Friday, June 08, 2007

Φιλοδοξίες

Διαβάζοντας χθες το σχόλιο του Heinz για τις φιλοδοξίες θυμήθηκα κάτι που είχα γράψει πριν είκοσι χρόνια στο «Ημερολόγιο του Καύσωνα».

Πρώτα θυμίζω τον Heinz;

«Πάσχω από βαθύτατη "έλλειψη φιλοδοξιών".

- Δε θέλω ακριβό αυτοκίνητο, ούτε SUV.
- Δε θέλω ταξίδια στο "εξωτερικό", προτιμάω τα ταξίδια στο "εσωτερικό", το δικό μου και των άλλων.
- Δε θέλω τηλεόραση LCD, plasma, χάσμα κι ο,τιδήποτε τέτοιο.
- Δε θέλω καλά ρούχα και παπούτσια.
- Δε θέλω ακριβά ρολόγια, στυλό κι άλλα σύμβολα status».


Τώρα τι έγραψα εγώ:

«Τα συνηθισμένα κίνητρα των ανθρώπων δεν με αφορούν - δεν γυρεύω ούτε χρήματα, ούτε δόξα. Δοκίμασα και δεν με γέμισαν. Γράφω βέβαια ακόμα, σχεδόν αυτόματα, όπως αναπνέω - αλλά κι αυτή η δουλειά με γεμίζει μόνον για όσο καιρό την κάνω. Όσο γράφω υπάρχω, ξεχνάω, είμαι καλά. Μετά;

Οι ενθουσιασμοί για την έμπνευση, την ποιητική απογείωση, την δημιουργική έξαρση έχουν ξεφτίσει οριστικά. Είχα μερικές καλές συγγραφικές στιγμές στη ζωή μου - ε, και;

Να γράψω άλλο ένα βιβλίο; Μα έχω γράψει ήδη περισσότερα από όσα σχεδίαζα. Ασχολήθηκε κανείς σοβαρά με αυτά; Τι έχω συλλέξει από τη δουλειά μου; Πεντακόσια σχόλια με (άκριτες) ύβρεις (ήταν μόδα να βρίζουν τον διανοούμενο-διαφημιστή) πενήντα με (άκριτους) επαίνους - και, ίσως, πέντε με πραγματικές κρίσεις (θετικές ή αρνητικές). Φτωχή συγκομιδή για τριανταπέντε χρόνια δουλειάς.

Γιατί να προσθέσω κι άλλο; Για να εντυπωσιάζω τους «θαυμαστές» όταν έρχονται και λένε: «έχω διαβάσει ΟΛΑ σας τα βιβλία» και εννοούν τρία - ή και ένα, την «Δυστυχία»;

***

Αναρωτιόμουν γιατί δεν έχω φιλοδοξίες, ώσπου βρήκα στα ημερολόγια του Gide (2.1.22) ένα απόσπασμα του La Bruyere: "Ο σοφός θεραπεύεται από την φιλοδοξία με την φιλοδοξία. Τείνει προς τόσο μεγάλα πράγματα, που δεν μπορεί να περιοριστεί σε αυτά που ονομάζουνε θησαυρούς, αξιώματα, περιουσία ή εύνοια. Σε τόσο ευτελή πλεονεκτήματα, δεν βρίσκει τίποτα αρκετά καλό και αρκετά στέρεο, που να γεμίσει την καρδιά του και να αξίζει τους κόπους και τις επιθυμίες του. Φτάνει στο σημείο να χρειάζεται προσπάθειες για να μην τα περιφρονήσει. Το μόνο αγαθό που είναι ικανό να τον βάλει σε πειρασμό είναι η δόξα που θα πήγαζε από την τελείως καθαρή και απλή αρετή. Αλλά τέτοια οι άνθρωποι δεν απονέμουν - και παραιτείται."


Ίσως λοιπόν να μην έχω φιλοδοξίες, από περίσσευμα φιλοδοξίας».


___________________________________________

Ας διευκρινίσω πρώτα πως υπάρχει διαφορά στο πώς ορίζουμε τις φιλοδοξίες.

Για μένα το να αποκτήσω ένα ωραίο ρολόι ή ένα καινούργιο κινητό (ακόμα και αυτοκίνητο) δεν είναι φιλοδοξία. Θα ήταν ίσως, αν τα χρησιμοποιούσα για επίδειξη – αλλά δεν το κάνω. Ζω τόσο μοναχικά που κανείς δεν παρατηρεί τι έχω ή τι φοράω. (Πριν τρεις εβδομάδες αγόρασα ένα νέο ρολόι και δεν το έχει δει κανείς, εκτός από μένα και τη γυναίκα μου). Όχι, αυτά δεν είναι φιλοδοξίες – είναι παιχνίδια με τα οποία γεμίζουμε το χρόνο μέχρι να πεθάνουμε.

Φιλοδοξίες είναι άλλα πράγματα. Π. χ. ο Heinz δεν θα φιλοδοξούσε μία μεγάλη επιστημονική διάκριση; Την αναγνώριση από τους συνεπιστήμονες; Κάποιος άλλος θα φιλοδοξούσε να γίνει πολύ πλούσιος – δηλαδή ισχυρός: εξουσία. Άλλος να πάρει Όσκαρ ή Νόμπελ. Κι άλλος να γίνει πρωθυπουργός...

Νομίζω πως ο καθένας έχει μέσα του κάποια φιλοδοξία – έστω κι αν την κρύβει (ακόμα κι από τον εαυτό του). Εκτός (ίσως) από τον «Ταπεινό» του Ζαχαρία Παπαντωνίου:

Η προσευχή του ταπεινού

Κύριε, σαν ήρθεν η βραδιά, σου λέω την προσευχή μου.
'Αλλη ψυχή δεν έβλαψα στον κόσμο απ' τη δική μου.
Εκείνοι που με πλήγωσαν ήταν αγαπημένοι.
Την πίκρα μου τη βάσταξα. Μου δίνεις και την ξένη.


Μ' απαρνηθήκαν οι χαρές. Δεν τις γυρεύω πίσω.
Προσμένω τα χειρότερα. Είν' αμαρτία να ελπίσω.
Σαν ευτυχία την αγαπώ της νύχτας τη φοβέρα.
Στην πόρτα μου άλλος δεν χτυπά κανείς απ' τον αγέρα.


Δεν έχω δόξα. Είν' ήσυχα τα έργα που έχω πράξει.
'Ακουσα τη γλυκιά βροχή. Τη δύση έχω κοιτάξει.
'Εδωκα στα παιδιά χαρές, σε σκύλους λίγο χάδι.
Ζευγάδες καλησπέρισα που γύριζαν το βράδυ.

Τώρα δεν έχω τίποτα να διώξω ή να κρατήσω.
Δεν περιμένω ανταμοιβή. Πολύ' ναι τέτοια ελπίδα.
Ευδόκησε ν' αφανιστώ χωρίς να ξαναζήσω...
Σ' ευχαριστώ για τα βουνά και για τους κάμπους που είδα.

____________________________________________

Αλλά και αυτή η ταπεινότητα γίνεται σχεδόν φιλόδοξη στο τέλος. Όσο για μένα, έχω καταλάβει πως ισχύει αυτό, που έγραψα πριν είκοσι χρόνια...

Εσείς; Ξέρετε τι φιλοδοξίες κρύβετε μέσα σας; Και μαντεύετε τις φιλοδοξίες των γύρω σας;

284 comments:

  1. Εγώ μία φιλοδοξία είχα μόνο.

    Να κάνω μια μέρα "σεφτέ" στο γατοblog.

    Σήμερα τα κατάφερα!

    ReplyDelete
  2. Η μόνη φιλοδοξία που έχω αυτή τη στιγμή είναι να τελειώσει η μέρα και να πάω σπίτι μου :)

    Όσον αφορά τις ‘φιλοδοξίες‘.

    Όλοι έχουμε, είτε αυτές είναι υλικές είτε όχι, απλώς μερικοί το παραδέχονται. Πρωτιμάω χίλιες φορές κάποιον ο οποίος έχει για σκοπό της ζωής του να αγοράσει μία κούρσα (και ας τον βρίζω για αυτό) παρά κάποιον που δηλώνει υπέρ άνω υλικών αγαθών.

    Ο λόγος είναι πως έχω γνωρίσει ελάχιστους ανθρώπους οι οποίοι είναι πράγματι υπέρ άνω (αν έχω γνωρίσει) και πάρα πολλούς που δηλώνουν πως είναι.

    Υ.Γ. Προφανώς δεν αναφέρωμαι στον Heinz μιας και δεν τον γνωρίζω.

    ReplyDelete
  3. Καλημέρα,

    Σύμφωνα με το ετυμολογικό λεξικό των Τεγόπουλου-Φυτράκη φιλοδοξία σημαίνει “….η αγάπη για τη δόξα | ζωηρή επιθυμία για την επιτέλεση έργου ή την πραγματοποίηση υψηλού στόχου....”.

    Αποδεχόμενος την ετυμολογία αυτή δηλώνω απλός, προσγειωμένος “ιδιώτης” = ο απλός πολίτης, που δεν μετέχει στη δημόσια ζωή ή δεν είναι δημόσιος λειτουργός………… ετυμολογία και πάλι των Τεγόπουλου-Φυτράκη.

    Το χαριτωμένο της υπόθεσης είναι ότι ο ιδιώτης ετυμολογικά (σύμφωνα πάντα με τους Τεγόπουλο-Φυτράκη)επίσης μπορεί και να σημαίνει “…..| (ψυχιατρ.) πρόσωπο που πάσχει από ιδιωτεία, ηλίθιος….”! Δηλαδή ο, στα Αγγλικά και άλλες ξένες γλώσσες, idiot.

    Άρα, το “λογικό” συμπέρασμα που μπορεί να βγει από μια άποψη είναι ότι στην Αρχαία Ελλάδα “…. ο απλός πολίτης, που δεν μετέχει στη δημόσια ζωή ή δεν είναι δημόσιος λειτουργός είναι πρόσωπο που πάσχει από ιδιωτεία, ηλίθιος….”.

    Πως αλλάξανε οι καιροί ε?

    Και πάλι καλημέρα!

    ReplyDelete
  4. Να ζήσω τη στιγμή που από μικρός ονειρεύομαι: την επιβεβαίωση ύπαρξης ζωής έξω από τη Γη (το πιστεύω ότι υπάρχει αλλά θέλω τη στιγμή της απόδειξης)!

    ReplyDelete
  5. τις κρυβουμε βεβαιως, σε σας θα τις πουμε?
    δεν ειναι ντροπη να εχεις ως μονη φιλοδοξια να ζησεις αλλα 100 χρονακια ή να τρεξεις σε αγωνα wrc συνοδηγος του Loeb, μεγαλη γυναικα πραμα?

    ReplyDelete
  6. aleka said...
    τις κρυβουμε βεβαιως, σε σας θα τις πουμε?

    -------------------------

    Όχι μόνο σε μένα αλλά και σε μερικές χιλιάδες επισκέπτες του blog.

    Μόνο που θα είναι ανώνυμα - και έτσι μπορείτε να ξανοιχτείτε άφοβα.

    ReplyDelete
  7. Φιλοδοξίες;

    Κάποτε σε ένα interview είχαν ρωτήσει τον υποψήφιο:

    - Πως βλέπετε τον εαυτό σας μετά από 10 χρόνια;

    - Νεκρό...

    doctor

    ReplyDelete
  8. Εχω: να ζήσω το υπόλοιπον του βίου με γαληνεμένη την ψυχή.
    Τα υλικά αγαθά -πέραν των απολύτως «απαραίτητων»- αποτελούν εμπόδιο εν προκειμένω.
    Όπως, άλλωστε, και το μπλόγκινγκ (και δη το επώνυμο) αποτελεί οπισθοδρόμηση όσον αφορά το
    «λάθε βιώσας»...

    ReplyDelete
  9. Καλημέρα.

    Μεγάλες πληγές ανοίγετε!
    Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να περπατάει και να φαντάζεται.
    Να κάνω εκείνο ή το άλλο ή το τρίτο.
    Σκέψεις που τελικά καταλήγουν να γίνει το τέταρτο το πιο ευτελές όλων.

    Φιλοδοξία μου αυτό τον καιρό, να ολοκληρώσω αυτό που γράφω.

    ReplyDelete
  10. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  11. Όλα αυτά που γράφει o Heinz ότι δεν θέλει, είναι χρήσιμα όπλα, νομιζω,αν θέλει κάποιος να εντυπωσιάσει τις γυναίκες, και είναι πάρα πολλές που εντυπωσιάζονται με αυτά.Βέβαια, θα μου πείτε, τι να κάνουμε τις γυναίκες που "πέφτουν" με αυτά τα "ευτελή" πράγματα? Ξέρω γω? όπως το πάρει ο καθένας.
    Οι φιλοδοξίες μου είναι να μην είμαι αναγκασμένος να εργάζομαι αλλά και να έχω την υγεία μου, να απομακρυνθώ από τους πολλούς ανθρώπους και να ζήσω στην εξοχή παρέα με τους φίλους μου τα ζώα. Α! και με μια αξιολάτρευτη γυναίκα(τουλάχιστον).Αυτά προς το παρόν.

    ReplyDelete
  12. mariosp

    πάλι θα διαφωνήσουμε (δημιουργικά).

    Γιατί τα υλικά αγαθά αποτελούν εμπόδιο στην γαλήνη της ψυχής; (Ο αγώνας για την απόκτησή τους - ναι. Αλλά τα ίδια, γιατί;).

    Για το (επώνυμο αλλά και ανώνυμο) blogging θα συμφωνήσω... όμως τελικά η ευχαρίστηση που δίνει η επικοινωνία, υπερβαίνει την ταραχή που προκαλεί. Γι αυτό άλλωστε και ξανάνοιξε...

    Είπαμε γαλήνη, αλλά όχι και νεκροταφείου...

    ReplyDelete
  13. Ε, ξανοιχτηκαμε, ποσο πια?
    Μια θεση απλου συνοδηγου ζηταω, ειναι πολυ ?

    ReplyDelete
  14. Κύριε Δήμου, επειδή: έξις, πρώτη φύσις... Με συνακόλουθο τον φόβο της απώλειας που εμφιλοχωρεί και στις πιο αποστασιοποιημένες ψυχές.
    Φυσικά και δεν είναι απαραίτητα εμπόδιο, αλλά διαλέγοντας άλλα «στοιχήματα» να ποντάρω, γίνεται...

    ReplyDelete
  15. Στο παραπάνω σχόλιο έγραφα: "Ξέρω γω? όπως το πάρει ο καθένας."
    Το σωστό είναι χωρίς ερωτηματικό: Ξέρω εγώ!
    Eιδικά όταν μείνω καμια βδομάδα χωρίς γυναίκα.

    ReplyDelete
  16. Ενα σχετικο ερωτημα....

    Από τις λίγες θρησκειες που κάπως γνωρίζω εχω σχηματίσει την εντύπωση οτι οι περισσότερες θρησκειες μάλλον αποδοκιμάζουν τη φιλοδοξία. Είναι αληθεια αυτο? Και αν ναί έχει κανείς κάποια ιδέα γιατί?

    ReplyDelete
  17. Καλημέρα.

    Οι φιλοδοξίες μου είναι πάνω-κάτω οι εξής:

    Να ζήσω τα όσα χρόνια μου απομένουν, λίγα ή πολλά, με καλούς φίλους κοντά μου.
    Να έχω συμβάλλει, έστω λίγο, στο να γίνουν οι ζωές εκείνων που διασταυρώθηκαν με τη δική μου, ωραιότερες.
    Να πεθάνω ήσυχος, έχοντας δίπλα μου αγαπημένα πρόσωπα να μου βαστούν το χέρι (το είχα γράψει κάποτε και σε ερωτηματολόγιο συνέντευξης για δουλειά, ως βασικό στόχο ζωής με την προσθήκη "...αν δεν καταστεί δυνατό αυτό, όλα είναι μάταια" - η ερώτηση αφορούσε "την φιλοσοφία μου για τη ζωή" - φυσικά, δεν πήρα τη δουλειά, προς μεγάλη μου ανακούφιση, τέτοια που ήταν).
    όσοι θα μείνουν πίσω, μετά από μένα, να έχουν μια ζεστή, καλή ανάμνηση.
    Να κόψω κάποτε - πρινα να είναι πολύ αργά- το κάπνισμα.

    Δεν είναι και λίγες, τώρα που τις διαβάζω μαζεμένες.

    ReplyDelete
  18. Αυτο που με ενοχλει στη λεξη φιλοδοξια ειναι οτι θεωρείται απο το γενικο πληθυσμό σαν κατι στανταρ.
    Π.χ. δε μπορεις να θεωρεις φιλοδοξια να γινεις ερημιτης, ουτε να γινεις φτωχος μπεκρης διανοουμενος.
    Η φιλοδοξια ειναι αμεσα συνδεδεμενη με τις απολαβες τις μοντερνας κοινωνιας. Δοξα που μεταφραζεται κυριως με υλη ή με δυναμη και υλη.
    Για μενα η φιλοδοξια πρεπει να ειναι μια πραγματικα υποκειμενικη εννοια που θα πηγαζει οσο γινεται απο το μηδεν και τη μοναδικοτητα.
    Αυτο που βλεπω να συμβαινει ειναι οτι εχουμε ολοι ακριβως τις ιδιες φιλοδοξιες. Ειμαστε ολοι ιδιοι λοιπον; Θυμαμαι που ειχα διαβασει ενα μοντερνο φιλοσοφο με το ονομα Μπους (τον γκουγκλισα αλλα δε τον βρηκα) που λεει οτι ο ερωτικος συντροφος δεν πρεπει να ειναι οπως αυτος που παιζω τεννις μαζι. Αυτος που παιζω τεννις ειναι εκει επειδη απλα ξερει τεννις (εκατομμύρια ξερουν τεννις). Ο ερωτικος συντροφος πρεπει να ειναι εκει επειδη ειναι ο μοναδικος που θα μπορουσε να ειναι εκει. Ετσι και με τη φιλοδοξια...

    ReplyDelete
  19. Και κάτι πιο άμεσο και συγκεκριμένο:
    Να μάθω να "γρατζουνάω" αποδεκτά στην κιθάρα το "While my Guitar Gently Weeps" του George Harrison.

    ReplyDelete
  20. Καλημέρα.

    Στην τρίτη δημοτικού ήθελα να γίνω πρωθυπουργός. Στο Γυμνάσιο ποιητής. Στο Λύκειο ένας μεγάλος δημοσιογράφος.Στη σχολή και τα πρώτα χρόνια της δουλειάς ένας πολύ καλός βιβλιοθηκονόμος που θα οργανώνει και θα διαχέει κάθε πληροφορία. όταν απέκτησα το γιο μου ένας καλός μπαμπάς.

    Τώρα: Θα ήθελα να γίνω πρωθυπουργός και να απολύσω τον Αλογοσκούφη, τη Διαμαντοπούλου,το Βενιζέλο, τον Πρωτόπαππα τον Παυλόπουλο (και... αρκετούς άλλους). Επειδή έτσι δεν θα ολοκληρωνόταν η εκδίκησή μου θα τους εξασφάλιζα και επίδομα από τον ΟΑΕΔ. Τέλος, υπουργοί θα γίνονταν άνθρωποι ηλικίας 25-35 χρόνων, κατά προτίμηση συμβασιούχοι, ή ελεύθεροι επαγγελματίες.

    ReplyDelete
  21. καλημέρα,

    φιλοδοξώ να αποκτήσω αυτό που ποθεί η καρδιά μου...

    να τα καταφέρω στη συγγραφή.

    να έχω ανθρώπους που με αγαπάνε γύρω.

    αυτά...

    ReplyDelete
  22. Η μεγαλύτερη φιλοδιξία μου είναι να έχω λιγότερες φιλοδοξίες.
    Το κυνηγι της πραγματοποίησης τους σε κάνει να αγνοείς τα χρόνια που "αλλάζουν αριθμούς και ταξιδεύουν"
    και αν ποτέ τις πραγματοποιήσεις?
    εμπρός για νέες!

    ReplyDelete
  23. Να μην πονάνε οι αγαπημένοι μου άνθρωποι.
    Να μην φοβάμαι το θάνατο.
    Να νοιώσω τον κόσμο με όλες μου τις αισθήσεις.
    Να δω τον κόσμο πέρα απ’ τις αισθήσεις.
    Να γίνω σοφή.
    Να ξεφύγω από το «νόμο» του αίτιου και του αιτιατού.
    Να γίνω με λίγα λόγια κάτι σαν τον Βούδα… ή μάλλον έτσι όπως τον φαντάζομαι…

    Και δεν κάνω καθόλου πλάκα!

    ReplyDelete
  24. Το "Να μην πονάνε οι αγαπημένοι μου άνθρωποι" είναι βέβαια η πιο παιδική μου φιλοδοξία... Ξέρω πως δεν γίνεται... Όλα τα άλλα παίζουν... :)

    ReplyDelete
  25. Εχω την εντύπωση ότι το ερώτημα είναι "ποιες είναι οι φιλοδοξίες μας" και όχι "ποιες είναι οι επιθυμίες μας γενικά στη ζωή". Επιθυμίες μπορεί να έχουμε 1002, αλλά συγκεκριμένα επιθυμίες που να έχουν ως απώτερο σκοπό να επιδείξουμε κάτι από τον εαυτό μας και στους άλλους, πόσες μπορεί να έχουμε; Κι αν από αυτές έχουμε αμέτρητες, έτσι εξηγείται τελικά ο εγωιστικός τρόπος συμπεριφοράς καθημερινά παντού γύρω μας (και μέσα μας);
    Για να ξέρω τί να απαντήσω, προσωπικές επιθυμίες και επιδιώξεις έχω αμέτρητες αλλά όσον αφορά επιθυμίες για κάτι που θα κάνω και θα τη βγω στο διπλανό μου είναι πολύ συγκεκριμένες και οι περισσότερες σχετίζονται με τη γυναικεία φύση μου.

    ReplyDelete
  26. Δεν ξέρω αν είναι φιλοδοξία, αλλά θα ήταν ευτυχία αν κατάφερνα αυτό που επιθυμεί και ο Ζ. Παπαντωνίου:
    "Ευδόκησε ν' αφανιστώ χωρίς να ξαναζήσω..."
    Ο στίχος αυτός δεν θυμίζει τόν τελικό σκοπό των βουδιστών, το τέλος του κύκλου των μετενσαρκώσεων;

    ReplyDelete
  27. ΟΙ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΜΟΥ

    Όταν ήμουνα νεότερος, έλεγα ( και το πίστευα! ) σε όσους με ρωτούσαν για τις φιλοδοξίες μου, πως έχω μόνο μία : να κάνω τη γή να γυρίζει ανάποδα !

    Τελικά, αυτό το …έκανε ο Σούπερμαν στην πρώτη του ταινία, και από τότε βρέθηκα σε μια νέα κατάσταση, που έπρεπε να βρώ νέα φιλοδοξία!

    Σήμερα, έχω 2 φιλοδοξίες:

    -- μια «φανταστική», για να ικανοποιούμαι όταν βλέπω την αφόρητη κοροϊδία των πολιτικών, μεγαλο-δημοσιγράφων, και λοιπών "αστέρων", εις βάρος μου: πως θα εφεύρω σύντομα την «ιπτάμενη-ρομποτική σφαλιάρα», που θα την στέλνω και θα τους έρχεται …ουρανοκατέβατη, εκεί που λένε τις ψευτιές τους! Χλάπ! Πάρτα, ρε π…. ! Γιά τόλμα να ξανανοίξεις το στόμα σου τώρα, να δείς ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ !

