Friday, June 23, 2006

Καταλήψεις

Εγώ, δηλαδή, που θα ξαπλώσω;



Όχι – δεν πρόκειται για τις καταλήψεις των ΑΕΙ (που πια δεν καταλαβαίνω ακριβώς γιατί γίνονται) αλλά για την κατάληψη της ζωής μου από αυτά τα χαριτωμένα ζώα χωρίς τα οποία δεν μπορώ να ζήσω...

...αλλά και με τα οποία, δυσκολεύομαι.

Πάρτε παράδειγμα την φωτογραφία. Λείπει μόνο το Γκνάκι (το οποίο ήταν εκεί αλλά έφυγε μόλις είδε την φωτογραφική μηχανή – «δεν έχω πάει κομμωτήριο σήμερα»). Οι άλλοι τέσσερις είχαν καταλάβει το κρεβάτι (εξ αριστερών προς τα δεξιά: Σατανάκι, Αλ, Τάκι και Ντον). Το ύφος του Ντον είναι σαφώς εχθρικό και το Τάκι κοιτάζει με απορία: «Τι θέλει αυτός τώρα εδώ;»

«Αυτός» ήθελε να ξαπλώσει και να δει το ματς (βλέπετε το τηλεχειριστήριο στο μέσο της εικόνας). Αμ δε! Το είδε καθιστός στο καθιστικό.

Αυτή η κατάληψη του κρεβατιού είναι συνηθέστατη. Κι αν πάς να τους σηκώσεις, βάζουν τα νύχια και παίρνουν μαζί όλα τα σκεπάσματα.

Το άλλο πρόβλημα είναι η ζήλια (ζηλιαρόγατοι). Δυστυχώς στην αγκαλιά μου χωράει μόνον ένας. Οι άλλοι στήνονται γύρω και περιμένουν με παραπονεμένα μάτια. Όσο κι αν δίνω σε όλους την ευκαιρία, πάντα με κάνουν να νιώθω ενοχές.

Σε μισή ώρα θα φύγω για τα Κιούρκα. Εκεί με υποδέχεται κάθε μέρα μία χορωδία πεινασμένων γάτων. Την ώρα που παρκάρω στο γκαράζ, οι φωνές τους ακούγονται ως το Καπανδρίτι.

Πρέπει να μοιράσω το φαγητό ακριβοδίκαια σε πολλά πιάτα και να επιβλέπω. Πολλοί τρώνε πιο γρήγορα, τελειώνουν και εκτοπίζουν τους άλλους. Ένας, αδηφάγος, αν δεν υπάρχει moderation, είναι άξιος να φάει το φαγητό όλων.

Όποτε μπορούμε, πιάνουμε μία γατούλα, από τις αδέσποτες και την στειρώνουμε. (Αν δεν το κάναμε αυτό, με τους πιο μέτριους υπολογισμούς, θα είχαμε τώρα 200 γάτες...).

Βλέπετε η φύση μεριμνά μόνο για την διαιώνιση. Όταν αντιμετωπίζω σκηνές γατοπορνό (σαν την φωτογραφία που παραθέτω) βλέπω μπροστά μου τέσσερα-τέσσερα τα νιαουρίζοντα αποτελέσματα.

Ο Gerald Durrell, ζωολόγος, αδελφός του σημαντικού συγγραφέα Lawrence Durrell, έχει γράψει ένα χαριτωμένο βιβλίο με τίτλο «My Family and Other Animals» (μόνιμο μπεστ σέλλερ στα Penguin).

Εγώ θα άλλαζα τον τίτλο του δικού μου αντίστοιχου σε: My Family ARE the other animals. Ναι, αυτή είναι η οικογένειά μου (και της συντρόφου μου). Είμαστε πολύτεκνοι και πολύπαθοι.

Αλλά δεν θα μπορούσα να ζήσω σε ένα σπίτι χωρίς γάτα. Θα μου φαινόταν άδειο και νεκρό.

«Οποίος έχει γάτες στο σπίτι του, δεν χρειάζεται γλυπτά» έγραψε κάποιος. Όμως δεν είναι μόνο η ομορφιά και η κομψότητά τους – είναι η παρέα τους.

Κι ας μου κάνουν κατάληψη στο κρεβάτι και στη ζωή!

109 comments:

  1. Κάτι πιο ανάλαφρο αυτή τη φορά... να μην γκρινιάζει και ο Λευτέρης ότι είμαστε όλο ρομαντισμό και θλίψη.

    Αύριο έχει σειρά η Παράγραφος!

    ReplyDelete
  2. Χρειάζεται στρατηγικό σχέδιο για την επανακατάληψη του κρεββατιού: πρώτα κάθεστε σε ένα σημείο που υπάρχει κενό και σιγά σιγα προχωράτε προς το κέντρο, σπρώχνοντας τα αιλουροειδή (φαίνονται και βαριά). Είτε θα τσαντιστούν και θα κατέβουν, είτε θα βολευτούν λίγο πιο πέρα

    Για το θέμα της στείρωσης προβλέπω διαμαρτυρίες απο όσους κόπτονται για τα δικαιώματα των ζωντανών στην στη μητρότητα, την ερωτική ικανοποίηση, στην τέχνη, τα ταξίδια κλπ. (με το γνωστό επιχείρημα ότι είναι ενάντια στη φύση) αγνοώντας ταυτόχρονα το βασανισμό, τη λιμοκτονία και το θάνατο τόσων αδεσπότων που θεωρούνται "φυσικά" και άρα αποδεκτά

    ReplyDelete
  3. Μρρρρρρνιάουρρρρρ...

    Δηλώνω κατά της στείρωσης. Δεν είναι ακρωτηριασμός;

    ReplyDelete
  4. Καλά! Η φωτογραφία γατοπορνό έγραψε.

    Η γάτα με απορία να κοιτάει τον φακό, σε στυλ γυναίκας που όταν κάνει σεξ σκέφτεται άλλα και άλλα (προσέξτε την ουρά που έχει βάλει με τρόπο στην άκρη για να αφήσει ελέυθερο το πεδίο στον γάτο από πάνω!) και ο γάτος απορροφημένος παντελώς να μην χαμπαριάζει τίποτα στυλ άντρα που θέλει να ξαλαφρώσει και δεν τον νοιάζει τι σκέφτεται το ταίρι εκείνη την στιγμή!!

    ReplyDelete
  5. @broccoli
    Είμαι και εγώ ενάντια στην στείρωση των ζώων. Τουλάχιστον λέω όχι στην στείρωση προτού γεννήσουν 1-2 φορές ή προτού κάνουν και αυτά τα σεξ τους όπως είναι καθορισμένο από την φύση τους. Για μετά το συζητάμε. Αλλά δεν μπορώ να κάνω «ανάπηρο» ένα ζώο τουλάχιστον όχι πριν «ζήσει».

    Όμως ρωτάω: Γιατί πρέπει να προωθούμε την στείρωση των ζώων και όχι την ΑΓΑΠΗ για τα ζώα? Η περίθαλψη και η φροντίδα θα έπρεπε να είναι μέρος την ζωής όλων των ανθρώπων και όχι μόνο μιας (μικρής) μερίδας.
    Θα είχε λυθεί το μισό πρόβλημα με την μία. Για το άλλο μισό θα φρόντιζε η φύση. Ναι. Και ο θάνατος είναι μέρος της ζωής.

    ReplyDelete
  6. Αντιγράφω από παλαιότερο post στο nokosdimou.

    "Η εικόνα μακρινή μέσα μου. Παιδιά παίζουν με γατάκια. Το τέλος πάντα ίδιο. Θάνατος! Οι γάτες πάντα ανεξάρτητες θα 'λεγες ότι τον επιδιώκουν. Όσο μεγαλώναμε οι γάτες απομακρύνονταν.Κάποια στιγμή ήρθε ο "Μύρων".Με ακολουθεί παντού. Άλλαξα ζωή κι αυτός πάντα μαζί μου. Λέω πως πάντα ζούσα με σκύλους και τον Γάτο."

    Δε μπορώ να πω είναι ιδιαίτερα διακριτικός.Αλλά είναι μόνο ένας.

    ReplyDelete
  7. Κιουρκόγατα μόλις ακούν το αμάξι του Δήμου:

    "ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, pizza is here!"

    ΛΟΛ!

    Delivery boy το πρωί, συγγραφεύς το βράδυ, moderator όλη μέρα...

    Κά'να πουρμπουάρ της προκοπής τουλάχιστον?
    :-)

    ΚΑΛΗΜΕΕΕΕΡΑ!

    ReplyDelete
  8. Όσοι είναι κατά της στείρωσης να βγάλουν ένα κομπιουτεράκι και να υπολογίσουν:

    Μία γάτα γεννάει 16 γατάκια το χρόνο - από αυτά τα 8 (Μ.Ο) θηλυκά που σε ένα χρόνο θα αρχίσουν να γεννάνε. (8Χ8=64Χ8=512Χ8=4096) Σε πέντε χρόνια από την μία γάτα θα έχουμε 8000 απογόνους....

    Σε όλες τις χώρες του κόσμου, ακόμα και στην γατομανή Αγγλία μόνο με στείρωση αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των αδέσποτων.

    Όλα τα άλλα που γράφετε είναι ταύτιση: το ζώο, όταν δεν έχει ορμόνες δεν νιώθει την ανάγκη του σεξ. Και ο μέσος όρος ζωής ενός στειρωμένου γάτου είναι 16 χρόνια και ενός αστείρωτου 4...

    ReplyDelete
  9. Διαβάστε σήμερα στην "Ελευθεροτυπία" ένα αφιέρωμα στα blogs και σε μας!

    ReplyDelete
  10. Όμως ρωτάω: Γιατί πρέπει να προωθούμε την στείρωση των ζώων και όχι την ΑΓΑΠΗ για τα ζώα? Η περίθαλψη και η φροντίδα θα έπρεπε να είναι μέρος την ζωής όλων των ανθρώπων και όχι μόνο μιας (μικρής) μερίδας.

    Αυτό είναι τόσο ουτοπικό/θεωρητικό όσο η παγκόσμια ειρήνη or something..
    Εξάλλου η στείρωση είναι έκφραση αγάπης αφού λειτουργεί προστατευτικά (και δε λέω να στειρώνονται όλα τα ζώα ανεξαιρέτως, αλλά σε περιπτώσεις αδεσπότων ή όπως του ΝΔ επιβάλλεται)

    Η αντίληψη ότι χωρίς επιθυμία ζευγάρωματος τα ζώα μένουν "ανάπηρα" είναι αφελής αφού το ζευγάρωμα είναι κάτι τελείως ενστικτώδες γι'αυτά. Δεν υφίσταται η (ανθρώπινη) έννοια της ερωτικής ικανοποίησης που τη στερούνται (ελπίζω να γράψει κάτι ο ισ σε αυτό το post)

    ReplyDelete
  11. 8000 απόγονοι σε 5 χρόνια από μια γάτα. Ακαδημαϊκή ερώτηση: Κανονικά, η φύση δεν προκαλεί τέτοιον υπερπληθυσμό σε κανένα ζώο που δεν μπορεί να θρέψει, ή που δεν κινδυνεύει από υψηλότατη θνησιμότητα. (Και δεν θα έλεγα ότι οι γάτες, σε κανονικούς αριθμούς, ανήκουν σε μια από τις δύο κατηγορίες.) Ο υπερπληθυσμός των γατών οφείλεται… πού;

    ReplyDelete
  12. nikos dimou:
    Και ο μέσος όρος ζωής ενός στειρωμένου γάτου είναι 16 χρόνια και ενός αστείρωτου 4...

    Αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους; Υπάρχουν μελέτες για στειρωμένες γυναίκες και στειρωμένους/ευνουχισμένους άνδρες;

    ReplyDelete
  13. Καλημερα Νίκο..για τα πιστά
    μεχρι βλακείας
    ζωντανά...εχετε γραψει τίποτα;;
    τα αντιπαθειτε;;...
    Δεν σας εμπνέουν;;..

