Sunday, October 22, 2006

Προβο-κάστωρ και Πολυ-τέχνης

Γράφοντας στο προηγούμενο post για τους «προβοκάστορες» ο Heinz μου θύμισε ένα παλιότερο κείμενό μου. Και μου έδωσε μία ιδέα για θέμα.

Αλλά ας αντιγράψω πρώτα το σχόλιο του Heinz (συντομευμένο):

«Θεωρώ ότι ο ΝΔ είναι ένας τύπος ανθρώπου, που παλαιότερα τον είχα χαρακτηρίσει προβοκάστορα. O προβοκάστωρ, θυμίζω, είναι ένας προβοκάτορας κάστορας που προσπαθεί να δημιουργήσει φράγματα στη ροή της σκέψης για να δει: θα προχωρήσει το νερό ή θα λιμνάσει; Ο προβοκάστορας έτσι ταράζει τη ροή για να υποχρεώσει σε δημιουργία εναλλακτικών ροών. Διαταράσσει το συνεχές - άρα δημιουργεί πληροφορία.

Τι είναι δημιουργία; Δημιουργία είναι εφεύρεση.

Απ' αυτά που ήδη υπάρχουν, κάποιος, κάπως, καταφέρνει να σχηματίσει μιαν άλλη εικόνα από την κοινή συναινέση θεωρούμενη. (Luhmann: I see something you don't see). Αρπάζει από δω, κολλάει από κει, και ξαφνικά ξεπηδάει κάτι νέο, που δεν μπορεί να αποδοθεί στα συστατικά του, παρά μόνον στο όλον: το δημιούργημα.

Ο ΝΔ, αποδομεί. Γκρεμίζει το δημιούργημα. Κι έτσι, πυροδοτεί την λειτουργία αναδόμησής του.

Αλλά, έχοντας γκρεμίσει ό,τι προϋπήρχε, ο - εξ ανάγκης πλέον - δημιουργός, αναγκάζεται να στήσει κάτι νέο με τα υλικά του. Κι ο προβοκάστωρ ορμάει και πάλι. Και δώστου πάλι ο κύκλος. Κάποια στιγμή, επέρχεται ισορροπία:η νέα εφεύρεση κι ο προβοκάστορας, στέκονται απέναντι σε ισορροπία.Ισορροπία σεβασμού και αλληλοκατανόησης.

Βέβαια, είναι εκνευριστικό, άθλιο και συχνά άγριο, να’ χεις έναν ενοχλητικό προβοκάστορα στα πόδια σου.
Ο δημιουργός που θα ξαναδημιουργήσει από τα ερείπια, πρέπει καταρχήν να είναι δημιουργός - κι όχι copy&paste. Kι έτσι, ο δημιουργός - που μόνο μέσω της δημιουργίας υλοποιείται - βρίσκεται σε κατάσταση δημιουργικού γίγνεσθαι: δημιουργεί συνέχεια.

Αναπόφευκτα τότε, ο αντιπαθέστατος προβοκάστορας, είναι δημιουργός δημιουργών».

Και τώρα το δικό μου κείμενο:


«Από την άλλη πλευρά είμαι ο ίδιος»
Ο. Ελύτης


Όλα τα κείμενα που έγραψα στη ζωή μου μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες. Σε αυτά της επιθυμίας και στα άλλα της αντίδρασης.

Τα πρώτα τα έγραψα επειδή μου το επέβαλε μία εσωτερική ανάγκη. Κουβαλούσα βαθιά βιώματα και εμπειρίες που ήταν συστατικά του εαυτού μου. Κάποτε ωρίμασαν και ζήτησαν την μορφή τους. Βγήκαν από μέσα μου όπως φυτρώνει ένα φυτό. Είναι τα λογοτεχνικά μου κείμενα: ποιήματα, πεζά, δοκίμια.

Αντίθετα τα άλλα δεν είχαν τις ρίζες τους μέσα μου, αλλά στην γύρω μου πραγματικότητα. Η οποία κάποια στιγμή με ενόχλησε, με εξόργισε και με ανάγκασε να τα γράψω. Μου τα επέβαλαν οι συνθήκες. Πρόκειται συνήθως γι άρθρα, σχόλια μελέτες αλλά και αφορισμούς.

Είναι φυσικό να είμαι πιο γνωστός για τα δεύτερα ενώ αγαπώ περισσότερο τα πρώτα. Είναι προϊόντα έρωτα – ενώ τα δεύτερα βιασμού.

Θα έγραφα π. χ. την «Δυστυχία του να είσαι Έλληνας» αν δεν ζούσα στην Ελλάδα τα χρόνια της Χούντας; Ή την «Απολογία ενός Ανθέλληνα» αν δεν είχα υποστεί την έκρηξη του Ελληνικού εθνικισμού στην δεκαετία του 90;

Ενώ το «Ημερολόγιο του Καύσωνα», το «Βιβλίο των Γάτων», τις «Λίστες» και τις «Τολμηρές Ιστορίες», θα τα είχα γράψει όπου κι αν ζούσα. Το ίδιο και «Το Απόλυτο και το Τάβλι», μία φιλοσοφική κατάθεση που ωρίμαζε μέσα μου τριάντα χρόνια.

Γράφοντας τα λογοτεχνικά μου κείμενα νιώθω απόλαυση ή λύτρωση – ενώ η παραγωγή των κριτικών και σχολιαστικών παρέχει απλώς εκτόνωση.

Βέβαια ο διαχωρισμός δεν είναι απόλυτος. Πολλά από τα λογοτεχνικά έχουν και κριτικό περιεχόμενο (π. χ. η απελευθερωτική πλευρά στις «Τολμηρές Ιστορίες») ενώ και τα σχολιαστικά έχουν λογοτεχνικές πλευρές. Οι αφορισμοί είναι από τα πιο δύσκολα είδη του λόγου – όπως και το καλό χρονογράφημα.

(Κανείς δεν θα μπορούσε σήμερα να ισχυριστεί πως η «Πάπισσα Ιωάννα» – κλασικό προϊόν αντίδρασης – δεν έχει λογοτεχνική αξία).

Έτσι, πότε από εσωτερική ανάγκη, πότε από εξαναγκασμό, μου προέκυψαν εξήντα βιβλία. Κοιτάω πίσω την μακριά σειρά και ζαλίζομαι.

Μερικές φορές ενοχλούμαι που η σχολιαστική μου δουλειά επισκιάζει την καθαρά λογοτεχνική. Αλλά επειδή η λογοτεχνία είναι πιο διαχρονική από το σχόλιο, ελπίζω ότι ο χρόνος θα την αναδείξει.

..........................................................................

Δεν ξέρω πόσο σωστή είναι η παραβολή του Heinz και πόσο ταιριάζει σε μένα. Αν όμως την δεχθώ, θα προσθέσω ότι η διαδικασία που περιγράφει μπορεί να συμβαίνει και μέσα σε ένα άτομο. Που ταλαντεύεται ανάμεσα στην δημιουργική του έφεση και την κριτική του ανάγκη. Και που πότε γίνεται αποδομητής (των άλλων - αλλά και του εαυτού του) και πότε χτίστης.

Είμαι βέβαιος ότι «Το Βιβλίο των Γάτων» ή το «Παρόλα Αυτά» δεν τα έγραψε ο προβοκάστωρ…

Ακόμα και ο Μέγας Προβοκάστωρ Ροΐδης, έχει γράψει τρυφερά διηγήματα…

Και να πω ακόμα ότι επειδή η διαδικασία της αποδόμησης είναι αχάριστη, κοπιαστική και επικίνδυνη (συχνά σου πέφτουν τούβλα στο κεφάλι) θα προσπαθήσω του λοιπού να οικοδομώ περισσότερο.

187 comments:

  1. Ναι ειναι και καστορας ο γατος....

    Θυμαμαι σε ενα παλιο γραμμα μου προς τον ΝΔ ( οταν τον πρωτογνωριζα ) του ελεγα κατι παρομοιο,οτι δηλαδη τα γραπτα του αποτελεσαν για εμενα φωτια που εκαψε ολοκληρα δαση στο μυαλο μου.Ωστοσο δεν εμεινε εκει αλλα με βοηθησε σιγα σιγα,δεντρακι,δεντρακι να γινει η αναδασωση....

    ReplyDelete
  2. η δημιουργικη δυναμη ακομα και απο καταστροφη βγαινει- kreative, schöpferische zerstörung κατα τον schumpeter

    ReplyDelete
  3. Tρομαζω βεβαια στην ιδεα της ευθυνης που εχει το remodeling ....

    ReplyDelete
  4. Για μενα,η καλυτερη συμβολη ενος πνευματικου ανθρωπου ειναι ο επηρεασμος δια της εμπνευσης,χωρις τη δημιουργια παπαγαλων-6πτερυγων-μιμητων-χουλιγκανς. Ειναι θεμα χαρισματος,ισως ομως & εξασκησης.

    ReplyDelete
  5. CREATION

    Up from the bed of the river
    God scooped the clay;
    And by the bank of the river
    He kneeled Him down;
    And there the great God Almighty
    Who lit the sun and fixed it in the sky,
    Who flung the stars to the most far corner of the night,
    Who rounded the earth in the middle of His hand;
    This Great God,
    Like a mammy bending over her baby,
    Kneeled down in the dust
    Toiling over a lump of clay
    Till He shaped it in His own image;

    Then into it He blew the breath of life,
    And man became a living soul.





    James Weldon Johnson

    ReplyDelete
  6. "Και να πω ακόμα ότι επειδή η διαδικασία της αποδόμησης είναι αχάριστη, κοπιαστική και επικίνδυνη (συχνά σου πέφτουν τούβλα στο κεφάλι) θα προσπαθήσω του λοιπού να οικοδομώ περισσότερο."

    Ερώτηση προς όλους τους φίλους του blog:
    Τί κάνεις όταν βλέπεις ότι το κτίσμα δεν πρόκειται να βγει όπως το θες; Τα παρατάς και πας για κάτι καλύτερο, ή συμβιβάζεσαι μ' αυτό που έχεις;

    Πόσοι από σας εμπιστεύεστε το ένστικτό σας;

    Βρίσκομαι σε ένα σταυροδρόμι αυτή τη στιγμή. Το πρόβλημά μου δεν είναι ότι δεν ξέρω τις απαντήσεις: τις ξέρω και τις δύο.
    Το πρόβλημά μου είναι εάν είναι καλύτερο να εμπιστευτώ το ένστικτό μου, το gut feeling, ή εάν πρέπει να εμπιστευτώ άλλους.

    Mickey, βοήθεια. Νίκο, επίσης.

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  7. Λευτέρη

    Ι usually trust my gut-feeling.

    Έτσι κι αλλιώς και αν απόφασίσω το αντίθετο τελικά εκεί θα πάω.

    Οι αποφάσεις δεν παίρνονται - φυτρώνουν μέσα μας.

    ReplyDelete
  8. Αλα της & αμερ. ποιηση. Μα αυτοι δεν εχουν πολιτισμο...Περιμενοντας τον...κοντό ( Φ1),βλεπω εκλογες & αηδιαζω. Μουρες βδελυγμιαιες που το πλειστον ξυνιζουν,οπως ελεγε ο μεγαλος Λεβεντης.

    ReplyDelete
  9. Ευχαριστώ

    Θε περιμένω 1 βδομάδα ακόμα, για να δω αυτό το gut feeling που θα πάει, εάν αλλάξει...

    ReplyDelete
  10. Πρώτα-πρώτα να πω για το προηγούμενο ποστ-εξομολόγηση, που γράφτηκε σε μια ταραγμένη φάση, και βγήκε σαν "γέρικη" ελιά, ότι για μένα υπάρχει (κυρίως) και η άλλη πλευρά της ελιάς.

    Το έψαξα και το βρήκα στο δίχτυ αυτό το ποίημα, τώρα που τα ανθυπο-προνήπια κάνουν εργασίες για την ελιά, τον τρύγο, το φθινόπωρο κτλ και μαζεύαμε υλικό. Το κράτησα, μου άρεσε πολύ.

    Ελα Νίκο, αφιερωμένο!

    Η ελιά
    Κωστής Παλαμάς


    Eίμαι του ήλιου η θυγατέρα
    H πιο απ’ όλες χαϊδευτή.
    Xρόνια η αγάπη του πατέρα
    Σ’ αυτόν τον κόσμο με κρατεί.
    Όσο να πέσω νεκρωμένη,
    Aυτόν το μάτι μου ζητεί.

    Eίμ’ η ελιά η τιμημένη.

    Δεν είμ’ ολόξανθη, μοσχάτη
    Tριανταφυλλιά ή κιτριά·
    Θαμπώνω της ψυχής το μάτι,
    Για τ’ άλλα μάτια είμαι γριά.
    Δε μ’ έχει αηδόνι ερωμένη,
    M’ αγάπησε μία θεά·

    Eίμ’ η ελιά η τιμημένη.

    Όπου κι αν λάχω κατοικία,
    Δε μ’ απολείπουν οι καρποί·
    Ώς τα βαθιά μου γηρατεία
    Δε βρίσκω στη δουλειά ντροπή·
    Μ’ έχει ο Θεός ευλογημένη
    Kι είμαι γεμάτη προκοπή·

    Eίμ’ η ελιά η τιμημένη.

    Φρίκη, ερημιά, νερά και σκότη,
    Tη γη εθάψαν μια φορά·
    Πράσινη αυγή με φέρνει πρώτη
    Στο Nώε η περιστερά·
    Όλης της γης είχα γραμμένη
    Tην εμορφιά και τη χαρά·

    Eίμ’ η ελιά η τιμημένη.

    Εδώ στον ίσκιο μου από κάτου
    Ήρθ’ ο Χριστός ν’ αναπαυθεί,
    Kι ακούστηκε η γλυκιά λαλιά του
    Λίγο προτού να σταυρωθεί·
    Το δάκρυ του, δροσιά αγιασμένη,
    Έχει στη ρίζα μου χυθεί·

    Eίμ’ η ελιά η τιμημένη.

    ReplyDelete
  11. @Λεφτέρης Κρητικάκης

    Το κτίσμα κτίζεται συνέχεια - ποτέ δε σταματάει.
    Χτίζε και προχώρα!! Διόρθωνε, ξαναχτίζε και προχώρα.

    Αρκει να βλέπεις το κτίσμα.

    ReplyDelete
  12. HarryGreco
    "Αλα της & αμερ. ποιηση. Μα αυτοι δεν εχουν πολιτισμο..."

    Μαύρος από το Τζάκσονβιλ, Φλοριδα. Ο ποιητής εννοώ.

    ReplyDelete
  13. Nαι, είμαστε προβοκάστορες κι απέναντί μας.

    Η παρατήρηση, είναι καθαρή αποδόμηση (χωρίζει ένα όλον σε διακριτά μέρη) αλλά και δημιουργία (διακρίνει ολοτήτες).

    Η αυτοπαρατήρηση μας αποδομεί. Μας φέρνει συνέχεια σε μια κατάσταση γίγνεσθαι.
    Είναι επικίνδυνη (όταν ζητάς πολλά από τον εαυτό σου).
    Είναι ευτυχία (όταν πυροδοτεί τη δημιουργία).

    Είναι ο μόνος τρόπος να είσαι ζωντανός.

    ReplyDelete
  14. Nα κάνω κατάχρηση του χώρου, με στίχους για τον ΝΔ:


    And now, the end is near
    And so I face the final curtain
    My friend, I'll say it clear
    I'll state my case, of which I'm certain

    I've lived a life that's full
    I've traveled each and every highway
    But more, much more than this
    I did it my way

    Regrets, I've had a few
    But then again, too few to mention
    I did what I had to do
    And saw it through without exemption

    I planned each charted course
    Each careful step along the byway
    But more, much more than this
    I did it my way

    Yes, there were times, I'm sure you knew
    When I bit off more than I could chew
    But through it all, when there was doubt
    I ate it up and spit it out
    I faced it all and I stood tall
    And did it my way

    I've loved, I've laughed and cried
    I've had my fill, my share of losing
    And now, as tears subside
    I find it all so amusing

    To think I did all that
    And may I say - not in a shy way
    No, oh no not me
    I did it my way

    For what is a man, what has he got
    If not himself, then he has naught
    To say the things he truly feels
    And not the words of one who kneels
    The record shows I took the blows
    And did it my way


    [Written by Revaux and Claude François, translated by Anka]

    To "τέλος" δεν υπονοεί τίποτα. Κάθε στιγμή μας, κάτι τελειώνει.

    ReplyDelete
  15. Τι θα γίνει - θα μας φάνε την Φόρμουλα 1 με τις ηλίθιες κοκκορομαχίες τους;

    Αφροδίτη σόρρυ - αυτό το ποίημα (όχι από τα καλά του Παλαμά) έχει υποφέρει τόσο πολύ από αμέτρητες παιδικές απαγγελίες όπου τεντωμένο στο έπακρο το παιδάκι τσιρίζει και ξανατσιρίζει το ρεφρέν "Είμαι η ελιά η τιμημένη!". ΜΗ μου θιγείς τώρα θεά - σε αγαπάω, σε λατρεύω -αλλά καμία σχέση με το αριστούργημα του Μαβίλη...

    ReplyDelete
  16. Αει σικτιρ,οι απογονοι αλεκου μας τρωνε τον αγωνα.

    ReplyDelete
  17. Heinz - με Frank Sinatra ή με Nina Simone; (όχι Julio Inglesias!)

    ReplyDelete
  18. Καλησπέρα -;) Έχω μεταφράσει στα Γαλλικά τη μισή Ελιά του Παλαμά.

    Je suis le dérivé H d'hélium davantage de tout le hajdeyti. Xronja l'amour du père en ce monde je subsistances. Aussi longtemps que je tombe nekrwmeni, ceci l'oeil que je demande. Ejm honorer olive. Ejm oloxanci, moshati trjantafyllja I kjtrja de repaire ?

    Δεν ακούγεται καλύτερα από το ελληνικό; Συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου.

    ReplyDelete
  19. Υστερα από εβδομάδες ανεξήγητης σιωπής (νομίζαμε ότι επέλεξε τη οριστική αποχή) η Απουσία επιτέλους "εμφανίστηκε" χτες με ποστ που γράφτηκε απο τον αδελφό της:θύμα τροχαίου δυστυχήματος. Γλίτωσε από θαυμα!

    Α, ρε Μαρίνα, άτυχη κι εδώ!



    Με συγκίνηση και αγάπη

    Α.

    ReplyDelete
  20. Αχ βρε Αφροδίτη ! Αχ ! Αν κάποιος Παλαμάς ταιριάζει εδώ, είναι ο Παλαμάς των Σατιρικών Γυμνασμάτων. Νίκο, αφιερωμένο εξαιρετικά ...

    -Τα παλάτια. Κι αυτά; -Και τι με τούτο;
    Κάμπους για τέντες θέλουμε· γκρεμίστε.
    Στα πάντα ας πέσει εδώ μπαλτάς ή κνούτο.-

    -Τις εκκλησιές;-Μην τρέμετε· γκρεμίστε.
    Για τους ναούς της Επιστήμης τόπο!-
    -Κι αυτά τα ωραία τ'αγάλματα;-Γκρεμίστε,

    κι αναθέματα - μη σας κάνει κόπο!-
    σωριάστε από τις πέτρες τους. Γκρεμίστε.-
    -Το περιβόλι;-Για τον ξυλοκόπο.-

    -Τα μνήματα, ιερά.-Κι αυτά συντρίμμια.
    Ρούγα πλατιά. Από πάνω τους πατήστε
    προς της μεγάλης θάλασσας τ'ασήμια,

    προς τα σμαράγδια του βουνού. Γκρεμίστε.

    ReplyDelete
  21. Με Sinatra βέβαια!!!

    (τι ερώτηση!!)

    ReplyDelete
  22. Θα παρομοίαζα τον ΝΔ όχι με κάστορα, αλλά με οίστρο.
    Τρελαίνει κόσμο, τους κάνει και βγαίνουν εκτός εαυτού αποδομώντας τους μύθους που είναι οι πυλώνες τους.

    Αλίευσα κάτι καλό για τον οίστρο. Πολύ καλή περιγραφή, μου θύμισε τον τζίτζικα το καλοκαίρι:
    http://x-daytrap.blogspot.com/2006/03/blog-post.html

    Επίσης κάτι σε σεισμό μου θυμίζει ο ΝΔ, όπου αφαιρεί την σταθερά του εδάφους κάνοντας τον δογματικό να μην ξέρει που να κρυφτεί και που να πατήσει. Του στερεί το σημείο αναφοράς του και αυτό τον εξοργίζει.

    Φαντάσου να γίνεται σεισμός και την ώρα που πας να κρυφτείς να έχεις έναν οίστρο μέσα στα ρουθούνια σου.
    Πας για φούντο από το μπαλκόνι...

    Η διαφορά η δική μου με τον Τάκη Βασιλόπουλο είναι ότι πριν τον ΝΔ υπήρχε η Σαχάρα ενώ τώρα πυκνά Σκανδιναβικά δάση.
    Νόμιζα ότι υπήρχαν δάση πριν, αλλά ήταν μια ψευδαίσθηση.

    Τώρα, μερικοί εδώ μέσα, προσπαθούν να αποδομήσουν τον ... αποδομητή, αλλά δυστυχώς αντί να χτυπάνε τα γραφόμενά του, χτυπάνε τον γράφοντα και έτσι τον επιβεβαιώνουν και τον δικαιώνουν συνεχώς.

    Σαν να είσαι 1,60 και 90 κιλά και προκαλείς τον Σχορτσιανίτη για μονό!

    doctor

    ReplyDelete
  23. Τα καναλομπαζα μας μαγαρισαν των αγωνα.Θα φυγω για Φλοριντα ( οχι Τζακσονβιλλ,διασημο για τους...Αρειους του).