    -- και μια «ρεαλιστική», που είναι τρόπος ζωής για μένα, όσο δεν βαριέμαι : να συμφωνήσω με τον Θεό, και να τον βλέπω ευχαριστημένο από εμένα, αντί να με κοιτάζει προβληματισμένος κουνώντας το κεφάλι του, όπως συνήθως.

    -----

    Από την δεύτερη φιλοδοξία μου, πηγάζει και η ΚΡΙΤΙΚΗ που θέλω να κάνω, με την ευκαιρία, σε μερικά γραφόμενα στο ωραίο αυτό πόστ, και η οποία θα ακολουθήσει σε επόμενα σχόλιά μου.

    ReplyDelete
  28. Χαίρουμε που συναντάω έναν ταπεινό και μη φιλόδοξο άνθρωπο, και μάλιστα μέσα στον κόσμο των bloggers. Σωστοί και γόνιμοι οι προβληματισμοί σας. Εναύσματα πράγματι σημαντικά για όσους σας διαβάσουν. Το μόνο ξέρετε που φαλτσάρει, είναι ότι γράφετε επώνυμα για αυτό ακριβώς το θέμα. Γιατί ενώ η επωνυμία είναι ωριμότητα , προσόν ανθρώπινο και κοινωνική απαίτηση πρωτίστως (και ορθώς) στον συλλογικό προβληματισμό, στην ανάδειξη και δημοσιοποίηση των βαθύτερων ακριβών προσωπικών μας κατακτήσεων και δη σε γραφή πρώτου άμεσου προσώπου, κινδυνεύει να επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Αυτά στην αξιοπιστία ειδικά του φιλοσοφικού λόγου αποφεύγονται ή ως προβληματισμοί, αναφέρονται τουλάχιστον σε τρίτο πρόσωπο.

    Φιλικά Νεφέστορας.

    ReplyDelete
  29. Να πω τη μαύρη αλήθεια η τελευταία μου φιλοδοξία ήταν να γνωρίσω τον Δήμου.Τώρα η επόμενη είναι να παίξω κλαρίνο σε μιά ταινία του Woody Allen.Απλά πράγματα.

    ReplyDelete
  30. ΜΟΝΗ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ;

    Να μη φεύγει αναξιοποίητη η ζωή.

    ReplyDelete
  31. Πέραν της σαρκαστικής οπτικής, συμφωνώ με τη τσιγγάνα και τον svensken
    Η φιλοδοξία εμπεριέχει υψηλούς στόχους και απαιτεί απόλυτη αυτοδέσμευση για προσπάθεια.

    Ωστόσο τη θεωρώ πλέον είτε παιδική ασθένεια ή σύμπτωμα είτε ιδιοσυγκρασιακή πολυτέλεια για λίγους.

    Νομίζω πως για τους πολλούς νεόυς πλέον βασικός και κυρίαρχος στόχος είναι η επιβίωση με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες και μεγαλώνοντας η φιλοδοξία γίνεται ένας μακρινός ίσκιος ή "ένα σβησμένο κερί"

    ReplyDelete
  32. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  33. Ο τρόπος που χρησιμοποιείτε την λέξη φιλοδοξία στο κείμενο, και εσείς και ο Heinz, με κάνει να σκέφτομαι τα νοήματα που έχω στο νου μου γύρω από τη λέξη "επιθυμία". Και με αυτό το πνεύμα απαντώ.

    Φιλοδοξώ λοιπόν, από πάντα, να γίνω και να είμαι αποδεκτός. Αποδεκτός, στην ενίοτε αντιφατική ολότητά μου.

    Η "διαστροφή" μου είναι ότι θέλω αυτό να συμβεί (λέω να "συμβεί" και όχι να το "επιτύχω" γιατί έχω αποδεχτεί ότι δεν εξαρτάται μόνο και κυρίως από μένα) χωρίς να χρησιμοποιήσω τα, συχνά απλοϊκά, σύμβολα που είναι κοινώς αποδεκτά.

    Φιλοδοξώ να γίνω αποδεκτός, διατηρώντας την ατομικότητά μου.

    Αρρωστημένο, ε;

    ReplyDelete
  34. Οταν ήμουν μικρή είχα φιλοδοξία να κάνω κάτι σπουδαίο για να σώσω τον κόσμο. Από την στιγμή που συνειδητοποίησα ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν, η φιλοδοξία μου ...τροποποιήθηκε. Θέλησα να γίνω κάτι σημαντικό για μένα. Οταν είδα ότι οι σφαλιάρες έρχονταν η μία μετά την άλλη, το πτυχίο έμεινε στη μέση, η δουλειά (το περιβάλλον και σταδιακά και το αντικείμενο) από χαρά έγινε αγχόνη αποφάσισα πως
    δεν μου μένει άλλη φιλοδοξία παρά το πώς θα σώσω την ψυχή μου.
    Τώρα το μόνο που θέλω είναι όταν θα έρθει η ώρα να πεθάνω, να τα έχω τακτοποιήσει όλα μου τα "χρέη".
    Και τα οικονομικά (δεν θέλω να αφήσω εκκρεμότητες), αλλά - κυρίως - τις σχέσεις μου με τον εαυτό μου,
    τις σχέσεις μου με τους γύρω μου, το πού θα καταλήξουν όλα τα
    αγαπημένα μου αντικείμενα, βιβλία, δίσκοι κλπ.
    Α, θα ήθελα να κάνω και κάποια ταξίδια που δεν έχω κάνει ακόμα.
    Αλλά τελικά όλα τα παραπάνω είναι φιλοδοξία ή επιθυμία; Και ποια η ομοιότητα και ποια η διαφορά μεταξύ των δύο εννοιών;

    ReplyDelete
  35. Φιλοδοξία;

    Να προλάβω να δω τί μπορώ ν' αγγίξω από τη σφαίρα του νοητού και να με προλάβει ο βαρκάρης πριν βεβαιωθώ για τα υπόλοιπα.

    (Δυστυχώς, μου φαίνεται πως έχει ήδη αργήσει!)

    Υ.Γ: Να γιατί αποφεύγω τα δημόσια μέσα μεταφοράς!

    Την καλημέρα μου!

    ReplyDelete
  36. Νομίζω, πως φιλοδοξία είναι η επιθυμία να σε πιστέψουν και να σε θαυμάσουν για κάποιο επίτευγμά σου. Την απλή επιθυμία την κάνεις και στα κρυφά... :)

    ReplyDelete
  37. ωραίο σχόλιο Kato Patissia...:)

    ReplyDelete
  38. nefestoras said...
    Το μόνο ξέρετε που φαλτσάρει, είναι ότι γράφετε επώνυμα για αυτό ακριβώς το θέμα.

    --------------------------------

    Διαφωνώ. Νομίζω το ότι γράφω επώνυμα είναι συν. Άλλωστε δεν μπορώ να γράψω ανώνυμα.

    Η διαφορά επιθυμίας και φιλοδοξίας: η φιλοδοξία είναι μία επιθυμία που η πραγματοποίησή της ξεπερνάει τα σύνορα του εαυτού μου και του προσωπικού μου χώρου.

    ReplyDelete
  39. εμενα φιλοδοξια μου ειναι να γίνω αυτό που ήμουν τότε που φιλοδοξουσα να γίνω αυτό που είμαι τώρα

    ReplyDelete
  40. Πολύ ωραίο θέμα για το harry το σημερινό ποστ.

    Η φιλοδοξία είναι η κινητήριος δύναμης της κοινωνίας αρκεί να μη χάνεται το μέτρο.

    Θα μπορούσαν άραγε να στηριχθούν οι δημοκρατίες και το σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα αν οι άνθρωποι δεν ήταν αρκετά φιλόδοξοι;

    Θα είχαν πεθάνει τα κομμουνιστικά καθεστώτα αν οι ηγέτες τους δεν ήταν τόσο υπέρμετρα φιλόδοξοι και οι πολίτες τους τόσο άβουλοι;


    Η άμβλυνση των διαφορών στο επίπεδο των φιλοδοξιών που συναντάται στα διάφορα κοινωνικά στρώματα ίσως είναι σήμερα μεγαλύτερο ζητούμενο από τον οικονομικό εξισωτισμό και την... επανάσταση που επιθυμούν πολλοί ημεδαποί!

    κακά τα ψέματα πάντως, το σύστημα κάποια στιγμή θα πρέπει να βάλει ένα Upper limit στις ακόρεστες φιλοδοξίες των ισχυρών, αν πράγματι επιθυμεί τον εξανθρωπισμό της ελεύθερης αγοράς. Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται κρατικός παρεμβατισμός, σίγουρα όμως κάτι πρέπει να γίνει, έστω και σε συμβολικό επίπεδο, ώστε να κατευναστεί ή οργή που βρίσκεται διάχυτη σε όλες τις άκρες του πλανήτη.

    ReplyDelete
  41. Πολύ Καραμανλικοί ("σεμνοί και ταπεινοί") μας προέκυψαν σήμερα. Κανένας Σαρκοζύ; - που έλεγε "τώρα είμαι παιδί φτωχού μετανάστη και τρώω σκατά, αλλά κάποια μέρα.."

    ReplyDelete
  42. Ο ταπεινός του ποιήματος βρίσκεται στην τρίτη βαθμίδα του Κίρκεγκωρ - "ο ιππότης της πίστης" - σωστά;

    Εγώ είμαι ακόμα στην πρώτη και μάλλον αργώ ακόμα για παραπέρα.

    Εσείς σε ποια είστε; :-)

    ReplyDelete
  43. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  44. Takeshi said...
    Εσείς σε ποια είστε; :-)

    --------------------------------

    Για μένα η πρώτη και η δεύτερη βαθμίδα (αισθητική και ηθική) είναι μία. Η ηθική μου βασίζεται στον ορθό λόγο και στην αισθητική μου. Όσο για την τρίτη βαθμίδα - την θρησκευτική - δεν την συνάντησα ποτέ.

    ReplyDelete
  45. Ο Νίκος Δήμου είπε:
    Πολύ Καραμανλικοί ("σεμνοί και ταπεινοί") μας προέκυψαν σήμερα. Κανένας Σαρκοζύ; - που έλεγε "τώρα είμαι παιδί φτωχού μετανάστη και τρώω σκατά, αλλά κάποια μέρα.."

    .........................

    Σίγουρα υπάρχουν, αλλά μάλλον είναι δύσκολο να τους βρεις να την "ψάχνουν" στα blogs.
    Kινούνται σε άλλες σφαίρες...

    ReplyDelete
  46. gatti said...
    Σίγουρα υπάρχουν, αλλά μάλλον είναι δύσκολο να τους βρεις να την "ψάχνουν" στα blogs.
    Kινούνται σε άλλες σφαίρες...

    --------------------------------

    Κι όμως ο πιο φιλόδοξος Έλληνας πολιτικός, ο Βενιζέλος, μπλογκάρει...

    ReplyDelete
  47. Φιλοδοξίες ε;

    Ξέρετε λοιπόν τι νομίζω...

    Οι "φιλοδοξίες" είναι αυτές που κάνουν συχνά τους ανθρώπους δυστυχείς. Η "φιλοδοξία" νομίζω πως έχει έννοια ταυτόσημη με την "κενοδοξία".

    Οι επιθυμίες είναι αυτές που κάνουν τον άνθρωπο να ονειρεύεται, να προσμένει και να βιώνει μικρές στιγμές ευτυχίας.

    Α, και κάτι τελευταίο για να ευθυμήσουμε. Θέλω να αφιερώσω στο φίλο μας Harrygreco το παρακάτω βιβλίο :

    Με πλαστή ταυτότητα

    Καλή ανάγνωση! ;-)

    ReplyDelete
  48. Αχ τι έπαθα ΝΔ με αυτό το θέμα σας!
    Με αποκλείσατε.
    Δεν μπορώ να συμμετάσχω.
    Γιατί αμέσως μόλις ο heinz κατέθεσε την απουσία φιλοδοξιών του χθές, ακολούθησα τρέχοντας.
    Τώρα τι να πώ;
    Οτι έχω φιλοδοξίες;
    Θα με πείτε ανακόλουθο, αναξιόπιστο.
    Αρα πρέπει να σιωπήσω...

    Τουλάχιστον προς το παρόν..


    ΥΓ Είπατε ότι ο πιο φιλόδοξος Έλληνας πολιτικός είναι ο Βενιζέλος. Εμένα με εντυπωσιάζει η φιλοδοξία να γίνουν πολιτικοί κάποιοι άλλοι : 'καλλιτέχνες','δημοσιογράφοι' κλπ
    Οι οποίοι λόγω τηλεοπτικών παραθύρων πάντως τα καταφέρνουν.
    Ο Μπένυ πάλι παρά το βάρος του (σε κιλά) παραμένει ευελικτότατος!!. Είδατε πως και πόσο γρήγορα "λειτούργησε" στο θέμα της Αμαλίας;

    ReplyDelete
  49. ND said (Περί Κίρκεγκωρ)

    Για μένα η πρώτη και η δεύτερη βαθμίδα (αισθητική και ηθική) είναι μία. Η ηθική μου βασίζεται στον ορθό λόγο και στην αισθητική μου. Όσο για την τρίτη βαθμίδα - την θρησκευτική - δεν την συνάντησα ποτέ.

    Δεν ξέρω γιατί, αλλά από τότε που πρωτοδιάβασα τις τρεις βαθμίδες μου καρφώθηκε η ιδέα ότι ο Κίρκεγκωρ κοιτούσε τη σκάλα ανάποδα. Δηλαδή ότι ξεκινάμε θρησκευόμενοι, ανερχόμεθα σε ηθικούς και καταλήγουμε στην αισθητική - όσοι μπορέσουμε και όσοι προλάβουμε.

    Και ότι, αντίθετα με τις σχέσεις του περιέχεσθαι που ορίζει εκείνος, είναι η αισθητική που περιέχει την ηθική (ως παραίτηση από κάποιες "απολαύσεις") αλλά και την θρησκευτικότητα (ως μυστικισμό στη διαμεσολάβηση του "ωραίου").

    Και στα περί ανωνυμίας vs. επωνυμίας: ο Κίρκεγκωρ τα είπε αυτά ή ο Johannes de Silentio :-?

    ReplyDelete
  50. Όταν θέλω να εντυπωσιάσω, χρησιμοποιώ κάτι πιασάρικο του στυλ: Το μόνο που θέλω στη ζωή μου είναι να ολοκληρώσω αυτό που γράφω/ζωγραφίζω/σκαλίζω/σκέφτομαι ... κλπ κλπ (αναλόγως του ακροατηρίου).

    Στην πραγματικότητα, μόνη μου φιλοδοξία είναι να επιρεάζουν οι αποφάσεις μου, είτε θετικά είτε αρνητικά, μου είναι αδιάφορο, τις τύχες όσο το δυνατόν περισσότερου κόσμου.

    ReplyDelete
  51. Φιλοδοξία μου να σταματήσω να ζω αυτό που περιγράφουν οι Pink Floyd τόσο επακριβώς:

    [...]
    Tired of lying in the sunshine
    Staying home to watch the rain
    And you are young and life is long
    And there is time to kill today
    And then one day you find
    Ten years have got behind you
    No one told you when to run
    You missed the starting gun

    And you run, and you run to catch up with the sun, but it's sinking
    Racing around to come up behind you again
    The sun is the same in a relative way, but you're older
    Shorter of breath and one day closer to death
    [...]

    <<<<<<<<<<<<<<<
    Christophorus said...

    Και κάτι πιο άμεσο και συγκεκριμένο:
    Να μάθω να "γρατζουνάω" αποδεκτά στην κιθάρα το "While my Guitar Gently Weeps" του George Harrison.
    >>>>>>>>>>>>>>>

    Άκου κι αυτό και διαλέγεις:
    http://www.youtube.com/watch?v=MJh3KaIKDAw

    ReplyDelete
  52. Stefanos said...
    [...]Ο Μπένυ πάλι παρά το βάρος του (σε κιλά) παραμένει ευελικτότατος!!. Είδατε πως και πόσο γρήγορα "λειτούργησε" στο θέμα της Αμαλίας;
    ------------------

    Ναι... Και με τον τόσο "ξύλινο λόγο" που περιείχε η δήλωση και πράξη του μπορούσες να χτίσεις πέντε τριήρεις...

    ReplyDelete
  53. Φιλοδοξια = the pursuit of happiness.

    ReplyDelete
  54. nd said:
    Πολύ Καραμανλικοί ("σεμνοί και ταπεινοί") μας προέκυψαν σήμερα. Κανένας Σαρκοζύ; - που έλεγε "τώρα είμαι παιδί φτωχού μετανάστη και τρώω σκατά, αλλά κάποια μέρα.."

    ---------

    Εγώ καλέ κύριε! Μπορεί να μην είμαι παιδί φτωχού μετανάστη και να τρώω καλά, ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ..!

    ReplyDelete
  55. Νίκο (κομμένος ο πληθυντικός σύμφωνα με τη θέλησή σου),

    θα περίμενα από έναν άνθρωπο που υποστηρίζει, και καλά κάνει, τον καπιταλισμό (διάβαζα πρόσφατα το Εγκώμιον), να έχει σε μεγαλύτερη εκτίμηση τη φιλοδοξία.

    ReplyDelete
  56. Φιλοδοξία μου είναι κάποια μέρα να γίνω φιλόδοξη. Από μικρό παιδί αισθανόμουν αυτάρκης και "χορτασμένη" από όλα. Κι αυτό με κατατρέχει ακόμα. Πρέπει μια μέρα να γίνω φιλόδοξη...

    ReplyDelete
  57. Λοιπόν, καταστάλαξα σε μία και μοναδική φιλοδοξία σήμερα, σκεπτόμενή το: θέλω να διδάξω!!! (Γμτ, πρέπει όμως να μάθω πρώτα... τι ζόρι κι αυτές οι φιλοδοξίες...)

    ReplyDelete
  58. Διαβάζοντας όλα αυτά, διαπιστώνω με μία γλυκόπικρη αίσθηση πως δεν έχω φιλοδοξίες συγκεκριμένες πέραν του εξής απλού (που δεν νομίζω να υπάγεται στην κατηγορία των φιλοδοξιών): Να μην έρθω αντιμέτωπος στην ζωή μου με καταστάσεις εξαιρετικά ψυχοφθόρες, που η αντιμετώπισή τους και μόνο θα με αρρώσταινε ψυχικά. Βλέποντας καθημερινά ειδήσεις, νομίζω πως ο στόχος μου αυτός, έχει λίγες πιθανότητες να επιτευχθεί. Είμαι μόλις 25 χρονών (το nickname είναι πλάνη, yeah) και γύρω μου γίνεται ήδη της κακομοίρας. Πόνος, δυστυχία, απογοήτευση και απελπισία. Κάποια μέρα όλο και κάποια ξώσφαλτση θα με βρει κι εμένα.
    Δεν έχω έρθει καν ακόμα αντιμέτωπος με την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Δεν θα το αποφύγω, κάποια στιγμή στη ζωή μου θα μου έρθει ο ουρανός σφοντύλι. Θέλω να τα αποφύγω όλα αυτά και να πεθάνω ήρεμα και ήσυχα στον ύπνο μου, έχοντας ζήσει μία ζωή με γεμάτη, χωρίς πολλές πολλές φαμφάρες, και με τον μικρότερο δυνατό πόνο. Δύσκολο..

    ReplyDelete
  59. Για να δω...

    Ενίοτε φιλοδοξία μου είναι να γίνω μεγάλος φωτογράφος, να με αναγνωρίσουν αυτοί που ξέρουν, αλλά ταυτόχρονα να είμαι και σημαντικός σαν καλλιτέχνης.

    Να εντυπωσιάζονται οι φίλοι από τη μαγειρική μου και να το εκδηλώνουν.

    Να με ερωτεύεται κάθε γυναίκα που εγώ ερωτεύομαι.

    ποιός Σαρκοζύ...

    ReplyDelete
  60. Καλησπέρα σε όλους!

    Λοιπόν επειδή σήμερα έχω τα γενεθλιά μου φιλοδοξώ να μου χτυπήσουν την πόρτα του σπιτιού μου και να μου παραδώσουν τα κλειδιά μιας πορσε!!!!

    Μέχρι να συμβεί αυτό ας είμαι σεμνός και ταπεινός!
    Δεν θεωρώ φιλοδοξία να αποκτήσεις ένα καλό αυτοκίνητο ή ένα ακριβό ρολόι.
    Αυτές είναι μικρές λιχουδιές που κάνουν τη ζωη μας νοστιμότερη!
    Δεν είναι καταξίωση!
    Από την άλλη 2 φιλοδοξίες είχα πάντοτε,
    η πρώτη αφορά την οικογένεια μου, νιώθω ιδιαίτερα ευτυχής βλέποντας το παιδί μου να μεγαλώνει και μόνη μου φιλοδοξία είναι να τον καμαρώσω σωστό άνθρωπο και όσο το δυνατόν ελεύθερο!
    η δεύτερη αφορά τα επαγγελματικά μου σχέδια!
    Ξοδεύω πολλές ώρες της ζωής μου πάνω στη δουλειά μου και έτσι συχνά ονειρεύομαι και βάζω στόχους πολλές φορές άπιαστους!
    Ηδη το τελευταίο διάστημα γεύομαι τους καρπούς της αναγνώρισης.
    Είμαι 29 ετών και στο χώρο είμαι αρκετά καταξιωμένος!
    Ένιωσα ιδιαίτερη κολακεία δεν το κρύβω όταν μόλις προχτές με πήρε Ολλανδός εξαγωγέας μου τηλεφώνησε να με ρωτήσει για ποικιλία λουλουδιού που έψαχνε Γιαπωνέζος συνάδελφος!
    Σκέφτηκα μου λέει οτι μόνο ο "τρελλός ο Έλλληνας" θα ξέρει.
    Γέλασα όταν μου το είπε αλλά ταυτόχρονα ένιωσα και μεγάλη χαρά!
    Δεν είναι μόνο τα χρήματα στη ζωή!
    Όχι πως δεν μετράνε, αλοίμονο αλλά δεν είναι μόνο αυτά!

    ReplyDelete
  61. Ισως απελπιστικα κοινοτυπο, αλλα ειναι η αληθεια : Φιλοδοξια μου ειναι, πριν αναχωρησω απο τον κοσμο, να μαθω οσα περισσοτερα μπορω γι' αυτον, αντλωντας απο οσα εχει να προσφερει η επιστημη και τα μαθηματικα. Εξ ου και, αν και χημικος, προσπαθω οσο μπορω να καταρτιζομαι σφαιρικα.

    Περα απο μενα, η αλλη μου φιλοδοξια ειναι μια ζωη οσο το δυνατον πιο ευτυχισμενη για την κορουλα μου (4.5 χρονων τωρα). Χαζομπαμπας γαρ...

    ReplyDelete
  62. Τελικά ελάχιστοι σχολιαστές δήλωσαν φιλοδοξίες - οι περισσότεροι περιορίστηκαν σε επιθυμίες και ευχές.

    Φιλοδοξία είναι να θέλω να γίνω (ή να κάνω) κάτι σημαντικό (με τα δικά μου μέτρα - αλλά και τα μέτρα των άλλων).

    Αναρωτιέμαι: υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας ή υπερβολική σεμνότητα;

    Ακόμα πρέπει να παίζει ο παλιός ελληνικός φόβος του να "προκαλέσεις τους θεούς" θέτοντας ένα υψηλό στόχο.

