Thursday, December 28, 2006

H Εξομολόγηση του Don

Στο ένθετο βιβλίο (200 σελίδες) της "Καθημερινής" με τίτλο "Η Ελλάδα το 2007", που κυκλοφορεί σήμερα, υπάρχει ειδικό αφιέρωμα στο blogging - που μπήκε μάλιστα σε καλή σειρά (πρώτο τραπέζι πίστα). Στο αφιέρωμα γράφουν ο Don, ο Πιτσιρίκος και ο Φώτης Περλικός (e-rooster).





O Don μελέτησε με προσοχή το κείμενό του να δει μήπως είχε τυπογραφικά λάθη.




Ο Al το προσπέρασε - αφήνοντας πίσω μόνο την περιφρόνηση της ουράς του.

Το Γκνάκι το μελετησε ενδελεχώς πριν να εκφράσει την απόλυτη διαφωνία του που το οδήγησε σε ολοκληρωτική απόρριψη.


Ιδού τώρα και το επίμαχο άρθρο:




Εξομολόγηση ενός blogger.


Για ένα συγγραφέα το blog είναι μία αποκάλυψη. Το βιβλίο, αυτό το υπέροχο όχημα, ξαφνικά γίνεται στατικό και αδρανές. Η διαδικασία της έκδοσης, της κυκλοφορίας, της ανάγνωσης, της αποτίμησης – που στο βιβλίο διαρκούν μήνες και χρόνια – εδώ συμπυκνώνονται σε ώρες και μέρες. Ο συγγραφέας έχει το κοινό κοντά του – όπως ο ηθοποιός – και απολαμβάνει αμέσως τις αντιδράσεις: τον έπαινο, τον ψόγο, την αντίρρηση. Ακούει να γεννιούνται παράλληλες με την δική του ιστορίες, που ο ίδιος τις πυροδότησε.

Χωρίς δαπάνες, χωρίς εκδότες, τυπογράφους, βιβλιοδέτες, βιβλιοπώλες, ανεβάζεις μόνος σου το κείμενό σου στο Διαδίκτυο και οι αναγνώστες σε βρίσκουν. Με μαγικό τρόπο σε ανακαλύπτουν, κι αν είσαι καλός κάθε μέρα πληθαίνουν. Άγνωστοι και ανώνυμοι γίνονται σταρ και (τι ειρωνεία) καταλήγουν να βγάζουν βιβλία με το δικτυακό τους υλικό. Το βιβλίο παράγωγο του Internet; Φυσιολογικό. Αφού πρώτα το Διαδίκτυο εμπλουτίστηκε με όλα τα βιβλία της ανθρωπότητας, τώρα αρχίζει να παράγει τα δικά του…

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει πως το βιβλίο «πέθανε». Τίποτα δεν πεθαίνει (η φωτογραφία δεν σκότωσε την ζωγραφική, ούτε ο κινηματογράφος το θέατρο). Θα συνεχίσει να υπάρχει πάντα σαν μέσο και σαν τυπογραφικό καλλιτέχνημα.

Όμως τα blogs δεν είναι μόδα – ούτε παιχνίδι. Είπαν για το Internet ότι είναι η μεγαλύτερη εξέλιξη στην ιστορία του ανθρώπου μετά την εφεύρεση της γραφής. Ε, λοιπόν τα blogs είναι η μεγαλύτερη εξέλιξη μέσα στο Internet. O κάθε ένας, με κόστος ελάχιστα ευρώ το μήνα (το κόστος μίας συνδρομής σύνδεσης) μπορεί να γίνει εκδότης του εαυτού του, αλλά και παραγωγός, σκηνοθέτης, συνθέτης, γκαλερίστας – πάντα του εαυτού του.

Γιατί τα blogs δεν είναι μόνο κείμενο. Είναι και φωτογραφία, βίντεο, ζωγραφική – ακόμα και μουσική. Για τους νέους δημιουργούς, κάτι το θαυματουργό.

Φυσικά είναι και μία πανίσχυρη πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική πραγματικότητα. 55.000.000 blogs στο πλανήτη και κάθε μέρα αυξάνουν. Η Δημοκρατία στην πράξη. Φωνή και βήμα, για όλους, Με ό,τι θεματολογία μπορεί να φανταστεί κανείς, ανοίγουν πόρτες, γκρεμίζουν ταμπού. Ενίοτε και κυβερνήσεις. Έπαιξαν βασικό ρόλο στην τελευταία νίκη των Δημοκρατικών.

