ απόλυτα επίσης εξ ολοκλήρου.

    ReplyDelete
  177. Αχ, Αφροδίτη... φαίνεται πως δεν έχεις χάσει βαλίτσα σε ταξίδι...
    ΝΟΜΙΖΕΙΣ πως πάει στον ίδιο προορισμό με σένα - αλλά φευ!

    Τελευταία φορά είχε χαθεί η βαλίτσα μου μεταξύ Λονδίνου και Γλασκώβης.

    Κι αγόρασα νέα προικιά - και φυσικά δεν μου τα πλήρωσαν...

    ReplyDelete
  178. Θα προσλάμβανα μάνατζερ τον ...Κεφαλογιάνη (SIC)!

    Αυτός δήλωσε πως "είμαστε όλοι καραγκιόζηδες"!!!

    Η ειλικρίνεια είναι ένα σπάνιο προσόν!

    Ας το εκτιμήσουμε!

    ReplyDelete
  179. @ΝΔ,

    Καλά, την ίδια πτήση κάναμε? Ακριβώς στον ίδιο προορισμό είχα χάσει βαλίτσα με τα κανονικά μου ρούχα & παπούτσια (σε μικρή, χειρός, είχα μόνον πυτζάμες & παντοφλάκια μπάνιου) και ΟΛΑ μου τα κείμενα της διατριβής, κανονικά, πρόχειρα, παρουσίασης κτλ.

    Φαίνεται όμως ότι διεκδίκησα πολύ δυνατά, και το άλλο πρωί στις 6:45 ήρθε ειδικός υπάλληλος του αεροδρομίου στο flat μου (άντε να προφέρει το επώνυμό μου ο δύσμοιρος Σκωτσέζος!) και μου την παρέδωσε, τυλιγμένη μ'ένα κάρο ταινίες.

    Οταν τον ρώτησα "μα καλά, πού ξέρετε ότι είμαι εγω κι είναι δική μου η βαλίτσα?" μου είπε ένα "Haye dunn wanna kn'oi" (δε θέλω να ξέρω!) κι έφυγε.

    Παραδίδω μαθήματα Διεκδίκησης Δικαιωμάτων & Χαμένων Αντικειμένων, ενδιαφέρεσαι?

    Αλλος?

    (guerrero, προσλαμβάνεσαι για βοηθός καθηγητή, τίτλος θέσης σου "If all else fails...")
    (-DDD

    ReplyDelete
  180. Αλήθεια ξέριε κανείς σας ποιος ήταν ο πολιτικός που μίλησε για "αριβίστικη τσογλαναρία που συγκροτεί το στελεχιακό δυναμικό των κομάτων..." και για "εξαγριωμένα ψώνια";
    Διάβασα σχόλια αλλά δεν έμαθα ποιός ήταν ο εμπνευστής αυτής της βαθυστόχαστης παρατήρησης!

    ReplyDelete
  181. @Nikos Dimou said...
    "Αλλά στο πολύ παρακα΄κό θα έβαζα την σειρά: "

    1. Παπανδρέου
    2. Παπαρήγα
    3. Καραμανλής
    4. Αλαβάνος
    Το blockbuster ονομάζεται "Και οι 4 είναι άθλιοι" (ειδικά ο Αλαβάνος)


    @Υποκείμενο δικαίου said...
    "κ. Solana (ευρωπαίος επίτροπος για την κοινή εξωτερική πολιτική και την ασφάλεια) θεωρεί ότι η Ευρώπη δεν έχει αρμοδιότητα να ερευνήσει της απαγωγές"
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μην έχει αρμοδιότητα σε αυτόν τον τομέα (εξωτερική πολιτική ή αλλιώς ο 2ος πυλώνας, δικαιoσύνη ή αλλιώς ο τρίτος πυλώνας), ο Solana δεν είναι επίτροπος αλλά "Γενικός Γραμματέας Ύπαττος Εκπρόσωπος ΥΠΠΑ"

    ReplyDelete
  182. Αφροδίτη...
    έχουμε πολλές στάσεις ακόμα ή φτάνουμε???

    ReplyDelete
  183. @zofe,

    Οποιος και νά'ναι, έχει παρει το nick του Πάγκαλου πάντως...
    :-)


    @maika,

    keep walking!!!!

    (κυριολεκτικά όμως!!!)



    (Επανέρχομαι λέω....)

    ReplyDelete
  184. Αφροδίτη,

    ελήφθη over!!

    ReplyDelete
  185. "Φοβερά" και "τρομερά" πράγματα γράφει το Αφιέρωμα του Economist για την επάνασταση στα Media που δημοσιεύεται σήμερα μεταφρασμένο σε ένθετο περιοδικό στην "Κ". Και πολύ "εμπνευστικά". Δεν είχα ακόμη την ευκαιρία να διαβάζω τo τμήμα "ελληνικές οπτικές" που περιέχει το ένθετο περιοδικό (πλην αυτής που έγραψα). Έχοντας πάντως καταστρέψει σχεδόν τα μάτια μου μετά από 7 χρόνια επαγγελματικής και χομπικής ενασχόλησης με το www στην Ελλάδα, θα ήθελα πολύ όσα λέει ο ερευνητής του Economist να έλθουν και προς τα εδώ! Ως τεχνοκράτης όμως, είμαι σκεπτικιστής όμως ως προς το πόσα και ποιά από αυτά τα (πραγματικά) επαναστατικά που συμβαίνουν στα media σε ΗΠΑ και Ν. Κορέα (κυρίως) θα "έλθουν" στην Ελλάδα και Ηπειρωτική Ευρώπη γενικότερα, και πότε! Είναι θέμα μεγάλης συζήτησης και προβληματισμού! Αλλά και θετικών ιδιωτικών πρωτοβουλιών, χομπιστικών ή "επαγγελματικών", δεν έχει σημασία! Εσείς πάντως, αν μου επιτρέπετε την κρίση, είστε μπροστιάρης ("leader") στην Ελληνική "media revolution"! Πόσοι άλλο επώνυμοι όσο εσείς Έλληνες "τόλμησαν" να ανοίξουν μπλογκ;

    Keep rocking Mr. ND!

    ReplyDelete
  186. zoferos mesaionas said...
    Αλήθεια ξέριε κανείς σας ποιος ήταν ο πολιτικός που μίλησε για "αριβίστικη τσογλαναρία που συγκροτεί το στελεχιακό δυναμικό των κομάτων..." και για "εξαγριωμένα ψώνια";

    Ο Πάγκαλος

    ReplyDelete
  187. zoferos mesaionas said...
    Θα προσλάμβανα μάνατζερ τον ...Κεφαλογιάνη (SIC)!