    ReplyDelete
  24. Το κείμενο με οδήγησε σε αυτό τον στίχο του Παλαμά :

    Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ' εγώ
    κι ο κτίστης, ο διαλεχτός της άρνησης κι ο
    ακριβογιός της πίστης.

    ReplyDelete
  25. Doctor, διάβαζε και κανένα σχόλιό μου πριν γράψεις!!! Τον οίστρο τον έχω ήδη αναφέρει εγώ!!!!! :))))

    ReplyDelete
  26. Νομίζεις ότι βρίσκεσαι μεσοπέλαγα με βοριάδες, αλλά κρατιέσαι από ένα ετοιμόρροπο σωσίβιο (μόνο που δεν το ξέρεις).

    Εμφανίζεται ο ΝικόΔημος και σου λέει: "κοίτα, είναι ελαττωματικό, μάθε να κολυμπάς αλλιώς χάθηκες!"

    Και νά ΄ταν μόνο αυτό; Φεύγοντας, σου παίρνει και το σωσίβιο!!!

    Πανικοβάλλεσαι, διαμαρτύρεσαι, φωνάζεις, ουρλιάζεις, τον βρίζεις, πάς να πνιγείς και ξαφνου ανακαλύπτεις ότι είσαι στα ρηχά!



    Με αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  27. @ΝΔ,

    "... αυτό το ποίημα (όχι από τα καλά του Παλαμά) έχει υποφέρει τόσο πολύ από αμέτρητες παιδικές απαγγελίες όπου τεντωμένο στο έπακρο το παιδάκι τσιρίζει και ξανατσιρίζει το ρεφρέν "Είμαι η ελιά η τιμημένη!".

    ΛΟΛ ΛΟΛ ΛΟΛ ΛΟΛ!!!!

    Το ξέρω καρντιά μου, αλλά ξέρεις, όταν "ανακαλύπτεις" (ξεθάβεις από το χρονομπάουλο) μερικά τέτοια που στα παιδικά σου μάτια φάνταζαν larger than life, ε, συγκινείσαι, και τα παίρνεις στην πρώτη, αγνή, ατσαλάκωτη ακόμη μορφή τους... Τα μικρά ματάκια λαμπύρισαν όταν τους το διάβασα και μου άρεσε αυτό, μια αθωότητα που είναι ανακούφιση να την βλέπεις. Σα να γυαλίζει μέσα τους η ελπίδα για έναν πιο "καθαρό" κόσμο...

    Και ναι, το του ποστ σου είναι απείρως καλύτερο με όποιο μέτρο και σταθμό (Λαρίσης) το πάρεις, αλλά πάντα με έκανε να κλαίω και να την λυπάμαι την ροζιασμένη την ελιά! Αυτό έχει ένα αλλέγκρο βρε παιδί μου, ένα "και η ζωή συνεχίζεται και ζήτω...", αυτό ήθελα να τονίσω!

    Τώρα περί καστόρων... Ξυπνάς μέσα μου την Cruella de Vil (πώς λέμε "ξυπνάς μέσα μου το ζώο"?). Αλλά επειδή τα γούνινα παλτά προτιμώ να τα φοράνε τα ζωάκια, θα σταθώ, θα σε θαυμάσω για το άοκνον της υπόθεσης και θα προτιμήσω να ντυθώ τις ιδέες σου, κι αυτές ζεσταίνουν το ίδιο καλά...

    @Παράγραφε,

    Το έμαθα λίγο πριν, σοκαρίστηκα και πάνω που θα έμπαινα εδώ να το πω στους φίλους (είδες πώς λειτουργούμε αυτόματα, ε καρδούλα μου?), κόλλαγε ο μπλόγκερ και το μόνο που έβαλε ήταν τα σχόλιά μου στο προηγούμενο, υστερόγραφα κτλ...

    Περαστικά της και πάμε όλοι για ευχές!
    :(

    ReplyDelete
  28. Λευτέρη,

    Ξέρεις την απάντηση. Την έχεις δώσει και άλλες φορές φαντάζομαι. Και δε νομίζω να σε έχει απογοητεύσει. Άλλωστε υπάρχει "ομοφωνία" στο blog ;)

    (και για να μην ...ξεχνιόμαστε)

    Κι εγώ προτιμώ τον Σινάτρα, αλλά δε θα ήμουν τόσο "απόλυτος" για τον Ιγκλέσιας. Μάλλον ο γάτος δε μπορεί να ξεχάσει τις παλιές "συνήθειες". Θα του βγει πρώτα η ...ψυχή (LOL) και μετά το "χούι" ;)

    Αλλά δε θα κάνω τη χάρη στον προβοκάστορα να στήσει κι άλλο "φράγμα". Αρκετά μας ταλαιπώρησε με τις "αποδομήσεις" του τις τελευταίες μέρες (βλ. και σχόλιο της Άφρο στο προηγούμενο Post).

    Είμαι πρόθυμος να κουβαλήσω τα μπετά στη νέα οικοδομή, αρκεί ο πρωτομάστορας να μη μου την λέει κάθε φορά που απογοητεύομαι με τα ...τούβλα ;)

    ReplyDelete
  29. Μίκυ είσαι τούβλο!

    (αααχ, στο χρώσταγα!)
    ΛΟΛ!

    ReplyDelete
  30. Κι άλλο ένα (ελαφρά προσαρμοσμένο στα δικά μας).

    Οι κηφήνες, οι βάτραχοι κι οι ακρίδες.
    Τρανοί, πολιτικοί, γραμματισμένοι,
    μεσ' στις αφρόντιστες ιστοσελίδες,

    ένα πλήθος ανίδεοι και στριμμένοι,
    καθένας τους ανάξια τ'ονομά σου
    σημάδι μιας τυφλής χτυπιάς το στένει.

    Κι εσένα πάντα το περπάτημά σου
    προς το καμπαναριό, να τ'ανέβεις·
    κι ανεβαίνεις· τα πλάτια ολόγυρά σου,

    στα πόδια σου ένας κόσμος αρνητής.
    Του κόσμου, κι αν το θείο δεν βρέχεις μάννα,
    σημαίνεις - πιο τρανός ζωντανευτής -

    μια καινούργια θρησκεία με νέα καμπάνα.

    ReplyDelete
  31. παντως, απ'οτι βλεπω, σε αυτο το ποστ ουδεις αμφισβητει ΝΔ!:)

    μολις ενα ποστ πριν τα πραγματα ηταν αντιστρόφως ανάλογα!, ενα βημα πισω και ...γκρεμός!

    ΗΕΙΝΖ σαιδ:
    "ένας προβοκάτορας κάστορας που προσπαθεί να δημιουργήσει φράγματα στη ροή της σκέψης για να δει: θα προχωρήσει το νερό ή θα λιμνάσει; "

    δηλαδη η μαιευτική του Σωκράτη

    -- ο αλέκος το λέει "τσιγκλησμα" --

    @Πανάσχημη, κριμα που δεν ειμαι μαύρη, γιατι ειμαι πολυ καλλιτεχνική φύσις

    ReplyDelete
  32. @ND
    Heinz - με Frank Sinatra ή με Nina Simone; (όχι Julio Inglesias!)

    με SEX PISTOLS !
    για περισσοτερη επιθετικοτητα και δυναμικη Φορμουλας1...

    ReplyDelete
  33. @πανάσχημη (Οκτ 22, 07:35 μμ)

    "...man became a living soul."

    Κύριε, κύριε! Η Πανασχημίδου βρίζει!!!

    ΛΟΛ!

    (έλα, πανάσχημη, λίγο να το ελαφρύνουμε, έχω ψυχοπλακωθεί - είμαι το 1.40 και 200 κιλά μπροστά στον Σχορσιανίτη, χελπ!)

    ReplyDelete
  34. anula said:
    "παντως, απ'οτι βλεπω, σε αυτο το ποστ ουδεις αμφισβητει ΝΔ!:)"

    Είναι που φοβόμαστε μην πέσουν τα τούβλα στο κεφάλι μας.

    Μάλλον πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια του ...Μοναρχιξ ;)

    ReplyDelete
  35. Καλά ο πρωτομάστορας. Τα γεφύρια και τα φράγματα τα φτιάχνουμε. Τον κόκορα που πρέπει να σφάξουμε για να στεριώσει το οικοδόμημα (η γυναίκα του πρωτομάστορα δεν μας κάνει, αυτά είναι δοξασίες και έχει αποδειχθεί), πού θα τον βρούμε;
    Κάστορες, ποντικοί, οίστροι, γάτοι κτλ...Χάθηκαν οι κόκορες;

    ReplyDelete
  36. Anula said...
    παντως, απ'οτι βλεπω, σε αυτο το ποστ ουδεις αμφισβητει ΝΔ!:)

    Τι να αμφισβητήσει; Εδώ δεν έθιξα κανένα από τα ιερά και τα ταμπού.

    Ευτυχώς πρόλαβα λίγο Γκραν Πρι στο RTL και την απονομή. Πρωταθλητής ο Αλόνσο (που ήρθε δεύτερος). Διπλά άτυχος ο Σουμάχερ στον αποχαιρετιστήριο αγώνα του - και μηχανική βλάβη στα προκριματικά και λάστιχο στον τελικό.

    ReplyDelete
  37. Παλαμάς: θυμάμαι όταν έγραψα στον μαυροπίνακα τον στίχο "Γιούχα και πάλε γιούχα των πατρίδων!" κόντεψα να φάω αποβολή. Ο φιλόλογος δεν ήξερε ποιανού ήταν...

    ReplyDelete
  38. Καλυτερα που μαθαμε το ρηζαλτι για να μη φαμε κονσερβα. Μαζι με το Σεννα & το Σουμαχερ,φυγαν & τα νιατα μας...Ποία του βιου τρυφη ?

    ReplyDelete
  39. nikos dimou said:
    Τι να αμφισβητήσει; Εδώ δεν έθιξα κανένα από τα ιερά και τα ταμπού.

    ---
    Γιατί βιάζεστε αγαπητέ doncat; Περιμένετε να κυλήσει λίγο η βραδιά, να ζεσταθεί η ατμόσφαιρα ... Έχουμε δρόμο ακόμη ...
    --
    Υ.Γ. (για να γελάσουμε και λίγο) Χθες (τι το 'θελα), στο comment μου της 01:11:50 μμ έγραψα "Αν και ο Νίκος Δήμου δεν νομίζω ότι έχει καμία ανάγκη από συνηγορία (αν πάντως έχει ας στείλει mail)" ...

    Αν ήξερα, όταν το 'γραφα, πόσο έξω θα πέσω, θα 'τρωγα το πληκτρολόγιο. Καλά λένε "μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις ...

    ReplyDelete
  40. Προβοκάστωρ Said:
    "Τι να αμφισβητήσει; Εδώ δεν έθιξα κανένα από τα ιερά και τα ταμπού."

    Και η αποκάλυψη του αποτελέσματος του αγώνα ΤΙ ήταν δηλαδή;

    Είπαμε να "καταπιούμε" ειρωνείες, διαστρεβλώσεις, παρεξηγήσεις, τούβλα, πλίνθους και κεράμους, αλλά ΑΥΤΟ ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι!!!

    ΑΠΟΧΩΡΩ σε ένδειξη διαμαρτυρίας :)))

    ReplyDelete
  41. Όταν όλοι συμφωνούνε τότε κανείς δεν σκέφτεται.
    Δεν θυμάμαι ποιος το είπε αυτό αλλά ταιριάζει.

    Η καταστροφή και η αναγέννηση ο νόμος της ζωής, το ελιξίριο της νεότητας. Το πυρ του Ηράκλειτου που όλα τα αλλάζει.

    ReplyDelete
  42. χαινζ ειπε:

    "ο αντιπαθέστατος προβοκάστορας, είναι δημιουργός δημιουργών»."

    για παραδειγμα, ο Μαρσελ ΝΤουσαμπ, δημιουργησε μια ταση που επονομαστηκε conceptual art,

    εκθετωντας σε σαλονι τον μπιντε τουαλετας, εκρινε την ακαδημαικη (παραστατικη) τεχνη που ειχε ακομη ως θεματα την Αρτεμις, τον Ηρακλή, τα λουλουδάκια της ανοιξης και νεοκλασσικά πρασινα άλογα ...

    απο αυτη την πραξη, ξεπηδησαν τα περισσοτερα μεταμοντερνα κινηματα τεχνης, δηλαδη ο Ντουσαμπ δημιουργησε ..δημιουργους

    ποιους δημιουργους δημιουργησε ο ΝΔ??

    ReplyDelete
  43. Όσους έμαθαν να στηρίζουν καλύτερα την άποψή τους.

    Όσους έμαθαν ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι διάκρισης απ' όσους βλέπουν.

    ReplyDelete
  44. Αμάν πια με τις αποχωρήσεις! Ο ένας φεύγει γιατί τον ειρωνεύτηκα, ό άλλος γιατί δεν του απάντησα, και ο άλλος γιατί αποκάλυψα το αποτέλεσμα του αγώνα!

    ReplyDelete
  45. @anula - κάποτε ρώτησαν μια γιαγιά 90 χρονών, «Είστε παντρεμένη;» «Όχι ακόμη» απάντησε αισιόδοξα. Μη βιάζεστε. Ήδη μερικοί έχουν σαφώς επηρεαστεί από αυτόν. Ακόμη και το δικό σας υποσυνείδητο* επηρεάζεται όσο παρακολουθείτε επιμελώς το παρόν ιστολόγιο. Ποιός μπορεί να προβλέψει σε τι δημιουργικούς ατραπούς θα σας οδηγήσει σε λίγα χρόνια;

    * Προς αποφυγή παρεξηγήσεων ο όρος είναι δανεισμένος από την ψυχανάλυση για να περιγράψει γνωσιακές διεργασίες τις οποίες δεν αντιλαμβανόμεθα αλλά που σίγουρα μας επηρεάζουν, όπως π.χ. τα διαφημιστικά μηνύματα που μας κατευθύνουν να αγοράσουμε κάποιο προϊόν και όχι άλλο.

    ReplyDelete
  46. Μετά απο την μετακόμιση του γραφείου και τα αναμενόμενα παραλειπόμενα, ήρθε το πρώτο ΣΚ όπου υπάρχει λίγος χρόνος να ασχοληθούμε και με κάτι άλλο απο το να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργεί-αντιμετωπίζεται η Πληροφορική ...

    Και προσπάθησα φιλότιμα να διαβάσω τα posts που έχασα, αν και για τα δικά μου γούστα το καλύτερο ήταν το προηγούμενο "Τι κάνουμε εδω;". Και το προ-προηγούμενο που ομολογώ δεν μπόρεσα να διαβάσω πρέπει να είχε ενδιαφέρον απ΄ ότι κατάλαβα μια και έθιξε (απο την πίσω πόρτα :) το φλέγον ζήτημα της ουσίας της λέξης ΨΥΧΗ ...

    Το κακό είναι πως απέκτησα το ίδιο συναίσθημα που μου δημιουργήθηκε όταν ρώτησα τον κουμπάρο μου εαν είναι ευχαριστημένος με το βενζινάδικό του μια και έχει πολύ κίνηση. Η απάντηση που μου έδωσε, αυτόματα προκάλεσε ένα σωρό σκέψεις και φυσικά συναισθήματα.

    Έχετε δώσει προσοχή στο γεγονός πως τα συναισθήματα για να υπάρξουν θα πρέπει να έχει προ-υπάρξει ένα φυσικό ερέθισμα (βίωμα) ή/ και μια σκέψη που να συνοδεύει το βίωμα;

    Οι σκέψεις ήταν λοιπόν, ο καθένας σκέφτεται την πάρτη του, λίγοι οι ποιοτικοί άνθρωποι, τι να κάνουμε αυτή είναι η φύση του ανθρώπου, υπάρχει γενικά έλλειψη γνώσης, αξιών, αρχών, κουλτούρας. Τα συναισθήματα ήταν θλίψη και συμπόνοια για τον κουμπάρο.

    Τι μου απάντησε; "Κοίτα κουμπάρε το βενζινάδικο βγάζει καλά χρήματα, αλλά είναι πεζοδρόμιο! Από εδω περνά κάθε καρυδιάς καρύδι. Τον βλέπεις αυτόν εκεί που ψάχνει τάχα να βρεί αρωματικό, περιμένει να αποσπαστεί η προσοχή μου να βάλει κάτι στην τσέπη από το ράφι, αυτός εκεί που σπίνιαρε είναι άλλος ένας που μέσα στον χαμό την κοπανάει χωρίς να πληρώσει, σε λίγο θα έρθει και το βυτίο και θα πρέπει να πλακωθούμε πάλι για το κλέψιμο που κάνει. Είναι και ο ξάδερφός μου (ο συναιτέρος) τον ξέρω τόσα χρόνια το καθήκι, σχεδόν σαν αδέλφια είμασταν, μου το παίζει τώρα αφεντικό ... ο μ....ας. Θα τα παρατήσω σου λέω, εδω είναι πεζοδρόμιο, δεν μου πάει εμένα αυτή η δουλειά."

    Στο βενζινάδικο λοιπόν οι περισσότεροι έρχονται να κάνουν την δουλειά τους, δεν τους ενδιαφέρει η λειτουργία ή ο ΡΟΛΟΣ του βενζινάδικου. Το θεωρούν άλλωστε δεδομένο, βενζινάδικα υπάρχουν πολλά.

    Τάχα μου ασχολούνται με τον βενζινά, οι παλιοί πελάτες τον κάνουν κολητό, τους δίνει και καλύτερη πίστωση, μερικοί γίνονται και φιλαράκια μαζί του.

    Ξέρετε είναι απο αυτό το είδος της κοινωνικής φιλίας. Γιατί θα ρωτήσει κάποιος υπάρχει και άλλο είδος φιλίας; Εννοώ κοινωνική φιλία αυτή που μένει στην επιφάνεια της ανταλλαγής συναισθημάτων, φιλοφρονήσεων, κλπ. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και πολιτική φιλία.

    Υπάρχει και άλλη φιλία; - άντε Κε Δήμου ιδέα για το επόμενο post "Τι είναι φιλία;".

    Μια πρόταση: Μην αλλάζετε τα posts κάθε 1-2 ημέρες. Να τα κρατάτε περισσότερο και να παρακινείτε τους bloggers να εστιάζουν βαθύτερα στο κάθε θέμα. Λιγότερες, απαντήσεις, περισσότερη περίσκεψη στο πως γράφουμε (ύφος), περισσότερη αυτο-συγκράτηση στα συναισθήματα, αραιότερες υποβολές! Η ποσότητα ποτέ δεν ήταν ένδειξη ποιότητας ...

    Και ξέρετε τώρα, με την επανάληψη έρχεται η συνήθεια, αν το υπενθυμίζετε συνέχεια ίσως και να πιάσει, ξέρετε όπως στις σκάλες του Μετρό, όπου μετά απο 1 χρόνο (όπως θυμάμαι) άρχισαμε να κρατάμε την δεξιά μεριά.

    Και τι θα κερδίσουμε με αυτήν την μέθοδο θα ρωτήσει κάποιος; Εμείς θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι να εκφραζόμαστε όπως γουστάρουμε θα πει κάποιος άλλος, δεν είμαστε εδω σε αίθουσα Πανεπιστημίου ... Καλά δεν μπορείτε να εκφραστείτε ελεύθερα εστιάζοντας στο εν λόγω θέμα και να εμβαθύνετε περισσότερο; Τι 'ναι αυτό το βίτσιο με τις εύκολες ατάκες που μένουν στην επιφάνεια και το χοροπήδημα πάνω στο νερό;

    Κάντε και καμιά κατάδιση, εκεί, εκεί στο συγκεκριμένο σημείο που είναι βαθιά. Όχι πιο πέρα και πάλι πιο πέρα ...

    Τελικά που θα μπορέσει να ξεδιψάσει κανείς στην Ελλάδα την δίψα του εαν έχει στεγνώσει το λαρύγγι του για ΙΔΕΕΣ, για συζήτηση ΠΑΝΩ σε ζητήματα, ναι πάνω σε ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ! Που να βρεί κανείς ανθρώπους παθιασμένους για ουσιαστική φιλοσοφική αναζήτηση και ΟΧΙ για πολιτική αντιπαράθεση;

    Θα πει κάποιος πας καλά; Εδω είσαι σε blog όπου ο σκοπός είναι η ελεύθερη συζήτηση, το αίσθημα της παρεούλας, το κουστομπολιό, κλπ. Πώς κάναμε στην γειτονιά μας ή στο καφενείο του χωριού; Πράγματα που σήμερα τα έχουμε απωλέσει και τα αντικαθιστούμε με το BLOG...

    Μάλιστα με το e-Kafeneio, αλλά τι κρίμα! ... Ενω το "Τι κάνουμε εδώ;" ξεκίνησε καλά με μερικά ουσιαστικά σχόλια-σκέψεις μόλις έφθασε το μαχαίρι στο κόκαλο, "Τι είναι αλήθεια; ο ορθός λόγος ή το βίωμα;", "Πως ξέρεις όταν αμφισβητείς ότι το κάνεις γνήσια;", κλπ άρχισε το στρίμωγμα!

    Και δεν πρόσεξα κάποιος να σταθεί σοβαρά στην έννοια του απόλυτου και να το παλέψει το άτιμο το θέμα! Τι είναι το απόλυτο; Υπάρχει; Που υπάρχει;

    Και τι παθαίνει ο άνθρωπος όταν στριμώχνεται-απειλείται; Αρχίζει ο ανακλαστικός φόβος! Και πως αντιδράει στον φόβο; Ή φεύγει ή κάθεται και πολεμά! Οι περισσότεροι απο εσάς είστε πολύ γενναίοι, αλλά δεν σας απείλησε κανένας! Είδες που βοηθάει και λίγη ψυχ-ανάλυση που και που ...