Ξεκίνησα το πρώτο μου blog (nikosdimou.blogspot.com) στις δύο Ιανουαρίου του 2006. Μέχρι τα μέσα Μαΐου είχε καταγράψει 240.000 επισκέψεις και 24.200 σχόλια από 1.110 διαφορετικούς σχολιαστές. Εγώ είχα γράψει 119 πρωτογενή κείμενα (posts) συνοδευμένα από δικές μου φωτογραφίες και αρκετές εκατοντάδες σχόλια απαντώντας σε αυτά των επισκεπτών.

Κάποια στιγμή με κούρασε τόσο (ήταν σχεδόν πλήρης και αποκλειστική απασχόληση) που το έκλεισα. (Φυσικά δεν το έσβησα. Υπάρχει στο Διαδίκτυο και θα παραμένει όσο υπάρχει Internet).

Δεν είχα φανταστεί την αντίδραση που επακολούθησε. Και αναγκάστηκα, αρχές Ιουνίου, να ανοίξω άλλο blog στο όνομα του γάτου μου Don (doncat.blogspot.com). Το οποίο ήδη έχει ξεπεράσει το παλιό σε όλες τις παραμέτρους.

Συνειδητοποίησα, έστω και αργά, ότι πρόκειται για το τελευταίο και σημαντικότερο έργο μου. Ένα βιβλίο, με πολλά κεφάλαια, με πολλά θέματα, που συμπεριλαμβάνει και τους αναγνώστες του. Αναγνώστες που συχνά το ξεπερνάνε. Πολλά από τα σχόλια είναι καλύτερα από τα αρχικά δικά μου κείμενα.

Αυτοί οι αναγνώστες έχουν γίνει μία άτυπη κοινότητα, ένα κοινόβιο όπως τους χαρακτήρισα. Έστω κι αν πολλοί αμφισβητούν την «απάνθρωπη τεχνολογία» και οικτίρουν την «μοναξιά του Internet», εγώ στο Δίκτυο βρήκα την παρέα της ζωής μου.Μετά από μερικές εβδομάδες, κάθε ένα από τα μέλη αυτής της παρέας αρχίζει να αποκτά ένα καθαρά δικό του προφίλ. Συνδυάζοντας τα σχόλια που έκανε, ακόμα κι αν δεν είχε δικό του blog (πολύ περισσότερο όταν είχε) η προσωπικότητά του αναδυόταν όλο και πιο σαφής. Έτσι που όταν αργότερα γνώρισα μερικούς in vivo δεν ένιωσα καμία έκπληξη. Ήταν ακριβώς όπως τους περίμενα – όπως τους είχα φανταστεί.

Ελάχιστους μόνο. Άλλοι προτίμησαν να παραμείνουν ανώνυμοι. Άλλους δεν θα μπορούσα να τους συναντήσω, ακόμα κι αν ήθελα. Γιατί βρίσκονται διάσπαρτοι σε όλη την οικουμένη. Το 48% από τους επισκέπτες του blog, ζούνε εκτός Ελλάδος.

Και βέβαια υπάρχει η σιωπηλή πλειοψηφία που διαβάζει χωρίς να σχολιάζει. Υπολογίζω ότι μόνο το 10% των αναγνωστών δηλώνονται ως σχολιαστές.

Κάθε μέρα προστίθενται νέοι αναγνώστες, εμφανίζονται νέοι σχολιαστές κι εγώ γράφω νέα κείμενα. Πόσο θα κρατήσει αυτό; Όσο αντέξω. Είναι κουραστικό αλλά πολύ πιο ευεργετικό από την έκδοση βιβλίων. Κι ας έχω γράψει αρκετά που έγιναν επιτυχίες και είχαν πολλές ανατυπώσεις.

Άρχισα την καριέρα μου σπουδάζοντας φιλοσοφία. Συνέχισα ως συγγραφέας, έκανα ένα καιρό στην διαφήμιση, πέρασα από την δημοσιογραφία, την φωτογραφία, την πληροφορική. Κατέληξα να γίνω blogger. Κατάντημα ή κορύφωση; Εγώ πιστεύω το δεύτερο.

173 comments:

  1. Θα πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και μάλιστα επ'ευκαιρίας συμπλήρωσης ενός έτους της ενασχόλησης του κ.Δήμου με τα blogs.