    :-}

    ReplyDelete
  14. Λίγα για τη στείρωση.
    Συμφωνώ με το Νίκο Δήμου και στη επιχειρηματολογία για τη στείρωση προσθέτω ότι θα πρέπει πλέον τα ζώα που συντροφεύουν τους ανθρώπους στις πόλεις να αντιμετωπίζονται αναγκαία με άλλο τρόπο.Θα άξιζε να τον βρεί κανείς. Ο αστείρωτος γάτος συχνά αυτοκτονεί από μπαλκόνια ή γίνεται αβίωτος σαν σύντροφος. Η αναλλακτική του είναι ο βίος στο δρόμο και ο διαμελισμός του από αυτοκίνητο ή φόλα. Εξάλλου και ο αστείρωτος σκύλος συχνά παύει να ενδιαφέρεται για το ζευγάρωμα αφού ως αγέλη του θεωρεί πλέον τους ανθρώπους. Αποτελεί ένα μεγάλο θέμα για συζήτηση αυτό της συνύπαρξης ανθρώπων και ζώων στις μέρες μας. Η πόλη έχει αλλάξει. Κάθε τετράγωνο έχει ένα petshop. Οι άνθρωποι ζουν όλο και περισσότερο μόνοι με ζώα ή σε ομάδες με ζώα. Το σεξ των ζώων είναι ένα θέμα. Το σεξ των ανθρώπων είναι και αυτό ένα άλλο. Πάντως, στους δρόμους οι περισσότεροι σκύλοι συνοδεύουν παλληκάρια και προχθές στην τράπεζα ένας κούκλος γύρω στα 27 όταν είδε το σκύλο μου που όλοι τον λατρεύουν και τον περιμένουν εκεί (πρώτος ο διευθυντής!!!) έβγαλε το κινητό και να οι φωτογραφίες δύο σκύλων....Νομίζω ότι ο κόσμος αλλάζει. Ομολογεί πλέον δυνατά την ανάγκη του για τρυφερότητα. Κυρίως οι άντρες. Τους βλέπω τα σάββατα στη λαϊκή να κυλιούνται στο κράσπεδο με το Wolf. Ολη η στοργή της νεοελληνικής κοινωνίας ξεπηδάει με ένταση. Ολη της η μοναξιά αποζητάει ένα χάδι. Και οι άνδρες, ιδιαίτερα, εκφράζουν τρυφερότητα με έμφαση και χωρίς προσχήματα: στα ζώα.Για τη στείρωση μιλούσα.Τών ζώων?

    ReplyDelete
  15. @Nikos Dimou
    Αυτός ο υπολογισμός που κάνετε πιθανόν είναι σωστός όταν υποθέσουμε ότι τα ζώα αυτά ουτε αρρωσταίνουν, αν αρρωσταίνουν παντού υπάρχουν άνθρωποι που τα περιθάλπτουν, δεν πνίγουν τα νεογέννητα οι αρσενικοί γάτοι και ένα σωρό άλλες προυποθέσεις που δεν υφίστανται πολύ απλά.
    Εγώ προσωπικά, και ως αντιστάθμισμα σε όλους αυτούς που όχι μόνο δεν τα φροντίζουν (κάποιοι μάλιστα τα θανατώνουν επιπλέον) θέλω να ζουν και να γεννάνε. Και ας επιβιωσουν όσα είναι δυνατά και έξυπνα. Τα προστατευω και τα φροντίζω όσο μπορώ και όσο ανέχονται (γιατί οι γάτες είναι και ανεξάρτητες).

    Απο κεί και πέρα η παροιμία που λέει "ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη" ταιριάζει απόλυτα. Και μία στείρωση (2-3 πόσες τέλος πάντων να αντέξω οικονομικά όλη μου την ζωή;) δεν φέρνει την άνοιξη επίσης.

    ReplyDelete
  16. Μρρρρ, πρώτα βιασμός της ανθρώπινης επικοινωνίας, τώρα και της γατίσιας.

    Πραγματικά μιλάμε για ακρωτηριασμό όχι μόνο του ζώου αλλά και της φύσης γενικότερα.

    Νιάουρ...

    ReplyDelete
  17. Yannis H said:
    Κανονικά, η φύση δεν προκαλεί τέτοιον υπερπληθυσμό σε κανένα ζώο που δεν μπορεί να θρέψει, ή που δεν κινδυνεύει από υψηλότατη θνησιμότητα... Ο υπερπληθυσμός των γατών οφείλεται… πού;

    Είσαι σίγουρος ότι το ίδιο δεν συμβαίνει και με τους ανθρώπους; Υπάρχει άλλη λύση από τον έλεγχο των γεννήσεων που ήδη εφαρμόζεται αιώνες από και για τους ανθρώπους;

    Καλή ερώτηση πάντως για τους υποστηριχτές της "σοφίας της φύσης". "Σοφία της φύσης" απλά δεν υπάρχει...

    ReplyDelete
  18. Πολύ καλοκαιρινό κείμενο, που μου θυμίζει μια δική μου μιρκή ιστορία.

    Ο πατέρας μου λατρεύει τα ζώα, ενώ η μητέρα μου προτιμά να... κρατά τις αποστάσεις της. Όταν αρρώστησε το αγαπημένο του γατάκι (το Ψιψίνι - υποκορηστικά Σισίνι), το έφερε από το χωριό (3 χλμ έξω από την πόλη που μένουν) στο διαμέρισμα για... θεραπεία.

    Η μητέρα μου το δέχθηκε μετά από μεγάλη επιμονή του και το περιόρισε στην κουζίνα. Εκεί, το Ψιψίνι (που χωρούσε και χωρά ακόμα στη χούφτα μας) άφησε την υπογραφή των νυχιών του, ούρισε και έκανε εμετό σε κάθε δυνατή επιφάνεια.

    Έγινε καλά και επέστρεψε στο χωριό με τα υπόλοιπα (ο αριθμός των οικόσιτων γάτων μόνο κυμαίνεται μεταξύ τεσσάρων και δέκα). Η μυρωδιά των καταλοίπων του όμως έκανε μέρες να φύγει από το διαμέρισμα, ανεξάρτητα από τις ποσότητες χλωρίνης και καθαριστικών.

    Δεν ξέρω πως ή γιατί, ίσως φταίει η μαγική ιδιότητα των γάτων, αλλά μετά από όλα τα προηγούμενα και χωρίς κανέναν άλλο λόγο, το Ψιψίνι ήταν το μόνο ζώο που η μητέρα μου άφησε να γουργουρίσει δίπλα στα πόδια της και το οποίο τάιζε στο στόμα. Είναι το μόνο για το οποίο έκλαψε όταν έφυγε.

    ReplyDelete
  19. Εργοτελίνα said...
    "Καλημερα Νίκο..για τα πιστά
    μεχρι βλακείας
    ζωντανά...εχετε γραψει τίποτα;;"

    Aν εννοείτε τους σκύλους, σας πληροφορώ ότι όλες οι έρευνες δείχνουν πως οι γάτες είναι πιο πιστές, δένονται περισσότερο με τον άνθρωπο και πεθαίνουν συχνότερα από μαρασμό αν χάσουν τον άνθρωπό τους...

    Άσχετα από αυτό αγαπώ και τους σκύλους... είχα κάποτε και έναν...

    ReplyDelete
  20. Upside: Ο άνθρωπος είναι έξω από τη φύση, της πάει κι ενάντια χάρη στην τεχνολογία - τα ζώα όχι.

    ReplyDelete
  21. upside down said...
    nikos dimou:
    Και ο μέσος όρος ζωής ενός στειρωμένου γάτου είναι 16 χρόνια και ενός αστείρωτου 4...
    Αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους;

    Δεν ξέρω - δεν έχω στοιχεία αν οι ευνούχοι και οι castrati είχαν μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης...

    : ))

    ReplyDelete
  22. γατίνα
    νιώθεις να σε βιάζουν εδώ;

    κι όμως υπάρχει απόλυτη ελευθερία - εκτός από τις βρισιές και τις χυδαιότητες.

    ReplyDelete
  23. Nikos Dimou said:

    upside down said...
    Και ο μέσος όρος ζωής ενός στειρωμένου γάτου είναι 16 χρόνια και ενός αστείρωτου 4...
    Αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους;

    nikos dimou said:
    Δεν ξέρω - δεν έχω στοιχεία αν οι ευνούχοι και οι castrati είχαν μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης...

    : ))

    Τότε το αναβάλλω...

    ReplyDelete
  24. debby said...
    Και μία στείρωση (2-3 πόσες τέλος πάντων να αντέξω οικονομικά όλη μου την ζωή;) δεν φέρνει την άνοιξη επίσης.


    Έχω κάνει πάνω από 50 (σε αδέσποτες) και καμία 20αριά στις δικές μου.

    ReplyDelete
  25. Yannis H said:
    Upside: Ο άνθρωπος είναι έξω από τη φύση, της πάει κι ενάντια χάρη στην τεχνολογία - τα ζώα όχι.

    Ναι ο άνθρωπος είναι ένα από τα λίγα όντα που αμύνονται τόσο ενεργά στη φύση. Δεν είναι κακό αυτό.

    Η "φύση" δεν είναι τίποτε θεϊκό, σοφό, μονοσήμαντο κτλ.

    Έχω μπουχτίσει από την πεποίθηση πολλών "προσαρμοσμένων" ότι πέρα από τη φύση δεν μπορεί να προκόψει τίποτα.

    ReplyDelete
  26. broccoli said...
    Η αντίληψη ότι χωρίς επιθυμία ζευγάρωματος τα ζώα μένουν "ανάπηρα" είναι αφελής αφού το ζευγάρωμα είναι κάτι τελείως ενστικτώδες γι'αυτά.

    Και αφού είναι ενστικτώδες για αυτά δεν πειράζει να τους το αφαιρέσουμε? Η δική μας (ανθρώπινη) επιθυμία για σεξ τι είναι? Συνειδητή? Αν ευνουχιστούμε όλοι μπορεί να μην φαίνεται τόσο ουτοπική η παγκόσμια ειρήνη. Για να πω το άλλο. Εσύ δεν είσαι ουτοπιστής που πιστευεις ότι με την στείρωση θα λύσεις το πρόβλημα των βασανισμών, της λιμοκτονίας και των θανάτων των ζώων?

    Απλά διαφωνούμε. Τη δύναμη που έχει ο άνθρωπος την χρησιμοποιεί λάθος και ερμηνεύει πολλά πράγματα έτσι όπως τον εξυπηρετεί. Εγώ λέω δεν είμαι γάτα για να ξέρω πως είναι. Τόσο απλά.

    Yannis H said...
    Ο υπερπληθυσμός των γατών οφείλεται… πού;
    Όπου μπορεί να οφείλεται κατά περιόδους και κατά περιοχές και ο υπερπληθυσμός των ακρίδων.

    Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι ιδιαίτερο. Η φύση προνόησε να γεννιούνται πολλά γιατί απλά είναι ευαίσθητα και πεθαίνουν πολλά ως είδος. Τίποτα παραπάνω και τίποτα παρακάτω.

    ReplyDelete
  27. κ.Δήμου
    Οταν ανέφερα το πόσες στειρώσεις μπορεί να κάνει κανείς δεν αναφέρθηκα προσωπικά. Δηλαδή εγώ έχω κάνει γύρω στις 15 αλλά για να ανταπεξέλθω κανονικά με τόσα αδέσποτα που βρίσκουν άσυλο σπίτι μου θα έπρεπε να κάνω 20 το λιγότερο τον χρόνο. Δεν βγαίνω και να θέλω.


    Ακόμα και αν συμφωνήσω με το θέμα της στείρωσης δεν έχει νόημα αν όλοι οι άνθρωποι δεν βλέπουν με αγάπη τα ζώα έτσι ώστε να μοιραστεί το κόστος.