    ReplyDelete
  63. Φιλοδοξία μου είναι να σταματήσω να γυρνάω άσκοπα στον Πειραιά με το χιλιαράκι μου και να βρω επιτέλους το μαγαζί ή έστω το σπίτι του Stavros Katsaris να του δώσω τα κλειδιά (τα έχω βγάλει αντίγραφο από ένα φίλο που έχει Πόρσε) μαζί με τα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

    (για αυτοκίνητο δεν διάβασα κάτι, μόνο κλειδιά λέει θέλει σήμερα...)

    ReplyDelete
  64. Σταύρο Κατσάρη να τα διακοσιάσεις!

    (Κάνω μία ευχή μέσα στις προγνώσεις της επιστήμης για τα επόμενα πενήντα χρόναι).

    Κι όσο για την Πόρσε - έρχεται. Τα κλειδιά τα φέρνει ο proinos. Το αυτοκίνητο; Μερικά χρόνια καλή δουλειά και να' το

    ReplyDelete
  65. mscmkr said...
    θα περίμενα από έναν άνθρωπο που υποστηρίζει, και καλά κάνει, τον καπιταλισμό (διάβαζα πρόσφατα το Εγκώμιον), να έχει σε μεγαλύτερη εκτίμηση τη φιλοδοξία.

    ---------------------------

    Προσοχή: το Εγκώμιο είναι και λίγο σάτιρα (tongue in cheek).

    Υποστηρίζω την φιλοδοξία, στους άλλους. Για μένα, είπαμε. Είναι δύσκολο πια να είμαι φιλόδοξος...

    ReplyDelete
  66. Σταύρο χρόνια πολλά, καλά και με "απ' όλα"!

    Τοκ, τοκ!

    (Ετσι όπως τα χαρίζω αβέρτα ο Σαουδάραβας, πρέπει να χτυπήσω αρτηρία, όχι φλέβα!)

    ReplyDelete
  67. Πόρσε με πολωνικές πινακίδες!

    Κλεμμένη θα 'ναι!

    ReplyDelete
  68. ΚΡΙΤΙΚΗ 1 :
    ΣΤΟΝ DE BRUYERE.


    Ξεκινάω τα σχόλια με την κριτική μου στο πόστ, όπως έγραψα στο προηγούμενο σχόλιο με τις φιλοδοξίες μου.

    Πρίν απ’ αυτό, να ευχαριστήσω τον σάββας, που έγραψε πως του άρεσε το σχόλιό μου. Και να πώ κι’ εγώ, ότι μου άρεσε το πρώτο σχόλιο της synas!

    Λοιπον...

    Για τον De Bruyere, που έγραψε :
    «...Το μόνο αγαθό που είναι ικανό να τον βάλει σε πειρασμό είναι η δόξα που θα πήγαζε από την τελείως καθαρή και απλή αρετή. Αλλά τέτοια οι άνθρωποι δεν απονέμουν - και παραιτείται.»

    Τέτοια δόξα την απονέμει ο Θεός, και κανένας δεν παραιτείται απ’ αυτήν.

    Ο De Bruyere «παραιτείται», άν κατάλαβα καλά, επειδή οι άνθρωποι δέν απονέμουν δόξα στην αρετή του. Αλλά, είναι οι άνθρωποι οι αρμόδιοι κριτές της αρετής;; Νομίζω όχι, γιατι και οι ίδιοι ΔΕΝ είναι «ενάρετοι» οπότε πώς να κρίνουν κάτι που δέν γνωρίζουν; Η ηθικολογία μας η θεωρητική δέν επαρκεί, γιατι στη ζωή συναντάμε καταστάσεις που τις κρίνουμε ως «ανήθικες» ενώ μιά πιό διεισδυτική ματιά βρίσκει ηθική σ’ αυτές! Δέν μπορούμε επομένως εμείς να δόσουμε το μεγάλο «μπράβο!» σ’ εναν βαθειά ηθικό άνθρωπο όπως μοιάζει να είναι ο De Bruyere…

    Μπορεί όμως αυτή τη δουλειά να την κάνει ο Θεός, και ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ. Με τέτοιο «λεπτεπίλεπτο» και «διεισδυτικό» τρόπο, που μπορεί να ικανοποιήσει κάθε ανήσυχο ανθρώπινο πνεύμα.

    Αλλα εδώ, θα πρέπει ο κάθε De Bruyere να μπορεί ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ την επιβράβευση του Θεού. Δέν είναι πάντα εύκολο αυτό. Συνήθως, περιμένουμε επιβράβευση απο εκείνον απο τον οποίο την επιζητούμε. Ο Θεός όμως, μας λέει το «εντάξει!» του διαφορετικά, απο άλλους δρόμους, απο εκείνα τα στόματα που δέν τους δίνουμε αξία, απο δικό μας λάθος. Γι’ αυτό και δέν τον ακούμε, και νομίζουμε πως η αρετή μας δέν επιβραβεύεται. Ζητάμε το «μπράβο!» της πριγκίπισσας με άλλα λόγια, και αδιαφορούμε για το «ευχαριστώ» της γρηάς ζητιάνας που ακούμε..

    Άν αυτή η αδυναμία διάκρισης και προσοχής, μας οδηγήσει στην απογοήτευση και στην «παραίτηση», αυτό σημαίνει πως τη ματιά μας στον κόσμο ΔΕΝ αγωνιζόμαστε να την κάνουμε πιό διεισδυτική, πως τη φιλοσοφία μας ως εδώ ΔΕΝ είμαστε διατεθειμένοι να την αλλάξουμε προς το καλύτερο.

    Έτσι γαντζωνόμαστε στον δικό μας ασπρό-μαυρο κόσμο, και δέν φτάνουμε στη θέα των διαβαθμίσεων του γκρίζου, που είναι αυτή που κάνει την φωτογραφία του κόσμου μας, αριστούργημα...

    ReplyDelete
  69. Τι να κάνω, μια η BMW, μια η Ferrari, έχω μπει μέσα!

    Σταύρο αν περάσεις τα σύνορα, φέρτη να την "κόψουμε" μπας και βγάλεις κάνα "Τσίνκι"! Sorry!

    Και ένα φιλόδοξο 69! :)))

    ReplyDelete
  70. Το πρόβλημα είναι να έχεις πετύχει όλους τους στόχους σου και να είσαι ακόμα νέος.

    Οι φιλοδοξίες σου τότε μεταφράζονται σε ερωτήσεις του στύλ: "Θα κρατηθώ εδώ που είμαι ή από εδώ και πέρα αρχίζει η κατηφόρα?"

    ReplyDelete
  71. kato patissia
    Το να φιλοδοξείς να σε εγκρίνει ο Θεός, είναι πολύ φιλόδοξο...

    Κατ' αρχήν πρέπει να πιστεύεις σε αυτόν - οπότε όμως έχεις μία άλλη κλίμακα αξιών, άσχετη με τις ανθρώπινες. Εκεί η καταξίωση
    μπορεί να έρθει στην μέλλουσα ζωή.

    Εμείς συζητάμε για τον επίγειο κόσμο των ανθρώπων.

    (Παράκληση: πιο σύντομα σχόλια).

    ReplyDelete
  72. Ειμαι φυση-θεση ανθρωπος μειωμενων επιθυμιων.
    Δεν εχω αυτοκινητο απο επιλογη και αξιολογω τον χρονο μου πολυ πιο πολυτιμο απο τα χρηματα (όποτε λογω απληστιας πιεσα τον εαυτο μου να δουλεψει πολυ, το πληρωσα, αντιθετα μου αρεσουν τα deadlines λογω αδρεναλινης…)

    Ζω αναμεσα σε ανθρωπους με τεραστιες-εως τερατωδεις- φιλοδοξιες. Σχεδον μου προκαλουσαν οικτο μεχρι που ανακαλυψα την εξης:

    Θα ηθελα να δημιουργησω κατι με τα χερια ή το μυαλο μου που να ξεπερνα εμενα.

    Εξηγουμαι: οσοι ασχολουνται με δημιουργικα επαγγελματα καποιες στιγμες εχουν βρεθει μπροστα σε κατι καλο που εφτιαξαν και αναρωτηθηκαν αν οντως ηταν δικο τους εργο (τα σταδια της παραγωγικης διεργασιας εχουν ξεχαστει και η ποιοτητα του εργου του δινει μια δικη του ζωη, ασχετη απο τον δημιουργο ετσι ωστε να αφορα ολους. -αν βγαζει καποιο νοημα αυτο…)

    Ποιος χρειαζεται τον οικτο μου τωρα;
    Μαλλον εγω!

    Ερωτηση προς ΝΔ:
    Αν ειχατε την αισθηση οτι το επομενο βιβλιο σας θα ηταν η «Οδυσσεια«, ο «Ηλιθιος» του Ντοστογιεφσκυ ή η «Αθανασια» του Κουντερα θα εισαστε τοσο αρνητικος για ενα ακομα βιβλιο;
    Μηπως η φιλοδοξια προυποθετει και ενα συγκεκριμενο ποσοστο ματαιοδοξιας η εμμονικης προσωπικοτητας?

    Συγνωμη για τη πολυλογια…και τελος:
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον εορταζοντα!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ReplyDelete
  73. Nikos Dimou said...

    Προσοχή: το Εγκώμιο είναι και λίγο σάτιρα (tongue in cheek).

    Υποστηρίζω την φιλοδοξία, στους άλλους. Για μένα, είπαμε. Είναι δύσκολο πια να είμαι φιλόδοξος...
    ----------------------

    Για τη σάτιρα, το καταννοώ. Παρόλαυτα, είναι εμφανές ότι τον υποστηρίζετε.

    "Δύσκολο πια" γιατί; Ελπίζω λόγω χορτασμού και όχι για άλλους φαιδρούς λόγους, όπως η ηλικία.

    ReplyDelete
  74. Στην "Ανθολογία του μαύρου χιούμορ" θυμάμαι μια μικρή ιστοριούλα.
    Λέει κάποιος :
    Κάποια μέρα έγραψα ένα σημείωμα "για ένα άγγελο" και το άφησα έξω από τη πόρτα μου
    Αχ ας βρισκόταν κάποιος να μου απαντήσει..
    Το πρόσωπο βέβαια που ευχήθηκε κάτι τέτοιο δεν είχε υπολογίσει τι θα συνεβαίνε σε περίπτωση που έβρισκε όντως την απάντηση έξω από τη πόρτα.
    Στις πολύ μεγάλες φιλοδοξίες εκείνες που περνούν τον τοίχο των πραγμάτων που είσαι συνιθισμένος να αντέξεις, πρέπει να προσέχει κανείς τι εύχεται έτσι δεν λένε?
    Πάντως πιστεύω ειλικρινά, ότι οι άνθρωποι που έχουν ξεπεράσει το φράγμα των συνήθων φιλοδοξιών, κάνουν πολύ ριψοκίνδυνες ευχές.. και κάποια μέρα αναπάντεχα χωρίς προειδοποίηση, πραγματοποιούνται.

    ReplyDelete
  75. viewokto said...
    Ερωτηση προς ΝΔ:
    Αν ειχατε την αισθηση οτι το επομενο βιβλιο σας θα ηταν η «Οδυσσεια«, ο «Ηλιθιος» του Ντοστογιεφσκυ...

    ----------------------------

    Στο μέτρο των δικών μου δυνατοτήτων έχω γράψει και εγώ βιβλία που αυτονομήθηκαν (έτσι που κι εγώ να αναρωτιέμαι "πώς τα έγραψα;").

    Δεν ξέρω αν έχω την δυνατότητα να γράψω κάτι καλύτερο. Εκτός από αυτό το blog που γράφω με την βοήθεια όλων σας.

    Κι ίσως αυτό να είναι μία σύγχρονη "Οδύσσεια"...

    ReplyDelete
  76. Nikos Dimou said...
    "Ίσως λοιπόν να μην έχω φιλοδοξίες, από περίσσευμα φιλοδοξίας".

    Κρίμα και εγώ νόμιζα ότι τουλάχιστον μια πρόσφατη φιλοδοξία σας ήταν να αφήσετε όνομα και μέλλον στην Ελληνική μπλογκόσφαιρα αν όχι διεθνώς.
    Δεν είναι κολακεία απλώς μαντεύω τις φιλοδοξίες των γύρω μου σύμφωνα με την ερώτηση σας.


    Επίσης δύο αντιμαχόμενα σημεία:
    Μια στο ποστ γράφετε για τον εαυτό σας ότι ίσως δεν έχει φιλοδοξίες και άλλα αντιφιλόδοξα όπως:
    "Νομίζω πως ο καθένας έχει μέσα του κάποια φιλοδοξία – έστω κι αν την κρύβει (ακόμα κι από τον εαυτό του). Εκτός (ίσως) από τον «Ταπεινό» του Ζαχαρία Παπαντωνίου:
    Αλλά και αυτή η ταπεινότητα γίνεται σχεδόν φιλόδοξη στο τέλος."

    Αλλά απο την άλλη στα σχόλια:
    "Αναρωτιέμαι: υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας ή υπερβολική σεμνότητα;

    Ακόμα πρέπει να παίζει ο παλιός ελληνικός φόβος του να "προκαλέσεις τους θεούς" θέτοντας ένα υψηλό στόχο."

    Ποιός είναι ο αληθινός Νίκος;
    Αυτός που δεν θελει να προκαλέσει του θεούς ή αυτός που δεν αντέχει την έλλειψη φιλοδοξίας και καραμανλιάζει αυτούς που υποδεικνύουν υπερβολική η υποκριτική σεμνότητα;

    Καλός ο τίτλος αλλά ήθελε πιο φρέσκα λουλούδια το παρτέρι.
    Λουλούδια του Ιντερνετ.

    Πάντως αυτό με τις τρεις βαθμίδες, αισθητική, ηθική και θρησκευτική "σηκώνει" το δικό του ποστ.

    Αν και χρειάζεται επεξήγηση του τι σημαίνει η κάθε μια βαθμίδα.

    Όταν καποιος ισχυρίζεται ότι η αισθητική είναι τρόπος ζωής ή κάποιος άλλος ότι έχει κατορθώσει να ταυτίσει την αισθητική με την ηθική πρέπει να εξηγήσει τι εννοεί.

    Ο Νίκος απάντησε σ' ένα ωραίο σχόλιο του Κάτω Πατήσια με το
    "Κατ' αρχήν πρέπει να πιστεύεις σε αυτόν - οπότε όμως έχεις μία άλλη κλίμακα αξιών, άσχετη με τις ανθρώπινες."
    Δεν είναι άλλη, απλώς την συμπληρώνει και την τελοιοποιεί.
    Αντί να σταματάς στο 2χ2 της προπαίδειας της ηθικής μαθαίνεις-ζεις και τα πιο δύσκολα.


    Υ.Γ.
    Ο Βενιζέλος πιο φιλόδοξος πολιτικός;
    Μάλλον πρέπει να χάσει μερικές δεκάδες κιλά για να το αποδείξει.
    Οι πραγματικοί φιλόδοξοι δεν αφήνουν τέτοιες μικρολεπτομέρειες να βάζουν τρικλοποδιές στην πολιτική τους καριέρα.

    ReplyDelete
  77. Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές!

    Ναι το να τα διακοσαρίσω είναι μια καή ευχή!!!!!


    Και τα χρόνια και τα γκάζια!!! λολολολ!!!!

    Ωραία φωτο η πορσε!

    ReplyDelete
  78. Αλήθεια, συνειδητοποιώ τώρα πόσον όγκο καταλαμβάνει αυτό το blog. 357 posts συνολικά και κάπου 80.000 σχόλια (που είσαι στατιστικολόγε broccoli;) είναι ένα έργο τεράστιο - τουλάχιστον σε μέγεθος. Για την αξία του δεν ξέρω τίποτα, γιατί δεν έχω ούτε απόσταση, ούτε κριτήρια...

    ReplyDelete
  79. Γιατί από μικρός οι φιλοδοξίες μου ήταν να βοηθήσω τους δικούς μου και τους γύρω μου να ζήσουν πιο πλούσια;
    πιο ανθρώπινα,ειρηνικά, χωρίς τόση κούραση;

    Γιατί οι επιθυμίες μου ήταν σε συνάφεια με τα δεδομένα και όχι με τις δυνατότητες μου;

    Γιατί θεωρούσα και θεωρώ τη φιλοδοξία ματαιοδοξία;

    Γιατί φιλοδοξώ να ζήσω υπάρχοντας για τους άλλους,χωρίς να θέλω να με ξέρουν;

    Γιατί ματαιοδοξώ με την ηλικία μου;

    Γιατί φιλοδοξώ να ζήσω έμφορτος;

    ReplyDelete
  80. @Nikos Dimou said...
    Αναρωτιέμαι: υπάρχει έλλειψη φιλοδοξίας ή υπερβολική σεμνότητα;
    ----------
    ή γενική σύγχυση...

    ReplyDelete
  81. Κουλτούρες
    Άγγιξες θέμα που κυριαρχεί τη ζωή μου, πραγματικά. Ένα κάρο φιλοδοξίες, οι οποίες κάποτε ήταν τελείως λάθος. Κάποτε όλες μου οι φιλοδοξίες πήγαζαν από νεοελληνικά αποθημένα. Έφυγα και τις ξεφορτώθηκα και για λίγο καιρό δεν είχα και πολλές, αλλά η ίδια μου η "ελπίδα" για κάτι καλύτερο, πήγαζε από άλλες φιλοδοξίες.
    Στο τέλος γίνανε απληστίες.

    Στόχοι
    Μετά μετέτρεψα τις φιλοδοξίες σε εφικτούς στόχους. Αλλά είναι προσωπικοί στόχοι και δεν έχουν σχέση με γενικές τάσεις ή μόδες. Να βάλω λοιπόν προσωπικούς στόχους.

    Ερημίτες
    Αλλά κάθε φορά που το έκανα αυτό, πέτυχα. Ποτέ μου δεν απέτυχα σε κάποιο στόχο. Αλλά πάντα έπρεπε να βγάλω από τη ζωή μου όλους τους άλλους ανθρώπους, για να πετύχω το στόχο. Και στο τέλος, ότι είχα κερδίσει, το επέστρεφα σ' αυτούς που άφησα, ή σε άλλους, τυχαίους, ως αποζημίωση τύψεων. Αξίζει; Όχι.

    Ντροπή
    Οπότε μετά αφιέρωνα τα πάντα στους στόχους των άλλων, θυσιάζοντας τον εαυτό μου. Ισορροπία καμία. Η ισορροπία στις ανθρώπινες σχέσεις φέρνει άνοστη γκρίνια, είπα.
    Κάποια άλλη συνταγή πρέπει να υπάρχει, που να έχει καλή ισορροπία.

    Γιατί κάθε φορά που ακούω τη λέξη φιλοδοξία νιώθω ότι το μυαλό μου είναι ένας πελώριος κόμπος;

    Αθανασία
    Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι η "αθανασία" δεν αποτελεί φιλοδοξία, αλλά πηγάζει από το φόβο μη χάσουμε τη συνήθεια που έχουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε αναντικατάστατοι κι ότι πρέπει μα το ζόρι να τα δούμε όλα, μη χάσουμε τίποτα.
    Δε νομίζω ότι έχουμε κατανοήσει την ίδια την ανθρώπινη φύση μας, γι' αυτό φτιάχνουμε θρησκείες και νόμους, να την οριοθετήσουμε, για να την κατανοήσουμε.
    Η ανθρώπινη φύση, που κυριαρχείται από μία έννοια: "Θέλω!". Ιδιοκτησία για τα μικρά παιδιά κάθε ηλικίας και αθανασία και δόξα για τους "ώριμους".

    Καλή σας τύχη
    Η φιλοδοξία είναι θέμα που αφορά όλες τις πτυχές της ζωής. Τεράστιο θέμα κι ανεξάντλητο. Καλή σας τύχη.

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  82. Αντί να έχει κάποιος φιλοδοξίες, ίσως είναι καλύτερο να επιλέγει μια κατεύθυνση στη ζωή του και πραγματοποιώντας μικρά βήματα να δει που μπορεί να φτάσει. Μπορεί έτσι να πετύχει και πολύ περισσότερα από όσα ενδεχομένως να «φιλοδοξούσε» να πετύχει στην αρχή της πορείας.

    Έμενα τουλάχιστον αυτό που με απασχολεί δεν είναι τόσο οι φιλοδοξίες, όσο το να επιλέξω μία κατεύθυνση στη ζωή.

    ReplyDelete
  83. Nikos Dimou said...
    "Αλήθεια, συνειδητοποιώ τώρα πόσον όγκο καταλαμβάνει αυτό το blog. 357 posts συνολικά και κάπου 80.000 σχόλια"

    Ουκ εν το πολλώ τω εύ.

    ΝΔ: "Για την αξία του δεν ξέρω τίποτα"

    Η αξία του είναι 80.000 σχόλια Χ 6 λεπτά μέσο όρο το σχόλιο = 8.000 ανθροποώρες για το γράψιμο και άλλες 8.000.000 ανθρωποώρες για το διάβασμα αυτών των σχολίων απο πιο πολυπληθείς αναγνώστες.

    Αν χρέωναν οι σχολιαστές για τον χρόνο τους με 15 ευρώ την ώρα (minimum) μιλάμε για ένα κόστος 8.000 ώρες Χ 15 ευρώ = 120.000 ευρώ + 120.000 ευρώ (το κόστος εργασίας ενός blog manager για ενάμησι χρόνο) = 240.000 ευρώ.

    Απο κι εκεί και πέρα η αξία ανεβαίνει με το τι πιστεύουν οι αναγνώστες για την ποιότητα του blog και τι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν οι πελάτες των διαφημιστικών εταιρειών. LOL.


    Όταν αναρωτιέται καποιος δημόσια για "αξία" υπάρχει κίνδυνος(;) να πάρει όλων των ειδών τις απαντήσεις.
    Προσοχή!

    ReplyDelete
  84. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  85. Εξομολογούμαι:
    Να ζήσω με αυτούς που εκτιμώ (φίλους που έκανα και θα κάνω)

    Να μορφώσω τα παιδιά μου

    Να σιγουρευτώ οτι τα δύο μου αγόρια δεν θα υπηρετήσουν ποτέ τον Αμερικανικό στρατό (για λόγους ιδεολογικούς που θα τους αναλύσω με την πάροδο του χρόνου)

    Να γίνω οικονομικά ανεξάρτητος ώστε να ορίζω τον χρόνο μου (κοντεύω να το καταφέρω)

    Να δημιουργήσω μια μεγάλη βιβλιοθήκη (εχω τώρα γυρω στα 3 χιλιάδες βιβλία, που τα βρίσκω με ειδικό home-made database)

    Να διαβάσω τα βιβλία της βιβλιοθήκης (μάλλον αυτό το project δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ γιατί συνέχεια αγοράζω κι’ άλλα)

    Να μάθω πολύ καλή κιθάρα (εδώ πάω καλα και σταθερά, με βοηθάνε και δύο ελληνες φοιτητές μουσικής)
    Να αποχτήσω ενα πολύ μεγάλο σπίτι με πισίνα, βιβλιοθήκη, γυμναστήριο, ειδικό χώρο μουσικής, κάβα για τη συλλογή κρασιών μου και τα ρέστα (έχω ενα ανάλογο μικρό)

    Να ολοκληρώσω το design ολων των σεμιναρίων πληροφορικής που έχω στο μυαλό μου (και να τα πουλήσω ως υπηρεσίες)

    Να γράψω μερικά βιβλία που έχω στο μυαλό μου (περίεργη εσωτερική ανάγκη)

    Να συνεχίζω να ταξιδεύω (μέχρι τώρα ταξιδέψει πολυ στην Ευρώπη, Β. και Ν. Αμερική, Κινα και Ιαπωνία)

    Να μάθω τρίς ακόμα ξένες γλώσσες (Γαλλικά, Γερμανικά καί Πορτογαλλικά για την Βραζιλία)

    Να γυρίσω όλη την Ελλάδα που την αγαπώ πολύ (έχω πάει στη Κίνα, αλλά στη Κρήτη ακόμα – και το φέρνω βαρέως)

    Αυτα, και είναι και πολλά.

