Monday, October 09, 2006

Είμεθα ΄Εθνος Αδιόριστον

Στις 21 Ιουνίου του 1998 (κρατούσα τότε μία στήλη στο Κυριακάτικο Έθνος) είχα δημοσιεύσει ένα κείμενο με τίτλο «Είμεθα Έθνος Αδιόριστον». Τότε ήταν πάλι εποχή αναταραχής στην παιδεία, με απεργίες εκπαιδευτικών – κυρίως των αδιόριστων καθηγητών και των αναπληρωτών.

Ξαφνικά τις τελευταίες μέρες άρχισαν να μου έρχονται email από δασκάλους και καθηγητές με σχόλια και αντιδράσεις στο προ οκταετίας κείμενό μου. Προφανώς, κάποιος το ξέθαψε και το αναδημοσίευσε κάπου (δεν βρήκα ακόμα που και πότε).

Ε λοιπόν το ξέθαψα κι εγώ και σας το παραθέτω:


Αγαπητοί συνάδελφοι (θα δείτε γιατί σας αποκαλώ έτσι...)

Την έκφραση «αδιόριστοι καθηγητές» την έχω ακούσει γύρω στις δύο χιλιάδες φορές τον τελευταίο καιρό. Κάπου γύρω στην 1960στή φορά με έκανε να αναπηδήσω. Κατάλαβα πως, στις δύο αυτές λέξεις, κρύβεται η ταυτότητα όλων μας.

Φυσικά, «αδιόριστοι καθηγητές» δεν υπάρχουν. Πρόκειται απλά για πτυχιούχους Ανωτάτων Σχολών που θα ήθελαν να διοριστούν. Που ελπίζουν κάποτε να γίνουν καθηγητές. Αλλά σήμερα δεν είναι καθηγητές - ούτε διορισμένοι, ούτε αδιόριστοι.

Με την ίδια λογική και εγώ είμαι αδιόριστος Διοικητής Κρατικής Τράπεζας, Πρόεδρος Οργανισμού, Καθηγητής Πανεπιστημίου και ό,τι άλλο επιθυμήσω. (Έχω τα τυπικά προσόντα).

Με την ίδια λογική όλοι οι απόφοιτοι - Λυκείου μέχρι ΑΕΙ - είναι αδιόριστοι Δημόσιοι Υπάλληλοι. Οι πτυχιούχοι ιατρικής αδιόριστοι Επιμελητές του ΕΣΥ. Όλοι κατά βάθος ελπίζουν να προσληφθούν. Αλλά δεν μπορούν να αυτοαποκαλούνται «αδιόριστος τμηματάρχης Β'»!

Όταν οι νυν «αδιόριστοι καθηγητές» αποφάσισαν να σπουδάσουν φιλολογία, φυσική, θεολογία, είχαν άραγε την σιγουριά ότι θα διοριστούν; Είχαν κάνει κάποια προκαταρκτική συμφωνία; Τότε, πού θεμελιώνουν την απαίτηση και την ονομασία τους;

Μα που αλλού παρά στην ενδόμυχη πεποίθηση κάθε Έλληνα ότι το κράτος, η κοινωνία, ο κόσμος όλος, μας χρωστάει. Ότι και μόνο διότι υπάρχουμε, δικαιούμεθα να σιτιζόμαστε στο Πρυτανείο. Άσε πια αν έχουμε πάρει και ένα πτυχίο. Τότε το δικαίωμά μας είναι απαρασάλευτο.

O κόσμος όλος μας χρωστάει... Έτσι νιώθουμε και στις διεθνείς μας σχέσεις. Περιμένουμε κι από εκεί ένα «διορισμό», μία επιβεβαίωση. Περιμένουμε πάντα κάτι από τους άλλους – χωρίς να σκεπτόμαστε τι πρέπει να κάνουμε εμείς. Κι επειδή κανείς δεν μας χαρίζεται, αισθανόμαστε αδικημένοι, ριγμένοι, προδομένοι.

Είμαστε όλοι, μόνιμα, υπαρξιακά, αθεράπευτα, αδιόριστοι. Να από που ξεκινάει η αξίωση του κάθε Έλληνα υπηκόου. Να γιατί δεν μας φαίνεται περίεργη η έκφραση «αδιόριστοι καθηγητές».

Και δεν μιλάω για τους αναπληρωτές (αυτοί είναι οι μόνοι που έχουν δίκιο). Μιλάω για όλους τους άλλους, που ζώντας σε έθνος ανάδελφον, αδιόριστον (και αόριστον) μεταβάλλουν αδιαμαρτύρητα την επιθυμία τους σε αξίωση.

270 comments:

  1. Καλημέρα!

    Από τα κείμενα που πραγματικά περίμενα να δω!

    ReplyDelete
  2. Είναι ένα από τα καλύτερα κείμενα - δείχνει το αυτονόητο που επειδή μένει 'σκεπασμένο' και θεωρούμε αυτονόητο το αντίθετό του, χτυπάει περισσότερο.

    ReplyDelete
  3. Μα αφού το όνειρο κάθε Έλληνα γονιού είναι να διοριστεί το "βλαστάρι" του στο Δημόσιο, να αποκατασταθεί, και όχι να κάνει κάτι στο οποίο αρέσει στο παιδί τουκαι που ίσως έχει και έφεση

    ReplyDelete
  4. Σωστός ο γάτος !!!

    ReplyDelete
  5. :-))

    Αλήθειες....

    Στην επιλογή κάποιου Πανεπιστημιακού τμήματος, αυτό που φαίνεται να παίζει κυρίαρχο ρόλο είναι, η στάση του ΑΣΕΠ απέναντι τους αποφοίτους του.

    Αν π.χ. με το πτυχίο αυτού του τμήματος θεωρούμαι από το ΑΣΕΠ ΠΕ19 (Πληροφορικός), είναι καλό τμήμα και το επιλέγω. Αλλιώς, πάμε γι' άλλα.

    Το τι θα μάθω, είναι άσχετο.
    Και καλά, (σ' αυτή τη φάση) οι πληροφορικοί, είναι χρειαζούμενοι παντού. Οι Φυσικοί, Χημικοί, Βιολόγοι κλπ.;;; Πόσοι μπορούν να απορροφηθούν από τον ιδιωτικό τομέα;

    Είμεθα έθνος επιστημόνων (!!!).

    Άρα, δεν είναι μόνο η μανία του διορισμού. Είναι και η τάση "να έχεις πτυχίο" κι όποιο θέλει ας είναι...

    ReplyDelete
  6. Συμφωνώ με το κείμενο σας και το κείμενο αυτό δεν παύει να είναι έξυπνο. Αλλά υπάρχει και μια πραγματικότητα στην Ελλάδα: Υπάρχει μεγάλη ανεργία.

    Ποιος φταίει για αυτό; Φταίνε τα νέα παιδιά και οι οικογένειες τους που π΄νε και σπουδάζουν ότι πιο άκυρο μπορεί να υπάρχει σε σχέση με τα ενδιαφέροντα τους. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο: Πολλοί δεν έχουν καν ενδιαφέροντα.

    Ακόμα όμως και αυτοί που θέλουν να κάυουν αυτό στην ζωή τους και το έχουν αποφασίσει, συνήθως πιάνονται κορόιδα. Για παράδειγμα, υπάρχει ένα έθιμο : Όσοι νέεοι γράφουν απο "τρέλα" σε μια τοπική εφημερίδα, να μην πληρώνονται.

    Σπάσιμο. Πρωί πρωί!

    ReplyDelete
  7. Από την άλλη, δεν είναι κάποιοι που έχουν πετύχει στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ και παραμένουν εκτός;
    Αυτοί, δεν είναι αδιόριστοι;

    ReplyDelete
  8. Πολύ εύστοχο κείμενο!
    Αλήθεια, η νοοτροπία αυτή πως μπορεί να αλλάξει?
    Ποτε θα "μεγαλώσουμε" ως έθνος?

    ReplyDelete
  9. "Οποιος δεν μπορεί να πράξει γίνεται δάσκαλος, και όποιος δεν μπορεί να διδάξει, πρυτανεύει..."

    Ημιτελής(δεν την θυμάμαι καλά) μετάφραση ρητού του αθεράπευτα σατιρικού Γούντι Άλλεν.

    Συμπληρώνω: "...και δυστυχώς όχι επί της λογικής του!"

    Οποιος δεν μπορεί να βρει μαθητές, ίσως πρέπει να αναλογιστεί την περίπτωση της επάρκειας προσωπικού του κλάδου του! Αυτόδιοριζόμενος δάσκαλος, είναι μόνο αυτός που εαυτόν διδάσκει...

    Υ.Γ: Ε, ρε μαθητικές κακίες που θα "αναδυθούν" σήμερα στην ταραγμένη επιφάνεια των "φουρτουνιασμένων" μαθητικών μας αναμνήσεων...

    ReplyDelete
  10. heinz και βέβαια όσοι έχουν πετύχει στο ΑΣΕΠ είναι αδιόριστοι.

    "Είναι και η τάση "να έχεις πτυχίο" κι όποιο θέλει ας είναι..."

    Εδώ είναι το κοινωνικό μας κόμπλεξ. Υπάρχει φοβερός επαγγελματικός ρατσισμός. Κανένανς γονιός δεν θέλει το παιδί του να κάνει χειρωνακτική εργασία κι ας βγάζει περισσότερα από τον επιστήμονα. (Όταν δούλευα στην διαφήμιση η μάνα μου ντρεπόταν να πει ότι είμαι διαφημιστής).

    ReplyDelete
  11. Πολύ καλά τα λέτε.Τελικά όμως η λογική ειναι "ειδος" εν ανεπαρκεία.Δεν εξηγείται διαφορετικά το χάιδεμα αυτιών, από τόσο πολλούς, σε τόσο πολλούς.

    ReplyDelete
  12. Μια μικρή ένσταση, αλλά αποκαλύπτική της γενικής παθογένειας (που βεβαίως δεν αφορά μόνο τους αδιόριστους καθηγητές)

    ΝΔ said...
    «Όταν οι νυν «αδιόριστοι καθηγητές» αποφάσισαν να σπουδάσουν φιλολογία, φυσική, θεολογία, είχαν άραγε την σιγουριά ότι θα διοριστούν; Είχαν κάνει κάποια προκαταρκτική συμφωνία; Τότε, πού θεμελιώνουν την απαίτηση και την ονομασία τους;»

    Ναι, υπάρχει μια άτυπη προκαταρκτική συμφωνία με την πολιτεία η οποία, μονομερώς, όχι μόνο αυξάνει τον αριθμό των φοιτητών στις αποκαλούμενες «καθηγητικές» σχολές (και γιατί αποκαλούνται έτσι, παρακαλώ;) αλλά και τον αριθμό των σχολών των ίδιων! Και αφού η πολιτεία αναγνωρίζει σ' αυτά τα πανεπιστημιακά τμήματα ως κατ' εξοχήν επαγγελματική διέξοδο το επάγγελμα του καθηγητή της Β/βάθμιας εκαπαίδευσης, εύλογος και χαρακτηρισμός και τα αιτήματα των «αδιόριστων» καθηγητών!

    Ας μην μπούμε στη συζήτηση περί φροντιστηρίων, ιδιωτικών σχολέιων κλπ. Αφ' ενός τα ιδιωτικά σχολεία είναι ελάχιστα (να μην αναφέρουμε και τους μεσαιωνικούς όρους εργασίας των καθηγητών - ωρομίσθιοι ως επί το πλείστον), αφ' ετέρου είναι η ίδια η πολιτεία που «δημιούργησε» την ανάγκη του φροντιστηρίου ακριβώς για ν' ανασχέσει την εντεινόμενη πίεση.

    ReplyDelete
  13. ρουσφέτι το [rusféti] O44 : χαριστική παροχή ή εξυπηρέτηση, που προσφέρει πολιτικός σε κάποιους με αντάλλαγμα την εύνοιά τους, την υποστήριξή τους ή πολιτικό, οικονομικό κτλ. όφελος: Προεκλογικά ρουσφέτια. Διορίστηκε με ~. || χάρη, εκδούλευση παράτυπη. [τουρκ. rüşvet]

    Από το λεξικό Τριανταφυλλίδη

    ReplyDelete
  14. Καλημέρα από το σκοτεινά πρωινό Montreal..(7 ώρες πίσω. Άλλοι ξυπνήσανε και άλλοι πάνε για ύπνο). Νίκο το είχα διαβάσει αυτό σου το κείμενο και παλιότερα και το είχα διαδώσει αρκούντως (σε πλάγιο λόγο).. Έχω εν τω μεταξύ την εντύπωση πως η πιο διάσημη ιστοσελίδα στις τάξεις των Ελλήνων 25-40 ετών είναι το www.diorismos.gr! Όταν είδα τυχαία προ καιρού κάποιον φίλο μου να τη "συμβουλεύεται" σε θυμήθηκα! Καλή μέρα σε όλους σας! Αδιόριστοι!!

    ReplyDelete
  15. Από όλο το χάλι του δημοσίου τομέα, το πιο λυπηρό είναι η δίψα της πλειοψηφίας των ελλήνων να διοριστούν σε αυτό (και για αυτό υπάρχουν οι ακραίες/παράλογες αντιδράσεις τους σε περίπτωση αποτυχίας).
    Δείχνει ιλαρή νοοτροπία που δύσκολα αλλάζει...

    ReplyDelete
  16. Κύριε Δήμου
    καλημέρα σας
    όπως πάντα ( σχεδόν ) παρουσιάζεται μια εύστοχη και ολοκληρωμένη εικόνα της νεοελληνικής πραγματικότητας .
    Δυστυχώς έχετε απόλυτο δίκιο ,
    Ολοι περιμένουν να τραφούν ( και να παρατραφούν μάλιστα ) απο τον δημόσιο κορβανά .
    Που ο καυμένος αφ ενός μεν έχει μικρές δυνατότητες ( ελλαδίτσα γαρ το υποκοριστικό δεν είναι απαξιωτικό αλλα δηλώνει το μέγεθος ) αφ ετέρου και αυτές που έχει προλαβαίνουν οι αετονύχηδες με τις ευλογίες του να τις ξεκοκαλίζουν .
    Γι αυτό απο ανταγωνισμό κλπ πάμε καλά .

    ReplyDelete
  17. Ο κομπλεξισμός αυτός είναι που καταδιώκει τους νέους οι οποίοι δεν είναι λίγες οι φορές που μετανιώνουν τις σπουδές τους και μετά τρέχουν και δε φτάνουν...

    Έχω άλλωστε πολλά τέτοια παραδείγματα ειδικά απο το πρώτο μου πτυχίο στη Ελλάδα, στον κλάδο της πλήροφορικής... Ένα σωρό παιδιά που αγόρασαν υπολογιστή μόνο και μόνο επείδη πέρασαν στη σχολή... Αν είναι ποτέ δυνατόν!Πέρασαν σε μια σχολή που μας πήραν τα αυτιά πως είναι το μέλλον και κανείς δε μίλησε ποτέ σε αυτά τα παιδιά για την ανεργία, την εκμετάλευση και τους μισθούς. Για κατί καλό το ΑΕΙ αλλά πιο φθηνό το ΤΕΙ, έτσι σκέφτεται ο Έλλην εργοδότης.

    Κι επειδή σήμερα παρίσταμαι στην ορκομωσία μου, μετά από καποια χρόνια καθυστέρησης, πραγματικά οι φάτσες που βλέπω γύρω μου δεν είναι και οι πιο χαρούμενες...

    "Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα"...

    ReplyDelete
  18. Νίκο, ξέρω ακριβώς τι εννοείς. Και επειδή πίστευα ότι το Δημόσιο δεν ευνοεί τις πρωτοβουλίες και τα ανήσυχα πνεύματα, όταν απολύθηκα από το στρατό το 1979 έκανα μια ευχή - να πουλήσω λεμόνια αλλά να μη γίνω καθηγητής στο δημόσιο. Μετά μάλιστα από ένα δοκιμαστικό μάθημα σε ένα φροντιστήριο στην Ηλιούπολη αποφάσισα πως ούτε σε ιδιωτικό θα γινόμουν καθηγητής. Έδωσα βέβαια κάποια ιδιαίτερα (με επιτυχία νομίζω) και αργότερα στις Βρυξέλλες δίδαξα με επιτυχία το κοινοτικό σύστημα τεκμηρίωσης του κοινοτικού δικαίου (το πάλε ποτέ Celex που σήμερα έχει γίνει Eur-Lex).

    Δυστυχώς, το 1981-82 διαπίστωσα πως και για μια καριέρα στον τότε ημερήσιο τύπο έπρεπε να έχω κομματική «ταυτότητα», κάτι που επίσης δεν μου άρεσε. Έτσι, αφού έδωσα εξετάσεις, βρέθηκα το 1984 στις Βρυξέλλες, συνεπαρμένος από το όνειρο της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και καθόλου από την προοπτική διορισμού. Βέβαια διαπιστώνω ότι, ενώ στην αρχή τα πράγματα ήταν πολύ καλά, και είχα την ευκαιρία να συμβάλω αποφασιστικά στο όνειρο αυτό, σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει.

    Προσωπικά νομίζω πως υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων, όσον αφορά την καθημερινή μας εργασιακή συμπεριφορά: οι υπάλληλοι, οι πολιτικοί και οι ηγέτες. Το πρόβλημα ανακύπτει όταν κάποιος που έχει την προσωπικότητα του υπαλλήλου προσπαθεί να το παίξει πολιτικός ή το αντίθετο. Και το χειρότερο, όταν μερικοί υπάλληλοι πείθουν κάποιον υπάλληλο ή πολιτικό ότι είναι ηγέτης, προφανώς γιατί έτσι εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντά τους.

    Μόνον όταν οι πραγματικοί ηγέτες αποφασίσουν να συμπεριφερθούν ως ηγέτες και όχι ως υπάλληλοι ή ως πολιτικοί, υπάρχει κάποια ελπίδα να πάψουμε να επιζητούμε τον συλλογικό μας διορισμό και να αποαφασίσουμε να επιζητήσουμε την θέση που μας αξίζει. Ίσως τότε και η Ελλάδα να τα πάει καλύτερα ως χώρα.

    ReplyDelete
  19. Ηθελα να'ξερα τι λενε στα mail οι δασκαλοι και καθηγητες.

    ReplyDelete
  20. @heinz
    “δεν είναι κάποιοι που έχουν πετύχει στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ και παραμένουν εκτός;
    Αυτοί, δεν είναι αδιόριστοι;”

    Δεν γίνεται να έχεις «πετύχει» στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ και να μην έχεις διοριστεί. Η λογική του ΑΣΕΠ είναι: χρειάζεται να καλύψω 100 θέσεις και διενεργώ εξετάσεις για να βρω τους 100 καλύτερους. Επίσης ορίζει και μια βάση που αν δεν την περάσουν οι υποψήφιοι δεν προσλαμβάνονται, ακόμα και αν δεν έχουν συμπληρωθεί οι θέσεις.
    Στην υπέρβαση αυτής της βάσης πατάνε πολλοί και θεωρούν εαυτούς επιτυχόντες, κάτι που φυσικά δεν ισχύει.

    ReplyDelete
  21. Μεχρι & τη δικτατορια,υπηρχε ενα βλακωδες ιδεολογικο firewall " εθνικοφροσυνης " εναντιον κομμουνιστικων/σοσιαλιστικων "οραματων" . Μετα το '74,εσπασε το φραγμα,ξεχυθηκαν οι ιδεες περι καλου Δημοσιου & κακου Ιδιωτικου τομεα,εναντιον πλουσιων & πλουτου & ο διορισμος στο Δημοσιο αναδειχθηκε ως ιδεωδες του επιζητουμενου σοσιαλισμου. Ο στραγγαλισμος του Ι.Τ φερνει μισθους πεινας & κακες συνθηκες εργασιας,οπότε το Δημοσιο φανταζει & σημερα ενα Ψ/κωσταινικο safe heaven. Λυση ? Η ιδιωτικοποιηση του Δημοσιου. Οσο για την απεργια & τα ημεηλ,εκπορευονται απο τον υποκοσμο των κομμουνιστων,αγαπητικων Μπρεζνιεφ,Μιλοσεβιτς,Οτσαλαν,Χεζομπολλαχ. Η συμμετοχη στην απεργια ολο & μικραινει. Οσο ξημερωνει / το μεσαιο συρρικνωνει...Θα παρουν & αυτοι ο,τι πηραν οι " ναυτεργατες ".

    ReplyDelete
  22. Και σε δέκα και σε είκοσι χρόνια φοβάμαι πως πάλι επίκαιρο θα είναι το κείμενο!

    ReplyDelete
  23. @κ.Δήμου,

    "Όταν δούλευα στην διαφήμιση η μάνα μου ντρεπόταν να πει ότι είμαι διαφημιστής"

    Να γιατί υποβαθμίστηκε η τέχνη, το μεράκι και η δημιουργικότητα στη διαφήμιση, γιατί έγινε must, και ως εκ τούτου trend και in, φαινόμενο της "αχαλίνωτης", και όχι απλά ελεύθερης, αγοράς.

    Και ερωτώ: "Μήπως το 99,9% αυτών των "απροσδιόριστα αδιόριστων" σπούδαζαν καλοθεσίτες του Δημοσίου;"

    Αλλάζοντας την γνωστή φράση ταινίας του Περάκη: "Στον κορεσμό θέσεων της ελεύθερης αγοράς, και επιστήμονας να είσαι, σκατά θα καθαρίσεις!"

    Εμείς μαζόχες είμαστε που δηλώνουμε, μετά πόνου(και παραπόνου), άνεργοι και ημιαπασχολούμενοι, κύριε καθηγητά;

    ReplyDelete
  24. Reactor 69 το πρόβλημα image της διαφήμισης υπήρχε έντονα στις δεκαετίες 60 και 70 - και όχι μόνο στην Ελλάδα. Θυμίζω τον τίτλο του μπεστ σελλερ του πιο επιτυχημένου Γάλλου διαφημιστή J. Seguela:

    "Πες τε στην μητέρα μου πως είμαι πιανίστας σε μπουρδέλο - αλλά μη της πειτε πως εργάζομαι στην διαφήμιση".

    Μετά το 80 (κι αφού έφυγα) άλλαξαν τα πράγματα.

    ReplyDelete
  25. skoumas said...
    Αλλά υπάρχει και μια πραγματικότητα στην Ελλάδα: Υπάρχει μεγάλη ανεργία.

    Όπως όλα τα πράγματα στην Ελλάδα και η ανεργία είναι ασαφές μέγεθος.

    (Π. χ. διάβαζα προχθές ότι έχουμε τις λιγότερες αυτοκτονίες στην Ευρώπη - και διάφορες μεταφυσικές εξηγήσεις για το θέμα. Πως αλλιώς όμως αφού δεν τις δηλώνουμε...)

    Στην ανεργία δεν περιλαμβάνονται αυτοί που κάνουν μαύρη εργασία (μεγάλο ποσοστό). Οπότε το νούμερο μπορεί να μην είναι 8.8 αλλά 6...

    Σωστό είναι παράλληλα πως υπάρχουν πολλά κενά σε ειδικευμένα στελέχη.
    α) διότι όλοι θέλουν
    "αξιοπρεπείς " εργασίες
    β) άρα εξακολουθούν να σπουδάζουν μηχανικοί, αρχιτέκτονες και γιατροί (που τώρα περιμένουν μέχρι και 12 χρόνια για να αρχίσουν ειδικότητα).

    ReplyDelete
  26. :-)

    Κι η μάνα μου ντρεπόταν να πει πως είμαι μουσικός!

    Ενώ "πανεπιστημιακός" ε; Το λέει και το ξαναλέει. Όταν τη ρώτησα,

    - "Δε μου λες ρε μάνα, άμα σε ρωτήσουνε τι ακριβώς κάνω, ξέρεις να πεις;", έμεινε άλαλη....

    ReplyDelete
  27. ...Και μου έχει λείψει η μουσική...

    ReplyDelete
  28. Zoros said...
    "Δεν γίνεται να έχεις «πετύχει» στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ και να μην έχεις διοριστεί".

    Κι όμως, γίνεται. Πριν από καιρό είχα ακούσει για κάτι καθηγητές μουσικών γυμνασίων που πέτυχαν το 1998 κι ακόμα περιμένουν να διοριστούν!

    ReplyDelete
  29. Ωραία τα "μικρά" θέματα, οι "στιγμές"... Αναποφάσιστος Ζυγός... (για την αστρολογία αλήθεια θα γράψετε τίποτα; Θραύση θα κάνει!)

    ReplyDelete
  30. Reactor69 said...
    "Οποιος δεν μπορεί να πράξει γίνεται δάσκαλος, και όποιος δεν μπορεί να διδάξει, πρυτανεύει..."

    Ημιτελής(δεν την θυμάμαι καλά) μετάφραση ρητού του αθεράπευτα σατιρικού Γούντι Άλλεν.


    Για την ακρίβεια ο Γούντι άλλεν είχε πεί:
    "Those who can do. Those who can't do, teach. And those who can't teach, teach gym."

    Και σε ελεύθερη μετάφραση και συμπληρωμένο:

    Όποιος μπορεί, ζει. Όποιος δεν μπορεί, διδάσκει. Κι όποιος δεν μπορεί ούτε να διδάξει, διδάσκει γυμναστική.
    (Κι όποιος δεν μπορεί ούτε να διδάξει γυμναστική, πολιτεύεται).
    ;)

    ReplyDelete
  31. Μερικοί σε λίγο θα μας πουν ότι όλοι όσοι δουλεύουν στο δημόσιο έκαναν το όνειρο τους πραγματικότητα.Πολλοί άλλα όνειρα είχαν όταν σπούδαζαν, άλλοι αναγκάστηκαν αφού το αντικείμενο των σπουδών τους δεν τους άφηνε και πολλές επιλογές κοκ...

    ReplyDelete
  32. synas said...
    "Ωραία τα "μικρά" θέματα, οι "στιγμές"... Αναποφάσιστος Ζυγός... (για την αστρολογία αλήθεια θα γράψετε τίποτα; Θραύση θα κάνει!)"

    Α, ναι - οι στιγμές. Τελικά είναι πολύ δύσκολη δουλειά. Να τις συλλάβεις, να τις καταγράψεις... Εκτός αν κάνεις μπλα-μπλα.

    Μπράβο, καλή ιδέα η αστρολογία. Καταχωρήθηκε.

    ReplyDelete
  33. ή μου τα κεκτημένα τάρρατε!

    Εδώ είχαμε και πρωθυπουργούς εν αναμονή να μην έχουμε καθηγητές και δασκάλους;

    Μήπως το επάγγελμα του καθηγητή δασκάλου δεν είναι το πιο περιζήτητο επάγγελμα, γιατί άραγε;

    ReplyDelete
  34. Ψυχραιμία !!!
    Οι εύκολες γενικεύσεις οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε ανακριβή και αναξιόπιστα συμπεράσματα.
    Ο δημόσιος υπάλληλος, του εκπαιδευτικού μη εξαιρουμένου, καταλαμβάνεται με τον καιρό από την ασθένεια της λεγόμενης "δημοσ/κής αποχαύνωσης", αλλά ...δε φταίει και τούτο διότι:
    *Ουδέποτε αξιολογείται με έγκυρο και σοβαρό τρόπο και ουδέποτε οι αποδοχές του συνδέονται με τα προσόντα και τις ικανότητές του.
    *Βασανίζεται και εξευτελίζεται από την ημετεροκρατία και την κομματοκρατία σε όλη του την καριέρα.
    *Δεν του δίδονται κίνητρα για επίτευξη στόχων και ποιοτικής εργασίας
    *Το σύνηθες είναι να βλέπει απίστευτους βλάκες να το παίζουν προϊστάμενοι, επειδή τυγχάνει να είναι κομματικοί εγκάθετοι.
    Φυσική συνέπεια των παραπάνω είναι η πνευματική-ψυχική παραίτηση και η μεταμόρφωσή του σε άπραγο, άβουλο και αδιάφορο μοχλό!
    Το εξωφρενικό είναι ότι για όλα αυτά δεν ευθύνεται τόσο ο ίδιος όσο η εκάστοτε πολιτική ηγεσία, η οποία δεν αντιλαμβάνεται ούτε και θα αντιληφθεί ποτέ ότι είναι θέσει παιδαγωγικός ο ρόλος της.
    Το κακό θα διαιωνίζεται όσο λείπουν οι πραγματικοί ηγέτες και οι πραγματικοί πολιτικοί. Κάποιος είχε προσφυώς πει ότι η διαφορά ανάμεσα στον πολιτικό και τον πολιτικάντη είναι ότι ο μεν πολιτικός πράττει για την επόμενη γενιά, ενώ ο πολιτικάντης για την εξασφάλιση της επόμενης τετραετίας!
    Και , τελικά, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι όταν ο έλληνας βρεθεί σε διαφορετικό πλαίσιο (άλλη χώρα) μεγαλουργεί είτε ως επιχειρηματίας είτε ως υπάλληλος!

    ReplyDelete
  35. Στην Ιδεα του Διορισμού συμφωνει
    και Δεξια και Αριστερα
    στην Ελλαδα....

    :)
    ..................


    Σχετικα με το μισθολογικο και τους δασκαλους σε συγκριση με την Ευρωπη ενα καλο μαθηματικο post απο το
    Μαυρο Προβατο

    ReplyDelete
  36. Όπως είπα, το κείμενο περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο το αυτονόητο. Επιτρέψτε μου όμως να πω και την αντίθετη άποψη (ακόμα και τα αυτονόητα την έχουν).

    Εργάζομαι σε μεγάλη εταιρία που ανήκει στο δημόσιο. Όχι σαν ‘μόνιμος’ ή ‘διορισμένος’ αλλά σε μια (σκόπιμα) νεφελώδη κατάσταση. Όταν λοιπόν πρωτομπήκα (πριν πέντε χρόνια περίπου) δούλευα με όλο τον ενθουσιασμό του νέου. Ερχόμουν πρώτος (πριν καν αρχίσει το ωράριό μου) και έφευγα τελευταίος. Έκανα προτάσεις, άλλαζα διάφορα πράγματα – για παράδειγμα το site, που όταν ήρθα δεν βλεπόταν και (με όλη μου τη μετριοφροσύνη) μετά από ένα-δυο μήνες μας έπαιρναν τηλέφωνο να μας συγχαρούν γι αυτό.