    ReplyDelete
  28. Όλες οι γάτες της ζωής μου (με μια ατυχή εξαίρεση) ήταν στειρωμένες.
    Καμιά τους δεν έδειχνε δυστυχισμένη, καμία δεν άλλαξε χαρακτήρα ή έγινε νωθρή ή επιθετική μετά την επέμβαση.
    Δεν νομίζω ότι μπορούμε να δίνουμε στα ζώα ανθρώπινα συναισθήματα.
    Είναι το ένστικτο που τα οδηγεί στην σεξουαλική πράξη ουσιαστικά δηλαδή οι ορμόνες τους.
    Τα ζώα κάνουν sex για να αναπαραχθούν και όχι γιατί το απολαμβάνουν με την έννοια που το απολαμβάνουν οι άνθρωποι. Βέβαια υποθέτω ότι η φύση θα χώρεσε στο ότι αισθάνονται με την πράξη της αναπαραγωγής και κάποια ευχαρίστηση για να κάνει την διαδικασία δελεαστική και να διαιωνίζονται τα είδη.
    Πραγματικά όμως, αν δείτε μια γάτα τεσσάρων-πέντε χρονών που έχει γεννήσει δύο με τρεις φορές τον χρόνο κάθε χρόνο, ταλαιπωρημένη και αδύνατη (ιδιαίτερα οι αδέσποτες ή οι ημιοικόσιτες) με ένα τσούρμο μωρά, συχνά από δύο διαφορετικές γέννες να εκλιπαρούν για θηλασμό θα καταλάβετε ότι το πιο πιθανόν είναι να αισθάνονται (αν μπορούν) ευγνώμονες αν μπορούν να αποφύγουν την ταλαιπωρία.

    ReplyDelete
  29. @ND...Σιγουρα χρειαζονται οι Γατες
    και τον αντιστοιχο Δασκαλο
    για να παραμείνουν πιστες.......
    δεν μπορει ο καθενας να
    τις καταλάβει...


    Ο Γατος Ελευθεροτυπῶν..

    Αληθεια αυτα που λενε για τα ζωα οτι
    τα καταλαβαινουν ολα...
    και για τις γατες οτι ειναι
    πολυ ζηλιαρες...

    ΖΗΛΕΥΟΥΝ ΑΥΤΕΣ...ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ
    ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΑΖΙ ΜΑΣ;;´..

    Παρατηρησατε καποια ζηλότυπη αντιδραση οταν σας κοιτουν
    "λαπ-τοπ-τυπούντα"....
    απο το Γεναρη μεχρι τωρα
    που πρωτονιαούρισε
    το cat-blog?.....

    :-] ^/\^.........

    ReplyDelete
  30. Καλά, πόσο γνωστή μου φαίνεται αυτή η σκηνή. Και η άλλη, να κοιμάσαι το βράδυ και για να αλλάξεις πλευρό να κάνεις με προσοχή τις κινήσεις για να μην ... ξυπνήσουν τα γατιά.
    Πολύς μπελάς, είναι αλήθεια, όμως και πόση ζωντάνια μέσα στο σπίτι με αυτή την αέναη κυκλοφορία σ΄όλους τους χώρους, όπου χωράνε και όπου του ωθεί η περιέργειά τους να εξερευνήσουν!

    ReplyDelete
  31. Χμ, μια ερώτηση, επειδή έχω κι εγώ γάτες:

    Πρέπει να τις στειρώνω κάθε χρόνο;

    ReplyDelete
  32. Έχετε ζήσει την αγωνιώδη προσπάθεια μιας σπιτικής γάτας να βρει ερωτικό σύντροφο κι εμείς -τα αφεντικά- να μην την αφήνουμε; Συμφωνώ λοιπόν ότι η στείρωση είναι απαραίτητη για να αποφευχθεί ο υπερπληθυσμός γάτων και σκύλων, ακόμη περισσότερο όταν αυτά είναι αδέσποτα και κινδυνεύουν και από φόλες. Το ζώο χωρίς ορμές δεν αναζητεί ερωτικό σύντροφο και βεβαίως δεν υποφέρει.

    ReplyDelete
  33. Λατρεύω τις γάτες, αλλά παραδεχτείτε το: είναι το pet τπυ τεμπέλη.

    ReplyDelete
  34. upside down said...

    "Έχω μπουχτίσει από την πεποίθηση πολλών "προσαρμοσμένων" ότι πέρα από τη φύση δεν μπορεί να προκόψει τίποτα."

    Υποθέτω τότε ότι η φύση είναι το "περιέχον". Άρα είμαστε αυτόνομοι μέσα σ' ένα κουτί, κάτι σαν σαρδέλες σε κονσέρβα;
    Ή αλλιώς είμαστε σε συνεχή διάδραση με ό,τι είναι γύρω μας, οπότε μάλλον το θέμα της προσαρμογής είναι κρίσιμο;

    ReplyDelete
  35. Το Σατανάκι τώρα εμένα γιατί μου φέρνει κάτι από ...οβίδα;
    Μήπως έκανε γατοπορνό και αυτό και ετοιμάζεται να γίνει ο πόθος της Δήμητρας Παπαδοπούλου; (Εγώ πότε θα γίνω μάνα;)
    Ετσι όπως το βλέπω περισσότερο σε γατούρλα μου φέρνει. :)

    Και ο Ντον γιατί μου μοιάζει σα να έχει φορέσει τη μπέρτα του και ετοιμάζεται να βάλει πράγματα στη θέση τους! Η να τουρλώσει καμμιά γάτα; Και αυτό, πράγμα στη θέση του είναι!

    Ρωτάς Νίκο που θα ξαπλώσεις.
    Μα φυσικά, στο πάτωμα!
    Επισκέπτης είσαι σπίτι σου, πρέπει να το καταλάβεις!

    Και έκανες και ένα βασικό λάθος.
    Γάτες είναι, στο ΡΟΖ θα πηγαίνανε!

    Αν δοκίμαζες ίσως σεντόνι με κεντημένο σκύλο που ορμά; Μπα, τότε ούτε εσύ θα ξάπλωνες! Πιό πιθανό να τρεπόταν εις άτακτον φυγήν ο σκύλος, ναι, ακόμα και αν είναι κεντητός, η να το ξέσκιζαν οι γάτες!

    Και η γάτα 'εις την επίμαχον φωτογραφίαν' έκανε ένα μικρό λάθος.
    Είδε φωτογραφική και νόμισε πως ήρθαν από το playcat(!) και προτίμησε να ποζάρει για αυτό παρά για τον γάτο - πίσω μου σε έχω σατανά! Τον μλκ τον έχουμε και άλλη στιγμή, την καριέρα όμως της μοντέλας;
    Η μάλλον δεν έκανε; Τόσοι την είδαμε!

    Ερώτ. Είναι 'ξύπνιος' ο σκύλος σας;
    Απ. Ουου αμέ, ΓΑΤΑ!

    ReplyDelete
  36. Ah, come on... Οι άνθρωποι δεν μπορούν καλά καλά να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, με τα ζώα θα τα καταφέρουν;

    Τα μάτια της γάτας είναι τόσο δύσκολο να διαβαστούν από τον άνθρωπο κι ας είναι φωτεινά και μεγάλα.

    Γατούλες μου νιάου...

    Απλά επεμβαίνουμε στη φύση τους δεσποτικά με τη στείρωση ή τον εγκλεισμό στο διαμέρισμα, για εξυπηρέτηση δική μας κι όχι δική τους. Να υπενθυμίσω: Δεν τους στερούμε μόνο την σεξουαλικότητά τους αλλά και τη δυνατότητα της μητρότητας.

    ReplyDelete
  37. ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:

    heinz said...
    Χμ, μια ερώτηση, επειδή έχω κι εγώ γάτες: Πρέπει να τις στειρώνω κάθε χρόνο;

    Όχι βέβαια - μία επέμβαση, άπαξ και δια παντός...

    dimitrakis said...
    Λατρεύω τις γάτες, αλλά παραδεχτείτε το: είναι το pet του τεμπέλη.

    Θέλετε να πείτε: του καλλιτέχνη. Σε μία μελέτη που έχω αναφέρεται ότι το 90% των δημιουργών (μουσουργών, ποιητών, ζωγράφων κλπ.) που έχουν κατοικίδιο προτιμούν γάτα.

    Ο χαζοχαρούμενος σκυλάκος δεν σου επιτρέπει να συγκεντρωθείς.

    Debby said...
    Καλά! Η φωτογραφία γατοπορνό έγραψε.

    Και που να δείτε την επόμενη (βγήκε σκοτεινή και την έσβησα). Η γάτα με τον γάτο επάνω της σύρθηκε προς ένα πιάτο φαγητό που ήταν μπροστά της και έτρωγε απαθής ενώ ο άλλος συνέχιζε!

    Όσο για την στείρωση των αδέσποτων υπάρχουν σωματεία που τις κάνουν δωρεάν και οι κτηνίατροι χρεώνουν λιγότερα για αδέσποτα.

    ReplyDelete
  38. Τρεις παρατηρήσεις

    1) από τα θηλαστικά ζώα μόνο ο άνθρωπος ( από τα 4100 είδη ) κάνει σεξ για διασκέδαση και όχι για αναπαραγωγή.

    για όποιον ενδιαφέρεται ας διαβάσει το βιβλίο Why Is Sex Fun ? του Jared Diamond από Εκδόσεις W.W Norton

    2) 100% σωστό αυτό που λέει ο ν.Δ για την στείρωση και την αναπαραγωγή των γάτων. Η αναπαραγωγή των ζώων όταν υπάρχει τροφή ακολουθεί την εκθετική κατανομή..

    το έχει αποδείξει ο Δαρβίνος εδώ και 150+ χρόνια. ( βλ. '' Η εξέλιξη των ειδών '' )

    3) Κύριε ν.Δ, με όλο το σεβασμό, μήπως τις παραταίζετε τις γάτες σας? τα έχουν τα κιλάκια τους και με το παραπάνω μου φαίνεται!

    ReplyDelete
  39. Too much of a good thing...Νομιζω οτι το θεμα των γατων εχει ηδη εξαντληθει. Προσωπικα δεν εχω κατοικιδιο γιατι δεν θελω να υποφερω,βλεποντας το να γερναει & να πεθαινει. Ουτε μου αρεσει ο...κυνισμος,να αγοραζω νεο οταν πεθαινει το παλιο. Αν ξερει καποιος να μ'ενημερωσει υπευθυνα για τροπικο παπαγαλο & αν αληθευουν τα υποτιθεμενα 50 χρονια ζωης,τοτε ενδιαφερομαι.

    ReplyDelete
  40. από το άρθρο της "Ελευθεροτυπίας":

    "...μια και διάφοροι περίεργοι τύποι που έμπαιναν στο blog του (σ.σ. του ΝΔ), έστελναν μηνύματα που έφταναν στις παρυφές του ρατσισμού."

    Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να το αφήσω ασχολίαστο: λέγε, λέγε στο τέλος κάτι μένει.

    Ένας περίεργος τύπος

    Υ.Γ. Δεν ανοίγω συζήτηση, η συζήτηση σε ό,τι με αφορά έγινε στο δικό μου κατάστημα στην ώρα της. Οπότε δεν θα απαντήσω και σε σχετικά σχόλια.

    ReplyDelete
  41. heinz said...
    από το άρθρο της "Ελευθεροτυπίας":

    Η συνέντευξη στον δημοσιογράφο Δ. Κ. έχει δοθεί πριν δυόμιση μήνες και συγκεκριμένα στις 6.4.06 (αυτό φαίνεται και από τα στατιστικά) πολύ πριν κλείσει το nikosdimou. Το κείμενο στο οποίο αναφέρεστε είναι στην δική του εισαγωγή και όχι σε αυτά που είπα εγώ (πως θα μπορούσα... ένα μήνα πριν!).

    ReplyDelete
  42. harry reloaded said...
    Αν ξερει καποιος να μ'ενημερωσει υπευθυνα για τροπικο παπαγαλο & αν αληθευουν τα υποτιθεμενα 50 χρονια ζωης,τοτε ενδιαφερομαι.