    Άλλοτε κοινόβιο,
    άλλοτε club,
    άλλοτε ρινγκ,
    άλλοτε κάμπινγκ,
    άλλοτε σαλέ,

    Πότε restaurant του Παρισιού, πότε Βαγδάτη.
    Πότε κρουαζιερόπλοιο, πότε σχεδία κουβανών...

    καλημέρα
    Δημήτρης

    ReplyDelete
  2. Άρχισα την καριέρα μου ως φιλόσοφος στα τείχη της Ακαδημίας και ελπίζω να την τελειώσω ως περιπατητικός φιλόσοφος...

    Το ευχόμαστε, γιατί η αγορά έχει ανάγκη από φιλοσόφους αλλά και οι φιλόσοφοι έχουν ανάγκη την αγορά.

    ReplyDelete
  3. Καλημέρα σ' όλους.
    Ωραίο το κείμενο, αν και σε μας εδώ μέσα λιγο πολύ οι απόψεις του Γάτου γνωστές. Μόνο που μερικές φορές ενοχλείται και κουράζεται. Αλλά και αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού. Ωραίες και οι φώτο, με το ES 990i, το δώρο της ονομ. εορτής έχουν άραγε παρθεί;

    ReplyDelete
  4. Κι εγώ ΑΥΤΟ πιστεύω!

    ReplyDelete
  5. Keep typing !

    Γιαννής Παρπατητός...

    ReplyDelete
  6. Καλημέρα!

    Θα άφηνα ένα σχολιάκι, αλλά είδα πως το χθεσινό, στο ποστ για το Διονύση Σαββόπουλο, δεν εμφανίστηκε!

    (εκτός αν δε μπόρεσα να το εντοπίσω, μέσα στην άμμο των σχολίων...)

    Ας μη γράφω αδίκως, λοιπόν.

    ReplyDelete
  7. Οι φωτογραφίες βγήκαν με το Κ800i (τo 990i δεν είναι τόσο καλό στην φωτογραφία - σκίζει όμως στην moderation).

    Panos, δεν μου ήρθε σχόλιο με αυτό το ID!

    ReplyDelete
  8. Τα blogs τελικα εχουν τεραστια δυναμη.
    Παντα το ελεγα απο τοτε που τα ανακαλυψα και παντα θα το λεω...
    Μεσα απο εδω,μπορουμε να κανουμε πολλα πραγματα...

    ReplyDelete
  9. ... να πάρουμε κουράγιο πάλι, και καλές ελπίδες...

    ReplyDelete
  10. Άραγε στην Ελλάδα θα ρίξει ποτέ καμιά κυβέρνηση η Blogoσφαιρα? Ή μονο στα εξωτερικά συμβαίνουν όλα τα καλά?

    ReplyDelete
  11. Doctor, δεν πας να ακούσεις λίγο ...Σαββόπουλο; Μας έχεις φάει όλους τους "σεφτέδες" :))))

    (αν και ήρθα τέταρτος και ...καταϊδρωμένος)


    Σχόλια επί του κειμένου:

    "Ε, λοιπόν τα blogs είναι η μεγαλύτερη εξέλιξη μέσα στο Internet."

    Αυτό σηκώνει ΠΟΛΥ συζήτηση. Και εξαρτάται από την "οπτική" γωνία που το βλέπει κανείς. Η έκφραση "η μεγαλύτερη εξέλιξη" είναι "απόλυτη". Ίσως θα μπορούσε να διατυπωθεί ως:

    "η μεγαλύτερη σύγχρονη εξέλιξη" ή "μια από τις μεγαλύτερες εξελίξεις"

    ΔΕΝ ομιλώ ως "ειδικός" ούτε "σχετικίζω" - απλή γνώμη εκφράζω. Πάντως με την "ευρύτερη" έννοια δεν πρόκειται για μόδα. Το πολύ πολύ να ...μετεξελιχθούν.


    "Και αναγκάστηκα, αρχές Ιουνίου, να ανοίξω άλλο blog στο όνομα του γάτου μου Don (doncat.blogspot.com)."

    Όπως οι σχολιαστές δεν είναι "αναγκασμένοι" να σχολιάζουν (τάδε έφη ΝΔ το βράδυ), έτσι και κανείς blogger δεν είναι "αναγκασμένος" να ποστάρει ή να ανοίξει νέο blog. Όλα ζήτημα επιθυμίας και εγωκεντρικής (με την καλή έννοια) παρόρμησης είναι - όχι απόρροια "εξωτερικών" πιέσεων. Διαφορετικά κι εγώ μπορώ να πω ότι "αναγκάστηκα" να κάνω ΠΟΛΛΑ σχόλια που δεν ...ήθελα ;)


    "Συνειδητοποίησα, έστω και αργά, ότι πρόκειται για το τελευταίο και σημαντικότερο έργο μου."