    Οι πρώτες αντιδράσεις ήρθαν από εργαζομένους, που πίστεψαν ότι πάω να τους φάω τη δουλειά ή ότι κακώς μπαίνω στα χωράφια τους. Είχα εσωτερικό σαμποτάζ και τηλεφωνικά σιχτίρια στις εννιά το βράδυ, χωρίς λόγο και αφορμή. Η μεγάλη απογοήτευση, όμως, ήρθε από τη διοίκηση. Κάποτε ένας συνεργάτης είπε μπροστά στον αντιπρόεδρο ότι είμαι συνέχεια εκεί. Για να ακούσω τον αντιπρόεδρο να απαντά «και ποιος τον κρατά; Αν θέλει ας φύγει.»

    Προσβλήθηκα βαθιά. Και σκεφτόμουν ότι με ελάχιστη επιχειρηματική οξυδέρκεια, κάποιον που εργάζεται περισσότερο, αν δεν τον ενθαρρύνεις να συνεχίσει, τουλάχιστον δεν τον αποθαρρύνεις. Αυτός ο άνθρωπος – πραγματικά ανίκανος για οτιδήποτε πέραν του κομματικού στελέχους - πυροβολούσε την εταιρία που υποτίθεται ότι προάσπιζε τα συμφέροντά της!

    Αυτή η συμπεριφορά των διορισμένων από την κυβέρνηση σε θέσεις εξουσίας (ναι, και οι πρόεδροι «διορισμένοι» είναι), η αδιαφορία και η απαξίωση για την όποια εξέλιξη ή τον αφοσιωμένο εργαζόμενο, είναι που με έκανε να θέλω να δώσω ένα ελάχιστο input με σκοπό ένα ελάχιστο output. Ακροβατώ πλέον μεταξύ αυτής της τάσης και πραγματικής εργασίας. Μια πρόκληση παραμένει πρόκληση, αλλά δεν θυσιάζω όπως παλιά ρεπό στο σπίτι για τη δουλειά (ακόμα και αν το θέλω, σταματώ τον εαυτό μου).

    Και ο ‘αδιόριστος’ του κειμένου, σ’ αυτό το ‘ελάχιστο input – ελάχιστο output’ αποβλέπει. Υπάρχει ένα περιρρέον σύστημα σκέψης που δημιουργεί τέτοιους ανθρώπους, ή – εάν δεν έχουν το μικρόβιο – τους το μεταδίδει.

    Σημ. Το ίδιο ισχύει και για τη συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς. Δεν βλέπω ούτε την ίδια θέρμη ούτε την ίδια συχνότητα σχολίων εναντίον των ιθυνόντων. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο Υπουργείο αλλά στην ισχύ των διευθυντών, στη επιθεώρηση εκπαίδευσης, στα ευρωπαϊκά προγράμματα που καρπώνονται πάντα οι ίδιοι, η παντελής έλλειψη εσωτερικού ελέγχου και αξιολόγησης. Μόνιμο πρόβλημα των εκπαιδευτικών: απουσία εξέλιξης. Για βάλτε τον εαυτό σας στη θέση τους… Πώς θα αντιδρούσατε και πως θα διαμορφωνόσασταν σαν άνθρωποι και εργαζόμενοι με δεδομένο την… «απουσία εξέλιξης»;

    ReplyDelete
  37. @Vrennus

    said@Δευ Οκτ 09, 10:31:50 πμ:

    Καθώς θα έπρεπε να αντιγράψω όλο το κείμενό σου, έβαλα μόνο τον χρονοπροσδιορισμό.

    Ο χαρακτηρισμός "άτυπη" περί συμφωνίας με το δημόσιο, και δη με το ελληνικό, είναι, όπως λέει κι ο Έκο, γυμνό όνομα. Οι "καθηγητικές" σχολές είναι "αυτοαποκαλούμενες" έτσι, άρα υποπίπτουν στην ίδια "λούμπα" με τον "αδιόριστο" που επεσήμανε ο κ.Δήμου. Τέλος, οι επίδοξοι καλοθεσίτες και οι υπερπροστατευτικοί Ελληνες γονείς μας αναγνωρίζουν τις "καθηγητικές" σχολές ως "κατ' εξοχήν επαγγελματική διέξοδο το επάγγελμα του καθηγητή της Β/βάθμιας εκαπαίδευσης", η πολιτεία πουθενά επισήμως.

    ReplyDelete
  38. yannis h: Ξέρω αυτά που περιγράφεις από πολλές δημόσιες υπηρεσίες. Έχεις απόλυτα δικιο! Κανένα κίνητρο για να κάνεις κάτι καλύτερο, προάγονται όλοι με την επετηρίδα, αλλάζουν οι (κομματικοί) προϊστάμενοι και βρίσκεσαι ξαφνικά κάτω από κάποιον που ούτε κλητήρα δεν θα τον διόριζες...

    ReplyDelete
  39. Να προσθέσω και τους δήμους ή τέλος πάντων τους υποψήφιους δημάρχους “Να μας δώσει η πολιτεία αυτά που μας χρωστάει” λένε όλοι μα όλοι μιας και έχουν την τιμητική τους αυτή την περίοδο.

    Χθες βράδυ με είχε πιάσει μία κρίση αποτυχίας: ένιωθα πως πρέπει να είμαι ο μόνος κάτοικος αυτής της χώρας που δε μου χρωστάει το κράτος, όχι απαραίτητα μία θεσούλα στο δημόσια, αλλά ούτε επιδότηση, μπλογγαρίσματος ας πούμε. Αυτό νομίζω πως είναι ο ορισμός της αποτυχίας στην εποχή μας.

    ReplyDelete
  40. Εντάξει , είναι και λίγο εύκολη λεία οι Δημόσιοι Υπάλληλοι. Και φταίνε και αυτοι γι αυτό...Εγώ (ως δημόσιος υπαλληλος) τρέμω όταν εχω να αντιμετωπίσω δημόσιο υπαλληλο.(Εφορία, Ασφ.Ταμείο, συντάξεις κλπ.)
    Ομως, για να εχουμε δημόσιους εκπαιδευτικούς, πρέπει να υπάρχει δημόσια παιδεία. Νομίζετε οτι υπάρχει;

    ReplyDelete
  41. @yannis h,

    Όσον αφορά το πρώτο κομμάτι του σχολίου σου, το έχω ζήσει εργαζόμενος και σε ιδιωτική εταιρία, όπου η εργασία(παρότι δεν ήταν και ιδιαίτερα δημιουργική), κατέληξε να γίνει δουλειά. Οσο για το δημόσιο, η κατάσταση για τον συνειδητοποιημένο εργαζόμενο πρέπει να φαντάζει σουρεαλιστική. Η Δίκη του Κάφκα, η καταδίκη του Τρικούπη...



    "Το ίδιο ισχύει και για τη συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς. Δεν βλέπω ούτε την ίδια θέρμη ούτε την ίδια συχνότητα σχολίων εναντίον των ιθυνόντων."

    Αν μιλάς για τον διορισμό, αποκλειστικά υπαίτιοι είναι οι εκπαιδευτικοί. Ηξεραν την κατάσταση στον κλάδο και καμιά κυβέρνηση δεν είχε το δικαίωμα, αλλά ούτε και την υποχρέωση, να τους απαγορεύσει την επιλογή των καθηγητικών σχολών.
    Εαν μιλάς για την ποιότητα της παιδείας ως τμήμα του Δημοσίου, οι καλοθεσίτες εκπαιδευτικοί, που προανέφερα, φέρουν μεγάλη ευθύνη για την κατάσταση. Είναι, κυρίως, αυτοί που περιμένουν τις κυβερνήσεις ως τρένα ταχείας και ασφαλούς πρόσληψης. Είναι οι ίδιοι που περνούν αναξιοκρατικά από το, διάτρυτο πλέον επί Ν.Δ, ΑΣΕΠ. Είναι οι ίδιοι που διδάσκουν τα παιδιά και τους αυριανούς πολίτες, ως "multimedia βιβλία" και όχι ως ενεργοί επιστήμονες.

    Υ.Γ@Ζοφερός Μεσαίωνας: Εχεις δίκιο, το είχα δει στα ρητά του Ε και κατά πως φαίνεται, είχα προσθέσει το "πρυτανεύουν", στην κατάσταση των Ελληνικών πανεπιστημίων πάντως μια χαρά κόλλαγε και κολλάει. Οταν επέστρεψε ο Καραθεοδωρής στην Ελλάδα από την Γερμανία και ζήτησε δουλειά στο πανεπιστήμιο, του πρότειναν θέση καθηγητή μαθηματικών στους πρωτοετείς του Χημικού! ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ! Η πηγή είναι ιστορική, όχι by Liakopoulas.

    Y.Γ#2:Sorry dear Woody!

    ReplyDelete
  42. Συμφωνω

    Αν τα πειτε στα καναλια και στους δημοσιογραφους θα σας υποστιριξουν?
    Το προβλημα ειναι στις τηλεορασεις που εχουν κανει, καθε απαιτηση του δημοσιου τομεα, σημαια για την τηλεθεαση.

    Σε καποιο καναλι ειχα δει και θεμα που υποστηριζαν οι δημοσιογραφοι(?) γαι μονιμοποιηση των σχολικων τροχονομων.

    ReplyDelete
  43. «Με την ίδια λογική και εγώ είμαι αδιόριστος Διοικητής Κρατικής Τράπεζας, Πρόεδρος Οργανισμού, Καθηγητής Πανεπιστημίου και ό,τι άλλο επιθυμήσω. (Έχω τα τυπικά προσόντα).»
    Εξαιρετικό το άρθρο, μα επιτρέψτε μου να διαφωνήσω με τη παραπάνω δήλωση, εκτός αν είστε και κουμπάρος.
    Που δε νομίζω...

    ReplyDelete
  44. @nikos dimou
    "Στην ανεργία δεν περιλαμβάνονται αυτοί που κάνουν μαύρη εργασία (μεγάλο ποσοστό). Οπότε το νούμερο μπορεί να μην είναι 8.8 αλλά 6..."

    Από την άλλη η μαύρη οικονομία υπολογίζεται πλέον στο ΑΕΠ!!!

    ReplyDelete
  45. Το ήξερα πως πάντα με ζηλεύεις, Γάτε (αγαπημένε), και πως κάποτε θα έγραφες ένα εμπρηστικό για εμέ , κείμενο

    ΑΔΙΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΠΑΣ
    azrael

    :-) :-) :P

    ReplyDelete
  46. Kε ΔΗΜΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΑ

    ΕΓΩ ΠΙΑ ΜΠΕΡΔΕΥΩ ΤΟΥς ΥΠΟΥΡΓΟΥς ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑς ΤΑΞΗΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΝ Η ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΕΝΤΙΚΙΑ ΤΩΝ oh la la guys (των ΜΑΤ δηλαδή) Ή Ο ΠΟΛΥΔΩΡΑς.

    ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ. τΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

    ο Κος ΑΛΕΒΑΝΤΗς ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟ Eur-Lex ΕΜΕΙς ΕΔΩ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ Durex?

    @)))

    ReplyDelete
  47. Να το δούμε το θέμα και από την άλλη πλευρά;

    Αν δεν θέλεις να κινηθείς, έχεις μάθει στο χαβαλέ, θέλεις να αράξεις, να περνάς ωραία και να το παίζεις εξουσία, τι καλύτερο από μια θέση στο δημόσιο, άσχημο είναι δάσκαλος ή καθηγητής με 4+ μήνες άδεια και 14+ μισθούς?

    ReplyDelete
  48. Ο μυθος περι " ανεργιας ",σε μια χωρα οπου σε μια 15ετια,700 χιλ αδελφια μας & αλλες 300 χιλ ξενοι βρηκαν δουλεια ,χρειαζεται ξεχωριστο ποστ. Να τελειωνουμε με τις μπαρουφες.

    ReplyDelete
  49. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  50. Pagis
    "τι καλύτερο από μια θέση στο δημόσιο, άσχημο είναι δάσκαλος ή καθηγητής με 4+ μήνες άδεια και 14+ μισθούς?"

    Στο δε πανεπιστήμιο να διδάσκεις κιόλας κάτι που εσύ ο ίδιος δεν διδάχθηκες ποτέ;

    Να πω ονόματα ή να μη πω;
    Αντε ας το βουλώσω πρωϊνιάτικα...

    ReplyDelete
  51. Συμφωνω απολυτα με το ποστ. θα προσεθετα,ομως, οτι πολλες φορες το ιδιο το κρατος φροντιζει να υποβαθμιζει τις σπουδες τις οποιες παρεχει.
    Γνωριζετε οτι στην Ελλαδα πλεον ο κατοχος πτυχιου απο ωδειο εχει εξισωθει με τον αποφοιτο τμηματος μουσικων σπουδων; Βεβαια, μια και μιλαμε για πολιτικαντηδες, η κυβερνηση ταχθηκε με το μερος των πολλων. Οι κατοχοι πτυχιων απο ωδεια ( ιδιωτικες επιχειρησεις, συμφεροντα) , ειναι πολυ περισσοτεροι. Και να μην μιλησουμε για τις συνθηκες υπο τις οποιες τα πτυχια αυτα, πολλες φορες, δινονται...!
    Ειναι σαν να λεμε οτι ο κατοχος proficiency ειναι εξισωμενος με τον αποφοιτο αγγλικης φιλολογιας!
    Η κυβερνηση ας μην διοριζει, ας μην παιζει ομως μικροκομματικα παιχνιδια στην πλατη των πολιτων!!

    ReplyDelete
  52. ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ:

    Επιθυμώ να βγάζω άκοπα και σίγουρα χρήματα για όλη μου την ζωή.

    Προσφεύγω στην εξουσία (βουλευτές-κόμματα) να μου τα εξασφαλίσει.

    Το αντάλλαγμα που προσφέρω είναι η ψήφος και εν γένει υποστήριξη σε κόμματα-βουλευτές.

    Εφ’ όσον είμαι καλός «πελάτης» για τα κόμματα, καταφέρνω με την κομματική υποστήριξη να διορισθώ.

    Ουσιαστικά εφόσον οφείλω στο «κόμμα» τον μισθό δεν χρειάζεται να μοχθώ. Αρκεί να υποστηρίζω το κόμμα ακόμα και με τραμπουκισμούς η ρουφιανιές, όποτε κρίνω ότι με συμφέρει. Αλλωστε λόγω του τεράστιου δημόσιου τομέα, που δημιουργείται όχι με παραγωγικά κριτήρια αλλά για την διατήρηση και ανάπτυξη των πελατειακών σχέσεων είναι αμφίβολο αν κανείς χρειάζεται ουσιαστικά την δουλειά μου.

    Ποιος χρειάζεται την δουλειά μου, όταν αντί 500 εργαζομένων που πραγματικά χρειάζονται έχουν προσληφθεί 6.000!

    Ο, τι κρίνω ότι με οφελεί προσωπικά (δηλαδή οφελεί απ’ ευθείας την τσέπη μου) το προωθώ. Ο,τι όχι, το παγώνω (ώσπου να αντιληφθούν οι ενδιαφερόμενοι και... φροντίσουν το θέμα).

    Αν ασχοληθώ με τον κομματικό συνδικαλισμό και είμαι λίγο τυχερός και αρκετά «έξυπνος», χωρίς να έχω δουλέψει ποτέ για την οικονομία και την πρόοδο, μπορεί να γίνω ακόμη και υπουργός!
    Ε!... Εκεί να δεις βίλλες με πισίνες, γκόμενες, κόττερα... Θα αλλάξω και το τέρας την γυναίκα μου, που την έχω βαρεθεί και θα πάρω ένα μαννούλι...

    Αποτέλεσμα: Τεράστιος δημόσιος τομέας, αντιπαραγωγική εργασία, διαπλοκή, καθυστέρηση, υπανάπτυξη, τριτοκοσμισμός.

    ReplyDelete
  53. "Φυσικά, «αδιόριστοι καθηγητές» δεν υπάρχουν."

    Και αυτοί που έδωσαν ΑΣΕΠ το '98 και ακόμα δεν έχουν διοριστεί, πώς λέγονται; Αδιόριστοι τυροπώλες;

    ReplyDelete
  54. Θυμόσαστε ένα έργο με τον Βουτσά;

    "Εγώ είναι να μην τρυπώσω... Ετσι και τρυπώσω τους διέλυσα όλους!..."

    ReplyDelete
  55. ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΤΩΡΑ.

    ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕς ΚΛΠ. ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΠΙΟ ΠΡΙΝ ΓΙΑ ΕΞΙΣΩΣΗ ΠΤΥΧΙΩΝ.

    ΞΕΡΩ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΔΙΝΑΝ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥς ΚΑΙ ΚΑΤΕ' ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΣΑΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕς ΤΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ ΧΡΟΝΙΑ. ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΦΩΤΟΤΥΠΙΕς ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΑ.

    ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΤΟΜΕΑ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΝΟΜΙΜΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΣΚΟΥΝ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΙ ΤΩΝ ΤΕΙ. ΜΑΛΙΣΤΑ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΤΙ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΟΠΟΙΟ ΜΕΛΟΣ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΣΑΝ ΒΟΗΘΟ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΚΑΘΑΡΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ.

    ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΕ 2 ΕΤΗ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΨΙΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ. ΚΑΙ ΟΜΩς. ΟΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ. ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΒΓΑΖΟΥΝ ''ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ''. ΣΑΣ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΡΑ.

    ΤΑ ΙΔΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΛΑΔΟΥΣ( ΠΧ. ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ)

    ΑΡΑ: ΠΩΣ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΟΒΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ;

    ΕΠΙΜΕΝΩ ΟΤΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ.

    ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΝΑ ΕΚΘΕΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ.

    ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

    ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

    ReplyDelete
  56. J95 said...
    "Φυσικά, «αδιόριστοι καθηγητές» δεν υπάρχουν." Και αυτοί που έδωσαν ΑΣΕΠ το '98 και ακόμα δεν έχουν διοριστεί, πώς λέγονται; Αδιόριστοι τυροπώλες;

    Mιλάτε για ελάχιστους ανθρώπους. Οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως "αδιόριστοι καθηγητές" είναι χιλιάδες.

    ReplyDelete
  57. Διαβάζω στις ειδήσεις ότι το Nόμπελ οικονομικών πήγε στον καθηγητή Phelps. Η θεωρία του δεν είναι άσχετη με αυτό που συζητάμε. Εχει συσχετίσει την ανάπτυξη ενός κράτους με την επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό. Το ανθρώπινο δυναμικό που έχει εκπαιδευτεί σωστά προωθεί καινοτομίες και διευκολύνει την υιοθεσία τεχνολογίας. Και έτσι έχουμε ανάπτυξη. Αντίθετα έχουμε στασιμότητα αν όχι οπισθοδρόμηση.
    Πόσοι καθηγητές είναι εκεί έξω που ούτε email δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν;

    ReplyDelete
  58. Εγώ πάντως, όσους ξέρω που θέλουν να διοριστούν στο δημόσιο, το μόνο που λένε σαν επιχείρημα είναι 1000€ και το κεφάλι μου ήσυχο. Και θα κάθομαι.

    Pensierix said...
    Γνωριζετε οτι στην Ελλαδα πλεον ο κατοχος πτυχιου απο ωδειο εχει εξισωθει με τον αποφοιτο τμηματος μουσικων σπουδων;

    Προφανώς θέλετε να πείτε του διπλώματος το οποίο θέλει αρκετά χρόνια μετά το πτυχίο. Η αδερφή που έχει δίπλωμα σε 2 όργανα (πιάνο και τσέμπαλο) πιστεύω ότι κουράστηκε πολύ περισσότερο για να τα αποκτήσει από ότι να τελειώσει το μουσικό της Κέρκυρας. Αν μιλάμε δε για της Αθήνας που είναι όλο θεωρία τοτε πολύ σωστά είναι ανώτερο το δίπλωμα των ωδείων. Μιλάμε για 10ωρη καθημερινή εξάσκηση γι περίπου 10 χρόνια.

    @j95
    Διάβασε το σχόλιο του ΝΔ
    Δευ Οκτ 09, 10:26:06 πμ

    ReplyDelete
  59. @dion.m
    Έχεις δίκιο dion.m ! Ή νοοτροπία και το όνειρο της Ελληνικής κοινωνίας της δεκαετίας του 60 , που αποτυπώθηκε άψογα στην ατάκα του Βουτσα είναι ότι ακριβώς πηγαίνει στραβά στον καταραμένο τουτο τόπο....

    Με την ευκαιρία ,

    Πολύ την διασκεδάζω την αμηχανη σιωπή σας, Έλληνες Δημόσιοι Υπάλληλόι! :)

    Άθελα σας είναι ή αλήθεια, είστε μέρος του προβλήματος , της δεινής οικονομικής κατάστασης της
    χώρας.

    Το γεγονός ότι ενώ είμαι μισθωτός φορολογούμαι στην κλίμακα του 40%(σαν μεγαλοβιομήχανος!!) συντηρεί τις δικές σας αργομισθίες, την δικιά σας προνομιακή μονιμότητα.

    Νιώθετε ενοχές; Καλά κάνετε!!
    Δεν νιώθετε ; Τόσο το χειρότερο...

    "If you are not part of the solution , then you are part of the problem"

    ReplyDelete
  60. Για να πάμε όμως σε κάτι πιο άμεσο και πιο επίκαιρο.

    Έχω την εντύπωση ποως απεργία των δασκάλων δεν είναι συνδικαλιστική.

    Αν ως συνδικαλιστής θέλεις να βελτιώσεις την θέση των εργαζόμενων δεν ζητάς αύξηση 47% - που είναι βέβαιο ότι δεν θα την πάρεις.

    Ζητάς κάτι πιο ρεαλιστικό και το διαπραγματεύεσαι.

    Αυτό το μαξιμαλιστικό 1400 ευρώ μου πάει πιο πολύ σαν πολιτική κινητοποίηση.

    ReplyDelete
  61. Λίγο καιρό πριν βγει η ΝΔ κάποιος μου είχε πει "έλα μωρέ πόσο θα κάτσουν; 20 χρόνια οι άλλοι πάνω τους έχουν όλους δικούς τους μέσα στα συνδικάτα"

    Αυτό εννοείτε;

    ReplyDelete
  62. @ aggelos

    Το γεγονος οτι η αδελφη σας κατεχει διπλωμα σε δυο μουσικα οργανα δεν σημαινει οτι ειναι ικανη να διδαξει σε δημοσιο σχολειο. Τα διπλωματα δηλωνουν μονο το επιπεδο της στα συγκεκριμενα μουσικα οργανα. Η μουσικη παιδεια δεν περιοριζεται στην δεξιοτεχνια πανω σε ενα μουσικο οργανο (πολλοι φοιτητες διαθετουν διπλωμα οργανου). Αλλο πραγμα ειναι ο " καλος μουσικος" και αλλο ο καθηγητης μουσικης. Οσο για το μουσικο της Κερκυρας σας πληροφορω οτι αυτη τη στιγμη ειναι το πιο πρωτοπορο στην Ελλαδα.

    ReplyDelete
  63. Υπάρχουν και αδιόριστοι στελέχη των οργάνων της ΕΕ που πέτυχαν σεδ ένα διαγωνισμό για μόνιμους ή προσωρινούς υπαλλήλους (π.χ. ο γράφων), αλλά οι επιτυχόντες ήταν (το 1993 περίπου) πάνω από 8 (!!!) για ΜΙΑ (προκυρυγμένη) ΘΕΣΗ (προσωρινού στελέχους)! Συμβαίνουν και εν Βρυξέλλαις, λοιπόν! Και εμείς οι αποδοχές είναι υψηλότατες!! Αχ δεν έδινα εκετάσεις για την Κομισιόν το 1987 και περίμενα έως το 1993!!! Δεν ήθελα να γίνω "ΔΥ". Δεν ήξερα, δεν ρώταγα?

    ReplyDelete
  64. Το ζήτημα είναι πολιτικό!!!!

    Εαν οι ¨Ελληνες ήταν ανήσυχα πνεύματα και τους άρεσε να είναι πρωτοπόροι δεν θα ψήφιζαν αυτούς τους πολιτικούς που έιναι κάτω του μετριού.

    Οπότε δεν είναι τυχαίο το ότι κυριαρχούν αυτά τα ιδεολογήματα στην ελληνική κοινωνία.

    Μας θέλουν μαλθακούς (μην πω καμιά πιο βαριά λέξη) και πλήρως εξαρτημένους από αυτούς.
    Δηστύχως η άρχουσα ιδεολογία στην Ελλαδίτσα μας είναι ένα πολυ καλό εργαλείο αναπαραγωγής της εξουσίας .

    ReplyDelete
  65. Πόσο απλά και άνετα αποδομεί ο ΝΔ τους μύθους της φυλής που "όταν οι άλλοι τρώγαν βαλανίδια" (το νέο βιβλίο του ανόητου Λιακόπουλου)αυτή μεγαλουργούσε για να έχουν αυτοί οι αξιοθρήνητοι αυτοαποκαλούμενοι απόγονοι το θράσσος να είναι υπερήφανοι για κάτι που δεν τους ανήκει...

    Κύριε Τάκη Αλεβαντή δεν άλλαξε τίποτα από τότε.

    "Σα να μην πέρασε μια μέρα..."

    doctor

    ReplyDelete
  66. Όταν δεν σε θέλει!! Πριν 10 μέρες που μετέφερα κάτι πράγματα, πέσαμε στην αντιπολεμική. Σήμερα έπεσα στην αντι-αδιοριστική!

    Ειδικό δελτίο καιρού, απεργιών και πορειών ποιό ΜΜΕ ή σάιτ βγάζει? Θα κτυπήσει μεγάλα νούμερα!

    Έθνος με α-προσ-διόριστη ανταγωνιστικότητα είμαστε, άρα και η ανεργία, η ετεροαπασχόληση, οι αδιόριστοι, και οι απροσδιόριστης απασχόλησης!

    Και ποιός είπε ότι η φιλολογία κ.α. τμήματα είναι "ντε φάκτο" "καθηγητικά"; Από ποιά έμμεσο είτε άμεσο "κοινωνικό συμβόλαιο" προκύπτει?

    ReplyDelete
  67. ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ:
    - να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας και μόνο. Για 1400 ευρώ καθαρό μισθό στο νεοδιόριστο. Για ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό, για να μην υπάρξει σύνδεση μισθού - αξιολόγησης. Γνήσιες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
    - Γενναία αύξηση των δαπανών στο 5% του ΑΕΠ ή στο 15% του Γ.Κ.Π. Αντιστεκόμαστε στη συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση της Παιδείας.
    - ενιαία δωδεκάχρονη δημόσια δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Για 20 μαθητές στην τάξη – 15 στο νηπιαγωγείο.
    - πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς. για πραγματική δημόσια κοινωνική ασφάλιση.
    - παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στα σχολεία. Για να πάψει ο αυταρχισμός και ο διοικητισμός να αποτελούν την «παιδαγωγική λογική» των κρατούντων. Για να μη γίνουμε ξανά μάρτυρες διώξεων συναδέλφων, που τολμούν να λένε την άποψή τους. Για να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης - χειραγώγησης - κατηγοριοποίησης.
    - αναλυτικά προγράμματα και βιβλία, που θα ανταποκρίνονται στις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών μας και δε θα δημιουργούν νέα μορφωτικά ελλείμματα. Κατάργηση της Υπουργικής Απόφασης για την υποχρεωτική εφαρμογή της Ευέλικτης Ζώνης.
    - σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Για να καταργηθεί ο θεσμός της ωρομισθίας.
    - μαζικούς διορισμούς στην εκπαίδευση, ώστε να μην υπάρχει κανένα κενό στα σχολεία μας.
    - μείωση των ωρών εργασίας στο επίπεδο της Β/βαθμιας.
    Λέμε όχι στο σχολείο της αγοράς και στους χορηγούς.
    Λέμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στη συνταγματική αναθεώρηση,
    που ιδιωτικοποιεί την πανεπιστημιακή εκπαίδευση και καταργεί την μονιμότητα.

    Να συνοψισω: ζητανε περισσοτερα λεφτα, λιγοτερη δουλεια, θεσεις εργασιας για οσους και να την θελουν και φυσικα εφ’ορου ζωης (μονιμοτητα) και ταχυτερη συνταξη. Σε περιπτωση που αυτα δεν φτανουν, ζητανε η δουλεια τους να μην αξιολογειται καν. Παρεπιμπτοντως προσθετουν οτι θελουν τα σχολεια να χρηματοδοτουνται αποκλειστικα και μονο απο την κρατικη τσεπη[1] και φυσικα μας διαμηνυουν οτι αν η ελληνικη Βουλη, συμφωνα με το Συνταγμα και με ψηφους που αντιπροσωπευουν τα 2/3 του ελληνικου λαου τολμησει να αποφασισει την αλλαγη καποιας διαταξης, τοσο το χειροτερο για τον ελληνικο λαο, οι δασκαλοι θα απεργουν για παντα!

    Οποιοσδηποτε τριτος παρατηρητης θα αναρωτιοταν καπου εδω: τι εχουν κανει οι δασκαλοι στην Ελλαδα και δικαιουνται ολα αυτα?


    E-rooster

    ReplyDelete
  68. Καλησπέρα σε όλους!

    Τι πράγμα κι αυτό... Και καλά να το ακούς 2 δεκαετίες πριν, όταν το "Τσοβόλα δώσ'τα όλα Πα.Σο.Κ." έδινε στο Κράτος τις διαστάσεις μαμούθ, για να συντηρεί αυτές ακριβώς τις πελατειακές σχέσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω...

    Ως ιδιωτική υπάλληλος αλλά και ελεύθερη επαγγελματίας, πάντοτε καλούμαι να εργαστώ περισσότερο από το αναμενόμενο, με το άγχος της απόλυσης να κρέμεται πάνω από το κεφάλι μου καθημερινά. Τίποτε δεν είναι δεδομένο, ακόμη και αν είσαι αποδοτικός και υπερπαραγωγικός στον ιδιωτικό τομέα. Καλείσαι καθημερινά να ακολουθείς τις εξελίξεις, να ξεπερνάς εαυτό σε δημιουργικότητα, παραγωγικοτητα, έμπνευση και αποτελεσματικότητα, όχι για να πάρεις τα εύσημα, αλλά απλώς για να διατηρήσεις τη θέση σου... Εν αντιθέσει, στο Δημόσιο, αν τύχει και βρεθείς καταϊδρωμένος μπροστά στο γραφείο του Ψ "δουλεύω-με-ωράριο-σου-κάνω-χάρη-που-σε εξυπηρετώ-θα-μπορούσα-να-μην-σε-κοιτάω-καν-γιατί-δεν-με-υποχρεώνει-κανείς-να-είμαι-αποδοτικός" υπαλλήλου, 5 λεπτά πριν τη λήξη της ... βάρδιας, το πιθανότερο είναι ότι θα σου πετάξει ένα βλέμμα οίκτου ανάμικτου με αποστροφή, και θα σε παραπέμψει στην επόμενη εργάσιμη μέρα...

