Sunday, November 05, 2006

Κλέβοντας χρόνο

Συνάντησα προχθές ένα παλιό συμμαθητή μου.

Σχεδόν δεν τον αναγνώρισα.

Όχι επειδή είχε γεράσει. Αντίθετα. Φαινόταν δέκα χρόνια νεότερος από την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε.

- Ρε συ, πως ξανάνιωσες έτσι;

Μου έκλεισε το μάτι. Και μετά ψιθυριστά με ενημέρωσε.

Μερικές πλαστικές μικρό-επεμβάσεις του είχαν αφαιρέσει τις σακούλες κάτω από τα μάτια, τα κρεμάμενα διπλοσάγονα, τις ρυτίδες στα πλάγια των ματιών. Μία επιτυχημένη εμφύτευση μαλλιών του είχε σχεδόν εξαφανίσει την φαλάκρα – και φυσικά η νέα κόμη ήταν γκρίζο-ασημιά και όχι άσπρη. Είχε ένα υγιές χρώμα δέρματος που οφειλόταν σε μετρημένη έκθεση στον ήλιο. Πήγαινε κάθε μέρα στο γυμναστήριο για τα υπόλοιπα – παράστημα, βάδισμα, στήσιμο.

Και δεν φαινόταν μέρα πάνω από τα 60!

Θυμήθηκα μία εκπομπή που είχα δει στο Παρίσι – πρέπει να ήταν το 1987. Εκεί ένας γνωστός συγγραφέας και ακαδημαϊκός, εξηγούσε πως, μετά από ένα έμφραγμα όπου είχε δει τον Χάρο με τα μάτια του, αποφάσισε ότι αφού επέζησε έπρεπε και να ξανανιώσει. Έβαψε κατάμαυρα τα μαλλιά και το μουστάκι του, έκανε διάφορες πλαστικές, νυμφεύτηκε μία θαυμάστριά του 40 χρόνια νεότερη (εκείνος ήταν στα 70 φεύγα) και – το πιο εντυπωσιακό – έγινε και πατέρας.

- Αφού γλίτωσα τον θάνατο, όφειλα να ζήσω στο 100%, είπε στην δημοσιογράφο που έπαιρνε την συνέντευξη. – Ό,τι τρικ μπορούσα να κάνω για να ξεγελάσω τον χρόνο, το έκανα.

Τότε, είκοσι χρόνια νεότερος, αντέδρασα με απέχθεια και περιφρόνηση σε αυτό το show. Σήμερα τον ξανασκέπτομαι με συμπάθεια. Τον καταλαβαίνω, αν και δεν θα τον ακολουθούσα.

Γιατί όμως; Αν έχουμε την δυνατότητα είτε να διορθώνουμε τα άσκημα της εμφάνισής μας, είτε να ανακόπτουμε την φθορά, γιατί να μην το κάνουμε. Ένας νεαρός, γιός γνωστού, είχε κάτι μεγάλα αυτιά που φύτρωναν κάθετα προς το κρανίο του. Ήταν σαν τον Jumbo το ελεφαντάκι, σε πτήση. Ενώ είχε ωραίο πρόσωπο, δεν πρόσεχες παρά μόνο αυτά τα τεράστια πτερύγια. Η πλαστική τα διόρθωσε και έγινε μια χαρά παιδί.

Από την άλλη βλέπω κάτι κυρίες που από το τσίτωμα φαίνονται να γελάνε συνέχεια. Η επιδερμίδα τους, από το τράβηγμα, κοντεύει να μουμιοποιηθεί. Πού είναι το όριο;

Βέβαια ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο που δικαιούται να μιλάει για εμφανισιακά θέματα, είμαι εγώ. Μετά το σοκ της εφηβείας (όπου κατέληξα πως ήμουν χοντρός και άσκημος) έπαψα να ενδιαφέρομαι για την εξωτερική μου εμφάνιση. Απώθησα ολοκληρωτικά το θέμα. Μου άρεσε πολύ να επαναλαμβάνω τους αγγλικούς στίχους:

And as for my face, I don’t mind it
Because I’m behind it.

Άλλοι κοιτάνε βιτρίνες για ρούχα και παπούτσια. Εμένα με πάνε με το ζόρι να ψωνίσω – κι αυτό μόνο αφού έχουν λιώσει τα παλιά. Αγοράζω ότι μου καθίσει σωστά εκείνη την ώρα και εξαφανίζομαι πάλι για μία τριετία. Μου φαίνονται πεταμένα λεφτά τα της εμφάνισης – ενώ αν ήταν γκάτζετ… Κουρεύομαι μόνο όταν το μαλλί φτάνει σε μήκος αντιαισθητικό. Και ποτέ δεν θα έκανα πλαστική – θεωρώ ότι το πρόσωπό μου είναι κάτι που έφτιαξα με κόπο επί τόσα χρόνια. Καθρεφτίζει όλη μου τη ζωή. Το γήρας μου είμαι εγώ.

Ωστόσο η παρουσία του συμμαθητή μου με προβλημάτισε – για τους άλλους. Κι αν είχε δίκιο; Αφού έχουμε τα μέσα να πολεμάμε τον χρόνο (πολύ πιο αποτελεσματικά από τις κρέμες και τα μαντζούνια που δεν κάνουν τίποτα) γιατί όχι;

Φοβόμαστε την γελοιοποίηση. Αλλά αυτή, αν έρθει, θα είναι απότοκος της κακίας (και του φθόνου) των άλλων. Σύντομα θα ξεχαστεί. Η νεότερη εμφάνιση όμως θα παραμείνει. Όσο αντέξει.

Και, αλήθεια, γιατί γελοιοποίηση; Και γιατί ιδιαίτερα στους άνδρες; (Στις γυναίκες είναι σχεδόν αποδεκτό). Χαμός έγινε όταν ο Μπερλουσκόνι έβγαλε τις σακούλες κάτω από τα μάτια. Μου είναι άκρως αντιπαθής – αλλά δεν δικαιούται και αυτός να πολεμήσει;

Γράφει ο Καβάφης:

Το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου
είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι.

Άραγε μπορεί ένα άλλο μαχαίρι να δώσει την λύση;

Τελικά, βέβαια, θα νικήσει ο χρόνος Αλλά ό,τι του κλέψει κανείς, είναι καλό. Ή μήπως όχι;


Raffaello, Leonardo, Duerer.

298 comments:

1 – 200 of 298   Newer›   Newest»
Stavros P (isisdoros) said...

Καλημέρα
Κατα τη γνώμη μου το θέμα είναι πιό ουσιαστικό.Δε κλέβουμε χρόνο μόνο με την διόρθωση της εξωτερικής εμφάνισης, κλέβουμε γενικά.Με θεραπείες ,εγχειρήσεις, φάρμακα προσθέτουμε χρόνο στην ζωή μας.Και καλά κάνουμε, μακάρι στο μέλλον να μπορέσουμε να κλέψουμε και άλλο.

Reactor69 said...

Αν το "ρεκτιφιέ" της Γιάννας "τιμωρείται" με πέντε χρονάκια, κύριε Δήμου σας συμβουλεύω να "κατεβάσετε" γρήγορα το post και να το κάνετε γαργάρα!

Αντιμετωπίζετε τρις ισόβια!

Τα νιάτα είναι γι' αυτούς που τα ζουν, όχι για εκείνους που τα "μοστράρουν".

Miltos said...

Σαίξπηρ: "Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος απο χρόνο".
Όλη η προσπάθεια του είναι να τον νικήσει.

doctor said...

Πιστεύω ότι και εδώ ισχύει το "Παν μέτρον Άριστον".

Η νεότητα όμως αναδύεται από την προσωπικότητα, δηλαδή από το "είναι" και όχι από το "φαίνεσθαι".

Εσείς κ.Δήμου γράφετε ως έφηβος, ως παιδί που ρωτάει συνεχώς, ενώ θα έπρεπε στην ηλικία σας τα ρούχα σας να μυρίζουν λιβάνι και να κακολογείτε νυχθημερόν τους νέους από ζήλια αναπολώντας τα χρόνια τα δικά σας, τα "αγνά"...

Ενώ ο Μπερλουσκόνι ο κακόμοιρος...

Αμ, η Στάη; Φαντάζεστε να την δείτε πρωί μόλις ξυπνάει πριν βάλει τα οικοδομικά υλικά;;;

doctor

Stavros Katsaris said...

Καλημέρα!
Ενδιαφέρον και το σημερινό ποστ.
Και δύσκολο να απάντησεις οριστικά και τελεσίδικα!
Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του προβλήματα και τα δικά του θέλω.
Πως μπορείς να κρίνεις κάποιον που κάνει μια τέτοια επέμβαση όταν είσαι 28?
Αγάπαμε τον εαυτό μας από θέση ισχύος.
Μας αρέσει έτσι όπβς είμαστε.
Ναι αλλά δεν είναι όλοι έτσι!
Τα προβλήματα πολλές φορές είναι ακόμη πιο σοβαρά.
Δεν είναι μόνο αισθητικής.
Έχω γράψει και παλιότερα για το προσωπικό μου πρόβλημα με την παχυσαρκία μου.
Οδηγήθηκα στην απόφαση του γαστρικού δακτύλιου προκειμένου να γλιτώσω από βέβαια μελλοντικά προβλήματα.
Σήμερα είμαι -50 κιλά και σίγουρα νιώθω τρισευτυχισμένος που έκανα μια τέτοια επιλογή!
Για κάποιον που είναι 10 κιλά βαρύτερος υπάρχει η δίαιτα για μένα που όμως ήμουν 60 κιλά υπέρβαρος δεν ήταν τόσο απλό.
Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει και με 2 ανθρώπους που έχουν μεγάλα αυτιά ας πούμε.
Ο ένας να είναι απλώς λίγο μεγάλα και στον άλλον να είναι σημείο αναφοράς.
Λογικό το βρίσκω ο δεύτερος να ψάξει μια δραστική λύση.
Πολλές φορές βέβαια οι δυνατότητες που δίνει η επιστήμη γίνονται αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής αλλά η τελευταία που φταίει γι' αυτό είναι η επιστήμη.
Κάπου διάβαζα για την μεταμόσχευση προσωπείου.
Στην αρχή σοκαρίστηκα αλλά μετά διαβάζοντας τη λίστα αναμονής ένιωσα κατανόηση.
Άνθρωποι με παραμορφωμένα πρόσωπα εκ γενετής, παιδάκια που έχουν καεί, τραυματίες από τροχαία περιμένουν πως και πως την εφαρμογή της μεταμόσχευσης προσωπείου για να κερδίσουν τη ζωή τους.
Είμαι σίγουρος οτι η συγκεκριμένη επέμβαση θα γίνει αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής και πολλών υπερβολών αλλά δεν έχει κανείς το δικαίωμα να στερήσει από αυτούς τους ανθρώπους την ευκαιρία να ζήσουν όπως όλοι μας, χωρίς τη "ρετσινιά" του στιγματισμένου.
Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει εκφράσεις όπως ο καμμένος, ο αυτιάς, ο σημαδεμένος?
Τώρα για το κλέψιμο του χρόνου δεν μπορώ να εκφράσω άποψη, είμαι μόλις 28, πάντως το μαλλί μου δεν το βάφω!!!

x-taramas said...

Καλημέρα και από την χώρα του ταραμά!

Πρώτον δεν καταλαβαίνω πως κάποιος ή κάποια "κλέβει χρόνο" τσιτώνοντας το δέρμα. Απλώς θα αποχωρήσει όταν έρθει η ώρα με πιό λείο πρόσωπο...

Το λίφτινκ μου είναι απεχθές όχι γιατί είμαι νέος ή ωραίος, αλλά γιατί νομιμοποιεί έναν από τους πιό σιχαμερούς ρατσισμούς της κοινωνίας μας. Αυτόν που κατατάσσει
τους ανθρώπους σε όμορφους και άσχημους (με εντελώς ύποπτα κριτήρια), αυτόν που κάνει τους ηλικιωμένους να φαίνονται αποκρουστικοί και που θέλει τις γυναίκες να είναι ανάφτρες για να τους επιτραπεί η κυκλοφορία.
Δεν έχω πρόβλημα ούτε με τις ρυτίδες, ούτε με τις αυτάρες, ούτε με την κυτταρίτιδα. Αντίθετα αποστρέφω το βλέμμα από τις αγκυλωμένες και γυαλισμένες φάτσες των "ωραίων".
Ούτε λεπτό δεν κλέβει κάποιος με το λίφτινκ. Μόνο αποδέχεται νοοτροπίες που φέρνουν κατάθλιψη...

Anonymous said...

πραγματικά αλλάζοντας την εμφάνιση σου ... παραποιείς κάποιο μέρος της προσωπικής σου ιστορίας ...

ωστόσο αν μπορείς να νικήσεις αυτά που σε στέλνουν στην παθητική αναμονή του τέλους,

αν μπορείς να πεισθείς ότι το τέλος είναι αρκετά μακριά ώστε να μην σε απασχολεί [όπως για παράδειγμα νιώθουν οι νέοι]... τότε γιατί να μην το κάνεις;;

Αν αποδεχθείς την "ιστορία" σου γλιτώνεις μερικές χιλιάδες euro και ακόμα περισσότερο γλιτώνεις από άγχη, ανασφάλειες και κερδίζεις την ευκαιρία να ζήσεις μια διαφορετική περίοδο.

Αν δεν την αποδεχθείς και επέμβεις...μπορεί να ζήσεις μια ακόμη νεότητα [κακέκτυπο ;; της πρώτης] και ίσως σου στερήσεις μια δεύτερη περίοδο της ζωής που και αυτή θα έχει τα συναρπαστικά της κομμάτια.

Αλλά στον άνθρωπο ο φόβος του τέλους επικρατεί...

nosyparker said...

Αν και δεν είμαι αρνητική σε οποιαδήποτε μορφή πλαστικής χειρουργικής επέμβασης, ένα με προβληματίζει: το ότι αναλωνόμαστε κυρίως με την βελτίωση της εξωτερικής μας εμφάνισης ενώ θα 'πρεπε να μας ενδιαφέρει γενικότερα η βελτίωση του Εαυτού μας εκ των έσω. Πόσοι από μας το κάνουν;
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ένα μικρό lifting τους βελτιώνει την ψυχολογία (δεκτόν) αλλά γιατί να σταματάμε μόνο εκεί; Τότε να επιστρέψουμε στην καθ΄ολα υγιεινή ζωή, ν' ασπαστούμε φιλοσοφίες, να κάνουμε γιόγκα κ.ό.κ. Αλλά όοοοοχι, θέλουμε την εύκολη λύση, το μαχαίρι και τα botox.
Εντάξει, στα 40 μου ίσως να κάνω ένα μποτοξάκι, αλλά τι νόημα θα έχει; θα έχω 3 ρυτίδες λιγότερες, ε και;
Εδώ ο κόσμος χάνεται....
Καλημέρα σας κι ευχαριστώ.

Demosthenes said...

Συμφωνώ σε σημαντικό βαθμό με τον Ντόκτορ.

α) Παν μέτρον άριστον
β) Η ουσιαστική υγεία μετράει και η νεότητα φαίνεται στη ζωντάνια της σκέψης και όχι στο τσιτωμένο πρόσωπο.

Το θέμα είναι κάθε τι ιδιαίτερο/διαφορετικό που "έχεις" να το "φέρεις" με αυτοπεποίθηση (και κυρίως να μην το κρύβεις). Τότε το "επιβάλεις" και στους άλλους, αν όχι όλους, σε αρκετούς/ες.

Τόσο επιφανειακές και ευμετάβλητες είναι σήμερα οι "επιταγές" της "Αγοράς", της "Κοινωνίας", των διαφόρων προτύπων και μοδών, διεθνώς. Ευτυχώς!

Αρκεί να το φιλοσοφήσεις και να είσαι συνειδητοποιμένος για αυτό που είσαι.

Π.χ. ο γράφων που χάνει ολίγον το μεαλλί του χάρηκε πολύ όταν το να ξυρίζεις το κεφάλι σου έγινε ολίγον "μόδα". Τίποτα δεν είναι πιό αποκρουστικό από το ψεύτικο και τίποτα ψεύτικο τελικά δεν μπορεί να καλυφθεί 24/24, 365/365. Αντί για "θαλλασοδάνεια" που καλύπτουν π.χ. τη τοπική έλλειψη μαλλιών, τα κόβεις κοντά και θαρετά ή και τα ξηρίζεις τελείως και "σε όσους αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε". Και στην ομορφιά, και στην αγορά εργασίας, και παντού.

Αυτό σημαίνει "αντίσταση" και "επανάσταση" σήμερα: προσωπικές είναι και σίγουρα όχι ομαδικές/μαζικές και στους δρόμους.

Διότι τελικά οι "επιταγές" της αγοράς ή της μόδας΄κτλ δεν έχουν αντίκρυσμα. Διότι και η άλλη πλευρά (εργοδότες, εραστές, κτλ) δεν ξέρουν τελικά τι θέλουν. Αναζητούν συνήθως το τέλειο και καταλήουν είτε με το ψεύτικο είτε σε άτακτη υποχώρηση από τις αρχικές μη-ρεαλιστικές ¨προσδοκίες τους. Και κάθε άτακτη υποχώρηση είναι άνευ μέτρου.

Πολλές γυναίκες, ειδικά στην Αμερική, είναι "εγκλωβισμένες" στα πρότυπα της μόδας, μεταβάλλοντας τες σε 20-χρονους (και όχι εικοσάχρονες) πάρα σε γυναίκες.

Τα πρότυπα είναι φασιστικά. Ας σπάσουμε τα καλουπια και ας αναγορεύσουμε επιτέλους τον πλουραλισμό και τη διαφορετικότητα σε πλεονέκτημα, ατομικό και "κοινωνικό" και "εθνικό" (το να έχεις ένα έθνος βασισμένο στον πλουραλισμό και όχι το uniformity).

Ποιοί είναι οι εχθροί του διαφορετικού και του πλουρελιαστικού. Πολλοί, πάρα πολλοί και πολλών ειδών και για πολλούς (σορτερμιστικούς κυρίως) λόγους. Μεσοπρόθεσμα και ορθολογικά σκεπτόμενοι, οι περισσότεροι εχθροί τους θα γίνονταν φίλοι αντί για εχθροί τους.

Π.χ. μιά γυναίκα χωρίς ρυτίδες, χωρίς λίγη κυταρίτιδα, χωρίς λίγα παχάκια δεν είναι ρήαλ, είναι αποκρουστικά "πέρφεκτ". Το ίδιο και ένα βιογραφικό, ένας εργαζόμενος, ένας εργοδότης-επιχείρηση, κτλ. όπου βλέπεις τελειότητα, τρέχα μακριά. Κάτι πολύ "αρνητικό" κρύβεται.

σκουληκοτρυπα said...

O Οσκαρ Ουαιλντ ειχε πει οτι η
ομορφια εχει πιο μεγαλη δυναμη απο το μυαλο γιατι δεν χρειαζεται να αποδειξει την υπαρξη της.

Φαινεται οτι η ομορφια, ιδιαιτερα σημερα αποκτα τασεις κοινωνικου ρατσισμου,
λογω "μοντελοποιησης" στερεοτυπων ομορφιας, ομως γενικοτερα αποτελει
ενα διαχρονικο κοινωνικο κριτηριο.

Ακομα και σε βιολογικο επιπεδο
αποτελει ενα κριτηριο φυσικης επιλογης του συντροφου, εκφραζοντας
την ικανοτητα αναπαραγωγης και αποκτησης υγειων απογονων.

paragrafos said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Nikos Dimou said...

Aν ψάξετε στο Google για plastic surgery θα τρελαθείτε!

Εκατοντάδες τύποι επεμβάσεων σε όλα τα όργανα του σώματος - ακόμα και σε όσα δεν φαντάζεστε.

Θεωρητικά μπορείς να γίνεις "άλλος άνθρωπος".

ΟΚ - μόνο εξωτερικά.

Αλλά το εξωτερικό δεν επηρεάζει το εσωτερικό;

paragrafos said...

Εγωισμός

Θυμάμαι, με νοσταλγία, πως η μανούλα μου ήταν πάντα ευπαρουσίαστη και γι΄αυτό με κολάκευε αφάνταστα να μου λενε ότι της μοιάζω. Όμως, λίγο οι ταλαιπωρίες της, λίγο οι δεκαετίες, και το άσπρο προσωπό της τσάκισε και κρεμόταν σαν κρινος ραγισμένος, ενώ τα άλλοτε λυγερά της πόδια είχαν παραμορφωθεί (φλεβίτιδα) από τις ατελείωτες ώρες υπερεργασίας και ορθοστασίας. Μονάχα τα πελώρια μάτια της, πεισματικά εξακολουθούσαν να αμύνονται στο χρονο, μάταια όμως...

ΈΤσι, μερικούς μήνες πριν το γάμο μου, στα εξήντα δύο της (κι ενώ τα οικονομικά μας δεν ήταν πλέον καθόλου άσχημα) τής πρότεινα, μάλλον δειλά, αν ήθελε να "ξανανιώσει", όπως είχε κάνει πολύ πετυχημενα και η κυρία Στέλλα, μια συνάδελφός της. "Γιατί, αν... ξανανιώσω θα μ΄ αγαπάς περισσότερο;", με πείραξε, η καημένη. Αντις ν΄απαντήσω, την αγκάλιασα και τότε ένιωσα δυνατά πόσο με πλήγωνε η φθορά της. Δεν άντεχα, δεν μπορούσα να τη βλέπω τόσο πολύ οξυδωμένη...

Ηθελα λοιπόν εμένα να ξεγελάσω, που στεναχωριόμουνα, όχι τόσο γιατί εκείνη γέρασε, αλλά επειδή γέρασε ξαφνικά και πρόωρα κι ενόσω εγώ ακόμα ένιωθα μικρούλα και απροστάτευτη, που δεν άντεχα να την βλέπω να αποσύρεται από τη ζωή καταπονημένη, να πνίγεται στην κατάθλιψη της συνταξιοδότησης και να αργοπεθαίνει αβοήθητη πολύ πριν την χτυπήσει ο καρκίνος...

Με αγάπη

Παράγραφος

Somebody said...

Αποδεκτόν έως ένα βαθμό το να θέλεις να βελτιώσεις την ψυχολογική σου κατάσταση μέσω lifting ή με ότι άλλο.

Οταν όμως κάνουμε κάτι τέτοιο καλύπτοντας μία δυσμορφία που περνάει γενετικά στους απογόνους, τότε αυτό ακραία μπορεί να ξεφύγει από την καλυτέρευση του εγώ και, αν δεν ειπωθεί στον/στην μέλλοντα σύντροφο για μένα αποτελεί καραμπινάτη εξαπάτηση και χείριστη κοροϊδία...

Το καλύτερο lifting πάντως είναι η θετική αντιμετώπιση της ζωής και κάθε κατάστασης. Να μην αφήνεις το παιδί από μέσα σου να 'κοιμάται'. Αποδεδειγμένα, δεν γερνάς ποτέ, μα και όταν αυτό γίνει θα είσαι πάντα ένα γλυκό ηλικιωμένο άτομο.
Αν είσαι μουρτζούφλης, τα άσπρα μαλλιά και οι ρυτίδες θα αρχίσουν από τα 30 κιόλας.

Ζωντανό - μα πάαρα πολύ ζωντανό παράδειγμα, ο οικοδεσπότης μας εδώ.
Οταν είδα με άλλο άτομο το dvd της συνέντευξης στη Φλέσσα ανεφώνησε!
Μα είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να είναι 71 ετών???!

Demosthenes said...

"..Ηθελα λοιπόν εμένα να ξεγελάσω, που στεναχωριόμουνα, όχι τόσο γιατί εκείνη γέρασε, αλλά επειδή γέρασε ξαφνικά και πρόωρα κι ενόσω εγώ ακόμα ένιωθα μικρούλα και απροστάτευτη... Ηθελα να ξεγελάσω εμενα που δεν άντεχα να την βλέπω να αποσύρεται από τη ζωή καταπονημένη, να πνίγεται στην κατάθλιψη της συνταξιοδότησης και της τρίτης ηλικίας και να αργοπεθαίνει αβοήθητη πολύ πριν την χτυπήσει ο καρκίνος..."