    ReplyDelete
  86. Δεν είπα για τους γύρω μου.

    Βλέπω πολλούς φιλόδοξους
    και τους καμαρώνω πότε-πότε,
    άλλοτε τους ζηλεύω,
    κάπου πάνε λέω πιο ψηλά,ξέφυγαν, αλλά κι αν πέσουν;

    Καλοί και ωραίοι οι φιλόδοξοι.
    Τα ψώνια; ίσως,ίσως όχι.

    Γήινος και ταπεινός φιλόδοξος, ό,τι καλύτερο, θα θελα.

    Πώς το μπορούμε;

    ReplyDelete
  87. ΚΡΙΤΙΚΗ 2 :
    ΣΤΗΝ ...ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΝΔ!

    @ΝΔ, που έγραψε:
    -- «kato patissia
    Το να φιλοδοξείς να σε εγκρίνει ο Θεός, είναι πολύ φιλόδοξο...»

    Να το πώ λίγο διαφορετικά, για να γίνει πιό προσγειωμένο;
    Φιλοδοξώ «να εγκρίνει τις πράξεις μου», όχι να εγκρίνει εμένα τον ίδιο. Το δεύτερο είναι όντως περίεργο, τώρα που το αναλογίζομαι, με αφορμή το σχόλιό σας..

    Δέν ξέρω άν είναι κι’ αυτό για τις πράξεις μου πολύ φιλόδοξο, αλλα μου φαίνεται οτι μπορεί να δουλέψει!

    -- «έχεις μία άλλη κλίμακα αξιών, άσχετη με τις ανθρώπινες. Εκεί η καταξίωση μπορεί να έρθει στην μέλλουσα ζωή.
    Εμείς συζητάμε για τον επίγειο κόσμο των ανθρώπων.»

    Όχι! Δέν περιμένω καταξίωση στη μέλλουσα ζωή, αλλα ΕΔΩ, σ’ αυτήν! Νομίζω οτι εδώ συναντάμε τον Θεό, όχι στον άλλο κόσμο. Τότε, θα είναι αργά... Εδώ παίζεται το μάτς, εδώ θα μπεί το «γκόλ!» ή όχι.. Όταν σφυρίξει λήξη ο διαιτητής, δέν θα υπάρχει άλλη ευκαιρία.. Άν θα πάρω κάποιο κύπελλο ΜΕΤΑ, θα το ξέρω πρίν απο το σφύριγμα! Αλλιώς... χάσαμε..

    --«(Παράκληση: πιο σύντομα σχόλια).»

    Έχετε δίκιο, θα προσπαθήσω. Άν και, τα ΣΥΝΤΟΜΑ σχόλια θέλουν περισσότερο χρόνο και κόπο εκ μέρους μου. Νοσταλγώ όμως την εποχή με το όριο των 300 λέξεων, που αναγκαζόμουνα να ψαλιδίζω και ένιωθα να μαθαίνω τον «μινιμαλισμό», που τον θεωρώ απαραίτητο εδώ, στο Ίντερνετ..

    ReplyDelete
  88. Φιλοδοξια ειναι ο πραγματοποιησιμος στοχος,αυτος που θα διεγειρει τον νου,θα μας πλημηρησει συναισθημα,θα ενεργοποιησει τις αισθησεις μας,θα ενδυναμωσει την πιστη μας ,μεσα απο το φαντασιακο κομματι του εαυτου μας.Ματαιοδοξια ειναι ο μη πραγματοποιησιμος στοχος.
    Η φιλοδοξια η δικια μου μπορει να αποτελει ματαιοδοξια του διπλανου η και το αντιθετο!!!!

    Η δικη μου φιλοδοξια ειναι να παρω το βραβειο νομπελ...η ματαιοδοξια ειναι αυτο???δεν ξερω!!!

    ReplyDelete
  89. Ναι, ο ΝΔ έχει δίκιο:

    Π. χ. ο Heinz δεν θα φιλοδοξούσε μία μεγάλη επιστημονική διάκριση; Την αναγνώριση από τους συνεπιστήμονες;

    Αλλά, η φιλοδοξία μου δεν φτάνει μέχρι την ευρύτερη αναγνώριση.

    Ο Helmut Willke, ένας κοινωνιολόγος που εκτιμώ βαθύτατα, ήρθε πρόσφατα για μια διάλεξη και μιλήσαμε από κοντά για δυο μέρες.
    Κάποια στιγμή μου λέει: "Νομίζω ότι μπορείς μια χαρά να διδάξεις συστημική θεωρία, γιατί το αποφεύγεις?".
    Μια βδομάδα χόρευα, ΛΟΛ!!!!

    Αλλά δεν τόβγαλα ανακοίνωση. Το 'πα μόνο στον κολλητό και την σύντροφό μου.
    Τι σημασία έχει τώρα για κάποιον τρίτο? Καμμία!

    Φιλοδοξίες - να μια:

    Ένα παιδί, φοιτητής από το μεταπτυχιακό με βασικό πτυχίο στα οικονομικά, μου λέει: "τελικά, εγώ από σας έμαθα προγραμματισμό".

    Έμεινα ξερός. Μεγαλύτερος έπαινος από εκείνον του Willke!!!

    ΝΔ said....

    Για την αξία του δεν ξέρω τίποτα, γιατί δεν έχω ούτε απόσταση, ούτε κριτήρια...

    Η αξία του έγκειται στη δικτύωση, στο ότι μαθαίνουμε ότι υπάρχουν κι άλλοι.
    Είναι τεράστια προσφορά, κι όχι εύκολο να επιτευχθεί.

    ReplyDelete
  90. kato patisia,

    θεωρητικά το όριο των λέξεων εξακολουθεί να υπάρχει. Μάλιστα αντί για 300 πήγε στις 200 λέξεις και αυξήθηκε ο αριθμός των σχολίων για κάθε σχολιαστή (5 αντί για 3 που ήταν)...

    ReplyDelete
  91. Αχ, Heinz

    το είπε ο γέρων της Αλεξάνδρειας:

    "Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει.
    τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
    τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε.
    την Αγορά το Θέατρο και τους Στεφάνους.

    ReplyDelete
  92. Ν' αφήσω ένα χνάρι μου στον κόσμο είτε μέσα από ένα παιδί είτε μέσα από ένα έργο (επιστημονικό ή λογοτεχνικό) είτε και τα δύο μαζί. Μεγάλα πράγματα, αλλά κάτι πρέπει να λέω στον αδηφάγο και σκληρό μου εαυτό που με δικάζει χωρίς ελαφρυντικά.

    ReplyDelete
  93. Νομίζω η λέξη «φιλοδοξία» έχει δύο διαφορετικά νοήματα. Το πρώτο είναι η επιθυμία για αναγνώριση και θαυμασμό από τους άλλους. Είναι η ματαιόδοξη φιλοδοξία (ο ορισμός της ματαιοδοξίας από τον troll είναι λανθασμένος). Το δεύτερο είναι αυτό που λέει το λεξικό Τεγόπουλου «επιθυμία για την επιτέλεση έργου ή την πραγματοποίηση υψηλού στόχου». Αυτά τα δύο συνήθως συνυπάρχουν, αλλά όχι αναγκαστικά. Μπορεί κάποιος να ικανοποιηθεί από την πραγματοποίηση ενός υψηλού στόχου άσχετα αν αναγνωριστεί ή όχι. Μπορεί και να υπάρχει το πρώτο χωρίς το δεύτερο. Αρκετοί (ιδιαίτερα στην Ελλάδα) θεωρούνται «φτασμένοι» και θαυμάζονται με ελάχιστο στην ουσία έργο. Κι αυτό είναι το πρόβλημα που βλέπω στην Ελλάδα: υπερτερεί η φιλοδοξία τύπου Α και λείπει η «καλή» φιλοδοξία τύπου Β. Ο κ. Βενιζέλος που αναφέρθηκε είναι καλό παράδειγμα για αυτό.

    Προσωπικές φιλοδοξίες αρνούμαι να δηλώσω. Από σεμνότητα :=)

    ReplyDelete
  94. Κάποτε, ως παιδί, ακούγοντας τους γνωστούς να δηλώνουν τις επιθυμίες τους σκέφτηκα κάτι : Για να έχω όλα αυτά που ήθελαν μαζί και να είμαι πάνω από όλους πρέπει να γίνω σοφός .Δεν το δήλωσα σε κανέναν τότε (ούτε και τώρα) αλλά το ήθελα.
    Ναι το είχα στο μυαλό μου αρκετό καιρό και τώρα κάποιες φορές το σκέπτομαι ,όπως σήμερα με αφορμή αυτό το post . Έτσι , σκεφτόμουν , ως σοφός, θα μπορώ να βγάλω όσα χρήματα θέλω, θα κατανοώ αυτά που μου συμβαίνουν και συμβαίνουν στους γύρω μου. (τι στο καλό σοφός θα ήμουν αν δεν μπορούσα να το κάνω;)
    Αργότερα, μεγαλώνοντας, έμαθα ότι δεν υπάρχουν σοφοί παρά μόνο φίλοι της σοφίας, δηλαδή φιλόσοφοι και ότι όσο πλησιάζει κανείς την σοφία ούτε τα χρήματα ούτε πολλά άλλα έχουν την ίδια αξία με τότε που το πρωτοσκέφτηκα
    Δεν ξέρω αν και σήμερα έχω την ίδια φιλοδοξία.

    ReplyDelete
  95. Θέμης Λαζαρίδης said...
    Αρκετοί (ιδιαίτερα στην Ελλάδα) θεωρούνται «φτασμένοι» και θαυμάζονται με ελάχιστο στην ουσία έργο.

    -------------------------------

    Και το αντίστροφο. Αρκετοί έχουν μεγάλο έργο και αγνοούνται συστηματικά - ειδικά αν δεν είναι "δικτυωμένοι".

    ReplyDelete
  96. Καλοί οι "έπαινοι" και τα "Εύγε". O Αλεξανδρινός είπε βέβαια και...


    "Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
    Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
    αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
    να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,
    τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι."

    ReplyDelete
  97. Τελικά έχουμε όνειρα, επιθυμίες ή φοβόμαστε και για αυτές; " Άπλωσε το χέρι σου μέχρι εκεί που φτάνεις" έλεγαν οι παλιοί. Μήπως μας κυνηγάνε οι φόβοι πιό πολύ από τα όνειρα;

    ReplyDelete
  98. ..ματαιοπονω!!!!

    ReplyDelete
  99. Nikos Dimou said...
    Αρκετοί έχουν μεγάλο έργο και αγνοούνται συστηματικά - ειδικά αν δεν είναι "δικτυωμένοι".
    ---

    Όσο δεν φαντάζεστε. Κι όσοι απ' αυτούς μπορούν και συνεχίζουν, αγόγγυστα κι ανεπηρέαστα, το έργο τους και την κοινωνική τους προσφορά, είναι οι πραγματικά άξιοι για μένα.

    Κι όσοι απ' αυτούς τους λίγους είναι αναγκασμένοι να εργάζονται, να δημιουργούν και να εκπέμπουν ποιότητα κάτω από τις εντολές και τη διοίκηση ανίκανων σκουληκιών που έφτασαν εκεί που έφτασαν γλύφοντας και έρποντας, είναι πραγματικοί ήρωες.

    Έχω τη χαρά να γνωρίζω, ή να είμαι φίλος, με κάποιους από τους εκλεκτούς αυτούς. Η σκέψη τους, σε δύσκολες στιγμές, με ζεσταίνει, με παρηγορεί, με ενθαρρύνει και με γλυκαίνει σε εξαιρετικό βαθμό. Και πολλές φορές, όταν τους βλέπω απελπισμένους, νοερά τους λέω "Μη σβήσετε, γιατί δεν ξέρετε για ποιον μπορείτε να είστε εσείς το φως".

    Να σκεφτεί έτσι κάποιος κάποτε και για μένα, ίσως η μεγαλύτερή μου φιλοδοξία.

    ReplyDelete
  100. Kαι η φιλοδοξια βασιζεται σε παρεξηγηση....

    Στην παρεξηγηση του να παιρνεις τον εαυτο σου και την υπαρξη σου στα σοβαρα και στην παρεξηγηση να αξιολογεις την αξια σου με βαση αυτα που πιστευουν οι αλλοι...

    Ωστοσο δεν ειναι λιγες οι στιγμες που πιανω τον εαυτο μου να εχει καποιες φιλοδοξιες....πρωτα ντρεπομαι για αυτες τις στιγμες...και μετα γελαω πικρα

    ReplyDelete
  101. Οι δικές μου φιλοδοξίες δεν εκκινούν από τον "αγώνα για αναγνώριση" από τους άλλους (Χέγκελ). Μου αρκεί σ' ότι κάνω να μπορώ, να διατηρώ τον αυτοσεβασμό μου.

    ReplyDelete
  102. nikos dimou said:
    "Κι όμως ο πιο φιλόδοξος Έλληνας πολιτικός, ο Βενιζέλος, μπλογκάρει..."

    ---------------------------

    Νομίζετε ότι μπλοκάρει ο ίδιος, και όχι δι'εκπροσώπων?

    "Υποστηρίζω την φιλοδοξία, στους άλλους. Για μένα, είπαμε. Είναι δύσκολο πια να είμαι φιλόδοξος..."

    ---------------------------

    Αναρωτιέμαι κ. Δήμου, πως έναν άνθρωπο που δεν έχει φιλοδοξίες, τον ξέρει (σχεδόν) όλη η Ελλάδα (και κάποιοι εκατοντάδες στο εξωτερικό)!
    Μήπως είστε απλώς σεμνός?

    ReplyDelete
  103. - "Έχετε κάποιο μότο στη ζωή σας; Όχι κάποιο συγκεκριμένο, αλλά μία φράση."

    - «Άνθρωποι, μη στρεσάρετε τον εαυτό σας. Είμαστε φιλοξενούμενοι στη Γη και αυτό πρέπει να το απολαύσουμε με όλη μας την ηρεμία και να συνδιαλεγόμαστε μεταξύ μας».

    - "Είστε 68 ετών. Δουλεύετε όμως με ζωντάνια 40άρη. Πώς διατηρείστε τόσο καλά;"

    - «Οπωσδήποτε μετράει ο τρόπος ζωής. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια ήμουν φανατικός αντιαλκοολικός, αλλά εσχάτως πίνω πού και πού ένα ποτήρι καλό κρασί μαζί με το φαγητό. Όλα όμως γίνονται με μέτρο και στόχο. Ακόμα και... τα μαλλιά μου δεν τα έχω βάψει ποτέ στη ζωή μου».

    - "Δουλεύετε σαν να έχετε τη χαρά της ζωής;"

    - «Για μένα είναι απόλυτη ευχαρίστηση να πίνω έναν καφέ στη Βιέννη και το βράδυ να πηγαίνω στην όπερα».

    Από συνέντευξη του Ότο Ρεχάγκελ στην αυστριακή εφημερίδα «Kleine Zeitung».

    ReplyDelete
  104. gerasimos74 said...
    Αναρωτιέμαι κ. Δήμου, πως έναν άνθρωπο που δεν έχει φιλοδοξίες, τον ξέρει (σχεδόν) όλη η Ελλάδα...

    ------------------------------

    Δεν έχει ΠΙΑ φιλοδοξίες. Κάποτε είχε. Αλλά φιλοδοξία του δεν ήταν να τον γνωρίσει όλη η Ελλάδα (απεχθάνεται την δημοσιότητα. Απλώς δεν μπορούσε να κάνει αυτά που έκανε χωρίς να την υποστεί).

    Η φιλοδοξία του ήταν άλλη - και αυτή δεν εκπληρώθηκε.

    ReplyDelete
  105. Με συγχωρήτε για την άσχετη παρατήρηση αλλά δεν γνώριζα πως ο κύριος Βενιζέλος είχε blog, το έμαθα από εδώ. Αφού το βρήκα και το επισκεύθηκα, διαβάζοντας ορισμένα comments θα ήθελα να κάνω την εξής παρατήρηση: Είναι δυνατόν να υπάρχει σόφρον άνθρωπος (που δεν ανήκει στην σφαίρα της πολιτικής) και να θεωρεί πως μπορεί να σταθεί όρθιος σε μία αντιπαράθεση με τον Βενιζέλο? Ο άνθρωπος είναι επιχειρηματολογική μπουλντόζα είτε έχει δίκιο είτε άδικο.
    Δεν τον έχουν "φέρει βόλτα" τόσοι και τόσοι, διαβάζω κάποιους που προσπαθούν να του πούν το μακρύ και το κοντό τους και με πιάνουν τα γέλια.

    ReplyDelete
  106. Η φιλοδοξία είναι ό,τι ομορφότερο έχουμε μέσα μας. Αρκεί να μην φτάσει να μας κάνει να προδώσουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Τότε δεν είναι φιλοδοξία αλλά μισαλλοδοξία (τόσο του καλού εαυτού μας όσο και των γύρω μας). Φιλοδοξία μου λοιπόν είναι να παραμείνω φιλόδοξος με την πρώτη έννοια της λέξης.

    ReplyDelete
  107. "τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε.
    την Αγορά το Θέατρο και τους Στεφάνους"

    ----------
    Ωραία είναι αυτά! Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά...
    Οτι είναι συνήθως προσωρινά και εφήμερα!

    Μηδένα προ του τέλους μακάριζε...

    Ποιός έχει δει σε documantaire την παρέλαση της Νίκης στην Μόσχα μετά το τέλος του 2ου Παγκ. Πολέμου.

    Ο Ζούκωφ επάνω σε άσπρο άλογο! Επί κεφαλής του νικηφόρου στρατού εκάλπασε και εχαιρέτησε τον Στάλιν, ο οποίος του ανταπέδωσε τον χαιρετισμό.

    Λίγες μέρες μετά, του αφαιρέθησαν οι εξουσίες και πετάχτηκε στα "αζήτητα". «Επικίνδυνος για το καθεστώς»!

    Πολύ χειρότερη τύχη είχε ο στρατηλάτης του Ιουστινιανού ο Βελισσάριος...

    Και τον Ιούλιο Καίσαρα τον δολοφόνησαν ενώ του προσέφεραν δάφνινο στεφάνι...

    Δεν μηδενίζω τίποτα... Απλώς υπενθυμίζω την άλλη πλευρά.

    Υπάρχει μεγαλύτερη φιλοδοξία για έναν συγγραφέα από το Νόμπελ; Και όμως πόσα αμφισβητούνται και θεωρούνται πολιτικά...

    Μάλλον προσωπικές πρέπει να είναι οι φιλοδοξίες...

    ReplyDelete
  108. Ας μιλἠσει ο Αζτἐκος ποιητἠς Αγιοκουἀν για μἐνα:

    Θα γἰνει κἀποτε σκὀνη στον ἀνεμο τ᾽ ὀνομἀ μου;
    Δεν θ᾽ αφἠσω τἰποτε πίσω μου στον κὀσμο;
    Τουλἀχιστον λουλοὐδια, τουλἀχιστον τραγούδια!

    ReplyDelete
  109. Θα μπορούσε να θεωρηθεί φιλοδοξία το να με πληρώνουν, για να σκέπτομαι?
    Να στοχάζομαι απλώς όλη μέρα.
    Να υλοποιούν τις ιδέες μου, αυτοί που έχουν την υποχρέωση και να μην με αγχώνει για την επόμενη κανένας?

    ReplyDelete
  110. Μιας & αναφερθηκε το μπλογκ Βενιζελου,στα μονα ερωτηματα που αποφευγει να απαντησει ειναι τα δικα μου " εξ αριστερων " & στα προβοκατορικα ακροδεξια.
    Αποφευγει να δωσει φραστικες μαχες που δεν μπορει να κερδισει.Ηδη εχει χασει τη μαχη των εντυπωσεων στο θεμα της Βασιλικης περιουσιας.
    Συνεπως,ουδεις ατρωτος...
    Αλλα απο καθε αποψη,καλυτερα με Βενιζελους & Λοβερδους παρα με Τσοχατζοπουλους & Κουλουρηδες...

    ReplyDelete
  111. oldman, προφορικό debate με το Βενιζέλο δεν θα το αποτολμούσα με τίποτα, αλλά διαδικτυακό κάνω. Χρειάζομαι χρόνο να σκεφτώ πριν απαντήσω. Αλλά έχει τη συνήθεια να μην απαντάει όταν στριμώχνεται.

    Πρόσφατα διάβασα σε άρθρο του Ν. Νικολάου στην Καθημερινή ότι το «Βενιζέλος» δεν είναι το αρχικό επίθετο του κ. Βενιζέλου. Το ίδιο ειπώθηκε σε ανώνυμο σχόλιο στο μπλογκ του Stormrider. Όμως ο ίδιος στο μπλογκ του όταν ρωτήθηκε, εμμέσως πλην σαφώς, το αρνήθηκε. Γνωρίζει κανείς τίποτα για αυτό;

    Αυτό κι αν δείχνει φιλοδοξία, αν είναι αλήθεια.

    ReplyDelete
  112. Ήταν ο harrygreco που τον ρώτησε.

    ReplyDelete
  113. Όι περισσότεροι πλούσιοι που ξέρω έχουν φτάσει εκεί όχι από φιλοδοξίες για πλούτη, αλλά από άσχετες, προσωπικές, "μη υλικές" φιλοδοξίες. Τα χρήματα ήρθαν από σπόντα. Όταν δίνουν 100,000 ευρώ για ένα ρολόι, το κάνουν γιατί τους δίνει μια ικανοποίηση, όχι για επίδειξη. Και γιατί δεν έχουν τη φιλοδοξία να σώσουν τον κόσμο.

    Ίσως να αυξάνονται αυτομάτως οι ευθύνες που έχει κάποιος να κάνει τον κόσμο καλύτερο όταν αυτός πλουτίσει. Μη ξεχνάμε όμως και αυτόν που πλουτίζει πουλώντας "σωτηρία" (βλέπε πολιτικοί κτλ).

    Anyway. Δε βρίσκω τίποτα το ηθικό, συγκινητικό, εντυπωσιακό, ρομαντικό, ή άξιο επαίνου σε αυτούς που απαρνούνται και εξορκίζουν τις "υλικές φιλοδοξίες". Ωραία, κάποιος φιλοδοξεί να γίνει πλούσιος. Ε και?

    Θα ανέφερα και τις δικές μου φιλοδοξίες (αυτές που έχω, όχι αυτές που δεν έχω), αλλά δεν έχω καμία αυτη τη στιγμή.

    ReplyDelete
  114. Προς ΝΔ:
    "Η φιλοδοξία του ήταν άλλη - και αυτή δεν εκπληρώθηκε."

    Δε θα ρωτήσω ποια ήταν η φιλοδοξία αυτή, αλλά πως νιώθετε τώρα που έχετε συνειδητοποιήσει ότι δεν εκπληρώθηκε (και πιθανόν να μην εκπληρωθεί). Τα λόγια σας πιστεύω θα μετρούσαν πολύ για εμάς τους φιλόδοξους νεώτερους.

    ReplyDelete
  115. Stavros said...
    Δε θα ρωτήσω ποια ήταν η φιλοδοξία αυτή, αλλά πως νιώθετε τώρα που έχετε συνειδητοποιήσει ότι δεν εκπληρώθηκε...