    Ποτέ δεν είναι αργά για το επόμενο. Εκτός κι αν αποφασίσει κανείς να εγκαταλείψει δια παντός το έντυπο βιβλίο. Προσωπικά επικροτώ και θα υποστηρίξω κάτι τέτοιο!


    "Άγνωστοι και ανώνυμοι γίνονται σταρ και (τι ειρωνεία) καταλήγουν να βγάζουν βιβλία με το δικτυακό τους υλικό. Το βιβλίο παράγωγο του Internet; Φυσιολογικό. Αφού πρώτα το Διαδίκτυο εμπλουτίστηκε με όλα τα βιβλία της ανθρωπότητας, τώρα αρχίζει να παράγει τα δικά του…"

    Εγώ ΑΥΤΟ θεωρώ "κατάντημα" (στα βιβλία αναφέρομαι φυσικά και ΟΧΙ στους ανώνυμους "σταρ" - μακάρι να βγουν πολλοί τέτοιοι). Αντί να αγοράζουν κάποιοι βιβλία, ας πάρουν ένα PC και ένα πακέτο ADSL (600 ευρώ φτάνουν και περισσεύουν) και θα έχουν τα πάντα στη διάθεσή τους και μάλιστα "συμμετοχικά" και "διαδραστικά".

    Ας κρατήσουμε τα βιβλία μόνο ως "διακοσμητικά" και όχι ως "χρηστικά" αντικείμενα. Κυκλοφορεί κανείς με άμαξα σήμερα; Μόνο σε κάτι γάμους τις βλέπεις και στις ...Σπέτσες ;)

    Καιρός να αποκτήσει η πληροφορία άλλη "υπόσταση", να "ρέει" ελεύθερα και αστραπιαία και να σώσουμε πολύτιμα resources του πλανήτη - πού είσαι Mirage; :)))


    "INFO MUST FLOW"
    (Mickey)


    Υ.Γ. Οι φωτό ΑΠΑΙΧΤΕΣ!

    ReplyDelete
  12. Καλημέρα mega-blogger Νίκο Δήμου! Καλημέρα και σε όλη τη δικτυακή παρέα σου!

    @doctor, mickey
    Επειδή τώρα τελευταία "κουνιέται" ο doctor πολύ με τους σεφτέδες, θα ήθελα να σας θυμίσω τον απόλυτο σεφτέ ever :-)))

    ReplyDelete
  13. "Το βιβλίο είναι μια εφέυρεση σαν το κουτάλι". Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα 'πεθάνει' με το νετ.

    Πιθανώς, παράδειγμα να είναι οι φωτογραφίες: πόσοι (απ' όσους τραβούν ψηφιακές φωτογραφίες) έχουν πλέον εκείνα τα παλιά φωτογραφικά άλμπουμ;

    Δεν ξέρω αν θα ζήσω αρκετά ώστε να παίρνω στο κρεβάτι μια οθόνη και να τη διαβάζω ξαπλωμένος στο πλευρό...

    ReplyDelete
  14. Διαφωνώ. Διαφωνώ. Διαφωνώ. Άλλο το βιβλίο άλλο το blog. θα γραφτεί ποτέ ένα "Πόλεμος και Ειρήνη" στο νετ; Και αν ναι, ποιος θα κάτσει να το διαβάσει; Τα blogs εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς. Άλλους από αυτούς που εξυπηρετούν τα βιβλία.

    @Mickey
    Όσο για τα resources , ας αρχίσουμε από αλλού. Μη μου πεις οτι δεν σου τη δίνει όταν ένα piece of software έρχεται με manual σε pdf και όχι σε χαρτί... Εμένα πάντως μου τη δίνει.

    ReplyDelete
  15. Σας ευχαριστούμε θερμά Κ. Δήμου που μας φιλοξενείτε στο Blog σας

    Πολλές ευχές για το νέο έτος
    και Χαρουμενα γεννέθλια στο Blog για το 1 χρόνο ζωής του

    ReplyDelete
  16. doncat said
    Άγνωστοι και ανώνυμοι γίνονται σταρ και (τι ειρωνεία) καταλήγουν να βγάζουν βιβλία με το δικτυακό τους υλικό.