    Αυτός δήλωσε πως "είμαστε όλοι καραγκιόζηδες"!!!

    Η ειλικρίνεια είναι ένα σπάνιο προσόν!

    Ας το εκτιμήσουμε!

    Ναί, ψευτοτσαμπουκάς με τις πλάτες του μπαμπά. Ο Πολύζος που δεν είχε μπαμπά έφυγε νύχτα επειδή είπε ότι ...δεν είναι όλοι τέλειοι!

    ..."Είναι να γελάει κανείς"...

    ReplyDelete
  188. ΔΕΝ ΘΑ'ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΔΗΜΟΣΙΩΣ
    ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΩΣ
    ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΡΤΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ?

    ΓΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ, ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ ΚΑΜΜΩΜΕΝΑ, ΕΝΩ Η ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ...ΠΟΥ ΚΛΕΒΟΥΝ-ΒΟΛΕΥΟΥΝ-ΚΤΛ,ΚΤΛ

    ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΦΤΩΧΕΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΜΑΞ ΒΕΜΠΕΡ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ (ΧΩΡΙΣ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ) ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΝΑ, ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ, ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥΣ ΜΟΝΤΕΡΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΑΓΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ.

    ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ ...
    ΛΟΓΙΑ-ΛΟΓΙΑ-ΛΟΓΙΑ.

    ReplyDelete
  189. --> list of bloggers
    σε χρονολογική σειρά..

    ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΩΡΙΣΜΕΝΑ ΠΡΟΣΏΠΑ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΥΣ

    -> In Silence said...
    "Αν ... δημοσιεύουμε σχόλια, κάποιες συγκεκριμένες ώρες θα είχαμε αρκετό χρόνο να διαβάσουμε ό,τι έχει ήδη δημοσιευτεί ... Θα προετοιμάζαμε καλύτερα τις σκέψεις μας και θα είχαμε τη χαρά της προσμονής.
    Αν μη τι άλλο, είναι μια καλή άσκηση αυτοσυγκράτησης (και μερικής απεξάρτησης).
    Προτιμώ να διαβάζω το καλύτερο σεντόνι του καθενός σας , παρά μικρά, πολλά και -καμιά φορά, αλλά όχι πάντα- ανούσια σχόλια επί παντός επιστητού"

    ΣΧΟΛΙΟ- Ίδιες σκέψεις, αυτό αποφάσισα να κάνω. Υπάρχει και ζωή εκτός ... γία να δούμε...


    -> Ein Steppenwolf said...
    "ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ", ώστε να ξεχωρίζονται πιο εύκολα."

    ΣΧ. Η Μιά καλή ιδέα πίσω απο την άλλη.


    -> Dion.M. said...

    "Η πλειονότης των σημερινών υπουργών, αλλά και προηγουμένων, αποτελείται από άτομα τα οποία δεν έχουν αποδείξει ότι έχουν κάποιες ικανότητες, ούτε επιτυχίες στην διοίκηση και πολλοί είναι απλώς γόνοι παλαιοπολιτικών οικογενειών."

    ΣΧ. Προσθέτω ... και κόλακες αυτών.

    "Εχουμε συνειδητοποιήσει στην χώρα μας ότι η Angela Merkel προέρχεται από την Ανατολική Γερμανία, την οποία οι τέως Δυτικογερμανοί έβλεπαν με πολλή δυσπιστία πριν 10 χρόνια; Εχουμε καταλάβει τι πολιτική ωριμότητα μακρυά από κάθε προκατάληψη συνεπάγεται αυτή η εκλογή;"

    ΣΧ. Αυτή τη δεξιά αντιδραστικιά; Θα πούν οι άκρα αριστεροί.
    Την πρώην κομμουνίστρια; Θα πούν οι άκρα δεξιοί.

    Α την ξέρω, την είδα στην τάδε εκπομπή, είναι καλή.
    Θα πούν οι περισσότεροι.


    -> DimitrizZzZz said...

    "Είναι διασκεδαστική η εξιδανίκευση του
    κόσμου των επιχειρήσεων. Λες και η επιχείρηση δεν δημαγωγεί σε πολλαπλά επίπεδα, διαφημίσεις, υποσχέσεις σε εργαζόμενους. Δεν παραβιάζει τους νόμους είτε με μονοπωλιακές τακτικές είτε με ελαττωματικά προιόντα..."

    Κάθε ένας από τους πολιτικούς θα τα πήγαινε θαυμάσια στον χώρο των επιχειρήσεων.
    Και στις κατηγορίες οτι απέλυσε γυναίκες επειδή είναι σε ενδιαφέρουσα(με κάποια άλλη πρόφαση φυσικά)...θα σου έδειχνε ένα ωραιότατο γράφημα μεγιστοποίησης του κέρδους και θα το βούλωνες"

    ΣΧ. Όλα αυτά θα τα έκανε με την ανοχή του κράτους, δηλαδή με την ανοχή των αντιπροσώπων του λαού.
    Η επιχείριση έχει σαν λόγο ύπαρξης την μεγιστοποίηση του κέρδους στα επενδυόμενα κεφάλαια, δεσμευμένη από τους νόμους του κράτους, από την διατήρηση του "καλού όνόματος" και την ηθική των ιδιοκτήτων (μετόχων).

    Άλλη απόδειξη ανικανότητας των πολιτικών σαν manager είναι ότι ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ έχουν σαν σκοπό την κολακεία και δημαγωγία του ψηφοφόρου, που σημαίνει ΑΥΞΑΝΟΝΤΑ ΚΡΑΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ.
    Στην επιχείρηση υπάρχουν οι χρεωκοπίες, στα κράτη αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια, για διάφορους λόγους.


    -> Υποκείμενο δικαίου said...

    "Εδώ χρειάζεται λίγη προσοχή βέβαια: αντίθετα από ό,τι πιστεύεται, σκάνδαλα όπως αυτό της Enron δεν έγιναν επειδή μία κλειστή ομάδα έκανε ό,τι ήθελε. Αντίθετα, έγιναν επειδή η ομάδα αυτή προσπαθούσε υπερβολικά, σαν έλληνες πολιτικοί, να ικανοποιήσει τους μετόχους της υπερβολικά. Όταν δεν υπήρχαν καλά νέα, έπρεπε να εφευρεθούν..."