    ------------------------------

    Ελπίζω να εκπληρωθεί μετά.

    Όπως γράφει ο Ελύτης:

    "Ζω για τότε που δεν θα υπάρχω."

    ReplyDelete
  116. Η απαντηση Βενιζελου ηταν οτι εδω & 150 χρ που το 'χει ψαξει το θεμα,εχει αυτο το επωνυμο. Αρα,πρεπει να ειναι το πραγματικο του. Επειδη ειναι απο νοτια Ευβοια,οπου οι κατοικοι ειναι αλβανογραικοι με ...πεντιγκρη,ειναι πιθανοτατα επιμειξια χριστιανοποιημενου Εβραιου με Αλβανους.
    Πηρε την εξυπναδα του Εβραιου & το αρβανιτικο αγυριστο κεφαλι,βλεπε πεισμα με βασιλικη περιουσια,παρα το 15/16 εναντιον του στο ΕΔΑΔ.
    Better the devil who is smart.
    Να 'ναι & αντρικιος ο αγωνας. Φανταστειτε να εκανε μπλογκ ο...Εβερτ...Θα ειχε αβαταρι τον...Αζανκα !

    ReplyDelete
  117. Νομίζω πως το πραγματικό όνομα του Βενιζέλου είναι κάτι σε -όγλου...

    ReplyDelete
  118. Nα καταφερω να στησω μια δουλια που να κανει ανθρωπους που σεβομαι να γουσταρουν να σηκονονται καθε πρωι να ερχονται να δουλεψουν.

    ReplyDelete
  119. Nikos Dimou said...

    Ελπίζω να εκπληρωθεί μετά.

    Όπως γράφει ο Ελύτης:

    "Ζω για τότε που δεν θα υπάρχω."

    Παρ Ιουν 08, 10:07:00 μμ

    **************

    Ε, δεν θα μας πείτε;

    Χαμηλόφωνα, δεν θα μας ακούσει κανείς!

    doctor

    ReplyDelete
  120. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

    Eμείς που υπογράφουμε το ακόλουθο κείμενο ζητούμε από την Ελληνική Πολιτεία να αναγνωρίσει τη σημασία της διδασκαλίας της Βιολογίας στην εκπαίδευση, προχωρώντας στην αναμόρφωση των ωρολογίων προγραμμάτων και των προγραμμάτων σπουδών του Γυμνασίου, του Λυκείου (Ενιαίου και Τεχνικού), σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα και τις ανάγκες του έλληνα μαθητή και αυριανού πολίτη για ουσιαστική γνώση και κατανόηση των βιολογικών φαινομένων.

    Ιδιαιτέρως ζητούμε στην αναμόρφωση αυτή να περιλαμβάνεται η διδασκαλία της Εξέλιξης, που είτε δεν προβλέπεται (Λύκειο), είτε προβλέπεται και για διάφορους λόγους δεν πραγματοποιείται (Γυμνάσιο), παρά τη σημασία της ως ενοποιητικό πλαίσιο της επιστήμης της Βιολογίας και την ανυπολόγιστη παιδαγωγική αξία της.

    Χωρίς τη διδασκαλία της Εξέλιξης οι μαθητές μας δεν στερούνται της γνώσης ενός εξειδικευμένου κεφαλαίου της Βιολογίας, αλλά της δυνατότητας να κατανοήσουν τα μεγάλα θέματα υγείας και περιβάλλοντος που καθημερινά καταγράφει η τρέχουσα παγκόσμια επικαιρότητα.
    Χωρίς τη διδασκαλία της Εξέλιξης οι μαθητές μας δεν μπορούν να κατανοήσουν,
    • Γιατί ο ιός της γρίπης των πτηνών μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμια απειλή,
    • Γιατί η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών εξασθενίζει το οπλοστάσιό μας έναντι των παθογόνων μικροβίων,
    • Γιατί είναι απομακρυσμένη χρονικά η δυνατότητα παραγωγής εμβολίου κατά του AIDS,
    • Πώς δημιουργήθηκαν και γιατί δεν είναι ανεξάντλητα τα ορυκτά καύσιμα,
    • Πώς διαμορφώθηκε και πώς επηρεάζεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα η ατμόσφαιρα και συνεπώς το κλίμα του πλανήτη,
    • Ποιους κινδύνους εγκυμονεί για το περιβάλλον η απελευθέρωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών,
    και συνεπώς δεν είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις και να υιοθετήσουν στάσεις και συμπεριφορές, που είναι κρίσιμες για τη διατήρηση του αγαθού της ατομικής και δημόσιας υγείας και την προστασία του περιβάλλοντος.
    Τέλος χωρίς τη διδασκαλία της Εξέλιξης οι μαθητές μας στερούνται από τη γνώση ενός σημαντικού μαθήματος που αφορά στη γνώση του κόσμου στον οποίο ζουν και ταυτόχρονα στη γνώση της βιολογικής υπόστασής τους και της ιστορίας της.

    • Αυτό το μάθημα βιολογικής αυτογνωσίας μπορεί να κάνει το νέο μας ικανό να απολαμβάνει και να σέβεται περισσότερο το αγαθό της ζωής σε όποια μορφή και αν εκδηλώνεται.

    • Αυτό το μάθημα μπορεί να κάνει το νέο μας περισσότερο υπεύθυνο ως πολίτη σε ένα κόσμο του οποίου οι ραγδαίες μεταβολές δεν είναι απειλή, αλλά προκλήσεις για ατομικές και συλλογικές αποφάσεις που θα τον καταστήσουν περισσότερο δίκαιο, περισσότερο βιώσιμο και ευτυχή.

    Οι υπογράφοντες:

    ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

    ReplyDelete
  121. Επιθυμία μου να ειναι η ζωή μου γεμάτη. Φιλοδοξία μου να κλείσω εγώ το κεφάλαιο που άνοιξα στο επιστημινικό μου αντικείμενο χωρίς να ανήκω στην Πανεπιστημιακή πλέμπα. (και εκείνα τα ανεκτίμητα τα εύγε που τα είχα τα θέλω πίσω).

    Υ.Γ. Και μια πόρσε.

    ReplyDelete
  122. Δοκτορ

    Βάζεις πολλά πράγματα μαζί που δεν θα βοηθήσουν το μάθημα της εξέλιξης. Τα περιβαντολογικά ήδη διδάσκονται και δεν είνια σίγουρο ότι πολλοί εξελικτικοί θα συμφωνούσαν για αυτά σε ότι αφορά την εξέλιξη.

    ReplyDelete
  123. Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας. Όσο ήμουν πολύ μικρός (γύρω στα 20) είχα την φιλοδοξία να γίνω μεγάλος και "τρανός" δηλαδή πολύ πλούσιος και γνωστός, όπως τα τότε και τωρινά πρότυπα των "rich & famous".

    Στα 30 μου "προσγειώθηκα" διότι συνειδητοποίησα πως ήμουν υπερβολικά ειλικρινής με τον εαυτό μου και τους άλλους. Κατάλαβα πως για να κάνεις πλούτη και δόξα πρέπει να είναι στον χαρακτήρα σου να είσαι βρώμικος. Μου το έχουν πει άπειρες φορές "που πας ρε καραμήτρο με τον σταυρό στο χέρι;"

    Οπότε η φιλοδοξία μου μετατράπηκε σε κάτι πιο ιεαροποστολικό :) Θα άλλαζα την πληροφορική στην Ελλάδα, από την μίζερη, ανοργάνωτη, ακατάρτιστη, ασόβαρη προσέγγιση του "φθηνού κρέατος" θα έδειχνα το όφελος σε επαγγελματίες της πληροφορικής και πελάτες - Ελληνικές ΜΜΕ, των ποιοτικών υπηρσιών, της οργάνωσης και της αξιοπιστίας, ανοίγοντας τον δρόμο της ποιοτικής πληροφορικής για όλους ....

    Στα 40 μου διαπίστωσα ξανά πως παραήμουν και πάλι ειλικρινής ... Είναι καλό να είσαι ΕΣΥ φιλόδοξος αλλά μην περιμένεις να μοιραστούν και οι ΑΛΛΟΙ την δική ΣΟΥ φιλοδοξία ... όσο και σωστή να είναι!

    Έτσι πριν 2 χρόνια ξεκίνησα αυτό που ήταν πάντοτε η κρυφή μου φιλοδοξία, να αλλάξω τον Κόσμο. Μην το παρεξηγείτε, δεν είναι τόσο φιλόδοξο όσο ακούγεται.

    Διότι πρέπει να καταλάβετε πως μπορεί ο κόσμος να είναι κάτι υπαρκτό αλλά ο Κόσμος είναι η αντίληψή μου γι αυτόν. Δηλαδή ο Κόσμος είναι ο κόσμος που βρίσκεται μέσα στον ΝΟΥ μου. Έτσι ξεκίνησα τα blogs μου για να αλλάξω την αντίληψή μου περί κόσμου. Όμως και πάλι ήρθε η προσγείωση.

    Δεν μπορείς να γράψεις ένα άρθρο σαν το

    Πλανήτες & Ατμόσφαιρα ή

    O Πολιτισμικός Φακός του Ευρωπαίου του Μεσαίωνα

    Εαν δεν αφιερώσεις πολλές ώρες έρευνας και γραφής, επίπονης γραφής, συνεχών αλλαγών στον σκελετό και στα κείμενα, να ελεγχθούν οι ορθότητα των στοιχείων και των συλλογισμών. Να αισθανθείς επίσης το κείμενο που γράφεις. Κάθε ένα άρθρο πρέπει να μου πήρε κάπου μια ανθρωπο-βδομάδα προετοιμασία και 2-3 ανθρωποημέρες (ένα ΠΣΚ) συνεχούς και έντονης γραφής. Και να φανταστεί κανείς πως τρέχω μια μικρή επιχείρηση με την μεγάλη φιλοδοξία που εξήγησα νωρίτερα που μου τρώει 10 ώρες καθημερινά και κάποα ΣΚ. Θυμάμαι ακόμη τον διήμερο πονοκέφαλο που είχα αφότου πάτησα το submit του

    O Πολιτισμικός Φακός του Ευρωπαίου του Μεσαίωνα

    Τώρα η μόνη φιλοσοξία που έχει μείνει και προφανώς είναι σκέτη ΕΛΠΙΔΑ/ΟΝΕΙΡΟ/ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ ? είναι να μαζέψω με κάποιο τρόπο 1.000.000€ ώστε να μην ξανασκεφθώ πως θα ζήσω τα επόμενα 30 χρόνια, να παρατήσω εντελώς ό,τι έκανα μέχρι σήμερα και να ασχοληθώ με την μεγάλη μου και μοναδική αγάπη: Να αλλάξω τον Κόσμο με τα κείμενά μου ....

    Θα μπορούσε να είναι θεωρητικά εύκολο. Απλά να βρίσκονταν 1.000.000 άνθρωποι να μου χάριζαν 1€ ο καθένας. Σκεφτείτε το: 1 μόνο € ο καθένας και μετά θα μπορούσα για το υπόλοιπο της ζωής μου να κάνω αυτό ακριβώς που μπορώ να κάνω καλά και μου ταιριάζει: Να γράψω κάτι ολοκληρωμένο για τον ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΟΣΜΟ ΜΟΥ! Αλλά που να βρεθούν 1.000.000 τρελοί να χαρίσουν 1€ σε κάποιον άγνωστο να γράφει για τον Κόσμο του;;;;

    << Έσπασα και το ατομικό μου ρεκόρ στο blog του ΝΔ, αλλά φίλτατε DON δεν μπορεί μια προσωπική εξομολόγηση και μάλιστα ΤΟΣΟΟΟ φιλόδοξη να μην είναι φλύαρη!!! Οπότε ποντάρω στην κατανόηση την δική σου και των συν-αναγνωστών>>

    ReplyDelete
  124. Oχι δεν θέλω να μπεί στη λάσπη κι έτσι να με δεί
    η ζωή γιατί δε με γουστάρει από παιδί
    αφού δεν ήξερα τι ήθελα αλήθεια από παλιά
    γι’ αυτό και δε μου φτάνει η τελευταία της γουλιά.

    μήπως φοβάσαι και δεν θες τίποτα πια
    μήπως θυμάσαι όσα είχες πάρει αγκαλιά,
    μόνο αν θες να σε λυτρώσω από τα παλιά,
    εδώ έχω πιες την τελευταία σου γουλιά
    active member "tipota pia"

    τίποτα πια…καμία φιλοδοξία

    ReplyDelete
  125. Αν Ο Δημου εχει συμβαλλει στο κειμενο για την Εξελιξη,μπορει να ζητησει να διαγραφει ο ορος " ελληνα μαθητη " ,που ειναι εθνικιστικος,με το " μαθητη" ( σκετο).
    Σχεδον ολοι οι υπογραφοντες ειναι αλβανογραικοι.
    Το 7% των μαθητων στη GR ειναι..." μη ελληνες ".
    Προσωπικα δεν υπογραφω,διοτι ειναι αντιαμερικανικο & σκοταδιστικο. Στρεφεται εναντιον της αμερικανικης επιστημονικης διαφωτιστικης πρωτοποριας στα γενετικα βελτιωμενα ειδη.

    ReplyDelete
  126. “Όλα κύριε Νίκο είναι εδώ όπως τα άφησες εσύ και όπως τα ξέρεις…” Γ. Ανδρέου – Τ. Τσανακλίδου. Από τις ωραιότερες προσφωνήσεις, μόλις ακροώμενο από το β΄ πρόγραμμα, δεν κατανοώ πλήρως τους ιδιοκτήτας μπλοκ. Eπί του θέματος:
    Παρά τις συστάσεις ,τρεις τον αριθμό τουλάχιστον, πολύ λίγοι καταθέτουν φιλοδοξίες , ακόμη και ανώνυμα, περίεργο!
    Όσον με αφορά, προσπαθώ να ομορφαίνω λίγο τον κόσμο, και το πετυχαίνω αρκετά συχνά, εκτός της φυσικής μου παρουσίας φυσικά, σε τοπικό επίπεδο ακόμη, αλλά που θα πάει κάποια μέρα…
    (Περαστικά στο Παπαδόπουλο του ΠΑΣΟΚ, από τους λίγους πολιτικούς που εκτιμώ , χωρίς να γνωρίζω προσωπικά , αλλά μόνο που έκανε τον “Καποδίστρια” χωρίς να έχουμε εμφύλιο…)
    Χρόνια πολλά και στον εορτάζοντα .

    Υ.Γ. Το “κρέμασμα” των πρυτάνεων , προεκλογικό τρικ ή οι δικαστές τα πήραν στο κρανίο και θα έχουμε και συνέχεια ,πάντως αν έστελναν καμιά 50ρια στην φυλακή η διαφθορά θα μειωνόταν κατά 80%.

    ReplyDelete
  127. Αποτολμώ να πώ ότι η φιλοδοξία του ΝΔ είναι να γίνει γνωστό το έργο του. Να δει να έχουν εφαρμογή οι ιδέες που έχει εκφράσει κατα καιρούς. Θαυμάζουμε Πλάτωνα, Αριστοτέλη ακόμα και τον Κοραή και έχουμε δίπλα μας έναν άνθρωπο που το πνευματικό του μεγαλείο δεν υστερεί σε τίποτα από τους τελευταίους.

    Δίκιο έχει όταν λέει ότι ελπίζει μέτα τον θανατο του να πραγματοποιηθεί αυτή του η φιλοδοξία.

    ReplyDelete
  128. η μονη φιλοδοξια που ειχα απο εφηβος και ποτε δεν πραγματοποιησα, παρολες τις επανειλημμενες αποπειρες, ηταν να γινω σπουδαιος μουσικος

    ReplyDelete
  129. Στη σημερινη φιλελευθερη εξισωτικη κουλτουρα,η ελληνορωμαικη κουλτουρα ειναι σκοταδιστικο απολιθωμα. Εκει εντασσονται οι Πλατωνες,Αριστοτεληδες & ο εβραιογραικος Κοραης.( Δεν ξερω αν οι βιογραφοι του τεκμηριωνουν σχεσεις του με γυναικες).
    Ο καθε προοδευτικος ειναι ανωτερος απο δαυτους.
    Να τελειωνουμε με τους αρχαιους.

    ReplyDelete
  130. Το αποκλείω να αποτελεί φιλοδοξία αλλά θα μπορούσε να είναι μία επιθυμία του ΝΔ, που δεν έχει εκπληρωθεί:

    είναι το μόνο εν ζωη μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών που δεν είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το χρειάζεται;

    ReplyDelete
  131. Μικρός είχα αρκετές φιλοδοξίες οι περισσότερες δεν πραγματοποιήθηκαν κάποιες λίγες έγιναν πραγματικότητα αλλά ξεθώριασαν αμέσως μετά ξεπεράστηκαν ..Ισως η μόνη που έγινε πραγματικότητα και αντέχει ακόμα στο χρόνο είναι η αγάπη για την δουλειά μου.Τώρα με τόσες ασχολίες οικογενεια παιδιά μένουν μόνο οι μικροαπολαύσεις η μοτοσυκλέτα μου ο υπολογιστής όσο με αφήνουν τα κουτσούβελα και δεν φιλοδοξώ αλλά εύχομαι για υγεία...

    ReplyDelete
  132. Έχω ταυτίσει τις φιλοδοξίες με τον επαγγελματικό μου χώρο.
    Εχω την τύχη - μετά από 23 χρόνια δουλειάς να δω τις περισσότερες να πραγματοποιούνται.
    Φιλοδοξώ να πραγματοποιήσω και τις υπόλοιπες.

    Καλή σας νύχτα

    ReplyDelete
  133. kleisoura said...

    είναι το μόνο εν ζωη μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών που δεν είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. ..
    -----------
    Οποιος έχει γνώμη και άποψη είναι απρόβλεπτος άρα επικίνδυνος και ανεπιθύμητος!

    (Ιδίως σε περιόδους μετριοκρατίας).

    Δεν έχει γίνει αντιληπτό αυτό;

    ReplyDelete
  134. Ομορφα τα σχόλια πολλών, έχω όμως μιά πρακτική συμβουλή για την ευτυχία – Οπως ειπώθηκε και πιο πάνω στο blog, μετατρέψτε τα όνειρά σας σε συγκεκριμένους στόχους. Κατόπιν αξιολογήστε τους στόχους σας (ρεαλιστικοί και μή), και δίπλα σε κάθε σας στόχο περιγράψετε μια συγκεκριμένη στρατηγική, και ενα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα για να τον πετύχετε).

    Κάντε το σας μια πνευματική προσωπικη άσκηση, κάντε το γραπτά. Η άσκηση αυτή θά σας δυσκολέψει, αλλά θα είναι χρήσιμη. Αναγκάζεστε ετσι να περιγράψετε τον εαυτό σας και τι θέλετε απο τη ζωή. Μελετήστε το κείμενο ξανά και ξανά. Και όταν θα είστε έτοιμοι, εμπρός για πράξη.

    Τα όνειρά σας εχουν να κάνουν με την προσωπική σας ευτυχία. Μην ανησυχείτε υπερβολικά για το πώς θα αλλάξετε τον κόσμο. Σταθεροποιήστε τον εαυτό σας, πετύχετε τους στόχους σας. Αυτο θα επιρρεάσει τους άνθρωπους γύρω σας. Επιρρεάζουν κι’αυτοί άλλους με το παράδειγμά τους. Ετσι απλά, η απλή προσωπική επιρροή γίνεται χιονοστιβάδα που κάθε στιγμή, μέρα, μήνα, και χρόνο αλλάζει τον κόσμο προς το καλλίτερο.

    ReplyDelete
  135. Κανονικά θα έπρεπε να πώ οτι έχω φιλοδοξίες. Είναι πράγματα που θα ήθελα να πετύχω και για να καταφέρω κάτι τέτοιο θα έπρεπε να προσπαθήσω.
    Όμως είμαι ευτυχισμένος άνθρωπος, και έτσι δεν έχω πραγματικό κίνητρο ώστε να προσπαθήσω για κάτι πέρα απ΄αυτό που έχω...

    ReplyDelete
  136. ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

    Ο Χέγκελ έλεγε πως τα δύο σημαντικότερα κίνητρα στον άνθρωπο είναι η αυτοσυντήρηση και η αναγνώριση. Για τα δύο αυτά θυσιάζει ακόμα και την ζωή του.

    Τελικά δεν πέτυχα να αναγνωριστώ όπως ήθελα. Από παιδί φιλοδοξία μου ήταν να γίνω συγγραφέας, λογοτέχνης. Όμως, μετά από πενήντα τρία χρόνια στα γράμματα, μετά από εξήντα βιβλία, μετά από πολλές ανατυπώσεις και δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα, τέτοια αναγνώριση δεν μου δόθηκε.

    Μα θα μου πείτε – το κοινό σε ξέρει, σε διαβάζει, σε αποδέχεται. Ναι αλλά η κοινωνική ψυχολογία λέει πως ο καθένας περιμένει την αναγνώρισή του από τους ομότεχνους, τους ειδικούς. Και αυτοί με απορρίπτουν συστηματικά.

    Οι έλληνες κριτικοί (με την εξαίρεση του Δημοσθένη Κούρτοβικ) δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με βιβλία μου. Ακόμα και οι δημοσιογράφοι δεν τα αναγγέλλουν. Σε χρονικά, απολογισμούς, ανθολογίες – απουσιάζω. Σε καμία ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας δεν αναφέρομαι. Στα βραβεία λογοτεχνίας δεν υπάρχω ούτε στους υποψήφιους.

    Εγώ βέβαια πιστεύω πως το «Ημερολόγιο του Καύσωνα», «Το Παρ’ όλα Αυτά», οι «Τολμηρές Ιστορίες», το «Βιβλίο των Γάτων», τα δοκίμια μου, οι αυτοβιογραφικοί «Δρόμοι μου» μου, τα χρονογραφήματά μου, είναι λογοτεχνία – και καλή λογοτεχνία. Ακόμα και «Η Δυστυχία του να Είσαι Έλληνας» - ένα βιβλίο που παρά την θέλησή μου με καπέλωσε – είναι λογοτεχνία και μάλιστα σάτιρα, η πιο δύσκολη μορφή του έντεχνου λόγου.

    Αλλά πια δεν ελπίζω σε αναγνώριση όσο ζω. Οι άνθρωποι που αποφασίζουν, έχουν ήδη καταλήξει σε συμπεράσματα. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν καν διαβάσει βιβλία μου – και δεν βλέπουν κανένα λόγο να το κάνουν. Έτσι, δεν υπάρχει δυνατότητα να μεταπεισθούν. Ίσως, αργότερα, νεότερες γενιές ειδικών να με «ανακαλύψουν» από την αρχή και να με αξιολογήσουν διαφορετικά. Οι νεότεροι από σας μπορεί και να το ζήσετε.

    ReplyDelete
  137. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  138. ΝΔ

    Μα η απόριψη τους ειναι η αναγνωριση σας. Και στο κατω κατω σας εχει και η εγκυκλοπαιδεια σαν εναν επιφανή Ελληνα Λογοτεχνη.

    ReplyDelete
  139. Να μιλησουμε ανοιχτα...Χρειαζεται ψυχαναλυση η σταση ΝΔ. Το ταλεντο του ειναι η διανοηση & η διαφημιση,οχι η λογοτεχνια ή η ποιηση.
    Γιατι αυτο το απωθημενο ?
    U can get no satisfaction...
    Why ?

    ReplyDelete
  140. Υ.Γ.