    Τώρα αυτό είναι απαραίτητα καλό; Στην Ελλάδα όπου ο καθένας έβγαζε βιβλία πληρώνοντας τον εκδότη του, στην Ελλάδα όπου με τρία βιβλία γινόσουν μέλος της συντεχνίας των βιβλιοπαραγωγών, το παιχνίδι άνοιξε ακόμη περισσότερο. Κι αν πριν είχες να διαλέξεις μαργαριτάρια ανάμεσα σε σκουπίδια, τώρα τι γίνεται;
    Κάθε τι, βέβαια, έχει λόγο και αντίλογο. Και ίσως, τελικά, να είναι καλύτερη η κοινωνία που εκδίδει χίλια βιβλία τη μέρα, από εκείνη που διαλέγει από τα πριν, για τους αναγνώστες της. Μήπως, όμως, όλη αυτή η ιστορία μας οδηγήσει στην κατάσταση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης; Όπου χάσαμε το σημαντικό καθώς έχουμε να διαλέξουμε από χιλιάδες πηγές πληροφόρησης; Όπου μας ξεφεύγουν τα πραγματικά, μέσα στην πληθώρα των κατασκευασμένων νέων;
    Ρωτώ, δεν ξέρω, ούτε υποστηρίζω τη μία, έναντι της άλλης θέσης.

    ReplyDelete
  17. "Κατάντημα ή κορύφωση;"

    Υπενθυμίζω την αμίμητη ρήση "Και ύστερα από μια περιπετειώδη ζωή, στο τέλος κατάντησα υπουργός!"

    Δε θυμάμαι ποιος την είπε.

    ReplyDelete
  18. Αγαπητε Νικο και φιλοι,

    κατοπιν μακρας απουσιας λογω θητειας, ευχομαι σε ολους μια ευφανταστη και δημιουργικη χρονια.

    οσον αφορα το σημερινο θεμα, σε καμια περιπτωση δεν θα χαρακτηριζα το blogging ως καταντια.

    Νικο εισαι απο τους λιγους ανθρωπους που επιδιωκουν την μονιμη εξελιξη και αυτο ειναι το πιο ελκυστικο και αξιοθαυμαστο.

    ποσους 70χρονους γνωριζεις με παρομοιες συνηθειες???

    Κατα συνεπεια, το παρον εγχειρημα καλλιστα αποτελει το αποσταγμα ολων των προηγουμενων ιδιοτητων σου, που ομως εξακολουθουν και υπαρχουν αφου απαρτιζουν την προσωπικοτητα σου.

    Εξ αλλου, δεν ειναι και ενα τυπικο blog...

    ReplyDelete
  19. Την καλημέρα μου.

    Τα blog σαν τεχνολογία δεν μπορώ να πω ότι είναι ούτε τραγικά καινούργιο ούτε ξεκομμένα από τα υπόλοιπα είδη επικοινωνίας που υπάρχουν στο internet (από την άποψη ότι δεν διαφέρουν και πολύ σε σχέση π.χ. με ένα forum).

    Είναι απλώς διαφορετικά παραμετροποιημένα.

    Το καλό είναι ότι αυτή η διαφορετικότητα και τα ειδικά χαρακτηριστικά τους τα έκαναν πιο ταιριαστά και για σημαντικούς ανθρώπους.

    Και όντως η ευκαιρία για τέτοιου είδους συζητήσεις με τέτοιους ανθρώπους είναι πραγματικά πολύτιμη.

    Πάντως κ. Δήμου δεν είναι τόσο πολύ τα blog που σας έφεραν σε άμεση επαφή με τους αναγνώστες αλλά η ίδια σας η επιθυμία και διάθεση. Άλλοι δεν θα έδιναν δεκάρα για κάτι τέτοιο...

    ReplyDelete
  20. miky said...'Ας κρατήσουμε τα βιβλία μόνο ως "διακοσμητικά" και όχι ως "χρηστικά" αντικείμενα. Κυκλοφορεί κανείς με άμαξα σήμερα; Μόνο σε κάτι γάμους τις βλέπεις και στις ...Σπέτσες ;)'

    Μικυ νομιζω πως βιαζεσαι. Η 'τεχνολογια' και η χρηστικοτητα του βιβλιου δεν ειναι μονο τα κειμενα που περιλαμβανει.

    Το εχω σκεφτει πολλες φορες αυτο το θεμα και διαφωνω. Τυγχαινει να εχω ασχοληθει αρκετα με την ανακαλυψη της τυπογραφιας και πως επηρεασε το τροπο που σκεφτομαστε και γραφουμε.