    Γιατί λοιπόν να μην θέλουν όλοι να αυτοχαρακτηρίζονται ως "αδιόριστοι"; Η ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα διοριστούν, και θα βρεθούν να έχουν αντίστοιχη εξουσία, είναι κάτι παραπάνω από δελεαστική, για όσους διακατέχονται από την νοοτροπία του βολέματος, που πολύ σωστά περιγράφεται στο post...

    ReplyDelete
  69. Και οι καθηγητές δεν διαφέρουν και πολύ από τους υπόλοιπους δημόσιους υπάλληλους. Ολοι περάσαμε από τα θρανία και θυμόμαστε το βλέμμα αγελάδας πολλών εξ'αυτών, την αμήχανη παράδοση της ύλης, την έλλειψη επικοινωνίας με το μαθητή αλλά και του ταλέντου να μεταδώσει αυτά που υποτίθεται ότι κάποτε είχε διδαχθεί, όχι με στόχο την ενασχόληση με την έρευνα ή με κίνητρο την αγάπη για τη Γνώση, ας πούμε, αλλά ακριβώς αυτόν τον αναθεματισμένο μελλοντικό διορισμό στην πολύπαθη Δημόσια Εκπαίδευση (1 στους 20 καθηγητές που γνώρισα είχε πραγματικά το ταλέντο, τη γνώση, τα κότσια και τη γοητεία που απαιτούνται για να βρίσκεται επάξια σε αυτή την τιμητική θέση, που τόσο έχει απαξιωθεί στις μέρες μας)... Και μένα μου είχαν προτείνει οι γονείς μου να χρησιμοποιήσουν ... "μέσο", για να προσληφθώ σε τράπεζα, σε ηλικία 19 ετών, όταν ήμουν ακόμη στο πρώτο έτος της σχολής. Και απάντησα κατηγορηματικά όχι, ένα μεγάλο όχι, σαν αυτό του ... Μεταξά. Οταν μου ζητήθηκε να εξηγήσω γιατί τέτοια άρνηση, τους είπα πολύ απλά ότι για λόγους αισθητικούς, ιδεολογικούς αλλά και καθαρά υπαρξιακούς, δεν θέλω να διαιωνίσω κάτι που στα δικά μου μάτια φάνταζε ως μια χαίουσα πληγή. Να εξισωθώ με όλους αυτούς που ουσιαστικά παράγουν ελάχιστο έργο στις πλάτες των πολλών, και να καταδικάσω τον εαυτό σου σε μια πληκτική, μη δημιουργική ζωή, χωρίς προκλήσεις, χωρίς κανένα πάθος για εξέλιξη. Οχι ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα, αλλή γάγγραινα εκεί (ίδιον της ελληνικής πραγματικότητας, τα έχουμε πει χίλιες φορές). Κι εκεί επιπλέουν πολλοί φελλοί, αλλά τουλάχιστον υπάρχει μια σχετικώς εννοούμενη αξιοκρατία. Αν είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, ακόμη και αν χάσεις τη δουλειά σου, μπορείς να ελπίζεις σε μια άλλη, ίσως καλύτερη. Στην Ελλαδα δεν υπάρχει ανεργία γενικού τύπου, αλλά κυρίως διαρθρωτική ανεργία. Που οφείλεται στο ότι δεν γίνεται ρεαλιστική προσέγγιση σε ό,τι αφορά στον επαγγελματικό προσανατολισμού του μαθητή/φοιτητή (δεν το φροντίζει το Σχολείο, δεν το φροντίζει η οικογένεια). Σαν ένα θείο μου δικηγόρο, που ήθελε να κάνει το γιο του ντε και καλά δικηγόρο, ενώ το παιδί ουδεμία σχέση είχε με τον τρόπο σκέψης που απαιτείται στη Νομική. "Δεν μπορεί να γίνει ο γιός σου Δικηγόρος, πως να το κάνουμε, δεν το έχει μέσα του!". Την κόρη του όμως την έκανε δικηγόρο, για να του φύγει το γινάτι, και τώρα περιμένει και αυτή την πρόσληψή της στο Δημόσιο. Ως αδιόριστη πτυχιούχος... Γιατί στο τερέν της Νομικής, δεεεεεν έδεσε η μπεσαμέλ...

    Δεύτερος λόγος, η περιφρόνηση που δείχνουν οι νέες γενιές Ελλήνων και οι γονείς αυτών, προς μια συγκεκριμένη κατηγορία επαγγελμάτων, που επειδή θεωρούνται "δεύτερα και βρώμικα", απορρίπτονται για τα βλαστάρια τους. Ελα όμως που για να βρεις ηλεκτρολόγο πρέπει να κάνεις τάμα στον Αγιο Φανούριο... Αν είσαι Χριστιανός, γιατί αν δεν είσαι, βγαίνεις στο δρόμο με νευρικό κλονισμό και την πέφτεις στους διερχόμενους, που έχεις πρόβλημα στον πίνακα του σπιτιού, και δεν βρίσκεις ΕΝΑΝ να σου κάνει τη δουλειά σου. Αλλά όχι, το βλαστάρι μας ηλεκτρολόγος, όταν μπορεί να γίνει ... καθηγητής στο ΜΙΤ;;;

    Αυτή η αφέλεια του μέσου Ελληνα γονέα είναι καταστροφική, όχι μόνο για την οικονομία του σπιτιού του, αλλά και την Οικονομία του Κράτους.

    ReplyDelete
  70. Ergo te lina αυτός ο μαξιμαλισμός μου μυρίζει ΚΚΕ.

    Θέλουν τα πάντα και κάτι ακόμα...

    Δηλαδή θέλουν να κάνουν επιδειξη δύναμης και να στριμώξουν την κυβέρνηση.

    ReplyDelete
  71. Ergotelina
    "...Για να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης"

    Δεν γίνεται... θα τον αναφέρω κι ας μη γουστάρει ο Χαρυ τις ανταποκρίσεις μου από το "αμερικα." Ενας από τους πλέον φημισμένους CEO ήταν ο Jack Welsh της General Electric που εκτόξευσε την εταιρία σε πρωτόγνορα ύψη. Μια από τις πολλές καινοτομίες που είχε υιοθετήσει ήταν η αμφίπλευρη αξιολόγηση. Ολοι αξιολογούσαν και υφιστάμενους αλλά και προϊστάμενους. Για να αποφύγει όπως έλεγε το φαινόμενο "smile up, kick down."
    Και εμείς ακόμε το συζητάμε...

    ReplyDelete
  72. @azrael

    συμφωνώ απολύτως με το τελευταίο σου σχόλιο.

    @εργοτελίνα, ΝΔ

    Ακριβώς αυτό! Δεν πρόκειται για διεκδίκηση, αλλά για πολιτική προκήρυξη, σε αυτό παραπέμπουν σχεδόν ΟΛΑ τους τα αιτήματα (με ελάχιστες εξαιρέσεις, που μάλλον υπάρχουν ως άλλοθι).

    Ε, εκλογές έχουμε, να μην στήσουμε κι ένα πανηγύρι, να δημιουργήσουμε εντυπώσεις; Tο αυτονόητο δηλαδή.

    ReplyDelete
  73. Καλησπέρα σε όλους.

    Το κακό δεν είναι ότι μία μερίδα συμπολιτών μας θέτουν σαν στόχο της ζωής τους το δημόσιο Πρυτανείο, αυτοαποκαλούνται αδιόριστοι δημόσιοι εκπαιδευτικοί και παραιτούνται από την συναρπαστική περιπέτεια της ελεύθερης επαγγελματικής ζωής αμαχητί χωρίς καν να προσπαθήσουν.
    Αυτό δεν θα είχε και τόση σημασία ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι.
    Το χειρότερο είναι που τέτοιοι, τόσο πρώιμα συνθηκολογημένοι (στην επαγγελματική ζωή έστω) δάσκαλοι αναλαμβάνουν να δώσουν Παιδεία στα παιδιά μας. Αυτοί και οι προϊστάμενοί τους έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην διπλωματολαγνεία, την τυπολατρεία, την βαθμοθηρία και την πρόκριση της αποστήθισης επί της αντίληψης και της κρίσης, που έχουν σαρώσει τα σχολεία μας και την χώρα ολόκληρη. Βέβαια δεν φταίνε μόνο αυτοί...

    ReplyDelete
  74. @Pensierix
    Το μουσικό της Κέρκυρας ακούγεται ότι είναι το πιο πρωτοπόρο της Ευρώπης, όχι μόνο της Ελλάδας -το έχει τελειώσει και αυτό. Δεν αμφισβητώ την αξία του, για της Αθήνας έχω ένσταση -από όσο ξέρω πάντα, αφού εγώ δεν είμαι μουσικός.

    Θα επιμείνω όμως στην αξία του διπλώματος των ωδείων. Για να καταφέρεις να το πάρεις πρέπει να έχεις δώσει και πολλά θεωρητικά μαθήματα (θεωρία, αντίστιξη κλπ.) αρά έχεις σφαιρική μουσική παιδεία.

    Τώρα βέβαια αν μου πείτε ότι οι εξετάσεις για αυτά γίνονται πάλι από τα ωδεία φαντάζομαι δεν θα πεισθείτε με το να σας πω ότι είναι και άτομα του υπουργείου στον έλεγχο και τη βαθμολόγηση. Και ίσως να έχετε και δίκιο -στην Ελλάδα ζούμε. Η αίσθηση που μου άφησε όμως η πορεία της ήταν της σκληρής δουλειάς και όχι μόνο δεξιοτεχνικά αλλά και θεωρητικά.

    Επειδή όμως, όπως είπα και παραπάνω, δεν είμαι μουσικός σταματώ

    Φιλικά Άγγελος

    ReplyDelete
  75. @Nikos Dimou

    ''Αυτό το μαξιμαλιστικό 1400 ευρώ μου πάει πιο πολύ σαν πολιτική κινητοποίηση.

    Δευ Οκτ 09, 04:39:04 μμ ''

    ΑΚΡΙΒΩς Κε ΔΗΜΟΥ. Συμφωνώ απόλυτα.

    ΚΑΙ ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΤΙΜΟ ΣΤΗΝ ΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΑΡΑΜΟΝΕς ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΕΝΟΣ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΛΕΕΙ ΤΟ ΕΞΗΣ:

    ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕΧΕΙ ΚΑΨΕΙ ΟΛΑ ΤΗς ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΥΣΤΑΤΟΣ ΤΡΟΠΟς ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΛΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΗς ΤΑ ΟΠΛΑ. ΛΑΙΚΙΣΜΟ ΡΟΥΦΙΑΝΙΑ ΚΑΙ ΦΡΟΥΔΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ.

    ΤΑ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΜΑΣ ΜΑΡΑΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗς ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗς ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ.

    ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΧΑΝΕΙ ΜΑΖΙ ΤΗς ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ.

    ΟΤΑΝ Ο ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΟΤΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.

    ΘΑ ΗΘΕΛΑ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ ΓΙΑ 8 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ 12 ΑΚΟΜΑ. ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΟΥΣΕ. ΚΑΠΟΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

    ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΗΛΑΔΗ.

    ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΗΤΑΝ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ. ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΛΕΩ ΟΚ. Η ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΘΑ ΡΑΒΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΥς ΙΔΙΟΥΣ ΜΟΔΙΣΤΡΟΥΣ. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΤΟΥ ''Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ'' ΘΑ ΑΚΟΥΜΕ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ.

    ReplyDelete
  76. Από το ίδιο συμβόλαιο, demosthenes, που προκύπτει και η τεράστια άνοδος των βάσεων των Παιδαγωγικών Σχολών... Οι ίδιοι που χτυπιούνται εναντίον της σύνδεσης της Εκπαίδευσης με την Αγορά Εργασίας (έξω οι χορηγοί και τα ιδιωτικά κονδύλια από τα Πανεπιστήμια), είναι αυτοί που πριν μερικά χρόνια αποφοίτησαν από σχολές που θα τους εξασφάλιζαν (με το ζόρι, ντε) θέση στην αγορά εργασίας... Μέγιστη υποκρισία.

    Αλλωστε, είναι τόσο υψηλό το επίπεδο της Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, που θα απωλέσουμε μέγιστο εθνικό αγαθό, αν αλλάξουμε τον προσανατολισμό της και τα Πανεπιστήμια τα μετατρέψουμε από Πανεπιστήμια-φάρους τη γνώσης (βλέπε ιδρύματα παραγωγής ανέργων και ... αδιόριστων), σε Πανεπιστήμια φέουδα των πολυεθνικών και του Κεφαλαίου (βλέπε προοπτική για απασχόληση, μείωση της ανεργίας, εξασφάλιση αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου κλπ.).

    Τι να πει κανείς μετά απ' όλα αυτά; Και που να τα πει, μπροστά στις ντουντούκες πορωμένων συνδικαλιστών, που γλύφονται για μια μελλοντική καρέκλα σε Υπουργικά Συμβούλια;;;

    Δεν ψηφίζω Νέα Δημοκρατία, ούτε θεωρώ την Νέα Δημοκρατία σοβαρή αξιόπιστη κυβέρνηση. Αλλά κάτι τέτοια δείχνουν τον βαθύ ύπνο ορισμένων, αλλά και τον επικίνδυνο αρριβισμό μερικών άλλων. Και όλα αυτά, στις πλάτες τις δικές μας, και των παιδιών μας, που δυστυχώς θα αναπαράξουν τα ίδια και τα ίδια χάλια...

    Καλύτερα μετανάστης στο Ντουμπάι!

    ReplyDelete
  77. Demosthenes,

    Στα Ευρωπαικα οργανα ειναι εξ αρχης σαφες οτι αν επιτυχεις σε διαγωνισμο θα μπεις απλα σε καποια λιστα απ'οπου θα γινουν προσληψεις οταν και αν υπαρξει αναγκη. Δεν υπαρχει υποχρεωση προσληψης των επιτυχοντων. Δεν ξερω κατα ποσο ισχυει αυτο και για το ΑΣΕΠ, αν εκανε παντως και το ΑΣΕΠ το ιδιο δεν θα υπηρχε πατημα για τους αδιοριστους, αν και πολυ αμφιβαλλω οτι θα σταματατουσαν ετσι οι κινητοποιησεις.

    ReplyDelete
  78. Το ίδιο πράγμα πάνω-κάτω σκεφτόμουν σχετικά και με αυτήν την περίφημη υπόθεση της μονιμοποίησης των παραγωγών στα κρατικά ραδιόφωνα.

    Γίνεται μόνιμος ραδιοφωνικός παραγωγός; Γίνεται δάσκαλος χωρίς αξιολόγηση; Γιατί καλά, να τη δεχτώ τη μονιμότητα για κάποιον που δουλεύει σε ένα Υπουργείο, και όλη τη μέρα κάνει αυτοματη δουλειά, περνάει νούμερα στο pc, λόγου χάρη. Αλλά μονιμότητα στην Τέχνη, στην Επικοινωνία, στην Εκπαίδευση;

    Θα πει κανείς, φυσικά, και θα έχει και δίκιο. Γιατί, ποιος θα την κάνει αυτή τη ρημάδα την αξιολόγηση, και με ποια κριτήρια;

    Αλλη αδιαφάνεια εκεί... Είναι φαύλος κύκλος, δυστυχώς.

    ReplyDelete
  79. Για ακόμα μια φορά σε αυτό το blog είμαστε πολύ αυστηροί.

    Granted. Τα αιτήματα των δασκάλων είναι εξωπραγματικά κ προκαλούν (1400 ο νεοδιοριζόμενος είναι πρωτάκουστο για bachelor degree στην Ελλάδα).

    Υπάρχει όμως ένα ΑΛΛΑ.
    Έχουν μεγάλη διαφορά τα αιτήματα των συνδικαλιστών με τα ουσιαστικά προβλήματα των πτυχιούχων εκπαιδευτικών.

    Ας δώσουμε ένα δίκιο στον απελπισμένο οικογενειάρχη που ψάχνει δουλειά άσχετα αν η κατάστασή του οφείλεται κυρίως στις λάθος επιλογές που πήρε στη ζωή του.

    Σε αυτήν την Ελλάδα του ρουσφετιού κ των λαμόγιων, που σαφώς λιγότερο ικανοί από τους εκπαιδευτικούς έχουν θησαυρίσει ας είμαστε λίγο πιο συγκαταβατικοί.

    Αν το κράτος θέλει να είναι αμείλικτο ας αρχίσει από τα γαλάζια, πράσινα κ κόκκινα παιδιά.

    ReplyDelete
  80. Για σιγά βρε παιδιά (ναι κι ο Γάτος μέσα στα παιδιά).

    Υπάρχει κι άλλη θεώρηση.

    Ο δάσκαλος, είναι πολιτισμικά, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ο γείτονας, ο δάσκαλος με πεζό "δ".

    Είδα τα νέα βιβλία. Τα βρήκα, όσα είδα, μια χαρά (και συνήθως βλαστημάω!!).
    Είδα όμως και το βιβλίο του δασκάλου και καράφλιασα (καλά είμαι καράφλας ούτως ή άλλως):
    Αυτό το βιβλίο, ΔΕΝ απευθύνεται στον δάσκαλο, αλλά στον Δάσκαλο επιστήμονα-παιδαγωγό. Ε, δε γίνεται να τα θέλουμε όλα. Και να γίνεται ΜΑΘΗΜΑ, γιατί μέχρι τώρα ΔΕΝ γινόταν, και να παίρνουν 3 και 60;

    Καταλαβαίνω το ζόρι του Υπουργού Οικονομικών, αλλά μήπως έχουμε χάσει το μπούσουλα; Η οικονομία δεν είναι για να υπηρετεί τους ανθρώπους;

    Αν εγώ φυτοζωώ, αν τα παιδιά μου στερούνται, γιατί να κοιτάξω τα παιδιά σας; Λογικό δεν είναι;

    ReplyDelete
  81. Εχετε παρατηρήσει ότι τις απεργίες, πορείες και γενικά τις πιο θορυβώδεις κινητοποιήσεις τις κάνουν οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα, οι οποίοι είναι -συνήθως- οι καλύτερα αμοιβόμενοι και λιγότερο εργαζόμενοι;

    Υπάρχει άλλη εξήγηση εκτός του ότι τα αιτήματα δεν είναι συνδικαλιστικά αλλά κομματικά; και ότι φωνασκούν και "αγωνίζονται" όλοι εκ του ασφαλούς;

    ReplyDelete
  82. Γουστάρω που είμαι Δ.Υ. και σας τα παίρνω!
    Δουλεύετε κορόιδα!
    Τα κατάφερα!
    Οσο δούλεψα, ήταν η δουλειά για να μπω μέσα! Γνωριμίες, μέσα, λάδωμα, ότι χρειάστηκε τέλος πάντων.
    Μετά τέλος.
    Δεν άξιζε τον κόπο;
    Ελυσα το πιο βασικό πρόβλημα της ζωής μου.
    Το τι λέμε τώρα για ανάπτυξη της Ελλάδας και άλλα κουλά που δεν καταλαβαίνω κιόλας, με αφήνουν παγερά αδιάφορο.
    Εγώ να περνώ καλά με τις μπριζόλες και τις μπύρες μου κάθε τόσο στου Μήτσου...
    Αλλωστε οι 'δουλειά' που έκανα με τα πρόσφατα έργα μου εξασφάλισαν και τα παιδιά μου.
    Σιγά μην το 'κουράζω' κιόλας...

    Τι δημιουργικότητα και παραγωγικότητα λέτε; Πείτε μου πρώτα τι σημαίνουν οι λέξεις...

    Υπογραφή:
    Ιδανικός δημόσιος υπάλληλος..

    ReplyDelete
  83. Μια που αναφέρθηκε η πανάσχημη στο βραβείο nobel οικονομίας που ανακοινώθηκε σήμερα: σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Associated Press ο Phelps είναι 73 χρονων και σε τηλεφωνική συνέντευξη σήμερα το πρωί είπε ότι θα πάει κανονικά στο μάθημά του. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν άνθρωπο που αγαπάει τη δουλειά του και σε κάποιον που μόνος του στόχος είναι να βγει στη σύνταξη όσο γρηγορότερα γίνεται!

    Όσο για τους ΔΥ των Βρυξελλών, ρώτησα πρόσφατα φίλη που έχει σοβαρά προβλήματα με τη δουλειά της εκεί γιατί δε σκέφτεται να δουλέψει αλλου. Η απάντηση αφοπλιστική: "μα εδώ είναι οι καλύτερες συνθήκες!"

    ReplyDelete
  84. ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΥΞΗΣΩ ΤΗΝ ΑΜΟΙΒΗ ΜΟΥ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΟΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΧΑΜΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΘΥ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΚΑΙ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΕΠΙΣΗς ΜΕ ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΜΟΙΒΟΜΑΙ ΣΤΟ ΔΙΠΛΑΣΙΟ.

    ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΝΑΛΑΒΩ ΕΝΑΝ ΑΣΘΕΝΗ ΜΕ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΜΟΙΒΗ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΜΕΤΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ; ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΣΑΣ ΘΑ ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΚΑΤΑ ΤΟ 50% ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ;

    Ή ΑΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕ ΕΝΑ ΤΑΜΕΙΟ ΘΑ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΔΗΛΑΔΗ: ΕΛΑ ΤΩΡΑ. ΕΧΕΙΣ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΙΚΑ ΚΛΠ. ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ;

    ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ. ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΑΝΕΧΕΤΑΙ.

    ReplyDelete
  85. Το δράμα είναι ότι τις ίδιες παράλογες απαιτήσεις άκουγα πριν 20 χρόνια τις ίδιες λένε και τώρα, μα τι στο καλό τόσα χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι είναι? δεν έφυγαν? αν είναι καινούριοι όμως πως στράβωσαν έτσι?

    ReplyDelete
  86. Σάρωσαν όλα τα επιστημονικά Νόμπελ οι Αμερικανοί. Άντε μόνο της Λογοτεχνία μένει... και της Ειρήνης.

    Εκεί είναι το πρόβλημα: ο σοσιαλισμός είναι πιο δίκαιος αλλά ο καπιταλισμός παράγει - ακόμα και επιστημονική γνώση.

    Τι σχέση έχει αυτό με το σημερινό ποστ; Ότι αυτοί έχουν μία κοινωνία υψηλού ρίσκου χωρίς καβάντζες, ενώ εμείς θέλουμε μία κοινωνία μηδενικού ρίσκου (όλοι διορισμένοι ει δυνατόν) με μηδέν παραγωγικότητα.

    ReplyDelete
  87. Takis Alevantis said

    Προσωπικά νομίζω πως υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων, όσον αφορά την καθημερινή μας εργασιακή συμπεριφορά: οι υπάλληλοι, οι πολιτικοί και οι ηγέτες.

    Ποσοστά και μέθοδος προσδιορισμού;

    ReplyDelete
  88. Dimou said

    ...άρα εξακολουθούν να σπουδάζουν γιατροί (που τώρα περιμένουν μέχρι και 12 χρόνια για να αρχίσουν ειδικότητα).

    Γιατί άραγε; Όσοι είναι έξυπνοι την κάνουν για έξω με ελαφρά πηδηματάκια. Εάν δεν τους γονατίσει η νοσταλγία θάναι ΟΚ

    ReplyDelete
  89. @ tslyns

    Όχι ακριβώς. Ο διαγωνισμός (ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ) στον οποίο συμμετείχα τότε ήταν για ΜΙΑ και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ θέση με περιγραφή. Άρα από που και έως που η λίστα επιτυχόντων αντί του ενός?

    Τότε. Τώρα δεν ξέρω τι ισχύει. Οι μισθοί όμως υψηλότατοι και οπι συνθήκες εργασίας ανώτερες των εθνικών ΔΥ. Και παράγουν και "πολιτική"!

    ReplyDelete
  90. Αντιφάσεις.
    Οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί διαμαρτύρονται για την κατάσταση τους, και από την άλλη είναι στην πλειοψηφία τους, ενάντιοι στην ιδιωτική εκπαίδευση που θα απορροφούσε πολλούς απ΄ αυτούς.
    Οι διορισμένοι εκπαιδευτικοί και αυτοί είναι ενάντια στην ιδιωτική εκπαίδευση αλλά δεν λένε όχι στα ιδιαίτερα, που και αυτά είναι μια μορφή παραπαιδείας.
    Οι εκπαιδευτικοί ζητάν περισσότερα χρήματα αλλά είναι κάθετα ενάντιοι σε ένα σύστημα αμοιβής μέσα από την αξιολόγηση της εργασίας τους.
    Όλοι θεωρούμε ότι το πρόβλημα της παιδείας αρχίζει και τελειώνει με τους μισθούς των καθηγητών και ελάχιστοι λεν ότι το βασικό πρόβλημα της παιδείας είναι η χαμηλής ποιότητας εκπαίδευση των μαθητών. Το πρόβλημα αυτό δεν θα λυθεί αυτομάτως με την αύξηση των μισθών των καθηγητών.

    ReplyDelete
  91. "Εκεί είναι το πρόβλημα: ο σοσιαλισμός είναι πιο δίκαιος αλλά ο καπιταλισμός παράγει..."

    Διαφωνώ εδώ. Ο σοσιαλισμός είναι φοβερά άδικος, διότι δίνει τις ίδιες παροχές στον σκληρά εργαζόμενο και στον τεμπέλη.

    Από την άλλη, ο καπιταλισμός δεν ασχολείται με δικαιοσύνες και τα ρέστα. Δεν έχει χρόνο για τέτοια πράγματα, αλλά στο τέλος, το ζουμί παραμένει ότι η πλειοψηφία των σκληρά εργαζομένων και ταλαντούχων θα κάνει καλή ζωή... ο καπιταλισμός μπορεί να αδικεί ορισμένους (κάνα 20-25%), αλλά ο σοσιαλισμός τους αδικεί όλους: αφαιρεί από το σκληρά εργαζόμενο αυτά που δικαιούται και αφαιρεί από τον τεμπέλη την αναγκαία "ώθηση" να εργαστεί περισσότερο.

    O Φρόυντ είχε πει ότι χρειαζόμαστε δύο πράγματα για να είμαστε ευτυχισμένοι: εργασία και αγάπη. Και λέω εγώ ότι όταν η εργασία είναι άνευ υπεραξίας (γιατί η χαρά στη δημιουργία είναι όταν κάνεις το κάτι παραπάνω από τους άλλους) και η αγάπη είναι μπλαζέ και γεμάτη συμβιβασμούς, τότε δεν μπορεί να υπάρξει ούτε καν η επιδίωξη για την ευτυχία.

    Τέλος, εάν δεν υπάρχει παραγωγή, τότε για ποια ισότητα μιλάμε; Ωραία ισότητα όταν το μόνο που έχουμε να φάμε είναι η χαρτοπετσέτα... (κι αυτή μοιρασμένη στα δύο). Δεν είναι καλύτερα να έχει ο πλούσιος 15 κοτόπουλα κι ο φτωχός 2 κοτόπουλα για ένα γεύμα; (αντί να πρέπει να μοιραστούν μια μόνο φτερούγα μεταξύ τους...).

    Δεν μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη εάν δεν υπάρχει το ίδιο το αντικείμενο της δικαιοσύνης.

    ReplyDelete
  92. @ ΝΔ

    Ότι αυτοί έχουν μία κοινωνία υψηλού ρίσκου χωρίς καβάντζες, ενώ εμείς θέλουμε μία κοινωνία μηδενικού ρίσκου (όλοι διορισμένοι ει δυνατόν) με μηδέν παραγωγικότητα.

    Υψηλού ρίσκου αλλά και υψηλής αναμενόμενης απόδοσης και το κυριότερο, την αίσθηση ότι δεν υπάρχουν τσιφλίκια, ελίτες και "κλειστά επαγγέλματα", κλάδοι και αγορές. Ενώ "αλλού", τέτοια αίσθηση είναι μόνον παρ-αίσθηση. Στενές, ρηχές, ασφυκτικές αγορές και ελίτες και παρέες.

    Οπότε έχει βάση η τάση ορισμένων για μηδέν ρίσκο και μη πιστη σε όνειρα, αισθήσεις, κτλ. Και στη Βρετανία άλλωστε πολλοί νέοι προτιμούν το ΔΤ.

    ΙΤ επιλέγω, απλώς φέρ προσπαθώ να είμαι. Ποιές προοπτικές στο ΙΤ εδώ? Το αυγό ή η κότα? Δυσκολη η επιλογή.

    Καλό το σιτουάσιον ανάλυσις. Λύσεις έχει να προτείνει κανείς?

    ReplyDelete
  93. Μη μου τους δασκάλους τάραττε.

    Οι άνθρωποι έχουν την ευθύνη για την διαμόρφωση της αγωγής μας και της παιδείας μας και παίρνουν μισθούς κοροιδίας.

    Δέστε τι γίνεται στην Κύπρο για παράδειγμα.

    Όλα σχεδόν τα κακά της χώρας μας ξεκινάν από την ελλιπή παιδεία, μάλλιασε η γλώσσα μας να το λέμε σε αυτό το blog. Αλλά περί ευμάρειας των παρεχόντων τοιαύτην λόγος ουδείς.

    Ποιός είναι ο υποκριτής εδώ;

    ReplyDelete
  94. Αν και δε θα συμφωνήσω στο ότι οι Αμερικανοί κέρδισαν τα Nobel λόγω καπιταλισμού, θα μείνω στο θέμα της νοοτροπίας... Υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για αυτό στις Financial Times, αλλά πρέπει να είναι κανείς εγγεγραμμένος για να το δεί. Αν ο Γάτος το επιτρέπει μπορώ να το δώσω ως comment.

    Όπως έγραφα και το πρωι, η ελληνική γραφειοκρατεία με ανάγκασε μετά απο 1,5 χρόνο να παραστώ με το έτσι θέλω σε μια ορκωμοσία πανεπιστημίου προκειμένου να πάρω τελικά το πτυχίο μου... Πέρα από τις αγχωμένες φάτσες φοιτητών πληροφορικής που ακούν τους μισθούς και τρέχουν και δε φτάνουν, άκουσα και μια ατάκα που με τρέλανε πραγματικά, από το μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών: "Ε τώρα κάνω τα χαρτιά μου για τον ΑΣΕΠ μωρέ, αραλίκι, Ο,ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, σίγουρα λεφτά, διακοπές και παράλληλα ιδιαίτερα μαθήματα ή κάτι άλλο..". Πέρα από το πόσο άσχημο μου ακούστηκε το "ε γύναικα είμαι τι να κάνω στην πληροφορική", η νοοτροπία ανθρώπων 22 και 23 χρονών πραγματικά με "καραφλιάζει"... Αραλικί, βόλεμα και έχει ο Θεός!