    και το κοινο που σας διαβαζει ειναι η καλυτερη απόδειξη. Γιατι αραγε να προσελκυετε τοσους νεους? Ο αιρετικος λόγος και η σθεναρή υποστηριξη θεσεων σας εχει στοιχισει. θα προτιμουσατε τα ευγε της Ακαδημιας?

    ReplyDelete
  141. Μια και ο οικοδεσπότης τολμησε, και τον σέβομαι λίγο περισσότερο γι' αυτό, θα ενθαρρύνω και τους άλλους σεμνούς αναφέροντας τις δικές μου φιλοδοξίες.

    Πρώτα να ξεκαθαρίσουμε μερικά βασικά. Υπάρχουν μακρόχρονες και βραχύχρονες φιλοδοξίες.
    Δεν υπάρχουν απολυτες φιλοδοξίες.
    Είναι ψευδαισθήσεις.
    Όλες είναι σχετικές γιατί δεν υπάρχει ουδείς άνθρωπος τέλειος.

    Μια προσωπικη φιλοδοξία.
    Να ελευθερωθώ απο την αμαρτία. Απεξάρτηση και απόλυτη ελευθερία απο την καταστροφική της δράση στην ψυχή.

    Μια ομαδική φιλοδοξία.
    Να βοηθήσω όσο μπορώ στην απελευθερώση του Ιντερνετ και των ΜΜΕ απ΄ολες τις μορφές λογοκρισίας.

    Akis

    Υ.Γ.
    Άνθρωπος που προσπαθεί να απομακρυνθεί απο ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες είτε έγινε ρεαλιστής ως προς αυτές είτε έχει παγιδευτεί ταλαντευόμενος σαν συνεχής εκκρεμές παίρνοντας τον πιο φαινομενικά σύντομο δρόμο.
    ----------------------------------
    Ο Ν. Νικολάου στο άρθρο του κομματικά ειδωλιογραφεί για τον ΓΑΠ και τραβάει πισώπλατες στον Ε.Β. Είναι δυνατόν να μην ξέρει ο Ε. Βενιζέλος ποιό είναι το πραγματικό του επώνυμο ή να ψεύδεται γι' αυτό;
    ===================================
    Μερικοί φίλοι επιμένουν για σεντόνια εντελώς εκτός θέματος παρά την παράκληση μας.
    Επίσης δίνεται αφορμή στον ρατσιστή σκώρο της περιοχής να κάνει αντιαισθητικές τρύπες στο κάτασπρο ύφασμα.

    Η πρώην αναφερθείσα φιλοδοξία της ελευθερίας απο λογοκρισία με εμποδίζει να επεκτείνω το θέμα.
    Μια ακόμα σύσταση απο τον γάτο ελπίζω να είναι αρκετή.
    -----------------------------------
    george, ο Πλάτωνας, Αριστοτέλης, θα σε συγχωρήσουν λόγω νεότητος.

    ReplyDelete
  142. Ο ερωτικός Δήμου "ταϊζει σκόνη" τον διανοούμενο-διαφημιστή.

    Η αναγνώριση από τους ομότεχνους είναι σημαντική όταν τους έχουμε πρώτα αναγνωρίσει εμείς. Από κάποιον που εκτιμούμε επιζητούμε αναγνώριση. Τι εκτίμηση χαίρει κάποιος ο οποίος κρίνει χωρίς να γνωρίσει πρώτα?...

    Εγώ θα κοιμόμουν ζεστά Νίκο, αν ήξερα ότι αυτά που έχω δημιουργήσει συγκινούσαν, αναστάτωναν, γαλήνευαν, κι ίσως άλλαζαν τον τρόπο που σκέφτεται, βλέπει και βιώνει τη ζωή ένας άνθρωπος. Αν σκεφτόμουν ότι ο κόσμος αλλάζει από μέσα κι εγώ ταράζω το μέσα πολλών. Αν τα έργα μου έκαναν ανθρώπους να με αγαπούν, να με σκέφτονται τρυφερά και να εύχονται για μένα τα καλύτερα.

    Καληνύχτα.

    ReplyDelete
  143. Nikos Dimou hat gesagt...

    Οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν καν διαβάσει βιβλία μου – και δεν βλέπουν κανένα λόγο να το κάνουν. Έτσι, δεν υπάρχει δυνατότητα να μεταπεισθούν. Ίσως, αργότερα, νεότερες γενιές ειδικών να με «ανακαλύψουν» από την αρχή και να με αξιολογήσουν διαφορετικά.

    Οι επαναστάσεις στις φυσικές επιστήμες και τα μαθηματικά γίνονται συνήθως έτσι: οι παλιές καραβάνες δεν αφήνονται να πεισθούν, αργά ή γρήγορα επέρχεται ο βιολογικός τους θάνατος, οι νεότεροι δεν έχουν κολλήματα, επανεξετάζουν και υιοθετούν. Εντωμεταξύ, αυτός με την επαναστατική ιδέα μπορεί να έχει πεθάνει στο ψυχιατρείο.

    ReplyDelete
  144. harrygreco said:
    "Το ταλεντο του ειναι η διανοηση & η διαφημιση,οχι η λογοτεχνια ή η ποιηση.
    Γιατι αυτο το απωθημενο ?"

    tassos georgakopoulos said:
    "Γιατι αραγε να προσελκυετε τοσους νεους? Ο αιρετικος λόγος και η σθεναρή υποστηριξη θεσεων σας εχει στοιχισει. θα προτιμουσατε τα ευγε της Ακαδημιας?"

    ---------------------------

    Κρίνοντας από τον εαυτό μου, και συμφωνώντας με τον harry & τον tasso, αυτό που σας κάνει τόσο διηθητικό κ. Δήμου, και τόσο δημοφιλή, είναι η δύναμη του λόγου σας, περισσότερο από την λογοτεχνική του αξία.

    Ο ερωτικός ή λογοτεχνικός Δήμου, τρώει την "σκόνη", (για να παραφράσω την filomila), του διανοούμενου και αιρετικού Δήμου!!!

    Η αξία δε του τελευταίου είναι τέτοια, που αποκλείει κάθε επιβράβευση του πρώτου από την "καθεστωτική αρχή", (Ακαδημία, ομότεχνοι, ειδικοί), ακόμα και αν αντικειμενικά την άξιζε!

    Οι δύο αυτού Δήμοι, πιθανότατα να βρίσκονται σε σύγκρουση, αν κρίνω από την (ανέλπιστη για μένα) επιθυμία σας, να αναγνωριστήτε από "τους ομότεχνους, τους ειδικούς."

    Και ευτυχώς για "μας", δεν αναγνωρίζεστε....

    ReplyDelete
  145. LocusPublicus said...

    ….Να σιγουρευτώ οτι τα δύο μου αγόρια δεν θα υπηρετήσουν ποτέ τον Αμερικανικό στρατό (για λόγους ιδεολογικούς που θα τους αναλύσω με την πάροδο του χρόνου)…
    -------------------------------

    ...τώρα έγινες δικός μας...


    Υ.Γ. Μεταμορφώθηκα απο «noname2» σε «Genghis»…. Εμπνευση απο τον Κινεζο του προηγούμενου post.

    Τώρα όσοι πατήσατε το κουμπί στο προηγούμενο post θά μετανιώσετε...

    ReplyDelete
  146. Παραληψη. Η εγκυκλοπαιδεια σας αναφερει και σαν εξεχοντα διαφημιστη!

    ReplyDelete
  147. ο φιλοδοξος αλεξανδρινος

    η καταξιωση του ποιητη, για τον καβαφη, ισοδυναμει με τον υψιστο στοχο, την αθανασια, τη νικη απεναντι στη φθορα του χρονου
    «Στα μάτια των τα ζωηρά περνούν οι οπτασίες του ... με την δική του έκφανσι του ωραίου συγκινούνται.».

    αυτη ομως η αναγνωριση του ποιητη συμβαινει «Πολύ σπανίως» αφου «Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι, και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν».

    οι περισσοτεροι ποιητες εχουν την τυχη αυτων που « …το έρεβος εσκέπασε βαρύ ... στην τραγικήν απάτη τους δοσμένοι, πως κάπου πέρα η Δόξα καρτερεί…».

    ο καβαφης, παρα τη χλευη και τη πολεμικη που αντιμετωπισε, πιστευε ακλονητα στη μελλοντικη του αναγνωριση: «Ο Καβάφης, κατά τη γνώμη μου, είναι ένας υπερμοντέρνος ποιητής, ένας ποιητής των μελλοντικών γενιών...στοιχεία που οι γενιές του μέλλοντος θα απολαύσουν περισσότερο» εγραφε ο ιδιος για τον εαυτο του (!)

    η κριση του δικαιωθηκε απολυτα, αφου σχεδον 70 χρονια απ’το θανατο του, εξακολουθει με αμειωτη ενταση να διαβαζεται, να μελεταται και να μεταφραζεται

    ReplyDelete
  148. Filomila said...
    Εγώ θα κοιμόμουν ζεστά Νίκο, αν ήξερα ότι αυτά που έχω δημιουργήσει συγκινούσαν, αναστάτωναν, γαλήνευαν, κι ίσως άλλαζαν τον τρόπο που σκέφτεται, βλέπει και βιώνει τη ζωή ένας άνθρωπος. Αν σκεφτόμουν ότι ο κόσμος αλλάζει από μέσα κι εγώ ταράζω το μέσα πολλών. Αν τα έργα μου έκαναν ανθρώπους να με αγαπούν, να με σκέφτονται τρυφερά και να εύχονται για μένα τα καλύτερα.

    Καληνύχτα.

    Σαβ Ιουν 09, 12:36:00 πμ
    ********

    Συμφωνώ και επαυξάνω.

    Θα ανησυχούσα αν οι mainstream κριτικοί σας είχαν στα όπα-όπα.

    Η αντικομφορμιστική σας γραφή είναι λογικό να σας θέτει εκτός.

    Το λογοτεχνικό μέρος του έργου σας απορρίπτεται λόγω των μαχητικών σας κειμένων (Argumentum ad hominem: Όταν δεν μπορείτε να αντικρούσετε τις απόψεις, χτυπήστε το άτομο που τις εκφράζει).

    Οπότε μην ανησυχείτε καθόλου αλλά να είστε υπερήφανος.

    doctor

    ReplyDelete
  149. Ισως ΝΔ αν ησασταν σε ενα αλλο πεδιο (π.χ. επιστημη) που η αξιολογηση ειναι αμεση απο την ακριβεια των αποδειξεων σου κια την λογικη συνεπεια των θεωριων σου τα πραγματα να ηταν λιγο διαφορετικα. Κια λεω λιγο γιατι κια εκει ποσοι δεν εχουν λοιδορηθει για την δουλεια τους και ποσοι δεν εχουν αντιμετωπισει την χλευβη. Όμως η δυναμη των κειμενων σας αγγιζει πολυ περισσοτερους απο αυτους που μπορει να κρινουν (θεσμικα). Αυτο ειναι για μενα η μεγαλυτερη νικη. Το ειπε και η φιλομιλα ασχετα αν διαφωνω λιγο στα περι αναγνωρισεως που εγραψε.

    ReplyDelete
  150. Έχω το θράσσος να θεωρώ (και πιστεύω πως η άποψή μου εκφράζει εξαιρετικά μεγάλη μερίδα των σχολιαστών) πως η γνώμη η δική μου, καθώς και χιλιάδων άλλων "απλών ανθρώπων", επί του συνολικού σας συγγραφικού έργου, έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από ένα μάτσο συντεχνιακά κοράκια.

    ReplyDelete
  151. doctor

    Δεν ηθελα να σε στεναχωρησω!

    ReplyDelete
  152. Ο δρόμος προς τα μυθικά ορυχεία του βασιλιά Σολομώντος είναι γεμάτος κινδύνους και παγίδες.
    Μην κοιτάξετε κατάματα την μάγισσα αν δεν γνωρίζετε τον εαυτό σας.

    Ναι, πονάει η αδιαφορία πιο πολύ απο την επίθεση και σας συμπονώ κυρ Νίκο, έχεις κάθε δικαίωμα να επιζητείς αυτή την φιλοδοξία σου, αλλά τότε δεν θα είχες την ελευθερία να αποφασίζεις για τον εαυτό σου, αλλά μια πλειοψηφία θα αποφάσιζε για σενα και θα ήσουν υποχρεωμένος να συμφωνήσεις ή να σιωπήσεις.
    Δεν είναι αυτό που πολεμήσες όλα αυτά τα χρόνια;

    Επίσης δεν θα υπήρχε αυτή η δημιουργία σου που όλοι συμμετέχουμε.
    Ένα κοινωνικό και επικοινωνιακό πείραμα σε τέτοιο μέγεθος παρουσιάζεται σπάνια.
    Είναι ιστορικό γεγονός.

    Σκεφθείτε ο Bill Gates να μην αποφάσιζε να πρωτοπορήσει αλλά να ήθελε να είναι απλώς μέλος του Harvard club!
    Υπάρχουν χιλιάδες απόφοιτοι μέλη αλλά μόνο ένας Bill Gates και μια φορά στην ζωή κάποιου έρχεται η χρυσή εποχή της τεχνολογίας.

    Τα δώρα που μας δίνει ο Θεός δεν είναι απεριόριστα, έχουν μια χρονική διάρκεια, το ίδιο και οι ευκαιρίες για μοναδικές εποχές στην ιστορία που γενούν μοναδικές φιλοδοξίες.

    Αν τώρα αυτά τα θεία δώρα βοηθούσαν περισσότερο απο ένα άτομο σε πνευματική (spiritual) άνοδο τοτε η απήχηση του έργου θα είχε περισσότερη σημασία και θα ήταν αιώνια.

    Προερχόμενα όλα αυτά απο ένα πολέμιο της λογοκρισίας σου και του αντιχριστιανικού σου μένους ελπίζω να μην αφαιρούν από την σημασία τους.

    ReplyDelete
  153. Γιατί
    κάποτε νόμισα πως τον ξεπέρασα, πως ήταν ένας στοχαστής κατάλληλος για να συντροφεύει εφηβικές αναζητήσεις (πιθανώς να με επηρέασαν στοιχεία του ύφους του που σήμερα πια λογαριάζω για πλεονεκτήματα: η επιγραμματικότητα του λόγου του, η επιδεικτική χρήση της μικρής παραγράφου ή ακόμη και η μικρή φόρμα των γραπτών του). Είχα ανάγκη από πράγματα περισσότερο σύνθετα και δυσνόητα - έτσι νόμιζα.

    Γιατί
    κάπου στα τριάντα μου ξανάπιασα τα βιβλία του Δήμου.... Γρήγορα είδα πως είχε ακόμη να μου πει – κι ακόμη σημαντικότερο, είχε να μου ξαναπεί (να μια θεμελιακή στόχευση ενός στοχαστικού γραπτού: όχι μόνο να λέει αλλά, κυρίως, να ξαναλέει)

    Γιατί
    η τοποθέτηση του εδώ και δεκαετίες στο στρατόπεδο των «ανθελλήνων» και των «φωταδιστών» τον έχουν καταστήσει στα μάτια των πολλών περισσότερο «σχολιαστή» παρά στοχαστή-συγγραφέα. Μα αν κανείς διαβάσει τα (περισσότερα από πενήντα) βιβλία του πιθανώς να νιώσει πως έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ συνολικότερο έργο από όσο φαίνεται στην αρχή, ένα έργο όπου η ελευθερία (επιμένω: η δυνατότητα) γίνεται ηθική στάση και ζωτική ανάγκη, δηλαδή εξάρτηση, δηλαδή μανία.

    Γιατί
    σε πείσμα της αστικής καταγωγής του και του νεοαστικού κοινού του που τον ήθελε να αναμασάει την «Δυστυχία του να είσαι Έλληνας», θαρρείς και είναι ένας επιθεωρησιογράφος πολυτελείας, δεν δίστασε να εναντιωθεί σε όλους τους μηχανισμούς που τζογάρουν στον φόβο (Εκκλησία, Στρατός, Έθνος, φονταμενταλισμός, εθνικισμός, ρατσισμός) και να υμνήσει κάθε τι που νιώθει πως ελευθερώνει τους ανθρώπους: το Διαδίκτυο, το αυτοκίνητο, την επιστήμη, την τεχνολογία (που ονομάζει «προσθετική»), τη σχέση του ανθρώπου με τα ζώα, την ανθρώπινη λογική, την ανθρώπινη μανία, την ανθρώπινη έκσταση, την θέληση του ανθρώπου να σταθεί στο φως το ηλίου, να μοιραστεί στο διάφανο και το πηχτό μαύρο.

    Γιατί
    στα ποιητικότερης προθετικότητας γραπτά του, στα Ποιήματά του, στις Λίστες και στο Φως των Ελλήνων, στο Βιβλίο των Γάτων και στο Ημερολόγιο του καύσωνα (ειδολογικά ακατάτακτο και για μένα ένα από τα πιο γόνιμα λογοτεχνικά κείμενα των τελευταίων δεκαετιών) ο Δήμου δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να ψαύει και να ανασύρει βιώματα εκστατικής ελευθερίας δοσμένα στη λατρεία της μικρής (δηλαδή: πεπερασμένης) ζωής και όχι αφιερωμένα στην δοξολογία μιας υπεσχημένης αιωνιότητας.....

    Γιατί, γιατί, γιατί...


    Φιλοδοξία μου να υπάρχει το έργο του διαθέσιμο για τους επόμενους.


    Όλα τα κείμενα με τα πλάγια γράμματα είναι αποσπάσματα από το κείμενο Ελευθερομανίας εγκώμιο του Θανάση Τριαρίδη

    ReplyDelete
  154. Και γω εκφράζω το σεβασμό και την εκτίμησή μου στον οικοδεσπότη. Δεν έχω διαβάσει κάτι πέρα από τη «Δυστυχία» αλλά υπόσχομαι αυτό το καλοκαίρι να διαβάσω ακόμα ένα και να κάνω κριτική.

    Όμως πέρα από το λογοτεχνικό του έργο, ο Νίκος Δήμου υπήρξε πολύτιμος για μας τους Έλληνες. Είναι η αυτοκριτική μας συνείδηση, ένας καθρέφτης που δείχνει την πραγματική μας εικόνα όσο δυσάρεστη και να είναι. Ίσως για αυτό δεν είχε την αναγνώριση που του άξιζε. Δυστυχώς ελάχιστοι θυμούνται τη ρήση του Σολωμού «εθνικό είναι το αληθές». Μήπως και ο Καζαντζάκης δεν είχε λοιδορηθεί ως ανθέλληνας όσο ήταν ζωντανός;

    Και για να ευθυμήσουμε λίγο, το παρακάτω το βρήκα τυχαία γκουγκλίζοντας «Νέα Τάξη»:

    http://www.new-world-order.org/main.html

    Δήμου Νίκος: «Επαγγελματίας (πρώην διαφημιστής) προπαγανδιστής της Νέας Τάξης. "Θαυμαστής της τεχνολογίας, των γάτων και των Εβραίων"("ΓΝΩΜΗ"). Σύμβουλος του Helsinki Watch στην Ελλάδα- που χρηματοδοτείται απο τον Σόρος- και άλλων "ανθρωπιστικών" οργανώσεων. Ιδρυτικό μέλος των Φιλελευθέρων. Εγραφε κατά καιρούς λιβελογραφήματα κατά επωνύμων (Παπαθεμελής, Σαβόπουλος κλπ) σε διάφορες εφημερίδες (Ελευθεροτυπία, Καθημερινή, τώρα Εθνος)»

    Και εις ανώτερα !

    ReplyDelete
  155. σωστό...ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης δεν συγχωρούν, ανατρέπουν. Ο καθένας με την σείρα του επισκίασε τον άλλον/ους. Αυτή η μυθοποίηση προσώπων πρέπει να σταματήσει πια

    ReplyDelete
  156. ND said "...Οι νεότεροι από σας μπορεί και να το ζήσετε."

    σίγουρα θα το ζήσουμε. Και να κάνω μία πρόβλεψη (λόγω επαγγέλματος ας πούμε), η αναγνώριση θα έρθει έξω άπο τα σύνορα της Ελλάδας.

    harry. χαρακτηρισμοί εβραιογραίκος δεν μου λένε τίποτα. Ο Κοραής "μετράει" για αυτά που είπε και έκανε.

    ReplyDelete
  157. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  158. Και σκεφτόμουνσκεφτόμουνσκεφτόμουν.....

    Και ξαναμανασκεφτόμουνσκεφτόμουν....

    Χμμμμμμμμμμμμμμμ........

    Οκ, to wrap it up:

    Να γυρίσουν μια μέρα τα παιδιά μου και να μου πουν "τελικά είσαι σπουδαία μάνα!".

    Κι αυτό γιατί είναι κάτι που δεν το έχω διδαχτεί (το να έχεις μάνα σε διδάσκει πέντε πράγματα, αλλά όταν γίνεσαι εσύ πρέπει να ανακαλύψεις τα υπόλοιπα 95, πολλά εκ των οποίων δεν είναι καν στο χέρι σου, αλλά στων παιδιών σου, που θα κάνουν τα πάντα να στα βγάλουν πρώτα από τη μύτη και μετά να στα δώσουν, μισά και άμα...)

    Δεν υπάρχει προπόνηση γι'αυτό (κι αν νομίζουμε ότι το να το παίζουμε γονείς στο έτερον ήμισυ ή στο σκύλο μας πχ είναι καλή προπόνηση, ε, είναι σα να παίζουμε τη θεία Λένα στο Rocky Horror Show, λάθος ρόλος).

    Δεν υπάρχει ούτε μισός δάσκαλος, μια και είναι τόσο υποκειμενικό το θέμα, που πέραν των πολύ βασικών (να το στείλεις σχολείο, να μην το δένεις με αλυσίδα στο καλοριφέρ και να μην το βάλεις στο φούρνο με πατάτες) δεν υπάρχει ΜΙΑ σωστή λύση για το παραμικρό...

    Και είναι κάτι που το κάνεις ταυτόχρονα με όλα σου τα υπόλοιπα, να ζεις, να γερνάς, να φοβάσαι, να χαίρεσαι, να δουλεύεις, να προσπαθείς, να λυγίζεις, να τεμπελιάζεις, να σκίζεσαι, να ελπίζεις.... δλδ ο χρόνος σου μετράει από τη σύλληψη, και τελειώνει πρακτικά όταν ένας φύγει πρώτος από τη σχέση γονιός-παιδί (εννοώ από τη ζωή, όχι να φεύγει Αγγλία για Μάστερ ας πούμε...). Μεγαλώνεις, ωριμάζεις, στριμαδεύεις, ο ρόλος εκεί...

    Δεν έχει 8ωρα, προαγωγές, μπόνους, παρά μια συνεχή υπερωρία, χωρίς διακοπές και η αμοιβή ειναι φευγαλέα, μέχρι να τα μάθεις να σε φιλάνε χωρίς να σε σαλιώνουν και να σε γλείφουν στη μούρη, ήρθαν από το Τμήμα με το λουρί "Ορίστε, δικό σας είναι"...

    Και σαντιγύ τύψεις (κακούργα μάνα, πάλι δεν ήσουν εκεί!") κι ανησυχίες ("1μισυ το βράδυ -Μα πού είναι?!")

    Δεν υπάρχουν σαφείς στόχοι, ή μάλλον υπάρχουν, σαν τα βάρη που προσθέτουν στη μπάρα, 180 μοίρες οι δικοί μου από τους δικούς τους. Δεν υπάρχουν σύμμαχοι (ο καθένας είναι αυτοδίδακτος κι ενίοτε αλμπάνης γονιός, αν το παρακάνει στον αυτοσχεδιασμό). Δεν υπάρχουν πρότυπα. Ποιός, η Μαρία Τερέζα? (θα τη βάραγα). Ο Πάπας? (δεν είναι μάνα). Η Παναγία? (παραείναι επαγγελματίας).