    ΣΧ. Οί ένοχοι καταδικάσθηκαν απο το δικαστήριο γιατί οι απάτες είχαν καθαρά προσωπικά κίντρα χρηματικόυ κέρδους.

    -> Nikos Dimou said...

    "...οι περισσότεροι εδώ δεν έχουν ιδέα από μανατζμεντ - συγχέουν τον μάνατζερ με τον επιχειρηματία.

    Σε μία επιχείρηση αυτά τα δύο συμπίπτουν - ο μάνατζερ έχει στόχο το κέρδος.

    Αλλά αν αναλάβει ένα κράτος ή ένα υπουργείο - οι στόχοι αλλάζουν. Management by objectives λέγεται αυτό.

    Για τον κρατικό μάνατζερ οι στόχοι θα είναι η ευημερία του κόσμου, η διασφάλιση του κοινωνικού κράτους, η ειρήνη, η ανάπτυξη της παιδείας κλπ.

    Και η ικανότητά του στο διοικείν θα φανεί αν πλησιάσει αυτούς τους στόχους."

    ΣΧ. Συμφωνώ. Ελπίζω να συμφωνούμε για την εθνική άμυνα, η ειρήνη σπάνια κερδίζεται με λύτρα όπως για παράδειγμα της πληρωμής απο την Ιαπωνία και Ν. Κορέα για ειρήνη με την Β. Κορέα.

    Όλοι αυτοί οι στόχοι πιστεύω είναι μετρήσιμοι (ποσοτικά και ποιοτικά) στην διάρκεια
    μιας τετραετίας.
    Σχετική απάντηση στο
    -> Υποκείμενο δικαίου



    -> BadlyDrawnBoy said...

    "Η δημοτικότητα του μπλογκ οφείλεται στη φήμη, την προσωπικότητα και την πολυπραγμοσύνη του ΝΔ. ... Ο καθένας από μας τον έχει γνωρίσει ... και ‘γω δεν ξέρω τι άλλο."

    ΣΧ. Να και ένας, ο υποφαινόμενος που γνώρισε τον κυρ Νίκο από το blog του.


    -> CGP said...

    "Σας κάνω μία απλή ερώτηση. Πόσο χρόνο και κεφάλαια χρειάζεται κάποιος γιά να ιδρύσει μία ΕΠΕ στην Ελλάδα και μία Ltd στην Αγγλία ? Η σύγκριση σε κάνει να θέλεις να φύγεις και να ρίξεις μαύρη πέτρα πίσω ( στην ελλάδα)."

    ΣΧ. Σωστός.
    Σας κάνω μία άλλη ερώτηση.
    Πόσο χρονο και κεφάλαια χρειάζεται κάποιος για να ιδρύσει στην Αγγλία μια "εταιρεία" καταπατήσεως δασικών εκτάσεων και πόσο στην Ελλάδα;

    Ας αρχίσουμε πρώτα απο τα βασικά. Οι Δασικές Εκτάσεις ανήκουν σ'όλους τους Έλληνες. είναι Εθνικός πλούτος. Όταν κάποιος βάζει φωτιά και μετά πουλαει καμένη και κλεμμένη γη, ΑΥΤΗ Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΓΗ!

    -> cyrusgeo said...
    Δεν μπορώ να μιλήσω για τους 300, γιατί δεν τους γνωρίζω όλους (ούτε και κανείς άλλος, φαντάζομαι...). Αλλά αυτούς που ξέρω από τα ΜΜΕ δεν θα τους εμπιστευόμουν ούτε για να μου κρατήσουν μισό λεπτό τον καφέ μέχρι να δέσω τα κορδόνια μου.

    ΣΧ. Συμφωνώ ως επί το πλείστον.


    -> Vrennus said...

    "Δεν θα προσλάμβανα
    Τρίτον, και για να παραφράσω τον Κλεμανσώ, η πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθούμε στους μανατζαρέους¨!"

    ΣΧ. Εννούσε την εξωτερική πολιτική σε επίπεδο Υπ. εξωτερικών, και πρέσβεων.
    Αλλιώς οι πρόξενοι μανατζαρέοι πρέπει νάναι.

    -> Yannis H said...

    "Χρειάζονται οι τεχνοκράτες, προς θεού, χρειάζεται το know-how. Αλλά κάπου πεθυμώ τον κόσμο όπου υπάρχουν καμπόιδες και ινδιάνοι..."

    ΣΧ. Ρομαντικό αλλά να μην γίνονται οι πολίτες τα βόδια-θύματα στην μέση όταν παίζουν πιστολίδι οι "ήμεροι με τους άγριους".


    -> Nikos Dimou said...

    "Αχ, Αφροδίτη... φαίνεται πως δεν έχεις χάσει βαλίτσα σε ταξίδι...
    ΝΟΜΙΖΕΙΣ πως πάει στον ίδιο προορισμό με σένα - αλλά φευ!

    Τελευταία φορά είχε χαθεί η βαλίτσα μου μεταξύ Λονδίνου και Γλασκώβης."

    ΣΧ. Άν είχατε πάρει τον ιπτάμενο Σκωτζέζο δεν θα είχατε τέτοιο πρόβλημα.

    -> Αφροδίτη.

    Σχ. Ή Εγώ αρχινάω και σαλτάρω με τις ασυναρτησίες του Σαλτάρω ή εσύ.
    Πρόσεχε κορίτσι!
    Μου φαίνεται ότι αρχινάς και παίρνεις χαρακτηριστικά του λόγου του.
    Υπερκόπωση ή μας "υπνώτισε" η "χειμαρρώδης" γραφή του.

    -> Jane
    Δώστε του και σώστε μας...e-mail.
    Αποσχολήστε τις Μεδούσες-στρατεύματα του λόγου του όσο μπορείτε.
    Θα γίνετε η Jane D'Ark του blog.

    ReplyDelete
  190. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  191. ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΔΙΚΟΥ
    ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

    Μέρος κειμένου

    Α.

    "ΠΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΤΩ 1912;

    Ένα από τα κυριότερα επιχειρήματα όσων κατέκριναν και κατακρίνουν την Μικρασιατική Εκστρατεία είναι ότι η Μικρά Ασία κατοικούνταν στη συντριπτική πλειοψηφία της από Τούρκους, ότι οι Έλληνες ήταν μια μικρή μειονότητα και συνεπώς δεν είχε δικαίωμα το ελληνικό έθνος να ζητήσει τμήμα της Μικρασίας. Παρακάτω θα εξετάσω το κατά πόσο αληθεύει η άποψη για "τουρκική Μικρά Ασία".