    Αναρωτιέμαι όμως πραγματικά, είναι όλα αυτά μόνο θέμα παιδείας; Γίνεται να αντικαταστήσει ο δάσκαλος ή ο καθηγητής, τον ΓΟΝΕΑ (όταν φυσικά ασκεί τα καθηκοντά του και δεν επιδείδεται σε τραμουκισμούς σε υπουργεία); Η μητέρα μου χρόνια διευθύντρια σε κεντρική δημόσια υπηρεσία, μου έμαθε πως μόνο τα "κορόιδα" σαν την αφεντιά της μπορούν να αντέξουν το δημόσιο...

    Γι αυτό κι εγώ όχι μόνο την άκουσα, αλλά φρόντισα να φύγω και πιο μακρυά για λίγο... Ούτε θέλω να κοροιδεύω ούτε να με κοροιδεύουν...

    ReplyDelete
  95. Nikos Dimou said...
    Σάρωσαν όλα τα επιστημονικά Νόμπελ οι Αμερικανοί... αυτοί έχουν μία κοινωνία υψηλού ρίσκου χωρίς καβάντζες, ενώ εμείς θέλουμε μία κοινωνία μηδενικού ρίσκου (όλοι διορισμένοι ει δυνατόν) με μηδέν παραγωγικότητα.

    Δεν είναι ακριβώς έτσι. Έχει αναφερθεί ήδη από συζητητές του μπλογκ ότι οι Αμερικάνοι μετά τα 65 έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δωρεάν. Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε με "καβάντζα" αλλά αν εννοείτε "απόθεμα" γενικά, ναι τότε και οι Αμερικάνοι έχουν καβάντζες.

    Αυτό για το "ρίσκο" πάντως πολύ σωστό. Προϋπόθεση για την προόδο.

    Ποια η διαφορά με την Ελλάδα;

    Απάντηση: δεν έχει κανείς πολύ χρόνο για να ρισκάρει.

    ReplyDelete
  96. Στη ζωή υπάρχουν οι θαρραλέοι και οι φοβισμένοι. Οι πρώτοι στο σημερινή νεοελληνικη θολούρα είτε διαλέγουν τον δύσκολο δρόμο του άναρχου και ψυχοφθόρου ιδιωτικου τομέα, είτε τον εύκολο δρόμο της διείσδυσης στα γρανάζια της κρατικής γραφειοκρατίας. Οι δεύτεροι είτε μαραζώνουν αιωνίως χαμηλόμισθοι και εκμεταλευόμενοι υπηρετώντας το άκαρδο κεφάλαιο, είτε ονειρεύονται την μίζερη σιγουριά της θεσούλας στο δημόσιο.
    Άρα αυτοί που ζητάνε μια θέση στο δημόσιο δεν είναι αναγκαστικά ταυτισμένοι με τη λαμογιά. Οι περισσότεροι πιστεύω είναι ανθρωπάκια, προϊόντα οικογενειακής, σεξουαλικής κ.λπ κ.λπ καταπίεσης. Όποιος μπορεί κάνει την επανάσταση του... Οι υπόλοιποι δίνουν τροφή στον αρθρογράφο!

    ReplyDelete
  97. "1400 ο νεοδιοριζόμενος είναι πρωτάκουστο για bachelor degree στην Ελλάδα..."


    Δε μου λέτε:

    α) εάν είμαι αγρότης και καλλιεργώ τομάτες, μπορώ να τις πουλήσω πιο ακριβά εάν έχω bachelor's degree;

    β) Ο υδραυλικός σου, έχει το δικαίωμα να σου ζητήσει 30% παραπάνω για την επισκευή της βρύσης, επειδή έχει master's degree στη βοτανολογία;

    γ) Εάν ένας δάσκαλος με bachelor's degree κάνει πιο καλή δουλειά από έναν άλλο δάσκαλο με PhD, ποιος πρέπει να πληρωθεί περισσότερο;

    δ) Ποιο μέρος της έκφρασης "προσφορά-ζήτηση" δεν έχετε καταλάβει ακόμα και ανακατεύετε άσχετα πράγματα με τις αμοιβές, όπως τα πτυχία κλπ;

    ε) Για τους δύο πιτσιρικάδες που έφτιαξαν το Google, είχαν τα πτυχία καμιά σχέση με τα κέρδη τους; Ή για οποιουσδήποτε άλλους πιτσιρικάδες που πετυχαίνουν, ή όχι, και ξαναπροσπαθούν; Εσύ, για να χρησιμοποιήσεις το google, εξέτασες πρώτα να δεις εάν οι δημιουργοί του ήταν πτυχιούχοι και αναγνωρισμένοι από το ΔΙΚΑΤΣΑ;

    στ) Ο Larry Ellison (Oracle Computers), ή ο Bill Gates, ή ο Steven Jobs, τι bachelor's έχουνε; Ξέρετε;

    Τελικά η ταινία The Wall των Pin Floyd αναφερόταν στην Ευρώπη: μια γραμμή ίσια και μονότονη η ζωή, που γίνεται και τρόπος σκέψης, και οτιδήποτε άλλο, το χαρακτηρίζουμε "ανασφαλές": σχολείο, πτυχίο, γραφείο, θάνατος.

    Εκείνο που μου αρέσει πιο πολύ, είναι που έχω δει Έλληνες σε φόρουμς να λένε "εγώ θα ήθελα να μεταναστεύσω ας πούμε στην Ιταλία, όχι στην Αμερική γιατί εκεί είναι ασταθή τα πράγματα". Σημείωση δικη μου: Ιταλία (10% ανεργία), ΗΠΑ (4,5% ανεργία).

    Ποιος σας είπε ότι οι γενικές κι αόριστες σπουδές έχουν την οποιαδήποτε σχέση με την όποια αγορά πώλησης προϊόντων και υπηρεσιών; (εξαιρώ εδώ τις ειδικευμένες σπουδές, όπως ας πούμε "πυρηνικός ιατρός" και κάτι τέτοια, ή και "ηλεκτρολόγος" κλπ).

    Ποιος ήταν αυτός που ξεκίνησε αυτή την παράξενη μόδα κατά την οποία 5 χρόνια στο πανεπιστήμιο κάνει απαραίτητα το προϊον σου πιο ελκυστικό στην αγορά; ("κοιτάξτε, οι τομάτες μου είναι πιο ζουμερές διότι τους έδειξα το πτυχίο μου").

    ?????

    ReplyDelete
  98. Μα είναι λογικό οι απόφοιτοι των σχολών να θεωρούν εαυτούς αδιόριστους καθηγητές, εφόσον προορίζονται να παίξουν έναν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του τόπου:Nα διοριστούν και να διδάξουν τα παιδιά που μεθαύριο θα σπουδάσουν και θα γίνουν καθηγητές, οι οποίοι θα διδάξουν τους επόμενους καθηγητές, που με τη σειρά τους θα διδάξουν τους επόμενους καθηγητές,οι οποίοι θα σπουδάσουν και θα γίνουν καθηγητές, οι οποίοι θα διδάξουν τους επόμενους καθηγητές, που με τη σειρά τους θα διδάξουν τους επόμενους καθηγητές,οι οποίοι
    κ.τ.λ. κ.τ.λ.
    Ασυγκράτητη παραγωγικότητα!

    Τρέμε Ζάμπια!

    ReplyDelete
  99. "...αυτοί έχουν μία κοινωνία υψηλού ρίσκου χωρίς καβάντζες"

    Καθόλου "υψηλού ρίσκου". Μεγάλο λάθος θεώρησης αυτό. Μύθος για ηλίθιους. Στις ΗΠΑ, πρώτη φορά είδα ανθρώπους με νοημοσύνη χιμπατζή να κάνουν τα ίδια λεφτά με Έλληνα δικηγόρο της επαρχίας. Ποιο ρισκο υπάρχει όταν η ανεργία παίζει από 4-8%; Ποιο ρίσκο υπάρχει όταν μια δουλίτσα για πιτσιρικάδες στο Starbucks βγάζει 80 δολαρια την ημέρα; Για ποιο ρίσκο μιλάς όταν στη δεκαετία του '90 μπήκαν στη χώρα 12 εκατομμύρια νέοι μετανάστες (νόμιμοι και παράνομοι) και η ανεργία έπεσε αντί να ανέβει; Για ποιο ρίσκο μιλάς όταν ο κάθε Αμερικανός έχει το δικαίωμα να βαράει πτώχευση όποτε γουστάρει και να ξεκινάει και πάλι clean από την αρχή; Για ποιο ρίσκο μιλάς όταν αγοράζουνε σπίτια με 0% προκαταβολή; Για ποιο ρίσκο μιλάμε όταν ο μέσος έλληνας μαστοράκος σε συνεργείο εδώ (μόλις έχει κατέβει από το καράβι) βγάζει το 150άρι άνετα κάθε μέρα;

    Για ποια "ρίσκα" μιλάμε; Το "ρίσκο" της απόλυσης; δηλαδή, πρόσεξε:

    Αμερικανός: δουλεύει επί 5 χρόνια με ετήσιο μισθό (ως δάσκαλος δημοτικού) ας πούμε 50 χιλιάρικα = 250.000 δολάρια ΜΕΙΟΝ ας πούμε ένα εξάμηνο που ήταν άνεργος (εάν ήταν τόσο μάπας που τον απολύσανε) = 200.000 δολάρια.

    Έλληνας: Καμία απόλυση στα 5 χρόνια και πληρωμένες απεργίες με μισθό 20 χιλιάρικα το χρόνο = 100.000 δολάρια.

    Κόστος ζωής σχεδόν το ίδιο.

    Ρίσκο;

    Η ανεργία δεν είναι το ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ρίσκο; (διότι ως άνεργος παίρνεις 0). Η ανασφάλεια στον επιχειρηματικό τομέα δεν είναι ρίσκο;

    Για τους Έλληνες εδώ που θέλουν να ζήσουν στην Ελλάδα, ο κύριος λόγος που δεν έρχονται είναι επειδή λένε "είναι πολύ ανασφαλή τα πράγματα εκεί κάτω". Φοβούνται το μεγάλο ρίσκο που έχει η αγορά της Ελλάδας ότι και να προσπαθήσεις να κάνεις...

    ReplyDelete
  100. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  101. Nikos Dimou said...

    Σάρωσαν όλα τα επιστημονικά Νόμπελ οι Αμερικανοί. Άντε μόνο της Λογοτεχνία μένει... και της Ειρήνης.
    -

    άσχετο: Αλήθεια το νόμπελ Λογοτεχνίας με τι κριτήρια απονέμεται ? θέλω να πω η γλώσσα δεν παίζει πολύ σημαντικό ρόλο?


    Δεν θα παρεξηγηθώ αν δεν πάρω απάντηση λόγω του θέματος.

    ReplyDelete
  102. Την εποχή που υπήρχε η επετηρίδα είχε μια έννοια να πει κανείς "περιμένω να διορισθώ κάποτε". Επίσης ήταν γενικά προβλέψιμο πότε περίπου θα διοριζόταν. Το να λέει κανείς ότι είμαι "αδιόριστος καθηγητής" δεν είναι ούτε ακριβές αλλά δεν νομίζω οτι το έλεγε και κανείς.

    Θυμάμαι την συζήτηση που γινόταν παλιά, όταν ακόμη υπήρχε η επετηρίδα, ότι ένας φυσικός περίμενε μέχρι και 20 χρόνια για να διορισθεί. Δεν νομίζω ότι για ένα τέτοιο διάστημα μπορεί κάποιος να λέει ότι "είμαι αδιόριστος", γιατί κάποια δουλειά πρέπει να κάνει στο μεταξύ. Μάλιστα την εποχή που η πληροφορική αναπτύσσοταν στην Ελλάδα με ραγδαίους ρυθμούς, πολλοί προτίμησαν να μείνουν στην δουλειά τους όπου έπαιρναν σχετκά καλά λεφτά και επίσης να παραμείνουν στον τόπο τους αντί να ξενητευτούν, ειδικά αν ήταν παντρεμένοι και εργαζόμενοι και οι δυο, με παιδιά κτλ, και γενικά έχοντας μια ήδη στρωμένη ζωή.

    Είχα συνάδελφο φυσικό, ο οποίος ήταν στην επετηρίδα πληροφορικής η οποία δεν ήταν μεγάλη εκείνη την εποχή. Ηταν στην υποστήριξη πελατών. Ποτέ δεν ανέφερε τον εαυτό του ως "αδιόριστο". Ούτε ποτέ το άκουσα αυτό να λέγεται από κανένα από αρκετούς που γνώριζα εκεί και σε διάφορες απασχολήσεις και διέθεταν "καθηγητικά πτυχία". Αυτό μάλλον θα ήταν μια έκφραση για να πεις ότι κάποιος είναι άνεργος και ο άνθρωπος δεν ήταν άνεργος.

    Τελικά διορίσθηκε το 1997 και μάλιστα σε νησί. Με κάποιο τρόπο μπόρεσε να αποσπασθεί στην Αθήνα. Ο συγκεκριμένος ήταν σε έναν τομέα που δεν είχε και πολλά λεφτά (δεν ήταν προγραμματιστής) και όχι πολύ ξεκάθαρες προοπτικές αν και του έκαναν κάποιες βελτιωτικές προτάσεις πριν φύγει. Αλλά μάλλον καλά έκανε γιατί σήμερα μάλλον θα ήταν άνεργος.

    Επίσης ας είμαστε λογικοί λιγάκι και να μην βλέπουμε τους δασκάλους ως ένα "άμορφο" σύνολο που μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιήσει για να εξυπηρετήσει τους πολιτικούς του σκοπούς σε περίοδο εκλογών ή όποια άλλη περίοδο. Τον εαυτό τους προσπαθούν να εξυπηρετήσουν οι άνθρωποι και γιαυτό ταλαιπωρούνται, συγκρούονται με τα ΜΑΤ και χάνουν μισθούς - ο καθένας ξεχωριστά. Αλλωστε αν προσέξατε την φρασεολογία του ΠΑΣΟΚ, αυτή δεν λέει ποτέ ότι τα οικονομικά τους αιτήματα είναι δίκαια αλλά ότι "δεν θέλουν λεφτά αλλά να τους δείξουν σεβασμό".

    Γιατί, λοιπόν, κάποιοι (οι εκπαιδευτικοί, εν τω προκειμένω) να εξυπηρετήσουν ένα κόμμα με δική τους ζημειά και καμιά υπόσχεση ή δυνατόητα άμεσου συγκεκριμένου οφέλους; Τους πιάσαν κότσους;

    Απλώς προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση (εκλογές κτλ) προς όφελός τους. Και το ΠΑΣΟΚ κάνει φυσικά το ίδιο.

    ReplyDelete
  103. Kiriakakis
    I read the comment about women, a comment that oozes with ignorance, stereotypes and bitterness because one can only imagine.....
    My response to you:
    I refuse to have a battle of wits
    with an unarmed person.

    ReplyDelete
  104. @Αλέξανδρος Β,

    "Ας δώσουμε ένα δίκιο στον απελπισμένο οικογενειάρχη που ψάχνει δουλειά άσχετα αν η κατάστασή του οφείλεται κυρίως στις λάθος επιλογές που πήρε στη ζωή του."

    Ξέρω και εκτιμώ ιδιαιτέρως έναν μαθηματικό από την Πεύκη, με τον οποίο έκανα ιδιαίτερα σε γυμνάσιο και λύκειο. Κάθε Σεπτέμβρη που ερχόταν του έλεγα:
    -Πού κύριε Νίκο;
    -Χαλκίδα...
    -Πού κύριε Νίκο;
    -Πέραμα...
    -Που κύριε Νίκο:
    -Λίγο πιο κάτω από την Θήβα...
    Οι τοποθεσίες που σέρνανε τον άγιο αυτό άνθρωπο, άλλοτε ως ωρομίσθιο, και άλλοτε ως αναπληρωτή, είναι αληθινές! Σας πληροφορώ πως δεν είπε ποτέ "Είμαι αδιόριστος", όταν τελείωνε από ένα σχολείο, "Ανεργος είμαι, και μαλάκας", έλεγε, "...που δεν έγινα ταρίφας!"

    Σήμερα ο άνθρωπος αυτός που είναι από τους πρώτους στην λίστα του ΑΣΕΠ, μεγαλώνει τα τρία μικρά παιδιά του στην Τζιά, διδάσκοντας το αντικείμενο που αγαπά, πάντα μακριά από "Αποχρώσεις" συνδικαλιστών και κομματόσκυλων. Να 'σαι καλά να τους ταΐζουμε Νίκο.

    @κ.Δήμου,

    "Εκεί είναι το πρόβλημα: ο σοσιαλισμός είναι πιο δίκαιος αλλά ο καπιταλισμός παράγει - ακόμα και επιστημονική γνώση."

    Μέση λύση δεν υπάρχει;

    Υ.Γ@somebody: "Τι δημιουργικότητα και παραγωγικότητα λέτε;" Δημιουργικότητα όπως λέμε: φέρνω και διατηρώ κεφάλαια στην Ελλάδα. Παραγωγικότητα όπως λέμε: ξεσκιζόμαστε οι εργαζόμενοι-φορολογούμενοι για να την περνάς μέλι. Δεν ζήλεψα ποτέ κηφήνες, ελπίζω τα παιδιά μου να πετάξουν τα "δικά σας" έξω από την κυψέλη κάποια στιγμή...

    ReplyDelete
  105. Alexandros B said...
    Αλήθεια το νόμπελ Λογοτεχνίας με τι κριτήρια απονέμεται ? θέλω να πω η γλώσσα δεν παίζει πολύ σημαντικό ρόλο?

    Όχι γιατί υπάρχουν και μεταφράσεις. Αλλιώς οι μικρές γλώσσες δεν θα είχαν καμία τύχη. Παίζουν όμως και πολιτικά κριτήρια. Οι επιλογές του Πίντερ, του Ντάριο Φο και του Σκαραμάνγκο - 3 αριστερών ήταν και πολιτικές.

    ReplyDelete
  106. Λευτέρη,

    διαφωνώ λίγο με τη θεώρηση του ρίσκου που διατυπώνεις. Όχι προς τα δεδομένα αλλά στο συμπέρασμα. Τα παραδείγματα που δίνεις αφορούν το λιγότερο από το 20% του πληθυσμού. Οι υπόλοιποι έχουν χαμηλά credit scores (πόσο μάλλον αν έχεις κάνει file για πτώχευση) κ είναι πολίτες Β' κατηγορίας.

    Αυτό που ξεχνάς κυρίως είναι ποια είναι τα role-models εδώ κ ποια είναι στην Ελλάδα.
    Έχεις ακούσει για κανένα αυτοδημιούργητο νέο στην Ελλάδα που να θέλει κανείς να του μοιάσει ? Έχεις ακούσει κανένα να μιλάει για σκληρή δουλειά ? Εκτός αν νομίζεις ότι οι Έλληνες θα καταδέχονταν να γίνουν ΜC Donalds employees για $20K/year.

    Από την άλλη, το "συμφωνώ" είναι understatement περί των southern belles.

    ReplyDelete
  107. Συμφωνώ ότι αυτό που κάνει τη διαφορά στις ΗΠΑ δεν είναι μόνον ο καπιταλισμός (ούτε είναι μόνον οικονομικό το ζήτημα).

    Είναι ένα "κάτι τις" που υπάρχει ΜΕΣΑ στην Αμερική

    Αν δεν το βιώσεις εκεί, επιτόπου, δεν μπορείς να το "πιάσεις").

    "Μέσα" στην Αμερική (ΗΠΑ) και δεν "βγαίνει" αναγκαστικά και προς τα έξω, οι δε Αμερικανοί που γνωρίζω στην Ευρώπη σε σχέση με τους "εντός ΗΠΑ" είτε τουρίστες από ΗΠΑ, δεν έχουν/παίρνουν μαζί τους αυτό το "κάτι τις" όταν ζούνε εκτός Αμερικής.

    Αν κανείς μπορεί να το προδιορίσει καλύτερα ..... please do!

    Ίσως ότι στις ΗΠΑ οι άνθρωποι έχουν όνειρα και αρκετές αποδείξεις (από παραδείγματα άλλων) ότι στις ΗΠΑ "fairy tales can come true, it can happen to you, if you are young at heart".

    "Young at heart"!? Is that "it"?

    ReplyDelete
  108. Λευτέρη, σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές πάνω από 30 εκατομμύρια Αμερικάνοι είναι εντελώς ανασφάλιστοι - κι άλλοι τόσοι ζούνε κάτω από το όριο της φτώχιας. Τέτοια ποσοστά πληθυσμού δεν βρίσκεις στην Δυτική Ευρώπη.

    ReplyDelete
  109. @Demosthenes,

    "ΜΙΑ και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ θέση με περιγραφή. Άρα από που και έως που η λίστα επιτυχόντων αντί του ενός?"

    Το μόνο σωστό του Δ.Τ, για να μην χρειάζεται να κάνει διαγωνισμούς κάθε τρείς και λίγο που θα παρουσιάζεται η ανάγκη κάλυψης παρόμοιας θέσης. Θα μου πείς: "Κι αν στο μεταξύ υπάρχουν καλύτεροι;", "Κι αν γίνεται για να δώσουν ρουσφέτι μια ωραιότατη συστατική επιστολή στους υπόλοιπους επιτυγχόντες;"
    Αχ ρε Τρικούπη, Σέρλοκ καταντήσαμε για να τα βγάλουμε πέρα... Μοριάρτυδες!

    ReplyDelete
  110. Demosthenes
    Young at heart!
    Till we die!
    And a voice that constantly whispers in your ear "you too can reach the stars... if you work at it!"

    ReplyDelete
  111. ND
    More than 50 million actually. And they are middle classes on top of it. Which disqualifies them from welfare assistance.

    PS Sorry about the English... no choice

    ReplyDelete
  112. Το να αμείβεις το ίδιο τον εργαζόμενο και τον τεμπέλη είναι η ύστατη μορφή επαγγελματικής αδικίας, ο πλέον σίγουρος τρόπος να τους μετατρέψεις όλους σε τεμπέληδες. Το κράτος, σαν υπερπροστατευτική μάνα, κακομαθαίνει ακαμάτηδες του, κάνει τα στραβά μάτια στις μικροπαρανομίες τους, στην αδράνεια τους. Και αυτοί, μαλθακοί, καχύποπτοι με τους άλλους προσπαθούν να γαντζωθούν στον μικρό τους παράδεισο, να προστατευτούν από το κακό κόσμο έξω απ΄ αυτόν. Και φυσικά γκρινιάζουν, γκρινιάζουν πολύ.
    Δεν είμαι ενάντιος στο να αυξηθούν οι μισθοί τους, είναι πραγματικά χαμηλοί. Αλλά είμαι κάθετα ενάντιος στο να αυξηθούν αναλογικά σε όλους, δίχως αξιολογικά κριτήρια. Όπως είμαι και ενάντια στην μονιμότητα, θεωρώ άδικο να κατέχει μια θέση κάποιος που δεν θέλει να δουλέψει, ενώ κάποιος με μεγαλύτερη όρεξη είναι άνεργος.

    ReplyDelete
  113. Lefteris Kritikakis said ...
    Φοβούνται το μεγάλο ρίσκο που έχει η αγορά της Ελλάδας ότι και να προσπαθήσεις να κάνεις...

    Δεν λέγεται "ρίσκο" αυτό. Κάπως αλλιώς λεγεται. Λέγεται "no real opportunities for all"! Λεγόταν "μπάρμπας στην Κορώνη", κ.α.! Και αλήθεια να μην είναι, όταν γίνεται κοινή πεποίθηση, τότε γίνεται πραγματικότητα (αυτό έχουν οι Κοινωνίες σε αντίθεση με τους νόμους της φύσης και τις Φυσικές Επιστήμες, και τα οικονομικά είναι κοινωνική επιστήμη, όχι φυσική).

    "If you can make it there, you can make it anywhere, NY, NY" (except in ... GR).

    ReplyDelete
  114. Καλησπέρα!

    Ε-Ξ-Ο-Χ-Ο κείμενο!

    Και πραγματικά είμαι στο πλευρό όλων των εκπαιδευτικών που λατρεύουν τη δουλειά τους και προσπαθούν -σε πείσμα πολλών πραγμάτων- να μεταδώσουν γνώση στα παιδιά όλου του κόσμου.

    Αλλά είναι τόσοι εκείνοι με την νοοτροπία του εύκολου και του "ας πληρώνουν τα κορόιδα κι εγώ να κάθομαι" που με εξαγριώνουν...

    Πώς το είπες only curious?

    "... Το χειρότερο είναι που τέτοιοι, τόσο πρώιμα συνθηκολογημένοι (στην επαγγελματική ζωή έστω) δάσκαλοι αναλαμβάνουν να δώσουν Παιδεία στα παιδιά μας. Αυτοί και οι προϊστάμενοί τους έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην διπλωματολαγνεία, την τυπολατρεία, την βαθμοθηρία και την πρόκριση της αποστήθισης επί της αντίληψης και της κρίσης, που έχουν σαρώσει τα σχολεία μας και την χώρα ολόκληρη. Βέβαια δεν φταίνε μόνο αυτοί..."
    Δευ Οκτ 09, 05:33:33 μμ

    Με πόσα χέρια να προσυπογράψω?


    (κόρη φίλης, άρτι αφιχθείσα από τας Λόνδρας, πιάνει δουλειά με "μέσον" κατ'ευθείαν σε ιδιωτικό ΠΟΛΥ ακριβό σχολείο, κανονικός μισθός, ελάχιστες ώρες, καταπληκτικό περιβάλλον, αγγλικού. Μηδέν προυπηρεσία, μηδέν προετοιμασία, "μάθημα" στα μωράκια, απορώ τι την κάνουν. 'Οποτε τη βλέπω? Μες τη γκρίνια. Γιατί το σχολείο της πέφτει μακριά, "μένουμε νότια και πρέπει να πηγαίνω βόρεια" και η "μπέμπα μου δεν είναι για τέτοιες διαδρομές"... Είπατε τίποτα? Α, νόμιζα...)

    Επανέρχομαι...

    ReplyDelete
  115. Look @ onlycuriouses picture,

    Κανονικά θα συμφωνούσα με την Μητέρα Φύση και την λογική της λυκοαγέλης των ΗΠΑ. Δεν τους "πάω", όπως δεν "πήγα" και την Σπάρτη με τον Καιάδα της. Δεν "πήγα" των σοβιετικό σοσιαλισμό τύπου σκάσε-χώστα-κάτσε-κλώσσα, και δεν πάω με τίποτα αυτούς που θυμούνται το ρητό του Ρουσσώ περί "εφικτού" και ξεχνούν την αξία της φαντασίας. Αυτό που ξεχνά ο κ.Κρητικάκης, είναι πως η λυκοαγέλη, όσο αξιόπιστη και να είναι, λόγω ιδιοτέλειας πάντα, στηρίζεται ΚΥΡΙΩΣ στον έλεγχο τρίτων χωρών και αγορών. Και εκεί οι περήφανοι λύκοι και αετοί, συμπεριφέρονται σαν ύαινες. Προπόνηση, δε, στην έδρα τους με τα 50 εκατομμύρια πληγωμένα ελάφια!

    ReplyDelete
  116. Aman με τη παρεξηγηση,το " ενδιαφερουν πολυ οι ανταποκρισεις " το...εννοουσα ! Την "ομορφη " τη παω & ο Κρητικακης θα ηταν " η φωνη της Αμερικα " αν δεν εμπλεκε η σκεψη του με αρχαιους. Δεν περιμενα να ακουσω απο τον Δ. την μλ για ανασφαλιστους. Ειναι τα παρασιτα,ο υποκοσμος & οι λαθραιοι που εκμεταλλευονται ενα συστημα τιγκα στο χρημα & περιθαλπονται..." δωρεαν " ( με τα λεφτα των αλλων ).

    ReplyDelete
  117. Η ερώτηση των $64.000 είναι γιατί δεν συνδέουν την εκπαίδευση με την αγορά ώστε να μη βγαίνουν κάθε χρόνο κάποιες χιλιάδες καθηγητές οι οποίοι καταλήγουν "αδιόριστοι".

    Επίσης, σε μια χώρα που δεν επενδύει στην έρευνα ένας φυσικός δεν μπορεί παρά να δουλέψει ως καθηγητής.

    ReplyDelete
  118. Απολαύστε τον Βασίλη Ραφαηλίδη (Ιστορία "κωμικοτραγική" του νεοελληνικού κράτους):

    Ξέρουν καλά τι κάνουν οι Έλληνες.
    Ως δημόσιοι υπάλληλοι, αφενός έχουν τη δυνατότητα να τεμπελιάζουν ανενόχλητα και αφετέρου έχουν την πιθανότητα εκτός του μισθού, και με το ακλόνητο επιχείρημα του μικρού μισθού, να γίνουν και κλέφτες άμα λάχει – και λαχαίνει πάρα πολύ συχνά.
    Μια θέση στο δημόσιο είναι το μεγάλο όνειρο κάθε Έλληνα πατέρα για τα παιδιά του, τα περήφανα Ελληνόπουλα.

    Και τούτο το πολύ ελληνικό όνειρο είναι που κρατάει σταθερές και αμετάβλητες τις πελατειακές σχέση των κομμάτων με τους οπαδούς τους, που παύουν να είναι πελάτες του Α κόμματος και γίνονται του Β, με την ίδια έννοια που ο πελάτης αλλάζει μαγαζί καταπώς τον συμφέρει.