    Εκτός από παπαγάλος (μέχρι 80 χρόνια - θα σε θάψει...) υπάρχει η χελώνα και ο κόρακας... (100+)

    ReplyDelete
  43. Μακάρι σε αυτό το κράτος που ζούμε να ήταν έτσι όμορφα οργανωμένα τα πράγματα και να είχαμε την δυνατότητα να απευθυνθούμε σε οργανωμένα σωματεία.
    Δεν ξέρω τι γίνεται στην Αθήνα. Στην Ρόδο που είμαι εγώ επικρατεί το χάος.

    Επιτρέψτε μου να διηγηθώ μια μικρή ιστορία.
    Αρχές αυτού του έτους ήρθε σπίτι ένας κουτσός σκύλος. Καταμαυρος, αδύνατος, ταλαιπωρημένος και όπως είπα με τραυματισμένο πόδι. Την προηγούμενη ιστορία του δεν την ξέρω. Ξέρω μόνο ότι τριγυρνούσε δεξιά και αριστερά μέσα στο χωριό και (φυσικά) όλοι τον έδιωχναν. Εμείς τον μαζέψαμε, του στρώσαμε σε μια αποθήκη να κοιμάτε, του δίναμε φαγητό κτλ.
    Πήρα τηλέφωνο στην Φιλοζωική εδώ. Κανένα φως. Μου είπαν ότι καλύτερη τύχη θα έχει αν το διώξω να πάει μόνο του όπου βρει.
    Τον είχαμε όμως ελευθερο να γυρνάει όπου ήθελε. Οταν προσπαθήσαμε να τον δέσουμε γάβγιζε. Πείρα από σκυλιά δεν είχαμε. Πηγαινοερχόταν αλλά μόλις βράδιαζε πάντα ερχόταν σπίτι να κοιμηθεί.
    Ακακο σκυλί.

    Το αποτέλεσμα? Ενα βράδυ το καημένο όπως πάντα ήρθε σπίτι για ύπνο και το πρωί το βρήκαμε νεκρό. Μάθαμε μετά ότι κατά την διάρκεια της μέρας ένας αστυνόμος της περιοχής βγήκε στην γύρα και έριχνε φόλες στα αδέσποτα. Δεν φαντάζεστε τι κλάμα έριξα. Και ας μην είναι η αδυναμία μου τα σκυλιά. Και ας το είχα μόνο μερικούς μήνες.

    Είναι πολιτισμός αυτός? Είναι λύση κράτους αυτή?

    Υ.Γ. Αν έχω κάνει κατάχρηση ας μην δημοσιευθεί

    ReplyDelete
  44. somebody said...
    Το Σατανάκι τώρα εμένα γιατί μου φέρνει κάτι από ...οβίδα;

    AdHoul said...
    Τρεις παρατηρήσεις
    3) Κύριε ν.Δ, με όλο το σεβασμό, μήπως τις παραταίζετε τις γάτες σας? τα έχουν τα κιλάκια τους και με το παραπάνω μου φαίνεται!

    Όταν έχεις 5 γάτες είναι δύσκολο να ελέγχεις τι τρώει η κάθε μία. Ούτε υπάρχει χρόνος να ταΐζεις κάθε μία χωριστά. Ναι, είναι υπέρβαρες. Αλλά το Σατανάκι το αδικεί η στάση του (ήδη παραπονέθηκε γι αυτό).

    ReplyDelete
  45. Καλημέρα και από εμένα,
    Μικρός μεγάλωσα με γάτες όμως πάντα θα θυμάμαι την πρώτη γατούλα μού. Ήταν θυληκό αλλά το φωνάζαμε "Μίου. Ο Μίου παρακαλώ!

    Δυστυχώς δε θα ξεχάσω και το αυτοκίνητο που τη σκότωσε...

    ReplyDelete
  46. Ωραια ιδεα για το κορακι,γι'αυτο & αληθευει η εκφραση κορακοζωητος...Αμην-για ολα.

    ReplyDelete
  47. upside down said "Έχω μπουχτίσει από την πεποίθηση πολλών "προσαρμοσμένων" ότι πέρα από τη φύση δεν μπορεί να προκόψει τίποτα."

    Heinz said "Υποθέτω τότε ότι η φύση είναι το "περιέχον". Άρα είμαστε αυτόνομοι μέσα σ' ένα κουτί, κάτι σαν σαρδέλες σε κονσέρβα; Ή αλλιώς είμαστε σε συνεχή διάδραση με ό,τι είναι γύρω μας, οπότε μάλλον το θέμα της προσαρμογής είναι κρίσιμο;"

    Με το "προσαρμοσμένων" εννοούσα τους προσαρμοσμένους σε έναν τρόπο ζωής και αντίληψης. Και βέβαια είμαστε σε συνεχή διάδραση με τη φύση και επίσης βέβαια το θέμα της προσαρμογής είναι κρίσιμο. Σαν άνθρωποι έχουμε το προνόμιο ότι με το εργαλείο γλώσσα/σκέψη χτίζουμε ενδιάμεσες ζώνες με τη φύση, ή τέλος πάντων η αλληλεπίδραση δεν είναι σε καθαρό επίπεδο ύλης.

    Αν η φύση έχει αποφασίσει να μας ξετινάξει με έναν μετεωρίτη ή με μια έκρηξη ηφαιστείου/ηφαιστείων, δεν είναι υπέροχο ότι ίσως μπορέσουμε κάποτε με τον πολιτισμό μας να αντιταχθούμε σε αυτό;

    - Μου αρέσει που αυτό το μπλογκ παίρνει φωτιά με τέτοια "αφηρημένα" θέματα...

    ReplyDelete
  48. Να και η χελώνα Addwaita που πέθανε στα 250 της!

    Addwaita

    ReplyDelete
  49. Τα κατοικίδια ζώα, στη διάρκεια των χιλιετιών της συν-εξέλιξής τους με τους ανθρώπους, επέλεξαν να ζήσουν μαζί μας. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, αν δεν ήθελαν και τα ίδια τα ζώα δεν θα είχαν εξημερωθεί. Υπάρχουν παραδείγματα ζώων που δεν εξημερώθηκαν ποτέ, όπως ο αφρικανικός ελέφαντας (σε αντίθεση με τον ασιατικό) ή η ζέβρα, παρά τις προσπάθειες του ανθρώπου. Έτσι, τα κατοικίδια ζώα δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τη φροντίδα μας. Αυτή η αμοιβαία σχέση φιλίας, σεβασμού ή και συμφέροντος πολλές φορές προϋποθέτει και αμοιβαίες υποχωρήσεις. Έτσι, ως άνθρωποι ανεχόμαστε τη συμπεριφορά των κατοικιδίων μας, τη μυρωδιά τους, τις παραξενιές τους, τις ζημιές τους. Τα ζώα ανέχονται κι αυτά τις δικές μας λόξες, τη μυρωδιά μας (οι σκύλοι έχουν οξύτατη όσφρηση, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να μας πουν αν βρωμάμε), τις ανθρώπινες υπερβολές μας.

    Η εξημέρωση προσφέρει στα ζώα στέγη, τροφή, προστασία, θαλπωρή, φροντίδα, αγάπη, καλύτερη υγεία. Τους στερεί (λιγότερο ή περισσότερο) τη φυσική ζωή, αλλά ΑΥΤΑ ΕΠΕΛΕΞΑΝ να ζήσουν μαζί μας. Νομίζετε πως ένα γατί προτιμάει τη βροχή και το χιόνι από τη ζεστασιά του τζακιού; Σίγουρα η διαβίωσή του σε ένα σπίτι δεν είναι ο φυσικός του βιότοπος. Κατά τον ίδιο τρόπο, ένα ζώο που ζει σε ένα σπίτι και φτάσει σε αναπαραγωγική ηλικία, υποφέρει αφάνταστα όταν δεν μπορεί να ζευγαρώσει. Από την άλλη, αν το αφήσουμε να ζευγαρώσει θα έχουμε σύντομα πρόβλημα υπερπληθυσμού. Μην ξεχνάτε ότι σε φυσικές συνθήκες, λίγα κουτάβια επιβιώνουν, αλλά σε συνθήκες «ανθρώπινης» διαβίωσης, το ποσοστό επιβίωσης είναι πολύ μεγάλο.

    Δείτε την κατάσταση της συμβίωσής μας με τα ζώα σε αυτό το πλαίσιο: πρόκειται για μια κατάσταση αμοιβαίων υποχωρήσεων. Σε κάτι τέτοιο δεν βασίζεται η φιλία;

    Η στείρωσή λοιπόν είναι μια πράξη ανθρωπιστική. Σεβόμαστε τα ζώα και δεν τα αφήνουμε να υποφέρουν. Μας έχουν δώσει τα ίδια αυτό το δικαίωμα να τα φροντίζουμε...

    (Κάτι μου λέει ότι η Danae θα απαντήσει σε αυτό το post...)

    ReplyDelete
  50. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  51. Και προς αποφυγήν παρ-εξηγήσεων:

    Έχοντας θητεύσει ως δημοσιογράφος, διαβάζοντας όλο το κείμενο, κατάλαβα αμέσως τι ανήκει σε ποιόν.

    Και αυτό που επεσήμανα, ΔΕΝ ανήκει στον κύριο Δήμου.

    ReplyDelete
  52. Για την φιλοσοφική άποψη της σχέσης μας με τα ζώα συντροφιάς που έθιξε ο ισ σας προτείνω να διαβάσετε το δοκίμιο Υποκατάστατο ή Αναντικατάστατο.

    ReplyDelete
  53. Τις τελευταίες δύο μέρες, όλο σε μπλογκ με γάτες μπαίνω...Όντως πρόκειται περί κατάληψης, όμορφης βέβαια :-)

    Οπότε κάνω αντιγραφή το τελευταίο μου σχόλιο: Το έχω απωθημένο που ποτέ δεν συναγελάστηκα με ζώα (μ' αυτά που έχουν το όνομα εννοώ, όχι τη χάρη...). Ένα μαύρο κοράκι που έρχεται κάθε πρωί στον απέναντι μαντρότοιχο και με κράζει και ένας σαλίγκαρος που τον χάνω και τον βρίσκω στον κήπο, είναι ό,τι κοντινότερο έχω σε κατοικίδιο.

    ReplyDelete
  54. Hliodendron said: Έγινε γάτος άγριος πολύ. Το φώναζα ...Μπετίνα, κι ας ήτανε αρσενικό και πολύ αλήτης... Μια μέρα η Μπετίνα έφυγε για να μη ξαναγυρίσει ποτέ. Τη βρήκα στ' αυλάκι, ενώ έψαχνα για βατράχια.

    Με τέτοιο όνομα που του έδωσες ήταν φυσικό να καταλήξει στο αυλάκι - θύμα άλλων ρατσιστών γατών -:)

    ReplyDelete
  55. upside down,

    :)
    δεν ήτανε γάτοι που το φάγανε μα άνθρωπος.
    Μα κι αν υπήρξε θύμα της δικής μου
    άγνοιας (ήμουνα πολύ μικρή),
    ήτανε τέτοιο αρσενικό που όχι Μπετίνα μα και Λούλα να το λέγανε
    δεν θα έπαιζε κανένα ρόλο. Νομίζω.

    ReplyDelete
  56. Ο ισ είπε: "οι σκύλοι έχουν οξύτατη όσφρηση, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να μας πουν αν βρωμάμε"

    Είμαι σίγουρος ότι δεν τους "βρωμάμε" αφού η αναζήτηση της επαφής είναι για αυτούς τόσο αυθόρμητη.

    Το ζήτημα που τίθεται είναι αν η ανθρώπινη μυρωδιά είναι πρωταρχική για την έλξη που νιώθουν οι σκύλοι για εμάς...