    Δε νομιζω να υπαρχει άλλο 'υλικο' αγαθό που να έγινε τόσο μεταφυσικο κι 'ανθρωπινο' από το βιβλίο. Μονο και μονο ότι ο Θεος έγινε προσωπική αναζήτηση, (προτεσταντισμός)... οφείλεται στην ανακάλυψη της τυπογραφίας, στην εξέλιξη της βιβλιοδεσίας.

    Το βιβλίο είναι μια ψυχή (γιατι τι αλλο ειναι η ψυχη απο τα λογια μας) που μπορουμε να την κουβαλάμε παντού μαζί μας...να μας οργιζει, να μας παθιάζει, να μας φοβίζει, να μας αλλάζει τη ζωή.

    Το εκπληκτικό με τη τεχνολογία του βιβλίου είναι πως άπαξ και τυπωθηκε και το αγορασαμε είναι δικό μας. Κανεις δε μπορεί να αλλάξει τίποτα, κανενας χακερ, κανενας σερβερ αντμινιστρειτορ...θα υπαρχει διπλα μας ακομα κι αν ειμαστε οι μονοι επιζησαντες μετα το τελος του κοσμου. Αραγε ποιο αλλο μεσο καταγραφης μπορεις να κοιμησεις πλαι σου στο μαξιλαρι, σαν εραστη...? Μη γελας θα παθεις πλακα με το ποσο ερωτικα εβλεπαν οι ανθρωποι το βιβλιο οταν πρωτοεμφανιστηκε. Είναι ένα σώμα με συγκεκριμμένη ψυχή...δεν είναι τα πάντα και τίποτα όπως το δικτυο.

    Δες ας πουμε ταινιες επιστημονικης φαντασιας που διαπραγματευονται το τελος του κοσμου...που παρουσιαζουν καποιον να κραταει στην αγγαλια του ένα βιβλίο με τα εργα του Σαιξπηρ, ή με το 'Τάδε έφη ο Ζαρατούστρα' του Νίτσε.

    Κι αν κάποιος αγγίξει ένα βιβλίο μας , τότε θα πρέπει να το κάνει με βια, να σκισει, να μουτζουρώσει, να κάψει...να αφήσει τα ίχνη του πίσω. Δεν είναι το ίδιο με το δίκτυο. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως το δίκτυο δεν είναι κατι πρωτοποριακο που θα αλλαξει τον κοσμο.

    ετσι οι σκεψεις μου στα γρηγορα...ενα σχολιο κανουμε...δεν αναφερθηκα ας πουμε στην οργανικη ενοτητα ενος βιβλιου (αρχη τέλος, οπισθόφυλο, εξώφυλο - με υλικά μέσα)...που το κανει ξεχωριστο εργο τεχνης αθανατο οπως τη ζωγραφικη. Η νουβέλα, το μυθιστόρημα, η βιογραφία δε θα υπηρχαν χωρις τη τυπογραφια...τελος παντων

    καλημερα και παλί

    ReplyDelete
  21. Εξαιρετικά μεστή έκφραση και αποτίμηση της εμπειρίας του μπλόγκινγκ.
    Για μια ακόμη φορά, "άπαιχτη" εικονογράφηση.
    Συγχαρητήρια, καλή συνέχεια στο εγχείρημα, και ακόμα πιο καλή χρονιά-με τύχη και υγεία και αγάπη!!

    (ένας ακόμη της "σκοτεινής ύλης" του μπλογκ. Σας διαβάζω πολύ/σχολιάζω ελάχιστα)

    ReplyDelete
  22. και διαφωνω και με το ΝΔ για τη σχεση αναγνωστη συγγραφεα στα Μπλογκς...η συγγραφικη δραστηριοτητα ειναι λατρευτικη κι οχι επικοινωνιακη. Γραφω για να αγκιξω το απολυτο, το Θεο, την Ομορφια, την Αληθεια, τον Εαυτο...με λιγα λογια υποτασσομαι μονο στις ανωτερες αισθητικες, ηθικες, προωσωπικες αξιες.