    Πληθυσμιακά στοιχεία για την Μικρά Ασία. Από το βιβλίο του Γεώργιου Κ. Σκαλιέρη "Λαοί και Φυλαί της Μικράς Ασίας" πρώτη έκδοση Ιούνιος 1922, επανέκδοση από τις εκδόσεις ΡΗΣΟΣ, 1990, αντιγράφω το συνολικό πληθυσμό κατά φυλές κι εθνότητες, σε Μικρά Ασία και σε Αρμενία/Κουρδιστάν, όπως ήταν πριν την αρχή των εκτοπισμών και διωγμών κατά των Χριστιανών από το Οθωμανικό κράτος, στα 1913

    Σύνολο πληθυσμού Μικρασίας και τουρκικής Αρμενίας-Κουρδιστάν: 12.512.846
    Οι Τούρκοι (Οθωμανοί και λοιπές τουρκόφωνες μουσουλμανικές φυλές) συνολικά είναι: 6.940.060, δηλαδή μόλις το 55,46% του συνολικού πληθυσμού.

    Αυτό το ποσοστό εννοούν οι Έλληνες μαρξιστές όταν μιλάνε περί Μικρασίας-Αρμενίας-Κουρδιστάν ως το "καθαρά Τουρκικό μέρος της οθωμανικής αυτοκρατορίας";

    Οι Έλληνες, Αρμένιοι, Κούρδοι, Νεστοριανοί και λοιποί Χριστιανοί συνολικά δίνουν 5.401.167, δηλαδή 43,16% του πληθυσμού. Αυτό το 45% του πληθυσμού της "Ασιατικής Τουρκίας" έπρεπε, σύμφωνα με τους Έλληνες διεθνιστές και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις να συνεχίσει να ανέχεται τη βαρβαρότητα τις διώξεις και τις γενοκτονίες εκ μέρους των Τούρκων, του άλλου μισού πληθυσμού, απλά και μόνο επειδή ο Λένιν είχε συμμαχήσει με τον Κεμαλισμό;

    Δεν είχαν αυτοί δικαίωμα στο να απαλλαχθούν από τον τουρκικό ζυγό; Μιλάμε για πεντέμισυ εκατομμύρια ανθρώπους στα 1913, που με τον ρυθμό άυξησης του πληθυσμού στην Ανατολία σήμερα θα ήταν 30 εκατομμύρια. Ε, αυτοί έπρεπε να σφαγούν για χάρη της "προοδευτικής κεμαλικής Τουρκίας", και η απελευθερωτική εκστρατεία των Ελλήνων να αποκληθεί "ιμπεριαλιστική";
    Κι ας μην πούν τίποτε για "σφαγές του Ελληνικού στρατού εις βάρος των Τούρκων". Παρεκτροπές φυσικά υπήρξαν. Ειδικότερα κατά την άτακτη υποχώρηση του στρατού μας. Δε μπορούν όμως αυτές οι παρεκτροπές, αφενός ούτε αριθμητικά να συγκριθούν με τις σφαγές που διενήργησαν οι Τούρκοι μεταξύ 1914-1922, αλλά αφετέρου ούτε και να συγκριθούν (όντας μη προμελετημένες) με την προμελετημένη γενοκτονία που είχε σχεδιασθεί και εκτελεσθεί από τις ηγεσίες του τουρκικού κράτους εις βάρος των χριστιανών υπηκόων του.

    "Οι Χριστιανοί της Τουρκίας πρέπει ή να εκτουρκιστούν ή να διωχθούν", είχαν αποφασίσει οι Νεότουρκοι συνέχεια των οποίων ήταν ο Κεμαλισμός. ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, Έλληνες και Αρμένιοι.
    Πώς τολμάνε να μην παραδέχονται αρκετοί το ότι η σφαγή ενός και πλέον εκατομμυρίων Ελλήνων δεν ήταν γενοκτονία;
    Άντε ένας άντε δύο να έπεσαν τυχαία στις κάνες των όπλων του Κεμάλ, αλλά ένα εκατομμύριο;
    Υπενθυμίζω: από τα 3,2 εκατομμύρια που ζούσαν το 1912 σε Α.Θράκη και Μ.Ασία, γύρισαν εδώ περί το 1,6εκατομμύρια (1,28 το 1923 και οι υπόλοιποι πιο πριν), έφυγαν στη Ρωσσία περί τις 200.000-300.000, έμειναν στην Κωνσταντινούπολη περί τις 150.000, άρα σφάχτηκαν 1.200.000.
    Πώς γίνεται να αντιπαραβάλονται οι ενέργειες ενός στρατού που έκαιγε καλύβες όντας υπό άτακτη υποχώρηση με τις προσχεδιασμένες και προμελετημένες ενέργειες ενός κράτους που ήθελε να εκτουρκίσει ή να σφάξει το 40 % των υπηκόων του, και μάλιστα το έλεγε επίσημα;

    Πώς είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για 200.000 νεκρούς Τούρκους από τον Ελληνικό στρατό (που είχε 30.000 απώλειες) τη στιγμή που αυτός και αριθμητικά λίγος μέσα στο χάος της τεράστιας Μικρασίας ήταν, αλλά και συνεχώς πολεμούσε ώστε δεν είχε χρόνο για γενοκτονίες;
    Πώς γίνεται να εξισώνουν κάποιες μεμονωμένες ενέργειες ενός ατάκτως οπισθοχωρούντα και εν πλήρη διαλύσει στρατού με μια προμελετημένη γενοκτονία, εν ψυχρώ πραγματοποιούμενη; Γνωρίζουν άραγε πως τη στιγμή που η Σμύρνη έπλεε στο αίμα, των μουσουλμάνων της Β. Ελλάδας δεν πειράχτηκε ούτε μια τρίχα της κεφαλής τους, ενώ θα μπορούσε κάλλιστα το ελληνικό κράτος να απειλήσει ή να εφαρμόσει αντίποινα εναντίον τους ώστε ο Κεμάλ (και οι προκάτοχοί του, από το 1915 και μετά) να σταματήσει τις σφαγές των Μικρασιατών;
    Εμείς όμως δεν κάναμε τέτοια πράγματα. Σε ένα πόλεμο γίνονται αρκετά άσχημα πράγματα, όμως γενικεύσεις που εξισώνουν θύμα και θύτη, και μάλιστα παραγνωρίζουν το ιστορικό υπόβαθρο της συμπεριφοράς του θύματος (οι Τούρκοι επί αιώνες έσφαζαν άοπλους Ρωμηούς, είναι λογικό κάποτε να σφάξουν και οι Ρωμηοί, αλλά η μια σφαγή διαφέρει από την άλλη: το θύμα εκδικείται, ενώ ο θύτης που επί αιώνες έσφαζε δεν έχει καμμιά δικαιολογία) είναι απαράδεκτες.