    Λοιπόν που θα βρει φτηνά εργατικά χέρια ο ξένος επενδυτής;

    Βέβαια, μια σοβαρή ξένη βιομηχανία αποκλείεται να πληρώνει μεροκάματα κατώτερα από αυτά που δίνει το δημόσιο στους τεμπέληδες υπαλλήλους του.
    Όμως, ο Έλλην θα προτιμήσει το ελληνικό δημόσιο, έστω και με χαμηλότερο μισθό.
    Αφενός γιατί δουλεύοντας ως βιομηχανικός εργάτης, είτε σε Έλληνα είτε σε ξένο εργοδότη, δεν έχει τη δυνατότητα να τεμπελιάζει και αφετέρου διότι όντας στο δημόσιο δε χάνει ποτέ την ελπίδα πως θα υπηρετήσει την πατρίδα κλέβοντάς την αναίσχυντα και φωνάζοντας την ώρα της κλοπής ζήτω η Ελλάς για να μην τον πάρουν χαμπάρι.

    doctor

    ReplyDelete
  119. και συνεχίζει για το ΚΚΕ:

    "Το ΚΚΕ ήταν και παραμένει ένα κόμμα τυπικά "ελληνοχριστιανικό" και ως εκ τούτου εξόχως λαϊκίστικο.
    Συντηρεί την ελπίδα για μια "καλύτερη ζωή" εδώ στη γη, ερήμην κάθε ιστορικής και φιλοσοφικής συνιστώσας, ερήμην του μαρξισμού, ερήμην της θεωρίας, ερήμην των πάντων εν τέλει".

    doctor

    ReplyDelete
  120. "N_dimou: Λευτέρη, σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές πάνω από 30 εκατομμύρια Αμερικάνοι είναι εντελώς ανασφάλιστοι - κι άλλοι τόσοι ζούνε κάτω από το όριο της φτώχιας. Τέτοια ποσοστά πληθυσμού δεν βρίσκεις στην Δυτική Ευρώπη."

    30 εκατομμύρια δεν είναι ποσοστό. είναι απόλυτος αριθμός. Για την ακρίβεια, το ποσοστό ανασφάλιστων στις ΗΠΑ είναι περίπου 10% του πληθυσμού, που δεν είναι δα και πολύ μεγάλο. Ιδαίτερα δε αν υπόλογίσεις ότι υπάρχουν ομοσπονδιακά προγράμματα (Medicaid, Medicare) που παρέχουν ασφάλεια υγείας σε ορισμένες ομάδες που εμπίπτουν στο 10%. Στην Ελλάδα το ποσοστό που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας είναι μεγαλύτερο. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης η ασφάλεια υγείας είναι συνδεδεμένη με τη σύμβαση εργασίας και το ασφαλιστικό ταμείο των εργαζομένων, που σημαίνει ότι τα διψήφια νούμερα ανέργων είναι άνεργοι/ανασφάλιστοι.

    Στην Αγγλία, το σύστημα Υγείας είναι καθολικό και δωρεάν για το χρήστη και πληρώνεται από τη γενική φορολογία (...στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του, από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνάμεις του...αληθινά σταλινικο-μαρξιστικό). Βέβαια, είναι πλέον τριτοκοσμικό και οι μόνοι που το χρησιμοποιούν πλέον είναι οι μετανάστες. Οι μεσαίες τάξεις σιγ-α-σιγά μεταναστεύουν στον ιδιωτικό τομέα. Έχω ζήσει με οικογένεια και Ευρώπη και Αμερική. Το αμερικανικό σύστημα υγείας κοστίζει κάτι παραπάνω αλλά είναι το καλύτερο. Μακράν.

    ReplyDelete
  121. Aπο το 2007 Ρουμανία και Βουλγαρία
    μπαίνουν ΕΕΕEEE....

    Και τα πτυχία των εκεί σπουδαγμένων γιατρών
    θα είναι πτυχία ευρωπαϊκης ενωσης..

    :):):):):)

    Eίδατε τις ουρες στις Νομαρχίες;..

    ReplyDelete
  122. @epikairos

    Μα πώς να συνδεθεί η εκπαίδευση με την αγορά? Αφού πρώτοι οι φοιτητές αντιδρούνε! Μία μειοψηφία τους για την ακρίβεια, η οποία όμως ακούγεται, ενώ η πλειοψηφία δεν ασχολείται ή αράζει... Θυμάμαι τους ακροαριστερούς στη σχολή μου (ΕΜΠ) να αντιδρούν στην εφαρμογή της πρακτικής εξάσκησης. Κατάφεραν τελικά να την καθυστερήσουν μερικά χρόνια. Αυτό κι αν ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία, να τελειώνεις πολυτεχνική σχολή χωρίς να έχεις κάνει πρακτική εξάσκηση...

    Όσο για την έρευνα, δαπανούμε 3 φορές λιγότερο από το μέσο όρο της ΕΕ των 25. Είμαστε όμως πιο ψηλά από την Κύπρο, τη Λετονία και τη Μάλτα!

    ReplyDelete
  123. Στραγγαλισμένη Ιδιωτική Πρωτοβουλία (απο προηγούμενο post), κατεχρεωμένο Δημόσιο (πόσους θα αντέξει ακόμα;)...Έλεος!!! τι πρέπει τέλος πάντων να κάνει κάποιος για να ζήσει σ'αυτή τη χώρα;
    Αφήστε με τουλάχιστον να ονειρεύομαι...Αυτή τη στιγμή ακούω το θεατρικό έργο του Ινγκμαρ Μπέρκμαν "Ζωγραφική σε ξύλο" απο το Μικρό Θέατρο στο Β! Πρόγραμμα. Τα κυκλοφορεί σε CD η ραδιοτηλεόραση...και το απολαμβάνω.

    ReplyDelete
  124. @ aggelos

    Ουτε εγω ειμαι μουσικος. Ειμαι σαν τα παιδακια στην ταινια της Βλαχοπουλου (" πιανο δεν θα παιξει ο υιος σας, ταβλι οπωσδηποτε!"). Απλα λογω καταγωγης, οικογενειακης παραδοσης, και κυριως επειτα απο συζητησεις με ανθρωπους του χωρου καταλαβα οτι προκειται για μεγα σκανδαλο.
    Ποτε δεν ειπα οτι ολα τα διπλωματα μουσικου οργανου ειναι πληρωμενα. Ουτε οτι δεν απαιτειται σκληρη προσπαθεια (το γνωριζω απο στενους μου συγγενεις). Η μονη μου ενσταση ειναι η εξισωση. Δεν γινεται ενας κατοχος διπλωματος να ειναι καθηγητης στα σχολεια! Διοτι απλα ειναι ενας αριστος γνωστης του μουσικου του οργανου! (δεν εχει κανει, αλλωστε, ουτε μια ωρα παιδαγωγικα). Ειναι σαν να λεμε οτι ενας πολυ καλος πολιτικος διδασκει αυτοματα πολιτικες επιστημες στο πανεπιστημιο!
    Γι'αυτο σας λεω, αλλος ο παιδαγωγος και αλλος ο δεξιοτεχνης.

    Με εκτιμηση.

    pensierix

    ReplyDelete
  125. Nikos Dimou said: Εδώ είναι το κοινωνικό μας κόμπλεξ. Υπάρχει φοβερός επαγγελματικός ρατσισμός. Κανένανς γονιός δεν θέλει το παιδί του να κάνει χειρωνακτική εργασία κι ας βγάζει περισσότερα από τον επιστήμονα.
    ---------
    Ιστορία πρώτη

    Ήξερα κάποτε μια οικογένεια. Ζευγάρι με 2 παιδιά. Δούλευε μόνον ο πατέρας. Οδηγός λεωφορείου. Κουτσά στραβά ζούσαν. Κάποτε πέθανε. Ο γιος βρήκε μια δουλειά, έφυγε. Η κόρη, απόφοιτη γυμνασίου, βοηθούσε τη μάνα της στις δουλειές και μετά καθόταν στο μπαλκόνι. Έψαχνε για δουλειά και δουλειά δεν έβρισκε. Και, μέρα με τη μέρα, η όψη της χειροτέρευε, οι κινήσεις της γίνονταν πιο αργές, ασχήμαινε, βάραινε, και κάποτε έφθασε 30 ετών κι έμοιαζε τουλάχιστον 40. Μια μέρα ήρθαν τα καλά νέα: Κάποιος γείτονας μίλησε στο τοπικό σούπερ μάρκετ (100 μέτρα απόσταση) και τους έπεισε να την προσλάβουν ως ταμία. Όταν το ανακοίνωσε στην οικογένεια, συνάντησε παγερή άρνηση. Έκπληκτος ο καλός γείτονας ρώτησε τη μάνα το λόγο, σχεδόν σίγουρος πως είχε βρεθεί καλύτερη δουλειά. Κι η απάντηση: μα τι λέτε, το παιδί μας να δουλέψει ταμίας σε σούπερ μάρκετ, α πα πα, τι θα πει η γειτονιά, αν είναι δυνατόν ...
    (περιττό να σας πω, η δουλειά που θα άρμοζε στην προικισμένη αυτή κόρη ακόμη είναι προς αναζήτηση).

    Ιστορία δεύτερη

    Γνώρισα κάποτε μια οικογένεια ενός έλληνα και μιας αμερικάνας. Ζούσαν στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Με ένα παιδί. Μορφωμένοι, στελέχη επιχειρήσεων, πολύ εύποροι, πλούσιοι θα' λεγα. Κάποιο καλοκαίρι, το παιδί (14 ετών τότε) έπιασε δουλειά στο τοπικό μπακάλικο. Ρώτησα το ίδιο γιατί. Μου είπε: Θα πάμε, απ' το σχολείο, κάποιοι μαθητές, για ένα μήνα στο Μεξικό, να βοηθήσουμε στο χτίσιμο σπιτιών για τους φτωχούς (στα πλαίσια κάποιου προγράμματος). Κάθε μαθητής πρέπει να μαζέψει 600 δολλάρια. Εγώ θα τα μαζέψω ως εξής: όλα τα δώρα των Χριστουγέννων θα ζητήσω να μου τα κάνουν σε μετρητά, τα υπόλοιπα θα τα βγάλω αυτό το καλοκαίρι δουλεύοντας.

    Πού οφείλεται η διαφορά αντιλήψεων; Μα, είναι απλό, φταίει η έρμη η γλώσσα. Στα ελληνικά, η λέξη "δουλειά" βγαίνει από το "δουλεία". Κι όποιος δεν θέλει να' ναι δούλος, είναι δυνατόν να κατηγορηθεί κι από πάνω;

    ReplyDelete
  126. @reactor69
    Η εικόνα αγαπητέ μου φίλε δεν υπονοεί φοβικότητα απέναντι στους πολλούς. Αντίθετα υπογραμμίζει το θάρρος του ανεξάρτητου και του ανένταχτου, αυτού που μπορεί να διατηρεί την ατομικότητά του σε ένα κόσμο μαζικό, χωρίς να φοβάται τις συνέπειες και χωρίς να τις αγνοεί κιόλας. Η λεζάντα της ήταν "Οι μοναχικοί ζουν επικίνδυνα"
    Βέβαια είναι ανοικτή σε ερμηνείες.
    Χαίρομαι που σου άρεσε.

    @Αphrodite

    Έχω παιδιά κι εγώ και μάχομαι καθημερινά στο πλευρό τους για να διατηρήσουν μία κριτική, προσωπική, ουσιαστική άποψη για αυτά που συμβαίνουν γύρω μας γνωρίζοντας ότι θα είμαι ο πρώτος που θα απορρίψουν. (Με πολλή χαρά όμως).

    ReplyDelete
  127. Είναι αυτονόητο πως συντάσσομαι απόλυτα με το (έξοχο) κείμενο - το είχα ξαναδιαβάσει στο παρελθόν και είναι από τα αγαπημένα μου.

    Έχοντας διδάξει ως καθηγητής στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ένιωσα αυτή την "αρρωστημένη" νοοτροπία στο πετσί μου - ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω τους "συναδέλφους". Ακόμα και ως αναπληρωτής, ποτέ μου δεν κατάλαβα ΓΙΑΤΙ πρέπει να "διεκδικήσω" κάποιον διορισμό. Απλά τα πράγματα: ανάλογα με τη σειρά που έχω στον πίνακα των αναπληρωτών ή/και τη σειρά επιτυχόντων του ΑΣΕΠ και τις περιοχές της χώρας που θα δηλώσω ότι επιθυμώ να διδάξω, είτε θα "διοριστώ" είτε θα περιμένω ...την επόμενη χρονιά.

    Φυσικά εκπλήσσομαι, όταν η "σειρά" καταστρατηγείται κάθε τρεις και λίγο από "ειδικές ρυθμίσεις", "ποσοστώσεις" και ...πολύτεκνους - δηλαδή άμα έχεις 4 παιδιά είσαι πιο ...ικανός καθηγητής; Ή όταν υπάρχουν χιλιάδες καθηγητές "πληροφορικής" που σπούδασαν Φιλολογία, Θεολογία και Γυμναστική και με 6 μήνες "σεμινάριο" κατέχουν μόνιμες διδακτικές θέσεις, όχι μόνο "στερώντας" της από τους χιλιάδες "αδιόριστους" αποφοίτους των αρμόδιων Τμημάτων ΑΕΙ και ΤΕΙ, αλλά και απαξιώνοντας παντελώς ακόμα και το ...ανέκδοτο (κατά ΝΔ - συμφωνώ) που ονομάζεται "Πληροφορική στην Εκπαίδευση". Τραγέλαφος!

    (Ο ΝΔ είχε συντονίσει ένα σχετικό "διάλογο" στο RAM πριν από χρόνια.)

    Δεν μπορώ πάντως να καταλάβω τι εννοεί ο Vrennus με τον όρο "άτυπη προκαταρκτική συμφωνία. Προφανώς κάνει κι αυτός ...χιούμορ :))

    (δεν έχω προλάβει να διαβάσω ακόμα όλα τα σχόλια, λόγω φόρτου εργασίας - ίσως επανέλθω)

    ReplyDelete
  128. Πέρα από το "όνειρο" του διορισμού, ένα μεγάλο "αγκάθι" είναι και η έλλειψη κάθε είδους αξιολόγησης του έργου των καθηγητών, με αποτέλεσμα να καταντά συχνά η τάξη ξέφραγο αμπέλι ("η ώρα του παιδιού" με την ...κακή έννοια), να διορίζονται άνθρωποι που είναι παντελώς ακατάλληλοι για εκπαίδευση και οι όποιοι καλοί να μην έχουν κανένα απολύτως κίνητρο για να κάνουν σωστά τη δουλειά τους (ή μάλλον το ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ τους) - συχνά αισθάνονται απλώς ...κορόιδα.

    Τα αποτελέσματα τα ζούμε καθημερινά. Δε χρειάζεται πάντως να περιμένουμε από το κράτος πότε θα πάρει την απόφαση να "συγκρουστεί" με την κατεστημένη νοοτροπία και να στήσει έναν αποτελεσματικό, αξιόπιστο και δίκαιο μηχανισμό αξιολόγησης. Μπορούν και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί να δοκιμάσουν ;)

    Θέτοντας πάντα ως πρώτο στόχο στην εργασία μου την ικανοποίηση του εκάστοτε "πελάτη", στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς, ζητούσα από τα παιδιά των τμημάτων που δίδαξα (τουλάχιστον εκείνα στα οποία δίδαξα πάνω από μία ώρα εβδομαδιαίως) να με "βαθμολογήσουν" ανώνυμα, από 1 μέχρι 5 (απαράδεκτος, κακός, μέτριος, καλός, άριστος) στα παρακάτω σημεία:

    1. Επάρκεια γνώσεων
    2. Μεταδοτικότητα
    3. Συμπεριφορά (και όχι μόνο στην τάξη)
    4. Δικαιοσύνη στη βαθμολογία και αξιολόγησή των μαθητών
    5. Γενική εικόνα (ανεξάρτητα από τους παραπάνω βαθμούς)

    Πολλοί "συνάδελφοι" θεωρούσαν υπερβολικό - ίσως και ...επικίνδυνο - αυτό που έκανα. Προσωπικά, μόνο έτσι αισθανόμουν ΚΑΙ τυπικά ότι έκανα σωστά το "ιερό" μου καθήκον (ουσιαστικά, βεβαίως, αντιλαμβανόμουν αρκετά και ο ίδιος στη διάρκεια της χρονιάς) - την επόμενη χρονιά θα έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου, ώστε να βελτιώσω ριζικά τα "σημεία" εκείνα που τυχόν πήρα "κάτω από τη βάση" - μη μείνουμε και ...μετεξεταστέοι ;)

    ReplyDelete
  129. Nikos Dimou said:
    "άλλοι τόσοι ζούνε κάτω από το όριο της φτώχιας."

    Το αμερικανικό όριο όμως, οχι της απόλυτης φτώχιας. Ο αμερικανός φτωχός είναι σαν έναν μέσο ή μικρομεσαίο έλληνα. Και το κόστος ζωής στα περισσότερα πράγματα εκεί είναι πολύ μικρότερο.

    POOR DEFINITIONS: Does anyone know this gentleman: He has a car, air conditioning, a refrigerator, a stove, a clothes washer and dryer, and a microwave. He has two colour televisions, cable or satellite TV reception, a VCR or DVD player, and a stereo. He is able to obtain medical care. His home is in good repair and is not overcrowded. By his own report, his family is not hungry and he had sufficient funds in the past year to meet his family´s essential needs.

    This is the typical American poor, according to the definition by which there are 12.5 percent living in poverty.

    ...

    - The average poor American has more living space than the average individual living in Paris, London, Vienna and other European cities.

    ReplyDelete
  130. @ nd
    Η Κική Δημουλά έχει προταθεί ποτέ για Νόμπελ;

    ReplyDelete
  131. Όταν ήμουν στο ναυτικό είχα διαπιστώσει, με έκπληξη, ότι στην Ελλάδα υπήρχαν περισσότεροι αντιναύαρχοι, ναύαρχοι, αρχιπλοίαρχοι και πλοίαρχοι απ' ότι σε χώρες με πολλαπλάσιο πληθυσμό και πολύ, μα πολύ πιο σοβαρό στόλο ... Το γεγονός, βέβαια, πως οι περισσότεροι, ελλείψει πλοίων, υπηρετούσαν σε διάφορα γραφεία, διεκπεραιώνοντας γραφική εργασία, δεν φαίνεται να ενοχλούσε και πολύ (άλλωστε ο μεγάλος στόλος μας ήταν στα σκαριά, όπου νάναι θα γινόταν πραγματικότητα, κι έπρεπε το πλήρωμα να' ταν έτοιμο). Από συζητήσεις με φίλους μου στο στρατό ξηράς και στην αεροπορία, διαπίστωσα ότι, δόξα τω θεώ, και από στρατηγούς, αρχισμηνάρχους κλπ δεν πηγαίναμε πίσω.

    Στη συνέχεια, κατάλαβα ότι το ίδιο πληθωριστικό φαινόμενο συνέβαινε σε όποιον τομέα τύχαινε να ρίξω μια πιο προσεκτική ματιά: Έτσι, η μικρά πλην ένδοξη αυτή χώρα είχε και έχει, όχι μόνον αναλογικά αλλά ίσως και σε απόλυτους αριθμούς, πιο πολλούς υπουργούς, καθηγητές πανεπιστημίων (ων, μετά την "ανωτατοποίηση" των ΤΕΙ, ουκ έστιν πλέον αριθμός), ανώτατους δικαστές (τρία ανώτατα δικαστήρια με περίπου 60 ανώτατους δικαστές έκαστο, προσθέστε και τα ειδικά ανώτατα δικαστήρια), μητροπολίτες (ακόμη και σε περιφέρειες που έχουν εκλείψει εδώ και πεντακόσια χρόνια, φαίνεται πως οι εξελίξεις αργούν να φτάσουν στα αρμόδια όργανα), γενικούς διευθυντές, διοικητές οργανισμών, δημοσίους υπαλλήλους κλπ.

    Προσπάθησα να το φιλοσοφήσω και κατέληξα στο εξής: Ο ευγενής αυτός λαός είναι πλασμένος μόνο για τα ανώτερα, τα υψιπετή, τα δαφνοστεφανωμένα πεδία δράσεως. Απεχθάνεται τη μετριότητα, τη στασιμότητα, την έλλειψη προοπτικής. Και, στη γενναιοδωρία του, σκέφτεται και τους άλλους, θέλει, όταν αποκτήσει εξουσία, να δώσει και σ' αυτούς μια ευκαιρία, να τους τραβήξει δίπλα του, να τους λυτρώσει απ' τη μιζέρια. Γι αυτό και ο επιτυχημένος, αμέσως μόλις μπορέσει, δημιουργεί κι άλλες υψηλές θέσεις, αφού πρώτα, βέβαια, αναβαθμίσει τη δική του και της ανεβάσεικαι τις αποδοχές(είπαμε ναι στην πρόοδο, αλλ' όχι ίσα κι όμοια).

    Πρόταση: Ο έλληνας, μόλις γεννιέται, να παίρνει ένα serial number. Στα μαιευτήρια, μαζί με το όνομα. Ει δυνατόν, να του χαράζεται και στο μπράτσο. Αυτό θ' αντιστοιχεί, όταν μεγαλώσει, σε μια θέση στο Δημόσιο. Την οποία, βέβαια, θα καταλαμβάνει, βέβαια, αξιοκρατικά. Με εξετάσεις. Μόνο που η βάση θα προσωποποιηθεί, δεν θα 'ναι το γελοίο - για όλους - 10 της Γιαννάκου, αλλ' ο εκάστοτε βαθμός επιτυχίας του καθενός. 1 θα παίρνεις στις εξετάσεις, 1 θα είναι η προσωπική σου βάση, η δική σου βάση, η τίμια αποκτημένη, κομμένη και ραμμένη στην προσωπικότητά σου. Δίκαια και καθαρά πράγματα. Κι έτσι, το προαιώνιο αίτημα του έλληνα, αυτό δηλ. του διορισμού στο Δημόσιο, θα βρει, επιτέλους, την πλέον σωστή λύση, θα σταματήσει η κοινωνική αναταραχή, θ' ανασάνει ο τόπος, θα συνεχίσει την ιστορική του πορεία προς το ... (όμως ο προορισμός του τόπου αποτελεί θέμα άλλης συζήτησης).

    ReplyDelete
  132. libertarian - αναιδέστατο κείμενο. Οι homeless που κοιμούνται στα παγκάκια και τους δρόμους σε όλες τις μεγαλουπόλεις, οι φτωχοί νέγροι και hispanics στα slums μάλλον δεν θα συμφωνούσαν...

    antvol αυτό συμβαίνει και αλλού. Ο Parkinson (Parkinson's Law) βρήκε ότι όταν η Αγγλία είχε μεγάλο πολεμικό στόλο είχε μικρό υπουργείο Ναυτικών. Μετά τον πόλεμο ο στόλος συρρικνώθηκε και το Υπουργείο πολλαπλασιάστηκε.

    titmus δεν υπάρχουν επίσημες προτάσεις για Νόμπελ.

    ReplyDelete
  133. Σχετικά με το σχόλιο του libertarian @ Δευ Οκτ 09, 11:20:45 μμ:

    Φανταστείτε, δηλαδή, τι υψηλό βιοτικό επίπεδο θα μπορούσε να απολαμβάνει ο φτωχός Αμερικανός αν δεν υπήρξε τόσο έντονη εισοδηματική ανισότητα στη χώρα του!

    ReplyDelete
  134. Πριν 2-3 χρονια είδα ένα ντοκυμαντέρ περί της βοήθειας που στέλνουμε οι δυτικοί στον Τρίτο Κόσμο και πώς χάνεται στο ενδιάμεσο, ή πώς καθορίζουμε το μέλλον των χωρών τους με ανήθικους τρόπους.

    Ενας εξ αυτών ήταν η δωρεάν παροχή γενετικά μεταλλαγμένων σπόρων της Μονσαντο (10 ποστς και λίγα λέμε...), οι οποίοι βέβαια έβγαζαν σαφώς καλυτερα αγροτικά προιόντα (στο μάτι), αλλά είναι στείρα φυτά οπότε σε πιάνει δια βίου και σε σέρνει, εφαρμόζοντας από κάποια χρονική περίοδο και πέρα όποια πολιτική της καπνίσει, έχοντάς σε εσένα με τα "ανοίγματά σου" (επένδυση πλέον στην καλλιέργεια κτλ) που δεν αντέχεις να μείνεις χωρίς σπόρους κτλ κτλ κτλ....

    Πρόβλημα που δεν το φανταζόμουν:

    η μαύρη περιποιημένη κυρία (υπουργός? αρχηγός? δημαρχος?!) που μιλούσε στην κάμερα είπε "και φυσικά τους θέλουμε αυτούς τους σπόρους, γιατί έτσι παραγουμε προιόν που μπορούμε επιτέλους να καλλιεργήσουμε και να πουλήσουμε, που σημαίνει δουλειές.

    Οι άνθρωποί μας δεν θελουν απλώς ένα κομμάτι που τους πετάτε για να μην ψοφήσουν στην πείνα, ούτε πλούσια ελεημοσύνη. Είναι γονείς, μέλη μιας κοινωνίας, έχουν μεγάλη περηφάνεια και φιλότιμο. θέλουν δουλειά, θέλουν προοπτική , κι αν αυτός είαι ο δρόμος (τα γεν. τροπ. πράγματα), ας είναι.

    Να ορθοποδήσουμε πρώτα, να μπορεί ο άλλος να θρέψει την οικογένεια του και να στείλει τα παιδιά του σχολείο (ύψιστη πολυτέλεια), και για όλα τα άλλα έχουμε καιρό..."

    Αρρώστησα μέχρι το τέλος του ντοκυμαντέρ.

    Οφουουου όμωωωως...

    Με περιμένει ένα ψητό αρνί και μια τούρτα στο ψυγείο, κι ένας καναπές με home-cinema και 150 dvd να διαλέξω... Μην σας κρατάω, ε?


    (@dem, harry, back-game in IT/ΔΤ.)

    ReplyDelete
  135. "Φανταστείτε, δηλαδή, τι υψηλό βιοτικό επίπεδο θα μπορούσε να απολαμβάνει ο φτωχός Αμερικανός αν δεν υπήρξε τόσο έντονη εισοδηματική ανισότητα στη χώρα του! "

    Το ίδιο σπίτι που αγοράζεις στο Σικάγο με 400.000, αγοράζεις και στο Claremore της Οκλαχόμα με 120.000
    Το ίδιο ακριβώς. Η διαφορά τιμής ωφείλεται στο μικρό πληθυσμό του Claremore (15.000) και στην τοπική κουλτούρα που δεν ευνοεί τις πωλήσεις σπιτιών όπως στο Σικάγο...

    Ένας που βγάζει 1.500 δολάρια το μήνα στο Σικάγο, δεν κάνει τίποτα. Είναι φτωχός. Ένας που βγάλει 1.500 δολάρια το μήνα στο claremore (ή σε οποιαδήποτε άλλη τέτοια πόλη από τις χιλιάδες διάσπαρτες στις ΗΠΑ), είναι μια χαρά.
    Οπότε, δεν μπορούμε να μιλάμε για "επίπεδο φτώχειας" με βάση το εισόδημα στις ΗΠΑ, αλλά με βάση την αγοραστική δύναμη.
    Έτσι, ένας που βγάζει 2.500 το μήνα στο claremore (που έχει το μισό κόστος ζωής από την Αθήνα), περνάει πολύ καλύτερα από κάποιον που βγάζει 4.000 το μήνα στο Σικάγο (κόστος ζωής παρόμοιο με Αθήνα ή και χαμηλότερο).

    Δεν μπορεί κανείς να βγάζει έτσι εύκολα συμπεράσματα. Η Αμερική δεν είναι μια ομοιόμορφη γειτονιά όπως η Ελλάδα...

    Η "εισοδηματική ανισότητα" είναι ουτοπία στην Αμερική. Είναι ανοικτή κι ελεύθερη αγορά. Δεν ορίζει το κράτος τα εισοδήματα του κάθε ατόμου, όπως γίνεται στην Ελλάδα... εάν εγώ βγάζω 60 χιλιάρικα καθαρά το χρόνο και έχω 4 φορές την αγοραστική δύναμη που είχα στην Ελλάδα, τότε τι με ενδιαφέρει πόσα βγάζει ο "άλλος". Τον "άλλο" δεν τον ξέρω καν.

    " The average poor American has more living space than the average individual living in Paris, London, Vienna and other European cities. "

    Στην πραγματικότητα, ο "φτωχός" Αμερικανός που ζει στο Hunter, Oklahoma, αγοράζει σπίτι 4 υπνοδωματίων με περίπου 10-12 χιλιάδες μετρητά (δεν κάνω καμία πλάκα). Το ίδιο σπίτι στο Σικάγο, κάνει μισό εκατομμύριο και δεν μπορεί να το αγοράσει ο μικρομεσαίος... εδώ στην Αμερική, δεν έχει και τόση σημασία τι βγάζεις κάθε μήνα. Σημασία έχει σε ποια περιοχή ζεις.

    (Στο Λας Βέγκας, με 2 χιλιάρικα το μήνα τη βγάζεις πασάς, και δεν έχει και φόρο εισοδήματος εκεί... στη Νέα Υόρκη με 2 χιλιάρικα παίρνεις τσιγάρα... στην Οκλαχόμα με 2 χιλιάρικα είσαι μικρομεσαίος, στο Τέξας μικρομεσαίος, στην Καλιφόρνια άστεγος...) κ.ο.κ.

    ReplyDelete
  136. @onlycurious,

    Τελικά θα μου βγεί το όνομα. Είμαι στο blog λιγότερο από εβδομάδα, και έχω ήδη διαστρεβλώσει ένα nick(κατά την γνώμη της βέβαια) και ένα logo!
    Απλά ήθελα να πω πως το MΕΓΑΛΟ τρώει το μικρό. Τώρα αν το μικρό είναι μόρτης και μάγκας, μάλλον παύει να κατηγοριοποιείται ως μικρό!

    Η αντίδραση των νέων είναι η "βενζίνα" της κοινωνίας και η κατανόηση των εμπειρότερων είναι τα "λάδια". Τα "θερμά" επεισόδια αναπόφευκτα, αναγκαία και επιμορφωτικά.

    ReplyDelete
  137. "Οι homeless που κοιμούνται στα παγκάκια και τους δρόμους σε όλες τις μεγαλουπόλεις, οι φτωχοί νέγροι και hispanics στα slums μάλλον δεν θα συμφωνούσαν..."

    Δεν είναι αυτά τα στάνταρτνς με τα οποία βγαίνει το ποσοστό φτώχιας 12.5% που διαβάζουμε στις εφημερίδες. Δεν είναι 30 εκατομμύρια αυτοί που κοιμούνται στα παγκάκια και που ζουν στα slums.

    ReplyDelete
  138. Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να λέει "πόσος είναι ο μέσος μισθός στην Αμερική" γιατί αυτό είναι αστείο. Δάσκαλος γυμνασίου στο Σικάγο βγάζει μέχρι και 120.000 το χρόνο (δεν κάνω καμία πλάκα), ενώ στην Οκλαχόμα 20-25 χιλιάρικα, άντε 35 για τους παλιούς. Οι τοπικοί δήμοι πληρώνουν τους δασκάλους, όχι το "κράτος".