    ReplyDelete
  57. Όλα αυτά που μας χαρίζουν τα ζωάκια στο σπίτι...αξίζουν κάθε μικρή ταλαιπωρία! :)

    Θα ήθελα να θέσω και ένα ερώτημα:

    Τι γίνεται όταν βρούμε έναν σύντροφο...που δεν θέλει να μοιραστεί την ίδια στέγη...με το κατοικίδιο μας; (Εννοείται ότι δεν θέλω να χωριστώ από τον Μούρη μου!!)

    Φιλιά

    ReplyDelete
  58. upside down said...

    "Μου αρέσει που αυτό το μπλογκ παίρνει φωτιά με τέτοια "αφηρημένα" θέματα.."

    Αμ, τζάμπα ο σπινθήρας...
    Δεν διαφωνούμε...

    LOLOLOL

    ReplyDelete
  59. Giramondo said...
    "Τι γίνεται όταν βρούμε έναν σύντροφο...που δεν θέλει να μοιραστεί την ίδια στέγη...με το κατοικίδιο μας; (Εννοείται ότι δεν θέλω να χωριστώ από τον Μούρη μου!!)"

    Όποτε υπήρξε σύγκρουση γάτας με αμόρε (που λέει και η Αφροδίτη) έχασε το αμόρε...

    Το ζωάκι είναι κομμάτι από μένα - δεν ακρωτηριάζομαι.

    ReplyDelete
  60. Κατ’ αρχήν, ιδίως σήμερα εύχομαι να ήμουν γάτα. Αιλουροειδές. Μια λουμπάγκο με ταλαιπωρεί εδώ και μια βδομάδα – σήμερα με νευριάζει ακόμα περισσότερο, γιατί είναι Παρασκευή.

    Στην αρχική μου ερώτηση, μάλλον απαντώ εγώ λέγοντας ότι η γάτα κοντά στον άνθρωπο (όχι αναγκαστικά του σπιτιού), βρίσκεται ως ένα σημείο έξω από τη φύση. Σαν τον ασημόγλαρο που εκμεταλλεύεται τις χωματερές μας: πότε στη φύση θα υπήρχε τέτοια πληθώρα έτοιμου φαγητού;

    Πάντως, απλά σκεφτόμενος, ένα ζώο που θεωρείται εφτάψυχο, δεν είναι το πιο πιθανό με βάση το Δαρβίνο να φτάνει τους 8.000 απογόνους από ένα και μόνο θηλυκό ζώο σε πέντε χρόνια.

    Προσωπικά δεν θέλω να κάνω στείρωση σε κανένα ζώο. Έχω ζήσει τις στιγμές που γέννησε η γάτα μου: δεν δεχόταν να γεννήσει μακριά μου. Καθόμουν τρεις το βράδυ στο πάτωμα, ακουμπούσα στο κούφωμα της πόρτας του μπάνιου και η Λάιλα έτρεχε σαν τρελή μέχρι την κορυφή του διαδρόμου, ερχόταν σε μένα, με έγλειφε στο πρόσωπο, μετά (για κάποιον ανεξήγητο λόγο) έγλυφε το φίλτρο από το τσιγάρο που κρατούσα, και πάλι από την αρχή μέχρι τις πέντε το πρωί. Τότε γέννησε: τα μικρά πήραν τα ονόματα Χαπτιχούλης, Χαπ, Χλιμίντζουρας και Χλιμ. Σαν όνομα και επίθετο.

    Ο ΝΔ ίσως θυμάται πως για να μην της κάνω στείρωση, είχα διαλέξει να έχω γάτα Σιάμ. Κι εδώ αρχίζει μια κουβέντα που μάλλον, δεν τελειώνει...

    ReplyDelete
  61. Ευχαριστώ για την απάντηση κ. Δήμου...θα τη χρησιμοποιήσω...αν και δεν νομίζω ότι θα πιάσει!



    Το βλέπω το ράφι να έρχεται! ;)

    φιλιά

    ReplyDelete
  62. συγνωμη κιολας,δεν μπορω να καταλαβω πως ζειτε με τοσες γατες.
    η διπλανη μου εχει δυο κι οταν ερχεται επισκεψη σπιτι μας,αφου φυγει, η γυναικα μου τρεχει να σκουπισει με την ηλεκτρικη απο πισω.
    θελω να πω "λερωνουν".θελουν φροντιδα ,περιποιηση...να αφιερωνεις χρονο γι αυτες.
    τελοσπαντων...αφου μπορειτε μαζι!

    ReplyDelete
  63. Καλωσορίζω το πρώτο ευνουχισμένο chat!

    Το ευνουχισμένο πάει στο moderation, όχι στη γατοπήδημα.

    Ωραίο το chat, ωραίο και το sex, αλλά δεν γίνεται αλλιώς, συμφωνώ με τους συγκεκριμένους περιορισμούς.

    (έναν ισ χρειαζόμαστε και στο blog...)

    Για όσους έχουν παρακολουθήσει το σήριαλ Virgola, να πω ότι είναι σχεδόν καλά!

    ReplyDelete
  64. ONOMATODOSIA said...
    "συγνωμη κιολας,δεν μπορω να καταλαβω πως ζειτε με τοσες γατες.
    θελω να πω "λερωνουν".θελουν φροντιδα ,περιποιηση...να αφιερωνεις χρονο γι αυτες.
    τελοσπαντων...αφου μπορειτε μαζι!"

    Δεν καταλάβατε καλά. Δεν είναι πως μπορούμε μαζί - δεν μπορούμε χωρίς!

    Όσο για το ότι οι γάτες "λερώνουν" μην το ξαναπείτε. Είναι πιο καθαρές από τους ανθρώπους...

    ReplyDelete
  65. Nikos Dimou said...
    Όσο για το ότι οι γάτες "λερώνουν" μην το ξαναπείτε. Είναι πιο καθαρές από τους ανθρώπους...

    ΑΥΤΟ ξαναπείτε το!! Είναι το μόνο ζώο που ξέρω που αφιερώνει τόσο χρόνο κάθε μέρα για την καθαριότητα του.
    Με το που θα φάει θα κάνει γενική φασίνα.
    Τα κακάκια του τα σκεπάζει.(Ασε που πάει μόνο του και δεν θέλει συνοδεία!)

    Αλλά αυτό που ίσως εννοούν με το λερώνουν αφορά τις τρίχες τους. Μα με μια συνηθισμένη καθαριότητα το σπίτι είναι καθαρό (Αν μιλάμε για "μίζερη" κατάσταση στυλ Κατακουζηνού με μπεταντίν κτλ τότε μιλάμε για κατάσταση που χρήζει βοήθειας για τον άνθρωπο.)

    ReplyDelete
  66. Γειά σου Άντυ συνευνούχε! Ένα γειά και στους υπόλοιπους λεκτικούς castrati, εκτός των «βαρβάτων» του μπλογκ ― με το συμπάθειο φυσικά... Καλά που δεν κάνει το monderation ο kritikakis: θα την είχα βαμμένη :-)
    Αν πω τώρα ότι τα ζώα «μου πάνε» καλύτερα από τους ανθρώπους θα είναι κοινοτοπία;

    ReplyDelete
  67. Τρυφερότατες παρέες!!!
    Για τη στείρωση: Δεν πρόκειται ποτέ να πάψουν να υπάρχουν γάτες, απλά θα υπάρχουν λιγότερες δυστυχισμένες γάτες. Δεν έχουν όλοι την τύχη να είναι γατόφιλοι, ούτε όλες οι γάτες είναι το ίδιο τυχερές στην ανεύρεση σπιτικού.

    ReplyDelete
  68. στο παλιό αρχοντικό που μένω εδώ στο ναύπλιο, την πατρίδα μου, αυτές τις λίγες ημέρες διακοπών, με "ανάγκασε" η αγάπη σας για τις γάτες και η πληθώρα τους εδώ στο σοκάκι, να τις προσέξω πιο πολύ. με ξυπνάνε κάθε πρωί με τα επίμονα νιαουρίσματά τους. μια μαύρη γατούλα με καληνυχτίζει κάθε βράδυ που γυρίζω στο "καταφύγιό" μου για ύπνο. σας στέλνω ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα από δω με άπειρες γάτες...

    ReplyDelete
  69. Τι παχουλα μωρα!!! ( κ η τηλεοραση SONY-εχω ιδιο τηλεκοντρολ )


    Λοιπον ,και εγω ειμαι υπερ της στειρωσης.Ολα τα επιχειρηματα που αναφερθηκαν πριν ευσταθουν και είναι πολυ σημαντικα.

    Αλλα....θα κάνω το δικηγορο του διαβολου και θα εκφρασω κάποιες αμφιβολιες.
    Λεμε οτι το σεξουαλικο ενστικτο στις γάτες είναι απλα ένα ενστικτο που ικανοποιειται στιγμιαια και μετα δεν την απασχολει.Επισης λέμε πως αφου ευνουχιστει δεν θα υπάρχει επιθυμια αρα το ζωο δεν θα νιωθει να του λειπει κάτι.

    -Σωστα ολα αυτα ,αλλα το ενστικτο οσο και να το υποτιμουμε ειναι κομματι της γάτας.Και ας μην το καταλαβαινει η ιδια της αφερεις ένα κομματι της

    -Επισης επεμβαινεις σε ένα ξένο σωμα.Ποιος σου δινει το δικαιωμα?Η ανθρωπινη λογικη?Εχεις δικαιωμα πάνω σε μια άλλη υπαρξη?

    Ετσι απλα δυο ενστασεις για τις στειρώσεις που με γεμιζουν αμφιβολιες και ενοχες έστω και αν κινουμαι απο αγαπη


    @giramondo

    Nα φοβάστε τους ανθρωπους που δεν αγαπουν τα ζωα.....Η αθωοτητα μεσα τους έχει πιθανον αμαυρωθει....

    ReplyDelete
  70. Οι γάτες μου, 5 μεγάλες και 3 μικρά, ζουν στον κήπο και είναι ελεύθερες να μπαινοβγαίνουν από τα κάγκελα. Εκτός από τον Ρούμπη, που έσωσε η κόρη όταν νιαούριζε κλαψιάρικα αφημένο στην Τσιμισκή. Σταγονόμετρο στην αρχή με γάλα και παιχνίδι στη βεράντα, έμαθε να κινείται άνετα στο σπίτι να γουργουρίζει στην αγκαλιά μας. Τώρα ενός έτους και βάλε, δεν μπαίνει μέσα παρά ελάχιστα.
    Πιστεύω πως ζούνε με μεγάλη ελευθερία κινήσεων. Μα τώρα με τα μικρά αρχίζει να δημιουργείται κάποιο πρόβλημα πληθυσμού. Θα δούμε, ίσως φύγουν κάποια από τα μεγάλα αρσενικά. Ο Ρούμπη, ήδη εξαφανίστηκε για 9 μέρες και είχαμε πέσει σε μελαγχολία. ΄Οταν τον είδα ένα πρωινό να κάθεται έξω από την πόρτα σκίρτησε η καρδιά μου. Χάρηκα κυρίως γιατί ήταν καλά, με βασάνιζαν σκέψεις απαισιόδοξες για τη ζωή του.
    Πάντως η χαρά είναι μεγάλη, όταν τα αντικρίζεις ανοίγοντας την πόρτα, να μπερδεύονται στα πόδια σου και οι ουρές τους να σε αγγίζουν, ενώ κάποια κυλιούνται ανάσκελα για να τα χαϊδέψεις.
    Ψυχούλες όμορφες και συντροφικές. ΄Ασε που δεν πατάει φίδι στον κήπο. Να λοιπόν που προστατεύουν κιόλας.

    ReplyDelete
  71. Αν πω τώρα ότι τα ζώα «μου πάνε» καλύτερα από τους ανθρώπους θα είναι κοινοτοπία;

    ReplyDelete
  72. Να δείτε πόσα φίδια και ποντίκια βρίσκω σχεδόν κάθε μέρα στα Κιούρκα. Οι γατούλες κερδίζουν την κονσέρβα τους πολεμώντας αδιάκοπα.