    Είναι σαν να εξισώνεται ο αντισημιτισμός των Παλαιστινίων που υπέφεραν και υποφέρουν από το Ισραήλ, με τον αντισημιτισμό των Ναζί στους οποίους τίποτε δεν έφταιξαν οι Εβραίοι.

    Στο συνέδριο του κόμματος των Νεοτούρκων, τον Οκτώβριο του 1911 είχε αποφασισθεί: "Η Τουρκία πρέπει να γίνει μια ουσιαστικά μουσουλμανική χώρα(..) Αργά ή γρήγορα πρέπει να επιτευχθεί η ολοκληρωτική οθωμανοποίηση (διάβαζε τουρκοποίηση) όλων των υπηκόων της αυτοκρατορίας. Είναι πάντως ξεκάθαρο πως αυτό δε μπορεί να επιτευχθεί με την πειθώ και ως εκ τούτου πρέπει να προσφύγουμε στην ένοπλη βία (..)Πρέπει να αρνηθούμε στις άλλες εθνότητες το δικαίωμα να έχουν δικές τους οργανώσεις. Κάθε μορφή αποκέντρωσης συνιστά προδοσία της Τουρκικής Αυτοκρατορίας. ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΘΝΟΤΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΛΗΤΕΑ ΠΟΣΟΤΗΤΑ. (..)"

    Ξέρω βέβαια, κανείς δεν έχει στα χέρια του τα διατάγματα του εμπρησμού της Σμύρνης ή των διωγμών μεταξύ 1915-1922 οπότε οι διεθνιστές μας έχουν κάθε δικαίωμα να αρνούνται πως έγινε γενοκτονία. Και εις ανώτερα.
    Εύλογη η ένσταση πως τα πληθυσμιακά στοιχεία είναι ίσως νοθευμένα για λόγους εθνικού ελληνικού συμφέροντος. Ο Γ. Σκαλιέρης στην αρχή του βιβλίου αυτού παραθέτει στατιστικά στοιχεία ξένων:

    Ο Malte-Brun στην "Geographie Universelle" 1875 (tom. V) γράφει "Η Μ.Ασία έχει 8-9 εκ. κατοίκων εξ ων τα 5 είναι Μουσουλμάνοι και οι άλλοι Έλληνες Ορθόδοξοι."
    Ο M. Ph. Le Bas στο Asia Mineure 1878 γράφει "Οι Έλληνες κι οι Αρμένιοι της Μικράς Ασίας ανέρχονται σε 3 εκατομμύρια, οι μουσουλμάνοι σε πέντε. Αν αφαιρεθούν οι Κούρδοι και τα νομαδικά φύλα, οι Τούρκοι ούτε εις τέσσερα εκατομμύρια φτάνουν".
    Ο Γάλλος αξιωματικός L. Lamouche, που επισκέφτηκε ως μέλος επίσημης αποστολής την Τουρκία, στο L' organisation Militaire de l' Empire Ottoman γράφει "Οι Τούρκοι δεν υπερβαίνουν τα 38% του πληθυσμού της χώρας".
    Ο Fontanier στο Voyages en Orient, Paris 1829 γράφει "γίνεται λόγος περί Τουρκικής πλειονοψηφίας ενώ αυτή δεν υπάρχει".

    Ο Τούρκος Refik Nevzad στο La Federation Ottomane, Paris 1915 λέει πως οι Τούρκοι μαζί με τους εξοθωμανισθέντες ανέρχονται στο 44,8%. Τέλος, η συμφωνία μεταξύ των Τουρκων και των εν Τουρκια ελληνικών πολιτικών οργανώσεων στις αρχές του 1912 κάνει λόγο για 2,5 εκατομμύρια Έλληνες στη Μικρα Ασία (μαζί με τα σαντζάκια Αδάνων και Αντάκιας), οπότε τα 2,66 εκατομμύρια που αναφέρει ο Σκαλιέρης δεν απέχουν και πολύ από την αλήθεια.
    Τη συμφωνία αυτή είχαν δεχθεί όχι τίποτα παρακατιανοί Τούρκοι, αλλά ο τότε Μέγας Βεζύρης Κιαμήλ Πασάς, ο τότε καθηγητής συνταγματικού δικαίου μετέπειτα εν Ρώμη αντιπρόσωπος της Κεμαλικής Εθνοσυνέλευσης Αρίφ Μπέης, Στρατάρχες, πολλοί στρατιωτικοί και αριστοκράτες Τούρκοι. Και είχαν μάλλιστα υποσχεθεί για περισσότερες έδρες, δηλαδή πως υπήρχε περισσότερος των 2,5 εκατομμυρίων πληθυσμός Ελληνικός στην Μικρά Ασία...."

    ReplyDelete
  192. Και η σύνοψιιιις:

    Λοιπόν, για να τελειώνω κι εγώ με την ομφαλοσκόπηση (ντίγκι-ντίγκι-ντίγκι το σκουλαρίκι, σώνει, το κούρασα πια!). Πώς συνδέονται πάρτυ με πολιτικά με τραίνα?
    (Κλείνεις τους 300 στην υπερταχεία για Αγία Πετρούπολη & κάνεις πάρτυ? Μπα!)

    Σήμερα ήταν ένα από αυτά τα Σάββατα που ζητάς να χαρείς λίγο τα παιδιά σου, αλλά τά’χεις φτύσει, είσαι χώμα, νεκρός, πτώμα, πώς το λένε! Και με το που ορμάν επάνω σου τα πανέξυπνα βλαστάρια σου (που οσμίζονται με τη μία τι παίζεται) διεκδικώντας τα χρωστούμενα, και σε δευτερόλεπτα αρχίζουν να σε... καννιβαλίζουν, λες «πότε θα γυρίσω δουλειά τη Δευτέρα να ξεκουραστώ!»....