    Είχα αρκετά να πώ για το θέμα "Τι κάνουμε εδώ;". Άλλωστε έχω γράψει το Εν Αρχή Ην η Ερώτηση και προς στιγμήν μου πέρασε απο το μυαλό "Μπας και ο ΝΔ διάβασε το post μου και του κέντρισε τόσο το ενδιαφέρον ώστε να γράψει κάτι για το ΘΕΜΑ;". Αλλά αν ο ίδιος το διάβασε σιγά μην το διάβασε κανένας άλλος, δεν προορίζεται για κουτσομπολιό ούτε οικειότητα υπάρχει με τον Mirage, είναι και άγνωστος, οπότε δεν βαριέσε τώρα.

    ,ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΥΡΙΕΣ και ΚΥΡΙΟΙ παίζει ρόλο, το θέμα (πρέπει) να είναι ο κυρίαρχος, ΟΧΙ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ!

    Ειλικρινά σας μιλάω με ενδιαφέρει το θέμα, όχι η προβολή των απόψεών μου. To ίδιο υποθέτω πως συμβαίνει και με τον Κο ΝΔ.

    Άλλωστε όταν διάβασα την εξαιρετική εισαγωγή του στο ΘΕΜΑ: "Τι κάνουμε εδώ;" αναρωτήθηκα τι θα είχα να προσθέσω περισσότερο για την αξία της ερώτησης απο το "Εν αρχή ην η ερώτηση"; Ίσως μόνο κάποιες σκέψεις για το απόλυτο, κάποιες ερωτήσεις για το νόημα του Ορθού Λόγου και την αξία του βιώματος, κάποιες σκέψεις για την ΑΛΗΘΕΙΑ.

    Αλλά μου κόπηκε η όρεξη ... Οπότε πάρτε μια απο τα ίδια και απο εμένα -> ένα κοινωνικά φιλικό submission.

    Όταν απο τα 350 σχόλια τα 100 αποκτήσουν ουσία (ζήτημα να ήταν καμιά 20αριά) να κάτσω και εγω να γράψω να γίνει διάλογος ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ και ΟΧΙ με ΤΑ ΑΤΟΜΑ.

    Αλλά μάλλον ελπίζω στο ανέλπιστο, ως συνήθως.

    ReplyDelete
  47. mirage αρχικά κάπως έτσι σκεπτόμουνα κι εγώ τα πράγματα... αλλά λίγο ουτοπική ήταν η σκέψη μου...

    ReplyDelete
  48. Καλησπέρα-καλημέρα`σε όλους!
    Eπέστρεψα.
    Είμαι από τα παλιά μέλη αλλά βλέπω ότι δε μπορώ να μπω στο blog με το όνομα που είχα τότε.

    ReplyDelete
  49. Μόλις διάβασα το προηγούμενο post Δήμαρχε.
    (Aparadektos το ξέρω!!)

    Όποιος σε ξαναπεί γέρο θα του πιώ το αίμα με το μπουρί της σόμπας.

    Γέροι είστε εσείς ελάχιστα ανθρωπάκια!!!

    Ο Γάτος είναι 16ρης και σας γαμεί τα λύκεια.

    ReplyDelete
  50. Έμεινα πίσω χρονικά και άργησα να διαβάσω το νέο post, έγραψα σχόλιο στο προηγούμενο, πως καταντήσαμε το σχολιασμό του θέματος "τί κάνουμε εδώ;" βραζιλιάνικη σαπουνόπερα με τις παρεξηγήσεις τις ίντριγκες και τις δολοπλοκίες... Σήμερα είδα "εορταστική" ατμόσφαιρα ανάτασης (λέτε επειδή κέρδισε ο Βραζιλιάνος; τελικά πάλι σε κάτι "βραζιλιάνικο" το γυρίσαμε...) και ήρθε ο mirage, με ύφος τραγικού ποιητή, να διαμαρτυρηθεί ξανά για το κλίμα ελαφρύτητας.

    Για πιο λόγο δεν δεχόμαστε αυτό το blog ως ένα ζωντανό σύστημα, σύστημα με τις "αναδυόμενες συμπεριφορές" του? Σαν ένα κτίσμα που το δημιουργούμε όλοι μάζι, με αρχιμάστορα τον Δήμου? Προφανώς όσο προχωράει δεν θα μοιάζει με τίποτα από αυτά που ο καθένας έχει στο μυαλό του, άντε να φωνάζει λίγο ο αρχιμάστορας όταν το παρακάνουμε με τις κακοτεχνίες, αλλά το ΤΙ ΘΑ ΒΓΕΙ ούτε το υποπτευόμαστε τώρα...

    μια και μιλάτε για δημιουργούς δημιουργών (..Ω Δημιουργέ!) περάστε να μου πείτε καμιά γνώμη για το καινούριο μαγαζί που φτιάχνω στην άκρη του νερού (ζήλεψα κι εγώ με τόσο δημιουργικό οίστρο εδώ...) και όποιος μπορεί να βοηθήσει με καμιά πρακτική συμβουλή.

    http://auborddeleau.blogspot.com/

    Δεν πιστέυω στο blog του Δήμου να απαγορεύεται η διαφήμιση !!?

    ReplyDelete
  51. Μιραζ, το οτι πρεπει να μην τα παιρνουμε ολα προσωπικά, το καταλαβαινουμε και χωρις να το φιλοσοφησουμε!

    αλλα ετσι ειναι οι ανθρωποι στο ριαλ λαιφ,ολα προσωπικα τα παιρνουν, ετσι και εδω!

    ειναι η αρχαια αγορα, ολοι οι καλοι χωρανε,και εσυ μπορεις να παιξεις τον ρολο του φιλοσοφιζοντος και κατι μου λεει οτι ,ευτυχως, δεν θα παιξεις τον ρολο του "μαθητη" οπως αρκετοι εδω μεσα....

    σχολιαζε λοιπον και ασε το επιπεδο της συζητησης να παρει τη δικη του πορεια

    ReplyDelete
  52. Tο blog και αν το νταντέψεις το σαπούνι σου χαλάς...

    @ mirage
    ούτε με συνδρομές σχολιαστών στη Φιλοσοφική Εταιρεία δεν γίνεται αυτό που περιγράφετε...

    @ anula
    H πιό εμβριθής, εμπεριστατωμένη, ψύχραιμη και χαλαρή ανάλυση του "Τι κάνουμε εδώ"(στο blog) των τελευταίων πολυτάραχων ημερών...

    @ ΝΔ
    Keep blogging

    ReplyDelete
  53. "Οι αποφάσεις δεν παίρνονται - φυτρώνουν μέσα μας."

    Αφου μας κυβερναει το ασυνειδητο.

    ReplyDelete
  54. mirage:

    1028 λεξεις για να μας πειτε οτι "ουκ εν τω πολλω το ευ" και να αυτοδιαφημιστειτε και λιγακι;

    F-16 (aka dem)

    ReplyDelete
  55. Harrygreco
    "Θα φυγω για Φλοριντα ( οχι Τζακσονβιλλ,διασημο για τους...Αρειους του). "

    Μη το γενικεύεις. Η Φλόριδα είναι σαν την Ελλάδα. Θα φύγεις για Key West. Μόνο αυτό το μέρος είναι για σένα.
    Ακου με που σου λέω....

    ReplyDelete
  56. Aphrodite
    "man became a living soul."

    Κύριε, κύριε! Η Πανασχημίδου βρίζει!!!


    Το ξέρω ότι αστειεύεσαι... μην ανησυχεις.

    Το ποίημα το άκουσα πέρυσι τον Γενάρη την ημερα που γιορτάζουν την επέτειο της γέννησης του Μαρτιν Λουθερ Κινγκ. Το απήγγειλε κάποιος χωρίς ίχνος θρησκευτικής διάθεσης. Αλληγορικά το χρησιμoποίησε για το έργο του Κινγκ.
    Ηταν...wow!

    ReplyDelete
  57. Σωστή η προσέγγιση του heinz, περιγράφει οπωσδήποτε μια πλευρά της δημιουργικής σου προσωπικότητας, Νίκο!

    Οσο για το διαχωρισμό μεταξύ των μεν και των δε κειμένων, θα προτιμήσω κι εγώ αυτά που γράφονται από έρωτα και όχι από βιασμό (ο Τσαγκαρουσιάνος χθες στην Ελευθεροτυπία δήλωσε την προτίμησή του στα άλλα, και καταλαβαίνω γιατί). Αμφότερα όμως είναι πολύτιμα, γιατί, τα έχουμε πει αυτά, ο φάρος λάμπει μέσα στα σκοτάδια, χειμώνα-καλοκαίρι...

    Το ποίημα του Μαβίλη δεν το είχα διαβάσει ποτέ πριν, πολύ συγκινητικό.

    Οσο για το My way, εγώ για τον Γάτο, δεν θα είχα πρόβλημα να το άκουγα και από τους Sex Pistols, με τα μπάσα-τσίτα, και να φαντάζομαι τον Γάτο να πετάει το laptop στο πάτωμα, να φοράει leather και να ουρλιάζει στο μικρόφωνο. Ετσι, για να ξεγελάσει το Χρόνο, και να θυμίσει και σε κάτι μ@#%&*ς ότι είναι νεότερος συγκριτικά με πολλούς εξ'αυτών, για να συμφωνήσω και με το σχόλιο azrael νωρίτερα.

    Αντε πια...

    ReplyDelete
  58. Να γράψω κι εγώ εδώ ένα ποίημα που αγαπώ, ανεξαρτήτως της λογοτεχνικής του αξίας, για απολύτως προσωπικούς λόγους, και σε άλλο ύφος από αυτό του Μαβίλη. Το έχει γράψει ο Κάφκα, εγώ γράφω εδώ μια μετάφρασή του στα ελληνικά που είχα βρει κάπου κάποτε, και τη σημείωσα, και νομίζω πως με κάποιον τρόπο συνδέεται και με όλα τα υπόλοιπα:

    "Δεν χρειάζεται να βγεις
    απ'το δωμάτιό σου
    Μείνε καθιστός στο τραπέζι σου
    και άκου
    Μπα, ούτε ν'ακούς,
    απλώς περίμενε.
    Μπα, ούτε να περιμένεις.
    Κάτσε φρόνιμα και μοναχικά.
    Ο κόσμος θα σου προσφερθεί ελεύθερα, από μόνος του.
    Δεν μπορεί να κάνει άλλο
    απ'το να ξεμασκαρευτεί.
    Εκστασιασμένος,
    θα ξεδιπλωθεί στα πόδια σου."


    Ετσι, απλά και χαμηλόφωνα. Πολλές φορές, το αντίθετο είναι τόσο μα τόσο μάταιο.

    ReplyDelete
  59. Έχω τον απόλυτο έλεγχο για κάποια πράγματα και δεν ξέρω τι να τον κάνω.

    Στα σίγουρα, φάνηκα πάντα πολύ πιο γενναιόδωρος απ' ότι άλλοι όταν αυτοί είχαν τον έλεγχο.

    "Ο κόσμος θα σου προσφερθεί ελεύθερα, από μόνος του."

    "Οι αποφάσεις δεν παίρνονται - φυτρώνουν μέσα μας."

    Και σπάει το "Εγώ" σε χίλια κομμάτια κι απλώνεται τριγύρω, σ' όλα τα πράγματα, εξατμίζεται πάνω σ' αυτά, τα πετάς, και μετά μένει μόνο το κέντρο, γυμνό κι ευαίσθητο. Και θέλει ύπνο. Σιωπή. Πριν αρχίσει και πάλι να βγάζει κρούστα και γλώσσα, μάτια κι αυτιά και θέληση.

    ReplyDelete
  60. Καλημέρα!

    Λευτέρη, φίλε μου: και ποιητής;

    ReplyDelete
  61. "Από όλα όσα μου έψαλλαν, ένα είναι (δυστυχώς) σίγουρη αλήθεια. Είμαι γέρος. Κι ας μην το νιώθω. Κι ας με πληγώνει."

    Καλημέρα!
    Δεν θα'πρεπε ΝΔ. Ο Μότσαρτ έφυγε στα 36 του. Είναι ευτυχία όταν ένας κύκλος ζωής τείνει να γίνει πλήρης.

    ReplyDelete
  62. @Miltos

    Μη μου φέρνετε παράδειγμα τον Μότσαρτ - προτιμώ τον Πικάσσο που ήταν δημιουργικός ως τα 90 του. (Να μην πω κουβέντα για τον Μαθουσάλα που έπιασε τα 800...)

    ReplyDelete
  63. Φίλε Νίκο μακάρι να τα περάσεις.Που ξέρεις, η επιστήμη προχωρά με ταχύτατους ρυθμούς.

    ReplyDelete
  64. Σήμερα το πρωί ο Τζούμας μίλαγε με ενθουσιασμό για το άρθρο για το Χριστόδουλο.
    Τελικά ο προβοκάστορας πάει παντού.
    Καλημέρα

    ReplyDelete
  65. Κάποτε θα μιλάνε πολλοί για τον μπλόγκ του ΝΔ.

    Εμείς, οι συμμετέχοντες, θα το έχουμε κρυφό καμάρι.

    Οι πολλοί, που θα το ανακαλύψουν "τότε", θα φωνάζουν δυνατά: ήμουνα κι εγώ εκεί!


    Με αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  66. Τώρα που το θυμήθηκα, κι Heinz von Foerster, έγραφε και συγκρουόταν και στα 90 του.

    Καλημέρα!

    ReplyDelete
  67. Heinz said...
    "Τώρα που το θυμήθηκα, κι o Heinz von Foerster, έγραφε και συγκρουόταν και στα 90 του."

    Μπορεί σε 20 χρόνια να μην είναι ακόμα εφικτή η μεταμόσχευση ανθρώπινου εγκεφάλου αλλά ελπίζω ότι θα είναι εφικτή η διατήρηση και διασύνδεσή του στο διαδίκτυο!

    ;-))

    Καλημέρα σε όλους.

    ReplyDelete
  68. Καλημέρα,
    Δεν μου φαίνεται περίεργο, που είστε γνωστός κυρίως για τα κέιμενά σας σχολιασμού και όχι για τα λογοτεχνικά (εάν και στα μεν κρύπτονται τα δε και αντιστρόφως, όπως αναφέρατε). Νομίζω ότι είναι κάτι το "φυσικό" ως φιλόσοφος να διαθέτετε τα εργαλεία για να θέτετε ερωτήματα για τον κόσμο. Ερωτήματα έχουν και οι άλλοι, αλλά οι μη-φιλόσοφοι δεν διαθέτουν τα απαραίτητα εργαλεία έτσι, είτε δεν μπορούν να τα διατυπώσουν, είτε δεν τα διατυπώνουν σωστά.
    Με αφορμή αυτά θα ήθελα να ρωτήσω: τί είναι πραγματικά η φιλοσοφία; Έχω την εντύπωση ότι στην Ελλάδα έχουμε "χάσει το παιχνίδι" και παρανοήσει την έννοια, αφού φιλοσοφία είναι:

    1) Ένα πτυχίο, που σου δίνει δικαιώμα να γίνεις εκπαιδευτικός στην Β'βάθμια εκπαίδευση.
    2) Η ενασχόληση με ακατανόητες βερμπαλιστικές θεωρητικούρες, οι οποίες πολλές φορές δεν έχουν νόημα, αλλά το ακατανόητό τους ξεχωρίζει την ελίτ από την plebs.

    ReplyDelete
  69. Καλημέρα και καλή εβδομάδα,
    με εξομολογήσεις:

    Αυτό που κατ’αρχήν μου έκανε φοβερή εντύπωση όταν ανακάλυψα για πρώτη φορά τούτο το blog, ήταν πόσο αξιοθαύμαστο είναι ένας άνθρωπος στην ηλικία των 70 («σαν τον πατέρα μου» σκέφτηκα) να συγκεντρώνει τόσους ανθρώπους, όλων των ηλικιών αλλά κυρίως νέους. Ύστερα σκέφτηκα πόσο αξιοθαύμαστο είναι που ο ίδιος, την ώρα που οι συνομήλικοί του «κάθονται» (πνευματικά κυρίως) να είναι τόσο ζωντανός και να δημιουργεί τόση «φασαρία».

    Τις περισσότερες φορές δεν έχω τίποτα να σχολιάσω γιατί δεν γνωρίζω.
    Αυτό ούτε με θυμώνει, ούτε με κάνει να μισώ τον ΝΔ ή τους υπόλοιπους σχολιαστές.
    Με κάνει να θέλω να διαβάζω κάθε σχόλιο χωριστά, με μεγάλη προσοχή και να ρουφάω σαν σφουγγάρι ό,τι χρήσιμο γράφεται εδώ μέσα. Πολλές φορές ζηλεύω, πολλές φορές λυπάμαι που υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που αγνοώ. Αυτά τα «αρνητικά» συναισθήματα προσπαθώ να τα χρησιμοποιήσω υπέρ μου και όχι να τα …εκτοξεύσω στον ΝΔ και την παρέα του. Και προσπαθώ να μάθω, να διαβάσω, να κερδίσω κάτι.

    Είναι πράγματι όπως τα λέει ο Heinz:
    Όταν κάποιος σου δίνει μια «σφαλιάρα» και σου αποδεικνύει ότι «έχεις μαύρα μεσάνυχτα» για κάποιο ζήτημα, η πρώτη αντίδραση είναι να θυμώσεις μαζί του, προφανώς ακόμα και να τον μισήσεις.
    Αν μείνεις σ’αυτό το πρώτο επίπεδο, δεν έχεις κερδίσει τίποτα.
    Ίσα- ίσα, θα έχεις εκνευριστεί, θυμώσει, απαξιώσει κλπ.

    Αν όμως αφήσεις τον εγωισμό σου στην άκρη και σκεφτείς επί της ουσίας ό,τι τίθεται εδώ, θα δεις ότι σου ανοίγονται δρόμοι που πριν δεν είχες φανταστεί. Και που πιθανόν αν δεν διάβαζες αυτό το blog να μη σου ανοίγονταν ποτέ.

    Δεν νομίζω ότι μπορώ να είμαι τίποτα άλλο παρά ευγνώμων για όλα αυτά.

    Μακάρι να μη σταματούσατε ποτέ.
    Ωστόσο…ίσως γίνετε κάτι ανάλογο μ’ αυτό που προέβλεψε ο antvol για τον Ότο Ρεχάγκελ :))

    ReplyDelete
  70. Κάδρα στο πάτωμα και σεντόνια στα παράθυρα, κρύο στο σπίτι να ξύνει το λαιμό, σε κάθε κραυγή,
    κι όλοι οι πάγοι μετά να λιώνουν στη συγχώρεση

    πιο πολλούς ανθρώπους είδε στο χωριό της από τον κόσμο ολόκληρο
    κι άρχισε να βλέπει καθαρά μετά που στέγνωσε τα δικά της δάκρυα, των άλλων ούτε που τα είδε ποτέ

    ReplyDelete
  71. Καλημέρα!
    Λίγο αφότου είχα ξεκινήσει να διαβάζω το σημερινό κείμενο, μου ήρθε η διάθεση να σας τονίσω ότι είστε ακόμη πάρα πολύ νέος, για να γράφετε τέτοια πράγματα.
    Ολοκληρώνοντας το κείμενο, ένιωσα την ανάγκη να σας πω ότι ευτυχώς είστε ακόμη πάρα πολύ νέος και μπορείτε και γράφετε τέτοια πράγματα!!!
    Και πάλι καλημέρα και πάλι ξέρουμε ότι διαρκώς θα έχουμε να περιμένουμε από εσάς.

    ReplyDelete
  72. " η πρώτη αντίδραση είναι να θυμώσεις μαζί του, προφανώς ακόμα και να τον μισήσεις."

    Μόνο τον ευεργέτη μας μισούμε. Τον εχθρό μας απλά τον συγχωρούμε.

    ReplyDelete
  73. Προβοκάστορας, ε; Μόνο μη γίνεται είδος υπό εξαφάνιση που θα σας κυνηγάνε για τη γούνα σας...Συνεχίστε να ροκανίζετε ξύλινες ιδέες και απόψεις...

    ReplyDelete
  74. "γίνετε" ήθελα να γράψω

    ReplyDelete
  75. Και όταν μετά το θυμό επιτεθείς μέσω του κρυφού μας 'ζώου', έρχεται η ώρα του ανθρώπου.
    Η ώρα της αυτοκριτικής και αναθεώρησης.

    Ζυγίζεις μεγέθη.

    Και η επίθεση είναι πάντα η πιό βαριά.

    ReplyDelete
  76. Ο «ορθός λόγος» και μόνο ως όρος σου δίνει πολλές φορές την ψευδ-αίσθηση της «τακτοποίησης». Των σκέψεων, των φιλοσοφικών αποφάνσεων περί ζωής κλπ... Παραπέμπει λίγο στους μινιμαλιστές καλλιτέχνες, τους αντίστοιχους εκείνους «αφαιρετιστές» της τέχνης που στοχεύουν στην αποδόμιση του περιττού και την ανασύνθεση των συστατικών του σε κάτι «δημιουργικό»(για την εκάστοτε θεώρηση, της εκάστοτε εποχής ...).