    Τάκη Βασιλόπουλε, όλα τα επιχειρήματά σου ανατρέπονται όταν σκεφθείς την εναλλακτική μοίρα για ένα ζωάκι. Να γίνει κουρέλι για να κάνει η φύση τα δικά της...

    ReplyDelete
  73. Στον διπλανό μας κήπο υπάρχει μια πανύψηλη λεύκα. Στα πιο ψηλά κλαδιά έχουν φωλιές πουλιά, μαυροπούλια μεγάλα, καρακάξες μάλλον.
    ΄Οταν λοιπόν τα αρσενικά γατιά της γειτονιάς, μαλώνουν για κάποια από τις θηλυκές μας, ένα πουλί έρχεται πολύ κοντά τους και κάνει βουτιές απειλητικές. Φτάνει από πάνω τους μέχρι και μισό μέτρο. Τότε ο καυγάς σταματάει προσωρινά και χαμηλώνουν το σώμα στη γη τα γατιά φοβισμένα!!!! Δεν έχω καταλάβει ακόμα, και είναι η δεύτερη χρονιά που το παρατηρώ, τί ακριβώς συμβαίνει και σε τί αποσκοπεί η παρέμβασή του. Μυστήριο!

    ReplyDelete
  74. To έχουμε αναφέρει πάλι αλλά είναι τόσο ωραίο το ποίημα του Walt Whitman:

    I think I could turn and live with animals, they are so placid and self-contain’d;
    I stand and look at them long and long.

    They do not sweat and whine about their condition;
    They do not lie awake in the dark and weep for their sins;
    They do not make me sick discussing their duty to God;
    Not one is dissatisfied—not one is demented with the mania of owning things;
    Not one kneels to another, nor to his kind that lived thousands of years ago;
    Not one is respectable or industrious over the whole earth.

    ReplyDelete
  75. @giramondo.

    Υπάρχει το ενδεχόμενο να στάθηκε άτυχο το αμόρε και να μην γεύτηκε τη χαρά της αγάπης για αυτά τα ζωάκια.
    Προσπάθησε να του το διδάξεις.
    Αν δεν γίνεται τίποτα, τότε να είσαι σίγουρη ότι δεν θα είναι μόνον εκεί η διαφωνία σας.
    Εδώ δεν μιλάμε αν πχ του αρέσει το στιφάδο ή όχι,
    μιλάμε για ολόκληρη στάση και αντιμετώπισης της ζωής σαν σύνολο.

    ReplyDelete
  76. Η Ρόζα μου δεν καταλαμβάνει το κρεβάτι μου απλώς, αλλά... κι εμένα την ίδια. Κοιμάται επάνω μου, αν είστε χριστιανοί- ευτυχώς που είναι κανονική σε βάρος. Στην πλάτη μου εννοώ, ή στα πλευρά μου. Αντε όμως να διεκδικήσεις το δίκιο σου από μια γάτα, και δη πεντάμορφη! Υποκύπτεις εθελοντίκά. Τι ευτυχισμένος που είστε κ. Δήμου να έχετε πολλά ζωάκια! Υπέροχα!

    ReplyDelete
  77. Nikos Dimou said: "To έχουμε αναφέρει πάλι αλλά είναι τόσο ωραίο το ποίημα του Walt Whitman..."

    Αν ήταν ο Whitman γάτα δεν θα μπορούσε να είναι και ποιητής!

    ReplyDelete
  78. Λοιπόν, ας πει κανείς και τίποτα διαφορετικό:
    Θυμάμαι ένα καλοκαίρι σε νησί, στο σπίτι μίας κυρίας. Είχε 70!! γάτες και 6 σκύλους. Ήθελες να μπεις στο σπίτι, έβλεπες όλο αυτό το γατομάνι γύρω σου και σκιαζόσουν. Πώς ήταν «Τα πουλιά» του Χίτσκοκ, έτσι ένα πράγμα με γάτες.
    Απ’ τα δε 6 σκυλιά, το ένα ήταν εντελώς σχιζοφρενές. Εκεί, που σού ‘κανε χαρούλες, σου πάταγε και μία δαγκωνιά. Δεν τολμούσε να πατήσει άνθρωπος το πόδι του σ’ αυτό το σπίτι. Κι όσοι, τέλος πάντων, έβρισκαν το κουράγιο να περάσουν το κατώφλι, κάθονταν σούζα στην καρέκλα, γιατί ο σχιζοφρενής Έκτορας μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ενοχληθεί απ’ τις κινήσεις σου και να σου τη χώσει. Αν, δε, τολμούσε κανείς να πει καμιά κουβέντα εναντίον του, του απαντούσε η περί ης ο λόγος κυρία: «Άμα σ’ αρέσει. Άμα δεν σ’ αρέσει, να μην μας επισκέπτεσαι».
    Κι αναρωτιέμαι: Πού τελειώνει η φιλοζωία και πού αρχίζει η μισανθρωπία;

    ReplyDelete
  79. Ο ρομαντισμός ο δικός μου έχει νεύρο, ζωή, χορό (είμαι στο intermediate level σε 5 χορούς και σε έναν είμαι σε competition level), ζωντάνια, γέλιο. Οι πολλές σάλτσες είναι καλό να φτιάχονται με παρθένο ελαιόλαδο και να μην είναι τόσο βαριές όσο τις κάνουν τα γαλλικά εστιατόρια στο Σικάγο (που θέλω μετά 10 παστίλιες να μου φύγει η καούρα...). Ελαφρύ το σώμα πρέπει να είναι, αλλά σταθερός και βαρύς ο χαρακτήρας και οι αρχές.

    Τέλος πάντων, περί γάτων ο λόγος. Μάστα. Δεν μπόρεσα ποτέ να κάνω τίποτα διαφορετικό με κατοικίδια εκτός από το να τα ταϊζω... δεν ήμουν ποτέ καλός σύντροφος, μόνο φαϊ και νερό και καλή ζωή τους έδινα, και δεν ήταν ποτέ δικά μου.

    Κάθε επαφή μου ξεκινά από την ιδέα, που γίνεται κοινή σκέψη, σχέδιο, πραγματοποιείται. Πάντα. Γι' αυτό και οι γυναίκες με λέγανε πάντα "my general". Πραγματοποιούσα τα σχέδιά τους (μέχρι να φύγω). Δεν έλκομαι συνεπώς σε εμπειρίες που θα ενδιέφερε οποιοδήποτε κατοικίδιο.

    Αλλά τη φάση την είχαν τα σκυλιά που τάιζα στο δρόμο στο Ηράκλειο όταν ήμουν πιτσιρικάς και πολλά μ' ακολουθούσαν μέχρι το σπίτι. Θυμάμαι κι ένα κουταβάκι με παράξενο σχήμα (σα λουκάνικο Φρανκφούρτης με πόδια ήτανε) και το είχα στο δωμάτιό μου και δεν μ' άφηνε να φύγω... τότε αποφάσισα ότι δεν κάνω 'γω για κατοικίδια, γιατί θέλω να έχω πάντα την επιλογή του να φεύγω... (αν και τις περισσότερες φορές η ανοχή μου είναι τεράστια και μένω παραπάνω από το πρέπον).

    Οι περισσότεροι κάτοχοι κατοικιδίων, προσπαθούν να τα πρωσοποποιήσουν. Αυτό για μένα είναι από ανοησία έως προσβολή στη φύση του άλλου όντος. Μάλλον γι' αυτό δε θέλω να έχω κατοικίδια, διότι δεν γνωρίζω την πραγματική τους φύση...

    Πάνω τώρα όξω να καπνίσω να δω την παράξενη καταιγίδα που έρχεται και φαίνεται μοβόρικη... τα tornadoes της Οκλαχόμα τα έχετε ακουστά; Και πως μπορώ να δημοσιεύσω φωτογραφίες από την περιοχή εδώ; Να δείτε και αληθινούς cowboys και ινδιάνους...

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  80. Όλα ωραία και ιδανικά αλλά πρέπει να ξέρουμε ότι η σχέση ανθρώπου κατοικιδίων ζώων ήταν και θα είναι πάντα μια σχεση εξάρτησης.

    Το γατάκι που ταίζεις εξαρτιέται απο σένα σε μια σχέση αιώνιου παιδιού και μητέρας. Οι γάτες μάνες αλλά και όλα τα θηλαστικά απογαλακτίζουν τα γατάκια τους και σπάνε την εξάρτηση μαθαίνοντας τα να κυνηγούν μόνα τους για τροφή. Αυτή είναι η φύση.

    Ο άνθρωπος επενέβη στην φύση εξημερώνοντας τα κατοικίδια ζώα.
    Οι πρώτες αγροτικές κοινωνίες που σχηματίσθηκαν παρατήρησαν ότι οι αρουραίοι τους κατέστρεφαν τα σπαρτά, και οι γάτες εξολόθρευαν τα ποντίκια.
    Οι Αιγύπτιοι, απο τους πρώτους πρώτοι στην άρδευση και καλλιέργεια δημητριακών λάτρευαν την γάτα σαν θεό γιατί πραγματικά τους έσωζε απο την πείνα.

    Οι σκύλοι έχουν άλλη σχέση με τους ανθρωπους. Βλέπουν τα αφεντικά, γιατί μην γελιόμαστε οι ιδιοκτήτες σκυλιών συμπεριφέρονται σαν αφενικά, σαν τον αρχηγό της αγέλης, alpha male. Γι αυτό και οι επιθετικοί απο ράτσα σκύλοι είναι επικίνδυνοι αν δεν τους μάθεις απο μικρά who is the boss.
    Οι σκύλοι έγιναν κατοικίδια ζώα με ανθρωπινη πρωτοβουλία για βοήθεια στο κυνήγι και για φύλαξη.

    Αυτά τα δύο κατοικίδια ζώα μετά απο χιλιάδες χρόνια συγκατοίκησης με τον άνθρωπο έχουν γίνει μέλη της οικογένειας, όπως τα άλογα, οι ελέφαντες σε άλλες χώρες.

    Υπάρχουν άλλα ζώα όπως οι μαιμούδες και οι παπαγάλοι που δεν έχουν ένστικτο εξάρτηση απο τον άνθρωπο και για αυτό ζουν σε κλουβιά.

    Τα κατοικίδια φέρνουν χαρά στους μοναχικούς ανθρώπους, ενηλικες και παιδιά.
    Είχα δύο γάτους για 18 χρόνια, μου δίναν τον ένα αλλά δεν ήθελα να είμαι αιτία της δικής τους μοναξιάς.
    Πεθάναν δύο μήνες ο ένας απο τον άλλο. Τους έθαψα στον κήπο, τιμητική συντροφιά.
    Δεν θα βρώ άλλη τέτοια παρέα, ήταν αναντικατάστατοι.

    ReplyDelete
  81. @NΔ

    Εχετε δικιο.....εξαλλου ειπαμε ,τη φυση λίγο τη νοιαζει για την ευτυχια μας.
    Με τη στειρωση μειωνεται ο ΠΟΝΟΣ πάνω στη γη.....
    ομως κάτι μεσα μου δεν πάει τελειως καλα...μια μικρη ενσταση υπάρχει.....τελοσπάντον

    @somebody

    Συμφωνω...εξαλλου καποιος που λεει πως αγαπα τους ανθρωπους αλλα οχι τα ζωα μάλλον λάθος έχει καταλαβει την αγαπη

    ReplyDelete
  82. Μια που σήμερα ξύπνησαν τα φιλοζωϊκά μας αισθήματα, να και κάτι που μακάρι να βρει ανταπόκριση και να έχει αποτέλεσμα.

    Είναι αλίευμα από το μαγκαζίνο της Καθημερινής ("Κ"), 21.05.06, τεύχος 155, στήλη "Κ 9 Life, Γιώργου Φραντζεσκάκη, k9mailbox@yahoo.com, σελ. 93).