Πολύ βαθύ, πολύ ΑΛΗΘΙΝΟ, πολύ θαρραλέο αυτό που έγραψες. Γροθιά στις εμφαινόμενες (αλλά επιφανειακές) "κυριάρχες δυναμικές" της "ΓΚΛΑΜΟΥΡΙΑΣ".

Όμως, η ζωή είναι πιό περίπλοκη. Τελικά είχες και ένα δίκιο. Η εμφάνιση αλλά κυρίως και συμπεριφορά της μητέρας σου "προμήνυε" ενδεχομένως ψυχολογική κατάσταση που οδήγησε ΙΣΩΣ τελικά σε αυτό που είπες.

----------------------

Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ "νεότητα" μας ίσως τελικά ενπόκιεται στην ινκανότητα μας να αφήνουμε πίσω μας τα βαρύδια του παρελθόντος (τα τραύματα), να κρατάμε τα θετικά στοιχεία από το παρελθόν, να πετάμε τα βαρίδια και να ανανεωνόμαστε, κυρίως "εσωτερικά". Και η μάνα μου σε αντίστοιχη φάση είναι και πιό βαριά και φοβάμαι την ίδια ακριβώς εξέλιξη. Γι΄αυτό έχω καλέσει ειδικούς για να την βοηθήσουν να ξανα-ανακαλύψει παλιά ενδοαφέροντα της είτε να βρει καινουργια. Διότι δείχνει να έχει "παραδοθεί" και αυτό όχι μόνον "σκοτώνει" εμένα αλλά και φοβάμαι ότι "χαραμίζει" τα χρόνια που της μένουν και αυτό το θεωρώ κρίμα. Because it ain't over until the fat lady sings. Μέχρι τότε ζούμε, εκτός αν έχουμε ξεχάσει να το κάνουμε ή υποσυνείδητα θεωρούμε ότι (για κάποιο "ενοχικό" ίσως λόγο) δεν "δικαιούμαστε". Κανείς όμως δεν αξίζει τέτοια self-imposed "θανατική ποινή". Αυτό με τρώει, το πως να ανατρέψω την εμφαινόμενη πορεία της μάνας μου προς αυτήν και να αναζωογονήσω τη θέληση της για ζωή!!! Σε ευχαριστώ ειλικρινά για την κατάθεση ψυχής που έκανες πιό πάνω.

Demosthenes said...

@ ΝΔ

"Αλλά το εξωτερικό δεν επηρεάζει το εσωτερικό;"

Μόνο στο βαθμό που η εκτίμηση μας για τον εαυτό μας καθορίζεται από την "εκτίμηση" που εκφράζουν οι άλλοι για μας βασισμένοι στην εξωτερική εμφάνιση μας.

Οι δυναμικές της εποχής (ερχόμενες από ΗΠΑ αλλά όχι μόνον) τείνουν να αναγορεύσουν την "παθητική" ομορφιά σε "ΟΜΟΡΦΙΑ" ενώ όμορφο είναι κάθε άτομο που έχει αυτο-πεποίθηση (ΣΣ δεν μιλάμε για arrogance, αλλά για αυτοπεποίθηση).

Η λογική του "στήνομαι" (κάνω "posing") παθητικά-σαν "άγαλμα" και οι άλλοι με θαυμάζουν (ως "άγαλμα"?? κοίτα αλλά μην αγγίζεις, μην πλησιάζεις), όντως βασίζεται στην "skin deep" ομορφιά, κύριε Δήμου, θαρρώ.

zoi20 said...

Το έζησα με τη μάνα μου που από τα 40 μέχρι τα 50-κάτι κόντεψε να μας τρελάνει όλους. Πάντως το αποτέλεσμα αυτής της μανίας ήταν να απομακρυνθούμε κ εγώ κ τα αδέρφια μου από κοντά της γιατί είχε γίνει πια κάτι σαν τρέλα. Ερχόταν στο σχολείο κ έτρεμε μήπως καταλάβουνε πως έχει μεγάλα παιδιά, αδιαφορούσε για τους βαθμούς μας κ την ένοιαζε μόνο ότι οι καθηγητές της έλεγαν πόσο ωραία είναι. Τώρα δείχνει πιο ήρεμη αλλά δεν είμαι κ σίγουρη.
Είναι να μη χάσεις το μέτρο, έτσι κ το έχασες, σε οποιοδήποτε τομέα, η ζωή σου ρημάζει.

Reactor69 said...

Λίγο τα ένστικτα της αναπαραγωγής, λίγο οι "κρεμάστρες" του Armani, both male and female, λίγο οι Ρουβάδες, λίγο οι Κουβάδες, πάρτο κύριος μες τη μούρη! Είσαι οικοδομικόν υλικόν χωματερής! Αν γεράσεις κιόλας... Χαράλαμπε!

Και ερωτώ: Αν δεν υπήρχαν οι καθρέφτες, οι λίμνες και οι ψωνάρες, τί ωραία που θα ήταν;

Είμαι στα -όσι ακόμα και όλα αυτά με επηρρεάζουν μόνο όσο τα ακουμπώ νοητά.

Υπάρχει όμως και κάτι που, παρότι μακρινό, τύλιξε το λαιμό μου σαν το χέρι του Χάρου. Λαβή παγωμένη και γερή...

Αλτσχάιμερ, λέγεται!

Οι ρυτίδες, οι σακούλες και τα καροτσάκια του σύγχρονου "σουπερμάρκετ" δεν μου λένε τίποτα, πλέον. Προτιμώ χίλιες φορές να γίνω σαν Τσόου Τσόου, παρά να καταντήσω γλάστρα σε ρόδες με αυτόματο πότισμα!

Εκείνο δεν "πληγή από φριχτό μαχαίρι", εκείνο είναι... εεε... ε...

Μας εύχομαι να παραμείνει για πάντα "Εκείνο"! Τα υπόλοιπα χεσμένα τα 'χω!

maiosone said...

"Ακούστε" προσεχτικά τον Καβάφη, όπως τον μνημόνευσε ο Νίκος, αλλά και το δημοτικό μας τραγούδι:
΄Ηθελα νάμουν όμορφος
νάμουν και παλικάρι!
Νάμουνα και τραγουδιστής
δεν ήθελα άλλη χάρη!

Παρά τις "αμπελοφιλοσοφίες" προς παραμυθίαν , η αλήθεια είναι πικρή!

Nikos Dimou said...

zoi20 said...

Το έζησα με τη μάνα μου που από τα 40 μέχρι τα 50-κάτι κόντεψε να μας τρελάνει όλους.

Οι Γερμανοί έχουν μία λέξη γι αυτή τη φάση: Torschlusspanik - ο πανικός πριν να κλείσουν οι θύρες. Οι γυναίκες μετά τα 40 συνειδητοποιούν ότι αρχίζει η κατηφόρα, και αντιδρούν πανικόβλητα: συλλέγουν εραστές, παθαίνουν κατάθλιψη, ξοδεύουν ότι έχουν και δεν έχουν σε βοηθήματα ομορφιάς...

Nikos Dimou said...

Δημοτικό:

Να' ταν τα νιάτα δυο φορές
τα γηρατειά καμία

chance said...

Αγαπητέ Νίκο Δήμου μπορείτε να μας πείτε που αναφέρεστε συγκεκριμένα με τη λέξη "θύρα";

elinor said...

Μα συγνώμη, πως δηλαδή κλέβουμε χρόνο κάνοντας ¨γενικές επισκευές¨;; Όταν ουσιαστικά οι πράξεις αυτές υποδηλώνουν την αγωνία ν΄αλλαξει κάποιος τα μη αναστρέψιμα, τι κάνει; Ξεγελάει τον χρόνο ή τον εαυτό του;

Δεν μου έρχεται καλύτερο παράδειγμα από αυτό της Μπριζίτ Μπαρντώ, μιας γυναίκας που ανέβασε την πίεση πολλών ανδρών παγκοσμίως και σήμερα, με τσαλακωμένο πρόσωπο, μακριά γκρίζα μαλλιά και τις γατούλες τις αγκαλιά, μας κλείνει το μάτι: "-Φυσικά και δεν πρόκειται να κάνω επέμβαση"!

ΥΓ Το θέμα των επεμβάσεων λόγω δυσμορφίας είναι εντελώς διαφορετικό και πολύ πιο ευαίσθητο. Ειδικά για άτομα που έχουν στραπατσαριστεί σε τροχαία ή σαν την περίπτωση με τα αυτιά που περιγράφεται στο ποστ, όπου απλά επεμβαίνεις για να βελτιώσεις το Λάθος ή το ατυχές.

elinor said...

Καλή μέρα σε όλους!

Nikos Dimou said...

chance said...
Αγαπητέ Νίκο Δήμου μπορείτε να μας πείτε που αναφέρεστε συγκεκριμένα με τη λέξη "θύρα";

Εγώ όχι - η γερμανική έκφραση. Προφανώς υπονοεί ότι κλείνουν οι πόρτες, περιορίζονται οι ευκαιρίες, τελειώνουν τα ψέματα... η ζωή λιγοστεύει.

Anonymous said...

Το βαμμένο μαλλί στον άνδρα πολλές φορές φέρνει αποτελέσματα εντελώς αντίθετα από τα προσδοκώμενα.

Όταν βλέπεις εξηντάρηδες και εβδομηντάρηδες με το μαλλί κάρβουνο σου 'ρχεται να γελάσεις. Είναι τόσο αφύσικο... ίσως όμως να φταίει και η κακή ποιότητα της βαφης.

Αντίθετα το άσπρο μαλλί λίγες γυναίκες κολακεύει. Κυρίως τις παραδοσιακού τύπου γιαγιαδες με τα μαύρα και τα τσεμπέρια. Δίνει μια παοκτσίδικη απόχρωση στην εμφάνισή τους...

Τελευταία πήρε το μάτι μου μια διαφήμιση με τη Jane Fonda. Μοιάζει 70 ετών αυτή ρε παιδιά;

Πολύ cool γιαγιά!

chance said...

Nikos Dimou said...
Προφανώς υπονοεί ότι κλείνουν οι πόρτες, περιορίζονται οι ευκαιρίες, τελειώνουν τα ψέματα... η ζωή λιγοστεύει.

Εεεε μα τι στο καλό... δεν θα είσαστε διαφωτιστής αν δεν μπορούσατε να μου το εξηγήσετε και αυτό -:))))

entropia said...

Ενα από τα πιό σημαντικά πράγματα που θεωρώ ότι έχω μάθει στην ζωή μου είναι ότι τα διάφορα "πρότυπα" κάθε εποχής είναι κατασκευασμένες ανοησίες που μπολιάζονται έντεχνα ως μοναδικές "αλήθειες". Γεννιόμαστε πάντα μέσα σε ενα σικέ περιβάλλον όπου μας υποχρεώνουν να αφομοιώσουμε όλες τις μπαγιάτικες/ ασφυκτικές/ παράλογες απόψεις των προηγούμενων. Αν είμαστε καλά παιδιά θα ανταμειφθούμε με επαίνους. Αν όχι, κινδυνεύουμε να θεωρηθούμε προβληματικοί.

Μαθαίνουμε λοιπόν να αναζητούμε την επιβεβεβαίωση της ύπαρξής μας δια μέσου του αναμασήματος απύθμενων βλακειών που παρουσιάζονται ως Η Πραγματικότητα...
Μία από τις πιό γελοίες κατά την αποψη μου ιδέες που εμποτίζουν την σκέψη πάρα πολλών αθώων ανθρώπων είναι και η ιδέα περί ομορφιάς. Μην ξεχνάμε ότι ειδικά οι γυναίκες υφίστανται μία φασιστικού τύπου πίεση για να ανταποκριθούν στα πιό παράλογα κριτήρια περί της "ομορφιάς". Για παράδειγμα, οι Γόβες. Ξεκάθαρα όργανα βασανιστηρίων για τα δύστυχα πόδια και το σώμα, εν γένει. Επειδή όμως οι σούβλες-τακούνια εξυπηρετούν ένα συγκεκριμένο είδος λικνίσματος απαραίτητο για τις αρσενικές φαντασιώσεις, εχουν ενταχθεί απλά και "φυσικά" στην καθημερινότητα αρκετών γυναικών. Δεν χρειάζεται βέβαια να γνωρίζουμε από μέσα τα μικρά μυστικά της "φυσικής" ομορφιάς, όπως για παράδειγμα ότι για να γίνουν στοιχειωδώς ανεκτά αυτά τα όργανα βασανιστηρίων πρέπει να είναι τουλάχιστον δύο νούμερα μεγαλύτερα.

Η... το περίφημο "φυσικό" μακιγιάζ.
Εχετε αναρωτηθεί ποτέ τι σημαίνει; Και γιατί μία γυναίκα θεωρείται "απεριποίητη " όταν δεν τονίζει κάποια χαρακτηριστικά του προσώπου της;... Δεν αντέχουμε να βλέπουμε την φάτσα της Οπως Ακριβώς Είναι; Είναι απαράδεκτη ως ...(προσέξτε τον όρο παρακαλώ) ...ΑΒΑΦΤΗ;... Σχεδόν κάθε γυναίκα εκπαιδεύεται από μικρή ηλικία ώστε να μην εμπιστεύεται την αληθινή της όψη. Δεν είναι λοιπόν απλά ο χρόνος που κάνει τις περισσότερες γυναίκες έρμαια των ρατσιστικών αυτών απόψεων.

Αυτό που πάνω απ΄'ολα επιδιώκεται, είναι να μην διαμορφώνουμε προσωπικά κριτήρια αλλά να υιοθετούμε ότι βολεύει κάθε φορά την εποχή.
Αλλιώς, πως θα πουληθούν σήμερα όλοι αυτοί οι τόνοι λιπαρής κρέμας και οι επιμηκυντές βλεφαρίδων και οι αντιγηραντικές αμπούλες;

Αυτό που μετράει είναι να υποκρινόμαστε όσο πιό πειστικά μπορούμε. Αυτό είναι το κόλπο. Πρέπει να παριστάνουμε ότι πιστεύουμε όλα τα ψέμματα και ακόμα καλύτερα να ταυτιζόμαστε με αυτά.
Κι όλα αυτά ενώ το μυαλό μας είναι φτιαγμένο για να σκέφτεται και αν προχωρά, όχι για να αναμασά ούτε για να μεμψιμοιρεί. Είμαστε ελεύθερα όντα, μόνο που δεν το ξέρουμε...

kolassas said...

Καλημέρα σε όλη την παρέα, το βασικό ερώτημα είναι, τον εαυτό σου μπορείς να τον κοροϊδέψεις, ΟΧΙ. Τι να την κάνω την μάπα την καινούργια όταν δεν θα μπορώ να ανεβώ τρεις ορόφους μονοκόμματα και εάν μου πέσει και καμιά μικρούλα τι θα κάνω θα της λέω περίμενε για την άλλη εβδομάδα. Άλλο να νιώθεις γεμάτος ζωή αν και μεγάλος και να μην το βάζεις κάτω και άλλο να ξεφτιλίζεσαι σε φίλους και γνωστούς.
Αφού όλοι ξέρουμε ότι ο ΝΔ είναι 70αρης εάν τον δούμε με καινούργια μούρη τι θα πούμε ότι είναι 50αρης,αστεία πράγματα.
Μπορείς να είσαι μέσα στην ζωή και να την απολαμβάνεις, πάντα σε συνάρτηση με την ηλικία σου , μπράβο σου , αλλά καινούργια μούρη με δέκα χάπια πρωί και βράδυ είναι γελοίο .
Υπόψη ότι είμαι υπέρ των διορθώσεων διαφόρων ατελειών, αυτιά ,μύτες κλπκλπ.

MIRACLE said...


Ένα γραμμάριο πρόληψης = με ένα κιλό καταστολής.

Αυτό που λέμε γήρας προκύπτει ως άθροισμα δύο παραγόντων. Της φθοράς και της εκφύλισης των κυττάρων. Ο χρόνος όσο και να ακούγεται περίεργο έχει δευτερεύοντα ρόλο.

Για να είναι (και όχι απλός να φαίνεται) κάποιος πιο νέος σε σχέση με τον μέσο όρο, πρέπει να αμυνθεί στη βάση μιας μακροπρόθεσμης (γι’ αυτό χρειάζεται να ξεκινήσει από νωρίς) στρατηγικής ενάντια στους παράγοντες που προκαλούν την φθορά και τον εκφυλισμό των κύτταρων.
Οι παράγοντες που προκαλούν φθορά είναι ευρέως γνωστοί. Για τον εκφυλισμό προς το παρόν χρειάζονται δραστικότερες αλλαγές που έχουν να κάνουν περισσότερο με γονιδιακούς παράγοντες ωστόσο ακόμη και εδώ υπάρχουν αντίμετρα πιο εξειδικευμένα όμως.

Πάντως το να νομίζει (ή να ευελπιστεί και να εφησυχάζει) κάποιος ότι κάνοντας λίφτινγκ κάποια μέρα θα γίνει πιο νέος είναι σαν να νομίζει ότι βάζοντας τα σκουπίδια κάτω από το χαλί θα γίνει πιο καθαρός.
΄Η το αντίστοιχο με την στρουθοκάμηλο που βάζει το κεφάλι μέσα στην άμμο και νομίζει ότι είναι μόνη της επειδή δεν βλέπει τον εχθρό.

Όσοι εφησυχάζουν όσο είναι νωρίς θα βρεθούν προ τετελεσμένων μετά από κάποια χρόνια και το μόνο που θα μπορούν να κάνουν είναι να κλείνουν τα μάτια όντας ακόμη ζωντανοί, ή στην χειρότερη περίπτωση να αποπροσανατολίζουν τους άλλους που έχουν ακόμη την δυνατότητα.

entropia said...

Διόρθωση στην τελευταία παράγραφο:
~ Το μυαλό μας είναι φτιαγμένο για να σκέφτεται και ΝΑ προχωρά... ~

mtryfo said...

Καλημέρα σας..
Πιστεύω ότι κάποια στιγμή έχει περάσει απ το μυαλό όλων ( ή τουλάχιστον των περισσοτέρων) μήπως θα μπορουσα να κάνω κάτι εδώ? ή εκεί? Αλλά μετά το πετάμε πίσω μας..Δεν βαριέσαι μια χαρά είμαστε όπως είμαστε. Δηλαδή τι θ αλλάξει στην ηλικία μας. Η διάθεση δεν έχει σχέση με την εμφάνιση.
Για μένα τουλάχιστον που δεν είμαι και πολύ κοινωνικό άτομο δεν θα μου λείψει το "λάμπεις απόψε χρυσή μου, τι έκανες και είσαι χάρμα οφθαλμών" κι άλλα συναφή
Σίγουρα είναι διαφορετικά αν υπάρχει δυσμορφία από κάποια άλλη αιτία. Εκεί η παρέμβαση μάλλον είναι απαραίτητη.
Οσο για τους άνδρες που βάφουν τα μαλλιά τους...κάποιος χημικός πρέπει να μας εξηγήσει γιατί το καστανό χρώμα στις γυναίκες μετατρέπεται σε "κομοδινί" στους άνδρες...

Nikos Dimou said...

Kolassas said...
"και εάν μου πέσει και καμιά μικρούλα τι θα κάνω..."

Μη ξεχνάτε τα Viagra, Cialis κλπ. Έχουν αλλάξει την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων - κι όχι μόνο ηλικιωμένων!

Και εκεί η επιστήμη βρήκε λύση.

elinor said...

Φαντάζομαι τώρα την εικόνα ενός άκρως γοητευτικού κ καλλιεργημένου εβδομηντάρη, μετά από:

*λιποαναρρόφηση στην κοιλιακή χώρα
*΅σιδέρωμα΅ στις ρυτίδες και
*ένα πέρασμα λουλάκι το μαλλί

Σα να καταστρέφεις ένα παλιό καλό έργο τέχνης, πετώντας πάνω του ένα κουβά φωσφοριζέ πορτοκαλί.

Martingale said...

Πλαστικη φορ εβερ , ενα νεανικο προσωπο παντα φτιαχνει την διαθεση. Και δεν κανει το προωπο ενος πενηνταρη εικοσαρη. Διορθωνει τα αντιαισθητικα σηαδια του χρονου. Κουλ δηλαδη

Anonymous said...

Επικαιρο το σημερινο θεμα. Το ακουω πολυ συχνα τελευταια στον κυκλο μου που αποτελειται απο κυριες 40 και ανω. Ηδη εχουν αρχισει τα botox, οι προσθετικες στηθους, λιποαναρροφησεις κλπ. Προσωπικα ειμαι αρνητικη σε οποιαδηποτε επεμβαση λογω φοβου. Μια ολικη ναρκωση για αισθητικους λογους με τρομαζει. Οπως και οτιδηποτε εχει σχεση με βελονες και δεν υπαρχει παθολογικος λογος να υποστω την ταλαιπωρια τους. Ομως για ποσο ακομα θα ειμαι αρνητικη αναρωτιεμαι. Η επιστημη της αισθητικης χειρουργικης εξελισσεται ραγδαια. Σε λιγο θα ειναι τοσο διαδεδομενη οπως τα...εμβολια γριππης! Και ποιο ειναι εκεινο το κρισιμο σημειο οπου μια αισθητικη επεμβαση ειναι απαραιτητη και οχι υπερβολη? Ερωτηματα που ομολογω δεν εχω ακομα βρει τις απαντησεις. Και οσο το ειδωλο στον καθρεπτη μου με ικανοποιει δεν υπαρχει προβλημα. Τι θα γινει ομως στο μελλον? Ελπιζω τα σχολια των συνομιλητων να μου ξεκαθαρισουν λιγο το τοπιο.

x-taramas said...

martingale: "Διορθωνει τα αντιαισθητικα σημαδια του χρονου. Κουλ δηλαδη"

Γιατί είναι αντιαισθητικά τα σημάδια του χρόνου:

Φοινικιστής said...
This comment has been removed by the author.
Demosthenes said...

"Γιατί είναι αντιαισθητικά τα σημάδια του χρόνου?"

Συμφωνώ ότι δεν είναι. Αποκρουστικά είναι τα "εσωτερικά" σημάδια του χρόνου, τα μπαγκάζια. Μία γυναίκα (π.χ.) που παρά τις ρυτίδες, παχάκια, κ.α. είναι στα 40, 45, 50 νέα στην ψυχή και δεν την έχουν "λυγίσει" ψυχικά οι αναποδιές της ζωής, τη θεωρώ, προσωπικά πολύ πιό "σέξυ" από μία νεαρή "θεά". Και όταν έχει κάνει και μεγαλώσει πλέον και 1-2 παιδιά και έχει χωρίσει και 1-2 συζύγους, τότε θεωρώ είναι έτοιμη να ζήσει τη ζωή της πραγματικά και να μοιρασθεί ποιότητα ζωής ΩΡΙΜΑ με έναν άνδρα. Και αντιστρόφως. Αρκεί να μην αναζητά ήδη από τα 40, 45 ή 50 άνδρα (ή, αντίστοιχα, γυναίκα) "αποκούμπι"/"μπαστούνι" γαι τα γηρατιά. Στο θέμα ΣΙΓΟΥΡΗ παρέα για τα "γηρατιά", τα "Χρυσά Κορίτσια" στην Φλόριντα έχουν βρει μάλλον (προ πολλού) μία πολύ σοφή λύση (υπάρχουν βέβαια και άλλες). Διότι δεν θεωρώ, προσωπικά, τα απρόσωπα γηροκομεία ως λύση στο ζήτημα.

Το δε κοινωνικό κράτος και οι υποχρεώσεις του για τους γέροντες και γερόντισες δεν λύνονται με "ΚΑΠΗ" αλλά πιό ανθρωποκεντρικές και προσαρμοσμένες στις ανάγκες των καιρών λύσεις.

paragrafos said...