    Εν τούτοις το βέβαιο είναι ότι αυτή η «αποδόμηση» προετοιμάζει μία νέα αποδόμηση κι αυτή με τη σειρά της μια νέα ανασύνθεση κοκ... Ολιστική θεώρηση για τη ζωή ΔΕΝ υπάρχει. Εκκρεμότης εκκρεμοτήτων. Το θέμα είναι ότι από τη στιγμή που «υποψιαστείς» τι υπάρχει «εκεί έξω» γίνεται μονόδρομος και δεν εναπόκεται ακριβώς στην ελεύθερη βούληση εάν θα παραμείνει κανείς «σκεπτικιστής» ή θα προσπεράσει επιλέγοντας την περπατημένη. Στην ουσία ο προβοκάστωρ θα ροκανίζει με ή χωρίς τη «θέλησή» του. Γιατί (ατυχώς) γνωρίζει. Ότι δεν γνωρίζει:)...

    Με αυτή την έννοια όσο περισσότερο αφαιρετικός μπορεί να είναι κανείς στην καθημερινότητά του, τόσο περισσότερο χώρο αφήνει στο πνεύμα του να εκ-παιδεύεται.. Και πόσο πιο κουραστικό γίνεται αυτό όταν οι περιρρέουσες υποχρεώσεις κάνουν κατάληψη χώρου στη σκέψη. (Παρηγοριά για όσους παιδεύονται αλλά..έχουν τουλάχιστον την πολυτέλεια να το κάνουν –σχετικά- απερίσπαστοι)

    ReplyDelete
  77. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  78. "κι όλοι οι πάγοι μετά να λιώνουν στη συγχώρεση"

    Μαθήματα αγάπης?...
    Γιατί είθισται να τα παραδίδει μόνο η εκκλησία?
    Όσο αφουγκράζεσαι μαλακώνεις. Και τους γύρω...

    ReplyDelete
  79. Όσο για όποιον ισχυρίζεται ότι εμείς οι συχνάζοντες στο μπλογκ του κ. ΝΔ, δεν τον αμφισβητούμε, μιλώντας μόνο για τον εαυτό μου έχω να πω ότι όχι μόνο τον κ. ΝΔ αμφισβητώ αλλά τον ίδιο μου τον εαυτό συνεχώς, αλλιώς θα ήμουν νεκρός άνθρωπος. Απόψεις φτιάχνουμε μέσα από τα δικά μας ερεθίσματα, τη δική μας σκέψη, την παιδεία, το μυαλό και τα αισθήματα που διαθέτουμε. Και μπορούμε να αμφισβητούμε ευγενικά, με σεβασμό προς τον εαυτό μας και τους άλλους, χωρίς ύβρεις και προσωπικές αιχμές

    ReplyDelete
  80. ΝΔ
    "Γιούχα και πάλε γιούχα των πατρίδων!"
    ποιάνου είναι τελικά αυτός ο στίχος Νίκο;
    Βλέπεις δεν τα παω καλά με την ποίηση.

    ReplyDelete
  81. Αν και δεν είμαι ο... ΝΔ,

    ειναι απο τον "Δωδεκάλογο του Γύφτου".


    Με αγάπη

    Α.

    ReplyDelete
  82. Γνώρισα το ΝΔ από τα κείμενα που έγραφε από έρωτα (τα κείμενα στους 4T φαντάζομαι αυτό ήτανε –έρωτας για το αυτοκίνητο, την οδήγηση και την τεχνολογία), αλλα νομίζω πως προτιμώ κάποια από τα κείμενα που βγήκαν από βιασμό. Ίσως επειδή μου άνοιξαν καινούριους δρόμους.
    Και μετά ήρθε το blog που πέτυχε να συγκεντρώσει τόσο αξιόλογο κόσμο. Αν αυτό δεν είναι δημιουργικότητα, τι είναι?

    ReplyDelete
  83. ΣΚΕΨΕΙς ΕΝΟΣ ΠΡΩΤΑΡΗ:

    ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΠΑΥΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΘΕΝΟΣ.

    ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΠΑΥΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΘΝΗΤΟΣ.

    ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΠΟΤΕ;

    ΥΓ:

    Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΠΡΩΤΑΡΗΣ. ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΙ ΧΑΝΕΙ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΤΙ ΝΕΟ.

    ReplyDelete
  84. IOULIA said...

    Ολιστική θεώρηση για τη ζωή ΔΕΝ υπάρχει.

    Έχει προταθεί πάντως μια:

    Η αναπαραγωγή των συστατικών από τα ίδια τα συστατικά.

    Όπως ο οργανισμός που αναπαράγει τα κύτταρά του = αυτο-αναπαράγεται.

    Η θεωρία αυτή, είναι γνωστή σαν αυτοποίηση (autopoiesis) κι αποτελεί τη βάση πολλών σύγχρονων συστημικών θεωρήσεων.

    Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1973 στο Maturana Humberto and Varela Fransisco, Autopoiesis: The Realization of the Living

    ReplyDelete
  85. Nikos Dimou said...
    mirage αρχικά κάπως έτσι σκεπτόμουνα κι εγώ τα πράγματα... αλλά λίγο ουτοπική ήταν η σκέψη μου...
    ----

    Το πρόβλημα, πιστεύω, το δημιουργεί η ίδια η αρχιτεκτονική του blog του Νίκου Δήμου. Εδώ, κατά κανόνα, συμβαίνει το εξής: Ο Ν.Δ. εκθέτει σκέψεις και απόψεις για όποιο θέμα θεωρεί άξιο προς συζήτηση και, στη συνέχεια, όποιος θέλει, καλείται και μπορεί να συμμετάσχει. Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος ούτε των προσώπων που μπορούν να δημοσιεύσουν comments ούτε, ασφαλώς, του περιεχομένου τους ούτε της δημοσίευσης σχολίων από τα ίδια πρόσωπα με άλλα ψευδώνυμα ούτε καν της έκτασης των κειμένων (η moderation δεν έχω ακόμη καταλάβει σε τι ακριβώς χρησιμεύει).

    Έτσι, ενώ σε κάθε συζήτηση μπορούν, εκ των προτέρων, να ορισθούν οι όροι του παιχνιδιού (θέμα συζήτησης, αριθμός και ιδιότητα συμμετεχόντων, ποιοτικά κριτήρια τοποθετήσεων, αποβολή όσων παρεκτρέπονται ή δεν τηρούν τους κανόνες κλπ), εδώ, οι παράμετροι αυτοί, και ειδικά η ποιοτική στάθμη και η τήρηση κάποιων κανόνων συμπεριφοράς δεν βλέπω με ποιο μηχανισμό μπορούν να διασφαλισθούν στην πράξη. Η τήρησή τους λοιπόν, για να χρησιμοποιήσω συνταγματική ορολογία, "επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων" (δηλ. ζήσε Μάη να φας τριφύλι).

    Είναι περίπου αναπόφευκτο η ιδιαιτερότητα αυτή πολλές φορές να οδηγεί σε θαυμαστές εκπλήξεις (εξαιρετικά σχόλια και τοποθετήσεις, ακόμη και εκτός θέματος, ζωντανός διάλογος μεταξύ προσώπων που δεν γνωρίζονται και που, τελικά, φτάνουν να νιώθουν μεγάλη οικειότητα), άλλες όμως φορές σε πολύ στενόχωρα αποτελέσματα (όχι απλά διαφορετικές απόψεις, που αποτελούν, άλλωστε, την πεμπτουσία κάθε διαλόγου, αλλά προσωπικές επιθέσεις, οι οποίες, ειδικά όταν υπάρχει ανωνυμία, είναι απαράδεκτες. Και, ακόμη πιο απαράδεκτες όταν, πάντα με την κάλυψη της ανωνυμίας, απευθύνονται σε κάποιον που όμως έχει καταθέσει το όνομα και τα στοιχεία του).

    Τι πρέπει και μπορεί να γίνει; Νομίζω τίποτε. Όσο, και στο βαθμό που το blog αυτό παραμένει ανοιχτό (και μακάρι να παραμείνει), τα φαινόμενα αυτά ας αντιμετωπισθούν ως collateral damages ενός σκοπού που αξίζει τον κόπο. Γιατί, οποιαδήποτε προσπάθεια ελέγχου της, ας την πούμε, στάθμης των comments και του επιπέδου των συζητήσεων, πρώτον είναι τεχνικά ανέφικτη και δεύτερον, ακόμη κι αν μπορούσε να γίνει, θα στερούσε το blog από τον δυναμισμό του, θα το αφυδάτωνε και θα το περιόριζε σε απολύτως προβλέψιμα όρια. Εκτός κι αν ο χώρος αυτός μετατραπεί σε κλειστή λέσχη συζητήσεων με "εγγεγραμμένα" μέλη, δεν ξέρω όμως αν αυτό ανταποκρίνεται στην επιθυμία του Ν.Δ.

    Όσο λοιπόν με αφορά, θα προέτρεπα τον Ν.Δ. να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο. Και, στο βαθμό βέβαια που αντέχει, να μη στενοχωριέται αν τα πράγματα δεν πάνε ακριβώς όπως τα είχε σχεδιάσει (τώρα, πώς σχεδιάζεται το απρόβλεπτο δεν ξέρω, ίσως να το βάλει στα προσεχή θέματα). Γιατί, το ταμείο θα γίνει στο τέλος. Και ο απολογισμός, είμαι σίγουρος, θα 'ναι απολύτως θετικός.

    ReplyDelete
  86. Άλλος ένας που διαβάζει (και μάλλον έχει επηρρεάστεί) από τον ΝΔ. Τον οποίο και απολαμβάνω καθημερινά στην Ε. Είμαστε 2, είμαστε 3, είμαστε ...

    ReplyDelete
  87. Γεια σας, συγγνώμη να κάνω μια ερώτησή; Που είναι τα προηγούμενα post γιατί βλέπω μόνο από 21/10 και μετά;

    ReplyDelete
  88. antvol το πρόβλημα που επισημαίνεις υπάρχει σίγουρα. Θα προσπαθήσω να το απαλύνω (όπως σωστά γράφεις, δεν λύνεται) υιοθετώντας μία διαφορετική στάση.

    Θα γίνω πιο αυστηρός.

    Καλή είναι η δημοκρατία και η ανεκτικότητα αλλά μερικές φορές οδηγούν στο χάος. Αυτό έγινε στα τελευταία ποστ.

    Εδώ μαζευόμαστε για να συζητήσουμε φιλικά, ευγενικά και ουσιαστικά επάνω σε ένα θέμα που (αναγκαστικά) το θέτω εγώ.

    Θα γίνω Προκρούστης.

    Όποιο μήνυμα είναι εκτός θέματος ή έξω από τους κανόνες μίας αξιοπρεπούς συζήτησης θα διαγράφεται.

    Αν χρειαστεί (ελπίζω όχι) θα ξαναβάλω και moderation.

    Ποιος θέτει τους κανόνες; Αναγκαστικά εγώ - αφού δικό μου είναι το blog. Κανείς δεν υποχρεούται να συμμετέχει - όποιος όμως το κάνει, σημαίνει αυτόματα πως μου αναγνωρίζει αυτό το δικαίωμα.

    ReplyDelete
  89. zizugataki said...
    Γεια σας, συγγνώμη να κάνω μια ερώτησή; Που είναι τα προηγούμενα post γιατί βλέπω μόνο από 21/10 και μετά;

    Εγώ τα βλέπω όλα (μέχρι τις 5.10. μετά στα αρχεία).

    ReplyDelete
  90. Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους.
    When in Rome do as the Romans do?Κάθισα και διάβασα ολίγον περί Popper et al και Hayek et al και ορισμένες άλλες πηγές που αναφέρονται συχνά από τον ΝΔ είτε σχολιαστές (Webber είχα μελετήσει προ μηνών για τις ανάγκες άλλων συζητήσεων).

    Για να μην με θεωρεί άλλος μεν σοφιστή και άλλη biz-talker κτλ κτλ.

    Επί του θέματος λοιπόν, δημιουργικότητας και αμφισβήτησης, νομίζω ότι το θέμα είναι η δημιουργική αμφισβήτηση (ποιά η σχέση της άραγε με την "εποικοδομητική κριτική??). Θέτω κυρίως ερωτήματα και θέτω συλλογισμούς προς συζήτηση, αυτό άλλωστε είναι το my cup of tea, το προίόν "αγάπης" κατά ΝΔ (η παραγωγή επιχειρημάτων για ντιμπέιτ είναι προϊόν "βιασμού").

    Η δημιουργική αμφισβήτηση λοιπόν. Αν κατάλανα καλά δε, ο Πόππερ μιλά για επιστημονικότητα με απώτερο στόχο την επίλυση ενός "προβλήματος" (problem based, solution oriented) και όχι εν "κενώ" ή μόνον για την επιστημονικότητα (προβλήματος με την ευρεία, μη αγχωτική έννοια της λέξης). Αν κατάλαβα καλώς, αν όχι παρακαλώ διορθώστε με, τπν "πρωτάρη". Και μιλά και για 3 κόσμους. Αν και ο τρίτος αμφισβητήθηκε στην εποχή του.

    Κάποια στιγμή έγραψε επίσης για τον εναυσματικό ρόλο των μύθων, αν κατάλαβα πάλι καλά.

    Ο δε Ποππερισμός και ο Χαγιατισμός έχουν άλφα κοινά αλλά και διαφορές. Οικονομικές και πολιτικές εφαρμογές ο Χάγιεκ, φιλοσοφικές και πολιτικές ο Πόππερ (ΣΣ αυτό ίσως εξηγεί και τις διάφορες σχολές "φιλελευθερισμού"??? Ερωτώ, δεν δηλώνω.)

    Πάντως η δημιουργική αμφισβήτηση είτε στον χώρο της πνευματικής δραστηριοποίησης είτε τον επιχειρηματικό/επιχειρησιακό, είτε άλους (ή "συστήματα") χρειάζεται "κλίμα" - "συνθήκες πλαισίου" για να ανθίσει, έτσι δεν είναι? Χρειάζεται ένα σύστημα που έχει συνεδητοποιημένα αναγάγει την δημιουργική αμφισβήτηση σε "εθνικό σπορ" (και πάλι ερωτώ)? Μπορεί να ανθίσει "εκτός κλίματος"?

    Θεωρώ την δημιουργικότητα εν γένει (θεώρημα διατυπώνω, προς αμφισβήτηση από άλλους σχολιαστές)
    ως το πιό "καταπιεσμένο" είδος "έκφρασης" στην Ελλάδα. Κοινώς δείχνει να υπάρχει υπερεπάρκεια κριτικών και έλλειψη "αλχημιστών" και αυτό τι cummulative effects έχει?

    ReplyDelete
  91. Νομίζω ότι η εκτίμηση σας περι πλαισίου, είναι απόλυτα σωστή - κυρίως αν δεχθούμε ότι το person είναι κοινωνικό φαινόμενο.

    Αλλά, πέρα από τον Popper και την εποχή που εκφράζει - και χωρίς να τον απορρίπτουμε, απλώς παραπέρα - πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το εξής φαινόμενο:

    Έστω ότι κάθε Έλληνας, είναι φιλόσοφος. Και καθένας απ' αυτούς, ένας Popper ή όποιος άλλος.
    Αλλά, η Ελλάδα, ΔΕΝ είναι το άθροισμα των Ελλήνων. Οπότε, το τι είναι κάθε Έλληνας, λίγη σημασία έχει. Έτσι η Ελλάδα, ΔΕΝ εκτιμά την αμφισβήτηση. Και ΔΕΝ θα μπορούσε.

    Η αμφισβήτηση λοιπόν, μπορεί να ανθίσει σε ένα πλαίσιο, που η αμφισβήτηση είναι αποδεκτή. Κάτι τέτοιο όμως, σε μακροκλίμακα, είναι σε αντίθεση με τις στοιχειώδεις λειτουργίες των εθνικών κρατών και της κόλλας που συνεχώς κατασκευάζουν στα πλαίσια της αυτοαναπαραγωγής τους: της εθνικής ταυτότητας.

    Άρα, η αμφισβήτηση μπορεί να είναι ανεκτή, όσο δεν αγγίζει τις βασικές μεταβλητές (ταυτότητα) του συστήματος. Από κει και πέρα, το σύστημα καταρρέει: θυμηθείτε την Σοβιετική Ένωση.

    Γι' αυτό άνθρωποι σαν τον ΝΔ, είναι επικίνδυνοι για τα συστήματα: τα συστήματα είναι φύσει συντηρητικά.

    ReplyDelete
  92. ΥΓ. Εδώ και τον Χάγιεκ τον μπλόκαραν από το τμήμα οικονομικών στο Σικάγο τότε και έγινε δεκτός σε άλλο τμήμα (η δε μετατόπιση της έμφασης στο κέρδος αντί των επιτοκίων στην οικονομία τον απεμάκρυνε από την λεγόμενη "Αυστριακή σχολή"). Ταλαιπωρήθηκε πολύ ο άνθρωπος πριν τον κάνουν ΒΙΠ η Θάτσερ (!!!) και ο Ρόννυ (και κυρίως, πάρει το Νόμπελ). Και γι' αυτό ίσως αναγκάστηκε (??, ερωτώ) να γράψει το γιατί δεν ήταν συντηρητικός! Και τελικά στη Γερμανία δίδαξε τα τελευταία του χρόνια. Περιφερόμενος ήταν από Uni σε Uni. Συμβαίνουν και εις .. "Δυτικία" λοιπόν.

    ReplyDelete
  93. (Διευκρίνηση: Δεν θα κάνω απευθείας απαντήσεις σε άλλους σχολιαστές αλλά θα αναφέρομαι σε σχόλια του στο πλαίσιο δικών μου - αυτό έχω μάθει ως "συζήτηση")

    Δεν θα συυμφωνήσω με την Χαγιεκική προσέγγιση ότι τα συστήματα είναι "φύσει συντηρητικά" ή "καταπιεστικά". Ούτε και οι "ταυτότητες". Βεβαίως μία Ανοικτή Κοινωνία δεν έχει "νόμους" ή "Κοινωνικά Συμβόλαια" δεσμευτίκά για όλους, αλλά βασίζεται (κατά ΝΔ) σε ορθολογισμό στις σχέσεις των μελών της. Έχει όμως Πολιτικούς-Πολιτειακούς νόμους και Σύνταγμα. Το να ψηφίζει κανείς πίσω από παραβάν και όχι με ανάταση χείρας είναι δείγμα έμφασης στο άτομο και όχι τις δυναμικές ομάδων (group dynamics).

    Για το ότι ο ΝΔ είναι "επικίνδυνος" για ορισμένα συστήματα, αυτό είναι προφανές. Αλλά στο βαθμό που παραμένει περιορισμένης εμβέλειας η επιρροή του (από την οπτική των system masters, όχι αντικειμενικά), δεν έχει (μάλλον) να "φοβάται" "συστημικές αντιδράσεις" (ή "δυναμικές", δηλαδή μη-οργανωμένες από κέντρα αλλά αυτο--δημιουργούμενες). Σε αυτό συμβάλλει και η εκτίμηση του συστήματος σχετικά με την επιρροή του μέσου που έχει επιλέξει. Αλλά μπορεί - ενδεχομένως- να
    "χρεωθεί" όχι για αυτά που λέει ο ίδιος αλλά αυτά που ενδεχομένως λένε οι εκτός μέσου "μαθητές" του σε άλλα πιό "μαζικά" μέσα). θεωρητικά ομιλώντες (βλ. περ. Μακλούαν)

    ReplyDelete
  94. demosthenes το θέμα δημιουργικότητα έχει πολλά παρακλάδια και επίπεδα.
    Δεν θα έλεγα ότι ο Πόππερ (και λιγότερο ο Χάγιεκ) σχετίζονται με αυτό. Η δουλειά τους ήταν περισσότερο κριτική. (Άλλωστε ο Ποππερ δήλωνε "κριτικός ορθολογιστής" kritischer rationalist).

    H δημιουργικότητα στην τέχνη εμπνέεται και ερεθίζεται από ένα καλό πλαίσιο αναφοράς (η θεωρία της "περιρρέουσας ατμόσφαιρας" που υιοθέτησε ο Ροΐδης από τον Hippolyte Taine). Γι αυτό και έχουμε εποχές και τόπους με μεγάλη παραγωγή - Αρχαία Αθήνα τον 5ο αιώνα, Φλωρεντία τον 14ο-15ο., Βιέννη τον Μεσοπόλεμο. Εκεί το πλαίσιο λειτουργεί, ο ένας γονιμοποιεί τον άλλο.

    Αλλά έχουμε και τους μοναχικούς δημιουργούς που δεν είναι λίγοι. Ο Σκαλκώτας εξόριστος στην Ελλάδα, ο Κάφκα στην Πράγα...

    Εκεί όπου το πλαίσιο γίνεται πιο σημαντικό είναι στην φιλοσοφία και την επιστήμη. Εκεί ο διάλογος είναι απαραίτητος. Ο Heinz ξέρει πως πριν 33 χρόνια είχα δημοσιεύσει ένα βιβλίο με ορισμένες φιλοσοφικές θέσεις - περάσαν απαρατήρητες επειδή "αγορά ιδεών" δεν υπάρχει στην χώρα μας. Εννέα χρόνια μετά ανάλογες θέσεις εκφράστηκαν από ένα γερμανό φιλόσοφος και έγιναν παγκόσμια αποδεκτές. Σήμερα είναι "κλασικές".

    ReplyDelete
  95. Ξέφυγα όμως μάλλον με την συνέχεια που έδωσα σε αναφορά σε ΝΔ άλλου σχολιαστή από το θέμα του πόστ?

    Με την άποψη όμως του Χάινζ (ΣΣ.διεκρίνω όντως "Luhmann" σε αυτήν?? ερωτώ)"...Αλλά, η Ελλάδα, ΔΕΝ είναι το άθροισμα των Ελλήνων. Οπότε, το τι είναι κάθε Έλληνας, λίγη σημασία έχει. Έτσι η Ελλάδα, ΔΕΝ εκτιμά την αμφισβήτηση..." δεν τείνω να συμφωνήσω.