    Το θέμα, όπως είπα και πριν, το ΠΟΥ ζεις. Αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Δε νομίζω το κόστος ζωής να είναι το ίδιο στην Αθήνα και σε κάνα χωριό κοντά στα Ιωάννινα...

    Λευτερης

    ΥΓ. Επι τη ευκαιρία, όταν είναι να πάρω τσιγάρα, πετάγομαι μέχρι Indiana, μιάμιση ώρα απόσταση από το σπίτι μου, όπου τα αγοράζω 23 δολάρια την κούτα (στο Σικάγο κάνει 65). Ψωνίζω και ορισμένα άλλα πράγματα κι έτσι γυρίζω πίσω, έχοντας ξοδέψει περίπου 4 ώρες κι έχοντας αποταμιεύσει 200 δολάρια σύνολο απ' όλα τα ψώνια (δηλαδή, 50 δολάρια την ώρα, καθόλου άσχημα). Άμα ήμουν στην Ελλάδα, αντί να κάνω αυτό που κάνω εδώ, θα έκανα διαδήλωση απαιτώντας να κατέβουν οι τιμές εκεί που είμαι, να μου φέρουν τα καταστήματα ακριβώς έξω από το σπίτι μου και να μου φέρουν και υπηρέτη να πηγαίνει να μου ψωνίσει. Διότι αυτό κάνουν τώρα οι καθηγητές με τις διαδηλώσεις τους: κι εγώ λέω, μακάρι ρε παιδιά να πάρετε και 3000 το μήνα, αλλά όχι σε βάρος όλων των άλλων... όχι να θέλουμε "μη εξετάσεις" αλλά να απαιτούμε εξετάσεις του ιδιωτικού τομέα... τί είναι δηλαδή οι δημόσιοι υπάλληλοι... ανώτερα όντα; Δεν είμαστε καλά... δώσε θάρρος στο χωριάτη...

    ReplyDelete
  139. "Φανταστείτε, δηλαδή, τι υψηλό βιοτικό επίπεδο θα μπορούσε να απολαμβάνει ο φτωχός Αμερικανός αν δεν υπήρξε τόσο έντονη εισοδηματική ανισότητα στη χώρα του!"

    Πως γίνεται αυτό ακριβώς; Και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο; Θα υπήρχε πλούτος να μοιραστεί αν δεν υπήρχε αυτή η εισοδηματική ανισότητα; Μήπως η πραγματικότητα είναι ότι θα γινόταν φτωχότερος, στα επίπεδα των ευρωπαίων φτωχών ή ακόμα χειρότερα σε αυτό των ανθρώπων που ζουν σε κομμουνιστικά καθεστώτα;

    ReplyDelete
  140. Το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες είναι η νοοτροπία των πολιτών τους να θεωρούν το κράτος σαν προστάτη τους σε όλες τις δραστηριότητές τους. Σιγά σιγά όμως αυτοί ξεπερνούν αυτή την αντίληψη. Εμείς να δούμε πότε θα την ξεπεράσουμε.

    Συμφωνώ απόλυτα με το αίτημα των δασκάλων για μισθό 1400 ευρά στον πρωτοδιόριστο. Και παραπάνω ακόμη.
    ΑΛΛΑ να συνοδευτεί από:
    1. Αρση της μονιμότητας.
    2. Αξιολόγηση της απόδοσής τους.
    3. Βασικός μισθός ίσος με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα (αν δεν κάνω λάθος είναι για τους πτυχιούχους 750 ευρά) και ανάλογα με απόδοσή τους και την αξιολόγηση να λάβουν τα επιπλέον μέχρι τα 1400.
    4. Να αποδεσμευτεί η επιλογή του σχολείου από τον τόπο διαμονής. Αν δλδ μένω στην Καισαριανή και θέλω το παιδί μου να πάει σε ένα σχολείο της Δραπετσώνας, που έχω μάθει οτι γίνεται καλή δουλειά, να μπορώ να το κάνω.
    5. Τα δημοτικά σχολεία κατ' αρχήν και η μέση εκπαίδευση αργότερα να αποδεσμετούν διοικητικά από το υπουργείο παιδείας και να είναι υπεύθυνοι οι δήμοι για την λειτουργία των σχολείων. δλδ ο δήμος να ορίζει τον διευθυντή του σχολείου, να προσλαμβάνει τους δασκάλους, να φροντίζει για την σωστή λειτουργία του σχολείου στα πλαίσια ενός προγράμματος που θα αποφασίσει το υπουργείο παιδείας και θα καλύπτει τα 2/3 των ωρών. Το υπόλοιπο 1/3 θα το αποφασει το ίδιο το σχολείο σε συνεργασία με το δήμο.

    Τα ερωτήματα είναι:
    -είναι διατεθειμένη η κεντρική εξουσία να εκχωρήσει αρμοδιότητες προς την τοπική αυτοδιοίκηση;
    -Μπορεί η τοπική αυτοδιοίκηση να διαχειριστεί τις αρμοδιότητες αυτές;

    Τελικά είμαστε σήμερα ώριμοι σαν κοινωνία να αποδεχθούμε και να προωθήσουμε αυτά που οι άλλες χώρες της Ε.Ε. τα έκαναν πριν από 30 και 40 χρόνια;

    ReplyDelete
  141. Καλησπέρα,

    Εγώ πιστεύω πως ζούμε σε μία εποχή που η "ασφάλεια" είναι υπερεκτιμημένη και αφύσικη...δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στην ζωή, όπως ούτε και "βολέμα".Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει! Εδώ έχουν όλοι "insurance" για κάθε λογής τρελλά πράγματα. Στην Γαλλία θυμάμαι μια γυναίκα που είχε ασφαλήσει μέχρι και τα κλειδιά και το κινητό της!!!

    Στην Ελλάδα τους βγαίνει έτσι, με τους διορισμούς και το δημόσιο. Έχω υποφέρει και εγώ από αυτό...μόλις ανακοίνωσα στους γονείς μου πως αποφάσισα να γίνω καλλιτέχνης μόνο εγκεφαλικό δεν έπαθαν! Τους συνεφερα λέγοντας πως οι της καλών τεχνών διορίζονται πιο εύκολα...(όχι πως θα το έκανα ποτέ).

    Δύσκολα αλλάζει αυτή η νοοτροπία. Ξεκινάει από την αρρωστημένη σχέση που έχουν οι έλληνες με τα παιδιά τους.Υπερπροστατευτικότητα και ο ένας εισβάλλει στην προσωπική ζωή του άλλου με απαιτήσεις παράλογες. Οι γονείς είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν(και να μαγειρεύουν σε κάποιες παριπτώσεις...) εφόρου ζωής και τα παιδιά ν'ακολουθούν τις υποδείξεις των γονιών...αλλιώς χρειάζονται πολλή ψυχοθεραπεία για να αντέξουν τις ενοχές...
    Και τελικά, έτσι αντιμετωπίζουμε και το κράτος, τόσο ανώριμα...
    "εγώ σπούδασα, και κάτι που δεν ήθελα-συνήθως- τώρα υποχρέωσή σου είναι να με ταίσεις...".

    Ας ελπίσουμε πως η παγκοσμιοποίηση θα αλλάξει αυτή την νοοτροπία. Αλλιώς δεν μας βλέπω καλά.

    ReplyDelete
  142. @ apostolis:
    "Έχω ζήσει με οικογένεια και Ευρώπη και Αμερική. Το αμερικανικό σύστημα υγείας κοστίζει κάτι παραπάνω αλλά είναι το καλύτερο. Μακράν."

    Καλύτερο ναι, για ποιους όμως; Το ζω καθημερινά, και στις συζητήσεις που έχω με τους Αμερικανούς συναδέλφους δε κουράζομαι να το λέω: ενα σύστημα υγείας πρέπει να θεωρείται επιτυχημένο όταν εξασφαλίζει ικανοποιητική περίθαλψη για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Δίπλα (όχι φυσικώς, μια και οι γειτονιές τους είναι σε άλλη περιοχή της πόλης) στους καλοπληρωμένους επαγγελματίες, επιχειρηματίες και υπαλλήλους, οι οποίοι όντως απολαμβάνουν σωστής και όχι ιδιαίτερα ακριβής (για το επίπεδο ποιότητας) περίθαλψης, υπάρχουν πάρα πολλοί που ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΓΙΑΤΡΟ όταν τον χρειάζονται. Έτσι απλά. Δεν μπορούν να τον πληρώσουν. Μένουν χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Η νοσηρότητα και θνητότητα αυτών των ομάδων είναι πολλαπλάσια του μέσου όρου. Και δεν μιλάω μόνο για μετανάστες, αλλά για κάθε λογής ανασφάλιστους (π.χ. προχθές ήρθε στο εξωτερικό ιατρείο ένας νεότατος κύριος, επιχειρηματίας, με τελείως παραμελημένο ιατρικό πρόβλημα για το οποίο, όντας ανασφάλιστος, απέφευγε να ζητήσει βοήθεια λόγω απαγορευτικού κόστους).

    Να σημειωθεί ότι το αίσθημα του community service είναι τόσο ανεπτυγμένο εδώ που έχω δει πάμπολλες φορές συναδέλφους να δίνουν τις υπηρεσίες τους εφιλοκερδώς (ποτέ πάντως δεν υπήρξε κάτι ανάλογο από τη διοίκηση των νοσοκομείων-ακόμη και των not-for-profit state- ή church-owned hospitals). Μπορεί να ακούγεται παράξενο αλλά αυτή η αφιλοκερδής προσφορά των ανθρώπων εδώ κλείνει ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ πολλές τρύπες στο σύστημα υγείας.

    Και για να μην μιλάω γενικόλογα, ξέρετε πόσο περίπου κοστίζει μια εξειδικευμένη επέμβαση (πχ χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας), ξεκινώντας από τη διάγνωση, μέχρι την αποθεραπεία; Περίπου μισό εκατομμύριο δολλάρια. Ποιος ανασφάλιστος (ή "ασφαλισμένος" σε ένα από από τα κατ'επίφαση "insurance" plans που υπάρχουν εδώ) μπορεί να τα βρεί; Η πρώτη αιτία πτωχεύσεων σήμερα στις ΗΠΑ είναι τα έξοδα υγείας.

    ReplyDelete
  143. Επειδή υπάρχει μια σχετική ομοφωνία κατά της απεργίας των δασκάλων, θα ήθελα να παραθέσω και κάποια επιχειρήματα υπέρ τους, όπως τα έχω καταλάβει:

    1. Το επίδομα των 102 €, τους το είχε υποσχεθεί η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση και τώρα απλώς ζητούν τα υπεσχημένα.

    2. Η κυβέρνηση τους δίνει τώρα 15 € και τα υπόλοιπα σε έξι εξαμηνιαίες δόσεις των 15 €. Εάν αυτό δεν λέγεται κοροϊδία,τί λέγεται;

    3. Μπορεί να λέμε για αργόσχολους δημοσίους υπαλλήλους αλλά οι δάσκαλοι δεν ανήκουν σ' αυτή την κατηγορία.(Ρίξτε μια ματιά σε ένα κάρο Υπηρεσίες -υπάρχουν ακόμα στην εποχή μας και δαχτυλογράφοι!).

    4. Τα αιτήματά τους είναι μαξιμαλιστικά και, προφανώς, είναι διαπραγματεύσιμα.

    5. Σχετικά με το θέμα της αξιολόγησης, με δεδομένη την κομματοκρατία, πρόκειται για ένα άλυτο πρόβλημα.

    6. Και τελευταίο, το να απεργείς ένα μήνα, αν είσαι μισθωτός, είναι σοβαρή υπόθεση. Μην τους βλέπετε αφ' υψηλού, οι περισσότεροι από το μισθό τους ζούνε.


    Αυτά εν συντομία και για όποιον αναρωτιέται - όχι δεν είμαι δάσκαλος.

    ReplyDelete
  144. Προσυπογράφω το σχόλιο του Λευτέρη (Δευ Οκτ 09, 07:56:58 μμ) και να προσθέσω και άλλα "τυπικά" προσόντα που δε σε κάνουν κατ' ανάγκη καλύτερο στη δουλειά σου ούτε σου δίνουν "δικαιωματικά" υψηλότερο μισθό.

    - Μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών (Master's, Ph.D. κλπ).
    - Πιστοποιητικά γλωσσομάθειας
    - Πιστοποιητικά κατάρτισης (π.χ. ECDL)
    - Τίτλοι παρακολούθησης σεμιναρίων

    - Προϋπηρεσία (κατά το πλείστον "ξερή" το ζήτημα είναι ΤΙ έχει κάνει κανείς, όχι απλά ΠΟΥ έχει εργαστεί)
    - Συστατικές επιστολές (συνήθως ξερές-τυπικές κι αυτές)

    Δεν είναι περίεργο που τα τέσσερα πρώτα αποτελούν (μαζί με το βασικό πτυχίο φυσικά) σχεδόν τα μοναδικά κριτήρια πρόσληψης ή εξέλιξης για το Δημόσιο, συνεπικουρούμενα και από άλλα ΑΣΧΕΤΑ, όπως βαθμός αναπηρίας, πολυτεκνία κλπ (αν το κράτος ήθελε να ασκήσει κοινωνική πολιτική, μπορούσε να το κάνει χωρίς να προβαίνει σε "αντίστροφες" διακρίσεις).

    Δυστυχώς, πέραν του Δημοσίου, πολλές εταιρείες (στην Ελλάδα τουλάχιστον) δίνουν μεγάλο βάρος στα παραπάνω έναντι των ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ προσόντων (εργατικότητα, υπευθυνότητα, ομαδικότητα, ικανότητες problem solving κλπ.) και διαπιστώνουν την (αν)ικανότητα ή (α)καταλληλότητα των προσληφθέντων ...κατόπιν εορτής - υπάρχουν και οι "συνεντεύξεις" βεβαίως, αλλά πιστεύω πως είναι πολύ καλύτερα η "δοκιμαστική εργασία" και τα "πρακτικά τεστ".

    Καλά τα εντυπωσιακά resumes, αλλά δεν είναι και ότι καλύτερο για να αντιμετωπίζεις πρακτικά προβλήματα. Όπως λέει και ο γάτος, αν προκύψει το πρόβλημα και πρέπει να το αντιμετωπίσεις άμεσα, θα του δείξεις το ...Master's σου και θα του πεις "φύγε, πρόβλημα, φύγε";

    ReplyDelete
  145. Ζητώ χίλια συγγνώμη για το Off Topic αλλά δεν πρέπει να μένουν λανθασμένες εντυπώσεις.

    @pensierix

    Επειδή λοιπόν εγώ είμαι μουσικός (κάνω μαθήματα πιάνου από το 1990 και του χρόνου δίνω για δίπλωμα), επιτρέψτε μου να επισημάνω το εξής.

    Ο ισχυρισμός σας ότι ο κάτοχος διπλώματος δεν είναι μουσικός και είναι απλά δεξιοτέχνης και άριστος γνώστης του οργάνου είναι - το λιγότερο - ΑΣΤΟΧΟΣ. Προφανώς προκύπτει από την άγνοια που έχετε για το πώς κάποιος παίρνει ένα τέτοιο δίπλωμα.

    Παραθέτω τα υποχρεωτικά μαθήματα που πρέπει να κάνει κάποιος ωστε να μπορεί να δώσει εξετάσεις για δίπλωμα :
    ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ : 3 χρόνια
    ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΜΟΥΣ. ΚΕΙΜ. (ΣΟΛΦΕΖ) : 5 (πέντε) χρόνια
    ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΜΟΥΣ. ΚΕΙΜ. (ΝΤΙΚΤΕ): 5 (πέντε) χρόνια
    ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ : 3 χρόνια
    ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ : 2 χρόνια
    ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ : 1 χρόνο
    ΧΟΡΩΔΙΑ : 2 χρόνια
    ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΩΜΑΤΙΟΥ : 3 χρόνια
    ΠΡΙΜΑ ΒΙΣΤΑ : 2 χρόνια
    ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ : 2 χρόνια

    Σημειωτέον ότι το τελευταίο μάθημα είναι ουσιαστικά υποχρέωση του σπουδαστή να ΔΙΔΑΞΕΙ ΣΕ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΙΞΗ ΕΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗ.

    Όλα τα παραπάνω μαθήματα δεν σε κάνουν απλώς "ένα δεξιοτέχνη και γνωστη ενός οργάνου". Μια χαρά μπορούν οι απόφοιτοι των ωδείων να διδάξουν. Το όλο θέμα είναι ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΤΑ. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Δεν υπάρχει καλύτερη μουσική παιδεία από το να τρέχεις από 6 χρονών στα ωδεία.

    Επισης προφανώς σας διαφεύγει το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί στα ωδεία που σπουδάζουν ΜΟΝΟ θεωρητικά μαθήματα (δηλαδή εκτός από τα παραπάνω υποχρεωτικά άλλα τόσα ΕΙΔΙΚΑ).

    ΥΓ. Είμαι φοιτητής στο πολυτεχνείο και δεν σκοπεύω να γίνω δασκαλος - καθηγητής μουσικής (προς αποφυγή παρεξηγήσεων...)

    ReplyDelete
  146. @Λευτέρης,

    "...εάν εγώ βγάζω 60 χιλιάρικα καθαρά το χρόνο και έχω 4 φορές την αγοραστική δύναμη που είχα στην Ελλάδα, τότε τι με ενδιαφέρει πόσα βγάζει ο "άλλος". Τον "άλλο" δεν τον ξέρω καν."

    Μεγάλωσα μέσα στην Ελληνική νοοτροπία, και είδα και τον νεποτισμό της και την περιστασιακή ομοψυχία της. Με "βιδώνουν", και δη στραβά, όλοι αυτοί οι somebody που τρώνε και καλοπερνάνε στις πλάτες των υπολοίπων, και που εσχάτως μας τραγουδούν και με θράσος το "Να δεις που κάποτε θα σας πούμε και Μ@%@&$".
    Πες με βλάκα, ανόητο, φοβισμένο, κορόιδο, ρομαντικό, αλλά εξακολουθώ ακόμα να πιστεύω πως αν έστω και ένας πολίτης αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις συνθήκες της ζωής του, όχι βέβαια λόγω ξυσαρχιδισμού, είναι καλό για την κοινωνία να κοιτάει και λίγο πίσω, μέσα στην ξέφρενη κούρσα της.
    Οπως δεν συμφωνώ με αυτούς που κατηγορούν τους Αλβανούς πως τους παίρνουν την δουλειά, κάτι που παρά την απαξίωση του Ελβετέλληνα περί χειρωνακτικών, ισχύει σε μεγάλο βαθμό(ιδιαίτερα στους μάστορες, υδραυλικοί κλπ), καθώς πιστεύω πως κάθε άνθρωπος έχει, και πρέπει να του αναγνωρίζεται, το δικαίωμα στην επιβίωση, έτσι βλέπω και το θέμα των αγανακτισμένων, μπουχτισμένων, απελπισμένων κλπ που καταλήγουν εγκληματίες. Οπως είπα και τις προάλλες στον Janas που έθιξε το θέμα της πάλης της αυστριακής κοινωνίας για την μείωση της ανεργίας, αν δεν αντιμετωπίσεις έγκαιρα και αποτελεσματικά τα ιάσιμα κρυοπαγήματα, η γάγγραινα μεθαύριο μη σου φανεί σαν κατάρα των Θεών!
    Αν, λοιπόν, κάποιος Άγνωστος μας φυτέψει κάποτε μια σφαίρα, μόνο και μόνο για το πορτοφόλι μας, ελπίζω πως θα ζήσουμε να τον καταλάβουμε!

    Υ.Γ@Αntvol: Gattaca, έ; Γουστάρω! Εγώ θέλω να με κάνετε Αντιπρόεδρο των ΕνωμένωνΕισοδηματιών... Το τατουαζάκι έχει βγήκε από την μόδα το '46. Τι λές για αλληλουχία-σφραγίδα στο DNA;

    Υ.Γ#2: Εγώ πάντως προτείνω να θυσιαστεί μια ακόμη γενιά, φέρνοντας επανάσταση στο συνταξιοδοτικό. Να παίρνουμε σύνταξη στα 18, και να δουλεύουμε στα 65-70! Προτείνω, δε, και αύξηση των ορίων... Είδατε η νέα γενιά!

    ReplyDelete
  147. Και τέλος (με αφορμή διάφορα "απόλυτα" που διάβασα):

    Καλό είναι να απαξιώνουμε νοοτροπίες και όχι συγκεκριμένους ανθρώπους. Έχω συναντήσει ΚΑΙ ευσυνείδητους δημοσίους υπαλλήλους ΚΑΙ ιδιωτικούς υπαλλήλους που είναι κυριολεκτικά ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΑΖΑ - ειδικά στον χώρο των "στελεχών", με παχυλούς μισθούς.

    Φυσικά, αμφότεροι είτε "απορρίπτονται" κάποια στιγμή από το σύστημα στο οποίο εντάσσονται είτε "συμμορφώνονται" με το "προφίλ" και τις απαιτήσεις του - ο νοών νοείτω ;)

    Πάντως, ας μην κρίνουμε αυστηρά κάποιον, βασιζόμενοι απλά στον Τομέα που ασκεί τις δραστηριότητές του. Ούτε η εργασία στον Ιδιωτικό Τομέα είναι δείγμα "γενναιότητας" και "ελεύθερου πνεύματος" ούτε το Δημοσιοϋπαλληλίκι είναι πάντα ...αραλίκι - κι ας κάνει ωραία ρίμα. Και BTW ποια τηλεόραση προτιμάτε; Τη ΝΕΤ ή το ...Alter;

    Ούτε εγώ δέχομαι πως όταν εργαζόμουν στον Ιδιωτικό Τομέα ήμουν γενναίος, δραστήριος και ικανός ούτε όταν εργαζόμουν στον Δημόσιο Τομέα τεμπέλης, αραχτός και ηλίθιος. Μάλλον ο ίδιος ήμουν σε κάθε περίπτωση, με τα καλά και τα στραβά του.

    Αν δεν κάνω λάθος μάλιστα, ακόμα και ο γάτος έχει "θητεύσει" για κάποιο διάστημα στον ΔΤ και μάλιστα με ...μέσον (βλ. "Οι δρόμοι μου", σ. 371-372). Ουδόλως τον απαξιώνει κάτι τέτοιο!

    Αν κανείς ικανός και άξιος δε δουλεύει στον ΔΤ, μην απορούμε γιατί παραμένει αναποτελεσματικός! Κάποιοι κάποτε πρέπει να θυσιάσουν την προσωπική τους επιτυχία για το κοινό καλό και να προσπαθήσουν να αλλάξουν την αρρωστημένη νοοτροπία "εκ των έσω". Κάτι που πρέπει να γίνει και με την Πολιτική φυσικά. Διαφορετικά, θα καταντήσουμε οι μισοί να είναι "ανίκανοι" και οι άλλοι μισοί ...γκρινιάρηδες ;)

    Τέλος, αν κανείς ικανός και άξιος δεν πάει να γίνει καθηγητής, φανταστείτε σε τι χέρια εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας! Και δε νομίζω πως όλοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώνουν ιδιωτικά σχολεία ούτε θαρρώ πως εκεί τα πράγματα είναι και πολύ καλύτερα (στα περισσότερα από αυτά τουλάχιστον και στα ουσιαστικά ζητήματα - ποσώς με ενδιαφέρει αν τα παιδιά μου θα πηγαίνουν σχολείο με το σχολικό ή με το λεωφορείο της γραμμής).

    Πάντως αν κάποιοι είχαν περάσει και από τους δυο χώρους, θα ήταν καλύτερο και για τους ίδιους (θα είχαν και πληρέστερες "παραστάσεις" και καλύτερη κρίση) και για την κοινωνία μας...

    ReplyDelete
  148. "- Τίτλοι παρακολούθησης σεμιναρίων"

    Δηλαδή άμα πηγαίνω κάθε Σάββατο σε σεμινάρια για τσάμπα καφέ και μπισκότα, πάει να πει ότι πρέπει να με πληρώνουν παραπάνω; :-) :-)

    "Καλά τα εντυπωσιακά resumes..."

    Το πρόβλημα μ' αυτούς που έχουν master's είναι ότι κοστίζουν πολλά λεφτά σε μισθούς, χωρίς να προσφέρουν τίποτα παραπάνω και η αντικατάστασή τους είναι επίσης δαπανηρή. Γι' αυτό και εάν δεν υπάρχει φοβερή ανάγκη να τους προσλάβεις, πολύ απλά δεν τους προσλαμβάνεις... το master's degree περιορίζει τη δυνατότητα του εργαζομένου να προσληφθεί σε εταιρία (εκτός κι αν ανοίξει δική του δουλειά, οπότε δεν χρειάζεται ούτε χαρτί του δημοτικού). Πολλοί που έχουν ΜΒΑ εδώ τα ΚΡΥΒΟΥΝ (ΔΕΝ τα γράφουν στο resume τους, γιατί αποτελούν τροχοπέδη πρόσληψης, εκτός κι αν η συγκεκριμένη δουλειά τα απαιτεί).

    ==============================
    "Υπερπροστατευτικότητα και ο ένας εισβάλλει στην προσωπική ζωή του άλλου με απαιτήσεις παράλογες. Οι γονείς είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν(και να μαγειρεύουν σε κάποιες παριπτώσεις...) εφόρου ζωής και τα παιδιά ν'ακολουθούν τις υποδείξεις των γονιών...αλλιώς χρειάζονται πολλή ψυχοθεραπεία για να αντέξουν τις ενοχές..."

    Θα έλεγα ότι πρόκειται για ανασφάλεια των ίδιων των γονιών και για έλλειψη σεβασμού προς τα παιδιά τους: τα θεωρούν ηλίθια και νομίζουν ότι μόνο στο δημόσιο μπορούν να επιβιώσουν (κι αυτό ακόμα κι από επιτυχημένους ελεύθερους επαγγελματίες των 10 χιλιάδων το μήνα, που θέλουν να διορίσουν τα παιδιά τους στο δημόσιο!!!).

    Είναι προσβολή να λες στο παιδί σου ότι είναι ανίκανο να κάνει οτιδήποτε άλλο...
    (εκτός κι αν αποτελεί προσβολή σε ολόκληρη τη χώρα).

    "Ενοχή"; Ουδέποτε ένιωσα την παραμικρή ενοχή στη ζωή μου. Ντροπή, ναι, αρκετές φορές. Άλλες φορές μετάνιωσα για κάποια πράγματα, με την έννοια ότι "θα μπορούσα να κάνω καλύτερα αυτό κι εκείνο". Άλλες φορές ένιωσα το περίφημο "φτου ρε γαμώτο και δεν το είχα καταλάβει νωρίτερα...". Αλλά ενοχή, δεν ένιωσα ποτέ στη ζωή μου. Η ενοχή είναι συναίσθημα που σε κάνει να σκέφτεσαι σαν εγκληματίας.

    ReplyDelete
  149. Αποσπασμα απο αρθρο της εφημεριδας " ΤΑ ΝΕΑ " , 30/ 3/2005


    "Μιλώντας στο κανάλι Fox, ο πατέρας της Τέρι Σκιάβο ζήτησε από τον κυβερνήτη της Φλόριντα να στείλει την Εθνοφρουρά για να σώσει την κόρη του, παρ' όλο που ο σύζυγός της και 29 δικαστές έχουν κρίνει ότι το μαρτύριό της πρέπει να τελειώσει. Κανείς δεν ζήτησε όμως την παρέμβαση οποιασδήποτε αρχής για να σωθεί η Ανέτ Αρίκο από το Ντάλας, που αισθάνθηκε ένα οζίδιο στο στήθος αλλά δεν πήγε στον γιατρό γιατί δεν είχε χρήματα. Όταν κατέφυγε τελικά στο νοσοκομείο, ήταν πολύ αργά. Καθώς δεν είχε δουλειά, η 36χρονη Ανέτ δεν είχε δικαίωμα στη ζωή. Ούτε βέβαια στη δημοσιότητα.

    «Αν κάνουμε λάθος, ας κάνουμε τουλάχιστον λάθος από την πλευρά της ζωής», είπε πρόσφατα ο πρόεδρος Μπους, επιμένοντας ότι η Τέρι Σκιάβο πρέπει να ζήσει. Δεν θεώρησε σκόπιμο όμως να κάνει δηλώσεις για την περίπτωση του Σπύρου Νικόπουλου, ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο από νοσοκομείο του Ντάλας επειδή κι αυτός δεν μπορεί να πληρώσει για τη νοσηλεία του. Τα παιδιά του απέσπασαν από δικαστήριο την αναβολή της θανάτωσής του. Αλλά δεν έχουν δίπλα τους κανέναν βουλευτή, κανένα κόμμα και καμιά εκκλησία για να συνεχίσουν τον αγώνα τους.

    Κάθε χρόνο, γράφει ο Βιτόριο Τσουκόνι στη Ρεπούμπλικα, πεθαίνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες 18.000 άνθρωποι όχι επειδή βρίσκονται στην τραγική κατάσταση της Τέρι Σκιάβο, αλλά επειδή δεν έχουν τα μέσα να πληρώσουν για τη νοσηλεία τους."

    Το παραθετω χωρις να παιρνω θεση. Δεν ζω στις ΗΠΑ οποτε δεν μπορω να γνωριζω αν η κατασταση ειναι οντως ετσι.

    ReplyDelete
  150. Και κάτι συμπληρωματικό σχετικά με την αξιολόγηση:

    Στα δημοτικά η δουλειά των δασκάλων "αξιολογείται" από τον Σύλλογο Γονέων. Οι γονείς των παιδιών του Δημοτικού έχουν πάθος νεοφώτιστου. Και για οτιδήποτε στραβό συμβεί σε τάξη, την επόμενη μέρα το ξέρει όλο το σχολείο.

    Στα Γυμνάσια και ακόμα περισσότερο στα Λύκεια, οι Σύλλογοι Γονέων υπολειτουργούν.

    Δεν ισχυρίζομαι ότι το σύστημα λειτουργεί άψογα - αλλά οριακές περιπτώσεις δασκάλων απομακρύνονται από την αίθουσα διδασκαλίας.

    Αυτά, για την ώρα και επειδή υποθέτω θα κουράστηκε κι ο Moderator, λέω να σας καληνυχτίσω.