@ Demosthenes

Σας ευχαριστώ θερμά τόσο για το καλοσυνάντο σχόλιό σας όσο και για το γενναιόδωρο ιμέιλ σας.


με αγάπη και εκτίμηση

Παράγραφος

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα said...

μονο ο τσοχατζοπουλος ειναι σοβαρος οταν μεταχειριζεται το σεξ σαν ερωτα, επειδη εκεινη τη στιγμη ασκει τις πολιτικές σεξουαλικες λειτουργιες πανω σε ανυποψίαστες γυναικες που υπακούουν παραδιδομενες τα δυο αξιωματα της ειδικης σχετικοτητας.

Πανάσχημη said...

Η ζωή δεν λιγοστεύει ποτε. Συνεχίζεται και αν το θελει κανεις συνεχίζεται και βελτιωμένη.
"Ουδόλως με απασχολεί η δεκαετια που έφυγε ούτε κάνω negotiations για να παραμείνω. Ρίχνομαι με τα μούτρα στην επόμενη."

Ταδε εφη η Τζεην Φοντα.

Πάντως τα θέματα αλλάζουν απότομα. Κρύο, ζεστό... μόνο οι αιώνια νεοι πάιζουν σε τέτοιο ταμπλώ.

Anonymous said...

Επειδή μάλλον εμμέσως αναφερθήκατε στην ειδικότητά του (αισθητική) με την έκφραση ματζούνια και κρέμες να διευκρινήσω ότι δουλειά των κοσμετολογικών προϊόντων δεν είναι να κάνουν κάποιον 10 και 20 χρόνια νεώτερο αλλά να διορθώσουν βλάβες του δέρματος, στις οποίες περιλαμβάνονται και αυτές του χρόνου. Δηλαδή η πρώτη δουλειά τους είναι να κάνουν πιο υγιές ένα δέρμα κι όχι πιο νεανικό. Αλλά φυσικά και δεν μπορούν να κάνουν μία σαραντάρα εικοσάρα. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που όσο και να προσπαθήσει ο/η αισθητικός δεν μπορεί να τους αλλάξει όπως πχ το μέγεθος των οστών του κρανίου τα οποία είναι μεγαλύτερα στους 40άρηδες σε σχέση με τους 20άρηδες.

Η Αισθητική είναι ένας παρεξηγημένος κλάδος (σε μεγάλο βαθμό όχι άδικα) που έχει γεμίσει με πολλούς άσχετους και ανειδίκευτους μια και όλοι ξέρουν αν "κάνουν έναν καθαρισμό".

Όμως η όποια φροντίδα του δέρματός μας δεν νομίζω ότι έχει σχέση ούτε μεν την ηλικία μας, ούτε με το φύλο μας. Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση όργανο του οργανισμού μας , είναι το όργανο με το οποίο ερχόμαστε σε άμεση επαφή με το περιβάλλον, με το οποίο εκφράζουμε συναισθήματα κτλ. Κι όμως πολλές φορές επιλέγουμε την παραμέλησή του. Όμως ένα παραμελημένο δέρμα είναι κι ένα πιο ευάλωτο δέρμα (κι όχι μόνο στις φθορές του χρόνου).

takis vasilopoulos said...

Μα τι ειναι αυτο το πραγμα??

Διαβαζα το ποστ και νομιζα οτι το ειχα γραψει εγω.....Αν ειναι δυνατον...Οταν διαβαζεις καθημερινα εναν συγγραφεα επι χρονια,ε,καταληγεις και του μοιαζεις ( ωστοσο δεν ειναι μονο αυτο,και πριν ακομα τον γνωρισω ειχαμε ιδιες αποψεις )

Λοιπον ,εγω θα συμφωνησω με τον doctor οτι παν μετρον αριστον.

Εχω γνωστους που εχουν κανει πλαστικες και που οταν με ειχαν ρωτησει ειχα συμφωνησει και τους ειχα παροτρυνει....

Σιγουρα υπάρχουν ανθρωποι που ειναι κατα των πλαστικων.....αλλα πως να ειμαι κατα οταν βλεπω οτι ενα μονο εξωτερικο χαρακτηριστικο συμβαλλει στην περιθωριοποιηση σου?Π.χ ενας ανθρωπος με τεραστια μυτη ή αυτια απομονωνεται ειτε μονος του ειτε γιατι οι αλλοι τον αποφευγουν...

Ωστοσο εδω χρειαζεται ενα μετρο αλλιως οδηγουμαστε σε παραλογες καταστασεις....Πολλες φορες καποιες κυριες κανουνε τοσες πλαστικες που αντι να φερουνε την αρμονια στο προσωπο τους φερνουνε το αντιθετο....

Anonymous said...

διορθώνω: εννοούσα ειδικότητά μου

Adonis said...

Νίκο εσύ δέχτηκες και προτάσεις..
αλλά είσαι διστακτικός..


Nikos Dimou said..


Έβαψε κατάμαυρα τα μαλλιά και το μουστάκι του, έκανε διάφορες πλαστικές, νυμφεύτηκε μία θαυμάστριά του 40 χρόνια νεότερη (εκείνος ήταν στα 70 φεύγα) και – το πιο εντυπωσιακό – έγινε και πατέρας.





aphrodite said...

ND,

και μόνον για τον ελιγμό αυτό,

ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!!!
ΤΩΡΑ!!!

(όχι, το post δεν το διάβασα καν, μόλις άρχισε να κατεβάζει, άρχισα να τσιρίζω, όχι για το θέμα, αλλά για τη λήγκα, προσκυνάω! Μέχρι στα Κιούρκα θά'ρθω με friskies μπας και σας καλοπιάσω! Τέτοιο DNA δεν πρέπει να πάει χαμένο!)

(το ότι στο blog θα είχατε και τέτοιες προτάσεις παντως, μη μου πείτε ότι το είχατε ονειρευτεί!!!)
Δευ Απρ 10, 05:04:08 μμ 2006

My fair ladies

takis vasilopoulos said...
This comment has been removed by a blog administrator.
rednet69 (georgia m.) said...

Ο σύντροφός μου,αν και είχαμε μεγάλη διαφορά ηλικίας(30 χρόνια),ήταν για,μένα μέχρι που έφυγε από τη ζωή, ο πιο όμορφος και ποθητός άντρας του κόσμου.Βέβαια φαινόταν πάντα πιο νέος(λεπτός,πρόσεχε τη διατροφή του,αθλητικός,νέος στο πνεύμα).Παρ όλα αυτά,οπτικά είχαμε σαφή διαφορά - θα μπορούσα να είμαι παιδί του.
Δε θα μου άρεσε ποτέ να είχε κάνει πλαστική.Χαιρόμουν να τον βλέπω καθώς μεγάλωνε.Μπορεί να ήταν και επειδή τον αγαπούσα πολύ και οι ρυτίδες ή κάποια σημάδια του χρόνου ήταν για μένα ασήμαντα.
Εγώ είμαι ακόμα νέα για να με απασχολεί το θέμα των πλαστικών επεμβάσεων - δεν μπορώ,νομίζω,να μιλώ εκ του ασφαλούς.Πάντως έχω αποφασίσει ότι δεν θέλω να βάψω τα μαλλιά μου όταν εμφανιστούν οι πρώτες άσπρες τρίχες.Δε με πειράζει καθόλου.

takis vasilopoulos said...

Aυτη η φραση του Οσκαρ Ουαιλντ που μας θυμησε η σκουληκοτρυπα με βρισκει απολυτα συμφωνο....

Εδω θα διαφωνησω με τον ΝΔ που υποστηριζει πως μια ομορφη αλλα οχι ιδιατερα εξυμνη γυναικα δεν θα τον συγκινουσε καθολου.

Η ομορφια εχει κατι το απολυτο,κατι που αμμεσα αγγιζει τα ενστικτα και τις αισθησεις....Κατα μια εννοια θα ελεγα πως ειμαι δουλος της αφου οταν την αντικρυζω παγωνω....διοτι αντικρυζω ενα απολυτο...

Και προσεξτε,οταν λεω ομορφια,δεν εννοω την αντικειμενικη ομορφια ή αυτη που ειναι στα προτυπα της μοδας καθε φορα...Εννοω αυτην την ομορφια που υποκειμενικα με αγγιζει και με κανει να μεθω....Και τις περισσοτερες φορες δεν αφορα ενα τελεια καλοσχηματισμενο κορμι και προσωπο αλλα λεπτομερειες...οπως ομορφα μαλλια,μια ομορφη μυτη...καποια ομορφα χερια.....

Δεν ανηκω στους ωραιους,προσπαθω να ανηκω τουλαχιστον στους μετριους...Η αρνητικη σχεση με το σωμα μου αρχισε και εμενα στην εφηβεια μου που στο τελος της ειχα γραψει το παρακατω ποιημα...


<< To προσωπο μου κοιτω,
στον καθρεπτη,
στον καθρεπτη της ψυχης μου......
δε χωρα το προσωπο μου.

Δε χωρα η ασχημια του,
ειναι μια παρατονη μουσικη μεσα στην αρμονια(?).

Ισως και να ‘χει καποιο σκοπο η ασχημια του,
αυτο το παραπετασμα,αυτη η επιφανεια να ειναι κινητρο,εναυσμα για αρετη.

Το αρπαζω και το σκιζω,
μα ευθυς σταματω...
δεν μπορω ,ειναι και αυτο κομματι μου.

Ισως θα΄ταν καλυτερα χωρις προσωπα να γεννιομασταν....
τοτε οι ανθρωποι θα κανανε τον κοπο να καταλαβουν τι κρυβεται.

Και αληθεια δεν με πειραζει η ασχημια,
οσο το οτι μερικες φορες μου δημιουργει απεχθεια για την ομορφια
Ετσι μπαινω και εγω στο κυκλο του επιδερμικου,στο κυκλο των εντυπωσεων,
>>

Πανάσχημη said...

Ανταπόκριση από το αμερικα.
Να δειτε τι εγχειρήσεις κάνουν οι άνδρες πια... Τι σακούλες Μπερλουσκόνι μου λέτε, αυτά δεν είναι τίποτα.
Εμφυτευματα σιλικόνης παρακαλώ στους κοιλιακούς μύς, στις γάμπες και στους γλουτούς. Οι πρώτοι για να φαίνονται γυμνασμένοι, οι τελευταίοι πεταχτοί.
Ο,τι μεγαλύτερη αηδία έχετε δει.

Για τα εμφυτεύματα σιλικόνης στις γυναίκες ένα έχω να πω. Καλύτερα φλατ, παρά τέτοιες παρεμβάσεις. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να σπάσει το σακουλάκι αυτό, και η σιλικονη να πάει σε όλο σας το σώμα, προκαλώντας σκληροδερμία και άλλες γοητευτικές νόσους, μη ιάσιμες.
Η εγχείρηση πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 8-10 χρόνια για να αλλάζει το εμφύτευμα. Το αντέχετε αυτό;

Υπάρχουν πια και παλαβοί γονείς που κάνουν δώρο γενεθλίων στα βλαστάρια τους τέτοια εμφυτεύματα.


Τι ποιο ωραίο από τη φύση ; Ποιο το πρόβλημα με τις ρυτίδες; Οτι έχουν ιστορίες να πουνε;
Δηλαδή εσεις κυρίες μου (πόσες έχουμε μείνει κορίτσια;) τι είδους βιβλία προτιμάτε να διαβάζετε;
Με άδειες σελίδες ή με γεμάτες;

dem said...

Οσοι ενδιαφερονται για μακροζωια
ας ψαξουν το θεμα "Calorie Restriction" www.calorierestriction.org

Eιναι μεχρι στιγμης η μονη επιστημονικα αποδεδειγμενη μεθοδος
που επιμηκυνει την διαρκεια της ζωης
των πειραματοζωων εξασφαλιζοντας ταυτοχρονα και ποιοτητα ζωης.

Παντως μαλλον εχει δικιο η ανεργη φιλη σας οτι ειστε "ετη φωτος" μακρια απο τα πραγματικα προβληματα.

shades in the dark said...

Είτε στους άντρες είτε στις γυναίκες πιστεύω ότι δεν έχει καμιά διαφορά.

Καλή η μάχη με το χρόνο αλλά σε αλλά επίπεδα και όχι στην όψη.

Στο μονό που θα μπορούσα να συμφωνήσω είναι αν πραγματικά υπάρχει μεγάλη ατέλεια (μύτη, αυτιά, ατύχημα κλπ) και αυτό κυρίως για ψυχολογικούς λογούς.

Πανάσχημη said...

DEM

Αυτη τη δίαιτα την εφαρμόζω πιστά είκοσι χρόνια τώρα.(1000 θερμίδες ημερησίως)
Τα αποτελέσματα πάρα πολύ καλά.
Ουδεμία αρνητική επίπτωση πέρα από την εξαφάνιση πείνας και δίψας.

Και ολα αυτά τα θέματα είναι θεματα ζωης. Δεν είναι τίποτα έξω από τη ζωη. Μερικά είναι οδυνηρά όπως το χθεσινό.... αλλά γιατί να μελαγχολούμε πάντα;

gargoyle said...

Κατά κανόνα οι ευτυχισμένοι και γεμάτοι άνθρωποι γερνούν όμορφα. Η εσωτερική ομορφιά πάντα αντανακλάται και στην εμφάνιση. Το αντίστροφο δε συμβαίνει.

the resident said...

Ότι σε κρατάει νέο και όμορφο είναι καλό.Η εμφάνιση έπαιζε και θα παίζει πάντα μεγάλο ρόλο.Οποιος είχε την ατυχία να παραμορφωθεί το πρόσωπο του μετά από να ατύχημα ,ξέρει πολύ καλά πόσο αυτό έχει επηρεάσει την ψυχική του κατάσταση και πόσο έχει αλλάξει η συμπεριφορά του κόσμου απέναντι του.
Μου αρέσουν οι άντρες και οι γυναίκες που «κλέβουν χρόνο».Ο bowie ας πούμε .
Οι αισθητικές επεμβάσεις καλές είναι εφόσον δεν σε κάνουν να φαίνεσαι ψεύτικος και δεν αλλάζουν πολύ την εικόνα σου.
Κλέβω χρόνο,είναι μέρος της δεύτερης και τρίτης δουλειάς μου.
Τίποτα δεν σε κρατάει περισσότερο νέο από την γυμναστική και την καλή διατροφή,τα καλά γονίδια και τον ύπνο.
Μείνετε νέοι! Μείνετε όμορφοι!

Yannis H said...

Πλαστική: αυνανισμός με την αθανασία.

Κοιτάς τον εαυτό σου στο βιβλίο ΓΗΡΑΣ & ΘΑΝΑΤΟΣ όπως ένα τοπ-μόντελ στο PLAYBOY ή ένα πανάκριβο αυτοκίνητο σε περιοδικό. Και ρεμβάζεις... ξεφεύγοντας από την πραγματικότητα.

Δεν είναι κακό. Κατά τα άλλα, συμφωνώ με τον Doc: παν μέτρον άριστον. (Π.χ., έχουμε και το παράδειγμα του Μάικλ Τζάκσον…) Επίσης, επειδή η εμφάνιση είναι σημαντικό θέμα στην εποχή μας, πρέπει να δούμε και τον βαθμό που τέτοιες επεμβάσεις γίνονται σχεδόν κοινωνικά καταπιεστικές. Ή, δύσκολα θα φανταστώ πιο προσβλητική συμπεριφορά από έναν άντρα που θα πει στη γυναίκα του να μικρύνει τη μύτη της ή να κάνει τα βυζιά της μεγαλύτερα...

Yannis H said...

Καλύτερα: Κοιτάς τον εαυτό σου στο βιβλίο της ζωής όπως ένα τοπ-μόντελ στο PLAYBOY...

harrygreco said...

Αφου η παρεξηγηση υπερβαινει το 9μερο & δεν εχουμε σεντονια τη νυχτα,καλυτερα να μπαινει μοντερεσι γιατι γινεται...του μαλαχία. Επι του θεματος,εκ του αποτελεσματος η καταξιωση. Στις διορθωτικες επεμβασεις,υπαρχει σχεδον ομοφωνια σχολιων υπερ. Στις αντιχρονικες,διασταση. Μπαινει ηθικος & ιδεολογικος παραγων. Στις προσθετικες,εξαρταται η γνωμη απο τη φυσικοτητα του αποτελεσματος. Τα μαλλια γινονται τελεια,το στηθος αποκτα τεχνητα μελη,σαν το ξυλινο χερι του Μομπυ Ντικ.Στο ματι κουκλα,στο χερι πανουκλα. Καποιες ακραιες επεμβασεις ειναι σχολης Μενγκελε. Αλλα για οτι ειναι κατα φυσιν,πετυχαινει & μας βελτιωνει,γιατι οχι ? Μακαρι με την εκλαικευση να πεσουν & οι τιμες.

Atalante said...

Κάποιος [ο x-taramas, νομίζω] μίλησε για ρατσισμό της ομορφιάς, εγώ απλά θα πω πως η φύση δεν είναι ο οργανισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν είναι δίκαια, είναι απλά η φύση.

Ο 'ρατσισμός' αυτός υπάρχει στα ένστικτά μας, στα γονίδιά μας, στο ότι είμαστε κι εμείς πλάσματα της φύσης που κάτι τα σπρώχνει να αναπαραχθούν. Είμαστε το στιγμιαίο βγάλσιμο της γλώσσας στην παντοδύναμη εντροπία, κι όλοι να ζήσουμε θέλουμε, ζωή, έρωτας, μάχη με το χρόνο...
Ο 'ρατσισμός' αυτός δεν είναι παρά η φυσική επιλογή, και τα κριτήρια της ομορφιάς δεν είναι 'αμφίβολα' είναι απλώς υποκειμενικά, μιας και ο καθ' ένας μας είναι άλλος άνθρωπος κι έχει άλλες ανάγκες κι ας έχουν όλες κοινό παρονομαστή.
Μάλιστα, αυτός ο 'ρατσισμός' δεν είναι μόνο της ομορφιάς. Και τα μυαλά κατηγοριοποιούμε, και τις συμπεριφορές/χαρακτήρες, και τα πάντα. Πάντα κάποιους ανθρώπους τους θεωρούμαι καταλληλότερους για μας, και κάποιους άλλους απλώς ακατάλληλους. Γιατί; Είμαστε ρατσιστές επειδή όπως όλη η φύση κι εμείς προσπαθούμε με όσα μέσα έχουμε να επιλέξουμε το καλύτερο για μας; Έλεος...

Όσο για το θέμα αυτό καθ' αυτό, η άποψή μου είναι πως χρειάζεται μέτρο, όπως και κάθε τι άλλο. Δεν έχω κανένα κόλλημα με το να κάνει κανείς επεμβάσεις για να γίνει ομορφότερος κατά την κρίση του. Μερικές φορές μάλιστα θεωρώ πως είναι και απαραίτητο [έχω κοντινό μου άνθρωπο που έχει ένα μάτι, γεννήθηκε έτσι, χωρίς οπτικό νεύρο και μάτι από τη μια μεριά και με πτώση βλεφάρου, κάνει πλαστικές γι αυτό επειδή αποφάσισε να αποκτήσει δυο μάτια - εξωτερικά, εμφανισιακά ( αφού δεν μπορεί να τα αποκτήσει ουσιαστικά, δηλαδή στο θέμα της όρασης) - ποιος θα του πει πως δεν είναι πρέπον;], γιατί δηλαδή κάτι στην εμφάνιση κάποιου να τον εμποδίζει να ζήσει μια φυσιολογική ζωή χωρίς κοροϊδίες και τόσο πόνο;
Μερικές άλλες φορές βέβαια θεωρώ πως είναι γελοίο, ειδικά μετά το 15o lifting μιας βαμμένης πλατινέ πρώην σταρ... Αλλά μακρυά απ' τον κ*λο μας, εκατό βουρδουλιές. Δεν θα πάω εγώ να τους επιβάλλω τη δική μου αισθητική και το δικό μου μέτρο.

Πανάσχημη said...

Οντως όμως οι άνδρες είναι πιο ευτυχισμένοι με τους εαυτούς τους.
Διαβάστε τη λίστα αποδείξεων.


Men are happier people

Your last name stays put.
The garage is all yours.
Wedding plans take care of themselves.
Chocolate is just another snack. You can be President.
You can never be pregnant.
You can wear a white T-shirt to a water park.
You can wear NO shirt to a water park.

Car mechanics tell you the truth. The world is your urinal.
You never have to drive to another gas station restroom because this one is just too icky. You don't have to stop and think of which way to turn a nut on a bolt.
Same work, more pay.
Wrinkles add character.
Wedding dress $5000. Tux rental-$100.

People never stare at your chest when you're talking to them.

The occasional well-rendered belch is practically expected.

New shoes don't cut, blister, or mangle your feet.
One mood all the time.
Phone conversations are over in 30 seconds flat.
You know stuff about tanks.
A five-day vacation requires only one suitcase.
You can open all your own jars. You get extra credit for the slightest act of thoughtfulness. If someone forgets to invite you, he or she can still be your friend.
Your underwear is $8.95 for a three-pack.
Three pairs of shoes are more than enough.
You almost never have strap problems in public.

You are unable to see wrinkles in your clothes.
Everything on your face stays its original color.
The same hairstyle lasts for years, maybe decades.
You only have to shave your face and neck.

You can play with toys all your life.
Your belly usually hides your big hips.
One wallet and one pair of shoes one color for all seasons.
You can wear shorts no matter how your legs look.
You can "do" your nails with a pocketknife.
You have freedom of choice concerning growing a mustache.
You can do Christmas shopping for 25 relatives on December 24 in 25 minutes.
No wonder men are happier

harrygreco said...

Γμτ,αλλα για ο,τι...

Reactor69 said...

@Πανέμορφη,

Ο συσχετισμός σου με τα άδεια βιβλία ήταν καλός! Αν και μάλλον πρόκειται για περιοδικά!

@Resident,

Stay young? Stay pretty?
Από το να κηρύξω πόλεμο στη μούρη μου, χημικό και συμβατικό, για να καταλήξω σαν κέρινο ομοίωμα μου, προτιμώ να... die young!

Μέσα σε μια Πόρσε, σαν τον James Dean!

Ή, όπως λέει και το android,
"Keep Walking"...


Υ.Γ: Στα ήντα μου ελπίζω να υπάρχει πρόγραμμα "Ολικής Επαναφοράς"!..

k2825 said...

Νομίζω ότι αυτό που έγραψε ο doc στην αρχή περί μέτρου είναι το σωστότερο.

Από την άλλη πάλι όμως σκέφτομαι ότι αν με είχε αξιώσει ο μεγαλοδύναμος να έχω δίπλα μου κάποια όπως πχ η Monica Bellucci (κορμάρα + γοητεία + φινέτσα, παρά την ηλικία της) μάλλον θα αδιαφορούσα αν τα τωρινά κάλλη της είναι φυσικά ή αποτέλεσμα αισθητικών επεμβάσεων. Παράξενο ζώο ο άνθρωπος τελικά ...

Πάντως, αν και λίγο διαφημισταράδικο,
Εδώ μπορείτε να βρείτε ένα καταπληκτικό φιλμάκι σχετικό με την σύγχρονη βιομηχανία κατασκευής ψευδαισθήσεων.

Yannis H said...

Λοιπόν… επειδή απ’ ότι είδα στα μηνύματα υπάρχει καθαρή τάση προς ακραίες σκέψεις – γιατί άραγε; - να ξεκαθαρίσουμε ότι μια πλαστική μπορεί να είναι απαραίτητη. Και δεν αναφέρομαι μόνο στις δυσμορφίες από δυστυχήματα. Μια γνωστή μου είχε κάνει μια μακρά πετυχημένη δίαιτα (ήταν εξαιρετικά υπέρβαρη) και στο τέλος, ενώ είχε πλέον ένα κανονικό σώμα (όχι τίποτα ανορεξικό), τύλιγε τα στήθη της ρολό και τα έβαζε στο σουτιέν της.