    Οπότε τι σου μένει?

    Me, myself and I, με ωκεανό μπροστά, και κάθε μέρα σουρπρίζ, σήμερα κολυμπάμε σε ήρεμα νερά, αύριο με τον Τιτανικό σε πιο ανταριασμένα, μεθαύριο με τη σχεδία μες τον πανικοτυφώνα, παραμεθαύριο με καρυδότσουφλο στις Μπαχάμες διάλειμμα, μετά ρολλαριστό κύμα με σανίδα τις πατούσες σου, μετά σε φτύνουν κατάμουτρα, σε κράζουν, ε τις πήρε και τις σήκωσε, θα γίνει... κρουαζιέρα με τον Π**τανικό.......

    Σκατά. I'm a goner!

    Γι'αυτό λεω, ότι αν καταφέρω να έχω τις κόρες που θα με κάνουν περήφανη ως μάνα (το οποίο είναι ηλίθιο εξ ορισμού, μια που ό,τι και να γίνουν, είμαι περήφανη -κι ευγνώμων- και μόνο που υπάρχουν), να γυρίζουν να με παραδέχονται, μάλλον θα πεθάνω από ευτυχία...

    Αν το πουν και σε καμμιά φίλη τους, ε, τότε θα ξαναπεθάνω από περηφάνεια...

    Κι αν με ρωτάνε έτσι και κάνουν παιδιά (πώς θα γεννάνε τότε? "Μαμά, από δω ο δοκιμαστικός σωλήνας, τι έχουμε να φάμε?") για συμβουλές, φιλοδοξία completed, fulfilled, sealed, sent and delivered...

    Να παω κάπου που δεν ξέρω, σε δρόμο που δεν τον ξέρω, για να βρω κάτι που δεν ξέρω... ε.... αυτό!


    (οκ, να γίνω Στεφανόπουλος στη θέση του Στεφανόπουλου, άμα τη αποχωρήσει μου μετά απο 8ετία να θεωρούμαι η πιο επιτυχημένη έκδοση Προέδρου Δημοκρατίας....)


    (μπα! Κουρτίνα δύο, Μάνα!)

    Κάληνυχταμέραααα!

    ΥΓ1- Χρόνια πολλά Σταύρο!!! Εχω μια αρμαθειά κλειδιά, αφού μαζεύεις κλειδιά, για πόρσε δεν....

    ΥΓ2- Οσοι σου είπαν "δεν" Νίκο μου, να ειναι ευγνώμονες που δεν έγινες κριτικός. Διότι τότε θα σού'λεγα γω!!!! Δε θά'μενε τίποτε όρθιο! :ΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

    ReplyDelete
  159. George said...
    "σωστό...ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης δεν συγχωρούν, ανατρέπουν. Ο καθένας με την σείρα του επισκίασε τον άλλον/ους. Αυτή η μυθοποίηση προσώπων πρέπει να σταματήσει πια".

    Κατ' αρχάς αγαπητέ George ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης δεν μπορούν να σηκωθούν απο τον τάφο και να σε ανατρέψουν παρά μόνο να σε συγχωρέσουν. Αυτό ταιριάζει καλύτερα και στον εκχριστιανισμό τους.

    Η τελευταία σου πρόταση είναι κότσι. Εφάρμοσε την!

    ReplyDelete
  160. Στη σημερινή εποχή είναι σκοταδιστικό απολίθωμα να απορρίπτεις κάθε προηγούμενη προσπάθεια για παραγωγή σκέψης χάριν μιας δήθεν προοδευτικότητας.

    Το παλαιό ή το αρχαίο δεν το μυθοποιούν παρά μόνο αυτοί που το μάχονται. Οχι αυτοί που το αντιμετωπίζουν ψύχραιμα και κριτικά.

    Αλλά κι αυτοί το μάχονται γιατι προφανώς έτσι μπορεί να αποκτήσουν ταυτότητα.

    Για αυτό ας τελειώσουμε με τους αρχαίους αλλά ας τελειώσουμε και με τους δήθεν προοδευτικούς.

    ReplyDelete
  161. Ευτυχώς ο Δήμου δεν έχει καμία εξουσία και έτσι αυτά που κατά καιρούς αραδιάζει τα λέει εκ του ασφαλούς από τον άμβωνα ενός καφενείου. Και ξανά ευτυχώς, αυτοί που αποφάσιζαν και αποφάσισαν σκέφτηκαν διαφορετικά. Διαφορετικά σκεφτείτε να ήμασταν σήμερα ένα γιουνανιστάν στην απέραντη οσμανλικ ιμπεροτορου και ο Δήμου να μας αράδιαζε συνεχώς τις παπαριές του για το ένδοξο παρελθόν ως ένας αναχρονιστικός Ρήγας. Όχι ότι και τώρα δεν το κάνει, μόνο που τώρα περιορίζετε στα φωτομπλογκ του με στης περιηγήσεις του στα χαλάσματα και τα ερείπια.

    ReplyDelete
  162. Απομυθοποίηση. Κάποτε κάποιος είπε, αν δεν απατούμε ο Ράσσελ, ότι όλοι η μετέπειτα φιλοσοφία είναι απλώς υποσημειώσεις στα του Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Απορρίπτοντας τους τελευταίους τι μένει?

    ReplyDelete
  163. Φιλοδοξίες? Να πετύχει το project που εργάζομαι πυρετωδώς. Θα με γράψει η ιστορία λολ (ξέχωρα τα πλούτη)

    ReplyDelete
  164. cyberdust νομίζω ότι ήταν ο Alfred North Whitehead που είπε ότι όλη η μετέπειτα φιλοσοφία είναι απλώς υποσημειώσεις στον Πλάτωνα.

    ReplyDelete
  165. filodoxia/-ies:

    na allaxw estw kai katati, ton kosmo.

    na allaxw ton eauto mou, allazontas tous allous. na allaxw tous allous, allazontas ton eauto mou.

    ReplyDelete
  166. Καλημέρα (καθυστερημένα).

    Συγγνώμη που με την εξομολόγηση μου παρέσυρα τους σχολιατσές να ασχοληθούν με μένα εκτός θέματος.

    Ευχαριστώ πάντως όλους και ιδιαίτερα την Φιλομήλα για το γλυκό σχόλιό της.

    ReplyDelete
  167. Ελπιζω μια μερα να μην ειμαι πλεον φιλοδοξος . Θα ειναι η μερα που οι επιθυμιες μου θα συναντησουν τις δυνατοτητες μου. Το κακο ειναι οτι αντι να πλησιαζουν ολο και απομακρυνονται .
    Ειναι αραγε ο Βουδισμος μια καλη μεθοδος κατα της φιλοδοξιας ?

    ReplyDelete
  168. Σχετικά με το σχόλιο του ΝΔ στις Σαβ Ιουν 09, 12:02:00 πμ - περί της αναγνώρισής του από τους "ομοίους" του.

    Κύριε Δήμου, νομίζω ήταν φανερό το τι σας ενοχλεί σε όλους όσοι μιλάμε μαζί σας.

    Νομίζω επίσης όμως ότι, τοποθετείτε μια ομάδα ανθρώπων (και τι ανθρώπων - Ελλήνων διανοουμένων!) σε μια θέση που δεν της αρμόζει.

    Μεγαλύτερη αξία έχει το γεγονός ότι κάποιος πιάνει το βιβλίο σας στα χέρια του και βιώνει την αφήγησή σας. Ότι κάποιοι - πολλοί - περιμένουν την επόμενη αφήγησή σας και μετά την επόμενη.
    Ίσως δεν καταλαβαίνετε την αξία των δημιουργημάτων σας σε σχέση με τον αναγνώστη. Τον έφηβο - όπως αναφέρει ο Andy - ή τον κάπως ...σιτεμένο - όπως εγώ: δηλαδή την αξία τη δική σας.

    Ε, τι να κάνουμε? Να αλλάξουμε επάγγελμα και να γίνουμε διανοούμενοι (απεχθάνομαι τον όρο) για να σας αναγνωρίσουμε και ως τέτοιοι?

    Φοβάμαι πως διατηρείτε μια σύγχυση μέσα σας: γνωρίζετε ποιά είναι τα χαρακτηριστικά της Ελληνικής ...διανόησης - αλλά θέλετε να είναι κι άλλα. Μα, αυτό που σας έκανε ό,τι σας έκανε, είναι που διαφοροποιηθήκατε από το κοπάδι: πως να σας δεχθεί τώρα μέσα του. Κι εν πάσει περιπτώσει, γιατί σώνει και καλά με κάποιο κοπάδι? Ούτε κι αυτό νομίζω ότι το θέλετε.

    Ο γέρων της Αλεξάνδρειας λοιπόν? Σπουδαίο το έργο του. Αλλά καταθλιπτικός ο ίδιος ως φαίνεται.
    Ο ΝΔ όμως, μόνο με κατάθλιψη δεν συνάδει - τραγουδάει τη ζωή και την ελευθερία, και την ελευθερία να ζεις.
    Ας λείπει τέτοια τύχη, σαν εκείνη του γέροντα.

    Φιλικά,

    Heinz

    ReplyDelete
  169. Heinz et al
    Παρόλο που δεν θέλω να συζητήσουμε για μένα - πρέπει να κάνω μία διευκρίνηση.

    Οι επαΐοντες του χώρου μου δεν μου φέρονται έτσι επειδή τους ενοχλεί το έργο και οι ιδέες μου.

    Διότι απλούστατα δεν τα γνωρίζουν. Γι αυτούς δεν υπάρχω.

    Δύο παραδείγματα:
    Για τα διάφορα βραβεία (κρατικά και μη) στην κατηγορία δοκίμιο-μελέτη 2006 υπήρχε λίστα υποψηφίων με δεκάδες βιβλία. Από όλες απουσίαζαν οι "Ασκήσεις Ελευθερίας". Σαν να μην είχαν κυκλοφορήσει. (Αυτό επανλαμβάνεται για δεκαετίες).

    Όταν η Ελλάδα ήταν τιμώμενη χώρα στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, το Ελληνικό Κέντρο Βιβλίου κάλεσε 130 συγγραφείς. (Οι μισοί δεν ήξεραν ξένη γλώσσα). Μερικοί από αυτούς είχαν εκδώσει μόνο μία ποιητική συλλογή. Μαντέψτε ποιος δεν εκλήθη.

    ReplyDelete
  170. Χαίρομαι που "ανάγκασα" τον ΝΔ να γράψει εκ βαθέων το μεγαλύτερο σχόλιο το τελευταίο εξάμηνο που παρακαλουθώ το blog

    Και τον andy να αποδεικνύει ότι δικαιούται επαξίως τον τίτλο του επίσημου βιογράφου του οικοδεσπότη.

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

    ReplyDelete
  171. Αν ξεκινήσω έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο(τυμπανοκρουσίες, χειροκροτήματα, επιφωνήματα θαυμασμού κτλ, κτλ!) λέτε να μου κάτσει και μένα καμιά Εύα;!!

    Η λέξη "φιλοδοξία" μου θυίζει πάντα το ρητό "Μην χρησιμοποιείς κανόνι για να σκοτώσεις μια μύγα"!
    (Ας μου εξηγησει κάποιος, παρεμπιπτόντως, πως διάολο το αποδίδουν στον Κομφούκιο, μόνο καταπέλτες υπήρχαν τότε!)

    Νομίζω πως η φιλοδοξία δεν είναι παρά μια μορφή ακατάσχετης επιθυμίας να γίνουμε αυτό που πιστέψαμε πως θα έπρεπε να είμαστε κάποια στιγμή της ζωής μας που οι συνθήκες υπήρξαν, ή μας φάνηκαν, ανυπέρβλητες.
    Αυτό δε που την κρατά "ζωντανή" πιστεύω πως είναι ο φόβος και η εμμονή πως ίσως βρεθούμε ξανά στην ίδια θέση.

    Αυτός ίσως είναι και ο λόγος που ο εγκέφαλός μας δεν μας επιτρέπει να τις απαξιώσουμε μέσω της σκέψης και έτσι απαιτεί πράξεις που θα μεταβάλλουν το περιβάλλον γύρω μας.

    Δείτε τις φιλοδοξίες σαν ένα κουτί που ανοίγει μόνο απ' έξω, ενώ εμείς είμαστε -"πακετωμένοι"- μέσα του. Η μόνη μας λύση είναι να δημιουργήσουμε έξω από αυτό έναν "συνδυασμό" γεγονότων, ένα "κλειδί" που θα μας απελευθερώσει.

    Σίγουρα είναι η φιλοδοξία που μας έχει χαρίσει τόσο επιτεύγματα καθώς είναι αυτή που πυροδοτεί την δημιουργικότητά μας, βάζοντάς την σε δρόμους μεγαλύτερους από αυτούς των βασικών μας αναγκών. Το ερώτημα είναι πόσο απέχει από την φαντασίωση...

    ReplyDelete
  172. Η μοναδικη φιλοδοξια που ειχα απο μικρος,λογω κυριως του γεγονοτος οτι εχω μεγαλωσει με αρχαιολατρεις γονεις, ηταν και ειναι η υστεροφημια μου.Ευχομαι να πραγματοποιηθει η μετα θανατον αναγνωριση της προσφορας μου στον επαγγελματικο μου χωρο,στα πολιτικα και κοινωνικα δρωμενα,στις διαπροσωπικες μου σχεσεις,αν και εξ ορισμου δεν θα ειμαι εν ζωη να το χαρω..which is nice!
    καλημερα!

    ReplyDelete
  173. ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ-ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
    ΤΟΥ Κ. ΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΥ
    ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΜΟΤΕΧΝΟΥΣ ΤΟΥ


    Άντε, να πώ και τη δική μου σκέψη για το θέμα, άν και αρχικά θεώρησα πως το καλύτερο ήτανε να σωπάσω..

    Λοιπόν, εγώ… έχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική πολιτεία, στους θεσμούς της, και στους διανοούμενούς της!

    Όταν αρνείται να αναγνωρίσει κάποιον, έχει κάποιους λόγους. Δέν τους ξέρω, υποπτεύομαι ότι ίσως και να ΜΗΝ είναι «τεχνικοί λόγοι» μόνο.. Άν και, αυτό που γράφω ίσως να είναι ΠΡΟΣΒΟΛΗ για τους ανθρώπους αυτούς. Ας με συγχωρήσουν, ως αφελή..

    Εσείς, ΝΔ, φαντάζομαι πως ξέρετε. Σ’ αυτή την περίπτωση, είναι στο δικό σας χέρι να κερδίσετε την αναγνώριση που ως τώρα σας αρνούνται.

    Άν σας αρέσει στο σχόλιο της φιλομήλας, αυτό που λέει πως εσείς πρώτα «δέν εκτιμάτε» τους ανθρώπους αυτούς, τότε υπάρχει ένα εμφανές πρόβλημα! «Θέλω να μ’ αγαπήσει αυτή που εγώ δέν αγαπάω», μου ακούγεται παράξενα..

    Αλλά ξέρω, συγνώμη, δέν είναι τόσο απλοϊκό ένα τέτοιο σοβαρό ζήτημα!

    Ίσως έχει και πλευρές που δέν είναι προφανείς, καθόλου, και πρέπει κανείς να τις αναζητήσει με βαθειά σκέψη.

    Σας θυμίζω την «παραίτηση» του La Bruyere. Περιμένοντας «μετά θάνατον!» την αναγνώρισή σας, μου φαίνεστε σάν να έχετε παραιτηθεί απο την προσπάθεια για την κατάκτησή της ΤΩΡΑ.

    Σας αναγνωρίζω το ελαφρυντικό της δύσκολης εποχής που περνάει η χώρα μας, που ίσως σας πείθει πως η αναγνώρισή σας ΣΗΜΕΡΑ δέν είναι δυνατό να γίνει. Αλλα είστε άνθρωπος που όλοι εδώ νιώθουμε πως μπορείτε να αρθείτε πάνω απο την εκάστοτε συγκυρία.

    Η φιλοδοξία σας, εμένα με τον στραβό μου χαρακτήρα, με συγκινεί!
    Βάζω στη θέση σας τον εαυτό μου, και λέω εγώ τί θα έκανα; ΘΑ ΕΠΕΜΕΝΑ. Ξανά, και ξανά!

    Λένε, στην Εκκλησία, ότι ένας χτυπούσε την πόρτα του παράδεισου κι’ όταν ρωτούσαν απο μέσα «..ποιός είναι;» απαντούσε «Εγώ, κύριε!» και η πόρτα δέν άνοιγε. Ώσπου απάντησε «ΕΣΥ κύριε!», και η πόρτα άνοιξε..

    Εγώ θα σας το προτείνω διαφορετικά: χτυπήστε τους, και ΜΗΝ τους πείτε «ΕΣΥ, κύριε!». Πέστε τους «ΕΓΩ!», και... θ’ ανοίξουν!

    Αλλα πρέπει πρώτα να χτυπήσετε ξανά την πόρτα...

    ----

    Υ.Γ. ..και συγνώμη για το θράσος μου, να σας κάνω και προτάσεις για τέτοιο θέμα!

    ReplyDelete
  174. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  175. Κάτι δεν πάει καλά στην εξομολόγηση σας Ν.Δ.
    Αν δεν σας ξέρουν αυτοί ! πώς γίνετε και σας ξέρω εγώ που :
    δεν γνωρίζω παρά ελάχιστους Έλληνες συγγραφείς ,στα δάχτυλα του ενός χεριού.
    δεν έχω διαβάσει παρά ελάχιστα βιβλία, ούτε και τα δικά σας(κάκιστος μαθητής)
    δεν διαβάζω ,παρά μόνο σπάνια , περιοδικά και εφημερίδες
    δεν ήξερα την ύπαρξη των μπλοκ, και το ιντερνετ παρά μόνο ακουστά!
    (μέχρι πριν από δύο μήνες, για την ενασχόληση με τα δύο τελευταία, το κρίμα στο λαιμό σας ,αποκλειστικά!!!)
    δεν, δεν, δεν ……….
    Και φυσικά καμία ξένη γλώσσα.

    Είναι δυνατόν να μη σας ξέρουν αυτοί;;;;;;;;
    Κάτι δεν πάει καλά ή μήπως πάλι όχι!

    ReplyDelete
  176. Αγαπητέ Γάτε έτσι όπως το θέτετε μοιάζει να αποζητάτε δικαιοσύνη, όχι δόξα.

    Εφόσον με τις επιλογές σας θέσατε εαυτόν έξω από το χορό (και τα πανυγήρια!) γιατί ζητάτε χειροκρότημα από αυτούς τους ανθρώπους;
    Νομίζω πως το μόνο καλό που μπορεί κανείς ν' ακούσει από τέτοιους ανθρώπους, είναι: "Ωραία συμφωνείτε μαζί μας!"

    Δέχομαι πως δεν μπορούμε ούτε να θέλουμε αυτό που ήδη έχουμε, ούτε να σταματήσουμε να θέλουμε, αλλά νομίζω πως θα πρέπει να ξαναδιαβάσετε τα σχόλια ορισμένων πριν τα προσπεράσετε ως "γλυκά" ή "καθησυχαστικά".

    Σας διαβεβαιώ πως αν πιστεύατε πως έχετε πιάσει τον μονόκερο, αμφιβάλλω αν θα είσασταν ο ίδιος και είμαι σίγουρος πως δεν θα ήμουν εδώ να ψάχνομαι μέσα στο γενικό "ψάξιμο".

    Εγώ θα τους ήμουν ευγνώμων, διότι αν βρίσκεστε ακόμα σε δημιουργικό δρόμο, σε αυτούς το χρωστάτε εν μέρει.

    ReplyDelete
  177. Το τελευταίο σχόλιο που γράφω περί εμού (για να μην είμαι αγενής - πρέπει να απαντήσω).

    kato patissia
    60 φορές έκρουσα την θύρα (εξήντα βιβλία) και ουδείς αντέδρασε...

    αυτό που μου άρεσε στο σχόλιο της Φιλομήλας ήταν η σχέση ερωτικών και μη βιβλίων. Δεν είναι αλήθεια πως δεν εκτιμώ όλους αυτούς που με αγνοούν.

    glam
    προφανώς με ξέρουν - αλλά το ερώτημα είναι, ως τι; Όχι ως συγγραφέα ή λογοτέχνη. Μάλλον ως ένα πολυπράγμονα τύπο που έγραψε κάποτε ένα μπεστ σέλλερ ανακατεύεται με τεχνολογίες, αυτοκίνητα, πολιτική και άλλα αντιπνευματικά πράγματα.

    reactor 69
    ΣΩΣΤΑ! Δικαιοσύνη ζητώ και όχι δόξα. Έντιμες και ουσιαστικές κρίσεις για το έργο μου (ακόμα και αρνητικές).

    ReplyDelete
  178. φιλοδοξω την ελευθερια απο σωματικα, κοινωνικα και ψυχολογικορμονικα δεσμα, με βαθυτερο σκοπο την καθαρή (ελευθερη) απο οποιεςδηποτε αγκυλώσεις καλλιτεχνική εκφραση

    φιλοδοξω οτι η αξια της θα εγκειται στο δικο μου συστημα εικαστικων αξιων, εφοσον πρωτα ανακαλυψω ποιες ειναι αυτες ή εφοσον απελευθερωσω αυτες που εχω τωρα απο οποιεσδηποτε διανουμενιστικες και ιδεολογικες επιρροες (εα ν αυτο ειναι ποτε δυνατο δηλαδη)

    υπαρχει κανεις εδω που φιλοδοξει να δει το γιο του γιατρο?:):P

    ReplyDelete
  179. Θεωρώ πως υπήρξατε αρκετά δημιουργικός στη ζωή σας ακριβώς επειδή δεν μπήκατε στη λογική να χαϊδέψετε αυτιά, κάτι που φυσικά σας άφησε, και ενίοτε σας κράτησε, έξω από το ελληνικό λογοτεχνικό "χρηματιστήριο".

    Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, δεν μπορώ να πω πως αδικηθήκατε κατάφωρα. Το αντίθετο μάλιστα. Σας καταλαβαίνω αλλά νομίζω πως οι αποδέκτες του έργου σας προτιμούν που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Γι' αυτό σας λέω μην τους προσπερνάτε τόσο εύκολα.

    ReplyDelete
  180. @ Nikos Dimou

    Καταλαβαίνω απόλυτα αυτό που προσπαθείτε να εκφράσετε. Πιστεύω κι εγώ ότι όλοι έχουμε ανάγκη, πρώτ' απ' όλα, να μας αναγνωρίζει το "συνάφι" μας, όποιο κι αν είναι αυτό.

    Όταν έχουμε την αναγνώριση αυτή, νιώθουμε όμορφα. Σε αντίθετη περίπτωση, η αίσθηση του "αποσυνάγωγου" μπορεί να είναι έως και βασανιστική. Ειδικά στην περίπτωση που είμαστε σίγουροι ότι έχουμε πέσει θύμα μεγάλης αδικίας.

    Βέβαια, η σκέψη ότι κάποια μέρα η αδικία αυτή θα αρθεί και η αλήθεια θα λάμψει προσφέρει ίσως κάποια ανακούφιση. Μέχρις εκεί όμως.