    Αλοιμονο στον Καφκα που θα ακουγε τον αναγνωστη του

    Αλοιμονο στον Ποε που θα ακουγε τον αναγνωστη του

    Αλοιμονο στο Δημου των Ημερολογιων του Καυσωνα που θα ακουγε τον αναγνωστη του

    Αλοιμονο σε αυτους που δεν αγαπησαν

    ReplyDelete
  23. To βιβλίο θα παραμείνει παράλληλα με το Δίκτυο. Τίποτα δεν υποκαθιστά το άλλο - η φωτογραφία δεν σκότωσε την ζωγραφική, ο κινηματογράφος το μυθιστόρημα, η τηλεόραση τον κινηματογράφο. Και σαν αντικείμενο τέχνης το βιβλίο θα μείνει. Μόνο τα reference books θα εκλείψουν - ήδη εκλείπουν...

    ReplyDelete
  24. nd said...

    Nikos Dimou said...
    Μόνο τα reference books θα εκλείψουν - ήδη εκλείπουν...


    Δε νομίζω - το αντίθετο.
    Το alibris κάνει εξαιρετική δουλειά.
    Έφτασε στα χέρια μου βιβλίο του Lewis Mumford, που το χρησιμοποιεί ο Weber στην βιβλιογραφία του (!!!), ΛΟΛΟΛΟΛ, προς 8$.

    Αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο, πως αλλιώς θα τόβρισκα?

    ReplyDelete
  25. Καλημέρα και χρόνια πολλά

    Συμφωνώ απόλυτα με το "O κάθε ένας ... μπορεί να γίνει εκδότης του εαυτού του, αλλά και παραγωγός, σκηνοθέτης, συνθέτης, γκαλερίστας ", ξεχάσατε να βάλετε και δημοσιογράφος. Ποιος πολιτικός έλεγε για άμεση δημοκρατία;

    Βρίσκω όμως πολύ μακάβριο το να λέτε "Συνειδητοποίησα, έστω και αργά, ότι πρόκειται για το τελευταίο και σημαντικότερο έργο μου."

    Μακάρι να γίνω και εγώ: "Κατέληξα να γίνω blogger." αλλά μιας και δηλώνετε "κάθε ένα από τα μέλη αυτής της παρέας αρχίζει να αποκτά ένα καθαρά δικό του προφίλ" πολύ φοβάμαι πως τώρα απέκτησα προφίλ ψώνιου.... :)))

    ReplyDelete
  26. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  27. Κύριε Δήμου,
    δεν είναι λυπηρό για εσάς μετά τη συγγραφή του Δυστυχία του να είσαι Έλληνας και τόσα χρόνια, οτι τελικά τίποτε δε πήγε στην Ελλάδα καλύτερα; Τίποτα δε προόδευσε; Τίποτα δε φαίνεται στον ορίζοντα ότι θα αλλάξει; (τουλάχιστον από τους ίδιους τους Έλληνες πολίτες)
    Να πούμε για την απαράδεκτη σχολική εκπαίδευση- και ανώτατη, για την ιατρική περίθαλψη, τον κρατικό μηχανισμό- π.χ. αστυνομία.
    Την ανυπαρξία της συνείδησης του πολίτη, το φτωχό πνευματικό του επίπεδο (και μιλάω για το 90% αλλά και για τους υποτιθέμενα σπουδαγμένους).
    Και τι γίνεται με το 10%;
    Εσείς κύριε Δήμου, που γράψατε τόσα εξαιρετικά βιβλία, που ασχοληθήκατε τόσο με την ελληνική κοινωνία, κατακρίνατε τόσο εύστοχα και καυσικά το κατάντημα... Χρόνια τώρα...
    Βλέπω ότι τελικά δεν έγινε Τίποτα!
    Γιατί πιστεύω τελικά, ότι ο κάθε έλληνας κρίνει, κατακρίνει, δυσανασχετεί με το κατάντημα αλλά στην πράξη είναι αγκυλωμένος και τυφλωμένος. Ο καθένας λέει, εγώ θα λύσω το πρόβλημα;!!! Ο έλληνας οδηγός π.χ. κατακρίνει τη συμπεριφορά των άλλων οδηγών αλλά ο ίδιος επίσης οδηγεί λάθος, παράνομα και απαράδεκτα.
    Είμαι πλέον σίγουρος ότι στην Ελλάδα ζουν σήμερα οι πιό ηλίθιοι πολίτες. Πιστεύω ότι στις εγκυκλοπαίδειες του κόσμου πρέπει να αναφέρονται αυτοί οι πολίτες (μακράν από τη έννοια άνθρωπος) ως το σπάνιο είδος που ΔΕΝ πρέπει να περισωθεί.
    Και γιαυτό το κατάντημα είμαστε υπεύθυνοι ΌΛΟΙ. Και σεις...