Αυτή η γυναίκα δεν έπρεπε να κάνει πλαστική; Δεν ήταν αποτέλεσμα ατυχήματος αλλά κανονικής δίαιτας – αλλά άντε ζήσε και νιώσε επιθυμητή από τον άντρα σου με τέτοιο στήθος…

Κι ακόμα το σκεφτόταν. Στο τέλος το έκανε.

ΥΓ. Στο εξωτερικό, η πλειονότητα των γυναικών κάνει εγχειρήσεις μείωσης του στήθους και όχι αύξησης.

ΥΓ2. Αναφέρθηκε και η Μόνικα Μπελούτσι... Συμφωνώ. Εκεί σιωπούμε και χαζέυουμε (μεταφορικά και κυριολεκτικά).

ihadafarminafrica said...

Σαίξπηρ said : "Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από χρόνο".

Kapoios said: Όλη η προσπάθειά του είναι να τον νικήσει.

ΙΔΟΥ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ: Ο ΣΑΙΞΠΗΡ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΕΞΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. ΟΣΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ.

ΥΓ:

Οι άντρες ανέκαθεν ήταν πιο ωραίοι από τις γυναίκες πλην της εποχής των σπηλαίων που σε επίπεδο φύλλων άντρες και γυναίκες σε γενικές γραμμές μοιάζαμε όπως σε γενικές γραμμές μοιάζουν και τα υπόλοιπα ζώα μεταξύ τους. Τα υπόλοιπα είναι ένας εκφυλισμός της ωραιότητας σε επίπεδο απλής ομορφιάς.

ioannisk said...

Για να το συνδέσω με το προηγούμενο Post που μερικοί έλεγαν ότι όλα είναι μαύρα λες και ζούμε στην δεκαετία του 30. Η γραμματέας στην εταιρία που δουλεύω έκανε πλαστική για την μυωπία, 3000 ευρώ από ότι ξέρω. Από την δουλειά της δεν βγάζει πολλά χρήματα (υποθέτω) και δεν έχει χρήματα από το σπίτι της. Ζούμε σε μία κοινωνία στην οποία ακόμα και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα μπορούν να κάνουν πλαστικές και να να απολαμβάνουν αγαθά "πολυτελείας" (νεοπλουτισμού).

Ζούμε σε μία κοινωνία πολυτέλειας όχι φτώχιας.

Όσο για την εμφάνιση: Γυμναστική και ξανά γυμναστική. Όσες πλαστικές και να κάνει κάποια(οις) αν είναι πλαδαρή(ος) θα καταλήγει να είναι άσχημη(ος).

Πριν από λίγους μήνες ένας φίλος (μόλις 26 ετών) ήθελε να με πείσει να κάνουμε και οι δύο πλαστική για την φαλάκρα μας. Δεν την έκανα, είμαι ακόμα της σχολής: αφού έπεσαν, έπεσαν, nature knows best. Όσο περνάνε τα χρόνια γίνομαι σιγά σιγά και εγώ μέλος του club των πλαστικών.

Για την ώρα το μόνο αισθητικό κριτίριο που έχω για τον ευατό μου είναι κατά πόσο είμαι γυμνασμένος. Τις περιόδους που δεν γυμνάζομαι (όπως τώρα) νιώθω άσχημα και άσχημος, όταν είμαι γυμνασμένος νιώθω Άδωνης. Όταν λεω γυμναστικιή δεν εννοώ γυμναστήρια αλλά μπάλα, basket, jogging, κολύμπι κλπ.

ioannisk said...

Α και μία αμπελο-φιλοσοφία. Πραγματική ομορφιά είναι τι περιέχει ο εγκέφαλος του καθενός όχι η εξωτερική του εμφάνιση και αυτό δεν μπορεί να το χαλάσει ο χρόνος. Δεν υπάρχουν ποιο άσχημοι άνθρωποι από τους Νάρκισσους και από αυτούς που ασχολούνται μόνο με την εμφάνισή τους. Φυσικά σαν αγοράκι όταν βλέπω μία κοπέλα το 1ο πράγμα που κοιτάω είναι η εμφανισή της αλλλά άμα είναι κενή, έφυγα άρον άρον.


doctor Κυρ Νοε 05, 09:43:56 πμ
Σωστός, ως συνήθως

Άσχετο με το post:
Τα blogs, στη σκιά της λογοκρισίας

x-taramas said...

@ atalante:
Τα πρότυπα της "ομορφιάς" αλλάζουν απο εποχή σε εποχή, από χώρα σε χώρα. Οι ανορεξικές που σήμερα θεωρούνται hot, στη δεκαετία του 20 ή και παλιότερα θα αντιμετωπίζονταν με φρίκη και οίκτο. Τον 18ο αιώνα οι κομψοί άνδρες κυκλοφορούσεν με πούδρα και κραγιόν, σήμερα θα θεωρούνταν "αδερφές". Σε λίγα χρόνια θα ξαναρχίσουν να βάφονται για καθαρά εμπορικούς λόγους, ήδη ξεφυτρώνουν σε περιοδικά και ταινίες άνδρες εμφανώς μακιγιαρισμένοι,αλλά με macho attitude.
Τί σχέση έχουν όλες αυτές οι ηλιθιότητες με τη φύση και τις επιλογές της;

Γιουκαλίλι said...

( Όλα τ’αλλάζει ο καιρός
όλα θα τα ρημάξει
μα οι κλέφτες που παραφυλάν
του παίρνουνε Χαράτσι…

Στολίζονται και Όμορφοι
Βγαίνουνε στα σοκάκια
Φύσα αγέρα ,πάρτα
Χόρεψτα τα παιδάκιa )

Έχω κι εγώ ένα περιστατικό με ατύχημα.
Μια γνωστή μου πλούσια κυρία στα εξήντα πέντε της μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα εκεί στο κρεβάτι του πόνου μεταξύ ζωής και θανάτου παρακαλούσε το Θεό κι έλεγε:
Μη μ’αφήνεις Θέ μου να φύγω τόσο νωρίς , μη όχι μη….
Στα πολλά τα παρακάλια εμφανίστηκε ο Αρχάγγελος ,τη συμπόνεσε και της είπε:
Μη φοβού καλέ , σου φέρνω καλά νέα … Δεν θα πεθάνεις πρίν τα ενενήντα σου.
Πράγματι, η κυρία μας θεραπεύτηκε και πήρε εξιτήριο.
Βγήκε και λογάριασε. Τη γλύτωσε στην τρίχα κι είχε ένα σεβαστό υπόλοιπο ζωής. Επιβεβαιωμένο…
Θα το ζήσω μέχρι το μεδούλι σκέφτηκε .
Πήρε πλαστικούς και γεωμέτρες κι έφτιαξε την εικόνα της καινούργιας ζωής της.
Γιαλιστερά μαγουλάκια, παιχνιδιάρικη μυτούλα, φουσκωμένα βυζιά, ολοστρόγγυλοι γλουτοί, ξαναζωγραφισμένα τα πάνω και κάτω χείλη…τέλεια.
Βγαίνει ο χάρος παγανιά.
Και λοιπόν… θα βγώ κι εγώ σκέφτηκε και μπουκάρισε.
Στη νύχτα πρώτο τραπέζι, στα φιλανθρωπικά στη πρώτη γραμμή, στα προσωπικά της αγόραζε ότι ήθελε…Αισθάνονταν γεμάτη και πλήρης.
Η σιγουριά του βεβαιωμένου υπολοίπου την είχε κάνει παιδί…
Μια βραδιά οδηγούσε μεθυσμένη και κορόιδευε την αβεβαιότητα των κοινών θνητών στις στροφές της παραλιακής προς Σούνιο.
Κι εκεί στα Λιμανάκια έγινε το κακό. Έφυγε το διθέσιο και προσγειώθηκε στους αφρούς των κυμάτων, ένα μάτσο σίδερα και σάρκες.
Την επόμενη εκεί ψηλά που πήγε ζήτησε ακρόαση θεού.
- Μ’ ένα παράπονο πικρό έφυγα Θέ μου… Γιατί δεν κρατήσατε την υπόσχεσή σας.
- Τι εννοείς απάντησε ο τα Πάντα Ορά.
- Να ,ξέρεται εγώ είμαι εκείνη που πριν δυό χρόνια …με τον Αρχάγγελο μου υποσχεθήκατε πως πριν τα ενενήντα θα είμαι εκεί. Και επένδυσα σ’ αυτό Θέ μου..
Κοίταξε τα τεφτέρια του ο Θεός ,κοίταξε κι αυτήν κι απορημένος απολογήθηκε:
-Εσύ είσαι ;;; Μα πώς να σε γνωρίσουμε όπως σε φτιάξανε !!!

the resident said...

@Reactor69
Παράφρασα το :
Stay Hungry! Stay Foolish!
Δεν μιλάω για χημικούς κλπ πολέμους.Για να μείνεις όμορφος και νεοs πρέπει να μοιάζεις φυσικός ,αλλιώς καταντάς γελοίος.
Αλλά φίλε μου είσαι ακόμη νέος και δεν σε νοιαζει, « διότι έχετε τα πιο θαυμαστά νιάτα και τα νιάτα είναι το μόνο πράγμα που αξίζει να προστατεύει κανείς…. Δεν το νιώθετε τώρα.Κάποια μέρα όμως όταν θα είστε γέρος, ζαρωμένος και άσχημος…θα το νιώσετε και θα το νιώσετε τρομερά» όπως γράφει Όσκαρ Γουαιλντ στον Ντοριαν Γκρευ.

entropia said...

atalante said:"Είμαστε ρατσιστές επειδή όπως όλη η φύση κι εμείς προσπαθούμε με όσα μέσα έχουμε να επιλέξουμε το καλύτερο για μας; Έλεος..."

Επιλέγουμε το καλύτερο. Μάλιστα. Το οποίο τελικά ποιό είναι; Το παραφουσκωμένο κρέας με σιλικόνη ; Η ψεύτικη λεία επιφάνεια του botox? Τα παστωμένα πρόσωπα με άπειρες στρώσεις make-up και δήθεν φυσικές αποχρώσεις δέρματος; Τα ψεύτικα τεράστια μάτια με τα εναλλακτικά χρώματα φακών επαφής; Τα γυαλιστερά κατακόκκινα χείλη με το παχύ λιπ-γκλός; Τα ροδαλά μάγουλα του ρουζ; Οι απάνθρωπες δίαιτες των δεκατετράχρονων μοντέλων; Τα ειδικά ενδυματολογικά κολπάκια για να κρύβουν τις υποτιθέμενες ατέλειες; Η συνεχής έκθεση του γυναικείου σώματος μπας και καταφέρει να την προσέξει ο οποιοσδήποτε φαλακρός κοιλαράς στο τρόλλευ;

Κι αν η ομορφιά είναι πιά τόσο ξεκάθαρα "γονιδιακή" γιατί χρειάζεται όλη αυτή την υποστήριξη; Γιατί δεν αρκεί απλά να υπάρχει;

Αυτό είναι η περίφημη "ομορφιά";...
Ενας από τους πολλούς τρόπους πλύσης εγκεφάλου για να ξεχνάμε ότι έχουμε ένα πρόσωπο το οποίο αξίζει να αγαπηθεί,γιατί είναι αληθινό;

Yannis H said...

entropia said "Τι είναι ομορφιά; ... Η συνεχής έκθεση του γυναικείου σώματος μπας και καταφέρει να την προσέξει ο οποιοσδήποτε φαλακρός κοιλαράς στο τρόλλευ;"

Να γιατί ο 'φαλακρός κοιλαράς στο τρόλει' κάνει και δίαιτα και μεταμόσχευση μαλλιών.

the resident said...

ioannisk said "Όσο για την εμφάνιση: Γυμναστική και ξανά γυμναστική."

Συμφωνώ και επαυξάνω με τη μόνη διαφορά ότι η γυμναστική με βάρη είναι αυτή που σε κρατάει νέο πιο πολύ από οποιαδήποτε άλλη.
Οσο για την μεταμόσχευση μαλλιών εφαρμόζεται με μεγάλη επιτυχία στις μέρες μας, βέβαια πριν από αυτή μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει διάφορα αποτελεσματικά φάρμακα για να καθυστερήσει την επέμβαση.

Nikos Dimou said...

Είσαστε όλοι τόσο νέοι...

Νομίζω πως θα πρέπει να ξαναγράψετε γι αυτό το θέμα σε 30+ χρόνια...

στο blog κάποιου άλλου...

Yannis H said...

ΝΔ, στην αρχή της ‘Ευτυχίας’ λες για το διαχωρισμό επιθυμίας και πραγματικότητας. Όσο μεγαλύτερο το άνοιγμα μεταξύ τους, τόσο μεγαλύτερη η δυστυχία. Και αναφέρεις πως όλες οι δοξασίες του ανθρώπου προσπαθούν να επηρεάσουν τις επιθυμίες του – η πραγματικότητα αλλάζει πιο δύσκολα, ίσως καθόλου.

Σε προηγούμενο post, για την ψυχανάλυση, ο ψυχαναλυτής θα προσπαθούσε να συμφιλιώσει τον ‘ασθενή’ του με το γεγονός ότι γηράσκει. Είναι ακριβώς, επηρεασμός των επιθυμιών. Ο πλαστικός χειρούργος όμως επηρεάζει την πραγματικότητα. Δεν ακολουθεί ‘δοξασίες’, δεν εφαρμόζει ‘τακτικές’, δεν διδάσκει τίποτα.

Όπως είπε ένας ψυχολόγος σε έναν πλαστικό χειρούργο: ‘αυτό που κάνω εγώ σε δέκα χρόνια, εσύ το κάνεις σε δεκαπέντε λεπτά’. Είναι η διαφορά μεταξύ αλλαγής της επιθυμίας και αλλαγής (έστω εικονικής) της πραγματικότητας.

Nikos Dimou said...

yannis h said...
"ΝΔ, στην αρχή της ‘Ευτυχίας’ λες ..."

Της "Δυστυχίας" Γιάννη, της "Δυστυχίας"...

(Ευτυχώς. Η "Ευτυχία" δεν πούλησε τίποτα...)

Yannis H said...

Γελάω. Πάντως το νόημα ήταν καθαρό...

Lexx said...

Αυτές τις μέρες διαβάζω τον Αργό Άνθρωπο του Κούτσι. Διαβάζοντας σήμερα αυτό το θέμα ένιωσα όλα να με οδηγούν σε αυτόν τον προβληματισμό. Πότε παίρνουμε απόφαση ότι γεράσαμε σε κάτι; Είναι σοφό να το παραδεχόμαστε ή να πολεμήσουμε με τον χρόνο μάταια μέχρι το τέλος; Να κάτσουμε στ αυγά μας και να περιμένουμε ή να δώσουμε ένα τελευταίο σόου;

Dion.M. said...

Είμαστε ρατσιστές όχι μόνο για αλλοεθνείς αλλά και ηλικιακά. Οι επαιρόμενοι για την νεότητά τους, δεν επαίρονται για τίποτα που έχουν επιτύχει οι ίδιοι, ενώ η προσωπικότητα που διαμορφώνεις με τον καιρό, η όποια ομορφιά αναδεικνύεται, ακόμα, μερικές φορές, και η υγεία και η ίδια η ζωή στις μεγαλύτερες ηλικίες οφείλεται και είναι δημιούργημα του κατέχοντος.

Κάποτε, κάποιοι νεαροί ειρωνεύτηκαν τον πατέρα μου επειδή γυμναζόταν. (εκανε jogging). Τους απάντησε: "Mικρά μου αλαζονικά ρατσιστάκια, το να καταφέρεις να γεράσεις είναι από μόνο του κατόρθωμα. Δεν θα το καταφέρετε όλοι!..."



Για χειρουργικές επεμβάσεις, όσο θεαματικές και αν είναι, εγώ δεν είμαι σύμφωνος. Ας κάνουμε πρώτα τις σωματικές ασκήσεις που πρέπει, και νομίζω ότι τα αποτελέσματα θα είναι καλύτερα, μονιμότερα, και θα αφορούν όλο τον οργανισμό και όχι μόνο την εμφάνιση. "Τα αγαθά κώποις κτώνται" και όχι... χειρουργικοίς εργαλίοις!

Σήμερα παρακολούθησα τον Μαραθώνιο. Οι αθλητές ήταν όλων των ηλικιών ακόμα και στην σειρά τερματισμού.

Ξημερώματα φεύγω για Ρώμη. Επιστρέφω μετά μια εβδομάδα. Θα μου λείψετε άπαντες.

takis vasilopoulos said...

O Kουντερα λεει για το προσωπο....για αυτο το χωματινο προσωπο μας....

<< Φαντασου οτι εχεις ζησει σε ενα κοσμο οπου δεν υπάρχουν καθρεπτες.Θα το ειχες ονειρευτει το προσωπο σου,θα το ειχες φανταστει σαν ενα ειδος εξωτερικης αντανακλασης αυτου που υπηρχε μεσα σου.Κι επειτα,υπόθεσε οτι στα σαραντα σου χρονια σου ετειναν εναν καθρεπτη.Φαντασου τη φρικη σου.Θα ειχες δει ενα τελειως ξενο προσωπο.Και θα ειχες καταλαβει καθαρα αυτο που αρνεισαι να παραδεχτεις:το προσωπο σου δεν εισαι εσυ....................και το ονομα μας επισης μας εχει κληρωθει απο τυχη.............Το ιδιο γινεται και με το προσωπο.Θυμαμαι,αυτο θα πρεπει να εχει γινει εκει προς τα τελη της παιδικης ηλικιας:απο το πολυ να κοιταζομαι στον καθρεπτη κατεληξα να πιστευω οτι αυτο που εβλεπα ημουν εγω.Δεν εχω παρα μια αοριστη αναμνηση εκεινης της εποχης,αλλα ξερω οτι η ανακαλυψη του εγω μου πρεπει να υπηρξε μεθυστικη.Αργοτερα ομως,ερχεται μια στιγμη που στεκεσαι μπροστα στον καθρεπτη και λες στον εαυτο σου:αυτο το πραγμα ειμαι πραγματικα εγω?και γιατι?γιατι πρεπει να ειμαι αλληλεγγυος με αυτο?σε τι με αφορα αυτο το προσωπο?Και απο το σημειο τουτο και επειτα ολα αρχιζουν να γκρεμιζονται.Ολα αρχιζουν να γκρεμιζονται. >>

Lefteris Kritikakis said...

1.
Οι εικοσάχρονες εδώ παντρεύονται 60άρηδες έστω και χωρίς λίφτιγκ. Ειδικά άμα έχουν ωραίο αμάξι και χάρλεϊ και ξυρισμένο κεφάλι. Ονομάζεται sugar daddy.
Το λίφτιγκ δεν έχει καμία σχέση.

2.
Ίσα ίσα που οι γυναίκες εδώ εκτιμούν περισσότερο τους άντρες που είναι themselves και που δεν τους ενδιαφέρουν οι γκρίζοι κρόταφοι. Άμα βάψεις εδώ μαλλί, οι γυναίκες νομίζουν ότι είσαι ανασφαλής.

3.
Το μεγαλύτερο αφροδισιακό στην Αμερικάνικη κοινωνία, είναι η αυτοπεποίθηση και να κάνεις take care of yourself. Η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών τρέχουν πίσω από άντρες οι οποίοι δεν τους δίνουν και πολύ σημασία. Τους "χαδιάρηδες" που γίνονται χαλί για τα γούστα τους, δεν τους θέλουν για πολύ γιατί εδώ πέρα μπερδεύουν τη γενναιοδωρία με "αδυναμία".

Πας ας πούμε και αγοράζεις δικό σου σπίτι (άντε κι ένα σκάφος το οποίο θα χρησιμοποιείς για μόστρα και δήθεν "περιπέτεια" στη λίμνη) και τρέχουν όλα τα ηλίθια θυληκά από πίσω σου. Εάν όμως είναι αφοσιωμένος οικογενειάρχης, ούτε η γυναίκα σου σε παίρνει στα σοβαρά... nobody gives a fuck about decent men anymore.

Ακόμα κι οι γυναίκες που λένε ότι θέλουν άντρα που τις παίρνει στα σοβαρά, λένε ψέματα. Οι περισσότερες φλερτάρουν (on the side) με τα απομεινάρια του στυλ james dean (στην Ελλάδα το 60, όλοι οι άντρες μοιάζανε του james dean, διότι δεν είχαμε λεφτά να μοιάζουμε του Cary Grand, αλλά οι περισσότερες γυναίκες θα ψάχνουν πάντα να φλερτάτουν δεξιά κι αριστερά διότι είναι attention freaks και δεν έχουν focus στη ζωή τους).

Μόνο στην Κρήτη θυμάμαι γυναίκες να θαυμάζουν άντρες που είχαν ακεραιότητα. Στην Αμερική, όπου η μόνιμη συναισθηματική ηλικία ανδρών και γυναικών είναι τα 21...

Τα λίφτιγκ χωρίς λόγο (εξαιρούνται τα λίφτιγκ μετά από ατυχήματα κλπ), είναι για τις ανασφαλείς γυναίκες που το ΜΟΝΑΔΙΚΟ πράγμα που είχαν ποτέ για να προσελκύσουν έναν άντρα, ήταν ο κώλος τους. Και φοβούνται μην τον χάσουν. Δεν έχουν απολύτως τίποτα άλλο να προσφέρουν σε μία σχέση. Και το ξέρουν αυτό. Και δεν το παραδέχονται. Ισχυρίζονται ότι θέλουν να βρουν κάποιον να "σεβαστεί την προσωπικότητά τους", αλλά αυτό είναι ψέμα. Ποτέ καμία γυναίκα δεν διάλεξε άντρα μ' αυτό το κριτήριο (εκτός κι αν εσείς είδατε καμία γυναίκα σε μπαρ να προσεγγίζει κάποιον για να μάθει εάν θα σεβαστεί την προσωπικότήτά της).

Θα πάω στη μέση του πουθενά και θα αρχίζω να χτίζω. Τον πρώτο τοίχο. Η γυναίκα που θα περάσει, θα σταματήσει,θα μου χαμογελάσει και θα πιάσει κι αυτή να χτίζει το διπλανό τοίχο, μόνη της, αυτή θα είναι η γυναίκα μου. Οι άλλες που θα με ρωτάνε "τι αμάξι έχεις" θα τους λέω "δεν είμαι σοφέρ και δεν τρώω σιλικόνη".

Τέλος, ουδέποτε στα 50 μου θα έβγαινα με 20άρα. Διότι στα 50, δεν μπορώ να την ευχαριστηθώ (ούτε κι αυτή εμένα). Άλλη η μυρωδιά του έρωτα στα 20, άλλη στα 50. Άσε που όσο και να' ναι, ντρέπομαι και το ρεζιλίκι... θέλω να ζήσω με ακεραιότητα και με μια γυναίκα που έχει κι αυτή ακεραιότητα.

ΤΟ ΠΙΟ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΩΡΙΜΟ ΜΥΑΛΟ ΣΕ ΝΕΑΝΙΚΟ ΣΩΜΑ. Δυστυχώς όμως στο Αμέρικα, όλο και περισσότερο βλέπω ανώριμα μυαλά (it's all about college football and cheap thrills) σε γέρικα σώματα που η σιλικόνη δεν μπορεί πια να τα βοηθήσει σε τίποτα.
Έχω βαρεθεί τις ανώριμες γριές. Αηδιαστικό είναι.

Και μην πεταχτεί καμία πάλι να μου πει ότι είμαι "μισογύνης", διότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Αε μου πει οποιαδήποτε όμως, πότε ήταν η τελευταία φορά που εκτίμησαν έναν άνδρα για την ακεραιότητά του (την οποία δεν χαρακτήρισαν "αδυναμία"). Ας μου πει οποιαδήποτε πότε εκτίμησε το μεγαλείο της ψυχής ενός άνδρα που αφιέρωσε τη ζωή του στην κληρονομιά (legacy) μιας σχέσης και δεν ήταν μόνο "I'll do whatever I want" (σαν 8χρονο πεισματάρικο νιάνιαρο).