    Θα ήθελα δε να τον ρωτήσω αν θέλει να επεκταθεί στο συμπέρασμα "Και ΔΕΝ θα μπορούσε".

    Αν δε αντικαστήσουμε την "ταυτότητα" με "εθνικό σπορ" ή "εθνικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα", τότε μήπως το ζήτημα γίνεται λιγότερο "συντηρητικό" και πιό δυναμικό/ριζοσπαστικό?

    Ποιά όμως εθνικά ή "ατομικά" συγκριτικά ή ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα είναι "συντηρήσιμα" άνευ καινοτομίας? Ακόμη και π.χ. το "πλεονέκτημα" του Χόλυγουντ?

    ReplyDelete
  96. Ευχαριστώ τον κ. Δήμου ειλικρινώς για τις διευκρινίσεις του. Θα το μελετήσω.

    Για την μη ύπαρξη εν Ελλάδι αγορά ιδεών, με αυτό θα συμφωνήσω απόλυτα. Ακόμη και με την "απομόνωση" (έλλειψη market access) ενός δημιουργού με έδρα την Ελλάδα και δημιοργού-παραγωγού ειδικά ιδεών από την διεθνή αγορά ιδεών. Και αυτό είναι θέμα, θεωρώ, που θα έπρεπε να απαοσχολεί ΟΠΕ, ΥΠΕΘΟ και ΥΒΕΤ, εκτός του ΥΠΠΟ.

    Σχετικός με το θέμα πλαισίων ανταγωνιστικότητας (τι παρεξηγημένη λέξη και αυτή, αχ!)ίσως δεν είναι ο Πόππερ αλλά σίγουρα ο Πόρτερ (αν και πλέον ολίγον "αρχαίος").

    ReplyDelete
  97. demosthenes
    απαντώ σε άλλο ερώτημα:
    "Θεωρώ την δημιουργικότητα εν γένει (ως το πιό "καταπιεσμένο" είδος "έκφρασης" στην Ελλάδα. Κοινώς δείχνει να υπάρχει υπερεπάρκεια κριτικών και ελλειψη "αλχημιστών" και αυτό τι cummulative effects έχει?"

    Νομίζω πως εδώ συμβαίνει το αντίθετο - αλλά με το ίδιο αποτέλεσμα.

    Η Ελλάδα είναι γεμάτη "δημιουργούς". Κάθε εβδομάδα μου έρχονται δεκάδες νέα βιβλία, κάθε μέρα ανοίγουν δεκάδες μαγαζάκια και επιχειρήσεις. Κριτικοί (με την αυστηρή έννοια) σχεδόν δεν υπάρχουν. Κριτική κάνουν οι "δημιουργοί" ο ένας στον άλλο...

    ReplyDelete
  98. Κριτική κάνουν οι "δημιουργοί" ο ένας στον άλλο...

    Λόγω (μεταξύ άλλων factors και) έλλειψης αγοράς και ζωτικού χώρου (market access). Και εξωστρεφούς προσανατολισμού της διάθεσης του εν Ελλάδι παραγωμένου έργου, ίσως, κ. Δήμου???

    ReplyDelete
  99. @nikosdimou
    ...περάσαν απαρατήρητες επειδή "αγορά ιδεών" δεν υπάρχει στην χώρα μας.


    Τι εννοείς "αγορά ιδεών";

    ReplyDelete
  100. Demosthenes said...
    Λόγω (μεταξύ άλλων factors και) έλλειψης αγοράς και ζωτικού χώρου (market access).

    Ακριβώς. Λιγότερο λόγω εξωστρέφειας των έργων (όλα τα έργα είναι από την φύση τους εξωστρεφή).

    epikairos said...
    Τι εννοείς "αγορά ιδεών";

    Η αγορά στην αρχαιοελληνική έννοια - τόπος συνάντησης και διαλόγου. (Αλλά και εμπορίου...)

    ReplyDelete
  101. Δεν θα συμφωνήσω με την εκτίμηση του κ. Δήμου ότι όλα τα έργα είναι από την φύση τους εξωστρεφή. Στο βαθμό που εξωστρέφεια δεν είναι μόνον η έκφραση προς τα έξω γενικά και αόριστα αλλά και η προσπάθεια η "επικοινωνία" που κάνει ο δημιουργός να έχει α) μία άλφα έστω προσπάθεια ανταπόκρισης στις ανάγκες ή βουλήσεις του "ακροατηρίου" (ξέρω το θέμα είναι controversial, το θεωρούμε "εμπορικότητα"), δηλαδή η επικοινωνία να μην είναι "κραυγή εν κενώ" και β) στην προκειμένη περίπτωση να έχει ως "κοινό"-στόχο όχι το Ελληνικό μόνον αλλά και ευρύτερο.

    Το θέμα κ. Δήμου νομίζω δεν είναι θέμα "ταυτότητας" (βλ. σχόλιο Χάινζ) αλλά "brand names" που να αξιοποιούν ίσως και κάποια εθνικά "στοιχεία", διότι οι "καταναλωτές" και οι retailers έξω θέλουν προϊόντα είτε φθηνά είτε με "χαρακτηριστικά" που να έχουν μία σχέση με τα στερεότυπα που έχουν ήδη ως προς τον τόπο παραγωγής του προϊόντος. Το "Made in ..." αξιοποιεί, είτε το θέλουμε είτε όχι, ένα στερεότυπο συνήθως και το να σπάσεις τα εθνικά στερεότυπα που έχουν οι ξένοι για μας δεν είναι εύκολο (χρειάζεται τόνους διαφημιστικών πόρων για διεθνή διαφήμιση ανά προϊόν μάλιστα, δλδ τρέχα γύρευε). Αυτό που αναγνωρίζουν, στερεότυπα, σε εμάς οι ξένοι είναι και η εφευρετικότητα μας (γενικώς). Δεν είναι θέμα "ταυτότητας" (τι θεωρούμε εμείς), είναι θέμα ίματζ (τι θεωρούν αυτοί). Και αν δεν είμαστε εφευρετικοί ή δημιουργικοί ή "φιλοσοφούντες" ή "Μεσογειακοί εραστές", αυτό θα πρέπει να είμαστε διότι αλλιώς άντε να αποκτήσεις πρόσβαση σε ξένες αγορές κόντρα στα εθνικά στερεότυπα/ίματζ που έχουν οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί, κτλ για μας. Εκτός αν το επιχείρημα είναι "είμαι ο πιό φθηνός" ή "το κάνω φασόν" (ακόμη και στα "πνευματικά"/επιστημονικά προϊόντα).

    Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ζήτηση (και συνεπών αγορά) ιδεών διότι τα παραγώμενα εν Ελλάδι προ"ιόντα και υπηρεσίες δεν έχουν συνήθως ως input) δημιουργικότητα, εφευρετικότητα, νέες ιδέες, αλλά φτηνά παραδοσιακά/κατεψυγμένα "υλικά". Άρα τι να τις κάνουν οι παραγωγοί, παροχείς και εξαγωγείς τις ιδέες σε οτιδήποτε θέμα (δυστυχώς)?

    Διαφωνείτε και που?
    (Και περνώ στο ακροατήριο διότι πολλά ποστσχόλια έκανα, σειρά σε άλλους ελπίζω).

    ReplyDelete
  102. Demosthenes said...
    Διαφωνείτε και που?

    Νομίζω ότι βλέπετε το πράγμα εντελώς μαρκετίστικα.
    Οι σκέψεις σας μπορεί να ισχύουν γι αορισμένες κατηγορίες αλλά η "αγορά" είναι απρόβλεπτη.

    Π. χ. πως επεβλήθη το νοτιοαμερικάνικο μυθιστόρημα; Έγραψε ο Μάρκες ένα δυνατό βιβλίο και αυτό περέσυρε και τους προηγούμενους (ξαφνικά έγιναν της μόδας) και τους επόμενους.

    Η έθνικ μουσική ξεκίνησε από μερικούς ξυπολητους Αφρικανούς...

    Άλλοι πάλι πούλησαν αρχικά μίμηση (Ιάπωνες, Κορεάτες) και μετά καινοτομία. (Το ξέρατε ότι η Χιουντάι ήρθε τρίτη στο Index του J. D. Powers ξεπερνώντας Lexus, BMW & Mercedes;).

    ReplyDelete
  103. Demosthenes said...
    Με την άποψη όμως του Χάινζ (ΣΣ.διεκρίνω όντως "Luhmann" σε αυτήν?? ερωτώ)

    Ναι βέβαια.
    Αν κι η θέση (τα συστήματα είναι συντηρητικά - ομοιοστάτες) ανήκει στους Maturana-Varela. Ο Luhmann εξειδίκευσε στα κοινωνικά συστήματα και συστήματα εν γένει.

    ReplyDelete
  104. Έχει δίκιο ο κ. Δήμου ότι το βλέπω πολύ μαρκετίστικα. Διότι προσπαθώ να ακολουθώ "solution driven, problem-solving based" προσέγγιση στη δημιουργικότητα αλλά και την αμφισβήτηση (έτσι με έμαθαν/δίδαξαν, τι να κάνω) και αυτό "μεταφράζεται" στα εγχειρήματα σε "market driven" προσεγγίσεις(ή σε συνδιασμό - γεφύρωμα της δημιουργικότητας με την επίλυση ενός προβλήματος, όχι γενικά).

    Συμφωνώ για τα περί μιμητισμού. Το παράδειγμα είναι κανόνας ή εξαίρεση? Τα στερεότυπα αλάζουν, αλλά θέλουν είτε ΠΟΛΛΑ λεφτά σε διαφήμιση είτε χρόνο επώασης του νέου στερεοτύπου στην αγορά (και ειδικά όταν είσαι αποκλεισμένος στο ΝΑ άκρο των Βαλκανίων). Η δε Ν. Αμερικανικη αγορά είναι πολύ μεγαλύτερη από την Ελληνική, ως "σκαλί" γαι να πατήσει κανείς. Ποιός στην Ελλάδα βιοπορίζει από συγγραφή βιβλίων? Πόσοι Έλληνες διανονούμενοι (σε οιοδήποτε τομέα) κάτοικοι Ελλάδας έχουν εκδοθεί σε Λονδίνο και Ν. Υόρκη τα τελευταία 10 χρόνια? Οδήγησε αυτό σε μόδα στο εξωτερικό για Έλληνες συγγραφείς?

    Η επιτυχία της Εθνικής όντως ώθησε τις μεταγγραφές Ελλήνων ποδοσφαιριστών σε ομάδες άλλων πρωταθλημάτων. Θα διατηρηθεί όμως αυτό?

    Για ρίξτε μιά ματιά στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της χώρας και μετά πέστε μου αν αυτό δεν είναι το ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ πρόβλημα (οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό) της χώρας σήμερα με πολυσχιδείς προεκτάσεις αλλά και ρίζες (causes), ακόμη και "ψυχολογικές" σε όλους τους Έλληνες και την Ελλάδα.

    Συγγνώμη για την κατάχρηση. Αλλά θεωρώ ότι αυτό το θέμα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο του προβληματισμού ΚΑΘΕ Έλληνα. Χρόνια τώρα και ειδικά μετά την ΟΝΕ. Θεώρημα είναι.

    Και βαρέθηκα να το θέτω από τότε σε διάφορα "φόρα" και γενικά. Σε λίγο καιρό εκτός "έδρας" θα είμαι και μάλλον για πάντα πλέον(και θα γλυτώσετε και από τα σχόλια μου). Θα κοιτάξω δηλαδή πλέον να λύσω το πρόβλημα για μένα μόνον (και αυτό γίνεται με τη φυσική "εξαγωγή" μου από το "σύστημα" Ελλάς, διότι μόνος από (με έδρα την) Ελλάδα δεν μπορώ να έχω πρόσβαση σε αυτό που θεωρώ συναφή αγορά).

    ReplyDelete
  105. @ Heinz:
    "Η θεωρία αυτή, είναι γνωστή σαν αυτοποίηση (autopoiesis) κι αποτελεί τη βάση πολλών σύγχρονων συστημικών θεωρήσεων."

    Η βασική ιδέα ότι ένα ζωντανό σύστημα αυτο-αναπαράγεται είναι νομίζω intuitive για όλους τους βιο-επιστήμονες. Ίσως επειδή δεν έχω εμβαθύνει στη θεωρία της αυτοποίησης, έχω 2-3 απορίες προς τον κ. Heinz:

    - Λαμβάνει υπ'όψη την αλληλεπίδραση του συστήματος με το περιβάλλον του; πχ ένα έμβρυο δεν θα ήταν το ίδιο αν αναπτυσσόταν σε ένα άλλο περιβάλλον (εκτός της μήτρας).

    - Υπάρχουν οι πειραματικές μέθοδοι που θα ελέγξουν τις προβλέψεις της θεωρίας αυτής; Έχω την αίσθηση ότι πολλοί πειραματικοί επιστήμονες βλέπουν με σκεπτικισμό τις θεωρίες της πολυπλοκότητας όχι επειδή αυτές προέρχονται συνήθως από θεωρητικούς, αλλά επειδή πολύ συχνά οι προβλέψεις τους είναι experimentally intractable.

    Μια άλλη δική μου αίσθηση είναι ότι πολλές φορές οι θεωρητικοί χρησιμοποιούν όρους που "κουμπώνουν" τους πειραματιστές ("οντολογία της παρατήρησης", "επιστημολογία της πραγματικότητας", "βιολογία της γνώσης" κλπ). Τέλος η διάκριση αυτή που κάνω ανάμεσα σε θεωρητικούς και πειραματιστές είναι σχηματική (πχ ο Maturana είναι νευροβιολόγος-δε νομίζω εν ενεργεία πια), σήμερα τα όρια γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα.

    Να ζητήσω συγνώμη από τον οικοδεσπότη για το off-topic σχόλιο.

    ReplyDelete
  106. "Η δε Ν. Αμερικανικη αγορά είναι πολύ μεγαλύτερη από την Ελληνική".

    Ναι αλλά οι συγγραφείς της πέτυχαν πρώτα εκτός και μετά εντός. Όπως και ο Καζαντζάκης που τον πρωτοδιάβασα στα Αγγλικά επειδή δεν κυκλοφορούσε στα Ελληνικά.

    ReplyDelete
  107. demosthenes
    συμφωνώ πάντως με την άποψή σου ότι το "ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της χώρας είναι το ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ πρόβλημα (οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό)".

    Αλλά άμα έχεις την χαμηλότερη παραγωγικότητα...
    Διογκώνεται και το χρέος.
    Τα λέει και ο Δούκας αλλά ποιος τον ακούει.

    ReplyDelete
  108. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  109. Καλά - όλοι βλέπουν το μάτς;

    (Εγώ, από αρχαιοτάτων χρόνων ΑΕΚτζής, το βλέπω).

    Μόλις πιάσουμε ένα σοβαρό θέμα χωρίς προβοκάτσιες και ταμπού πέφτει νέκρα.

    Καλύτερα. Μου (και μας) χρειάζεται μία αγρανάπαυση.

    ReplyDelete
  110. Σε συντομία διότι έχω πολυ-ποστίσει σε αυτό το ποστ σας.

    Ως ΜΒΑ και ανθρωπο-καπιταλιστής (human capital believer), θεωρώ ότι το έλλειμμα παραγωγικότητας μας δεν οφείλεται στην εργασία αλλά σε άλλους παράγοντες. Θεωρώ την δημιουργικότητα γενικά, την εφευρετικότητα (σε θετικές εφαρμογές και όχι τρόπους παράκαμψης των νόμων) και την επιχειρηματικότητα (στην οικονομία και στην εργασία) ως άξονες λύσης του προβλήματος του ισοζυγίου.

    Και δεν θεωρώ ότι οι πολιτικοί είναι αρμόδιοι να βρουν τις λύσεις. Από τους επιστήμονες, διανοούμενους, αλχημιστές, εμπειροτέχνες και άλλους θα προέλθουν ιδέες για λύσεις είτε από αίτημα των πολιτικών, επιχειρήσεων (για λύσεις στα δικά τους στρατηγικά θέματα) είτε δική τους πρωτοβουλία (των διανοουμένων κ.α. που προανέφερα). Το θέμα είμαι πολυεοπιστημονικό και όχι οπικονομικό και δεν προσφέρεται και για ντετερμινίστικες λύσεις - central planning, αλλά συστημικές μεν αλλά με αξιοποίηση της ατομικότητας του Έλληνα πάνω σε ένα πλουραλιστικό μοντέλο-πλατφόρμα. Όχι καταπίεσης της ατομικότητας του ¨Ελληνα (βλ. αριθμό αυτο-απασχολούμενων) ή μετάλλαξης του σε "Φράνκενσταιν" Ευρωπαίων (τι θα πει "Ευρωπαίος", δεν υπάρχει ένας "Ευρωπαίος" ως στάνταρντ ή ένα μοντέλο). Και με ριζική απλούστευση των ρυθμιστικών πλαισίων (Ελλάδας και ΕΕ) που έχουν βάση στην βιομηχανική εποχή και το φόβο του "κεφαλαίου" τότε που το χρηματικό κεφάλαιο ΗΤΑΝ το εν κουμάντω. Τώρα άλλα "κεφάλαια" είναι τα κρίσιμα και το market access. Αλλά αφενός μεν σας κούρασα αφετέρου βαρέθηκα να ασχολούμαι/προβληματίζομαι με το θέμα άνευ ζήτησης από κανένα ουσιαστικά. Θα πάω να ασχοληθώ με προβλήματα όσων έχουν μάθει να πληρώνουν μελέτη, ανάλυση και ιδέες για problem solving σε συνθήκες προσφοράς και ζήτησης (δλδ Βρετ. και ΗΠΑ κυρίως). Κάλλιο αργά παρά ποτέ (είτε βρω Αμερικάνα σύζυγο είτε όχι). Αν μείνω στην Ελλάδα, θα μάθω να ζω με 600 Ευρώ το μήνα, λιτά ως "Διογένης"-beach bum 365/365. Κοστούμι (είτε σκούρο γκρι-μαύρο είτε άλλο) δεν ξαναφοράω στην Ελλάδα (συν πολύ "δήθεν" πέφτει με το στελεχίζειν αλλά και από πολιτικούς και όλους και δεν το άμτεξα και δεν αντέχω, "αμερικανάκι" είμαι). Αυτά.

    ReplyDelete
  111. Demosthenes
    www.AmericanSingles.com

    or

    www.singleparentmeet.com


    The first site is less problematic.

    ReplyDelete
  112. Demosthenes

    And by the way, I totally agree with you that innovation is what gets a nation going. But you need the right mentality for that. Greeks are very resistant to that.

    ReplyDelete
  113. Human Cannonball said...

    - Λαμβάνει υπ'όψη την αλληλεπίδραση του συστήματος με το περιβάλλον του; πχ ένα έμβρυο δεν θα ήταν το ίδιο αν αναπτυσσόταν σε ένα άλλο περιβάλλον (εκτός της μήτρας).


    Ναι. Εξηγεί γιατί ένα ανοικτό σύστημα, μπορεί να υπάρξει μόνον σαν κλειστό.
    Το περιβάλλον πυροδοτεί αλλαγές στο σύστημα: αλλά μόνον το ίδιο το σύστημα καθορίζει ποιές θα είναι αυτές.

    Υπάρχουν οι πειραματικές μέθοδοι που θα ελέγξουν τις προβλέψεις της θεωρίας αυτής;

    Αυτό που η θεωρία λέει είναι ότι στα ζωντανά συστήματα, το σύστημα είναι το αίτιο του εαυτού του (κυκλικότητα).
    Είναι βασικά ένας τρόπος θεώρησης, μια αυστηρά δομημένη απάντηση στο "τι είναι ζωντανή μηχανή", παρά κάτι άλλο. Πάντως, έχει τρομερές συνέπειες - και πολιτικές.
    Η θεωρία αναπτύχθηκε σε εργαστήριο, στη Χιλή.
    Λεπτομέρεια: το εργαστήριο κάηκε τελείως τον περασμένο Αύγουστο - όσοι έχουμε κατά καιρούς πάρει copies των papers, τώρα τα ξαναστέλνουμε, χάθηκαν τα πάντα.

    Η θεωρία ΔΕΝ προσφέρεται για προβλέψεις, αντίθετα προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν γίνονται (σε ζωνατανά συστήματα). Παρ' όλ' αυτά, είναι γενικά παραδεκτό ότι, αν γνωρίσεις τι

    - έχει νόημα για το σύστημα
    - δηλαδή αυτό που του δίνει ταυτότητα
    - δηλαδή την αυτοποίησή του

    τότε μπορείς να κάνεις πρόβλεψη - κι έχουν γίνει τέτοιες.

    Ας πούμε, κάθε φορά που ένα ξένο σώμα εισβάλλει στο δικό μας και το δικό μας αντιδρά δημιουργώντας ισό γύρω, ή με πυρετό κλπ., εκδηλώνεται ένας ομοιοστατικός μηχανισμός που προσπαθεί να επαναφέρει τις βασικές μεταβλητές μέσα στα αποδεκτά (από τον οργανισμό) πεδία τιμών: ο μηχανισμός αυτός αποκαλύπτει το αυτοποιητικό δίκτυο.

    Δηλ., η θεωρία είναι έτσι στημένη που, κάθε εκδήλωση της ζωής ενός βιολογικού (Maturana) ή κοινωνικού (Luhmann) οργανισμού, την επιβεβαιώνει.

    Ο Maturana ζει ακόμα, και διδάσκει στη Χιλή.