    ReplyDelete
  151. " αν έστω και ένας πολίτης αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις συνθήκες της ζωής του, όχι βέβαια λόγω ξυσαρχιδισμού"

    Έρχονται οι Πακιστανοί, Ινδοί, και λοιποί στο Σικάγο και προκαλώ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ να μου βρει αυτή τη στιγμή άνεργο μετανάστη Πακιστανό στο Σικάγο. Ή Ινδό. Ή Βούλγαρο. Και με καλά λεφτά. Κι είναι και πολλοί σκούροι, μαύροι. Και δε μιλάνε κι Αγγλικά. Δουλειές ή βρίσκουν, ή φτιάχνουν μόνοι τους. Σε 3-4 χρόνια, κάνουν και σπίτι. Και μετά έρχεται το Αμερικανάκι και λέει "είμαι άνεργος τρία χρόνια". Και νομίζεις ότι δεν είναι ξυσαρχιδισμός το αίτιο;

    Επιτρέπεται να βρίσκει δουλειά ο Αλβανός στην Ελλάδα με μισθό μέσο και πάνω, και να χτίζει σπίτι, και να έχει λογαριασμό στην τράπεζα, και να κάθεται ο master's degree London School of Bullshit Ελληνάρας και να μένει με μαμά και μπαμπά 32 χρονών και να λέει "δεν βρίσκω δουλειά"; Σιγά ρε πρέσβη, πες του...

    (Αυτό που είπα για τα 60 χιλιάρικα, εννοούσα ότι δεν με ενδιαφέρουν αυτοί που κάνουν παραπάνω από μένα... γιατί τα 60Κ δεν είναι δα και τίποτα παραπάνω από το μέσο στο Σικάγο... και με δεδομένη 30% παραοικονομία). Τι με νοιάζει εάν ο γείτονας κάνει 3 εκατομμύρια το μήνα; Καμία διαφορά για μένα... α, επίσης, επειδή ο πλούτος εδώ στις ΗΠΑ έχει το κακό συνήθειο να αλλάζει χέρια πολύ γρήγορα, γι' αυτό και ελάχιστοι από όσους κάνουν λεφτά κάνουν και φιγούρα... εκτός από τους Ασσύριους και τους Έλληνες που είναι όλο φιγούρα και κοκορέτσι.

    ReplyDelete
  152. No back-game,no τερατοσχόλια. Ο καθενας στου μυαλου του τον hava....

    ReplyDelete
  153. "18.000 άνθρωποι όχι επειδή βρίσκονται στην τραγική κατάσταση της Τέρι Σκιάβο, αλλά επειδή δεν έχουν τα μέσα να πληρώσουν για τη νοσηλεία τους."

    Κάθε χρόνο, πεθαίνουν πάνω από 50.000 Ελληνες, επειδή δεν έχουν τα χρήματα να πληρώσουν για αποτελεσματικό πρόγραμμα αποτοξίνωσης από τον τσιγάρο.

    (είδες τι μαλακία είπε η "Τέρι"; με ανάλογη μαλακία απάντησα κι εγώ, για να καταλάβεις το μέγεθός της).

    ReplyDelete
  154. Pensierix
    Απαγορεύεται αυστηρά να αρνηθεί νοσοκομείο νοσηλεία επειδή κάποιος δεν έχει να πληρώσει. Του την προσφέρουν και μετά τον κυνηγούν να του παρουν ο,τι βρουν. Αυτό το δράμα το ζουν οι μεσαίες τάξεις. Οι φτωχοι΄είναι όλο ασφαλισμένοι.
    Και όταν μιλώ για μεσαία τάξη εννοώ αυτούς που είχαν ασφάλιση αλλά την έχασαν,διότι είτε άλλαξαν δουλιά είτε ο εργοδότης τους δεν την προσφέρει πια.
    Εδω έχουμε το MOFFITT CANCER RESEARCH CENTER το οποίο προέβη σε ακύρωση ασφάλειας πολλών εργαζομένων ενώ βέβαια τους εδωσε κάποια μικροαύξηση για να αυτασφαλιστούν.

    ReplyDelete
  155. @Λευτέρης,

    Δεν χρειαζόταν να με διαφωτίσεις περί "ξυσαρχιδισμού", υπήρξα άλλωστε και υποστηρικτής του κατά τα φοιτητικά μου χρόνια, ενώ σήμερα που υποαπασχολούμαι(ξέρω, μικρή η διαφορά των 420e από τα 330 του ΟΑΕΔ, πες με μαλάκα) νίωθω ακόμα την επίρρειά του. Αν δεν κάνω λάθος, όμως, ο Μπέρναρντ Σω είχε πεί: "Ο μόνος τρόπος, τελικά, για να είσαι ευτυχισμένος, είναι να μην έχεις τον χρόνο να αναρωτηθείς...", άρα αν βάλεις και τα ενενήντα, επιπλέον, ευρώμπαλα it's a win-win φάση!
    Ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, όμως, δεν είναι οι "ξυσ/δες", μην τις μειώνουμε! Αν κάποιος μείνει π.χ από δουλειά λόγω ενός ψυχολογικού προβλήματος, και άρα από ασφάλιση, και στην περίοδο αυτή του τύχει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας τι γίνεται; Κι αν τύχει στο εξίσου ανασφάλιστο παιδί του; Προτιμώ να πληρώνω, όχι από φόβο αλλά από κατανόηση, κάτι παραπάνω γι' αυτούς τους ανθρώπους, παρά να δω που μπορεί να φτάσουν...
    Στην Νέα Υόρκη, η πάγια τακτική είναι να δουλεύουν μέχρι να μπούν στον ΟΑΕΔ, δλδ στον φαύλο κύκλο του δουλεύω-δικαιούμαι-δουλεύω, και αυτό το ξέρω από την μητέρα ενός φίλου που πήγε να συμπληρώσει τα ένσημά της(έχει Αμερ.υπηκοότητα) καθώς εδώ παραήταν μορφωμένη και έμπειρη για να την προσλάβουν πλέον. Το τόνισες και εσύ, όμως, πως το ΠΟΥ παίζει ρόλο, υπάρχουν στις ΗΠΑ ολόκληρες πόλεις-φαντάσματα λόγω έλλειψης περαιτέρω οικονομικού ενδιαφέροντος, και είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τον επί τριών και τεσσάρων γενεών τόπο τους. Δες πάνω πάνω στην λίστα του στρατολογικού ενδιαφέροντος και είμαι σίγουρος πως θα τις βρεις.

    Υ.Γ: Και μόνο τα 850 εκατ.ευρώ που χαρίστηκαν στην Εκκλησία(στους γιατρούς να τα φάνε) φτάνουν και περισσεύουν για αληθινά κοινωνικό κράτος... και δεν είναι τα μόνα λαμόγια του τόπου μας!

    ReplyDelete
  156. Τέλος πάντων, το θέμα μας είναι ο διορισμός. Δεν είναι μόνο θέμα νοοτροπίας, αλλά και αγοράς που καλλιεργεί νοοτροπίες. Στις μικρές πόλεις του Αμερικάνικου νότου, ο Διορισμός σε Δημόσια Υπηρεσία, είναι όσο σημαντικός και στην Ελλάδα: πανάκεια θεωρείται. Διότι η αγορά είναι μικρή και οι δουλειές λίγες. Στην Inola, με 14 καταστήματα όλα κι όλα, το να δουλεύεις στην τράπεζα ή το ταχυδρομείο είναι φοβερό πράγμα, ενώ στο Σικάγο είναι κακομοιριά. Σε μεγάλες πόλεις δεν σε ενδιαφέρει, διότι βρίσκεις καλές δουλειές παντού, με λίγη υπομονή και μπορείς κι εσύ να κάνεις καλή δουλειά μόνος σου. Οι Μεξικάνοι που κουρεύουν κήπους κλπ, κάνουν ένα σωρό λεφτά, γιατί έχουν πολλούς πελάτες (ο μεγάλος αριθμός πελατών αποτελεί "ασφάλεια" για τον ελεύθερο επαγγελματία). Άμα μεταφέρεις τον ίδιο Μεξικάνο στο χωριουδάκι, ε, θα αναγκαστεί να αρχίσει να ψάχνεται για δουλειά στο ταχυδρομείο...

    ReplyDelete
  157. @Λευτέρης,

    Το πραγματικά κοινωνικό κράτος δεν είναι υποχρέωση, αν και πιστεύω πως βοηθάει πραγματικά στην ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Το κοινωνικό κράτος είναι ένδειξη ανώτερου πολιτισμού. Εκεί που το Μεγάλο ψάρι συνειδητοποιεί οτι μπορεί να επιβιώσει και με φύκια!

    Υ.Γ: Ολοι γουστάρουν το τσιγάρο, ελάχιστοι το κώμα!

    ReplyDelete
  158. @ εμμανουηλ μυλωνακης

    Κατ'αρχην δεν γραφω πουθενα οτι ο κατοχος διπλωματος δεν ειναι καλος μουσικος αλλα μονο δεξιοτεχνης. Προφανως δεν διαβασατε προσεχτικα ολα τα σχολια.
    Αυτο που ειπα ειναι οτι αλλος ειναι ο καλος μουσικος, δεξιοτεχνης και αλλο πραγμα ο παιδαγωγος.
    Αν δεν κανω λαθος το 99,9% των ωδειων ειναι ιδιωτικα. Υπαρχουν διδακτρα. Οι περισσοτερες εξετασεις στις οποιες αναφερεστε γινονται απο τους ιδιους τους καθηγητες του ωδειου. Κι αυτο το γνωριζω απο προσωπικη εμπειρια.(δεν ειδα καμια επιτροπη υπουργειου οταν εδινα θεωρια ,σολφεζ,αρμονια κτλ). Και θα μου επιτρεψετε οτι αλλο το πρακτικο διδασκαλειο και αλλο τα μαθηματα παιδαγωγικης στο πανεπιστημιο.(εκτος και τα ισοπεδωσουμε ολα).
    Θεωρω, λοιπον, οτι απο τη στιγμη που το κρατος διαθετει τρια πανεπιστημιακα μουσικα τμηματα ειναι αδιανοητο να εξισωνει το πτυχιο πανεπιστημιου με το διπλωμα μουσικου οργανου.
    Διαθετω proficiency. Εκανα δεκα χρονια αγγλικα σε φροντιστηριο. Αυτο σημαινει οτι ειμαι ισαξιος με αυτον που τελειωσε αγγλικη φιλολογια επειδη μπορω να διδαξω τα αγγλικα του σχολειου;
    Ολοι οι φοιτητες των τμηματων εχουν φοιτησει σε ωδεια. Αφου λοιπον η μουσικη τους παιδεια με το διπλωμα εχει φτασει στο ζενιθ, γιατι τρωνε 5 χρονια απο την ζωη τους για πανεπιστημιακες σπουδες;
    Συμφωνω οτι η πιτα ειναι το θεμα. Με τη μονη διαφορα οτι οι κατοχοι διπλωματος ειναι πολλοι, οι πτυχιουχοι πολυ λιγοτεροι οποτε ας τους να φωναζουν.....

    ReplyDelete
  159. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  160. Λίγο πριν ξημερώσει και αφού τελείωσαν για σήμερα οι επαγγελματικές υποχρεώσεις...

    Το εύστοχο σχόλιο του ΝΔ μιλούσε για αδιόριστους καθηγητές που προφανώς τελειώνοντας το Φυσικό ή το Μαθηματικό κανείς δεν τους υποσχέθηκε και διορισμό στο δημόσιο. Αυτούς που σπουδάζουν δάσκαλοι όμως, φαντάζομαι ότι μάλλον υφίσταται τέτοια συμφωνία, λόγω αντικειμένου, αλλά και επειδή ο ιδιωτικός τομέας στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση (ειδικά παλιότερα) ήταν πραγματικα ανύπαρκτος.

    Είχα γράψει και σε προηγούμενο post ότι και ούτε ένα ευρώ αύξηση να δώσει η κυβέρνηση, άν χορηγήσει το επίδομα των 103 ευρώ με λιγώτερες δόσεις από τις 6 εξαμηνιαίες, οι δάσκαλοι θα γυρίσουν στα σχολεία.

    Ν.Δήμου
    Προφανώς η απεργία πιέζει την κυβέρνηση με πολιτική υποκίνηση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι δάσκαλοι αμείβονται λογικά, ότι κάνουν άσχημα τη δουλειά τους, ότι δεν ενδιαφέρονται για το αντικείμενό τους και μην ξεχνάμε ότι ειδικά το Υπουργείο Παιδείας είναι οργανωτικά και στελεχιακά ίσως το μεγαλύτερο μπάχαλο της δημόσιας διοίκησης. Από παλιά...

    Στο θέμα αυτό συμφωνώ με τις αποψεις του zoferos mesaionas (01.20πμ) και του mickey που όμως όλο και ξεχνά μετά τις προσωπικές αναμνήσεις ότι υπάρχουν αρκετοί ακόμα δάσκαλοι που τους θυμόμαστε μια ζωή... (Είχα την τύχη να περάσω από ένα δημόσιο σχολείο που είχε εκπαιδευτικούς-παραδείγματα).

    Τέλος, μήπως μπορεί, μετά από αυτές τις βολές κατά ριπάς εναντίον του άψυχου ήδη σώματος του Δημοσίου, να μού εξηγήσει κάποιος τη ραγδαία άνοδο κάθε χρόνο των βάσεων σχολών που υπόσχονται τακτοποίηση και διορισμό (από αστυνομικούς! μέχρι δασκαλους) με παράλληλη σαφή προτίμηση των νέων στο βόλεμα?

    ReplyDelete
  161. @ blade runner

    "Το ίδιο πράγμα πάνω-κάτω σκεφτόμουν σχετικά και με αυτήν την περίφημη υπόθεση της μονιμοποίησης των παραγωγών στα κρατικά ραδιόφωνα.
    Γίνεται μόνιμος ραδιοφωνικός παραγωγός;


    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας ότι η μονιμότητα των ραδιοφωνικών παραγωγών σκοτώνει την τέχνη, δένει τα χέρια ενός ανταγωνιστικού προγράμματος, εμποδίζει την ανανέωση, αποκοιμίζει τον εργαζόμενο.

    Τώρα ας δούμε κάποιες λεπτομέρειες. Γιατί ήδη, όλα αυτά τα χρόνια στην ΕΡΤ, και πριν το περίφημο Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου το 2004 μονιμοποιούσαν παραγωγούς, μέχρι και 60-80% (ανάλογα με το πρόγραμμα) σήμερα ΕΙΝΑΙ μόνιμοι.

    Υπάρχουν παραγωγοί στην ΕΡΤ που ΔΕΝ κάνουν εκπομπή, ΔΕΝ έρχονται κάν στο ραδιομέγαρο και πληρώνονται κανονικά (κατευθείαν στην τράπεζα), γιατί ΕΙΝΑΙ μόνιμοι.

    Γιατί άραγε εφαρμόστηκε στην ΕΡΤ Α.Ε. το ΠΔ/2004 με τις μεταβατικές διατάξεις μονιμοποίησης συμβασιούχων με αποτέλεσμα (και με σύμφωνη γνώμη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου της ΕΡΤ) να γίνουν και ΑΛΛΟΙ παραγωγοί μόνιμοι?

    Αυτοί που δεν είναι μόνιμοι και υφίστανται τις συνέπειες μιάς τριτοκοσμικής σύμβασης (όχι άδεια, όχι υπερωρίες στις αργίες, υποχρεωτική διακοπή κάθε τόσο, όχι δώρα, όχι αύξηση αποδοχών, υπογραφή μετά την έναρξη συνεργασίας, κλπ) είναι παράλογο να βλέπουν τους περισσότερους δίπλα τους να παίρνουν τα διπλά και να δουλεύουν από το μισό έως και καθόλου και να αντιδρούν?

    Και αν η αντίδραση αυτή είναι σε μιά κατεύθυνση λογικής ίσης αντιμετώπισης, αυτοί είναι που φταίνε για την κατάντια της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης?....

    ReplyDelete
  162. @ pensierix

    Σας απάντησαν ήδη ο aggelos-x-aggelos και o Εμμανουήλ Μυλωνάκης.

    Να προσθέσω ότι στους τελευταίους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ (όπου η εξεταστέα ύλη είναι ακριβώς "πάνω" στην ύλη των πανεπιστημιακών σχολών), η υπεροχή (βαθμολογικά) των αποφοίτων των ωδείων ήταν συντριπτική έναντι των επιδόσεων των αποφοίτων των Τμημάτων Μουσικών Σπουδών.

    Επίσης οι απόφοιτοι των ΑΕΙ διορίζονται στην εκπαίδευση ως ΠΕ (Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης) ενώ των ωδείων ως ΤΕ (Τεχνολογικής). Δεν εξισώνονται...

    Τα ωδεία βεβαίως και είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις (τώρα ξαφνικά μετά το προηγούμενο και το παρόν post φαίνεται να σας πειράζει) τα οποία όμως λειτουργούν με βάση έναν αυστηρότατο και λεπτομερή ως προς το πρόγραμμα σπουδών νόμο.

    Τώρα για το γεγονός ότι το Ελληνικό Κράτος (παγκόσμια πρωτοτυπία) τα έβαλε στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και όχι του Υπουργείου Παιδείας, κάνοντας έτσι ένα ρεγάλο στον αείμνηστο Μανώλη Καλομοίρη... και έτσι τα πτυχία και διπλώματά τους είναι αδιαβάθμητα στην Ελλάδα, ενώ στο εξωτερικό τους δέχονται για μεταπτυχιακά!!, αυτό ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να χρεωθεί στους χιλιάδες που μόχθησαν ως και 15 χρόνια για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, ή γιατί εσείς ανακαλύψατε σκάνδαλο...

    Ας μη μιλήσουμε δε καλύτερα για το τι γίνεται στα τμήματα μουσικών σπουδών, ποιοί διδάσκουν, την υποδομή τους, τις φιλοδοξίες και τις διαπλοκές τους... Θού blog εν τω στοματί μου.

    ReplyDelete
  163. @ Ιhadafarminafrica

    Εχουν πρόβλημα τα πεζα στον υπολογιστή σας? Δυσκολευόμαστε πολύ...

    ReplyDelete
  164. Πολύ βροχή όλη τη νύχτα.
    Κάτι ξεπλένει...

    ReplyDelete
  165. mickey said...
    {
    Προσυπογράφω το σχόλιο του Λευτέρη (Δευ Οκτ 09, 07:56:58 μμ) και να προσθέσω και άλλα "τυπικά" προσόντα που δε σε κάνουν κατ' ανάγκη καλύτερο στη δουλειά σου ούτε σου δίνουν "δικαιωματικά" υψηλότερο μισθό.

    - Μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών (Master's, Ph.D. κλπ).
    ....
    - Προϋπηρεσία (κατά το πλείστον "ξερή" το ζήτημα είναι ΤΙ έχει κάνει κανείς, όχι απλά ΠΟΥ έχει εργαστεί)
    - Συστατικές επιστολές (συνήθως ξερές-τυπικές κι αυτές)
    }

    e όχι ρε mickey... αυτά είναι αντικειμενικά προσόντα!
    Έλεος !

    Εντάξει, φυσικά μετράει το που έχεις κάνει το Ph.D η Ms, όπως k το τι έχεις κάνει στη δουλειά που ήσουν, αλλα μην τα ισοπεδώνουμε όλα.

    Ο σωστός εργοδότης ξέρει να κρίνει. Τα αλλα στοιχεια που αναφέρεις πως μπορούν να μετρηθούν ?

    Επειδή είμαστε στον ίδιο τομέα βεβαια
    σου δίνω το point ότι στην Ελλάδα έχουμε πήξει στα μεταπτυχιακά στην αγγλία.

    ReplyDelete
  166. Λευτερη,

    απλά να σου πω ότι αν έβλεπες εσύ τους ανεργους πακιστανούς θα τους έβλεπε k το INS... αν σου λέει κάτι αυτό

    ReplyDelete
  167. @mickey and lefteris kritikakis

    Το θέμα είναι να μη είμαστε ισοπεδωτικοί. Τίτλοι σπουδών, διαφόρων ειδών τιμές (αριστεία κτλ), προυπηρεσίες και δε ξέρω εγώ τι άλλο αποτελούν σαφώς δείγμα και πιο ικανού και πιο έξυπνου ίσως ανθρώπου. Μένει στον εργοδότη να τα διερευνήσει και να δει κατά πόσο το μαστερ είναι απο το MIT Media Lab ή απο την "Κάτω Ραχούλα Uni". Αλλά αλοίμο αν σβήνουμε μονοκονδιλιά τις προσπάθειες και τους κόπους τόσων ανθρώπων. Είτε μας αρέσει είτε όχι 8 στις 10 αυτοί οι τίτλοι λένε την αλήθεια...

    Ειδικά αν δεν έχουν εκδοθεί στη χώρα μας... LOL!

    ReplyDelete
  168. ..και μετά οι "αδιόριστοι" διορίζονται ..και συμπεριφέρονται πια ως "διορισμένοι"

    καλημέρα :)

    ReplyDelete
  169. Καλημέρα

    Όλα τα ξέπλυνε η βροχή...

    από τις απεργίες στις καταλήψεις...

    Mickey - παρεξήγηση η αναφορά στους "Δρόμους". Δεν εργάστηκα ποτέ για το Δημόσιο (εκτός από, πολύ αργότερα, ένα εξάμηνο στο Τρίτο Προγραμμα) αλλά για εταιρίες που συνεργάζονταν με το Δημόσιο.

    ReplyDelete
  170. Γύρισα από το Λονδίνο με προυπηρεσία και MSc από το London School of Bullshit όπως είπε και ο Λευτέρης και δεν βρίσκω δουλειά επειδή όλα τα ερευνητικά ιδρύματα είναι οικογενειακά και οι θέσεις είτε ανήκουν είτε προορίζονται για απόφοιτους συγκεκριμένου τμήματος με μεταπτυχιακό από το ίδιο τμήμα και πολλές γνωριμίες...Δεν μετανιώνω και δεν σνομπάρω καμία δουλειά. Ίσα ίσα που πιστεύω ότι ο μορφωμένος άνθρωπος κάνει τα πάντα καλύτερα. Δεν θεωρώ ότι μου χρωστάνε, αλλά όχι να μου αφαιρούν και το δικαίωμα να διεκδικήσω μια θέση...

    ReplyDelete
  171. Καλημέρα σε όλους

    Ελπίζω να ξέπλυνε απλώς η βροχή
    Γιατί φαίνεται ότι πολλοί έχουν δυστυχώς προβλήματα...

    ReplyDelete
  172. Alexandros B said...

    "σου δίνω το point ότι στην Ελλάδα έχουμε πήξει στα μεταπτυχιακά στην αγγλία."

    τώρα δέσαμε...

    αυτό το human - computer - interaction, έχει γίνει καραμέλα.

    Είχε γράψει κι ο Σαίξπηρ γι' αυτό???
    ;-)

    ReplyDelete
  173. Nikos Dimou said...

    Zoros said...
    "Δεν γίνεται να έχεις «πετύχει» στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ και να μην έχεις διοριστεί".

    Κι όμως, γίνεται. Πριν από καιρό είχα ακούσει για κάτι καθηγητές μουσικών γυμνασίων που πέτυχαν το 1998 κι ακόμα περιμένουν να διοριστούν!

    Δευ Οκτ 09, 12:13:27 μμ



    Κυριε Δήμου, αν θυμαμαι καλα δεν ειχαν πετυχει αλλά... θεωρησαν τους εαυτους πετυχημενους (!) επειδη ειχαν περασει την βαση. Οπως το θεωρουσαν και οσοι ειχαν παρει πανω απο 10 εκεινη την εποχή.

    Μουσικοί ηταν. Ειναι δυνατον αν παιρνανε κατω και απο 10;

    ReplyDelete
  174. "Δεν ζήλεψα ποτέ κηφήνες, ελπίζω τα παιδιά μου να πετάξουν τα "δικά σας" έξω από την κυψέλη κάποια στιγμή..."

    Το πολύ πολύ να πάνε ...παγκράτι! :)

    Ελπίζω να έγινε κατανοητό το κλίμα του 1ου κειμένου μου.
    Δεν ζήλεψα ποτέ αυτό το 'σενάριο'.
    Δεν εργάζεται κανείς για το χρήμα. Το χρήμα το βλέπω σαν την σε υλική μορφή ότι ο εκάστοτε εργοδότης αναγνωρίζει αυτό που προσφέρω σαν έργο.

    ReplyDelete
  175. @ pensierix
    ....Γι'αυτο σας λεω, αλλος ο παιδαγωγος και αλλος ο δεξιοτεχνης.

    Συγχωρήστε με αλλά γιατί το ενα αποκλείει αυτόματα το άλλο ? Δεν θα μπορούσαν να συνυπάρξουν στο ίδιο άτομο και μέσα στο πεδίο της μάχης που κρίνονται όλοι ( τάξη ) να ξεπετάγεται πότε η μια ιδιότητα και πότε η άλλη με στόχο οι μαθητές να ξεπεράσουν τον δάσκαλο ?
    Αυτός δεν είναι ο ρόλος του Σωστού
    Δάσκαλου ? Τέτοιους θέλουμε για τα παιδιά μας.Σωστούς και αξιοπρεπείς και όχι βολεμένους ( δειτε σχολιο μου στην Παρθενο ).Παντως μιάς και αναφέρατε την ταινία με την Βλαχοπούλου ενα απο τα παιδάκια της ταινίας αυτής έκανε έρευνα στην Ελλάδα (και αλλού ) και τώρα δουλεύει σε Ιδιωτικό σχολείο ( Επίκαιρος ο epikairos στο σχόλιο των 09:22 χθές ) και δεν εχει βάλει ταμπέλλα στο κούτελο οπως βάζουν όλοι σε όλους για οποιοδήποτε λόγο. Και δεν πρόκειται να μάθει ποτέ αυτή τη κατάθεση που σας κάνω.Αρα το θέμα του κ.Δήμου είναι οι ταμπέλλες παντού απο το πιο μικρό ( ελα μωρέ τον φύτουλα !!! ) εως το μεγάλο ( Ποιός ρε αυτός ? Αυτός είναι προδότης και τουρκόσπορος !!! ).
    Οι μεγάλες ταμπέλλες είναι που κάνουν την ζημιά.Εχει πέσει ταμπέλλα 2.5μΧ3μ στο αυτοκίνητο σας ? Υποψιάζομαι πως όχι.Σε όσους εχει πέσει ομως καταλαβαίνουν τι εννοώ γενικά και ειδικά .Ο Μεγάλος να μας προστατεύει απο αυτές...
    Καλημέρα σε ολους.

    ReplyDelete
  176. @reactor69

    Βάλε εσύ την βενζίνη σου αγόρι μου και μη στενοχωριέσαι. Χρησιμοποίησε τα λάδια μας για να βλέπεις τα πράγματα πιο σφαιρικά αλλά πρόσεξε μη τα πατήσεις, γλυστράνε.
    Όσο για το logo, έχει τόσες ερμηνείες όσες τα μάτια που το βλέπουνε. Και όταν το ερμηνεύουν 22 άρηδες .... ευτυχεί.

    ReplyDelete
  177. Aναφορά από τα Κιούρκα.

    Εδώ έγινε κατακλυσμός. Νερά στο σπίτι δε μπήκαν. Στο προσκλητήριο δήλωσαν όλοι παρόντες εκτός από το ένα μικρό (1,5 μηνών) της Τρυφερούλας. Θέλω από εδώ να καταγγείλω την άστοργη μάνα που ενώ προφυλάχτηκε στο γκαράζ (και ήταν θεόστεγνη) άφησε τα δύο παιδιά της στο έλεος του θεού. Το ένα το μάζεψα εγώ (σαν βρεμμένο κουρελάκι ήταν) και το στέγνωνα για ώρα με πετσέτες. Διεξάγονται εντατικές έρευνες για την ανεύρεση του άλλου.

    ReplyDelete
  178. @eli_loulour

    Την έχω ξανακούσει την ιστορία αυτή, κάπως έτσι την πάτησα και εγώ άλλωστε, αλλά έχω δει και μάνατζερ με πτυχία να πηγαίνει νυχτερινό σχολείο για να μάθει υδραυλικός.

    ReplyDelete
  179. @ΝΔ

    Αυτή η κατάσταση δλδ, να τα περιμένουμε όλα από το δημόσιο έχει εξαπλωθεί και στα γατιά φαίνεται, η Τρυφερούλα είναι όνομα και ... άστοργη αφού περιμένει το κράτος (ΝΔ) να της σώσει τα μικρά!