Το μόνο που θέλω, είναι να ξεφύγω από τις γυναίκες που μέχρι τώρα είχα, οι οποίες, ΟΛΕΣ, χωρίς καμία εξαίρεση, μου είπαν, χωρίς να τις ρωτήσω, 5-10 χρόνια μετά τη σχέση, "you were right, and it took me years to appreciate what you' ve done". Είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί κανείς να σου πει (υποδηλώνει ματαιότητα και χασούρα). Ή μπας και πρέπει να περιμένω έως ότου γίνουν όλες 50άρες... it's no fun then...

Όμως, μου είπε ένας καλός φίλος (και σοφός), "μην παντρευτείς τώρα, είναι η χειρότερη ηλικία, το τελευταίο σπαρτάρισμα της απελπισίας... όλα τα χάλια θα στα πετάξουν στα μούτρα σου... παντρέψου στα 50-55... τώρα, φτιάξε τον εαυτό σου και πέρνα καλά". Ο εν λόγω φίλος, πλούσιος επιχειρηματίας, καλός άνθρωπος, με σπουδές θεολογίας.

Μπορεί να μη ζω μέχρι τότε. Εσείς κυρίες μου χάσατε: τον άνδρα που ούτε καν φλέρταρε όταν ήταν μαζί σας, που σας χόρευε, διασκέδαζε, πρόσεχε, υποστήριζε, γέμιζε τη ζωή σας με καλό γούστο και με περιπέτεια και αγάπη, με λουλούδια κάθε Δευτέρα πρωί στο τραπέζι και μέσα απ' όλη τη διασκέδαση, με πραγματικό χτίσιμο μιας κληρονομιάς κάθε μέρα που περνούσε. Κι εσείς τον κακοποιούσατε για να κοιτάτε δεξιά κι αριστερά τον κάθε αλητάκο που δεν ήταν καν ωραίος, μόνο και μόνο για να συνεχίσετε την αντίδραση "κατά του μπαμπά και της κοινωνίας" και να κάνετε όλη σας τη ζωή μια άχρηστη "αντίδραση" και να την καταστρέψετε.

Περαστικά. Σιλικόνη έχουμε μπόλικη.

Λευτέρης

ΥΓ. Συγγνώμη για τις ασυνταξίες, raw material ήταν, όπως και τα συναισθήματα τ' ακαλλιέργητα.

Lefteris Kritikakis said...

Δημοσθένη, συμφωνώ απόλυτα:

Η πιο όμορφη γυναίκα, είναι αυτή που σε κάνει να πιστεύεις κάθε μέρα ότι είσαι ο πιο όμορφος άντρας.

Λευτέρης

Νερίνα said...

Καθόλου δεν με ενοχλεί η επιστήμη στην εξυπηρέτηση και αυτού του είδους της ανάγκης, άρα δεν έχω και πρόβλημα με αυτούς που το επιλέγουν εαν τους κάνει να νοιώθουν καλύτερα. Όντας γυναίκα άνω των 40 (άντε 46 είμαι) δεν με ενόχλησε ποτέ το πως είμαι, άρα δεν θα το επέλεγα για μένα. Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι η ανάγκη που οδηγεί κάποιους να καλύπτουν την ανάγκη ανάκτησης της χαμένης νεότητας "κλέβοντας" την απο άλλους.

entropia said...

Είναι σίγουρα ενδιαφέρον να αναρωτηθεί κανείς τι σημαίνει επιτέλους το ρήμα γερνάω.

Γιατί θα πρέπει να το θεωρώ συνώνυμο του είμαι τελειωμένη/ος;
Μας ενδιαφέρει όντως όλους να ζούμε σαν συγκρίσιμα προιόντα;
Γιατί εχουν τόση σημασία πιά οι άσπρες τρίχες και το ρυτιδωμένο δέρμα; Χάνουμε την δυνατότητα για αγάπη, μάθηση, αλλαγές, χαρά, δημιουργικότητα; Οχι.
Χάνουμε μόνο ότι παραδώσαμε αμαχητί, και ότι ίσως ποτέ πραγματικά δεν ασχοληθήκαμε να συνειδητοποιήσουμε ή να καλλιεργήσουμε...

Ο εξωτερικος μετρήσιμος χρόνος περνάει. Είναι γεγονός. Και λοιπόν; Γιατί θα πρέπει να με απασχολεί το πώς θα υλοποιώ τις κοινωνικές ψευδαισθήσεις περί της αειθαλούς νεότητας;
Ολοι μεγαλώνουμε. Ταυτόχρονα. Ολοι εχουμε αρχή και τέλος. Στο μεταξύ, τι κάνουμε; Ποιοί είμαστε, γιατί πρέπει να αισθανόμαστε υπόλογες/οι για τις ρυτίδες μας και όχι γιά την συνεχή απώλεια της δημιουργικότητας μας;
Γιατί να μην τιμάμε την ιστορία του καημένου μας του προσώπου; Αυτό έχουμε, αυτό είμαστε. Οι απανταχού Τέλειοι, οι Αγέραστοι και οι Αψεγάδιαστοι ας κυτάξουν αλλού αν δεν αντέχουν, στο κάτω-κάτω. Ας προστατευτούν από την ωμή πραγματικότητα με τα ειδικά μαύρα γυαλιά/παρωπίδες.
Στο μεταξύ, όσοι αγαπούν πραγματικά αυτή την παράξενα όμορφη ζωή, ας μην την τσαλακώσουν κι άλλο με αυτοκαταστροφικές σκέψεις.
Είμαστε τόσο γέροι όσο επιτρέπουμε στο μυαλό μας να υποκύπτει παθητικά σε αυτό που το σκοτώνει.

Πανάσχημη said...

Entropia

Σε χειροκροτώ.
Ακριβώς αυτά νιώθω και εγώ.

Pearl S. Buck:
You can judge your age by the amount of pain you feel when you come in contact with a new idea.

Σωστά;

x-taramas said...

"Η πιο όμορφη γυναίκα, είναι αυτή που σε κάνει να πιστεύεις κάθε μέρα ότι είσαι ο πιο όμορφος άντρας."



Γι αυτό οι περισσότεροι άντρες σε μια σχέση ψάχνουν τη μαμά τους...

Lefteris Kritikakis said...

"Pearl S. Buck:
You can judge your age by the amount of pain you feel when you come in contact with a new idea.

Σωστά;"

Λάθος. Εάν ήταν έτσι, όλοι οι φοιτητές που αντιστέκονται σθεναρά σε οποιαδήποτε νέα ιδέα, θα ήταν γέροι.
Στην πραγματικότητα, εάν μια νέα ιδέα σου προκαλεί πόνο ή ανασφάλεια, αυτό σημαίνει ότι έχεις παγιδευτεί κάπου και δεν νιώθεις ικανός να απελευθερωθείς και να έχεις ατομική ανεξαρτησία. Δεν πιστεύεις ότι μπορείς να ζήσεις ευτυχισμένος χωρίς την "παλιά" ιδέα στην οποία έχεις βολευτεί... σε τρομάζει ο νέος δρόμος, ο μοναχικός κατά καιρούς.

Η ικανότητα να εργάζεσαι, ο αριθμός και η ποιότητα των φίλων που έχεις, το μέρος που ζεις και οι δυνατότητες που έχεις να φύγεις εάν το θες, η υγεία σου, το πόσο ευχαριστημένος είσαι με τον εαυτό σου, το εάν κάνεις συνεχώς πράγματα που θα σε έκαναν να νιώθεις ένοχος ή όχι, όλα αυτά δηλαδή που σε "παγιδεύουν" τοπικά ή συναισθηματικά, θα σου προκαλούν τρόμο είτε υπάρχουν, είτε εάν πρόκειται να αλλάξουν. Γιατί θα προκαλούν έλλειψη ικανοποίησης.
Επιστροφή στα απλά. Και στο χαμόγελο. Πάρτε τηλέφωνο ένα φίλο και πείτε του όλα τα καλά που συντρέχουν στη ζωή σας. Χαμογελάστε στο τηλέφωνο έστω. Η ζωή είναι σύντομη (με σιλικόνη ή όχι).

Dion.M. said...

Τα αγαθά κόποις κτώνται, όχι κώποις... Συγγνώμην!...

Πανάσχημη said...

Λευτερ
Αυτό που εννοούσε η Περλ Μπακ ήταν ότι όταν δεν έχεις τα κότσια να δοκιμάσεις κάτι καινούριο, αλλά φοβάσαι, τότε είσαι γέρος.
Διαφωνείς;
Δεν νομίζω.

x-taramas said...

@πανάσχημη:

Σωστά.
Και ξέρω πολλούς εικοσάχρονους γέρους.

Πανάσχημη said...

Οσο για τις προσωπικές σχέσεις Λευτέρη, αυτό που τις κρατα είναι η αμοιβαία εξυπνάδα που είναι απαραίτητη προυπόθεση για διορατικότητα, και φυσικά η παιδεία.
Αλλα αυτα πάνε συνήθως πακέτο.

Nikos Dimou said...

Έχει δίκιο η Pearl Buck (for once).

Και οι Έλληνες φοιτητές είναι εσχατόγηροι!

Πανάσχημη said...

X-taramas

Οταν σαν κοινωνία έχουμε απορρίψει την καινοτομία και έχουμε επιλέξει "ασφάλεια" ως το υπέρτατο αγαθό, τι γέροι είμαστε; Νεκροί είμαστε.
Αλλιως το περίμενα να εξελιχθεί αυτό το ποστ, πολυ στραβά μου βγαίνει.

Demosthenes said...

@ Lefetris Kritikakis

"Δημοσθένη, συμφωνώ απόλυτα: Η πιο όμορφη γυναίκα, είναι αυτή που σε κάνει να πιστεύεις κάθε μέρα ότι είσαι ο πιο όμορφος άντρας"

Δεν βλέπω που ακριβώς συμφωνούμε, αλλά γιατί όχι (να συμφωνούμε)

(Lefteris, we need to talk, so pls e-mail me your co-ordinates)

ladybug said...

Γιατί πρέπει να είμαστε όλοι νέοι και όλοι ίδιοι?
Οι γυναίκες ξανθές (κατά προτίμηση), αδύνατες, χωρίς ρυτίδες, χωρίς κυτταρίτιδα, με το ίδιο ντύσιμο και το ίδιο μακιγιάζ(κάτι αντίστοιχο και για τους άντρες).
Κάθε ηλικία έχει τα καλά της και τα κακά της.
Μπορείς να είσαι ελκυστικός και στα 70. Αν όμως είσαι στα 70 και θέλεις να είσαι ελκυστικός σαν 20...χαλάει η αισθητική. Η δική μου τουλάχιστον.

Και κάτι που μου ήρθε στο νου όταν διάβασα για τον καθηγητή που έγινε πατέρας στα 70.
Ένας γνωστός, στην ηλικία των 75, έχει ένα γιο 13. Πηγαίνει λοιπόν μια μέρα στο γιο του και του λέει: "Παιδί μου σου έφερα δώρο ένα βιβλίο. Είναι ένα βιβλίο που διάβαζα κι εγώ όταν ήμουν στην ηλικία σου και θέλω να το έχεις. Είναι ένα βιβλίο του Τολστόι".
Και ο γιος: "Μπαμπά μου, μπαμπάκα μου, πώς το ήξερες ότι ήθελα το Toy Story?"

:))

Takis Alevantis said...

Μετά από πέντε μέρες στο ηλιόλουστο Λονδίνο βλέπω ότι το θέμα έχει σχεδόν εξαντληθεί. Συγκρατώ δυό παρεμβάσεις: μία του dion.m (Mικρά μου ... το να καταφέρεις να γεράσεις είναι από μόνο του κατόρθωμα. Δεν θα το καταφέρετε όλοι!...) και μία του Λευτέρη (Το πιό ελκυστικό πράγμα στο κόσμο, είναι το ώριμο μυαλό σε νεανικό σώμα). Και ας προσθέσω πως όσο γυαλιστερό κι αν είναι το περιτύλιγμα, αν το σοκολατάκι είναι χαλασμένο από μέσα ... το φτύνουμε με αηδία.

Κατά τα άλλα είμαι ευτυχής που γνώρισα ανθρώπους που είχαν ωριμάσει εσωτερικά και αυτό αντανακλούσε στην εξωτερική τους εμφάνιση - και γι'αυτό δεν σου περνούσε καν από το μυαλό πως είχαν γεράσει· είχαν απλώς ωριμάσει. Άραγε κάνουμε πλαστική σε ένα ώριμο μήλο ή σε ένα ώριμο βερύκοκκο;

Και μια ωραία ιστορία από φίλο κοντά στα 60. «Μπήκα στο τρόλεϋ μετά από μια μέρα κοπιαστική και το βλέμμα μου διασταυρώθηκε με το βλέμμα μιας νέας κοπέλλας 20 με 25 χρονών που καθόταν απέναντι. Με κοίταξε με νόημα κι άρχισα να σκέπτομαι την ατάκα που θα έλεγα για να την ρίξω - έχετε ωραία μάτια, τι κάνετε απόψε, πάμε για ένα ποτό. Τα μάτια της άστραψαν καθώς την κοίταζα, πήρα θάρρος, κινήθηκα προς το μέρος της. Αλλά πριν προλάβω να της μιλήσω, σηκώθηκε και μου προσέφερε ευγενικά τη θέση της. Την ευχαρίστησα και κατάλαβα πως, στην ηλικία μας όταν μας περιεργάζεται μια δεσποινίς, το πιθανότερο είναι πως είναι ευγενική και θέλει να προσφέρει τη θέση της στον ηλικιωμένο και κουρασμένο κύριο ... παρά να δεχτεί την πρόσκλησή μας για ένα ποτό.»

ladybug said...

@takis alevantis,
αυτό με το σοκολατάκι, στο χωριό μου το λένε ως εξής (απ'την ανάποδη):
Ο καλός ο γάϊδαρος φαίνεται και κάτω απ'το παλιοσάμαρο :)

kolassas said...

ΝΔ sai: Μη ξεχνάτε τα Viagra, Cialis κλπ. Έχουν αλλάξει την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων ….
ΝΔ το ξέρεις το ανέκδοτο του 70αρη που είχε ακουμπήσει το Viagra στο κομοδίνο και η 25αρα το πήρε για καραμέλα και το έφαγε; Τότε ο 70αρης της είπε τώρα μπορείς να το κάνεις μόνη σου.
Έχεις σκεφτεί τον 70αρη που έκανε παιδί ότι στα 76 του θα πηγαίνει τον γιό του στο Νηπιαγωγείο; Άλλο ένα χάπι για να μην πάθει έμφραγμα από την συγκίνηση.
Μια φορά ένας φίλος μου, που περνάει την γυναίκα του 15 χρόνια, διαφωνούσε με την γυναίκα του μέσα σε ένα ταξί, σε μία στιγμή γυρνάει ο ταξιτζής και της λέει: έχει δίκιο ο πατέρας σου να τον ακούς, ακόμα να συνέλθει ο φίλος μου.
Βέβαια υπάρχει και αυτός που λέει καλύτερα αρνάκι του γάλακτος με παρέα παρά μπομπότα μονός μου
Εγώ συμφωνώ με τον Λευτέρη.

Πανάσχημη said...

Παρακολουθώ τα σχόλια των ανδρών που βρίθουν μαγκιάς, και αναρωτιέμαι.
Θα έβγαινε κανεις σας ραντεβου με την Τζεην Φόντα; (γεννημένη το 37)


Ανόητη ερώτηση.
Την αποσύρω.

τηγάνι said...

ND exete dwsei pote Viagra se gata???

rednet69 (georgia m.) said...

@kolassas:

Εμείς,πάντως,όταν τύχαινε να ακολουθώ τον σύντροφό μου σε συνέδρια λόγω του επαγγέλματός του και πηγαίναμε σε ξενοδοχεία μας έπαιρναν για πατέρα και κόρη και εμείς δεν τους χαλούσαμε χατίρι!Γελούσαμε.Δεν μας πείραζε καθόλου.Το θέμα είναι αλλού.
Ίσως βέβαια,κοιτώντας εκ των υστέρων αυτή τη σχέση,να με προβλημάτιζε περισσότερο το αν είχα αποφασίσει να κάνω ένα παιδί μαζί του...Τα πράγματα θα ήταν σίγουρα αλλιώς.

Demosthenes said...

Σε 30 χρόνια θα υπάρχουν ακόμα μπλογκ?

("Babysitters' market" ίσως υπάρχει τότε, διότι σήμερα δεν δείχνει να υπάρχει (στο ATH/GR))

harrygreco said...
This comment has been removed by a blog administrator.
x-taramas said...

takis alevantiw said:
"βλέπω ότι το θέμα έχει σχεδόν εξαντληθεί."

Έχει εξαντληθεί γιατί λέμε "παν μέτρον άριστον", "να προσέξουμε λίγο και το απο μέσα", "έχουμε και το viagra για αργότερα" και καθαρίζουμε έτσι στα γρήγορα
με ένα θέμα που στην πραγματικότητα δεν έχει τελειωμό και που πιστεύω οτι ενδόμυχα ενοχλεί τους περισσότερους άντρες αλλά και όσες γυναίκες αποδέχονται και παίζουν με τους όρους που έχει θέσει το "ισχυρό φύλο".
Έχει εξαντληθεί επίσης γιατί έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε τους ηλικιωμένους σαν ληγμένους ανθρώπους...

Nikos Dimou said...

@τηγάνι

ούτε έχω πάρει ούτε έχω δώσει viagra...

harrygreco said...

Μετα απο ενα τζουφιο ματς,τα σχολια της νεας που δεχτηκε δεσμο με 30 χρονια διαφορα ειναι βαλσαμο για μπαρμπες (40+) & παππουδες ( 50+).Για μενα,το οριο ειναι 20. Περαν τουτου,η γυναικα θα κλωτσησει & θα αδειασει το παππου. Ο,τι αρχιζει ωραιο
τελειωνει με πονο.

Anonymous said...

@ Κακάσχημη

Αν ήμουν του 47 θα έβγαινα με το τζενάκι!

Εσύ θα έβγαινες με τον Φλωρινιώτη που είναι πολύ νεώτερος;

Μη βιαστείς να απαντήσεις.


Σκέψου ότι θα σου τραγουδάει κιόλα!

rednet69 (georgia m.) said...

Αμάν,βρε dirty Harry,με τους "
μπαρμπάδες" και τους "παππούδες"!Εγώ πάντως δεν τον "άδειασα"(sic) τον δικό μου!

ioannisk said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Πανάσχημη said...

badlydrawnboy
Συννενόηση μπουζούκι...

Εγώ να βγω με βλάκα;
I'd rather stick needles to my eyes.

ioannisk said...

@Πανάσχημη
"Θα έβγαινε κανεις σας ραντεβου με την Τζεην Φόντα; (γεννημένη το 37)"

Φυσικά, και θα έβγαζα και ανακοίνωση τύπου :)))

silk123 said...

Αν η ιατρικη μπορουσε να
1. να μας κανει να τρωμε οτι θελουμε χωρις να παχαινουμε
2. να παρατεινει την ηλικια 20-30
και οχι να μας δινει life expectancy το 85 με γηρατεια
3.να μας εκανε να πεθαινουμε ησυχα στον υπνο μας και οχι μεσα σε πονους και αρρωστειες...

Αντ αυτου ομως εχουμε αυτα που εχουμε οπότε οτι θελει (και αντεχει) ο καθενας για να αισθανεται καλυτερα.

Νικο (οπως παντα) πολυ ωραια γραμμενο το θεμα.

harrygreco said...

Η ζωη ειναι μικρη
ασ' τη παπια -την αδειαζεις το πρωι

Haris said...

Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων σχετικά με τις πλαστικές.
Αυτοί που προσπαθούν να "ξαναγεννηθούν"
και αυτοί που όντως χρήζουν επέμβασης λόγω δυσμορφιών που προκαλούν προβλήματα στην υγεία τους.
Οι πρώτοι αγοράζουν ματαιοδοξία ενώ οι δεύτεροι ψυχική και σωματική αποκατάσταση.

Anonymous said...

Χαρακτηριστικό πολλών απόψεων που διάβασα παραπάνω είναι μια τάση να χρησιμοποιούνται υπερβολικά παραδείγματα. Γιατί τόσο μίσος ρε παιδιά; Τι πειράζει αν κάποιος κάνει φροντίζει την εξωτερική του εμφάνιση για να αισθάνεται καλύτερα; Όλοι φροντίζουν την εμφάνισή τους, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο. Καθημερινά κάνουμε παρεμβάσεις στην εμφάνιση μας που είναι «αφύσικες». Μήπως να μην κάναμε και μπάνιο ή να μέναμε αξύριστοι για να ξαναγίνουμε ένα με τους προγόνους μας και να είμαστε φυσικοί; Το ξέρω ότι είναι ακραίο παράδειγμα, αλλά κυρίως ακραία παραδείγματα βλέπω να δίνονται μέχρι τώρα. Μια αισθητική επέμβαση μπορεί να κάνει κάποιον να φαίνεται ομορφότερος, να αισθανθεί πως γίνεται πιο εύκολα αποδεκτός απ τους άλλους, να του ανεβάσει την αυτοπεποίθηση. Αυτό γιατί είναι κακό; Και ναι, είπα «να γίνεται πιο εύκολα αποδεκτός απ τους άλλους» γιατί μπορεί να το θεωρούμε ρατσισμό, μπορεί και να είναι, αλλά όπως αναφέρθηκε και παραπάνω είναι αδύνατον να μην υφίσταται καθώς η πρώτη εντύπωση που σου γεννά ένας άνθρωπος προέρχεται πάντα από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του. Αν τελικά γνωρίσεις τον άνθρωπο μπορείς να κρίνεις και να εκτιμήσεις ή να απορρίψεις την προσωπικότητά του. Κάποια σχόλια παραπάνω ήταν σα να μας λένε ότι καλύτερα να είμαστε και ρατσιστές εναντίον των όμορφων γιατί κατά κανόνα είναι άδειοι εσωτερικά. Αφού όλοι αγαπούν την ομορφιά γιατί τότε να μην την επιδιώξουν στη ζωή τους γενικότερα;
Οι αισθητικές επεμβάσεις μπορεί να είναι κι αυτές ένας τρόπος μεταβολής της εμφάνισής μας ώστε να εκφράσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο. Προφανώς και περιμένουμε όποιος κάνει κάτι υπερβολικό σε σχέση με την εμφάνισή του να μην είναι και πολύ σοβαρός άνθρωπος. Είναι όμως όλες οι επεμβάσεις υπερβολικές;

x-taramas

μίλησες για πρότυπα της ομορφιάς που αλλάζουν με το χρόνο. Το ίδιο αλλάζει και ο τρόπος σκέψης. Η φυσική επιλογή γίνεται με βάση τα προσωπικά κριτήρια του καθενός τα οποία λογικό είναι κι αυτά να μεταβάλλονται. Τα παραδείγματα που δίνεις είναι υπερβολικά. Κανείς δε μίλησε για αισθητικές επεμβάσεις που θα μας μετατρέπουν υποχρεωτικά σε αυτό που ορίζει η εκάστοτε μόδα.

entropia said…
“Επιλέγουμε το καλύτερο…. πρόσωπο το οποίο αξίζει να αγαπηθεί,γιατί είναι αληθινό;”

στο ίδιο περίπου θέμα, κανείς δεν είπε ότι η ομορφιά είναι απλώς γονιδιακή υπόθεση, ούτε ότι το καλύτερο είναι υπερβολικό, ούτε ότι η αγάπη στηρίζεται κυρίως στην εξωτερική εμφάνιση.