    ReplyDelete
  114. Ας πουμε π.χ. για την καινοτομία:

    Η καινοτομία είναι μια διαταραχή.
    Αν το σύστημα μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την διαταραχή, το κάνει (κι η ταυτότητα προσαρμόζεται).
    Αν όμως δεν μπορεί, τότε

    - πεθαίνει, ή
    - αγνοεί την διαραχή (αν αυτό είναι δυνατό) ή
    - προσπαθεί να αλλάξει το περιβάλλον στα μέτρα του

    Κι έτσι, το σύστημα αναλαμβάνοντας δράση αλλάζει, για να μην αλλάξουν τα βασικά του.

    Παράδειγμα που ΔΕΝ βλέπουμε την αυτοποίηση που όμως ξεφωνίζει:

    Η Τουρκία.
    Ό,τι της ζητάμε να κάνει για να γίνει δεκτή στην Ε.Ε., είναι αυτοκτονία.

    ReplyDelete
  115. nikos dimou said: Κριτικοί (με την αυστηρή έννοια) σχεδόν δεν υπάρχουν. Κριτική κάνουν οι "δημιουργοί" ο ένας στον άλλο...
    --
    Συμφωνώ απολύτως. Για τον εξής, επιπρόσθετο λόγο: Στη χώρα μας οι άνθρωποι που κατέχουν τα "πόστα" σε όλους σχεδόν τους τομείς έχουν αναπτύξει μια νοσηρή δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Παρενέργεια της οποίας είναι ότι (σχεδόν) κανέναν από αυτούς δεν συμφέρει να κακοκαρδίσει, κρίνοντας δίκαια και αντικειμενικά, τη δουλειά των συναδέλφων του. Πρώτον, γιατί αυτό απαιτεί ικανότητα, γνώσεις και μόχθο και, δεύτερον, γιατί με τη σοβαρή κριτική κινδυνεύεις να δεις αύριο μια δυσμενή (ή και κακόπιστη) κριτική και για το δικό σου έργο και να εκτεθείς.

    Έτσι, είναι απείρως πιο συμφέρον ο ένας να επαινεί τον άλλον, με συνέπεια οι "κριτικές" να 'ναι απλές φιλοφρονήσεις, η Ελλάδα να 'χει γεμίσει από ιδιοφυίες σ' όλους τους τομείς, τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα να ανακυκλώνονται στις ίδιες θέσεις (ανάλογα και με την πολιτική κατάσταση, αλλά με την εναλλαγή των κομμάτων η αναμονή δεν είναι και τόσο δυσβάταχτη) κι άντε τώρα ένας νέος, με όλη του την αξία, να βρει εύκολα δρόμο προς την επιφάνεια.

    ReplyDelete
  116. Μαγκες,no hard feelings ( οπως ειπε η Π. στο συζυγο της που το εχει μαλακό...). Εμεις εδω μεσα συμπαθιομαστε α λα γκρεκα. Πρωτα πλακωνομαστε & μετα φιλιομαστε. Δυο Γραικοι,3 kavgaδες. Καθιστε εδω !

    ReplyDelete
  117. "Από τους επιστήμονες, διανοούμενους, αλχημιστές, εμπειροτέχνες και άλλους θα προέλθουν ιδέες για λύσεις είτε από αίτημα των πολιτικών".


    Μα εδώ οι πολιτικοί, κάτω από τον φόβο του πολιτικού κόστους και τις πιέσεις των συντεχνιών, πολεμάνε την καινοτομία και κάθε τι που μπορεί να διαταράξει το σύστημα.

    ReplyDelete
  118. Ελληνικό ποδόσφαιρο: καφρίλα...

    doctor

    ReplyDelete
  119. Δε ξέρω τι λέτε, αλλά μετα την ΑΕΚ το χάος (και η σχετική θεωρία κλπ. κλπ....)

    ReplyDelete
  120. Με «ορθός λόγος» εγώ είχα άλλα στο νου μου. Κατά την γνώμη μου «ορθός λόγος» είναι η πεποίθηση ότι με την χρήση της λογικής σκέψης ως μοναδικό μέσον ο άνθρωπος θα βρει λύσεις στα προβλήματα του και την ευτυχία του, σε αντίθεση με την παραδοσιακή «θρησκευτική» άποψη ότι η ευτυχία είναι αποτέλεσμα της εσωτερικής γαλήνης. Πάνω σε αυτό βασίζεται και η κριτική που ασκούνε στον ορθολογισμό οι αντίπαλοι.

    Στο θέμα μας, η τακτική του «προβοκάστορα» μπορεί να φέρει ολέθρια αποτελέσματα εάν δεν ασκηθεί με σύνεση. Εύκολο είναι να γκρεμίζεις παλιές αντιλήψεις, τα δύσκολα τα συναντάς όταν πρέπει να κτίσεις τις καινούργιες. Εάν δεν υπάρχει η καινούργια πρόταση έτοιμη προς συζήτηση και χρήση, καλύτερα να προσκολλάτε κανείς στα παλιά. Εγώ είμαι οπαδός της κλασσικής μεθόδου του τρίπτυχου «θέση-αντίθεση- νέα θέση». Εάν δεν υπάρχει η νέα θέση, καλύτερα να λείψει η αντίθεση. Η αντίθεση πρέπει να έχει σκοπό μόνον την δημιουργία της σύνθεσης, διαφορετικά ας λείπει.

    ReplyDelete
  121. Σινεκριτικη. Stormbreaker.Κωμωδια δρασης,στυλ teen James Bond.Προφανως,προσπαθεια του αγγλικου κινηματογραφου να βελτιωθει/εξαμερικανιστει. Βλεπεται. Πηγα κυριως για να δω Ρουρκ. Ο καυμενος εχει στραβογερασει. Μαλλον πετσικαρισε το λιφτινγκ. " Τα πετσια τ' αφανισμενα ",που λεει & ο Καβαφης.

    ReplyDelete
  122. Αλλά η "νέα θέση" (σύνθεση) δεν μπορεί να προκύψει με παρθενογένεση.

    Αν δεν υπάρξει αντίθεση, ποιό είναι το κίνητρο για τη σύνθεση;

    ReplyDelete
  123. cyberdust said...
    Εάν δεν υπάρχει η καινούργια πρόταση...

    H καινούργια πρόταση υπάρχει από την εποχή του Διαφωτισμού (που ακόμα δεν έχει έρθει στην Ελλάδα).
    Πρέπει να περάσουμε αρκετά στάδια για να προσεγγίσουμε την νεοτερικότητα και το μετα-



    doctor said...
    Ελληνικό ποδόσφαιρο: καφρίλα...

    H AEK όμως έπαιξε καλά!

    ReplyDelete
  124. "Αν δεν υπάρξει αντίθεση, ποιό είναι το κίνητρο για τη σύνθεση; "

    Συνύπαρξη, με σκοπό τη δημιουργία, το χτίσιμο. Τα δομικά στοιχεία πρέπει να είναι όμοια (τα τούβλα, ας πούμε), όπως και τα προστατευτικά στοιχεία (κεραμίδια).

    Τα συμπληρωματικά (παράθυρα, πόρτες, χαλιά) ας είναι κι ανόμοια.

    ReplyDelete
  125. "Κοστούμι (είτε σκούρο γκρι-μαύρο είτε άλλο) δεν ξαναφοράω στην Ελλάδα..."

    για θα σε πούνε ψαλιδόκωλο... :-) :-) :-)

    Χωρίς πλάκα τώρα, οι Αμερικανίδες που είναι στα dating sites ούτε για καφέ δεν θα σε δούνε εάν δεν είσαι τουλάχιστον μόνιμος κάτοικος Αμερικής.

    Ο κάστορας. Που εκτρέπει το ρεύμα.

    ReplyDelete
  126. "Χωρίς πλάκα τώρα, οι Αμερικανίδες που είναι στα dating sites ούτε για καφέ δεν θα σε δούνε εάν δεν είσαι τουλάχιστον μόνιμος κάτοικος Αμερικής."

    Experience talks I presume?

    ReplyDelete
  127. Heinz said: Αν δεν υπάρξει αντίθεση, ποιό είναι το κίνητρο για τη σύνθεση;

    Αυτός που διατυπώνει δημόσια την αντίθεση, πρέπει να έχει έτοιμη και την σύνθεση. (Κατά έναν περίεργο τρόπο, σε αυτόν που διατυπώνει την αντίθεση, η νέα πρόταση προ-υπάρχει της αντίθεσης. Αλλά αυτό είναι θέμα της γνωστικής ψυχολογίας). ((Δεν θέλω να αναφερθώ στα προηγούμενα άρθρα που έρισαν τόσο πολύ, αλλά όταν απορρίπτεις την «ψυχανάλυση», να έχεις την καινούργια πρόταση έτοιμη.))

    ReplyDelete
  128. H αντίθεση δεν είναι απαραίτητα έκφραση κάποιου. Μπορεί κάλλιστα να είναι και εμπειρικό συμπέρασμα:

    "Δεν δουλεύει το ρημάδι"

    Αν το νέο είναι ήδη διαμορφωμένο ως πρόταση, ΔΕΝ είναι νέο. Και δεν μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική πιθανότατα.

    Π.χ. λέω

    "Η σοβιετική δημοκρατία ΔΕΝ δουλεύει γιατί κλπ. κλπ.".
    Ε, αφού το βλέπω, να μην το πω;

    Η θέση "μη μιλάς άμα δεν έχεις αντιπρόταση" είναι παγίδα:

    Γιατί σου ανταπαντώ ότι αυτό που λές, είναι επίσης λάθος διότι...

    Το θέμα είναι η αντίθεση να κινήσει διαδικασία αλλαγής: στην διαδικασία είναι το θέμα, όχι στην έτοιμη λύση - πακέτο. Εκεί υποφέρουμε ως κοινωνία.

    To ζητούμενο: Η ανάπτυξη ενός μηχανισμού αναγνώρισης / επίλυσης προβλημάτων είναι το θέμα.
    Αυτή είναι η δημοκρατική λύση. Η άλλη οδηγεί στην αριστοκρατική εκδοχή.

    ReplyDelete
  129. Η φύση μισεί τα κενά, μετά την αποδόμηση έρχεται η σύνθεση. Το θέμα είναι η νέα σύνθεση να είναι ποιοτικότερη της παλαιάς. Δεν συμβαίνει πάντα αυτό. Ο μεσαίωνας ήταν σαφώς χειρότερος απ΄ το παλαιό κόσμο που διαδέχτηκε. Απ΄ την άλλη ο διαφωτισμός ήταν η λύτρωση απ΄ το φανατισμό. Η αποδόμηση, με όσο πόνο και αν έφερε, ήταν απαραίτητη.

    ReplyDelete
  130. ΝΔ,
    πόσο ιδιαίτερο και δοτικό είναι κάποιος να κοιτά μέσα του, να αναλύει, να κρίνει αλλά και να αγκαλιάζει τα δημιουργήματά του, μέσα από τόσα μάτια...

    Λευτέρη,
    απλά δεν πρέπει να δώσεις περισσότερη έννοια από όση πρέπει... αν είναι αναγκαίο, το αφήνεις για λίγο. να χαλαρώσει. δεν είσαι συνεχώς εκεί. και όταν πρέπει, όταν όλα έχουν ωριμάσει, όταν έρθει η ώρα, προχωρούν τα πράγματα παρακάτω.

    ReplyDelete
  131. Θα το λατρέψετε, αντικατοπτρίζει τον ορθολογισμό και τα όρια του:

    What is the mind? No matter. What is matter? Never mind. (Not only is this funny, it's also true.)

    ReplyDelete
  132. Να και οι αποψεις του Felps (Nobel οικονομίας φέτος) για την καινοτομία στις ΗΠΑ και την Ε.Ε.
    EΔΩ

    Θα ενοχλήσουν πολλούς - αλλά...

    ReplyDelete
  133. Οτι μόνο κάτω από συνθήκες καθαρού καπιταλισμού (όπως π.χ. στις ΗΠΑ) μπορεί να ανθήσει η δημιουργικότητα του εργαζόμενου. Αντίθετα οικονομικά συστήματα, όπως το ευρωπαϊκό, δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη της δημιουργικότητας του εργαζόμενου.

    Και που να δείτε στο ελληνικό αγαπητέ νομπελίστα...

    ReplyDelete
  134. Εγώ να κάνω μια αφελή -μπροστά στο πνεύμα όλων σας- ερώτηση. Οι φωτογραφίες των ποστ γιατί χαίρουν τόσο απαισίας ανάλυσης;

    ReplyDelete
  135. Ευχαριστώ!!

    Επιτέλους μύρισε γιασεμί, πείρα τις τζούρες μου και μου ήρθε πάλι η όρεξη να γράψω. Να με συγχωρείτε εαν δεν μπορώ να γράφω συχνά, είναι το άλλο όραμα βλέπετε της τεχνολογίας ...

    Λοιπόν δημιουργικότητα, καινοτομία, αλλαγή. Ένα ζωντανό σύστημα που είναι ανοικτό (όπως πολύ σωστά ειπώθηκε) στο περιβάλλον θα πρέπει να αυτο-οργανωθεί έτσι ώστε να ΙΣΟΡΟΠΙΣΕΙ μέσα σε αυτό το περιβάλλον.

    Επομένως γενικά ένα ζωντανό σύστημα πρέπει να είναι δύσκολο να αλλάξει. Ετκός και αν .... εκτός και αν αλλάξει με δραματικό τρόπο το περιβάλλον γύρω του και αναγκαστεί εκ των πραγμάτων (εξωτερικές συνθήκες) να αλλάξει ... ή να αποδιοργανωθεί!

    Τα καλά ζωντανά συστήματα όμως έχουν αναπτύξει πολύπλοκους ΑΝΑΔΡΑΣΤΙΚΟΥΣ μηχανισμούς με τους οποίος ρυθμίζουν την εσωτεερική κατάσταση ισοροπίας τους Ή αλλάζοντας το περιβάλλον κατά τέτοιο τρόπο ώστε να ταιριάζει με τον υπάρχοντα τρόπο λειτουργίας τους.

    Επειδή η Ελλάδα βεβαίως δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, θα πρέπει να αλλάξει αυτή ...

    Πως έρχεται η αλλαγή; Τυχαία γεγονότα συνήθως, όπως είπε ο ΝΔ ένας ηγέτης, ένας διανούμενος διασπά την συνέχεια. Δημιουργείται έτσι μια α-συνέχεια στο σύστημα, στην παλιά ορολογία των πολύπλοκων συστημάτων (ή θεωρία Χάους) προκύπτει ένας "Παράξενος Ελκυστής" ο οποίος οδηγεί ένα χαοτικό σύστημα σe μια νέα ΘΕΣΗ ισοροπίας (καλύτερα προσαρμοσμένη στο νέο εξωτερικό περιβάλλον).

    Σε ένα ζωντανό αναδραστικό σύστημα μια τέτοια ασυνέχεια μπορεί να αποροφηθεί τις περισσότερες φορές μια και το ζωντανό σύστημα διαθέτει εσωτερικούς regulators για να διατηρείται σε ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ.

    Π.χ. τα περισσότερα θηλαστικά ρυθμίζουν την εσωτερική τους θερμοκρασία στους 37C, γενικά η ζωή στην γη αναπτύσεεται μεταξύ 25-35C. Για τα θαλάσσια φύκη η ιδανική θερμοκρασία είναι 10C και για τα δένδρα 20C.

    Η ΓΑΙΑ ρυθμίζει την θερμοκρασία της μέσω διαφόρων βιο-αναδραστικών μηχανισμών (θαλάσσια φύκη, δένδρα, πολιτκοί πάγοι που αντανακλούν πίσω θερμότητα, κλπ).

    Για την Ελληνική κοινωνία είμαι σίγουρος πως μπορείτε να βρείτε ένα σωρό τέτοιους αναδραστικούς μηχανισμούς ώστε κάθε καινοτόμα προσπάθεια - αλλαγή να αποροφιέται, μια ο κοινωνικός ιστός έχει ΒΟΛΕΥΤΕΙ και λειτουργεί με συγκεκριμένο τρόπο (κουλρούρα, κλπ).

    Υπάρχουν στα ζωντανά συστήματα μηχανισμοί θετικής ανάδρασης (δηλασή όπου περισσότερη διαταραχή οδηγεί σε ενίσχυση της διαταραχής) και αρνητική ανάδραση (όπου περισσότερη διαταραχή οδηγεί σε μείωση της διαταραχής).

    Βέβαια ο ορισμός αυτός δεν μας προσδιορίζει εαν η διαταραχή θα οδηγήσει σε ευτυχές αποτέλεσμα (δηλαδή καλύτερη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον) ή σε ατυχές.

    Η ΓΑΙΑ βρίσκεται αυτήν την στιγμή σε θετική ανάδραση ΑΥΞΗΣΗΣ της ΟΜΟΙΟΣΤΑΤΙΚΗΣ της ΙΣΟΡΟΠΙΑΣ.

    Οπότε ο,τιδήποτε κάνουμε που αυξάνει την θερμοκρασία του πλανήτη ενισχύει το φαινόμενο (δηλαδή την υψηλή θερμοκρασία).

    Τώρα για την Ελληνική κοινωνία, εσείς που είστε πιο ειδικοί στα κοινωνικά μπορείτε να πείτε περισσότερα ... είμαστε σε θετική ανάδραση προς καλύτερη προσαρμογή στο περιβάλλον ή όχι ... Χμμμ μην ξεχάσατε πως εκτός απο το Οικονομικό περιβάλλον υπάρχει και το φυσικό, από το οποίο αντλούμε ό,τι έχει οικονομική αξία για εμάς ... οπότε;;;;;;

    ReplyDelete
  136. Nikos Dimou said...
    Να και οι αποψεις του Felps (Nobel οικονομίας φέτος) για την καινοτομία στις ΗΠΑ και την Ε.Ε.
    EΔΩ

    Θα ενοχλήσουν πολλούς - αλλά...

    Δευ Οκτ 23, 11:56:15 μμ

    *****

    Κύριε Δήμου, στην Σουηδία δεν υπάρχει ούτε ΕΝΑΣ επαίτης στο μετρό και στα λεοφωρεία, ούτε ΕΝΑΣ που να κοιμάται έξω τα βράδυα.
    Φροντίζει το κοινωνικό κράτος γι'αυτό.

    Ενώ στην Νέα Υόρκη...
    Ο Λευτέρης Κρητικάκης μπορεί να μας διαφωτίσει για τα των Η.Π.Α.

    Επίσης, η δύναμη των πολεμικών βιομηχανιών στις Η.Π.Α. και το CNN διαμορφώνουν συνειδήσεις και μετατρέπουν τον σκεπτόμενο-υποψιασμένο πολίτη σε απλό χειροκροτητή.

    doctor

    Υ.Γ. Το κακό είναι ότι είδα πολλούς άστεγους στο Αμβούργο και αυτό δείχνει την ύφεση της Γερμανίας. Κλυδωνίζεται ακόμη από το άνσλους της Αν.Γερμανίας αλλά θα τα καταφέρει πάλι.

    ReplyDelete
  137. Τωρα ειδα για Κη Γουεστ. Σκεφτομουν Φορτ Λωντερντελι,για βαρκαδα μεχρι Μπαχαμες...Αξιζει ή ειναι φουσκα ? Μπορεις να κανεις μπανιο το καταχειμωνο ? Εφαγα τα νιατα μου στη Γραικοχωρα,μη φαω & τα γεραματα ...

    ReplyDelete
  138. Doctor
    Στη Σουηδία, εσύ, ο εργαζόμενος πληρώνεις τον "μισθό" του μη εργαζόμενου, εσαεί.
    Στην Αμερική σου δίνουν πέντε χρόνια βοήθεια, και μετά σε αφήνουν.
    Το ζητούμενο είναι το εξής:
    Εσείς, ως μόνιμα και σκληρά εργαζόμενος, τι προτιμάτε;
    Να χρηματοδοτείτε αυτόν που δεν δουλεύει για μια ζωή ή για πέντε χρόνια;

    Τίποτα δεν είναι δωρεάν. Απολύτως τίποτα.
    Στο τέλος η απόφαση είναι δική σας.

    ReplyDelete
  139. Χαρυ
    Δεν μπορείς να κάνεις μπάνιο τον χειμώνα, αλλά είναι μια μαγεία. Aν δε σου αρέσει το δύσκολο ψάρεμα (βαθύς ωκεανός, ξιφίες, καρχαρίες) είναι νούμερο ένα.
    Δες το στο Google
    Κι απέναντι, σε απόσταση αναπνοής η Κούβα (ευκαιρία για αγορές σε λιγο, τώρα που ο μεγάλος επαναστάτης δεν είναι καλά.)

    ReplyDelete
  140. Καλησπέρα σας
    είμαι από αυτούς που ποτέ δεν τα κατάφερνα στα μαθηματικά (όσο κι αν με γοήτευε η "καλλιτεχνική" τους αξία). Θα αποπειραθώ μία εξίσωση (λύση σύμφωνα με το κατα Heinz θεώρημα):

    "Heinz said...

    Ας πουμε π.χ. για την καινοτομία:

    Η καινοτομία είναι μια διαταραχή.
    Αν το σύστημα μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την διαταραχή, το κάνει (κι η ταυτότητα προσαρμόζεται).
    Αν όμως δεν μπορεί, τότε

    - πεθαίνει, ή
    - αγνοεί την διαραχή (αν αυτό είναι δυνατό) ή
    - προσπαθεί να αλλάξει το περιβάλλον στα μέτρα του

    Κι έτσι, το σύστημα αναλαμβάνοντας δράση αλλάζει, για να μην αλλάξουν τα βασικά του."