    Γυρνώντας από άλλο ένα overdose παιδικών πάρτυ (που ΟΚ, σου αφήνουν μετά από πολλές μέρες μια όμορφη & απαλή αίσθηση, μια ζωντάνια χρωμάτων και γέλιων και παιδικής αστείρευτης ενέργειας) ήθελα «να τα πω» στους φίλους του μπλογκ, μια που έχουμε «νέο» ύφος και δεν το κάνουμε forum (λέμε τώρα...). Ηθελα να μοιραστώ μαζί σας κομμάτι σαν κι αυτά που μοιράζονται άλλοι φίλοι μας όταν –εν μέσω «Θέματος» με το θήτα κεφαλαίο - λένε κάτι απόλυτα δικό τους, a loop within the loop.

    Το ότι οι φίλοι που θα άκουγαν με προσοχή και θα έγραφαν τα αντίστοιχα δεν ήταν εδώ, ώστε να «πάει» η σχολιαστική κουβέντα προς αυτή την κατεύθυνση, δε σημαίνει απολύτως τίποτε. Το καλό ή κακό δεν το μετρώ με το πόσα θετικά ή αρνητικά σχόλια προκαλεί. Αλίμονο! Ο Γάτος γράφει για ποστ, με περισσή ευκολία, μερικά στιγμιότυπα ή σκέψεις, με τόσο «ζουμί», που μπορούμε να σχολιάζουμε εις το διηνεκές.

    Και να πεις ότι σήμερα δεν είχε 4 διαφορετικές ενότητες:

    1. Διάδοχες Καταστάσεις
    2. Ευθύνες για το Μέλλον του Μπλογκ
    3. Μαύρα Μεσάνυχτα περι Ελληνικών Μπλογκς και φυσικά,
    4. Ελληνες Βουλευτές, Καλοί Μανατζερς and why?

    με τόσες υπο-ενότητες από κατω... Απλώς πιαστήκαμε κατά συντριπτική πλειοψηφία με το τελευταίο (δείτε ποιοί μπήκαν αρχικά, πώς το έπιασαν, πώς το συνέχισαν και πώς το πήραμε γενικώς σχοινί-κορδόνι στο ίδιο μοτίβο).

    Δηλαδή απορρίψαμε σχεδόν τα ¾ του σημερινού ποστ. Αντε, τα 2/4, το 1/2 δλδ, να μας χαρίσω το ότι μπορεί κάποιος να θεώρησε το «Διάδοχες Καταστάσεις» ως απλή «διαπίστωση» του Δον και να μην ήθελε να σχολιάσει παραπάνω.

    Το να κολλήσει το θέμα με τα πάρτυς όμως μπορεί να γίνει με όλα:

    1. Με τις διάδοχες καταστάσεις («πριν» και «μετά», διαφοροποιείται απλώς το περίβλημα, το context αν θέλετε, το content -η χαρά, η έξαψη των «παιδιών» είναι πάντα ίδια).

    2. Με τις ευθύνες για το μέλλον του μπλογκ (να το «τεστ της χλωρίνης» που λέγαμε με μια φίλη μου νωρίτερα, το αν είναι ανθεκτικό το ύφασμα θα φανεί με την χλωρίνη, οχι με το woolite. Γράφουμε δλδ αυστηρά και μόνον στην αναμενόμενη κατεύθυνση και we go with the flow ή ανοίγουμε υπο-θέματα? Κι ακόμη και στην αναμενόμενη κατεύθυνση, ποιά η «παλιά εθνική οδός»? Ποιού ύφους σχόλια «περνάνε»? Υπάρχει ζύγι?

    Παρεμπιπτόντως, μην ακούσω ξανά για ασυλία! Ναι, ακούω και πολύ καλά λόγια, τολμώ να έχω και παράπονο? Αλλά τις πληγές απο φίλια πυρά στιγμές που δεν γνωρίζετε όλοι, και το γενικότερο χέσιμο (pardon my french) & άδειασμα που έχω φάει εδώ μέσα δεν το τρώει εύκολα άνθρωπος, ξεκινώντας από τον ίδιο το Δον. Ο οποίος, ως ΓΑΤΟΣ που είναι, φροντίζει πάντα να το κάνει σε σχόλιό του υπογείως, ώστε να το καταλαβαίνω στο φουλ & να με τσούζει μεν, να μην μπορώ όμως να παραπονεθώ. Από τη στιγμή που δεν είναι εξώφθαλμο, με πατάει στο ότι πέραν του δίκιου που έχει, τον σέβομαι πολύ για να το γυρίσω σε κοκκορομαχία. Κι έτσι αντί να αντεπιτεθώ, σκάω, κολυμπάω και προσπαθώ την επόμενη φορά να είμαι μια στάλα καλύτερη. Ναι, ξέρω έχω πολύ δρόμο ακόμη!

    3. Στα μαύρα μεσάνυχτα τώρα (περί των μπλογκς) – ορίστε κύριοι, μπείτε και δείτε όχι μόνον μπλογκ, αλλά τέτοιον πλουραλισμό σχολίων & σχολιαστών που είναι να σου φεύγει το κεφάλι πώς θ’ανταπεξέλθεις σε τέτοιο υλικό κάθε μέρα (για να κλέψω λογια του ΝΔ εδώ). Αυτό το μπλογκ δεν θα κλείσει ποτέ όσο υπαρχουν τέτοια μυαλά να το τροφοδοτούν εκατέρωθεν – τηρουμένων των αναλογιών μεν, but still. (Βγάζω τον εαυτό μου απ’έξω, εγώ είμαι όλο πλεξούδες, όχι μυαλά!)

    4. Ακόμη και στο τελευταίο θα μπορούσα να το κολλήσω, στο περί πολιτικών και managers, και αυτό το έκανα, δείτε παράδειγμα «πρόσληψης» Ντόρας.

    Μετά τα πάρτυ βέβαια, συντονίστηκα κι εγώ στα του τελευταίου κομματιού του ποστ, περί πολιτικών. Με τον γνωστό μου τρόπο (αν δεν προκληθεί... αυτεπαγγέλτως αντίρρηση δε γίνεται, δεν!). Κι έγραψα μερικά σχόλια επ’αυτού.

    Για τελευταίο πλέον άφησα κάτι που ήθελα να πω στον andy από το πρωί που διάβασα το χτεσινό ποστ και το καταπληκτικό του κομμάτι (γράφει δια της αφαίρεσης κι αυτό με κάνει να τον «καμαρώνω» απεριόριστα). Για το τραίνο και τις βαλίτσες, να πω και αυτό για την εσωστρέφειά μας, ότι μια χαρά πάμε, ας αφήσουμε όμως τις βαλίτσες μας πίσω. Δεν έχουν θέση εδώ πια.