Lefteris Kritikakis

επιμένεις να μη σε πούμε μισογύνη. Δε θα σε πω λοιπόν μισογύνη, αλλά θα σου θυμίσω τους ρατσιστές που υποστηρίζουν ότι δεν είναι ρατσιστές αλλά βρίζουν τους Εβραίους («Ας μου πείτε τότε παραδείγματα Εβραίων που... που...» κτλ). Και θα σου πω και κάτι άλλο. Σε ποιο ακριβώς «μεγαλείο της ψυχής ενός άντρα» αναφέρεσαι; Γιατί αφού δεν υπάρχουν σκεπτόμενες γυναίκες πολύ εύκολα μπορώ να σου αποδείξω ότι δεν υπάρχουν και σκεπτόμενοι άντρες. Μην τα ισοπεδώνουμε όλα χάριν της υπερβολής... Κι εγώ συμφωνώ ότι είναι δύσκολο σήμερα να βρεις αξιόλογους ανθρώπους. Έτσι όπως τα λες δε θα έπρεπε να υπάρχει κανένας. Σχεδόν καμία γυναίκα τουλάχιστον...

Ταύτα, συγγνώμη για την έκταση.

Πανάσχημη said...

Δηλαδή Ιοαννισκ θα έβγαινες μαζί της επειδή είναι διάσημη ή επειδή είναι ενδιαφέρουσα;
Μια διευκρινισούλα...

Dobrin said...

Δεν μου αρέσει και δεν θα έκανα χειρουργική επέμβαση για να γίνω πιο ωραίος η να φαίνομαι πιο νέος. Αλλά δεν βλέπω τίποτα κακό εκτός από ένα. Φοβάμαι πως θα γίνει κοινωνική εντολή. Κάτι σαν την εντελώς άχρηστη συνήθεια του σιδερώματος ας πούμε. Σκεφτείτε πόσους πόρους – ενέργεια, χρόνο σπαταλάμε για να ήμαστε σιδερωμένοι, όπως μας έχουν μάθει να μας αρέσει. Φανταστείτε τώρα τον εφιάλτη – στα σαράντα μας, αν δεν έχουμε κάνει επέμβαση να μας βλέπουν σαν τσαλακωμένους.

mihalis, a dreamer said...

Η σύζυγός μου επιμένει ότι μας λέτε ψέματα και πως είστε δεν είστε 60 αγαπητέ Γάτε. Όταν σας είδε στην τηλεόραση η εντύπωσή της επιβεβαιώθηκε!
(Και όλα αυτά χωρίς λίφτιγκ)

Alexandros B said...

δεν μπορώ να βρω το παραμικρό λόγο που ένας άντρας θα ήταν με μια μεγαλύτερη γυναίκα. Ούτε καν στην ίδια ηλικία. Κ οι εγχειρήσεις δεν το κρύβουν...

Η γυναίκα πρέπει να έχει τον ρόλο της μούσας. Να δίνει εμπνευση με τα νιάτα κ την ομορφιά της απλά κοιτώντας τη. Μην μπερδεύουμε την φιλία με το... άλλο.

Έτσι για τις αισ8ητικές πλαστικές είμαι φανατικά υπέρ, ειδικά για τις γυναίκες - αρκεί να είναι πετυχημένες. Για μένα είναι αντίστοιχο του να φοράει ωραία ρούχα. Γιατί να μην είναι λεπτές ή να μην έχουν ένα νούμερο μεγαλύτερο μπούστο?

Για τους άνδρες είναι αλλιώς. Αν περιμένει ο άνδρας να βρει γκόμενα στα -ηντα με βάση την εμφάνιση του, το έχει χάσει το παιχνίδι.

Λευτέρη, συμφωνώ απόλυτα με την θεώρηση της Αμερικής που έκανες, απλά εμένα μ'αρέσει.

Dion.M. said...

@ Nikos Dimou said...

ούτε έχω πάρει ούτε έχω δώσει viagra...


Μα την viagra την χρειάζονται, όσοι την χρειάζονται, για εξωσυζυγικές σχέσεις!
Για ενδογαμιαίες σχέσεις, δεν έχω ακούσει κανέναν να παίρνει viagra.

Αν έχεις την ευκαιρία, πρώτης φοράς, με μια πολύ νεώτερη, το διακινδυνεύεις η... εφοδιάζεσαι! Εδώ είναι το δίλημμα...

harrygreco said...

Αν εχει καποιος database με τους στιχους του " 50αρη " του Ζαμπετα,ας τους ποσταρει. Δεν τους θυμαμαι καλα.

x-taramas said...
This comment has been removed by a blog administrator.
x-taramas said...

@ alexandrosb:

Μήπως μπερδεύεις τις γυναίκες με τις φουσκωτές κούκλες;

rednet69 (georgia m.) said...

Harry,
Μπορείς να αναζητήσεις το τραγούδι που ζητάς,όπως και κάθε τραγούδι,στο www.kithara.vu

x-taramas said...

ραψωδία, μάλλον δεν ξέρεις τι σημαίνει φυσική επιλογή...

Pensierix said...

Το όνειρό μου: Στα γεράματα, τα φτιάχνω με 20χρονο πιπίνι το οποίο κάνει πλαστική για να μην το σουτάρω!
Μιλώντας για σουτ, η νίκη σε ντέρμπι με αυτογκόλ σου χαρίζει ποιότητα ζωής και μακροημέρευση. Δεν είναι μόνο ότι αισθάνεσαι πιο νέος, βλέπεις και τους "άλλους" χούφταλα!(το κακό: μπάλα είναι και γυρίζει...)

Rallousilach said...

Ανταπόκριση από τον τόπο που γεννήθηκε, ζει και βασιλεύει η «πλαστική ομορφιά»...την Καλιφόρνια.

Έχω δύο φίλες. Την Λίντα και την Λίζα. Μοιάζουν όσο και τα ονοματά τους..Ξανθές, ίδιο χτένισμα, μπότοξ και ρεστυλαιν, ίδιο στήθος, ίδιο πλαστικό χειρούργο...με λίγα λόγια, ίδιο ντύσιμο...μπεζ τόνους γιατί σε κάνει να φαίνεσαι νεότερη λένε...ίδια κοσμήματα. Ένα βράδυ ο άντρας της Λίζας αγκάλιασε την Λίντα και παραλίγο να την φιλήσει, μέχρι που κατάλαβε πως κρατούσε την λάθος γυναίκα...Εγώ χαμογέλασα, η Λίντα με κοίταξε αγριεμένη και ο άντρας έφυγε ζητώντας αμήχανα συγνώμη...

Anonymous said...

x taramas φυσική επιλογή δεν είναι μόνο ποιός θα καταφέρει να επιβιώσει αλλά και ποιός θα καταφέρει να αναπαραχθεί. Δε θα μπορούσε βέβαια να γίνεται πια στον άνθρωπο ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που γίνεται στα ζώα. Η φυσική τάση είναι να επιλέγουμε για ταιρι μας τον πιο δυνατό, τον πιο έξυπνο, και ναι, τον πιο όμορφο καθώς συχνά η ομορφιά είναι σημάδι υγείας. Αυτό είναι το ένστικτο που έχουν τα ζώα και που ως ένα βαθμό έχει και ο άνθρωπος. Από κει και πέρα ο άνθρωπος δεν κυνηγά την πια απλώς την επιβίωση. Αναζητά όμως την ομορφιά ακόμα κι αν αυτό είναι βάση υποκειμενικών κριτηρίων. Δε σου λέω ότι θα στηριχθεί στην ομορφιά ως μοναδικό κριτήριο.

Άλλωστε, πέρα από τα ενστικτώδη, την τάση για κάθετί όμορφο τη βλέπεις παντού, παράδειγμα στην τέχνη.

Αρχαίος said...

Νικο έχεις δίκαιο όλοι τελικά είναι πολύ μικροί ελπίζω να τους ξαναδιαβάσω μετά από 20-30 χρόνια.
Εγώ νομίζω τι αν αυτό που κάνεις σε ευχαριστεί πρέπει να γίνει. Αν αισθάνεσαι πιο όμορφα βλέποντας τον εαυτό σου στον καθρέπτη χωρίς σακούλες στα μάτια για ποιο λόγο να μην το κάνεις. Αν πάλι αισθάνεσαι εντάξει με τον ευατό σου και την εικόνα του τότε μην μπλέκεις σε φασαρίες. Το καλύτερο διεγερτικό για τις κοπέλες έχω διαπιστώσει ότι είναι το μυαλό που κουβαλάς και αυτό καμία πλαστική δεν το διορθώνει. Βέβαια πρέπει να υπάρχει μέτρο.
Καλά βρε Γεωργία ( Redned69) πόσο χρονό παντρεύτηκες, πόσο έμεινες παντρεμένη; και ακόμα δεν έχεις άσπρη τρίχα στα μαλλιά σου;
Για την ιστορία σημειώνω ότι είναι η πρώτη φορά που τα σχόλια του harry δεν έχουν να κάνουν με την καταγωγή των Ελλήνων (αλβανογραικοί κ.λπ) εντυπωσιακό!!!.

Atalante said...

@ alexandrosb:

Δεν περίμενα ν' ακούσω τέτοιες απόψεις τη σήμερον ημέρα... Μάλλον το να συχνάζω σ' αυτό το blog θα με κάνει λιγότερο αισιόδοξη, τελικά. Κάτι τέτοια ακούω και ανησυχώ για το ανθρώπινο είδος. Δε βαριέσαι όμως, τα έχει καταφέρει εδώ και πολλά χρόνια - κουτσά στραβά.

Δε βρίσκεις κανένα λόγο να είναι ένας άνδρας με μια μεγαλύτερη γυναίκα; Το να την ερωτευτεί δε θα σου περνάει από το μυαλό, ε; Το να είναι και οι δύο η 'μούσα' ο ένας του άλλου σου φαίνεται αδύνατον, ε; Το να χρειάζονται και οι γυναίκες μούσα αδιανότο, μάλλον... Ενώ μια γυναίκα ερωτεύεται κάλλιστα ένας μεγαλύτερο άνδρα ας πούμε, δε χρειάζεται αυτός να είναι όμορφος και 'μούσα', δε χρειάζεται τίποτε. Και για να ερωτευτεί έναν νεότερο, ούτε λόγος. Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω, να τσατιστώ ή να λυπηθώ.

Τι να πω; Με κάτι τέτοια θ' αρχίσω να καταλαβαίνω τις φεμινίστριες.

@ x-taramas:

Οι άνθρωποι είναι κι αυτοί της φύσης, ξέρεις. Η βλακεία τους νομίζεις πως είναι έξω από τη φύση; Γιατί, επειδή μετάξυ άλλων κακών που κάνει την καταστρέφει κι όλας; Δε νομίζω πως η βλακεία μας είναι έξω απ' τη φύση. Τα κριτήριά μας για την επιλογή συντρόφου αλλάζουν διότι αλλάζουν οι καιροί, αλλά πάντα προσπαθούμε να αποκτήσουμε αυτό που νομίζουμε πως είναι καλύτερο, ακόμα και με βλακώδη κριτήρια. Δεν έχει σημασία αν όντως είναι καλύτερο, έχει σημασία τι νομίζουμε κατά τη διάρκεια της αναζήτησης. Τα ένστικτά μας μας σπρώχνουν να βρούμε υγιείς συντρόφους που είναι καλά δείγματα του είδους μας, όσο καλύτερα τόσο το καλύτερο. Το τι είναι υγιές και καλό όμως το 'μαθαίνουμε' μέσω της επαφής μας με την κοινωνία, μέσω των εμπειριών μας και της σκέψης μας, κι έτσι ο καθ' ένας καταλήγει να ψάχνει και κάτι άλλο, κι έτσι όταν αλλάζουν οι κοινωνίες αλλάζουν και τα πρότυπα.
Τα εμφανησιακά πρότυπα των παλιών εποχών που αναφέρεις στηρίζονταν στο ότι οι άνθρωπο πίστευαν πως υγιείς και καλοζωισμένοι είναι οι άνθρωποι με κάποια παραπάνω κιλά. Τώρα υγιείς και καλοζωισμένοι θεωρούνται οι λεπτοί και γυμνασμένοι άνθρωποι. Τότε η αγυμνασιά ήταν προσόν! Σήμαινε πως ο άνθρωπος έχει τόσα λεφτά που δε χρειάζεται να δουλεύει, πως είχε κύρος, άρα μπορούσε να φροντίσει άνετα τη μελλοντική του οικογένεια - και κάλυπτε και το ψώνιο της καθεμίας. Τώρα τα πολλά παραπανήσια κιλά δείχνουν το αντίθετο, πως ο άνθρωπος δεν έχει γνώσεις, λεφτά και χρόνο να φροντίσει τον εαυτό του, οι πλούσιοι πλέον πρέπει να είναι και σε καλή φυσική κατάσταση για να πηγαίνουν στα διάφορα events τους και να θεωρούνται οι elite και να ικανοποιούν και το ψώνιο τους - το ψώνιο ήταν και θα είναι πάντα παρόν. Το ότι οι άνθρωποι τείνουν να μπουρδουκλώνουν τα ένστικτά τους με τις σκέψεις τους που είναι κοινωνικά φορτισμένες είναι δεδομένο, και οδηγεί σε βλακώδεις επιλογές, αλλά πάντα τα μπουρδούκλωναν αυτά τα δύο... Οι σκύλοι κι οι [λατρεμένες] γάτες δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα, κρίνει μόνο το ένστικτό τους. Ενώ εμείς ανάλογα με το επίπεδό μας κάνουμε και τις βλακείες μας.
Αν το επίπεδο είναι αρκετά υψηλό, λαμβάνονται υπ' όψιν κι άλλα πράγματα, το 'άριστο δείγμα' πρέπει να πληρεί και άλλες προϋποθέσεις, να έχει μυαλό, καλλιέργεια, ήθος...
Φυσικά όλα αυτά δεν γίνονται συνειδητά, έτσι; Δεν κάθονται και πολλοί με το μπλοκάκι στο χέρι να τσεκάρουν τι προϋποθέσεις πληρεί ο καθ' ένας, αλλά όλοι έχουν τον πήχη κάπου. Σου εξηγώ απλώς περίπου πώς μπαίνει αυτός ο πήχης. Επιλέγουμε αυτούς που ερωτευόμαστε, ουσιαστικά. Δεν είναι και πολλά πράγματα τυχαία, από ένα σημείο και μετά. Ελπίζω να μη σε κούρασα.

[Οι ακραίες μόδες κάθε εποχής, όπως τα ανορεξικά κοριτσάκια, είναι οι ακραίες αντιδράσεις στις αλλαγές που γίνονται στην κοινωνία, γαρνιρισμένες με λίγη από την κοροϊδία ενός μηχανισμού που έχει ως σκοπό το κέρδος, όλοι τα ξέρουμε αυτά, δε χρειάζεται να τα λέω, νομίζω. Το ότι είναι όμως ακραίες δεν σημαίνει πως βασίζονται στο τίποτα, αν προσέξεις καλά κάθε μόδα κάθε εποχής, - μα κάθε εποχης - κάτι συμβόλιζε, κάποιο αρχέτυπο γαργαλούσε... Όπως ακριβώς και οι μόδες του σήμερα. Όλα από κάπου αρχίζουν, κάπου πατάνε. Κι η Ραψωδία αυτό θέλει να πει, απ' όσο βλέπω και ξέρω, δεν βλέπω να διαφαίνεται πουθενά πως δεν ξέρει τι είναι η φυσική επιλογή. Εξ άλλου διδάσκεται στα σχολεία το τι είναι η φυσική επιλογή, στα γυμνάσια μάλιστα, οφείλουμε όλοι να το ξέρουμε μιας και το γυμνάσιο είναι υποχρεωτικό. Τουλάχιστον όσοι είναι στην ηλικία μου ή στην ηλικία της Ραψωδίας.]


@εντροπία:

Ωραίο nickname. Αυτά που έγραψα όμως δεν τα πρόσεξες ιδιαίτερα, αντιθέτως μου απάντησες με ακραία παραδείγματα που δείχνουν πως μου φόρεσες μια ταμπελίτσα του στιλ "α αυτή είναι με τους υπέρ της πλαστικής" και μετά άρχισες "να τα χώνεις". Δεν μου άρεσε αυτό. Μίλησα για μέτρο, μίλησα για ένα σωρό πράγματα, κι εσύ πιάστηκες εντελώς δημοσιογραφίστικα από μια φρασούλα. Νομίζω πως αυτά που απάντησα στον x-taramas καλύπτουν και σένα, ρίξε τους μια ματιά αν όντως ενδιαφέρεσαι, και θα σε παρακαλούσα να μην διαβάζεις τόσο βιαστικά τα όσα γράφω. Όλοι μας ξοδεύουμε χρόνο για να γράψουμε τη γνώμη μας, ας ξοδέψουμε χρόνο και για να διαβάσουμε των άλλων, αν έχουμε, αλλοιώς ας μην απαντάμε έτσι χύμα. No hard feelings, έτσι; Δεν ήρθα εδώ για καυγά.

@ραψωδία:

Με κάλυψες.

Anonymous said...

Σκηνή από το (πολύ κοντινό) μέλλον:

Η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο, που α/ τα παιδιά γενιούνται στα εργαστήρια, ενώ οι γονείς διαλέγουν, μαζί με το φύλο τους, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (ψηλό, κοντό, ξανθό, μελαχρινό, με μπλε, πράσινα, κόκκινα κλπ μάτια, καλός στο σκάκι, τηλεοπτικός αστήρ, ποδοσφαιριστής κλπ). Και βέβαια, την απόλυτη υγεία.

β/ Οι μεταμοσχεύσεις είναι ρουτίνα. Όποιο σχεδόν όργανο χαλάει, αντικαθίσταται.

γ/ Οι αισθητικές επεμβάσεις είναι επίσης ρουτίνα. Μπαίνεις όπως είσαι και βγαίνεις όπως θα 'θελες.

δ/ Οι άνθρωποι, όταν πεθαίνουν, κλωνοποιούνται. (Αν, βέβαια έχουν προνοήσει και μπορούν να πληρώσουν γι αυτό. Όπως και για όλα τα άλλα). Και τους ξαναεγκαθίσταται το λειτουργικό τους σύστημα. Η μνήμη τους, τα συναισθήματά τους, οι αγάπες τους, τα μίση τους. Που έχουν, εν τω μεταξύ, αποθηκευτεί με ασφάλεια σε ειδικούς σέρβερς.

Πώς θα ήταν τότε οι σημερινές απαντήσεις; Ότι όλα αυτά είναι ρατσιστικά κλπ; Ναι, σίγουρα είναι. Ποια θα ήταν όμως η δική μας στάση; Θα τα απορρίπταμε; Θα συνεχίζαμε να περιφερόμαστε όπως μας γέννησε η μάνα μας, να κάνουμε παιδιά φυσιολογικά, να πεθαίνουμε; Ή θα προσχωρούσαμε (όσοι αντέχαμε οικονομικά) στη νέα τάξη πραγμάτων;

Πιστεύω ότι όταν ένα φαινόμενο ξεπεράσει το πειραματικό στάδιο και αρχίσει να διαδίδεται στην κοινωνία, οι αντιστάσεις κάμπτονται με εκθετική ταχύτητα. Και το εξαιρετικό γίνεται καθημερινό. Σε σημείο που, σε λίγο, περίεργοι να θεωρούνται όσοι εξακολουθούν να ανθίστανται. Στην περίπτωσή μας, να πορεύονται με το κορμί που τους δόθηκε από τη φύση. Να γεννούν παιδιά φυσιολογικά. Και, μια μέρα, να πεθαίνουν. Κι όχι μόνο περίεργοι, αλλά και λίγο ύποπτοι. Όπως κάθε κοινωνία αντιμετωπίζει τους νεολουδίτες της.

Πάντως, μέχρι τότε, ας πορεύεται κανένας όπως νιώθει. Κι αν θέλει να κάνει και καμιά επεμβασούλα, ας δείξουμε κατανόηση. Γιατί, η ζωή είναι, έτσι κι αλλιώς, δύσκολη. Ακόμη και χωρίς ρυτίδες.

harrygreco said...

Οι αποσπασματικες υπερβολες για Αμερικα μου τη σπανε. Η Γραικια ειναι συγκρισιμη με μια πολιτεια των 11 εκ,τυπου Οχάιο. Οι ουσιαστικες διαφορες ειναι το πολυ ανωτερο βιοτικο επιπεδο ( ειναι πολλα τα λεφτα ) & το οτι οι Αμερικανοι ξερουν απο ποια εθνη καταγονται,ενω οι Γραικοι νομιζουν οτι ειναι ελληνες. Κατα τ' αλλα,μποτοξόανα & χουβαρντοπαππουληδες ( = sugar daddies ) εχουμε & εδω...

rednet69 (georgia m.) said...

Αρχαίε,

Δεν τον ονόμασα σύζυγο αν πρόσεξες - τον είπα "σύντροφο".Φυσικά το ένα δεν αποκλείει το άλλο.Πάντως δεν τον παντρεύτηκα ποτέ.
Σου απαντώ διεξοδικά και ληξιαρχικά:
Ο κύριος γεννημένος το 1940 - εγώ το 1969.
Ακόμα δεν έχω άσπρες τρίχες - μπορεί να στο πιστοποιήσει και ο mickey,με τον οποίο συναντήθηκα πρόσφατα.
:)

σκουληκοτρυπα said...

Καποια στοιχεια για την αντιληψη περι ομορφιας.
Φαινεται οτι τα κριτιρια για την ομορφια ειναι σχεδον καθολικα για ολους τους ανθρωπους.
Αυτο εδειξαν καποιες ερευνες σε φυλες που δεν εχουν ερθει σε επαφη με τους κυριαρχους σημερινους πολιτισμους.
Ζητωντας απ'αυτους τους ανθρωπους
να αξιολογησουν αισθητικα διαφορες φωτογραφιες φανηκε οτι τα γουστα τους περι ομορφιας ειναι σε γενικες γραμμες ταυτοσημα με τα δικα μας.

Περα λοιπον απο τις υποκειμενικες διακυμανσεις για το τι ειναι ομορφο,
φαινεται να υπαρχουν καποια αντικειμενικα πανανθρωπινα και διαχρονικα κριτιρια που αποδιδονται σε καποιες συμμετριες του προσωπου και του σωματος.

Μη ξεχναμε οτι παρομοια κριτιρια αναλογιων και συμμετριων υπαρχουν και στις τεχνες κυριως στην αρχιτεκονικη αποτυπωμενα ιδιαιτερα στα κλασικα εργα.

Εν τελει περα απο διαφοροποιημενα
προτυπα καθε εποχης που μπορει να υπερβαλουν προς καποια κατευθυνση - π.χ. ανορεξικα σωματα σημερα 'η ευτραφη παλιοτερα ) το "μετρο"
για την ομορφια υπαρχει εμφυτο μεσα μας.

Dion.M. said...

Τα αρχέτυπα και αταβιστικά μας πρότυπα, καθορίζουν ότι:

Σεξουαλικά ελκυστική είναι μια γυναίκα όταν είναι νέα, υγειής, σφριγηλή με σωστές αναλογίες στο σώμα και στο πρόσωπο. Αυτό παραπέμπει στην ικανότητά της να κάνει υγειείς απογόνους.
Σεξουαλικά είναι επιθυμητός ένας άνδρας όταν μπορεί να υποστηρίξει τους απογόνους δηλαδή όταν έχει προσωπικότητα, είναι κοινωνικά επιτυχημένος, -και λίγη εξουσία και επιρροή, πάντα είναι επιθυμητή ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα πρωτεύοντα είναι κοινωνικά ζώα- και κατά δεύτερον λόγο όταν πληρούνται και αυτά που αναφέραμε προηγουμένως για τις γυναίκες.
Να γιατί οι άνδρες είμαστε επιφανειακοί όσον αφορά τις σεξουαλικές μας προτιμήσεις, μας συγκινεί πρωτίστως η ομορφιά και η νεότητα, ενώ οι γυναίκες είναι εγκεφαλικές και βλέπουν βαθύτερα.