    Λοιπόν θέτω εγώ:
    σύστημα=Ελλάς

    Demosthenes(και η φιλοσοφία του)=διαταραχή

    χαρτί & μολύβι (ή σκέτο πληκτρολόγιο) και εχουμε:

    1. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!
    2. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΣΕΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΓΙΑΤΙ ΠΛΕΟΝ ΣΑΝ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ
    3. Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΩΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΘΑ ΑΠΟΒΑΛΛΕΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ

    Μένει η επιβεβαίωση της λύσης από τον Δημοσθένη (να δούμε αν έχω παραμείνει σκράπας...)

    ReplyDelete
  141. To "Live and let die" που εκφράστηκε εδώ από σχολιαστές (φυσικά μόνο στα U.S. English θα μπορούσε να γίνει διάσημο ένα τέτοιο "απόφθεγμα") είναι η έκφραση του "Δυναμισμού" τον οποίο αναφέρει ο Έντμουντ Φέλπς ?

    Μάλλον κάτι άλλο εννοεί ο ποιητής...

    ReplyDelete
  142. Η αλήθεια είναι ότι οι νεοέλληνες που σε παλαιότερες εποχές θα δρούσαν ως καταμασητές του εξωτερικού δανεισμού, υποχρεώνοτας τους άλλους μισούς να μεταναστεύσουν, τώρα παριστάνουν τους μορφωμένους μεταφραστές από τα αγγλικά στα ελληνικά της διατροφικής αξίας του mcdonald μπίφτεκου. Όλοι οι άχρηστοι MBA και μετά κλητήρες στην Colgate.

    Τα γραμμένα δε στην ιστιοσελίδα της μεγάλης κυρίας του ελληνικού καπιταλισμού:

    "Αν όλοι θέλουμε οι ιδέες που κινούνται στην ιστοσελίδα να αποκτήσουν μεγαλύτερη απήχηση θα πρέπει να συμβάλουμε και οι ίδιοι στην προσπάθεια αυτή. Δεν αρκεί δηλ. απλά η ανάγνωση. Χρειάζεται και αυτενέργεια. Μια λύση είναι το copy and paste και η διακίνησή τους σε άλλους συνδρομητές του Ιντερνέτ. Το κυριότερο όμως είναι οι επιστολές στις εφημερίδες με παρόμοιες θέσεις και τα γράμματα, τηλεγραφήματα, φάξ και τηλεφωνήματα σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς για την προώθηση παρόμοιων θέσεων"

    ...ενθυμίζουν τις ημερολογιακές σημειώσεις του Ιωάννη Μεταξά: Επέρασα την ημέραν μου εις συνεντεύξεις με τον Βενιζέλον και τον Στρέιτ. Εξησφάλισα την επιρροήν μου επ' αυτών. Ελληνικά ειξεύρω δέκα λέξεις μόνον. Και άμα μπλέξω: Do you speak french? German? No. Τότε κάμνω ένα αποδοκιμαστικό "Αό" το οποίον ιδιωτικοποιεί τα δάση και τους ιμποζάρει με δυναμισμόν, διότι παρετήρησα ότι η κα Αντιναυάρχου το προσφέρει διαφορετικά από τας εδώ ελληνικάς οικογενείας. Δια τον Ανδρέαν μου, ο Γιαννάκης απ' το Κάιρο.

    ReplyDelete
  143. Αν και δε με καλωσόρισε κανείς χθες που προσφέρθηκα να θυσιαστώ για να στεριώσει το γιοφυρι (ευχαριστώ πολύ), θα ήθελα να ρωτήσω

    Η θεωρία της Γαίας εχει επιστμονικη βάση; Δεν είναι ένα μεταφυσικό κατασκευασμα; Δεν είναι μια "μεταφορά" της εννοιας της ομοιόστασης ενός ζωντανού οργανισμου; Και μάλιστα μιας συγκεκριμένης κατηγορίας ζωντανων οργανισμών; Νόμιζα πως αποτελει απλώς ένα ακόμα "οικολογικό μύθευμα".

    Τι λεει ο κ. Δήμου επι τούτου;

    ReplyDelete
  144. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  145. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  146. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  147. Χαρυ
    Εχει καρκίνο του στομάχου, προχωρημένο.
    Στο Μαϊάμι (γεμάτο Κουβάνέζους εξοριστους) ήδη ετοιμάζουν παρελάσεις και φιεστες.Χαμός.
    Αλλά μετά το θάνατό του το σύστημα θα αλλάξει και θα πέσουν όλοι σαν λυσσασμένοι να αγοράζουν γη στην Κούβα. Και είναι μια μαγεία η ολη πειοχή. Εκεί έγραψε ο Χεμινγουέι "Ο γερος και θάλασσα."

    ReplyDelete
  148. ΒρεΧάρυ θα με πρήξεις...
    Δεν σου ειπα οτι οι ανασφάλιστοι είναι μεσαίες τάξεις; Οι φτωχοί έχουν ασφάλιση, οι μεσαίες τάξεις έχουν το πρόβλημα. Δεν είναι τόσο ρόδινα. Είναι το χειρότερό τους πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Η Τζένεραλ Μοτορς εκλεισε εργοσάσια και τα πήγε στον Καναδά για να εξασφαλίσει χαμλότερο κόστος ιατρικής ασφάλισης. Η διαφορά στην τελικη τιμή του αυτοκινήτου είναι γύρω στα $2000
    Τι δεν με πιστεύεις τώρα;

    ReplyDelete
  149. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  150. Γραπτά έρωτα-γραπτά βιασμού.
    Έρωτας και Ανατροπή. Λέω «ανατροπή» γιατί εμένα μου ταιριάζει περισσότερο από ότι «αποδόμηση». Είναι λίγο πιο βίαιη, πράγμα που ίσως ταριάζει καλύτερα - «βιασμός» είπατε...
    Στην αρχή υπάρχει αυτό το «πλήρες» ερωτικό συναίσθημα. Μεταφυσικό, ακόμα και αν δεν αρέσει σε πολλούς η λέξη, ή η στάση αυτή... Αλλά τι άλλο είναι ένα ξαφνικό ερωτικό συναίσθημα, που εκρύγνηται από το πουθενά; Και όταν λέμε έρωτας, συνήθως σκεφτόμαστε πρόσωπα, αλλά ίσως πιο συχνά ερωτευόμαστε ιδέες, οράματα, χώρους, στιγμές.
    Όταν αυτό ωριμάζει και αναγκαστικά κάποια στιγμή αρχίζει να φθίνει (φυσική πορεία, ή... «νόμος»), τότε μιλάμε για ανατροπή (ή αποδόμηση, όπως θέλετε). Ίσως αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης ενός έρωτα (αναρχικού, ανεξέλεγκτου...).
    Για μένα, απλώς, η ανατροπή εξηγεί καλύτερα τις βίαιες αντιδράσεις τις γεμάτες συναισθηματισμό.
    Τις γεμάτες από-γνωση.
    Καθόλου εύκολο.
    Φοβόμαστε την ανατροπή. Φοβόμαστε το χάος που συνεπάγεται. Αποδεχόμαστε τον έρωτα, την δημιουργία.
    Ερωτας=ζωή.
    Ανατροπή=θάνατος.
    Μας είναι δύσκολο να αποδεχτόυμε και τα δύο μαζί. Θέλουμε μόνο ζωή.
    Τον έρωτα τον θεωρούμε δεδομένο.
    Το θάνατο, όχι...σαν σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, όμως, δεν μπορούμε νε στρέψουμε το βλέμμα μας αλλού.
    Αλλά το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο.
    Και εν τέλη, είναι πιο εύκολο να μισήσουμε αυτόν που μας μίλησε για όλα αυτά, από ότι να μισήσουμε κάτι άγνωστο ή αφηρημένο... Κοιτάμε το δάχτυλο που μας δέιχνει το φεγγάρι και όχι το ίδιο το φεγγάρι.
    Είμαστε μικροί και αβοήθητοι...τι να κάνουμε;
    Μάλλον δεν υπάρχει τόσο μίσος, όσο πόνος...

    ReplyDelete
  151. Αποκλειστικο:

    Αναρωτιέστε γιατί ο Σούμι στους τελευταίους αγώνες ήταν τόσο ΑΤΥΧΟΣ; Η εξήγηση εδω.

    ReplyDelete
  152. Kαλημέρα!

    Πάντως στην Ελλάδα δεν έχουμε ούτε την καινοτομία και τον δυναμισμό των ΗΠΑ ούτε την κοινωνική ομπρέλα της Σουηδίας.

    Πως λένε: The worst of both worlds?

    ReplyDelete
  153. Νομίζω πάντως ότι σε αυτό το ποστ αδικήσαμε (ο Heinz φταίει) τον κάστορα. Διότι είναι περισσότερο κατασκευαστής παρά καταστροφέας. Ο ίδιος! Δεν γκρεμίζει αυτός για να χτίσουν άλλοι.

    Όποιος έχει δει τα θαυμαστά φράγματα που οικοδομούν οι κάστορες, θα καταλάβει τι λέω.

    ReplyDelete
  154. Kαλημέρα.

    Ποιός είπε ότι ο κατεδαφιστής δεν είναι ταυτόχρονα και δημιουργός;

    Δομώ φράγμα<->αποδομώ τη ροή.

    Η Ελλάδα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κατατάσσεται μάλλον στα οιωνεί συστήματα: ένα σύστημα διάδρασης που θα μπορούσε δυνητικά να εξελιχθεί σε κοινωνικό σύστημα ή και όχι.

    Νομίζω ότι δεν έχει ταυτότητα. Εξ ου κι ο πανικός με τους Ευρωπαίους κλπ.

    ReplyDelete
  155. "Δομώ φράγμα<->αποδομώ τη ροή".

    Εγώ θα έλεγα το αντίθετο:

    "Δομώ ροή-αποδομώ φράγμα".


    Αλλά τι ξέρω και εγώ....

    ReplyDelete
  156. @Rallousilach

    To <-> είναι αμφιμοσήμαντη σχέση που λέγαμε και στο σχολειό.

    ReplyDelete
  157. heins said:
    To <-> είναι αμφιμοσήμαντη σχέση που λέγαμε και στο σχολειό.

    "αμφιμοσήμαντη" ...πω πω, και ήμουν έτοιμη να πάω για ύπνο....

    θα το σκεφτώ αυτό για τα επόμενα 30 λεπτα!!!

    Thanks!

    ReplyDelete
  158. Heinz:
    Καμμία ειρωνία πάντως...εννοώ ότι λέω! Merci.

    ReplyDelete
  159. Kύριε Δήμου, σας παρακολουθώ είναι αλήθεια μέσω του μπλογκ και παλιότερα μέσω ΜΜΕ, αλλά θα αποπειραθώ να μιλήσω για σας, μια και ανοίξατε εσείς ο ίδιος τον διάλογο.
    Πιστεύω, για να μπορέσει κάποιος άνθρωπος να επηρεάσει την "κίνηση των πραγμάτων", πρέπει να μη φοβάται να είναι ο εαυτός του και να μην έχει το πάθος της δημιουργίας οπαδών.
    Μέχρι εδώ τα έχετε καταφέρει πάρα πολύ καλά. Αλλά επειδή οι φίλοι λένε την αλήθεια, θέλω να σας δείξω το σημείο στο οποίο δυσκολεύεστε:
    Έχετε δυσκολία, να ακούτε σε βάθος την αντίθετη πλευρά και στην δευτερολογία σας (ας πούμε) να προσπαθείτε να την περιέξετε -όχι το προσωπείο της, αλλά τίς βαθύτερες ανησυχίες της και κάποιες σημαντικές αξίες της. Και αυτό όχι για να απεμπολήσετε τους στόχους σας, αλλά για να τους κάνετε πιο εφικτούς.
    Αυτό το λέω, γιατί σε πολλά σημεία, (ας πούμε στο οικονομικό) χωρίς να είμαι εναντίον σας, βρέθηκα κατά καιρούς σε άλλη πλευρά και είχα την εντύπωση ότι δεν είχατε την διάθεση να ακούσετε σε βάθος έναν σοσιαλίζων, ανασφαλή και αντιδραστικό νεοέλληνα μισθωτό.

    ReplyDelete
  160. Oι άστεγοι στη Bρετανία είναι 350.000,
    στη Γερμανία 330.000,
    στη Γαλλία περί τις 90.000.
    Ελλάδα 17.000 όσους και η Σουηδία, μόνο που εκεί υπάρχει κοινωνική μέριμνα.
    Και εδώ κάτι κάνει ο Δήμος Αθηναίων.
    Οξύμωρο για την Ε.Ε.
    Όσο για τις Η.Π.Α. τα νούμερα είναι τραγικά...
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_102963_04/12/2004_125834

    ReplyDelete
  161. έκανα το "αμφιμονοσήμαντη", "αμφιμοσήμαντη" ε; Ε, καλά το παθαίνω συχνά - κι όχι μόνο στην δακτυλογράφηση.

    Eξάλλου, όπως

    απεδεικνύοι μια έρνευα του Πναεπιοστημίυ του Κέτμπριζ επεδιή οι λέειξς είναι αντιμκείενα κι όχι σρέεις, διζαβάονται στωσά, ακόμα κι όλα τα γμράμταα εκτός του πτρώου και τλεευαίτου ανκααευτοτύν.

    Τι λένε λοιπόν τα μάτια στον εγκέφαλο; Τίποτα. Ο εγκέφαλος λέει.

    (καλά δεν κλέβω, κι αυτό το τελευταίο, του Maturana είναι)

    ReplyDelete
  162. To μάτι συμπληρώνει ότι δεν αναγνωρίζει ο εγκέφαλος. Εξ'ου και ο ιμπρεσσιονισμός. Τέλειο παράδειγμα. Μπράβο παιδί μου! Θα ψάξω να βρώ το original κείμενο.

    ReplyDelete
  163. Aμφιμονοσήμαντον αυτό που λέω....

    ReplyDelete
  164. Σορρυ ασχολιόμουν με τον επιούσιο (των γάτων).

    Χρωστάω δύο απαντήσεις:

    κοκορας said...
    "Η θεωρία της Γαίας εχει επιστμονικη βάση; Δεν είναι ένα μεταφυσικό κατασκευασμα; Δεν είναι μια "μεταφορά" της εννοιας της ομοιόστασης ενός ζωντανού οργανισμου; Και μάλιστα μιας συγκεκριμένης κατηγορίας ζωντανων οργανισμών; Νόμιζα πως αποτελει απλώς ένα ακόμα "οικολογικό μύθευμα".

    Φυσικά και είναι μία μεταφορά (για να μην πω μία αλληγορία). Προσπαθεί με συμβολικό τρόπο να υποστασιοποιήσει αυτό που ονομάζουμε "Φύση" (που κι αυτό είναι μία μεταφορική έννοια). Δεν φαντάζομαι κανείς να πιστεύει πως είναι ένα πραγματικός ζωντανός οργανισμός...

    καπιταλιστικό κομμούνι said...
    "είχα την εντύπωση ότι δεν είχατε την διάθεση να ακούσετε σε βάθος έναν σοσιαλίζων, ανασφαλή και αντιδραστικό νεοέλληνα μισθωτό".

    Εχω την διάθεση να ακούσω οποιονδήποτε, φτάνει να έχει κάτι να πει. Εννοώ κάτι ουσιαστικό και καινούργιο. Τον "σοσιαλίζον(τα)" που έρχεται με τα πανάρχαια κλισέ και την ξύλινη γλώσσα, θα τον ακούσω (όλους τους διαβάζω) αλλά μπορεί και να μην του απαντήσω...

    ReplyDelete
  165. heinz o Μaturana πρέπει να έχει λοξιγγα ή φαγούρα...

    ReplyDelete
  166. :-)

    Mόλις παραδώσατε το διδακτορικό σας, πέθανε ο επιβλέπων!

    Μόλις τόριξα στην θεωρία του Maturana, του κάηκε το εργαστήριο συθέμελα!

    Τζάμπα κατηγορήθηκε ο Μητσοτάκης....

    ReplyDelete
  167. Δεν συμφωνώ ότι μία χώρα, ως σύστημα, χρειάζεται "ταυτότητα". Χρειάζεται ανταγωνιστικότητα. Και ο καλύτερος τρόπος απόκτησης ανταγωνιστικότητας θεωρώ ότι δεν είναι η φτήνια αλλά τα ισχυρά brands και το market access. Οι δε συμμετέχοντες σε ένα σύστημα δεν χρειάζονται οι ίδιοι "ταυτότητα", αλλά οι σύστεμ μάστερς/άντμινς τους βάζουν ταυτότητες διότι δεν έχουν μάθει σε συστήματα πιό "φιλ-ελεύθερα". Η "εικόνα" όμως του συστήματος στους εκτός συστήματος έχει τελικά μεγάλη σημασία για την επιβίωση των μελών του συστήματος, διότι σε ένα πολύπλοκο κόσμο (σύνολο συστηματων υπό αυξημένη τάση συναλλαγών (ροών γενικότερα) ή και ενοποίησης (ως τάση αλλά όχι κατ΄ ανάγκη ως δυναμική) η συλλογή και ανάλυση και συνθεση των πληροφοριών από το περιβάλλον και οι αποφάσεις τείνουν να βασίζονται (λόγω ταχύτητας εντός του συστήματος και στο συστηματοσύνολο αλλά και επιρροής των ΜΜΕ) σε στερεότυπα. Ουδείς σχεδόν έχει εκ των πραγμάτων χρόνο για ανάλυση και σκέψη. Οι δε αποφάσεις τείνουν να βασίζονται σε στερεότυπα, ορμές, συναίσθημα και όχι ανάλυση δεδομένων.

    Οι Έλληνες δεν έχουν πάντως "αδικο", (αν όντως) είναι "resistent to change", όπως εκτίμησε σχολιάστρια. Ως άτομα, οι απλοί Έλληνες, θεωρώ, διαθέτουν μία (υποσυνείδητη??) υψηλή "σοφία" (αλλά όχι τόσο μεγάλη "enlightment" διότι δεν έχουν το χρόνο να το κάνουν). Κατά συνέπεια, λόγω της έλλειψης ουσιαστικών δεδομένων για το παγκόσμιο και ευρωπαίκό αλλά και βαλκανικό περιβάλλον είναι "νευρικοί ευαίσθητοι ορθολογιστές", ανοικτοί σε "παρεξήγηση" από όσους δεν επιθυμούν να τους κατανοήσουν (διότι άλλωστε δεν έχουν το χρόνο) παρά μόνον με τα δικά τους (συχνά "μετα-προτεσταντικά" για να χρησιμοποιήσω Βεμπερική προσέγγιση) πρότυπα οικονομικής και κοινωνικής και πολιτικής σκέψης.

    Το σύστημα "Ελλάς" όμως δεν αποτελεί σύστημα αλλά κυριολεκτικά χάος, στερείται ορισμένων βασικών παραμετρικών έστω θεμελίων που πρέπει να διαθέτει σήμερα ένα σύστημα (π.χ. σαφή νομοθεσία-κανόνες "παιγνιδιού"). Η καθιέρωση ενός συστήματος παρουσιάζει προβλήματα διότι ορισμένοι "συστηματολόγοι" προωθούν συστήματα ντετερνιμιστικά και γιουνιφορμικά και όχι πλουραλιστικά. Ένα επιχείρημα τους είναι το μέγεθος της χώρας και μία αντικειμενική παράμετρος που αποθαρρύνει τον πλουραλισμό, θεωρώ, είναι η γεωγραφική.

    Το ζήτημα δεν είναι μία ταυτότητα, αλλά ένα ίματζ που να αποτελεί βάση για ανταγωνιστικότητα του συστήματος (και των μελών του) στο πολυ-σύστημα πολυμερών σχέσεων-ροών.

    Υπενθυμίζω δε ότι "παγκοσμιποίηση" δεν είναι μία κατάσταση ("state") αλλά μία φάση μετάβασης σε μία κατάσταση. Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, που δεν είναι προφανές ότι θα ολοκληρωθεί (η αντίδραση έχει ξεκινήσει ουσιαστικά από ΗΠΑ και ΕΕ) ή σε τι θα οδηγήσει, οι περισσότεροι Έλληνες δεν έχουν άδικο (ως λήπτες αποφάσεων) τελικά να προτιμούν να παραμένουν όσο μπορούν "παρατηρητές" και όχι συμετέχοντες. Γιατί "ζητάνε" μερικοί από τους "επενδυτές" της εργασίας, του μόχθου και της ζωής τους και των οικογενειών τους να είναι λιγότερο "ορθολογιστές" από τους επενδυτές χρημάτων??? Άλλοι υποσυνείδητα, άλλοι συνειδητά, οι Έλληνες είναι στη ζωή τους γενικά τόσο "risk adverse" όσο οι επενδυτές κεφαλαίων στον "Τείχο".

    ReplyDelete
  168. Δημοσθένης, δείτε αυτό

    ReplyDelete
  169. SOS!

    Τεχνοκράτες αυτού του blog χρειάζομαι τη βοήθειά σας! (mickey help!)
    Απο απροσεξία (οχι δική μου) το κινητό μου τηλέφωνο μαρκας ΝOKIA 6220 μπήκε στο πλυντήριο και πλύθηκε. Εμπεριείχε πάνω απο 100 ονόματα, τηλέφωνα κλπ που είναι εξαιρετικά δύσκολο ως αδύνατο να τα ξαναβρώ.