    Αν μη τι άλλο, τους αξίζει ένα μπράβο για την πρωτοβουλία ενάντια στην κτηνοποίηση της έννοιας αφεντικό....

    Αν είχα μπλογκ, θα τους έκανα λαμπρό παράδειγμα!

    Αναφερόμενος σε χάσκυ (έχει και φωτο/περιγραφή, αναφέρεται και σε ένα πεκινουά, ίδιας τύχης), που βρέθηκε στου Φιλοπάππου, "συνήθη τόπο εγκατάλειψης δεσποζόμενων ζώων από 'κτηνάνθρωπους' ιδιοκτήτες", μας πληροφορεί ότι το άτυχο ζωντανό πάσχει από καλααζάρ, πρώτο στάδιο, που επιδέχεται θεραπείας, αλλά κάποιος πρέπει να το υιοθετήσει άμεσα & να το θεραπεύσει αλλιώς θα πεθάνει.

    Συνεχίζει με κάτι πολύ καλό:

    "Δίδεται αμοιβή 1.000 ευρώ σε όποιον γνωρίζει τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του σκύλου και έλθει επίσημα να καταθέσει στη μήνυση που πρόκειται να υποβάλλουμε εναντίον του.

    Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Πολιτών, σε συνεργασία με κατοίκους της περιοχής Φιλοπάππου και με αφορμή αυτό το τελευταίο περιστατικό, που έχει κάνει πλέον το ποτήρι της ανοχής μας να ξεχειλίσει, ανακοινώνει:

    Για οποιοδήποτε σκυλί βρίσκουμε στην περιοχή μας παρατημένο, θα ειδοποιούμε πάραυτα τον Δήμο Αθηναίων για την περισυλλογή του και θα επικηρύσσουμε τον ιδιοκτήτη του έναντι αμοιβής, αναλαμβάνοντας τα δικαστικά έξοδα, σε συνεργασία με διακεκριμένους φιλόζωους δικηγόρους και τη διαπόμπευσή του μέσω του Τύπου, όπου θα δίνουμε τα πλήρη στοιχεία του. Προς τούτο η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Πολιτών ζητάει τη συνεργασία των απανταχού φιλόζωων. Γιατί η συνεχιζόμενη ανοχή είναι Συνενοχή.

    Τηλ. Επικοινωνίας 6936419285".

    (σημ. δοκίμασα να τους καλέσω τις 2 τελευταίες ημέρες για επαλήθευση, αλλά "ο συνδρομητής δεν είναι διαθέσιμος". Μπορεί να είναι τυχαίο. Eστειλα και η-μαιηλ στον κ. Φραντζεσκάκη να μας διαφωτίσει εάν μπορεί.)

    Αν δεν καταφέρουμε την επαλήθευση, τουλάχιστον ας σκεφτούμε το νόημα της κίνησης.

    Επικύρηξη, μήνυση, διαπόμπευση τώρα!
    Διαφωνεί κανείς?

    ΥΓ- Πάντως... «Πού τελειώνει η φιλοζωία και πού αρχίζει η μισανθρωπία;» Synas, έγραψες!

    ReplyDelete
  83. Κι ένα γατο-τραγουδάκι:

    Ειδα μια φορά μια γάτα με ουρά, μια γάτα με ουρά, μια γάτα
    Που'χε στα πλευρά ζευγάρι από φτερά, ζευγάρι από φτερά σπαθάτα
    Κι ολο εψαχνε να βρει το μυστικό του κόσμου τούτου, γιατί τ αμάξι κάνει τούτου?
    Κι όλο έψαχνε να βρεί το μυστικό του κόσμου όλου, μια στο πολύ, μια στο καθόλου...

    Τραγούδι του Κώστα Γάκη, από την παράσαση στο Θέατροτου Νέου Κόσμου "Η κατσαρίδα"

    ReplyDelete
  84. Πρέπει να πω ότι οι γάτες είναι εξόχως δημοφιλείς.

    Τόσα πολλά σχόλια στο πρώτο δωδεκάωρο ελάχιστα από τα τελευταία θέματα έχουν πιάσει.

    Ο Ντον (που μας φιλοξενεί όλους - δικό του είναι το blog) είναι ιδιαίτερα υπερήφανος γι αυτό.

    ReplyDelete
  85. aphrodite said...
    ΥΓ- Πάντως... «Πού τελειώνει η φιλοζωία και πού αρχίζει η μισανθρωπία;» Synas, έγραψες!

    Διαφωνώ με synas + aphrodite
    Οι πραγματικοί ζωόφιλοι είναι και φιλάνθρωποι - και το αντίστροφο.

    Τα άλλα είναι υποθέσεις διαταραγμένης προσωπικότητας...

    ReplyDelete
  86. @NΔ,

    Προειδοποιώ: Τσατάκι (το). Οπως λέμε Γκνάκι.

    α. Εσύ δεν είπες ότι δεν μετράς? Οτι το πάμε χαλαρά?...
    Αντε όμως για τον Δον, μπρόκολε, υπερωρίες!
    :-)

    β. Από χιουμοράκι ε? Δεν την πήραμε καλά τη στροφή αφεντικό, θα ντελαπάρουμε...

    ("Καλέ μου άνθρωπε, πνίγομαι, έεε, εσύ, μισάνθρωπε, φιλάνθρωπε, φιλόζωε, μισόζωε, μη σώ- ωωωωωχ, άϊ σιχτίρ, εσύ κι ο γρύλος σου - μπλουμπ, μπλουμπ, μπλουμπ!)
    :-)

    ReplyDelete
  87. @aphrodite:

    Ένας είναι ο Don και εγώ είμαι ο προφήτης του.

    Το κόλπο λέγεται Instant Moderation (πως λέμε Instant Coffee).

    Μόνο που σύντομα θα πάω για ύπνο οπότε τα σχόλια θα γίνουν όνειρα...

    ReplyDelete
  88. Καλησπέρα!

    Με χώρισαν κι εμένα και τον σκύλο μου κάποτε, γιατί λέει έδινα περισσότερη προσοχή στο σκυλί απ'ότι σε εκείνην - και της την έσπαγε που έκανε παντού σάλια (εμ, ροτβάιλερ ήταν αυτό, να τού'βαζα σαλιάρα?).

    Κι η πλάκα ήταν που και η Sminie/Σμίνυ (από το smitherines, τα ψιλά-ψιλά κομματάκια, σχεδόν ροκανίδια που έκανε όλα τα έπιπλα μέχρι να μεγαλώσει το μπουνταλάκι μου), τη ζήλευε την τότε κοπέλλα μου παθολογικά, μαράζωνε, να βλέπεις ολόκληρο γομάρι να κάνει μούτρα! Ούτε καν έτρωγε!

    Φαντάζετε ποιός κέρδισε. Κι αυτό γιατί αν ο άλλος δεν δέχεται το ζωντανό σου, δεν δέχεται παρά μόνο τις πλευρές σου που του είναι "εύκολες" στη συμβίωση και δε γουστάρει τα ζόρικα. Πέρα από φιλοζωίες τώρα.

    Μας έκαναν κατάληψη κι εμάς τα γατιά σας κύριε Δήμου. Πλάκα-πλάκα...

    Η σκηνή σηκώνω γάτες-με νύχια τους εκείνες - σηκώνουν κουβέρτα, ήταν όλα τα λεφτά!

    (Τάκη, κι εγώ το ίδιο - άλλη φορά να πηγαίνουμε στη Sony να τις παίρνουμε χονδρική!)

    Καλό βράδυ σε όλους!

    ReplyDelete
  89. ΟΟΟΧΙΙΙ!

    Κάτσε ρε άνθρωπε του θεού λίγο ξύπνιος να κάνουμε καμμιά κουβέντα σαν άνθρωποι εδώ μέσα, πιές λίγο, μα τι λέω, πιές ΠΟΟΟΛΥ instant coffee!

    (χεχεχεχεεεε, καταχθόνιο σχέδιο, θα τον ξενυχτήσουμε, θα πέσει ξερός εντελώς στο τέλος, και μετά, με μερικά λαχταριστά λουκάνικα θα δωροδοκήσουμε τα αρνι-εεεμ, τα γατιά του να μας δώσουν τα κλειδιά και... χιχιχιχιιι, θα τσατάρουμε όλο το βράδυ!!

    Ετσι ή αλλιώς, τα γατιά δε μιλάνε να μας καρφώσουν, έτσι δεν είναι?

    (Καλά, το κόβω! Εσύ δεν είσαι φιλόζωος καλέ, τι βαράς?!)
    :-)

    ReplyDelete
  90. Σκυλίσιες συμπεριφορές γάτων:

    1. ένα βράδυ μια γάτα που συνάντησα στο δρόμο με ακολούθησε για απόσταση 2 τετραγώνων, ήρθε μέσα στο σπίτι, έφαγε, κοιμήθηκε.. και το άλλο πρωί την έκανε πηδώντας απο το μπαλκόνι (τυπικη γατίσια συμπεριφορά η τελευταία)

    2. η δεύτερη γάτα μου (η clarissa) όταν της πετάς ένα συγκεκριμένο παιχνίδι της, το παίρνει με το στόμα της και το φέρνει πίσω για να της το ξαναπετάξεις (αυτό μπορεί να σύνεχίζεται επ' άπειρο)

    3. η γάτα μιας φίλης μου όταν πας να την χαιδέψεις σου γλύφει το χέρι

    (διχασμένες προσωπικότητες indeed)

    ReplyDelete
  91. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  92. Γάτε, "Μόνο που σύντομα θα πάω για ύπνο οπότε τα σχόλια θα γίνουν όνειρα..." λες.

    Μα αν τελικά το κάναμε "τα όνειρα θα γίνουν σχόλια" μήπως... Μήπως...

    Ασε, δεν το λέω! Θα φάω πάλι κράξιμο!

    ReplyDelete
  93. Σύμφωνα με τα λεξικά, η σωστή λέξη είναι ζωόφιλος και όχι φιλόζωος.

    Καληνύχτα...

    ReplyDelete
  94. Ένας από τους γάτους του σπιτιού μου,είναι σεξουαλικά αδιάφορος. Μάλλον κάτι δεν πάει καλά με τις ορμόνες του. Τόσο καλό και γλυκό γατί δεν έχω ξαναδεί.

    Παρόλο που πιστεύω ότι οι φιλόζωοι είναι συνήθως και φιλάνθρωποι, προτιμώ τον φιλόζωο - μισάνθρωπο από το αντίθετο.
    Τα ζώα είναι αθώα πλάσματα στο έλεος των ανθρώπων.

    ReplyDelete
  95. Καλημέρα!

    Οι γάτες είναι συνήθως νυκτόβια ζώα.

    Αλλά λόγω moderation πήγαν για ύπνο νωρίς...

    σαν τις κότες

    ή σαν εμένα...

    ReplyDelete
  96. ΝΔ Said: Ένας, αδηφάγος, αν δεν υπάρχει moderation, είναι άξιος να φάει το φαγητό όλων.