Στο θέμα των προσωπικών προτιμήσεων το θέμα γίνεται πιο περίπλοκο, με τις ελλείψεις, τις ανασφάλειες και τις εμπειρίες, που έχουμε να παίζουν βασικό ρόλο.

Γράφω πολύ βιαστικά γιατί έχω πίεση χρόνου.

harrygreco said...

Ο τρελλος περιμενει να κοιμηθουμε για ν' αμολησει...μαλαχία. Τη νυχτα πρεπει να μπαινει μπλογκοφεσι.

Demosthenes said...

Κλωνοποίηση και Αθανασία

Η κλωνοποίηση, η τηλε-μεταφορά (α λα Σταρ Τρεκ) - αλλά και η τεκνοποίηση, ΔΕΝ αποτρέπουν τον (φυσικό τουλάχιστον) θάνατο του "πρωτοτύπου".

Όταν, κάποτε στο μέλλον, υπάρχει η δυνατότητα αντικατάστασης όλων των οργάνων ενός ατόμου, τότε ίσως προσεγγισθεί τι συνιστά τελικά την "ταυτότητα" της "οντότητας" άθε ανθρώπου.


(Δεν αντιλαμβάνομαι όλο το "fuss" σχετικά με Μόνικα (Μπελούτσι))

Alexandros B said...

@atalante

συστάσεις δεν κάνω σε κανέναν.
Αποψή μου είναι ότι οι γυναίκες δεν χρειάζονται μούσα - τουλάχιστον όχι έτσι όπως εννοώ τον όρο - αλλά περισσότερο κάποιον που να θαυμάζουν και δεν εννοώ να του ζητάνε αυτόγραφα. Φυσικά να είναι όμορφος αλλά (για να γίνω κοινότυπος) γενικά στους άνδρες παίζει μικρότερο ρόλο - εξού κ δεν βλέπω το λόγο για τις επεμβάσεις. Αυτό που λέω λοιπόν είναι ότι γενικώς ψάχνετε πιο ουσιαστικά πράγματα.

Την λέξη "έρωτας" δεν την ανέφερα εσκεμμένα. Δεν είπα ότι είναι εύκολο για τη γυναίκα να ερωτευθεί οποιονδήποτε (το αντίθετο), αλλά αν είναι με κάποιον μεγαλύτερης ηλικίας εκτιμώ ότι δεν θα το κάνει για το ωραίο του σώμα.

Απέχω πολύ από τη κρίσιμη ηλικία αλλά οι άνδρες γίνονται ιδιαίτερα μελαγχολικοί, ρεαλιστές κ ιδιότροποι όταν μεγαλώνουν κ για αύτο χρειάζονται ένα αντίβαρο. Αν οι ώριμοι του blog δεν είναι έτσι, good for them.

Τέλος, αν νομίζεις ότι αυτά τα λέω είναι γιατί είμαι επιφανειακός κλπ, είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσω προσπαθώντας να εκφράσω αυτό που πιστεύω κ έχω ζήσει σε ένα blog.

Ευμίλιος said...

Dylan Thomas:

Time held me green and dying
Though I sang in my chains like the sea.

rednet69 (georgia m.) said...

Μια που ακούστηκε πολύ η Μπελούτσι,σήμερα...

Άποψή μου:εμείς έχουμε τη δική μας Μonica Belluci και πιστεύω πως είναι η ηθοποιός Μαρία Ναυπλιώτου.Νομίζω πως μοιάζουν εκπληκτικά!Ήταν η πρωταγωνίστρια πριν λίγα χρόνια στην Αίθουσα του Θρόνου,στη διασκευή του μυθιστορήματος του Αθανασιάδη.Έκανε την Γλαύκη Αρχοντίδη.
Άντρες,τι λέτε;(αν τη γνωρίζετε)

Atalante said...

@Alexandros B:

Δεν μου απαντάς ουσιαστικά σε αυτά που έγραψα. Δεν πειράζει όμως, τι να κάνουμε;
Ο καθ' ένας πορεύεται κατά την κρίση του.

Pensierix said...

@ georgia m.

Ασφαλώς και την γνωρίζουμε την Ναυπλιώτου. Μου θυμίζει την Ειρήνη Παππά ως ομορφιά, όχι ως στυλ. Λίγοι έχουν προσέξει ότι η Μπελούτσι έχει λίγο στραβισμό. Ας μην μιλήσουμε για το μυαλό της, οι ίδιοι οι Ιταλοί την δουλεύουν τόσο για τις δηλώσεις της, όσο για τις υποκριτικές της ικανότητες.Πολυ ανώτερη για μενα η Ναυπλιώτου σε όλα.

Νερίνα said...

Θεωρώ ότι το θέμα θα ήταν πιο εύκολο για όλους μας εαν ο καθένας απο εμάς μπορούσε να ορίσει ακριβώς τι σημαίνει για αυτόν εκείνο η κρίσιμη στιγμή που συνειδητοποιεί όχι ότι μεγαλώνει, αλλά ότι γερνάει, με όλες τις αλλαγές που συνεπάγεται αυτή διαπίστωση. Και κακά τα ψέμματα η στιγμή αυτής της συνειδητοποίησης δεν είναι ότι καλύτερο σου συμβαίνει. Όσο και εαν θεωρώ ότι δεν υπάρχει τίποτα που να θες και να μην μπορείς να το κάνεις, λίγοι κάνουν ορειβασία στα 70 (και αυτό συνήθως είναι αποτέλεσμα χρόνων ενασχόλησης με το σπορ) ή παίρνουν πτυχίο και αρκετοί αντίστοιχα υιοθετούν την εύκολη λύση αναζωογόνησης μέσω ενός φρέσκου ολόφρεσκου νεανικού κορμιού, συνήθως ευκόλως εξαγοράσιμο με τη κατάθεση των κόπων μιας ζωής εκ μέρους των συμπαθών υπερήλικων. Ναι οι γνώσεις και τα ταξίδια που έκανες είναι πολύτιμα, πολύτιμα είναι όμως και τα ταξίδια που άντικειμενικά πια δεν μπορείς να κάνεις και είναι και αυτά πολλά. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση η βιολογική επιμήκυνση της ζωής μας έχει κάνει ανήμπορους να αντιμετωπίσουμε μια σειρά απο ανάγκες, που ακριβώς επειδή έχουμε γνωρίσει τη γλύκα τους δεν μπορεί παρά να μας λείψουν στη πορεία που μας υπολείπεται. Άρα αδιέξοδο; Άρα, όποια διέξοδος μας βοηθάει να συμφιλιωθούμε με τη καινούργια πραγματικότητα στη ζωή μας δεν μπορεί να θεωρείται κατακριτέα ή ακόμα χειρότερο γελοία ή επιβολή πρτύπων απο τα έξω. Τα πρότυπα δεν είναι σαν τα παιδιά, δεν τα βρίσκουμε σε λαχανόκηπους θέλω να πω. Οι ανάγκες μας τα γεννάνε, οι φιλοδοξίες μας, οι αναγκαστικές επιλογές της μέχρι εκείνης της στιγμής ζωής μας, τα στοιχεία εκείνα του χαρακτήρα μας που δεν φροντίσαμε να τα καλύψουμε όταν είμαστε "νέοι" και συνήθως γιατί δεν είχαμε τα χρήματα και την εμπειρία για να τα αντιμετωπίσουμε. Έτσι όσο και να με τρομάζει κάποιες φορές το πετρωμένο πρόσωπο και σώμα μιας γυναίκας απο τις πλαστικές ή το τριχωτό πρώην άτριχο ή βαμμένο κεφάλι ενός άντρα, άλλο τόσο με τρομάζει το άδειο και χαμένο βλέμμα των μεσήλικων στα καφενεία ή στις εκκλησίες έστω και εαν στυλιστικά πληρούν τις προυποθέσεις "γερνάω και μου αρέσει το σώμα μου". Και οι δύο γερνάνε και δε ξέρουν τι να το κάνουν. Το ότι γερνάμε δεν είναι βραβείο, είναι αναγκαστική επιλογή, ο τρόπος και ο βαθμός αξιοπρέπειας που θα το αντιμετωπίσει ο καθένας ποικίλλει. Και όσο και εαν πάντα με ψιλοαγρίευε ο Ντόριαν Γκρέυ, είναι φορές που τον σκέπτομαι.

Πανάσχημη said...

Ευμίλιος
Το ήξερα οτ αν επιμένω θα ακούσω και ένα ευαίσθητο σχόλιο.
Καποτε στην τηλεόραση ειδα τον Κλίντον να δινει μια ομιλία και να απαγγελει Ντυλαν Τομας.
Το
"Do not go gentle into that good night."

Αλλα που να το πεις αυτό το ποίημα χωρίς να σε γιαουρτώσουν;

Alexandros B said...

@atalante

Τι να σου απαντήσω ακριβώς ? Αν πρέπει να ανησυχείς για το ανθρώπινο είδος ?
Σου ξαναλέω ότι τον έρωτα δεν τον εξίσωσα με τίποτα.
Τα μαθηματικά μου αφορούν το "μετά του έρωτα", εκτός αν πιστεύεις ότι κρατάει για πάντα... (αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα).

Φυσικά κ δεν πειράζει.

paragrafos said...

-------------------------
Πήρα απ' τη νιότη χρώματα
κι απ' την αγάπη νήμα
κι έπλεξα ένα όνειρο
όμορφο, μα τι κρίμα,
εσύ το ποδοπάτησες
στο πρώτο σου το βήμα.

Όμως θέλω τη ζωή μου να τη χαρώ
γι' αυτό δεν τα πάω κόντρα με τον καιρό,
γι' αυτό δεν τα πάω κόντρα με τον καιρό,
κι αν μου έφυγε μι' αγάπη, άλλη θα βρω.

Στο περιβόλι της καρδιάς
με πλάνεψες και μπήκες.
Τα μύρα μου και τους ανθούς
στον έρωτά μου βρήκες,
πάτησες τα λουλούδια μου
και σαν τον κλέφτη βγήκες.

Όμως θέλω τη ζωή μου να τη χαρώ
γι' αυτό δεν τα πάω κόντρα με τον καιρό,
γι' αυτό δεν τα πάω κόντρα με τον καιρό,
κι αν μου έφυγε μι' αγάπη, άλλη θα βρω.


--------------------
Για την αντιγραφή
Παράγραφος - Με αγάπη

harrygreco said...
This comment has been removed by a blog administrator.
harrygreco said...

Η Ναυπλιωτη εχει προσωπο αλλα οχι αλλα προσοντα. Η νερινα ειναι rising star ή ψευδωνυμο γνωστης ?

Atalante said...

@Alexandros B:

Δεν ήθελα να μου απαντήσεις σε κάτι, απλώς όταν απαντάς σε κάποιον [μιας και αποφάσισες να απαντήσεις] νομίζω πως είναι θεμιτό να απαντάς σε όλα όσα σου γράφει, αυτό είπα μόνο, δεν είναι θέμα επιθυμίας. Απλώς διαφωνούμε, δεν τρέχει τίποτα. Μπορεί να γνωρίζεις άλλου είδους γυναίκες κι άντρες απ' ότι εγώ, πολύ πιθανόν, και σίγουρα έχεις πολύ διαφορετικό τρόπο σκέψης από μένα.

Δεν επιθυμώ να αναλύσω τον έρωτα κάτω από αυτή τη δημοσίευση, ξεφεύγει αρκετά μακρυά από αυτήν πλέον.

Alexandros B said...

@atalante

νομίζω ότι το έκανα, τέλος πάντων. Μάλλον το κουράσαμε. Τουλάχιστον εσύ δεν μου είπες για πλαστικές κούκλες - αν κ το σκέφτηκες :-)

paragrafos said...

Θα προτιμούσα να σας τα πω τραγουδιστά, αλλά...

----------------------
Τι ζητάς Αθανασία
στο μπαλκόνι μου μπροστά
δε μου δίνεις σημασία
κι η καρδιά μου πώς βαστά.

Σ' αγαπήσανε στον κόσμο
βασιλιάδες, ποιητές
κι ένα κλωναράκι δυόσμο
δεν τούς χάρισες ποτές.

Είσαι σκληρή
σαν του θανάτου τη γροθιά
μα ήρθαν καιροί
που σε πιστέψανε βαθιά.
Κάθε γενιά
δική της θέλει να γενείς
Ομορφονιά
που δεν σε κέρδισε κανείς.

Τι ζητάς Αθανασία
στο μπαλκόνι μου μπροστά
ποια παράξενη θυσία
η ζωή να σου χρωστά.

Ήρθαν διψασμένοι Κροίσοι
ταπεινοί προσκυνητές
κι απ' του κήπου σου τη βρύση
δεν τους δρόσισες ποτές.

Είσαι σκληρή
σαν του θανάτου τη γροθιά
μα ήρθαν καιροί
που σε πιστέψανε βαθιά.
Κάθε γενιά
δική της θέλει να γενείς
Ομορφονιά
που δεν σε κέρδισε κανείς.
---------------------------

Για την αντιγραφή
Παράγραφος - Με αγάπη

sipsemia said...

Μηπως ομως ως κοινωνία εχουμε χάσει πια το μέτρο? Εχει γινει πια προτεραιοτητα για ολους το να ειναι επιθυμητοι,να ειναι νεοι, να κανουν τα βλεμματα να στρεφονται πανω τους, μακιγιαρισματα χτενισματα ρουχα παπουτσια τσαντες ψευτικα χαμογελα απλα και μονο για να γυρισει καποιος να σε κοιταξει και να σκεφτει "χμ,καλη ειναι αυτη" ή "εισαι τοσο?? και δε σου φαινεται καθολου!" Αυτη η στιγμιαια ικανοποιηση της ματαιοδοξιας κοστιζει τοσο χρονο κοπο και χρηματα,και με τοση αφοσιωση στο σωμα,πως να προλαβεις να καλλιεργησεις τη ψυχη σου?? Ζουμε στην επιφανεια... ο κοσμος μας ειναι ρηχος,αβασταχτα ρηχος...

rednet69 (georgia m.) said...

@pensierix:

Χαίρομαι!...(για τα όσα λες για την Ναυπλιώτου)

takis vasilopoulos said...

Kλαψ....ποια Ναυπλιωτου βρε Γεωργια μου....πες για τη Φωτεινη Δαρρα μου....

Υ.Γ -Προσπαθησα να σου στειλω μεηλ αλλα δεν στελνει στη διευθυνση σου...

Andreas said...

Καλησπέρ... καλημέρα σας

Προφανώς είναι ένα περίπλοκο θέμα προς ανάλυση το πόσο θεμιτό και αποδεκτό είναι ένα λίφτινγκ. Αφορά όμως ένα τόσο ελάχιστο κομμάτι ελληνικού όσο και παγκόσμιου πληθυσμού... είναι απλά ακόμη ένα δείγμα του ότι έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε ο κάθε ένας για τον εαυτό του πως αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος, ώστε στο τέλος όλα όσα μας ξυπνάνε και μας αποκαλύπτουν τη σκληρή πραγματικότητα, πως δηλαδη η ύπαρξή μας ως μονάδας δεν είναι και το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο, αντιμετωπίζονται ως "εχθρικές" έννοιες... έτσι εχθρική η φύση, εχθρικός ο συνάνθρωπος, γιατί όχι, εχθρικός κι ο χρόνος, όπως πολεμάμε τα υπόλοιπα θα τον πολεμήσουμε κι (ε)αυτόν!

Καλύτερα να μιλήσουμε για το υποκειμενικότερο όλων των κριτηρίων μας, το τί είναι η ομορφιά. Που λογικά πολλοί λένε ότι είναι η εικόνα της υγείας στο άλλο φύλλο που σε κάνει να επιθυμείς απογόνους μαζί του. Δηλαδή, για μας τους άντρες στη σημερινή εποχή και λυπάμαι αν σας "ξυνίζει" κορίτσια, η ΜΠΕΛΟΥΤΣΙ! (αν και φαίνονται πλέον τα σημάδια του "εχθρικού" χρόνου πάνω της...) είναι (ήταν) η απόλυτη εικόνα θυλικών χαρακτηριστικών...

Θα ήθελα να μας πουν ένα αντίστοιχο "απόλυτο" οι κυρίες της παρέας μας... και ελπίζω να μην ακούσω για κανένα αγόρι από αυτά που έχουν τα μισά χαρίσματα της Μπελούτσι και τείνουν να γίνουν της μόδας τελευταία! γιατί "τείνετε" προς τα κει κυρίες μου? ή γιατί προς τα κει σας οδηγούν?

(Harry χρειάζεσαι ακόμη βοήθεια για τους στίχους?)

Πανάσχημη said...

ANTREAS
"Θα ήθελα να μας πουν ένα αντίστοιχο "απόλυτο" οι κυρίες της παρέας μας... "

Καλλιεργημένος
Εξυπνος
Ευαίσθητος.

Τελεία και παύλα.

takis vasilopoulos said...

Dion.m said....
<< Σεξουαλικά ελκυστική είναι μια γυναίκα όταν είναι νέα, υγειής, σφριγηλή με σωστές αναλογίες στο σώμα και στο πρόσωπο. Αυτό παραπέμπει στην ικανότητά της να κάνει υγειείς απογόνους. >>

Αυτα υποστηριζει και ο Σοπεναουερ και σιγουρα σε καποιο βαθμο ισχυουν ....ομως ο ανθρωπος εχω την εντυπωση πως εχει φυγει πολυ περα απο αυτα....εχει συμβει να με ελκυει κοπελα που ειναι το αντιθετο απο αυτη την περιγραφη...

Andreas said...

Εντάξει Πανάσχημη, κάποιον άλλο εκτός από μένα ?

;)

zoferos mesaionas said...

Πολύ όμορφο και το σημερινό ποστ, ίσως κι επειδή δεν παίρνει θέση επί του θέματος.

Να αλλάξεις την εμφάνιση σου για να φαίνεσαι νεώτερος;
Άμα αισθάνεσαι καλύτερα, γιατί όχι;

Άμα μπορούσες βέβαια να γίνεις και νεώτερος θα ήταν τέλεια. Όμως...

Προσωπικά τα βρίσκω λίγο μάταια όλα αυτά. Καιρός του σπείρειν καιρός του θερίζειν



Πριν μερικά χρόνια, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφτηκε την Κρήτη, όπου τον υποδέχθηκαν με μαντινάδες και αυτός απάντησε με την εξής μαντινάδα:

Θε μου μεγαλοδύναμε
θέλω να σε ρωτήσω
τα νιάτα που μας έδωσες
γιάντα τα παίρνεις πίσω!

Σοφή!

rednet69 (georgia m.) said...

@takis vasilopoulos:
Στείλε στο clan1_destin@yahoo.gr
Δεν μου έχει πει κανείς ότι υπάρχει πρόβλημα - δεν ξέρω τι συμβαίνει.

@andreas:
Δεν υπάρχει μια "συνταγή"...

Πανάσχημη said...

ANDREAS

Τοτε ας γίνω πιο ιδιότροπη

Να μην είναι σοσιαλιστής
Να μην είναι τοπικιστης
Να μην είναι αντιαμερικανός


Και πιο είδική
Να είναι οπαδός της ελεύθερης οικονομίας
Να αγαπά τον πλανήτη

Anonymous said...

Σκεφτόμουν πως θα μας δίνατε ένα παράδειγμα ωραίου άνδρα στην όψη... αλλά προφανώς, όλες οι κυρίες εδώ είναι απλά "εγκεφαλικοί" τύποι, δεν τρέφουν κανένα ΜΑ κανένα ενδιαφέρον για την ανδρική εμφάνιση, πέρα από τα "ψυχικά χαρίσματα", τα οποία ανέφερε η όμορφη Πανάσχημη της παρέας (η οποία, με το nickname της, πρέπει να στάθηκε η μούσα του Γάτου για την ανάπτυξη του σημερινού θέματος!)

Τέλος πάντων, κορίτσια τί λέτε, να σας πιστέψουμε πως ΔΕΝ έχετε ΚΑΝΕΝΑ ενδιαφέρον για την αντρική εμφάνιση, αντίθετα με μας τους άνδρες που είμαστε "μόνο μάτια"...

Πανάσχημη, αν δεν διάβαζα και την τελευταία γραμμή θα νόμιζα πως τρέφεις τρυφερά αισθήματα για τον μικρούλη G.B.Junior!

(καλή συνέχεια, θα σας δω το πρωΐ, είναι άγρια ξημερώματα για τους εντός Ελλάδας)

Πανάσχημη said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Pensierix said...

Νέος, ευαίσθητος, καλλιεργημένος, έξυπνος, πρωην σοσιαλιστής αλλά νυν ένθερμος οπαδός της ελεύθερης οικονομίας αναζητεί ευαίσθητη ύπαρξη (ομορφιά προαιρετική) για να ζήσει μαζί της το αμερικανικό όνειρο. Αγαπά τους πλανήτες και απεχθάνεται την φράση "παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είν' και μπαλωμένο".

Rallousilach said...

andreas said...
"Τέλος πάντων, κορίτσια τί λέτε, να σας πιστέψουμε πως ΔΕΝ έχετε ΚΑΝΕΝΑ ενδιαφέρον για την αντρική εμφάνιση, αντίθετα με μας τους άνδρες που είμαστε "μόνο μάτια"...

E, μην υπερβάλλουμε τώρα...Μάτια διαθέτουμε και εμείς, και εκτιμούμε το ωραίο όπως ακριβώς και το "ισχυρό" φύλο. Απλώς ως πιο πονηρές και δεν το παραδεχόμαστε!
Ένας άντρας σπάνιο να είναι πολύ όμορφος, ακόμα σπανιότερο να είναι πολύ όμορφος και έξυπνος, οπότε συμβιβαζόμαστε...τι να κάνουμε;

Ο τέλειος άντρας; George Cloony. He has both, beauty and brains...(and money)!

Atalante said...

@andreas:

Εγώ δεν έχω πρόβλημα να συζητάω για την εμφάνισή τω ανθρώπων, ούτε για τα μυαλά τους, ούτε για κανένα από αυτά τα χαρατηριστικά/κριτήρια. Απλώς δεν πιστεύω πως το blog του Νίκου Δήμου είναι ακριβώς το μέρος για να λέμε αν μας αρέσει η Belucci ή ο όποιος άνδρας. Όχι αν το blogpost στο οποίο απαντάμε δεν έχει σχέση με τo ποιος είναι ο... υπέρτατος άνδρας και ποια είναι η υπέρτατη γυναικα, τέλος πάντων.

Pensierix said...

Harry, εσύ κοιμάσαι και η τύχη σου δουλεύει. Τελικά όλα τα πράγματα στη ζωή είναι θέμα timing...

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα said...

Με τη σειρά μου Πανάσχημη, αφιερώνω σε σένα ένα ποίημα που σκέφτηκα για μία θερμή δική μου ερωμένη.

Σήμερα γύρω μου βασιλεύει η ησυχία
και μ’ ανησυχεί...

Ταξιδεύω για την αγκαλιά σου,
για τις έντεκα νύχτες και τις έντεκα μέρες μας,
κι όμως μέσα μου τίποτε δε σαλεύει·
ο έρωτάς μου δε σκιρτά.

Θά ‘ναι που πάγωσε ο χρόνος
κι έγινε λείος κι ακίνητος
ως που να σε συναντήσω –
θά ‘ναι που μάχεται να μοιάσει μαζί του κι η ψυχή μου.

Atalante said...

Αξιότιμε Γάτε Don, ιδιοκτήτη του blog, το ποίημα που μόλις δημοσίευσε ο malahide στο σχόλιό του είναι πνευματική μου ιδιοκτησία. Θα μπορούσε να γίνει κάτι για το σχόλιό του αυτό;

@malahide:

Γιατί; Έβλαψα κανέναν; Δεν καταλαβαίνω... :(

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα said...