    «Γιατί να μας βαραίνουν οι προκαταλήψεις και τα πάσης φύσεως «πυρομαχικά» μας (τα μπαγκάζια της πραγματικής μας ζωής) κι εδώ, στο τραίνο της εικονικής μας ζωής? Δεν μας κάνουμε εμείς, σκέτοι? On the rocks?»

    Κι από την αρχή είχα πει ότι κάπως θα τα συνδέσω και περίμενα να δω πώς θα μου βγει. Ε, έτσι μου βγήκε. Κι όσο και να διασκέδασα την τροπή που πήρε η κουβέντα για τα πολιτικο-διοικητικό-επιχειρησιακά, άλλο τόσο τρέμω μήπως ο Γάτος ξυπνήσει κάποια στιγμή και φρικάρει με το ότι εύκολα ξαναπέφτουμε στη λούμπα του προηγούμενου ύφους και του βάζουμε... όλο και περισσότερο κάρβουνο!

    Φοβάμαι. Οτι για να έχουμε την high speed ντρόγκα μας εμείς, θα τον ζουλήξουμε πολύ. Οχι, δε μασάει εύκολα, οι ταχύτητες αντίδρασής του είναι ασύλληπτες, υπερηχητικές πραγματικά. Και σίγουρα κι εκείνος θα γουστάρει πιο πολύ όταν είναι το μπλογκ τόσο sexy (in the sense of mentally alluring & lucrative). Αν όμως κάποια στιγμή δεν?....

    «Ένιωθα εντελώς άσχετος... Σκέφθηκα πως δεν με χρειάζεστε. Παράγετε μόνοι σας υλικό για συζήτηση.»

    Εχει το χιούμορ του αυτή η δήλωση. Εχει όμως και το «Μου κάνατε κατάληψη». Οπότε μέχρι να πειστώ για το τι ακριβώς αντέχει, θέλει κι αγαπά ο Δήμου, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε περισσότερο «on the rocks» κι εμείς, μέχρι να «το βρούμε».

    Αυτά τα ολίγα, όποιος μου κάνει περίληψη κερδίζει βόλτα με το κοχύλι μου.

    Οχι... on the rocks καλέ! Κανονικά!
    :))))
    (Εχω και κοχύλι, πάμε μια βόλτα???)


    Αντε καληνύχτα & όνειρα γλυκά....

    ReplyDelete
  193. -> Αφροδίτη

    Καληνύχτα, ξεκουράσου κορίτσι.
    Όνειρα γλυκά κι αύριο Κυριακή, μέρα να αφιερώσεις στην οικογένεια ότι πιο πολύτιμο έχεις.

    Έχεις δίκιο,
    ο καθένας μας έχει το βαλιτσάκι του γεμάτο αναμνήσεις γλυκές, πικρές.
    Ότι μας σφίγει την καρδιά προσπαθουμε να το πακετάρουμε στις βαθιές τις τσέπες, κλείνουμε ερμητικά, μην βγάλει η Λερναία Ύδρα το κεφάλι της.
    Ότι μας γαληνεύει τόχουμε επάνω επάνω.
    Μπορούμε να το ξεφορτωθούμε το βαλιτσάκι της μνήμης;
    Ποτέ όσο ζούμε ακόμη κι αν τρελλαθούμε.
    Είναι η ταυτότητά μας, η προσωπικότητά μας.
    Το βαλιτσάκι μπορεί να αλλάξει χρώματα αλλά δεν ελαφραίνει. Όσο περνάει ο χρόνος θα βαραίνει.
    Μόνο ο Θεός μπορει να ελαφρώσει το φορτίο κουβαλώντας μας στις πλάτες Του σαν πατέρας χαμογελαστός που θέλει σαν Ύψιστος να δει τα παιδιά του να κοιτάζουν την ζωή από ψηλά, ιδανικά, μακρυά από τις λάσπες τις αμαρτίας.

    ReplyDelete
  194. "Σας διαφεύγει ότι το νέο blog δεν είναι το ίδιο με το παλιό. Έπαψε να είναι debating society, να κάνει συζητήσεις επάνω σε γενικά πολιτικοκοινωνικά θέματα, έγινε πιο ανθρώπινο πιο προσωπικό και πιο αγαπησιάρικο. Και γι αυτό με έφερε στο να γράψω αυτό το κείμενο. Δεν θα το είχα γράψει για το παλιό.

    Η αποχώρησή και επιστροφή μου δεν ήταν απλή παλινδρόμηση - ήταν αλλαγή πορείας και ατμόσφαιρας."
    Friday, May 26, 2006 7:18:21 PM

    "Συμφωνώ απόλυτα. Όπως επίσης δεν βλέπω βασικές διαφορές στην διοίκηση ενός κράτους (ή ενός υπουργείου) και μίας μεγάλης επιχείρησης. Οράματα υπάρχουν και εδώ και εκεί. Το θέμα της κοινωνικής ευαισθησίας επίσης. Ένας μάνατζερ κράτους που δεν θα έπαιρνε μέτρα κοινωνικής ευαισθησίας (δυσαρεστώντας και στρέφοντας εναντίον του τους πολίτες) θα ήταν κακός μάνατζερ.

    Περιττό να πω - για να απαντήσω και εγώ στο ερώτημα που έθεσα - ότι κανένα από τους πολιτικούς αρχηγούς δεν θα εμπιστευόμουν ως μάνατζερ..."
    Saturday, May 27, 2006 6:26:57 PM

    "Μα ο κερδοσκόπος τεχνοκράτης θα ήταν κακός κρατικός μάνατζερ. Ίσα -ίσα ο καλός μάνατζερ θα προσπαθούσε να εξασφαλίσει τις συντάξεις. Μην μπερδεύετε τον μάνατζερ με τον κεφαλαιοκράτη.
    Saturday, May 27, 2006 6:35:15 PM
    Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι οι περισσότεροι εδώ δεν έχουν ιδέα από μανατζμεντ - συγχέουν τον μάνατζερ με τον επιχειρηματία.

    Σε μία επιχείρηση αυτά τα δύο συμπίπτουν - ο μάνατζερ έχει στόχο το κέρδος.

    Αλλά αν αναλάβει ένα κράτος ή ένα υπουργείο - οι στόχοι αλλάζουν. Management by objectives λέγεται αυτό.

    Για τον κρατικό μάνατζερ οι στόχοι θα είναι η ευημερία του κόσμου, η διασφάλιση του κοινωνικού κράτους, η ειρήνη, η ανάπτυξη της παιδείας κλπ.