    Κάτι μου θυμίζει αυτό...
    Αχ αυτοί οι παραλληλισμοί καταστάσεων που λατρεύω να κάνω..
    Υπάρχουν μερικές βασικές αρχές που ακολουθούνται σε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Moderation έχουν και τα XP. Οταν πρόγραμμα κάνει τα δικά του, του απαγορεύεται η εκτέλεση. (Δεν θα μου κάνεις εσύ shutdown το σύστημα 3η φορά)! :)

    Αν και ζω κάτι που δεν περίμενα με τις γάτες της συντρόφου μου. Ερχονται το βράδυ για φαγητό και η μαμά τους περιμένει να φάνε τα παιδιά της πρώτα και μετά τρώει εκείνη. Και ας είναι 2-4 ετών τα 'μικρά'.
    Αν λοιπόν αυτό είναι ένστικτο, τότε μάλλον είναι και σε εμάς και ας το έχουμε ντύσει με το φόρεμα της λογικής μας στα πλαίσια της υποτιθέμενης ανωτερώτητας.
    Γιατί όμως θαυμάζουμε τα ζώα; Γιατί προσηλωνόμαστε τόσο στα ντοκυμαντέρ;

    Μήπως αυτοχρισθήκαμε ανώτεροι επειδή ο καθένας μας έχει μέσα του ένα κομμάτι μικρό ή μεγάλο από ένα ζώο; Είμαστε δηλ. κάτι σαν υπερσύνολο των χαρακτηριστικών των ζώων του πλανήτη με μία διαφορά. Τα έχουμε όχι στην πλήρη τους μορφή. Βλέπουμε καλά, όχι όπως η γάτα. Καλή όσφρηση, όχι όπως του σκύλου, κολυμπάμε μα όχι σαν δελφίνια. Πάμε να πετάξουμε, ώωωπ! Κολλήσαμε. Φτιάξαμε το αεροπλάνο.
    Ολη μας η προσπάθεια λοιπόν ως είδος είναι να καλύπτουμε τα κενά που έχει η φύση μας. Τα ζηλεύουμε τα ζώα!
    Για αυτό κόβουμε και το πέταγμα στα πουλιά με το κλουβί, ξεφτυλίζουμε το λιοντάρι στο τσίρκο. Ξεφτυλίζουμε, ποιοί, εμείς, την φύση.. Να χ.. ανωτερότητα.
    Δυστυχώς σε κάποιους βγαίνει ακόμα πιό αρνητικά αυτή η ζήλια και προφασίζονται πως 'λερώνουν' για να δικαιολογήσουν το υδροκυάνιο στο Γατοτάκι...
    Δεν τολμούν να αντικρύσουν την ανωτερότητα.

    Πάντα προσπαθούμε να μοιάζουμε στα ζώα.
    Για κάποιον κάπου πολύ καλό λέμε: Πω πω, μάτι γατίσιο, αετίσιο βλέμμα, γάτα η κυρία, κολυμπάει σαν ψάρι, φωνή αηδόνι, πάει τσίτα. Θεωρείται μεγάλο προσόν για κάποιον να επιβεβαιώνεται με τέτοιο τίτλο!

    Είχα διαβάσει κάπου πως αν εμείς οι άνθρωποι μπορούσαμε να ζήσουμε 150 χρόνια, τότε θα πηγαίναμε να πεθάνουμε όπως μετά από μία κοπιαστική ημέρα πέφτουμε για ύπνο.
    Το παραλληλίζω με τις γάτες αλλά και με όλα τα ζώα.
    Μήπως είναι ΚΑΙ εκεί τυχερά; Να ζούν τελικά περισσότερο από όσο νομίζουμε;

    Για τις υπερφυσικές ικανότητες των γάτων δεν γράφω εμπειρίες! Θα βγει σεντόνι και είναι καλοκαίρι.

    Την καλημέρα μου.

    ReplyDelete
  97. somebody said...
    Για τις υπερφυσικές ικανότητες των γάτων δεν γράφω εμπειρίες! Θα βγει σεντόνι και είναι καλοκαίρι.

    Για το homing instinct των γάτων υπάρχει η τεκμηριωένη ιστορία της "Γάτας της Μόσχας". Την έδωσαν στην γιαγιά που είχε έρθει επίσκεψη από την Σιβηρία. Όταν γύρισαν μετά από 3 μέρες το έσκασε. Χρειάστηκε δυόμιση χρόνια για να διασχίσει τη Σιβηρία, τα Ουράλια και να φτάσει στο σπίτι της στην Μόσχα.

    ReplyDelete
  98. μέχρι πρόσφατα θεωρούσα τις γάτες ανεξάρτητες και προτιμούσα τα σκυλάκια που ήταν πιο 'δεμένα'/'εξαρτημένα' από τον άνθρωπο..

    τελευταίως.. για ακριβώς τον ίδιο λόγο έχω αρχίσει να μην συμπαθώ τα σκυλλάκια και να συμπαθώ την ανεξαρτησία των γάτων..

    διαβάζοντας το σημερινό κείμενο άρχισα να αναρωτιέμαι.. κοντοστάθηκα στην λέξη 'ζηλιαρόγατος'.. η ζήλια, και όντως η γατίσια είναι μπόλικη, έχει να κάνει με εξάρτηση.. ή μήπως δεν έχει;

    καλημέρα :)

    ReplyDelete
  99. Η ανεξαρτησία των γάτων έχει σχέση περισσότερο με την αξιοπρέπεια και λιγότερο με το δέσιμο.
    Η γάτα δένεται μαζί σου αλλά δεν το δείχνει με τον πληθωρικό τρόπο του σκύλου. Κρατάει αποστάσεις.
    Η ζήλια της σαφώς ξεκινάει από το δέσιμο...

    ReplyDelete
  100. Το Γκνάκι θυμήθηκε τον
    Mickey (τι γίνεται αυτή η ψυχή;) και μου είπε να γράψω την κατοστάρα!

    ReplyDelete
  101. νέο άνοιγμα κι αυτό..

    ανεξαρτησία και δέσιμο μαζί..

    μια σκέτη έμπνευση ΝΔ!!

    ευχαριστώ :)

    ReplyDelete
  102. Ο Dion M έστειλε ένα πολύ μεγάλο σχόλιο (900 λέξεις). Θα τον παρακαλούσα να μου ξαναστείλει το πρώτο μέρος - δεν μπορώ να κάνω editing σε σχόλια - μόνο να σβήσω ή να δημοσιεύσω.

    ReplyDelete
  103. Είμαι λάτρης των αιλουροειδών όλων των ειδών και πιστεύω ότι είναι τα πιό όμορφα και προικισμένα ζώα.

    Πριν από περίπου 8 χρόνια, ευρήκα ένα ταλαιπωρημένο γατάκι στον δρόμο. Μου φάνηκε ετοιμοθάνατο και το πήγα στο σπίτι μου να του δώσω φαγητό. Πρώτη φορά έβλεπα γατί να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του. Ακολούθησε επισκεψη σε κτηνίατρο, ο οποίος βρήκε μυκητίαση, δύο μεγάλες πληγές, μάλλον από δόντια σκύλλου και αρχή αφυδάτωσης. Τον άφησα μια εβδομάδα στον κτηνίατρο και τον πήρα θεραπευμένο. Τώρα είναι ένας πανέμορφος γάτος 9 κιλών ημίαιμος Αγκύρας.

    Οταν γύριζα κουρασμένος από την δουλειά τα βράδυα, με έπαιρνε ο ύπνος στον καναπέ, και κοιμόταν και ο γάτος, ο ένας πάνω στον άλλο, πότε εγώ από πάνω πότε αυτός!

    Οταν με βλέπει να ετοιμάζω την βαλίτζα μου για να ταξιδέψω ... καταλαβαίνει ότι θα λείψω και μου "κάνει μούτρα"!

    Πανέξυπνα και συναισθηματικά, με τον δικό τους τον τρόπο, ζώα!

    ...Και απαιτητικά βέβαια, όπως όλα τα αξιοπρεπή πλάσματα όταν αγαπάνε!

    ReplyDelete
  104. Στα Τρίκαλα έχουμε δωρεάν ασύρματο internet. Μεγάλη υπόθεση, καινοτομία, αλλά και λογοκρισία:δεν εμφανίζει την γατοπορνογραφική φωτογραφία του post!!! Ήμαρτον.

    ReplyDelete
  105. @harry reloaded
    Αν ενδιαφέρεσαι για έναν παπαγάλο Μακάο, θέλει η αδελφή μου, που είναι Αθήνα, να τον δώσει. Γράψε μου στο email του προφίλ μου.
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία ΝΔ, αλλά έτσι ίσως να βρεθεί ένα κατάλληλο άτομο για τον πανέμορφο παπαγάλο που δεν μπορεί να κρατήσει η αδελφή μου.

    ReplyDelete
  106. axilleas said...
    "Στα Τρίκαλα έχουμε δωρεάν ασύρματο internet. Μεγάλη υπόθεση, καινοτομία, αλλά και λογοκρισία:δεν εμφανίζει την γατοπορνογραφική φωτογραφία του post!!! Ήμαρτον".

    Μα δεν νομίζω πως είναι τεχνικά δυνατόν να μπλοκάρει κανείς μία φωτογραφία! Και μάλιστα από ασύρματο... Μια διεύθυνση, ίσως.

    ReplyDelete
  107. Nikos Dimou said...

    "Μα δεν νομίζω πως είναι τεχνικά δυνατόν να μπλοκάρει κανείς μία φωτογραφία! Και μάλιστα από ασύρματο... Μια διεύθυνση, ίσως. "

    Τεχνικά είναι δυνατόν. Αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν φταίει αυτό.
    Συχνά το blogger κόβει τη σύνδεση πριν κατεβούν όλες οι φωτογραφίες.

    BTW το e-trikala είναι εξαιρετικό project. Και δείχνει το δρόμο για όλη την Ευρώπη.

    ReplyDelete
  108. Υannis h said :

    "..Κανονικά, η φύση δεν προκαλεί τέτοιον υπερπληθυσμό σε κανένα ζώο που δεν μπορεί να θρέψει, ή που δεν κινδυνεύει από υψηλότατη θνησιμότητα. (Και δεν θα έλεγα ότι οι γάτες, σε κανονικούς αριθμούς, ανήκουν σε μια από τις δύο κατηγορίες.) Ο υπερπληθυσμός των γατών οφείλεται… πού;"

    Κάπου έγραφε ο Πανεπ/κός Μάργαρης ότι η αύξηση των γαλών στις σύγχρονες πόλεις πάει μαζί με την τεράστια αύξηση των ...σκουπιδιών-φαγωσίμων κττ

    Κι έχει γούστο να βλέπεις τον Συλβέστρο τη μιά στιγμή νάχει καβαλλήσει τον κάδο με τις όμορφες σκουπιδοσακκούλες, και μετά κάμποσην ώρα ναχει ξαπλάρει στον - εφόσον είναι καθαροπλυμένος !- ουρανό ενός αυτοκινήτου δίπλα..

    ReplyDelete
  109. Hliodendron said...

    Ένα σούρουπο, γατάκι ετοιμοθάνατο,
    περίμενε από μένα την κίνηση ν' αποφασίσω για τη ζωή του. Τ' άλλα παιδιά σκέφτονταν αν θα το έριχναν στο αυλάκι να πνιγεί ή να..ή να..)
    Το πήρα, το απίθωσα κάτω από την πορτοκαλιά, τού 'βαλα γαλατάκι σε μια κούπα.
    Η πορτοκαλιά το έλουζε
    -κυριολεκτικά- με τ' άνθη της.

    Eγώ δεν ξέρω άν χρωστώ ή δεν χρωστώ την αποφυγή τραυματισμού σ' ένα λευκό γατάκι στο χωριό μας...Παιδιά ήμασταν .Είχαμε βρεί παλιά πυρομαχικά, -γαλλικά φυσίγγια, νομίζω,- και τά 'χαμε αδειάσει απ' τα ''μακαρόνια'' τους-πυρίτιδα-. Εγώ πρότεινα να κάνουμε φυτίλι από ...χαρτοπετσέτες που τις τυλίξαμε εν συνεχεία στα 'εκρηκτικά'και στα φυσίγγια με παχύ στρώμα . {Τό πάχος του 'περιβλήματος' αποδείχτηκε μετά σωτήριο..)Κατόπιν, βρέξιμο μ' οινόπνευμα και τσάφ ! σπίρτο.

    Μετά λίγην ώρα η άλλη πιτσιρικαρία εφυγε, επειδή το ''μπάμ'' αργούσε. Τό γατάκι μπήκε στο δωμάτιο και πήγα μαζί του να του δώσω λίγο ζαμπόν. Σέ λίγα λεπτά έγινε η έκρηξη κι ακούστηκε σ' όλο το χωριό.Τρόμαξα κι ο γάτος μου μαζί στο δωμάτιο.

    ReplyDelete