    Το πήγα στο τοπικό κατάστημα της νοκια Αγ. Παρασκευής αλλά οι ελπίδες είναι ελάχιστες.
    Αν κανείς ξέρει κάποιον τεχνικό με ιδιαίτερες γνώσεις και μεράκι ή κάποιο κέντρο σε Ελλάδα ή το εξωτερικό ας βοηθήσει!
    Το e-mail μου είναι:

    jokize2004@yahoo.gr

    (Mάριε Π, μίκυ, ιουλία, bladerunner, ισίδωρε, τακη βασιλόπουλε, και λοιποί φίλοι που επικοινωνούμε κατα καιρούς παρακαλώ πολύ στείλτε μου τα mail σας... ευχαριστώ)

    ReplyDelete
  170. Κύριε Νίκο
    σχετικά με το σχολιασμό του "σοσιαλίζοντα". Αντίστιχα με το "καπιταλιστικό κομούνι" θα περιέγραφα ίσως τον εαυτό μου σαν "αναρχικό σοσιαλιστή". Και θα ήθελα να ανασκευάσω την παρατήρηση του πρώτου.
    Δεν νομίζω ότι είστε άνθρωπος που δεν ακούει. Και για τα κλισέ και την ξύλινη γλώσσα έχετε δίκαιο και τη νοοτροπία "να ζούμε εμείς καλά απλά και μόνο επειδή κάποιοι ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ να ΕΧΟΥΝ, οπότε πρέπει να τα μοιραστούμε..." ούτε εγώ τη συμμερίζομαι.
    Θέλω να πω όμως ότι πολλοί από μας σας βλέπουμε ως "Δάσκαλο", όχι με την έννοια ότι θαυμάζουμε ένα σοφό, αλλά με την έννοια ότι είστε άνθρωπος που έχει σπουδάσει, φιλοσοφήσει και γενικά αποκτήσει σημαντική εμπειρία στον κοινωνικό προβληματισμό. Δεν ξέρω αν αποδέχεστε αυτού του τύπου το "δασκαλίκι". Πρέπει να θυμάστε ότι αρκετοί από τους "μαθητές", ενώ αισθάνονται την όποια αλήθεια κρύβουν οι απόψεις σας (επί οικονομικών θεωριών και στάσεων), δυστυχώς όμως είναι ποτισμένοι από τον "φόβο" αναζήτησης του επιούσιου. Και δυστυχώς ο φόβος αυτός επηρεάζει τον τρόπο σκέψης, ίσως αποπροσανατολίζει. Σαν το θρησκόληπτο άνθρωπο όταν αρχίζει να απελευθερώνεται.
    Κι αυτό που χρειάζεται είναι λίγο προσοχή, υπομονή και επιμονή για τον "αδύνατο μαθητή".

    ReplyDelete
  171. @ΝΔ
    heinz o Μaturana πρέπει να έχει λοξιγγα ή φαγούρα...

    Ασχοληθήκατε ποτέ με την ζωγραφική;

    ReplyDelete
  172. Χθες παρεκτραπηκα με σχολια εκτος θεματος. Σημερα τα εσβησα.Παμε με σουζα για αλλο σουζέ ?

    ReplyDelete
  173. Κύριε Δήμου,

    Δυστυχώς είδα το post «Η Ελιά» αργά και δεν πρόλαβα να στείλω ένα σχόλιο. Ήθελα απλά να σας πω τα εξής:

    Συνεχίζετε και πολύ καλά κάνετε. Αφήστε όσους δεν ξέρουν να διαφωνούν με ήθος, να λένε τα δικά τους. Μην δίνετε σημασία και μην στεναχωριέστε. Το πρόβλημα είναι δικό τους όχι δικό σας. Εν πάση περιπτώσει και που τους οργίζετε τόσο ώστε να φτάσουν να σας βρίσουν τους κάνετε καλό. Τους δίνετε τροφή για σκέψη και τους ταρακουνάτε, πράγμα καλό για όλους μας. Γι’ αυτό υπάρχουν οι συγγραφείς, οι ποιητές και οι δασκάλοι.

    Συνεχίστε και μην σταματήσετε ποτέ.

    Με απεριόριστη εκτίμηση

    Talking Drum

    ReplyDelete
  174. Δεν διαβάζω copyrighted works. Διότι μου είναι "άχρηστες" (λόγω copyright). Ένα σημαντικό "κεφάλαιο" σήμερα είναι το intellectual, και συνεπώς το να χρησιμοποιείς copyrighted knowledge capital άλλων προϋποθέτει να τους πληρώνεις αμοιβή.

    Επιπλέον δε θεωρώ ως λύση την μη-κερδοσκοπικότητα των οικονομικών μονάδων, καθότι η έννοια του κέρδους υπάρχει ΤΕΛΙΚΑ στα άτομα και οι νομικές μορφές είναι απλά μέσα οργάνωσης της.

    Θεωρω π.χ. ότι πρέπει να φορολογούνται τα διανεμόμενα κέρδη μόνον (και όχι τα επαναεπεδυόμενα) και ότι ο διαχωρισμός νομικών προσώπων σε κερδοσκοπικά και μη είναι σήμερα μη σκόπιμος.

    Οι δε πόλεμοι σήμερα είναι αναχρονιστικά μέσα καθότι το παιγνίδι εξουσίας και αντι-εξουσίας είναι οικονομικο-κοινωνικο-ψυχολογικό.

    Ως επανάσταση και αντίσταση σήμερα θεωρώ την ίδρυση και συμμετοχή σε κερδοσκοπικές νομικές μορφές που δεν έχουν ως "θεό" το κέρδος. Η "shareholder value maximization" ήταν μία εφεύρεση-μύθος που απέτυχε στην πράξη και οδήγησε σε σκάνδαλα στις ΗΠΑ. Και οι οπαδοί και εφευρέτες της ήδη την έχουν αναθεωρήσει. Μεγάκη συζήτηση. Η προσφυγή σε μη-κερδοσκοπικές μορφές δεν αποτελεί λύση διότι δεν αντιμετωπίζει το "πρόβλημα", το οποίο είναι ..... το "greed" (και όχι το "grid").

    Το χρήμα δεν είναι παρά μέσο μέτρησης και οι δημοκρατικές λύσεις είναι market based. Εφόσον οι συμμετέχοντες σε αυτές είναι ΟΛΟΙ ελεύθεροι, όμως και όχι υπό ομηρία, πάθος ή εξαρτήσεις (γι' αυτό και η θεμελιώδης ανάγκη των αρχών ανταγωνισμού και των σαφών κανόνων αντί των πολλών κανόνων).

    Όσο για Corporate Social Responsibility (που κάνει χρήση και αρχών Luhmann, σύμφωνα με το Wikipedia), αυτό σηκώνει τεράστια συζήτηση (που δεν έχει γίνει).

    Η λογική "είμαστε στιγνοί κυνηγοί του κέρδους και μόνον στη δουλειά μας" και μετά, εκτός δουλειάς, κάνουμε τσάριτυ κ.α. δεν με βρίσκει σύμφωνο. Οι επαναστάσεις είναι πλέον προσωπικές και μέσα στο οικονομικό και εργασιακό βίο, όχι στα πεζοδρόμια και τα ΜΜΕ κτλ. Δεν εκτελούμε απλώς εντολάς ως εργαζόμενοι και μετά βγαίνουμε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούμε ως γκρουπ. Όταν μας ζητάνε να κάνουμε στη δουλειάς κάτι που δεν μας βρίσκει ιδεολογικά ή ηθικά σύμφωνους, τότε δεν το κάνουμε. Ενδο και Δια-επιχειρησιακός είναι πλέον ο αγώνας. Ισορροπία μεταξύ συναισθήματος και λογικής. Ανάλογα μκαι μεταξύ κερδοσκοπικότητας και άλλων στόχων. Αφαιρώντας την κερδοσκοπικότητα από μία "επιχείρηση", δεν λύνουμε το πρόβλημα της ισορροπίας. Τουναντίον.

    ReplyDelete
  175. Δημοσθένης, είναι copyrighted αλλά ανοικτό στο κοινό.

    Υποστηρίχθηκε και χρηματοδοτήθηκε από το Directorate General XXIII of the Commission of the European Communities.

    Έχει δουλέψει με μεγάλη επιτυχία σε πολλές περιπτώσεις, παράγοντας βιώσιμες κερδοφόρες επιχειρήσεις.

    Τώρα βέβαια, είναι θέμα ιδεολογίας. Το κέρδος μας νοιάζει ή η επιβεβαίωση της ιδεολογίας μας??

    ReplyDelete
  176. Για την οικονομία της συζήτησης

    α) "είναι copyrighted αλλά ανοικτό στο κοινό". "Freeware" (λέει σαφώς ότι) είναι?

    β) "Υποστηρίχθηκε και χρηματοδοτήθηκε από το Directorate General XXIII of the Commission of the European Communities". Σόρρυ, αλλά τι συνεπάγεται αυτό?

    γ) "Τώρα βέβαια, είναι θέμα ιδεολογίας. Το κέρδος μας νοιάζει ή η επιβεβαίωση της ιδεολογίας μας"

    Πολλά μας νοιάζουν, δεν είναι μονοπαραγοντική η "εξίσωση" ούτε απλά max f(x)= (a1 * x1) + (a2 * x2).

    Define "Ideology".

    ReplyDelete
  177. Σέβομαι απόλυτα το πνευματικό έργο όλων των άλλων. Ό,τι όμως δεν είναι ΣΑΦΩΣ "freeware" μου είναι "αχρηστο", διότι για να το αξιοποιήσω πρέπει να το πληρώσω. Η πνευματική ιδιοκτησία και ο σεβασμός της είναι η νέα κατάσταση και αν γίνονται πόλεμοι σε μερικά χρόνια (που δεν θέλω να γίνουν, προτιμώ τους αγώνες), θα γίνουν όχι για γη, ούτε πόρους (π.χ. ενεργειακούς), ούτε για το νερό (που ενδέχεται, λένε ορισμένοι), θα γίνουν μάλλον για την κατάληψη πνευματικής ιδιοκτησίας άλλων από "ακτήμονες". Γι' αυτό έχει σημασία η παραγωγή original new intellectual works. Και αν είναι να χρησιμοποιεί κανείς έργα άλλων στην παραγωγή των δικών του ιδεών και λύσεων, τότε θα πρέπει να είναι freeware ή να έχει λήξει το κοπυράιτ τους (patent free).

    Η λύση "προβλημάτων" είναι ο κύριος σκοπός κάθε Γνώσης. Πραγματικών προβλημάτων και όχι μήντια produced. Και με τις λιγότερες δυνατές παρενέργειες.

    ReplyDelete
  178. Δεν νομίζω ότι χρησιμοποιώ ξύλινη γλώσσα.
    Στις μέρες μας υπάρχει υπάρχει μια αντιπαράθεση, πιστεύω θα προσφέρει περισσότερα αυτός που θα μπορέσει να ακούσει "βαθιά" τον αντίπαλο εξ' ου και το "καπιταλιστικό κουμμούνι".

    ReplyDelete
  179. Τεσπά, το VSM ΔΕΝ είναι πνευματική ιδιοκτησία του συγγραφέα, είναι η μεθοδολογική πρόταση του Stafford Beer, o Walker έγραψε απλώς ένα manual.

    Δεν γνωρίζεις μάλλον την έννοια του open source: είσαι ελέυθερος να το χρησιμοποιήσεις, τροποποιήσεις κλπ. ΑΛΛΑ ΟΧΙ να το οικειοποιηθείς: περί αυτόυ πρόκειται.
    Και τελικά, θες διάβασέ το, θες όχι :-)

    ReplyDelete
  180. Ένα σύνηθες χαρακτηριστικό της αριστερής σκέψης, ειδικά μετά το 90, είναι η εμμονή της στην ΘΕΜΕΛΙΑΚΗ αντίθεση (ανταγωνισμό ιδεολογικό)με το καπιταλισμό και τον "οικονομικό" φιλελευθερισμό (ενώ θεωρεί (!!) ότι μπορεί να εντάξει - απορροφήσει τον "κοινωνικό" φιλελευθερισμό, ειδικά η σοσιαλδημοκρατική μετεξέλιξη της Αριστερής σκέψης).

    Κάποιος που θεωρεί εαυτόν "αναρχικό σοσιαλιστή", μήπως θα ήταν χρήσιμο να μελετήσει εις βάθος το "liberal democracy"? To compare and contrast.

    Το κύριο κοινό μεταξύ Λένιν και φιλελευθερισμού είναι η κοινή απέχθεια για τα ιδιωτικά μονοπώλια, ολιγοπώλια και καρτέλ. Εκεί όμως σταματούν τα κοινά.

    Η δε αναρχία θα πρέπει να αποφασίσει αν αυτό που ζητά εξυπηρετεί το κοινό καλό τελικά. Διότι ό,τι ΤΕΛΙΚΑ, ΔΕΝ βλάπτει το κοινό καλό, μόνον αυτό μπορεί μέσα από τους νόμους να είναι ατομικό δικαίωμα. Αντίστοιχα δε, το κοινό καλό ή η αποφυγή του "κοινού κακού" δεν δικαιολογεί "Καιάδες".

    Σε συνθήκες ρευστότητας, η σημασία και αξία του Συντάγματος και των νόμων μεγαλώνει. Διότι αυτά είναι ο "μπούσουλας" του απλού πολίτη για το τι δεν είναι "κακό" για το σύνολο, και συνεπώς επιτρέπεται. Άντε να βρεις λύσεις στα σημερινά προβλήματα όταν το να κατέχεις την νομική πτυχή κάθε προβλήματος είναι μάλλον αδύνατο λόγω νομικού χάους (πιό σύνθετο και από το χάος του Σϋμπαντος, τελικά)! Είτε δεν λαμβάνεις υπόψη σου τους νόμους (και τότε καταργείς την έννοια της Πολιτείας και της Κοινωνίας και συμβάλλεις σε εκτροπές, "καουμπουσμός", για μένα απαράδεκτο), είτε παραμένεις εγκωνισμένος στην πολυνομία είτε ζητάς την απλούστευση του νομικού πλαισίου. Όχι όμως την κατάργηση του. Απόλυτη ελευθερία από τους άλλους ανθρώπους έχει κάποιος μόνος σε ένα νησί, χωρίς άλλους ανθρώ[που γύρω, τελικά. No man is an esland, no company is an island, no country or society or economy or system is an island. Except .....

    Το κύριο πρόβλημα του καπιταλισμού σήμερα είναι η εμμονή του σε Καλβινογενείς προεκτάσεις σε οικονομία, κοινωνία, κτλ. Αλλά και η ανάγκη πολλών Καθολικών πιστών να καταφύγουν στο ποτό ως μέσο "δικαιολόγησης" πράξεων (εν μέθει) που το catholic doctrine απαγορεύει.

    Η απο-Καλβινοποίηση του καπιταλισμού είναι ίσως ένα βασικό challenge για τις Καλβινιστικής παράδοσης και επιρροής χώρες και συστήματα, θεωρώ, παρότι "αμερικανάκι" κατά πολλούς.

    Ενώ ποιές είναι τελικά (by Webberian type comparison) οι ψυχολογικές επιρροές (brainwashing effects) της ΧΟ στις χώρες, κοινωνίες, οικονομίες της δικής της επιρροής? Ουσιαστικά, τελικά, σχετικά μικρή και υπερ-εμφανής σε σχέση με την πραγματική/ουσιαστική(όχι under the table)! Βλ. Πορτογαλία και Ιρλανδία π.χ.

    Όσο για τον καλβινισμό, δεν εργαζόμαστε "σκληρά" για αποπληρώσουμε το σιν Αδάμ και Εύας (αλλά ούτε και να μεγιστοποιήσουμε τα κέρδη εις βάρος άλλων παραμέτρων). Και αυτό το γερμανικό "άνγκστ"!! Αχ τον καημένο τον Λούθηρο! Αλλιώς την ξεκίνησε, αλλιώς το συνέχισε ο Κάλβιν (όχι ο σχεδιαστής, ο άλλο).

    Μπορεί να θέλει αλλαγές η Ελλάδα, αλλά και άλλοι δεν πάνε πίσω. Και αυτοί διαθέτουν πόρους για market based αμοιβή διανοουμένων. Άρα? Οι κάστορες που έχουν τελικά ποτάμια για να κάνουν φραγματα για βιοπορισμό?

    ReplyDelete
  181. Demosthenes said...
    "Σέβομαι απόλυτα το πνευματικό έργο όλων των άλλων. Ό,τι όμως δεν είναι ΣΑΦΩΣ "freeware" μου είναι "αχρηστο", διότι για να το αξιοποιήσω πρέπει να το πληρώσω".

    Και πως θα ζήσουμε εμείς οι συγγραφείς και οι δημιουργοί αν δεν μας πληρώνετε την πνευματική ιδιοκτησία μας; Αυτό το blog υπάρχει (ως freeware) μόνο και μόνο επειδή ο δημιουργός του εισπράττει εδώ και δεκαετίες αμοιβές για την πνευματική του εργασία. Θα μας κάνετε δημόσιους υπαλλήλους; (Πάει η δημιουργικότητα και η ελευθερία του λόγου).

    There is no such thing as a free lunch - πόσο μάλλον a free thought... Απορώ με όσους είναι υπέρ της κατάργησης των πνευματικών δικαιωμάτων - πως το φαντάζονται;

    ReplyDelete
  182. @ ΝΔ

    Σε ότι μπορεί να αφορά τα δικά μου σχόλια, είτε δεν αταλάβατε εσείς καλά είτε εγώ δεν κατάφερα να είμαι κατανοητός. Ας δεχθούμε το β'. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας στην απάντηση σας. Υπέρ σαφώς υπέρ της προστασίας των πνευματικών ιδιοκτησίας/δικαιωμάτων και ιδεολογικά αλλά και "συμφεροντολογικά" (για μένα). Γι' αυτό και παράγω το δικό μπυ έργο χωρίς να χρησιμοποιώ έργα άλλων.

    Ελλείψει εγχώριας αγοράς ιδεών όμως, για την οποία συμφωνούμε, τι "βιοποριστική" αξία έχουν τα πνευματικά έργα και τα δικαιώματα τους?

    ReplyDelete
  183. demosthenes said...
    Ελλείψει εγχώριας αγοράς ιδεών όμως, για την οποία συμφωνούμε, τι "βιοποριστική" αξία έχουν τα πνευματικά έργα και τα δικαιώματα τους?

    Αρκετή για να θρέφουν εμένα 15 γάτους και το blog. Αν βέβαια ζούσα σε αγγλοφωνο χώρα θα ήμουν πολυεκατομμυριούχος (με αναγωγή των πωλήσεων).

    Αλλά ας αφήσουμε εμένα - τι θα πει "παράγω το δικό μου έργο χωρίς να χρησιμοποιώ έργα άλλων". Όλη η τέχνη, η επιστήμη, η διανόηση είναι έργα συνέχειας. Ο καθένας βασίζεται στους άλλους και προχωράει. Με παρθενογένεση δημιουργείτε;

    Κι αν περιμένετε να περάσουν τα 70 χρόνια από τον θάνατο του δημιουργού για να γίνει το έργο του public domain έχετε χάσει το τραίνο!

    ReplyDelete
  184. @ ΝΔ

    "Με παρθενογένεση δημιουργείτε;"

    Όχι, αλλά με original thinking πάνω σε προβλήματα της εποχής, παρατηρώντας και αξιοποιώντας ως δεδομένα (facts) αυτά που είναι public domain μετά την παρέλευση 24 ωρών (news), και (όταν χρειάζεται) τόσο βασικές θεωρίες που έχουν καταστεί πλέον freeware είτε τις αγόρασα "ακριβά" μέσω των διδάκτρων των σπουδών μου. Αλλά και της πολυσχιδούς πρακτικής επαγγελματικής και βιωματικής εμπειρίας μου, πριν αποφασίσω να αλλάξω ρότα και να γίνω και εγώ "δημιουργός πνευματικού έργου" (και καταστραφώ οικονομικά λόγω της ανυπαρξίας "αγοράς ιδεών" για να βγω σε αυτήν να πουλήσω τα έργα μου, μην ων ήδη γνωστός (catch 22)) κατά τη ρήση/εκτίμηση "distributors" και "retailers" of knowledge in Greece). Το αν εσείς βιοπορίσατε δεν το ψέγω, παρά την ανυπαρξία 'η σχεδόν ανυπαρξία "αγοράς ιδεών" (δεν μιλώ μόνον για βιβλία ή κυρίως γι αυτά), το θαυμάζω.

    Άλλος δρόμος ο δικός μου, αν κατάλαβα, και ολίγον "αιρετικός" (aka "innnovative"??). Εγώ το 2003 ξεκίνησα, ουσιαστικά. Μέχρι να κτίσει δημόσιο προφίλ όμως για να έχουν τα έργα του απήχηση, σγα-σγα, το κόστος είναι υψηλό σε σχέση και με το αναμενόμενο έσοδο.

    Άρα εκτός Ελληνικής αγοράς μπορώ να δοκιμάσω, αφού άλλωστε το "προϊόν" μου μάλλον για Βρετανούς και Αμερικανούς "κάνει".

    Αν είναι να γίνω Δήμου για βιοπορίσω έστω στην Ελλάδα, τότε ο πήχυς είναι όντως πολύ ψηλά και επιλέγω σωστά την ξένες αγορές (ΣΣ. κομπλιμέντο είναι αυτό, για ΝΔ και το έργο του).

    ReplyDelete
  185. "Ημερολόγιο ήσυχο στον τοίχο, μια ημερομηνία και οι άγιοι σιωπηλοί, χλωμοί και αναμάρτητοι, σημειωμένοι μόνο με το μικρό τους όνομα, όπως τους φώναζε η μητέρα τους.
    Κύριε, κανείς δεν ήθελε να μεγαλώσει"

    (Τάσος Λειβαδίτης- Αγιότητα)

    Ήθελα να το γράψω εκείνες τις μέρες, αλλά θα λεγόταν ότι γράφω καλά λόγια για τον ΝΔ, που στα γραπτά του είναι αιώνια νέος. Το γράφω τώρα που δε θα το προσέξει κανείς.

    ReplyDelete

Note: Only a member of this blog may post a comment.