Δεν έχουν πνευματική ιδιοκτησία οι κοπέλες. Δεν έχουν πάπυρο. Δεν γλείφουν λάφυρα στα ξέφωτα. Δεν είναι οι κοπέλες Πέτρος Παν και η ζωή τους αμάγαλμα συχνουρίας. Κάπου κάνεις ένα λαθάκι, ατελέσφορη.

Πανάσχημη said...

Ο ποιος;
Ο Τζωρτζ Κλουνευ; ΠΟυ το είδες το μυαλό; Στο ότι τα είχε με μια πορνοσταρ την Κριστα Αλλεν;
Οχι ότι μ'ενοχλει το επάγγελμα, αλλά δεν το νομίζω οτι η κοπέλα να ήταν και ... πως να το πουμε.... διανοητικά "ανεκτή." Την πηγαίνεις σε ένα δείπνο να πουμε, και της λές... "τώρα εσυ μη μιλάς πολύ.... δεν κάνει..."

Να υποθεσω και πιθανές αρρώστιες;
Ενας έξυπνος δεν τα κάνει αυτα.
Τσουκ. Ο Κλούνευ είναι εκτός.

Anonymous said...

Νίκο Δήμου δηλώνω κι εγώ ότι έχει γίνει κλοπή και μάλιστα αισχρή. Το ποίημα έχει δημοσιευτεί εδώ και πολύ καιρό από την αταλάντη και ο "κύριος" malahide το λιγότερο που έχει να κάνει είναι να ζητήσει συγνώμη και να το αποσύρει.

δυστυχώς τα τρολ επανήλθαν

Πανάσχημη said...

Pensierix

Ξεχασα και ακομα κάτι:
Να είναι φανατικός εχθρός της θανατικής ποινής και να έρχεται σε διαδηλώσεις μαζί μου υπέρ της κατάργησης αυτού του βάρβαρου τρόπου τιμωρίας.

Στενεψε το γοβάκι;

Πανάσχημη said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Atalante said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Rallousilach said...

Nobody's perfect πανάσχημη...Βάλε λίγο νερό στο κρασί σου! χαχα.

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
χίλια χρόνια κι άλλα τόσα said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Atalante said...

@πανάσχημη:

Το ποίημα γράφτηκε στις 20 Οκτωβρίου του 2006 στην Ολλανδία, κάπου ανάμεσα στο Amsterdam και στη Χάγη.
Ζούσε στο τετράδιό μου, μετά αντιγράφτηκε στον υπολογιστή μου, και αργότερα [στις 2 Νοεμβρίου] δημοσιεύτηκε στο blog μου. Έχω διάφορους ανθρώπους που μπορούν να διαβεβαιώσουν τον οποιονδήποτε πως μου ανήκει. Ο εντελώς άγνωστος σε μένα malahide δημοσίευσε το ποίημά μου εδώ χωρίς την άδειά μου, αφού πρώτα άφησε ένα υβριστικό σχόλιο στο blog μου, το οποίο και έσβησα.

Συγγνώμη αν αστειευόσουν πριν και δεν το κατάλαβα, είμαι ταραγμένη, δεν μου έχει ξανατύχει να μου επιτίθενται έτσι και να κάνουν κακό στα ποιήματά μου. Νοιώθω άσχημα, πολύ άσχημα. Αλλοιώς θα κοιμόμουν, δεν θα έκανα μανιασμένα refresh στη σελίδα.

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Atalante said...

@malahide:

Αν έχεις κάποιο πρόβλημα μαζί μου θα μπορούσες να το μεταφέρεις έξω από το blog του Νίκου Δήμου; Δε σε γνωρίζω, δεν ξέρω τι σου φταίω, δεν ξέρω γιατί μου φέρεσαι έτσι, αλλά ό,τι πρόβλημα και να έχεις, δεν έχει θέση σε αυτό το blog. Αν θέλεις να με βρίσεις έλα στο δικό μου, και θα σου σβήσω ένα ένα όλα τα υβριστικά post όπως έκανα με το πρώτο. Αλλά κυρίως θα ήθελα να με αφήσεις ήσυχη, και μένα και την ποίησή μου. Αν δε σου αρέσει μην τη διαβάζεις, δεν με ενοχλεί να μην σου αρέσει και να τη θεωρείς προϊόν άνοιας. Με ενοχλεί να αφήνεις βρισίδια στη σελίδα μου, και να παρενοχλείς το blog του Ν. Δήμου.

Anonymous said...

Είναι κρίμα να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στο blog. Κάνουμε πολιτισμένη συζήτηση, δεν ερχόμαστε να κοροιδέψουμε τις απόψεις των άλλων ούτε τα έργα τους. Πραγματικά είναι πολύ άσχημο αυτό που έγινε, το ποίημα που πόσταρε ο malahide παρά πάνω έχει γραφτεί από την Atalante παλαιότερα, κι εδώ αυτός το χρησιμοποιεί με στόχο να χλευάσει και να εκνευρίσει τους συνομιλητές. Αναρωτιέμαι πραγματικά γιατί το κάνει αυτό... προς τι τόσο μίσος; Ειληκρινά λυπάμαι.

Είμαι σίγουρη ότι ο κύριος Δήμου θα φροντίσει να μην παραμείνει το προαναφερθέν σχόλιο.

Πανάσχημη το ποίημα δε νομίζω ότι έχει κάνει γύρους, απλώς εδώ χρησιμοποιήθηκε κακόβουλα. Δεν είναι τυχαίο ότι η δημιουργός του συμμετήχε στη συζήτηση.

Πανάσχημη said...

Αταλαντη
Σου ζητώ συγνώμη, νόμιζα ότι όλοι σας καλαμπουρίζατε. Σβηνω το σχόλιό μου

Atalante said...

@πανάσχημη:

Παρακαλώ.
Χαίρομαι πολύ που λύθηκε η παρεξήγηση.

χίλια χρόνια κι άλλα τόσα said...

είχε το χρώμα τ' ουρανού
όταν στα μάτια με κοιτούσε
κι όταν δεν παίδευε το νου
σαν το νερό του ποταμού
στο σώμα μου κυλούσε

από νύχτα σε νύχτα
τ' άρωμα της σκορπούσε
από νύχτα σε νύχτα μ' αγαπούσε
κι όταν άλλαζε η μέρα
και στον κόσμο της ζούσε
από νύχτα σε νύχτα με ξεχνούσε

είχε του Μάη τη φωτιά
όταν στα μάτια με κοιτούσε
κι όταν με πνίγαν οι καημοί
σαν της αυγής το γιασεμί
μεσ' στην ψυχή μου ανθούσε...

Θα το ξέρεις κι αυτό, Πανάσχημη. Του Σκουλά. Και το άλλο που λέει:

τ' άγρια πουλιά τα ημερεύω όλο για σένα τους μιλώ και τα μαγεύω τ' άγρια πουλιά
τα ημερεύω με τα σπασμένα μου φτερά
τα συντροφεύω όμως τι κρίμα που δε μάγεψα κι εσένα τι κρίμα που δεν άγγιξα της τρέλας σου τ' αγρίμι κι έγινε η αγάπη ένα συντρίμμι σημάδι που χαράκτηκε στην πιο βαθιά μου μνήμη τ' άγρια πουλιά ρωτούν τη νύχτα με πιο τραγούδι να ξορκίζεται η πίκρα τ' άγρια πουλιά στο πέταγμα τους αναστενάζουν μέσα απ' το κελάηδισμα τους...

Να προσέχεις Πανάσχημη, γιατί αυτά τα άτομα υπάρχουν στις συνειδήσεις των ηρώων του underwold και του matrix και το μυαλό τους παίρνει βύσμα.

Καλά ξεμπερδέματα.

Lefteris Kritikakis said...

"Καλλιεργημένος
Εξυπνος
Ευαίσθητος."

"Ευαίσθητος" ε; Ναι, αλλά όχι ευάλωτος. Και πάνω απ' όλα, ανεξάρτητος ανά πάσα στιγμή. Οι γυναίκες πάντα σέβονται περισσότερο τον άντρα που είναι αρκετά "ευαίσθητος" για να καταλάβει τα κολπάκια τους, αλλά όχι αρκετά ευάλωτος για να στεναχωρηθεί απ' αυτά. Άμα ποτέ σε κερατώσει μια γυναίκα και της πεις "ε, και τι έγινε, αυτό ήταν όλο, άσε μας κι έχουμε και δουλειές", τότε θα σε σεβαστεί απόλυτα. Είναι σαν να της λες "άντε στη μαμά σου 12χρονη"... και τότε θα αναγκαστεί να ωριμάσει (αυτό από συμβουλή που έδωσα σε άλλο φίλο. Όσο για μένα, εάν ποτέ μου το πει αυτό μια γυναίκα, θα της πω "μπα, δεν σε πιστεύω, απόδειξέ το" -- αν και γενικά μ' αρέσει να έχω πάντα την κατάσταση έτοιμη για άμεση ανεξαρτησία, δηλαδή δικό μου σπίτι κλπ).

Lefteris Kritikakis said...

@ Δημοσθένη

kritikakis@sbcglobal.net

Lefteris Kritikakis said...

Αταλάντη,

Ωραίο το μικρό αυτό ποίημα. Μου λείψανε οι γυναίκες που μπορούν και γράφουν ποιήματα... και λένε ρομαντικά λόγια κλπ. και σου ανεβάζουν την ψυχή. Συνήθισα εδώ στο Αμέρικα τις γυναίκες που μιλάνε άσχημα κι απότομα, έχουν ρομαντισμό υπό το μηδέν, και τους πετάς δέκα δολάρια στη μούρη να πάνε να ψωνίσουνε και να μπεκροπίνουνε στις μπάρες... τσογλάνια είναι... αλλά το καλό είναι ότι τις πετάς εύκολα έξω και νιώθεις αμέσως καλύτερα... δεν σου αφήνουνε πληγές (μόνο κάνα δυο μικρο-λογαριασμούς).

Μπράβο πάντως... συνέχισε... αχ, Μεσόγειος, γυναίκες που βγάζεις...

Λευτέρης

Anonymous said...

βασικά στο θέμα απιστίας θα συμφωνήσω μαζί σου λευτέρη όπως και στο θέμα ρομαντισμός. αν και στην περίπτωση της αταλάντης τα ποιήματά της μοσχοβολάνε έρωτα και το εννοώ. δεν συμφωνώ δηλαδή ότι είναι ρομαντικά, αλλά ξέρω ότι κάτι τέτοιο είναι κυρίως θέμα τυπικό κι όχι ουσιαστικό. Κατά βάση συμφωνούμε δηλαδή.

Atalante said...

@Λευτέρη:

Νομίζω πως τα καλά σου λόγια τελούν χρέη αντίβαρου, παίρνουν την άσχημη διάθεση που μου δημιούργησε η όλη αυτή κατάσταση με τα υβριστικά σχόλια, την ειρωνία και την δημοσίευση του ποιήματός μου από κάποιον άσχετο παρά τη θέλησή μου.
Σ' ευχαριστώ.
Αν θέλεις να δεις κι άλλα, μπορείς να πας στο blog μου, έχω δημοσιεύσει εκεί δουλειά σχεδόν ενός ολόκληρου χρόνου, post το post.

Μη φοβάσαι, δεν πρόκειται να σταματήσω - δεν μπορώ να σταματήσω, και να το ήθελα.

Atalante said...

Όμως παιδιά δεν το τραβήξαμε πολύ το θέμα; Δεν είναι δικό μας το blog... Είμαστε πλέον πολύ μακρυά από το θέμα. Ζητώ συγγνώμη που η παρουσία μου εδώ έφερε αυτόν τον άνθρωπο, κι ας μου είναι άγνωστος, κι αυτό το άσχημο περιστατικό. Ας επανέλθουμε στο θέμα του αρχικού blogpost του Γάτου.

EBITDA Margin said...

Για να επανέλθουμε στο θέμα.


Κοντεύω τα 40, δεν έχω κάνει botox ή άλλη αισθητική επέμβαση, αισθάνομαι μια χαρά με τον εαυτό μου, έχω μόλις χωρίσει και ξαναπαντρευτεί και είμαι ερωτευμένη, συνεπώς η άποψή μου δεν επηρεάζεται από κάποια προσωπική πικρία.

Με ενοχλούν τα όσα διάβασα για καταδίκη της ομορφιάς και αφορισμό της προσπάθειας να σβήσεις μερικά από τα άσχημα σημάδια του χρόνου (και μη ρωτήσετε γιατί είναι άσχημα, όταν τα αποκτήσετε θα το διαπιστώσετε στο πετσί σας), όπως με ενοχλεί το ότι θεωρούμε σχήμα οξύμωρο την εξωτερική ομορφιά και τον πλούσιο ψυχικό κόσμο.

Ποιος νόμος λέει ότι αυτά δεν μπορούν να συνυπάρχουν; Γιατί να πρέπει να διαλέξουμε ένα παό τα δύο;

Form & Content. Πάνε χέρι χέρι. Το ένα χωρίς το άλλο απλά δεν υπάρχει!

Τελικά, με εκφράζει αυτό που είπε η Jean Kerr "έχω βαρεθεί να ακούω ότι η ομορφιά είναι επιδερμική. Έχει όσο βάθος χρειάζεται. Τι θέλουμε δηλαδή; Ένα αξιολάτρευτο πάγκρεας;"

Υ.Γ. Θέλω να δω όλους όσους παραπάνω υποστήριξαν ότι μια γυναίκα 40-50 χρονών με ρυτίδες, σακούλες και παχάκια είναι πιο σέξυ (sic) από μια ατσαλάκωτη θεά, να τα φτιάχνουν στην ηλικία των 20+ που βρίσκονται με μια τέτοια. Τι το λέτε και δεν το κάνετε; Ή πρέπει να είναι η Demi Moore για να το αποτολμήσετε; Συνέπεια έργων και λόγων, αγαπητοί μου! Αυτό είναι μαγκιά!

Lefteris Kritikakis said...

Επί του θέματος: καλές οι πλαστικές εγχειρήσεις, αλλά κανένας σύντροφος δεν θα μείνει μαζί σου για πάνω από δύο βδομάδες εάν οι χαρακτήρες δεν ταιριάζουν... αυτή είναι η αλήθεια. Έχω δει πολλούς όμορφους ανθρώπους να είναι μόνοι τους, επειδή δεν βρίσκουν ταιριαστό άνθρωπο, στο χαρακτήρα. Η ομορφιά τους δεν τους βοήθησε να τον βρουν, ίσα ίσα που τους χαράμισε περισσότερα χρόνια με ανθρώπους που δεν ταιριάζανε (αλλά που σμίξανε προσωρινά λόγω σεξουαλικής έλξης και μόνο). Η ομορφιά μπορεί να είναι και παγίδα, εάν κάποιος δεν τη χρησιμοποιήσει σωστά. Ξέρεις τι είναι να μένει κανείς μαζί σου μόνο και μόνο επειδή είσαι handsome και να παραβλέπουν κάθε άλλη ποιότητα που καλλιέργησες προσεκτικά για χρόνια; Στο τέλος, λες "συζώ με τυφλό άνθρωπο" και είτε φεύγεις εσύ, είτε λέει ο/η σύντροφος "καλά περάσαμε, πάμε να φύγουμε". Η ομορφιά πολλές φορές μας κάνει να μη βλέπουμε και ελαττώματα στον άλλο. Κάποια στιγμή θα τα δούμε και απλά θα έχουμε χαραμίσει χρόνια.
Αυτά τα λέω επειδή ο μοναδικός λόγος ύπαρξης των πλαστικών εγχειρήσεων, είναι το sex appeal, ουσιαστικά.

Φανταστείτε τι βολικό θα ήταν να απεικονίζεται ο χαρακτήρας του ανθρώπου στην εμφάνισή του. Δηλαδή, οι παλιοχαρακτήρες να ήταν άσχημοι άνθρωποι και οι χαρακτήρες-διαμάντια να ήταν όμορφοι... δυχτυχώς δεν συμβαίνει και τελικά, οι πιο σημαντικές αποφάσεις που παίρνουμε στη ζωή μας, είναι πυροβολισμός στα τυφλά... (a shot in the dark). Ζαριά. Οι πιο σημαντικές.

Λευτέρης

Nikos Dimou said...

Kαλημέρα

Αταλάντη, τζάμπα στενοχωριέσαι. Ο malahide είναι γνωστό troll (αρχικό ψευδώνυμο "σαλτάρω") και γράφει ότι θέλει. Το ποίημά σου όμως είναι πολύ ωραίο και χαίρομαι που έστω και με αυτόν τον τρόπο μπορέσαμε να το διαβάσουμε κι εμείς που δεν σε ξέραμε. Θα έρθω και στο μπλογκ σου για περισσότερα.

mickey said...

Τι "Καλός Σαμαρείτης" θα ήμουν, αν δε βοηθούσα τον ...νονό μου;

For Harrygreco:

Όταν έφτανες πενήντα
την παλιά την εποχή
σου φωνάζαν όλοι γέρο
άντε και καλή ψυχή

Τώρα όμως στα πενήντα
είσαι άπιαστο πουλί
έχεις πείρα στην αγάπη
έχεις τέχνη στο φιλί

Ο πενηντάρης ο πενηντάρης
είν' ένας νέος της εποχής
κυκλοφοράει σαν εικοσάρης
κι είναι ωραίος σαν εραστής
Ρεφραίν

Όταν έπιανες πενήντα
μια φορά κι ένα καιρό
ήθελες μια νοσοκόμα
κι ένα μόνιμο γιατρό

Τώρα όμως στα πενήντα
καλοστέκεις μια χαρά
και για χάρη σου οι γυναίκες
περιμένουν στην ουρά

- Ρεφραίν -

mickey said...

Καλλιεργημένος
Έξυπνος
Ευαίσθητος
Να μην είναι σοσιαλιστής
Να μην είναι τοπικιστής
Να μην είναι αντιαμερικανός
Να είναι οπαδός της ελεύθερης οικονομίας
Να αγαπά τον πλανήτη
Να είναι φανατικός εχθρός της θανατικής ποινής και να έρχεται σε διαδηλώσεις μαζί μου υπέρ της κατάργησης αυτού του βάρβαρου τρόπου τιμωρίας

Πανάσχημη, σου έχω good news!

Το "απόλυτό" σου ΥΠΑΡΧΕΙ και είναι γνωστό σου πρόσωπο. Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί του στο mickeyblog@yahoo.com

(δεν έχω σκεφτεί ακόμα να "διαδηλώσω" γενικώς, αλλά για την κατάργηση της θανατικής ποινής, ευχαρίστως θα το έκανα)


Υ.Γ. 1: Η Monica Bellucci με αφήνει παγερά αδιάφορο (σοβαρολογώ), αλλά δε θα 'λεγα και όχι, αν με παρακαλούσε.

Υ.Γ. 2: Έχω και άλλα "προσόντα", οπότε μη σκεφτείς να προσθέσεις κάτι άλλο στη "λίστα" σου, προκειμένου να με βγάλεις απόξω. Ό,τι θετικό κι αν σκεφτείς, το έχω - αν πάλι βάλεις κάτι αρνητικό, δε με ενδιαφέρεις. Μη χάνεις χρόνο λοιπόν!

Υ.Γ. 3: Θα πρέπει βεβαίως να απορρίψω τις ελκυστικές προτάσεις άλλων μπλογκερούδων που επιθυμούν διακαώς να με "γνωρίσουν", αλλά κάτι μου λέει πως δεν είσαι και τόσο ...πανάσχημη - εκτός αυτού, η ομορφιά δεν αποτελεί το κυρίαρχο κριτήριο "επιλογής" για μένα.

mickey said...

Μόλις επέστρεψα από γαμήλιο γλέντι σε γνωστό Latin Club με χορό μέχρι πρωίας και ...τελικής πτώσεως και είπα να γράψω ένα-δυο σχόλια (για χάρη του ...Harry και της Πανάσχημης).

Καλή η παρέα σας, αλλά πρέπει να φύγω καπάκι για κάποια δουλειά (δεν πειράζει, οι πρώτες 48 ώρες είναι δύσκολες).

Η άποψή μου για την ομορφιά και τη γυναίκα έχει διατυπωθεί (πολύ) παλιότερα (τότε το θέμα ήταν τα καλλυντικά των γυναικών). Για να μην ψάχνετε, την αντιγράφω:

"Για μένα, πάντα το ομορφότερο γυναικείο πρόσωπο ήταν εκείνο το αγαπημένο που συναντούσα το πρωί, να ξεμυτίζει μέσα από τα σεντόνια με την τσίμπλα στο μάτι και τα ανακατεμένα μαλλιά, αμακιγιάριστο και ατημέλητο - κι ας θεωρούσε ότι φαινόταν στα μάτια μου αρκετά χρόνια μεγαλύτερο από την καλλωπισμένη "βιτρίνα" του..."

Αν θέλετε κι άλλα, εδώ.

Nikos Dimou said...

Το "Πενηντάρης" πρέπει να εκσυγχρονισθεί - σήμερα δεν έχει νόημα. Να γίνει εξηντάρης για να μη πω και εβδομηντάρης (με λίφτιν)...

k2825 said...

Δηλαδή για να καταλάβω κάτι ... Υπάρχει κόσμος ο οποίος αξιολογεί ως απολύτως θεμιτή ιατρική πράξη κάποιου είδους εγχείρηση καρδιάς σε έναν συστηματικό καπνιστή, και ταυτόχρονα απορρίπτει ως αθέμιτο ένα facelift σε μια 55άρα κυρία η οποία λόγω κακής διατροφής & λοιπών συνηθειών έχει αποκτήσει ένα ταλαιπωρημένο πρόσωπο?

Με ποιο σκεπτικό είναι φυσιολογικό πχ το να χτυπιέμαι στα γυμναστήρια με «οπισθολαίμιες πιέσεις» στα 60 μου διότι “φροντίζω το σώμα μου και διατηρούμε fit” και είναι κατακριτέο το να φυτέψω 10 τρίχες στο από καιρό απογυμνωμένο κρανίο μου? Υπό ορισμένες συνθήκες ένα ασκεπές κεφάλι μπορεί να είναι το ίδιο εξευτελιστικό με τα 20 δευτερόλεπτα στο «100άρι» ή το 1:40 στα «Μέγαρα».

Για μένα το να προσπαθεί κανείς με τεχνητά μέσα να δείχνει 30 χρόνια νεώτερος ή να γίνει η super-dooper Πλαστική Γκόμενα/Γκόμενος είναι υπερβολικό και ενδεικτικό πολύ βαθύτερων προβλημάτων, αλλά δεν βρίσκω τίποτα το κακό όταν κάποιος άνδρας ή γυναίκα, αναγνωρίζοντας ένα φυσικό ή άλλο εκ’γενετής ή επίκτητο αισθητικό σωματικό περιορισμό, αποφασίσει να τον απαλείψει με τεχνητά μέσα.

Από πότε η φθορά και η ασχήμια έγινε επιθυμητό χαρακτηριστικό το οποίο απαραιτήτως πρέπει να μας συνοδεύει και πρέπει να νιώθουμε περήφανοι γι αυτό? Πιστεύετε ότι μια Ferrari θα ένιωθε περήφανη για τα φθαρμένα της λάστιχα με τα ξεσκισμένα λινά (προϊόν κι αυτά του "ταξιδιού και της γνώσης" που αποκτήθηκε στις πάμπολλες Τ.Δ. της)?

Και μην αρχίσουμε τα περί σχετικότητας της ομορφιάς και του ότι “beauty is in the eye of the beholder” ... Όλοι αναγνωρίζουμε την ομορφιά όταν την δούμε, ασχέτως του ότι ο εγκέφαλος μας μερικές φορές «βολεύετε» να την αναγνωρίζει και εκεί που δεν υπάρχει ...

rednet69 (georgia m.) said...

@nikos dimou + others:

Μετά την επίσκεψη στο blogoσπιτο της Αταλάντης,περάστε και από το δικό μου!

«Oldest ‹Older   1 – 200 of 298   Newer› Newest»