    ReplyDelete
  180. Καλημέρα,
    Δυστυχώς υπάρχει μια τάση, όπως διάβασα & σε ένα σχόλιο, κοινωνικού φθόνου & γενικεύσεων (φωτεινές εξαιρέσεις σχόλια των periclis, zoferos mesaionas, mickey και κάποια λίγα ακόμη) αντί για προσπάθεια κατανόησης & αυτό βέβαια λειτουργεί πρώτον πολωτικά έως πολεμικά & δεύτερον απομακρύνει από την προσπάθεια κατανόησης & υγειούς επιχειρηματολογίας. Η ειρωνεία & ο κυνισμός διευρύνουν τα χάσματα.
    Κατ'αρχάς δεν καταλαβαίνω γιατί να κατηγορούμε μαζικά μια ομάδα ανθρώπων επειδή προσπαθεί για την βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους.
    Ας προσπαθήσουμε & εμείς για αυτό όπου πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει.
    Μάλλον άξιοι θαυμασμού θα πρέπει να είναι & παράδειγμα.
    Μια πιο καθαρή ανάγνωση των αιτημάτων των δασκάλων θα μπορούσε να οδηγήσει σε εντελώς διαφορετικά
    συμπεράσματα.
    Η λογική του γιατί να παίρνει αυτός τόσα & εγώ τόσα, ενώ δούλευω 12 ώρες την μέρα - υπάρχει ζωή με πλούσια ερεθίσματα & εκτός εργασίας - οδηγάει στον φθόνο. Αντίθετα προτείνω προσπάθεια για περικόπη των ωρών εργασίας για αυτόν που δουλεύει παραπάνω ώρες & προσπάθεια να γευτεί το σύνολο των χαρών της ζωής. Η μισθολογική αναβάθμιση είναι λογικό αίτημα αλλά δεν είναι το κυρίαρχο όπως θέλουν να το παρουσιάζουν τα ΜΜΕ.
    Σχετικά με την περιβόητη αξιολόγηση
    αναρωτιέμαι αν θέλουμε μια παιδεία
    χωρίς φόβο που να προσπαθεί να δημιουργεί ανεξάρτητα, κριτικά πνεύματα, άρα που δεν διστάζει να θίγει στην τάξη θέματα ταμπού (π.χ θρησκεία). Η αξιολόγηση θα λειτουργούσε εντελώς ανασταλτικά ,έτσι όπως είναι τώρα τα πράγματα.
    Τα κομματικά κριτήρια ή κριτήρια υπάρχοντος status απλά θα φίμωναν την ελέυθερη σκέψη με τον συνεχή φόβο της απόλυσης. Αλήθεια γιατί να εξυμνείται ο συνεχής φόβος της απόλυσης στον ιδιωτικο τομέα, αυτό οδηγάει σε δουλοπρεπή στάση & επιπλέον σε μια συνεχή ανασφάλεια
    που είναι το άλλο άκρο.
    Η μειώση του αριθμού των μαθητών
    στην τάξη είναι σίγουρα άλλο ένα λογικό αίτημα, ευεργετικό για την λειτουργεία της.
    Ενα άλλο θέμα που δεν προβλήθηκε
    καθόλου έχει να κάνει με το χάσμα
    που δημιούργησε η κακοδιαχείριση
    των σχολικών βιβλίων από πλευράς υπουργείου. Εγινε μια αλλαγή στην
    ύλη μιας χαμηλης τάξης που δεν θυμάμαι, με αποτέλεσμα τα παιδιά που αλλάζουν τάξη είναι σαν έχουν κενό μίας τάξης (συγκεκριμένο π.χ είναι ότι έμαθαν να μετράνε έως το 20 & ξαφνικά καλούνται να συνεχίσουν από το 100 !!). Αν δεν θεωρήσουμε ότι η κυβέρνηση προωθεί την αλλαγή της σειράς των αριθμών καταργώντας τους αριθμούς 21-99, τότε μιλάμε τουλάχιστον για απρογραμμάτιστη κίνηση. Οι αλλάγές αυτές θα πρέπει να γίνονται από τη Πρώτη στα παιδιά που ξεκινάνε το Δημοτικό ώστε να μην δημιουργούνται κενά που δημιουργούν
    πρβλ. στα ίδια, στους δασκάλους, στους γονείς & πιθανώς & στους καθηγητές (είναι ευκολονόητο τι προβληματα μπορεί να δημιουργούν τα κενά στην διάρκεια της εκπαίδευσης).
    Δεν θα επεκταθώ άλλο. Νομίζω αυτά είναι κάποια επιχειρήματα για μια
    διαφορετική οπτική & κατανόηση της θέσης κάποιων συνανθρώπων μας. Είναι
    νευραλγικό να ξεπερνάμε κάποτε το στενό προσπωπικό πρίσμα & το πως κινούμαστε οι ίδιοι στην ζωή μας, όταν πρόκειται για την κατανόηση διαφορετικών θέσεων, ανθρώπων, πράξεων κ.λπ. Αλλωστε κάπου εκεί δεν πατάει & ο ρατσισμός οποιασδήποτε μορφής ??
    ΥΓ. Συγνώμη για το μέγεθος αλλά κρίνετέ το με επιείκεια, καθώς είναι το μοναδικό.

    ReplyDelete
  181. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  182. Εγώ σκέφτομαι ότι τους δάσκαλους τους ψάχνεις και τους βρίσκεις μόνος σου. Σε βιβλία, σε ανθρώπους που θέλεις να τους ακούς, που σε ξαφνιάζουν με το εύρος των γνώσεων τους, την αντίληψη και την κατανόηση τους.
    ΄
    Όποια κι αν είναι τα συστήματα, όποιοι κι αν είναι οι μισθοί και οιιδεολογίες, πρέπει να ψάχνεις για σοφία και ομορφιά, να την κυνηγάς, να επιδιώκεις να ζεις κοντά της. Κι αυτό είναι κάτι που δε μπορεί να το προσφέρει κανένα κράτος, κανένας θεσμός, καμμία εμπορική συναλλαγή...είναι απλά η πρώτη και σημαντικότερη περιπέτεια στη ζωή.

    Επομένως σε όλους τους μαθητές και σε όλους τους δασκάλους σωστό είναι να ευχηθούμε καλή τύχη και καλή δύναμη. Αλήθεια το πιστεύω αυτό. Το να περιμένεις από το κράτος ή κάποιο ίδρυμα να σου προσφέρει γνώση, είναι το ίδιο παράλογο με το να περιμένεις σε ουρά στο ΙΚΑ για ένα φιλί.

    ReplyDelete
  183. κάτι για τις βροχές...και συγγνώμη για το άσχετο. Οδηγούσα την περασμένη παρασκευή, στην Μ25 και Μ40 προς Γουορικ από νότια Αγγλία. Έβρεχε γάτες και σκύλους και γουρούνια και ελέφαντες. Δε μπορούσα να δω απολύτως τπτ.
    Βγήκε για δύο λεπτά ο ήλιος και ο δρόμος στέγνωσε εντελώς.

    Έχω τύχει και σε ανάλογη περίπτωση στην Αθήνα, στην Αττική οδό. Δύο τεινα συμβαίνουν:

    Είτε το οδόστρωμα των Άγγλων είναι παραγγελιά από το Χουντίνι

    είτε

    στο ΥΠΕΧΩΔΕ δουλεύουν καλαμάρια και σουπιές

    ReplyDelete
  184. Τι σχέση έχει αυτό με το σημερινό ποστ; Ότι αυτοί έχουν μία κοινωνία υψηλού ρίσκου χωρίς καβάντζες, ενώ εμείς θέλουμε μία κοινωνία μηδενικού ρίσκου (όλοι διορισμένοι ει δυνατόν) με μηδέν παραγωγικότητα.


    διαβασα μια ερευνα που ειχε κανει το economist. οι Ελληνες ειναι σπο τους πρωτους risk-avoidants παγκοσμιος. τουλαχιστον οσο αναφορα τον επιχειρηματικο τομεα..

    περιμενω να δω τους καθηγητες και τους δασκαλους να κανουν καμμια πορεια το απογευμα... την ωρα που μια μεγαλη πλειοψηφια απο αυτους παει για το δευτερο μεροκαμματο.
    εκει να δειτε ποσοι θα μαζευτουν και αν θα μαζευτουν...
    γιατι το πρωι κανουμε κακο στο κρατος αλλα το απογευμα κανουμε κακο στην τσεπη μας...και δεν λεει...

    ReplyDelete
  185. @Mainmenu,

    1)"Γηράσκω, αεί διδασκόμενος"...

    2)...μάλλον καρχαρίες!

    ReplyDelete
  186. Eυχομαι απο τα βαθη της καρδια μου να βρεθει το μικρο...

    Οπως λεει και ο Κουντερα,καθε παιδι,καθε γεννηση ειναι μια ελπιδα

    ReplyDelete
  187. @Sterna Hirundo,

    Αν και το αρχικό "χώσιμο" της blogοπαρέας ήταν στους "αδιόριστους", και όχι άνεργους, εκπαιδευτικούς, η μπάλα γρήγορα πήρε και τους υπόλοιπους, και ομολογώ πως προσωπικά παρεκτρέπην εξ αρχής.
    Αλλά το πρόβλημα απλά ξεκινάει με τους "αδιόριστους". Η πραγματική του υπόσταση, που αποτελεί πραγματικό "καρκίνωμα" για την παιδεία στην χώρα μας, γίνεται αντιληπτή στην νοοτροπία των "διορισμένων". Εκείνων που αντιμετωπίζουν την θέση τους ως αντίτιμο της μηνιαίας κατάθεσης του Δημοσίου στον τραπεζικό τους λογαριασμό και εκείνων που αντιμετωπίζουν την οχτάμηνη εργασία τους ως τον χρόνο που υπολείπεται μέχρι τις διακοπές τους.
    Εχω γνωρίσει καθηγητές και δασκάλους που δεν την έβλεπαν έτσι τη δουλειά. Που δεν χρειαζόταν να χαϊδέψουν αυτιά για να κερδίσουν την ακοή μας. Που γέμιζαν τις μπαταρίες τους τον Σεπτέμβρη, και όχι τον Ιούνιο, και που το έπαιζαν αυστηροί με το τμήμα μας (το χειρότερο του Γυμνασίου έλεγαν) αλλά ξέσπαγαν σε κλάματα όταν το αποχωρίζονταν τρία χρόνια μετά, ορκιζόμενοι πως δεν θα αναλάβουν ξανά το ίδιο τμήμα για πάνω από ένα έτος. Ανθρωποι που κατέθεταν ψυχή, ο μισθός τους απασχολούσε μετά την "ιεροτελεστία". Και αυτό που με εξαγριώνει, είναι πως έχω γνωρίσει πολλούς τέτοιους δασκάλους στην ζωή μου, αλλά ελάχιστους από αυτούς στο σχολείο.
    Είδα, το "πιστεύω" εξαυλώθηκε, πως ο μόνος λόγος ύπαρξης των νόμων, είναι η κάλυψη των κενών που αφήνει η παιδεία. Εκεί είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Οσο για τους Εκπαιδευτικούς, δεν απαξιώνω και δεν υποβαθμίζω, σε καμία περίπτωση, το έργο τους, αλλά μη μου ζητάτε να αναγνωρίσω το έργο των "διορισμένων". Δεν παν' να είναι και Βασιλιάδες, γυμνοί είναι...

    Υ.Γ@Α.Κ: Δάσκαλε "Να ακούω, μαθαίνω..."

    ReplyDelete
  188. Καλησπέρα!
    Γράφτηκαν αρκετά πάνω στο συγκεκριμένο θέμα (διάβασα αρκετά). Και σε αυτό το ζήτημα η προσέγγιση κάθε φορά είναι με προσωπικά κριτήρια και δεν είναι αντικειμενική!
    Λίγοι πολλοί λίγοι σχολίασαν το ζουμί του κειμένου του Νίκου που είναι η νοοτροπία μας.
    Αυτή αρρωστημένη διάθεση να τρυπώσουμε, να βολευτουμε αδιαφορώντας για τα προβλήματα που μπορεί να επιφέρει το δικό μας βόλεμα!
    Είμαι γενικότερα εχθρός του δημοσίου γιατί έτσι έμαθα, έτσι μεγάλωσα!
    Πιστεύω πως ακόμη και αν αύριο μου πρότειναν μια θέση στο δημόσιο και να έβγαζα τα ίδια χρήματα δεν θα πήγαινα!
    Είχα την ευκαιρία (και το δόντι) και δεν το έκανα!
    Από την άλλη συχνά βλέπω ανθρώπους να κατακρίνουν το δημόσιο και τη σπατάλη και οι ίδιοι να αποτελούν μέρος αυτής της σπατάλης αφού ανήκουν και αυτοί στο δημόσιο!
    Βλέπεις ανθρώπους που θεωρούν τον εαυτό τους υπαεραπαραίτητο για το δημόσιο και όλους τους άλλους άχρηστους!
    Φυσικά για αξιοκρατία και ανάβαθμιση ανάλογα με την αποτελεσματικότητα ούτε λόγος!
    Πρόσφατο παράδειγμα η αλλαγή κυβέρνησης πριν 3 χρόνια!
    Ορκιζόταν ο Καραμανλής οτι δεν θα πειράξει κανέναν!
    Μια βόλτα στην Α' ΔΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ (τυχαίο παράδειγμα) θα σας έκανε να γελάτε με μαύρο δάκρυ!
    Τμηματάρχες υποβιβάστηκαν σε απλούς υπάλληλους και αντίστροφα!
    Χάος. Και είναι βέβαιο πως αν αλλάξουν τα πράγματα θα έχουμε πάλι ανακατατάξεις.
    Το δυσάρεστο είναι οτι όλη αυτή τη διαδικασία την πληρώνουμε οι πολίτες!
    Και είναι λογική και η απαξίωση που ακολουθεί!

    ReplyDelete
  189. @ oθονη

    Απορω με τον συλλογισμο σας...! Απο την Βλαχοπουλου πηγατε στο οτι κολλαω ταμπελες στους ανθρωπους!
    Εκτος, βεβαια, και αν πιστευετε οτι παρομοιαζοντας (για λογους αυτοσαρκασμου) τον εαυτο μου με εναν κιν/φικο ρολο αυτο σημαινει οτι ζω με στερεοτυπα. Ειναι λυπηρο να βλεπετε ταμπελες εκει που δεν υπαρχουν. Χανετε τον δρομο. Δεν διαβασατε προσεχτικα ΟΛΑ τα σχολια μου η απλα δεν διαθετετε το στοιχειωδες χιουμορ.
    (Στην Ελλαδα, τα μαθηματα παιδαγωγικης τα θεωρουμε optional. Τι κι αν δεν εχει ιδεα καποιος; Τι κι αν δεν εχει ΔΙΔΑΧΘΕΙ ποτε παιδαγωγικα; Μπορει να εχει ταλεντο. Κι αν δεν το εχει, τοσα παιδια θα περασουν απο τα χερια του. Σιγα σιγα θα μαθει..).

    ReplyDelete
  190. @Alexandros B (Τρι Οκτ 10, 07:45:16 πμ):

    "Τυπικά" και "αντικειμενικά" είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ πράγμα! Δε βλέπω πού ακριβώς διαφωνούμε. Απλά αναφέρω πως αυτά "δε σε κάνουν κατ' ανάγκη καλύτερο στη δουλειά σου ούτε σου δίνουν "δικαιωματικά" υψηλότερο μισθό.". Διαφωνείς;

    Αν έχω έναν υπάλληλο με "καλή" προϋπηρεσία, εξαιρετικές συστατικές επιστολές, μεταπτυχιακά κλπ, αλλά δε διαθέτει τις κατάλληλες "ικανότητες" και κάνει "χειρότερη" δουλειά από έναν άλλο που δεν διαθέτει αυτά τα τυπικά (ή αντικειμενικά, αν θέλεις) προσόντα, ΣΑΦΩΣ και θα προτιμήσω να προσλάβω τον δεύτερο!

    Ελπίζω να έπιασες το …point ;)

    @Giorgos (Τρι Οκτ 10, 08:12:34 πμ):
    Δε νομίζω πως ισοπεδώνω τίποτα. Έχω κάνει σχόλια που κάθε άλλο παρά "ισοπεδωτικά" είναι (δες π.χ. εκείνο στις Τρι Οκτ 10, 01:43:15 πμ). Αλλά θα πούμε και τα υπέρ και τα κατά, χωρίς φόβο και …πάθος - καλά, το τελευταίο "παίζεται" λιγουλάκι :))

    @Nikos Dimou (Τρι Οκτ 10, 08:45:06 πμ)
    Μάλλον μπέρδεψα τη "ραδιοφωνική παραγωγή" που αναφέρεις σε κείνες τις σελίδες. με τη δουλειά στο "Τρίτο". Πάντως κι εκείνη στο Δημόσιο ήταν (κάτι θυμόμουν τελικά), οπότε το νόημα του σχολίου παραμένει. Φυσικά δεν το ανέφερα για "εντυπώσεις", αλλά για να τονίσω πως και πολύ αξιόλογοι άνθρωποι έχουν περάσει κατά καιρούς από τον ΔΤ - οι περισσότεροι φυσικά, εγκατέλειψαν κάποια στιγμή την …προσπάθεια, απηυδισμένοι από την νοοτροπία που επικρατεί (το ίδιο πάντως έκανα κι εγώ, πέρα από το Δημόσιο και για κάποιες εταιρείες του Ιδιωτικού Τομέα - ένας θεός ξέρει πού θα καταλήξω τελικά, αλλά μου αρέσει να "παίζω" και να τα δοκιμάζω όλα, ακόμα και όσα "σημαντικά" έχουν σχέση με την επαγγελματική μου "εξέλιξη" ;)

    ReplyDelete
  191. Ποια σκέψη σας παρακίνησε ω eli_loulour να νομίζετε ότι με ένα μεταπτυχιακό τίτλο πρόκειται να σας ανοίξουν οι στενές πύλες των «ερευνητικών ιδρυμάτων». Η ίδια που σας υποχρέωσε να πιστεύετε ότι με ένα μεταπτυχιακό τίτλο πρόκειται να ανοίξει ρόδο αιμάτινο η ζωή;

    Και εσείς persinos xynos θέλετε να αρθρογραφώντας σε αυτόν εδώ τον ιερό χώρο να μας ενημερώσετε σχετικώς για το κριτήριο που διακρίνει σε φοβισμένους και θαρραλέους τους της ζωής;

    ReplyDelete
  192. @ pensierix

    Μάλλον με παρεξηγήσατε.Δανείστηκα την πρόταση σας και την ταινία που αναφέρατε για να καταλήξω στο οτι δεν είναι σωστό να κολλάμε ταμπέλλες στους άλλους.Συγγνώμη αλλα δεν είχα πρόθεση να σας προσβάλλω ,γιατί άλλωστε εφ΄οσον επι της ουσίας και οχι μονο συμφωνούμε ?
    Αν το εισπράξατε ετσι μάλλον φταίω εγώ που δεν διαχώρησα απο την αρχη την θέση μου.Πάντα είμαι ανοικτός σε οτι με βελτιώνει.Συγγνώμη και παλι...

    ReplyDelete
  193. Reactor
    Ελάχιστοι οι δάσκαλοι με παιδεία, και όταν λέω παιδεία εννοώ την ουσιαστική καλλιέργεια αρχών και αξιών. Οταν ζούσαμε στην Ελλάδα, η δασκάλα του γιου μου διάβασε την έκθεση του δυνατά ως παράδειγμα προς αποφυγή. Στη δε παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου ρίξανε λεμόνια και αυγά στην κόρη μου (λόγω διπλής υπηκοότητας)για να δείξουν τον αντιαμερικανισμό τους. Τίποτα δεν τους συνέβη. Ούτε επίπληξη. Και όταν στην γεωγραφία ήρθε και η σειρά των ΗΠΑ, γιουχάϊσε όλη η τάξη και ο δασκαλος δεν είπε τίποτα.
    Αυτό είναι το πρόβλημά τους λοιπόν. Η έλλειψη παιδείας. Και καλλιεργημένος να είσαι όταν μπαίνεις στο σύστημα για να επιβιώσεις πρέπει να γίνεις σαν και αυτούς.

    ReplyDelete
  194. "Οι μεγάλες ταμπέλλες είναι που κάνουν την ζημιά.Εχει πέσει ταμπέλλα 2.5μΧ3μ στο αυτοκίνητο σας ? Υποψιάζομαι πως όχι.Σε όσους εχει πέσει ομως καταλαβαίνουν τι εννοώ γενικά και ειδικά ."

    Δεν συνηθίζω να υποστηρίζω ή να καταδικάζω άτομα. Μένω όμως με την απορία:
    Εχει καταλάβει κανείς την υψηλή και ουσιαστική ευφυία του "οθόνη";
    Προσωπικά πιστεύω πως πίσω από αυτό που διάβασα, κρύβονται ολόκληρα 'σεντόνια' και τόνοι εμπειρίας ζωής...

    ReplyDelete
  195. Ζητώ συγγνώμη για το εκτός θέματος, αλλά επειδή είναι εντός του θέματος του recordbreaking προπροπροηγουμένου post δεν άντεξα και το παραθέτω.

    Σημερινή είδηση απο το www.in.gr

    "Στην μακροσκελή εισήγησή του κατά τη συνεδρίαση της Ιεραρχία, ο κ. Χριστόδουλος αναφέρθηκε στις σχετικές προτάσεις νόμου της «Ελληνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη», του ΚΚΕ και του Συνασπισμού. Μία πρόταση, όπως ανέφερε, «που διαπνεόταν από έντονο αντιθρησκευτικό πνεύμα, καταλυτικό της μακραίωνης παράδοσης του ελληνικού λαού και αναιρετικό της συστοιχίας Εκκλησίας και Πολιτείας στη χώρα μας».

    «Την ορμή των επιτιθέμενων», σημείωσε, «ανέκοψε κάπως η δήλωση του πρωθυπουργού, ο οποίος κατέστησε σαφές ότι η Κυβέρνηση δεν συζητεί θέμα αλλαγής του συστήματος των σχέσεων Εκκλησίας-Πολιτείας, πλην όμως αυτοί δεν παραιτήθηκαν του σχεδίου τους».

    Από τη στιγμή που το θέμα τέθηκε από τον πρωθυπουργό, είπε, «υπήρξε αντικείμενο ιδιαίτερης φροντίδας προς την κατεύθυνση της διατήρησης του ισχύοντος συστήματος των σχέσεων Εκκλησίας-Πολιτείας, το οποίο έχει αποδειχθεί χρήσιμο και λυσιτελές και για τις δύο πλευρές».

    ReplyDelete
  196. Συνοπτικά (και--αναπόφευκτα--ολίγον ισοπεδωτικά), για το ελληνικό σύνδρομο διορισμομανίας ενοχοποιούνται οι εξής παράγοντες:
    1.Οι «καλές» (έναντι του ιδιωτικού τομέα) συνθήκες στο δημόσιο τομέα. Δεν θα επαναλάβω τα χιλιοεπωμένα, τα ξέρουμε όλοι.
    2.Οι ζόρικες συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα: Χαμηλοί μισθοί, υπερβολικές απαιτήσεις της εργοδοσίας (π.χ. εργασία εκτός ωραρίου χωρίς αμοιβή), ανίκανοι εργοδότες, μάλλον μικρές δυνατότητες εξέλιξης, μεγάλος ανταγωνισμός για λίγες θέσεις. Είναι αυτονόητο ότι ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης είναι αυτός που καθορίζει τις συνθήκες εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Αν δημιουργούνταν περισσότερες επιχειρήσεις, θα υπήρχε μεγαλύτερη ζήτηση εργαζομένων. Εδώ το θέλω το κράτος να βοηθήσει κάποιον να στήσει μια επιχείρηση και όχι να τον τρομοκρατεί απειλώντας τον με γραφειοκρατία και καχυποψία («Και γιατί θέλεις να ανοίξεις επιχείρηση; Μπαγασάκο, θέλεις να βγάλεις λεφτά ε; Θα σου δείξω εγώ…»). Επίσης, αν οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας φιλοδοξούσαν να ασκήσουν επαγγέλματα για τα οποία υπάρχει ζήτηση, θα λάμβαναν και περισσότερα χρήματα. Μου κάνει φοβερή εντύπωση να υπάρχουν νέοι με σπουδές σε αντικείμενο που εκ προοιμίου δεν έχει καλές προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης (π.χ. ανθρωπολογία) και μένουν άνεργοι περιμένοντας να τους προσφερθεί θέση κομμένη και ραμμένη για αυτούς. Κι εγώ έχω δύο πτυχία αλλά αν βρεθώ χωρίς δουλειά, θα κάνω την πωλήτρια, την ταμία ή την εργάτρια. Προφανώς και δεν θα είμαι ευτυχής. Αλλά σάμπως θα είμαι ευτυχέστερη αν παίρνω επίδομα ανεργίας (συν βοήθεια από τους γονείς) και βλέπω πρωινάδικα στην τηλεόραση; Αυτά ισχύουν και για τα ελεύθερα επαγγέλματα. Έχω βαρεθεί να ακούω δικηγόρους, αρχιτέκτονες, μεταφραστές και άλλους επαγγελματίες να μου λένε πόσα λίγα χρήματα βγάζουν (και πόσο θα προτιμούσαν να διοριστούν στο Δημόσιο). Μα φυσικά! Όταν π.χ. η Θεσσαλονίκη του ενός εκατομμυρίου κατοίκων έχει 5.000 δικηγόρους, υπάρχει υπερπροσφορά. Άρα πάντα θα υπάρχει κάποιος που πεινάει περισσότερο από σένα και θα κάνει την ίδια δουλειά ζητώντας λιγότερα χρήματα. Τι κάνεις λοιπόν: α) Αλλάζεις επάγγελμα ή β) αποδέχεσαι τη μοίρα σου και το βουλώνεις ή γ) προσφέρεις και προωθείς υψηλότερου επιπέδου υπηρεσίες στοχεύοντας στους πελάτες (ή εργοδότες) που ζητούν τέτοιες υπηρεσίες (να την πάλι η προσφορά-ζήτηση).
    3.Η τεμπελιά μεγάλου αριθμού συμπολιτών μας. Ουδέν σχόλιον.

    ReplyDelete
  197. Γύναίκα και δημοσιο-υπαλληλία στην Κύπρο
    ------------------------------

    Για τις δυσκολίες τής ζωής, τα οφέλη από την δημοσιο-υπαλληλία, είναι απαραμιλλα.

    Ποια ιδιωτική επιχείρηση μπορεί να σου χορηγεί αναρρωτικές άδειες, εκπαιδευτικές κά, επί 5 συναπτά έτη, χωρίς να διακοπεί η μισθοδοσία;

    Ποια ιδιωτική επιχείρηση μπορεί να σου εξασφαλίζει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (οικογενειακή) δίχως όρια τόσο στο διαγνωστικό όσο και το θεραπευτικό σταδιο;

    Ποια ιδιωτική επιχείρηση (δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα) μπορεί να σε δεχτεί γνωρίζοντας ότι ενδεχομένως, στο μέλλον, κάθε άνοιξη μπορεί να απουσιάσεις ξανά για ζητήματα υγείας για ένα ή δυο ή τρεις μήνες;

    Ποια ιδιωτική εταιρία θα σεβαστεί τις δυσκολίες της εγκυμοσύνης χορηγώντας σου άδεια επί τόσους μήνες πριν και μετά τον τοκετό;

    Ποια ιδιωτική επιχ. θα σου δώσει εκατό χιλιάδες ευρω εφάπαξ και δυομιση χιλιάδες ευρω συνταξη;

    Ζώντας, τον τελευταίο καιρό, από κοντά τα βάσανα οικογενειών (που έχουν παιδία με επιληψία) έχω να πώ ότι η ποιότητα ζωής που απολαμβάνουν οι διορισμένοι στην "κυβέρνηση" είναι ασύγκριτη σε σχέση με την ποιότητα ζωής των οικογενειών που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα ή ακόμα χειρότερα, οι γυναίκες είναι άνεργες/οικοκυρες. (Μιλάμε για μισθωτούς και στελέχη)

    Τέλος, από προσωπική πείρα, έχω να πω (εργάστηκα επί ένα χρόνο ως καθηγήτρια σε κολλέγιο) μια γυναίκα εργαζόμενη στον ιδιωτικό τομέα (εδώ στην νήσο) παίρνει ψίχουλα, σε σχέση με τα τυπικά της προσόντα, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στο δημόσιο.

    Χώρια την ανασφάλεια που δεν έχεις στον δημ. τομέα.

    Γιατί λοιπόν να μην ονειρεύεται κάθε νεος ή νέα (στην Κύπρο) μια θέση στη δημόσια εκπαίδευση;


    Με αγάπη

    Παράγραφος

    ReplyDelete
  198. @ οθονη

    "Συγχωρήστε με αλλά γιατί το ενα αποκλείει αυτόματα το άλλο ? Δεν θα μπορούσαν να συνυπάρξουν στο ίδιο άτομο και μέσα στο πεδίο της μάχης που κρίνονται όλοι ( τάξη ) να ξεπετάγεται πότε η μια ιδιότητα και πότε η άλλη με στόχο οι μαθητές να ξεπεράσουν τον δάσκαλο ?"

    Η αντιδραση μου οφειλεται στο γεγονος οτι παρερμηνευσατε τα γραφομενα μου. Δεν αναφερω πουθενα οτι ο καλος μουσικος δεν μπορει να ειναι καλος δασκαλος. Μου κολλησατε μια ταμπελλα. Υποστηριζω οτι για να διδαξει κανεις στο δημοσιο σχολειο πρεπει να εχει διδαχθει παιδαγωγικα ( κατι που δεν παρεχει το διπλωμα οργανου). Ο κατοχος διπλωματος ειναι ενας πολυ καλος μουσικος, δεν μπορει να γινει καθηγητης μουσικης στα σχολεια.
    Κατα τα αλλα, η γνωμη μου για εσας ταυτιζεται με αυτη του somebody.
    Με εκτιμηση.

    Pensierix

    ReplyDelete
  199. @ pensierix

    Μάλλον τα έχετε ολίγον μπερδεμένα στο μυαλό σας.

    Ο απόφοιτος ωδείου έχει κάνει παιδαγωγικά και θεωρητικά αλλά και πρακτικά σε μικρούς μαθητές, γιατί το πτυχίο του είναι προσανατολισμένο αποκλειστικά στη διδασκαλία (σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σχολεία και ωδεία).

    Ο απόφοιτος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών που σε γενικές γραμμές κάνει ΕΙΣΑΓΩΓΗ σε διάφορα μουσικολογικά θέματα, από αυτά που γνωρίζω (και σε σχέση με το σημερινό post) δεν έχει κάνει συμβόλαιο να πάει στην εκπαίδευση, τα προγράμματα σπουδών στα σχολεία, πόρρω απέχουν από τις σπουδές του (μάλλον πιό χρήσιμο είναι να μπορεί κάποιος να στήσει μιά χορωδία και να τη συνοδεύσει στο πιάνο στις 17 σχολικές γιορτές του χρόνου), άλλωστε σας πληροφορώ ότι στα περισσότερα σχολεία (ειδικά στα ολιγοθέσια)μουσική κάνει ο δάσκαλος που ίσως δεν ξέρει το κλειδί του σολ.

    Τέλος η παιδαγωγική επιμόρφωση όταν γνωρίζεις το αντικείμενο,δεν είναι ακριβώς η εμβάθυνση στη θεωρία των quarks. Θα μπορούσε να προβλέπεται μια ολιγόμηνη παρακολούθηση των ενδιαφερομένων απο το Υπουργείο...

    ReplyDelete
  200. Οι Γραικοι ειναι τιγκα στο κομπλεξ του νανου. Δεν πειραζει τοσο να γιουχαρουν τον νοητο ηλιο στα σχολεια,αρκει οι πολιτικοι τους να σκυβουν το κεφαλι & να υπακουουν στις εντολες των μεγαλων,οπως τωρα,με το Ισραηλ ...Αφου εκαναν αγαπητιλικι στη χεζομπολλαχ,εστειλαν στρατο -σεκιουριτι...στους Εβραιους. Συνεπως ,η πολιτικη στη Γραικια ειναι καθορισμενη για το μελλον. Λεγε ο,τι θες,αρκει να κανεις... ικυοπμιστ στους μεγαλους. Οποιος μπορει να τη κοπανησει απο τη κωλοχωρα τουτη,πρεπει να το κανει. Αυτο σκεφτομαι & εγω. Βλεπω οτι αυτο το " ρακος λαου " ,οπως ελεγε τους γραικους ο εβραιογερμανος Μαρξ,δεν ειναι για προκοπή,αλλα για...Προκόπη.

    ReplyDelete