    Και η ικανότητά του στο διοικείν θα φανεί αν πλησιάσει αυτούς τους στόχους."
    Saturday, May 27, 2006 7:40:45 PM

    -Ναι, το "νέο" blog έπαψε να είναι debating society να κάνει συζητήσεις σε πολιτικοκοινωνικά θέματα, έγινε πιο προσωπικό, πιο αγαπησιάρικο. Αλλαγή πορείας και ατμόσφαιρας -όχι παλινδρόμηση.

    Ναι, μου διέφυγε αυτό κύριε Δήμου.

    Ευτυχώς ήρθατε εσείς σήμερα και μου το επιβεβαιώσατε. (Ένα αγαπησιάρικο ημερολόγιο που κάνει ερωτήσεις στους επισκέπτες –προκαλώντας και αποζητώντας την απάντησή τους...καινοτόμο ημερολόγιο "σαν αυτά του παλιού καλού καιρού" - για το ποιους πολιτικούς θα προσλάμβαναν ως μάνατζερ!!!!!!!)
    Το χθεσινό ποστ δεν θα το είχατε γράψει για το "παλιό" blog και το σημερινό (μαζί με τα σχόλιά σας) δεν θα έπρεπε να το είχατε γράψει για το "νέο".
    Δηλαδή θα φταίω εγώ τώρα αν πω πως άλλα λέτε κι άλλα κάνετε; Προς τι οι δηλώσεις όταν δεν συνοδοιπορούν με τις πράξεις; Επιμένω γιατί θα περίμενα ανάλογη συμπεριφορά από οποιονδήποτε (ή σχεδόν οποιονδήποτε) bloger, όχι όμως από έναν τόσο αξιόλογο σκεπτόμενο άνθρωπο και αγαπημένο συγγραφέα. Επιμένω γιατί ετούτη η σύγχυση και η ασυνέπεια με πληγώνει.
    Κύριε Δήμου γιατί το ζορίζετε; Αφήστε το να κυλήσει όπου σάς πάει. Μην εκτίθεστε περισσότερο.

    Ζητώ συγγνώμη που γράφω μόνο κάνοντας κριτική. Παρόλα αυτά διαβάζω τα ποστ σας και τα σχόλια των επισκεπτών- κατοικοεδρευόντων.
    Και προσδοκώ...
    Ζητώ και πάλι συγγνώμη -φαίνομαι κακός. Δεν είμαι. Η προσδοκία μου είναι το blog να στέκεται πάντα στο ύψος του δημιουργού του. Τον τελευταίο καιρό το blog είναι η σκιά του. Σχολιάζω μήπως βγει σε καλό. Γιατί οι αντιφάσεις βγάζουν μάτι. Και θλίβουν.
    Και πολλοί επισκέπτες βοηθούν σ'αυτό. Άσε που άρχισε να θυμίζει στήλη δια αλληλογραφίας περιοδικού του '70 (τα περιοδικά, κληρονομικά από τον εκλιπόντα πατέρα μου).
    Στενάχωρο.
    Λυπάμαι.
    Δεν ξαναμιλώ.

    ReplyDelete
  195. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  196. Πονηρή ερώτηση!
    Τι είδους επιχείρηση θα είχα και με ποιούς θα συναλλασσόμουνα; Αν οι πελάτες μου θα ήταν έλληνες πολίτες φυσικά και θα τους προσελάμβανα. Και με παχουλούς μισθούς μάλιστα για να μη μου φύγουνε.Κοροιδεύουν τόσο πετυχημένα τον ελληνικό λαό (τα τελευταία τουλάχιστον 30 χρόνια που ας πούμε ότι παρακολουθώ τα κοινά) που δε θα μπορούσα να βρω καλύτερους. -Πως είπατε; Αν συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου στα κορόιδα; -Μα φυσικά! Πρώτο και καλύτερο.- Και τι κάνω γι αυτό; ΤΙΠΟΤΑ!!! ή μάλλον όχι ακριβώς τίποτα. Επιδίδομαι στο εθνικό μας σπορ.-Και ποιο είναι αυτό; -Η ΓΚΡΙΝΙΑ. Περιφέρομαι από παρέα σε παρέα (τελευταία και από blog σε blog)και τη μια μου φταίει ο Καραμανλης την άλλη ο Παπανδρέου .... (δεν χρειάζεται να τους αναφέρω όλους)ΟΛΟΙ ΜΟΥ ΦΤΑΙΝΕ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ!!! Και ούτε που μου περνάει από το μυαλό ότι η ζωή μου θα ήταν πολύ καλύτερη όχι αν ήμουν πιο πλούσιος ή αν άλλαζαν όλοι αυτοί αλλά αν άλλαζα εγώ. Αν συνειδητοποιούσα το μερίδιο ευθύνης που μου αναλογεί και συνέβαλλα στη βελτίωση της κοινωνικής ζωής αυτού του τόπου (από κει ξεκινάνε όλα).Μερικές φορές νομίζω ότι η μιζέρια και η κακομοιριά είναι περασμένες στα χρωμοσώματα μας. Αλλά εδώ και ώρα είμαι εκτός θέματος...

    ReplyDelete
  197. 3+1 ερωτηματικά

    Ποιος θα μπορούσε να κάνει θα κάνει το επόμενο Eλληνικό blog με 300 σχόλια και 2.000 καθημερινούς αναγνώστες;

    Γιατί μαζεύει τόσους losers, τόσα trolls, τόσους κολλημένους;

    Γιατί η "αντιπολίτευση" θεωρείται πιο εύκολη από την "κολακεία";



    Γιατί το blog του ΝΔ είναι τόσο δημοφιλές;

    ReplyDelete
  198. @andy
    1)κανείς δεν έχει όλα τα προσόντα για κάτι τέτοιο(βλέπε 4)
    2)μέσα σε 2000 ανώνυμους είναι λογικό να υπάρχουν και αυτοί, και επειδή η απόψεις του συγγραφέα είναι κάπως αιρετικές.
    3)πιο δύσκολη θεωρώ την αντιπολίτευση .Σε αυτό το μπλογκ συμβαίνουν και τα δυο.
    4)γιατί είναι ο μόνος Blogger που είναι: διάσημος ,στοχαστής, συγγραφέας,ξερει να χειρίζεται αρκετά καλά τους σχολιαστές, έχει χιούμορ κλπ

    ReplyDelete