    ReplyDelete
  181. Ο Ευρυπίδης σοφά έγραψε:
    "Ουδε σ'αρεσκει το παρον, το δ'απον φιλτερον ηγει".
    Μερικές φορές το απόν είναι πραγματικά πιο πολύτιμο απο το παρόν αλλά αν δεν γνωρίζουμε να αξιολογούμε σωστά την σημερινή ζωή μας σίγουρα δεν θα μπορέσουμε να αξιολογήσουμε αυτό που μας λείπει.
    "Επι ξυρου ισταται ακμης"
    Αποφάσεις, ζεις παίρνοντας δύσκολες αποφάσεις.

    Πάντα είναι δύσκολο να δρούμε έξω απο το οικείο περιβάλλον μας, φυσικό, κοινωνικό για να δρέψουμε κάτι πολύτιμο.
    "Το μέλι είναι γλυκό μα η μέλισσα κεντά" λέει ο λαός μας, η γενναία ανταμοιβή έχει επίπονη προσπάθεια.

    Όταν η προσπάθεια αυτή δεν αναγνωρίζεται σωστά αναρωτιόμαστε τι φταίει, αλλά δεν αντιμετωπίζουμε πάντα τις αιτίες με την ίδια γενναιότητα που αποφασίσαμε να τολμήσουμε την αρχή του έργου μας.
    Αν χρειαζόμασταν την αναγνώριση απο τους άλλους και είναι ο πιο σημαντικός λόγος της ύπαρξης του έργου μας τότε η γνώμη των άλλων "αξιοτίμων" είναι πιο σημαντική απο τον πυρετό της δημιουργίας.

    Υπομονή όνου τότε μαζί με συντεχνιακή Μακιαβέλικη διπλωματία και μαεστρία γιατί...
    "Και κεραμευς κεραμει κοτεει και τεκτονι τεκτων". Ησίοδος.

    Μόνο μ'αυτό τον τρόπο, αξίζετε δεν αξίζετε, θα σας βραβεύσουν οι top κεραμιδάρες.

    Φιλοδοξίες, φιλοδοξίες, με τον καιρό της ζωής μας ερινύες.

    ReplyDelete
  182. Φιλοδοξώ να επιβιώσω...

    -της επιβολής της τάξης και ασφάλειας
    -της ομοιομορφίας και ομοιογένειας
    -της σοφιστείας των πολιτικών
    -της αοριστίας των διανοούμενων
    -της φθοράς της καθημερινότητας
    -της απανθρωπιάς των ανθρώπων

    ...απλά να επιβιώσω.

    ReplyDelete
  183. Απ' ό,τι βλέπω οι πρόγονοι τα κατάφεραν καλύτερα (εκδοτική επιτυχία στην Αμερική και μάλιστα πολύ μεγάλη!!!)
    Σ΄έφαγε η ψαρωκώσταινα...

    Από το σημερινό άρθρο του Δ. Κoύρτοβικ στα ΝΕΑ.

    Ένα άλλο βιβλίο θα ικανοποιήσει ιδιαίτερα όσους αρέσκονται να πιστεύουν πως παντού υπάρχει ένας ΄Ελληνας, ενώ σε άλλους, περισσότερους, θα αρκούσε το ότι είναι ένα συναρπαστικό αφήγημα.

    Πρόκειται για το ταξιδιωτικό ημερολόγιο του Γ. Μ.Καλβοκορέσση, ενός από τους αξιωματικούς του πλοίαρχου Τσαρλς Ουίλκς στην πρώτη εξερευνητική αποστολή των Ηνωμένων Πολιτειών έξω από το έδαφος της χώρας, το 1838- 1842.

    Ο Ουίλκς και οι άνδρες του όργωσαν τον Ειρηνικό ωκεανό, χαρτογράφησαν την ημιανεξερεύνητη τότε δυτική ακτή της Βόρειας Αμερικής και ήταν οι πρώτοι που αναγνώρισαν ότι η Ανταρκτική είναι ήπειρος.

    Οι περιπέτειες της αποστολής και τα άφθονα γεωλογικά, ζωολογικά, βοτανολογικά, ανθρωπολογικά ευρήματά της περιγράφονται πολύ γλαφυρά από τον νεαρότατο, τότε, υποπλοίαρχο Γ. Μ. Καλβοκορέσση στο ημερολόγιό του.

    Αλλά ποιος ήταν αυτός ο Γ. Μ. Καλβοκορέσσης και πώς βρέθηκε στην Αμερική, πολύ πριν από την εποχή της μαζικής μετανάστευσης στον Νέο Κόσμο;

    Η ζωή του δεν ήταν λιγότερο περιπετειώδης από το ταξίδι της αποστολής Ουίλκς.

    Ο Χιώτης Γεώργιος Μουζάλας Καλβοκορέσσης (μακρινός πρόγονος του Νίκου Δήμου από την πλευρά της μητέρας) ήταν έξι χρονών στη σφαγή του 1822.

    Αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και σύρθηκε στα σκλαβοπάζαρα. Ο πατέρας του, που είχε γλιτώσει επειδή έλειπε για δουλειές στη Σμύρνη, κατάφερε με κόπο να τον εξαγοράσει και τον μπάρκαρε σ΄ ένα μπρίκι για τη Βαλτιμόρη.

    ΄Ενας απόστρατος Αμερικανός πλοίαρχος ανέλαβε την κηδεμονία του παιδιού και το προώθησε για καριέρα στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, όπου ο νεαρός ΄Ελληνας είχε ταχύτατη ανέλιξη.

    Η συμμετοχή του στην αποστολή Ουίλκς ήταν ένα, ασφαλώς το σημαντικότερο, από τα πολλά ταξίδια που επρόκειτο να κάνει στις θάλασσες του κόσμου. Παρόλο που και άλλα μέλη της αποστολής κράτησαν ημερολόγιο, το δικό του ήταν το μόνο που γνώρισε εκδοτική επιτυχία στην Αμερική, και μάλιστα πολύ μεγάλη.

    Στα τέλη της περασμένης χρονιάς κυκλοφόρησε επιτέλους και στα ελληνικά, από την Αlpha Τrust (που κάνει αξιόλογη δουλειά στην έκδοση βιβλίων με δυσεύρετες σήμερα ιστορικές μαρτυρίες), μεταφρασμένο από τη Σοφία Οικονόμου, σε μια πολύ φροντισμένη δίτομη έκδοση. Σας συνιστώ να την αναζητήσετε, έστω και αν δεν υπάρχει σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

    ReplyDelete
  184. φιλοδοξίες έχουν όλοι οι άνθρωποι,άλλοι μικρές κι άλλοι μεγάλες.
    Φιλοδοξία του νηστικού είναι να εξασφαλίσει το ψωμι,του Γιώργου να μας κυβερνήσε,του Ανδρουλάκη και της Δαμανάκη να γίνουν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ!
    Δικιά μου φιλοδοξία είναι να ζήσω τόσο,ώστε να δω παγκόσμια την επικράτηση του ΕΜΕΙΣ έναντι του ΕΓΩ.
    Καλά εντάξει,ζητάω την αθανασία μάλλον...

    ReplyDelete
  185. andy
    έχω γράψει τον πρόλογο του βιβλίου από τον οποίο πήρε τα στοχεία ο Κούρτοβικ - χωρίς να το αναφέρει...

    ReplyDelete
  186. Για τη φιλοδοξία, λοιπόν…

    Σε τέτοιες ερωτήσεις, θυμάμαι τον Jonathan: Βρετανός - δικηγόρος. Τον γνώρισα πριν από αρκετά χρόνια, ήταν ήδη «star» σε μια δύσκολη και πολύ ανταγωνιστική αγορά.

    Είχε τα ελάχιστα προαπαιτούμενα: Εξαιρετικό αναλυτικό μυαλό, άριστες σπουδές, καλή ανατροφή και μεγάλη εργατικότητα. Δεν φτάνουν όμως αυτά για να γίνεις «star». Τι παραπάνω είχε; Mια ήπια ωραία φωνή: Τον πρωτοάκουσα στο τηλέφωνο, τον φαντάστηκα νέο (δεν ήταν πιά) και ωραίο (δεν υπήρξε ποτέ ωραίος). Από κοντά, αργούσες να ξανακούσεις τη φωνή του μετά τις συστάσεις (άκουγε, σκεφτόταν, προετοιμαζόταν). Ουσιαστική ευγένεια και χιούμορ (άρα υπομονή, και απέναντι στην ανοησία). Ακεραιότητα (μερικά πράγματα απλώς δεν γίνονται). Απόσταση (από την ένταση και την αδιέξοδη διαφωνία). Και μεγάλη εμπειρία.

    ‘Εβγαλε χρήματα; Σ’ αυτό που έκανε, η διάκριση και τα χρήματα είναι μονόδρομος - αλλιώς θα ήταν εκτός, «περίπου εκεί» δεν γινόταν ούτε γίνεται. Εκτίμηση; Μεγάλη, από ομότεχνους και μη που δούλεψαν μαζί του.

    Η δική του στάση; Η σεμνότητα του ανθρώπου που ξέρει ότι, αν το αφήσεις, σε αφήνει.

    Ωραία, θα πείτε. Να κάποιος που πραγματοποίησε τη φιλοδοξία του. Κι όμως όχι. Πριν από λίγα χρόνια, κάλεσε νεαρό συνάδελφο να φάνε μαζί, ακολούθησε ποτό (δηλαδή, ποτά…). Στο τρίτο ποτό, περί φιλοδοξιών η συζήτηση, είπε στον συνάδελφο (που άλλα περίμενε ν’ ακούσει): «Α, εγώ τενόρος ήθελα να γίνω, αλλά βάρυνε καλώς ή κακώς η οικογενειακή παράδοση και η τάξη μου, έτσι προέκυψαν τα νομικά».

    Ο Jonathan αποσύρθηκε πριν από λίγα χρόνια. Ταξίδεψε για ν’ αποχαιρετήσει μερικούς ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε. Είχα την τιμή ν’ ακούσω τον απολογισμό του. «Καθόλου δεν θα βαρεθώ, έχω την οικογένειά μου και τους φίλους μου, θέλω να ταξιδέψω και λίγο (αλλά όχι για δουλειά πια), θα έχω επιτέλους και αρκετό χρόνο ν’ ασχοληθώ περισσότερο μ’ αυτά που μου αρέσουν, αρκεί να είμαι υγιής».

    ‘Ηρθε η συζήτηση και στην κόρη του. Με τι ακριβώς ασχολείται: - ρώτησε συνάδελφος που δεν ήξερε λεπτομέρειες. «Ηistory and philosophy of art, and she loves it», χαμογέλασε και πρόσθεσε πονηρά «Νο, Ι am not jealous».

    Υ.Γ. Για τη φιλοδοξία που συνίσταται στο: Αν κάνεις κάτι, κάνε το καλά, χωρίς εκπτώσεις. Για τους «δρόμους», και του ΝΔ και άλλων…

    ReplyDelete
  187. Θαυμάζω απεριόριστα τους ανθρώπους με φιλοδοξίες που τις επιτυγχάνουν, αλλά και αυτούς που δεν έχουν και επομένως είναι ευτυχισμένοι..
    Από την άλλη, λυπάμαι απεριόριστα αυτους που θέλουν αλλά δεν μπορούν, δεν έχουν τη δύναμη ή και τις ικανότητες να τις πραγματοποιήσουν.Απλά βασανίζονται και ζούνε δυστυχισμένοι.Και όσο ύπαρχουν κάποιες ευκαιρίες ακόμα, το ψιλοπαλεύουνε και ζούνε με τη ψευδαίσθηση οτι αύριο θα τα καταφέρουν.'Οταν θα εχουνε εξανεμιστει και αυτές όμως..

    'Οσο για το Σαρκοζύ, δεν ξέρω αν είναι καλός η κακός για τη χώρα του, ούτε και συμφωνώ με πολλά από όσα είπε. Σίγουρα μου προκαλεί θαυμασμό, σίγουρα εντυπωσιατηκα όταν τον άκουσα και σίγουρα τον θεωρω ικανότατο (για καλό η κακό δεν ξέρω;))

    ReplyDelete
  188. Μιά φιλοδοξία μου:
    Πεθαίνοντας, θα ήθελα να μήν αφήσω πίσω μου πάνω από 20-30 ευρώ. Γιατί όσο πιό πολλά χρήματα μείνουν, τόσο πιό πολλές ώρες θα έχω δουλέψει τζάμπα.
    Ελπίζω να τα καταφέρω.

    ReplyDelete
  189. Το θέμα είναι πως όταν αυτό το οποίο φιλοδοξείς να πετύχεις εξαρτάται απο άλλους οι οποίοι δεν το συμμερίζονται, τι κάνεις τότε; Δεν ξέρω ποιός φταίει μπορεί να φταίει ο στόχος, μπορεί να μην εμπναίει αυτός που φέρει και επέμπει τον στόχο, το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Βλέπεις να αγωνίζεσαι μέρα-νύχτα γι αυτό αλλά μονίμως είναι οι πελάτες σου, οι συνεργάτες σου, οι προμηθευτές, το δημόσιο, οι επενδυτές, η "αγορά", η κοινωνία, οι άλλοι άνθρωποι δηλαδή που κοιτάνε σε άλλη κατεύθυνση, που έχουν άλλη κουλτούρα, άλλες επιδιώξεις ίσως και άλλες διαφορετικές φιλοδοξίες! Τι κάνεις τότε;;

    Με απλά λόγια όταν η επίτευξη της φιλοδοξίας σου εξαρτάται απο άλλους ανθρώπους, που αλλού να ελπίζεις παρά μόνο στην ΤΥΧΗ!!;;

    Γι αυτό η δική μου επιθυμία είναι να είχα την οικονομική ανεξαρτησία ώστε να ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ αυτό που ΜΠΟΡΩ χωρίς ΚΑΜΙΑ εξάρτηση απο άλλους ανθρώπους. Μόνο το γράψιμο μπορεί να σου δώσει αυτήν την δυνατότητα έκφρασης.

    Γι αυτό ζηλεύω τον ΝΔ αφόρητα, που είχε την δυνατότητα να δημιουργήσει ελεύθερα! Εξήντα βιβλία!!! Μακάρι να καταφέρω να γράψω έστω και ΕΞΙ, αλλά ελεύθερα, χωρίς εξαρτήσεις απο πωλήσεις, χωρίς σκοπιμότητες δημοσιότητας, χωρίς καμία βλέψη αποδοχής, μακριά απο την επικαιρότητα, ένα θέμα για μένα και για τους άλλους, απλά και μόνο να μπορέσω να το δημιουργήσω, να δω ΕΝΑ ΘΕΜΑ ολοκληρωμένο, εκεί να έχει πάρει ζωή σε Ηλεκτρονικά bits ή σε Χαρτί και να πω μέσα μου, μάλιστα ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ, ΑΨΟΓΟ, ΑΡΤΙΟ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ, δεν έχω να του προσθέσω κάτι περισσότερο.

    Καταλαβαίνετε το δράμα μου;

    ReplyDelete
  190. ΝΔ, έχετε απόλυτο δίκιο που αισθάνεστε έτσι. Ό,τι κι αν σας πει οποιοσδήποτε εδώ, δε θα σας ικανοποιήσει. Την αγάπη του κοινού σας την έχετε, το ξέρετε -μα δεν φτάνει πάντα.

    Με προλάβατε. Κι εγώ, πέρα ασφαλώς από την υγεία των αγαπημένων μου ανθρώπων (πράγμα που είναι επιθυμία, ευχή αλλά όχι φιλοδοξία, αφού δεν εξαρτάται από μένα), ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΕΠΑΙΝΟ ΤΩΝ ΣΟΦΙΣΤΩΝ. Πάντα αυτό ήθελα. Θέλω να με αναγνωρίζουν αυτοί που ΞΕΡΟΥΝ, μόνο τότε ο έπαινος θα έχει αξία. Οι υπόλοιποι, κι ας είναι προβεβλημένοι, δε μ' ενδιαφέρουν.

    Υ.Γ. Διαβάζω για τη ζωή και το έργο του Καζαντζάκη. Τον απεχθάνομαι, δε μπορώ όμως να μην αναγνωρίσω ότι ο άνθρωπος θυσίασε τον εαυτό του για τη φιλοδοξία. Αλήθεια, πέρα από τον έπαινο του δήμου, έλαβε και των σοφιστών; Στ' αλήθεια..;

    ReplyDelete
  191. mirage
    μην ξεχνάτε πως για να αποκτήσω την ελευθερία να γράψω ό,τι θέλω χρειάστηκε να νοικιάζω πρώτα επί 20 χρόνια το μυαλό μου (το λένε και εκπόρνευση)...

    virginia
    όχι ο Καζαντζάκης δεν κέρδισε ποτέ τον πλήρη έπαινο των σοφιστών - κι ακόμα και σήμερα τον αντιμετωπίζουν με αμηχανία...

    ReplyDelete
  192. Κε Ν. Δήμου,
    Νοικιάζατε το μυαλό σας με πολύ καλό τίμημα, γεγονός αξιοζήλευτο και οπωσδήποτε αξιοπρεπές. Η διαφορά σας είναι, η αντίληψη & η συνείδηση που διαθέτετε χαρακτηριστικά που κρίνοντας απο τον εαυτό μου γίνονται επώδυνα μερικές φορές.
    Να είστε καλά για να σας διαβαζουμε..

    ReplyDelete
  193. athanasia
    ο γνωστός σας ήθελε να γίνει τενόρος αλλά δεν έγινε. Εγώ ήθελα να γίνω συγγραφέας και έγινα - αλλά...

    ReplyDelete
  194. -Τα βιβλία σας τα βάζουν κάπου στο λίμπο -έτσι δεν έλεγε ο Ντάντε τον ενδιάμεσο χώρο για τα αβάπτιστα παιδιά; ούτε παράδεισος ούτε κόλαση, ούτε πουργατόριο.

    -Δε συμφωνώ, θεωρώ ότι ανήκουν σε ένα είδος μεικτό, αλλά νόμιμο, όπως θα έλεγε και ο διονύσιος. Και σίγουρα πιο αξιόλογο από πολλά βραβευμένα, αυτό το ξέρετε, το να σας το λέμε καταντάει κολακεία.

    -Έχει πλάκα να βλέπεις, επ' ευκαιρία του έτους Καζαντζάκη, τους ειδικούς να κοπιάζουν να πουν κάτι καλό για το έργο του που να είναι τεκμηριωμένο, να ξεφεύγει από τις γνωστές ψυχαναλυτικές-σεξιστικές-βιογραφικές -κρητολατρικές αηδίες. Σε ένα άλλο ποστ, ελπίζω να μας πείτε κι εσείς τη γνώμη σας.

    -Ο Καζαντζάκης ίσως να είναι το πρότυπο του αποτυχημένου ανθρώπου, όχι για το κοινό του αλλά για τον εαυτό του. Κοπίασε για την πολιτική, το Νόμπελ, για ακαδημίες μπλα-μπλα-μπλα, κατόρθωσε τελικά τη δόξα και τα λεφτά, αλλά όλα τελικώς κρίνονται με μέτρο τη ΔΙΚΗ σου φιλοδοξία-στόχο: ήθελε να γίνει Πνευματικός Ηγέτης, Προφήτης, Μέγας Φιλόσοφος που θα άλλαζε τον κόσμο. Κι έγινε γραφιάς. Δεν του έφτανε.

    ReplyDelete
  195. Το "πρόβλημα" στην δική μου περίπτωση είναι πως το ενοίκιο είναι πολύ χαμηλό, ιδιαίτερα τα τελευταία 7 χρόνια του ιεραποστολικού (sic) μου έργου, το οποίο δεν "πουλάει". Οπότε δεν βλέπω πως θα κερδίσω σύντομα την Δημιουργική μου Ελευθερία και τα χρόνια παιρνούν ...

    Οπότε λέτε να δοκιμάσω το πείραμα με τα 1.000.000 € ? Προσωπικά δεν πιστεύω να βρεθούν ούτε 10 άνθρωποι που να θυσιάζαν 1€ για να μου χαρίσουν την Ελευθερία μου! Γιατί να το κάνουν;;

    ReplyDelete
  196. Virginia said

    ........αλλά όλα τελικώς κρίνονται με μέτρο τη ΔΙΚΗ σου φιλοδοξία-στόχο.......

    Διάνα!!!

    ReplyDelete
  197. virginia
    Ο Καζαντζάκης (στο θέμα φιλοδοξίες: επιτυχία-αποτυχία) μου θυμίζει τον Βολταίρο. Έγιναν και οι δύο διάσημοι και επέζησαν από τα πάρεργα τους που δεν εκτιμούσαν. Οι τραγωδίες και τα έπη του Β. δεν διαβάζονται όπως και τα θεατρικά και η Οδύσσεια του Κ. (μόνο στην μετάφραση του Friar).
    Αλλά τα παραμύθια και η δημοσιογραφία του Β. όπως και τα μυθιστορήματα του Κ. είναι "όλα τα λεφτά".

    ReplyDelete
  198. αγαπητέ mirage, με όλο το θάρρος,

    -δοκιμάστε άλλη ιεραποστολή, άλλο τόπο, άλλους πιστούς. Αν έχετε κι άλλους να θρέψετε, τότε πάσο, τα πράγματα είναι δύσκολα για πειράματα.
    (Ή μήπως όχι; Μπορεί να πετύχουν.)

    -Το να κατηγορούμε το περιβάλλον είναι εν μέρει σωστό. Σίγουρα πάντως είναι εύκολο. Και τα εύκολα δε φαίνεται να σας ταιριάζουν.

    -Μήπως θα βοηθούσε να σπάγατε το στόχο σε κομμάτια; One step at a time. Θα σας συνθλίψει.

    -Είναι απίστευτο το τι μπορεί να κάνει το ανθρώπινο πείσμα -όχι η θέληση. Το πείσμα. Συμφωνείτε, ΝΔ;

    ReplyDelete
  199. Άσχετο, εντελώς: Ρολάν Γκαρός και ξερό ψωμί. Ναδάλ ή Φέντερερ; Ο πρώτος ταύρος, χαρισματικός κι επικίνδυνος. Ο δεύτερος προγραμματισμένος, ελεγχόμενος, εστιασμένος. Και για να το συνδέσω με το θέμα μας: ο Ναδάλ είναι μόλις 21 και πάει για το 3ο Ρολάν. Τι φιλοδοξία!

    ReplyDelete
  200. @ND,

    Υπάρχει το στερεότυπο του επιτυχημένου επαγγελματία, που αποκλείεται να έχει κάτι ενδιαφέρον να πει, διότι "προφανώς" θα τα έχει ξεπουλήσει όλα, και αρχές και συναισθήματα και ενδιαφέροντα.

    Υπάρχει και το στερεότυπο του αναχωρητή, αυτός πιά "προφανώς" απλώς δεν άξιζε και δεν μπορούσε, γιαυτό "ανεχώρησε", οπότε αυτομάτως η οπτική του καθίσταται "περιθωριακή".

    Σε ό,τι με αφορά, οι πιό ενδιαφέροντες άνθρωποι που έχω συναντήσει ως τώρα και δεν είναι ακόμη στην αρχή της ζωής τους, είναι άνθρωποι που ανήκουν στη μια ή στην άλλη από αυτές τις κατηγορίες, αλλά δεν υπακούουν στο αντίστοιχο στερεότυπο. "Λένε" κι ενδιαφέροντα πράγματα, σε ό,τι με αφορά.

    Υ.Γ. Ο Jonathan δεν έγινε τενόρος, αλλά ξέρει (και καταλαβαίνει) τόσα για τέχνη, όσα πολύ λίγοι άνθρωποι.

    Ξέρω ότι δουλεύει πάνω σ' αυτό (τώρα έχει χρόνο), ίδωμεν.
    Μπορεί και να τ' ακούσει κι αυτός, αν και ζει σ' άλλη χώρα.

    ReplyDelete