    ReplyDelete
  28. βασικά πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο. πολλές φορές φαντάστηκα ότι θα ήταν πολύ ωραίο να μπορείς μέσω του psp ή του gameboy να διαβάσεις ένα βιβλίο. να σου δινόταν αυτή η ευκαιρία. εγώ το έχω εφαρμόσει ήδη το 3320 όπου έχω περάσει πολλά κείμενα (από το κράτος και θρησκεία, μέχρι τα ποιήματα του γκαίτε) και μέσω ειδικού προγράμματος όταν είμαι σε ένα λεωφορείο και τα διαβάζω. πολλές φορές μου τη σπάει ο χώρος που τρώνε τα διάφορα βιβλία. έντονη η διαφωνία με τους δικούς μου να πουλήσουμε ή ακόμη καλύτερα να δωρίσουμε την "δομή" η οποία χωρίς λόγο πια μας τρώει χώρο.

    όσο για το μπλογκ. στην αρχή που δεν ήξερα τι είναι ήμουν διστακτικός. όχι στο να γράψω αλλά στο να διαβάσω. προτιμούσα την ιστοσελίδα σας. μετά όμως διαπίστωσα ότι μου είναι δύσκολο πια να διαβάσω απλή ιστοσελίδα.

    νδ συνεχίστε και περιμένουμε τις εξελίξεις που αναγγείλατε σε 4 ημέρες.

    mitsos!!! I need a backup!!!

    ReplyDelete
  29. Νομίζω μπερδεύουμε κάποια πράγματα. Άλλο ότι θα έχουμε και blogs και βιβλία (σε οποιαδήποτε μορφή τους –έτυπη ή ηλεκτρονική) και άλλο ότι θα έχουμε βιβλία σε χαρτί και τυπογραφεία για πάντα.Για το πρώτο συμφωνώ. Για το δεύτερο, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το χαρτί ως μέσο διάδοσης οποιασδήποτε πληροφορίας θα καταργηθεί (για πολλούς λόγους: οικολογικούς, ταχύτητας ενημέρωσης, όγκου κλπ).

    ReplyDelete
  30. Αγαπητέ μου ασκέ , αν ήταν να αλλάζει ο κόσμος επειδή κάποιοι επισημαίνουνν τα στραβά και τα ανάποδα, θα είχαμε έναν κόσμο ηθικό, αγγελικά πλασμένο από καιρό!
    Πώς τόπε ο Σεφέρης: "Προτιμώ μια σταγόνα αίμα από τόνους μελάνι"

    ReplyDelete
  31. @mainmenu
    Συμφωνω με το πρωτο σου σχολιο περι βιβλιου αλλα διαφωνω με το δευτερο....

    Πιστευω πως η συγγραφη ενος βιβλιου και η εκδοση του μπορει να ειναι και επικοινωνιακο γεγονος...Εστω και αν η επικοινωνια ειναι μονοδρομη...

    Σιγουρα ειναι μια εντελως προσωπικη υποθεση και δεν το γραφεις για να ικανοποιησεις γουστα αναγνωστων.

    Πολλοι ανθρωποι γραφουν βιβλια και για να επικοινωνησουν...Για να τους ακουσουν καποιοι,για να μειωθει η υπαρξιακη τους μοναξια...

    Πολλες φορες ενα βιβλιο ειναι σαν να πετα ο συγγραφεας μηνυμα στο μπουκαλι στη θαλασσα των αναγνωστων,καποιες φορες εχει απαντησεις....

    Βεβαια υπαρχουν και περιπτωσεις που η εκδοση ενος βιβλιου δεν εχει να κανει με την επικοινωνια αλλα με την ματαιοδοξια....

    Η αλλες φορες που ενας συγγραφεας γραφει μονο για τον εαυτο του και δεν τον ενδιαφερει ουτε οι αναγνωστες ουτε η φημη....Ο Πεσσοα ειχε καταχωνιασει σε ενα μπαουλο δεκαδες εργα του χωρις να τα δειξει σε κανεναν... ( βεβαια μεσα του μπορει και να το εκανε γιατι ηξερε πως μετα θανατον θα τα βρουν ,δεν ξερω )


    Παντως την πιο ομορφη σκεψη για την συγγραφικη δραστηριοτητα την εχει γραψει ο Bukowski στο ποιημα του << Ωστε θελεις να γινεις συγγραφεας >> .Υπαρχει και στο ιντερνετ,θα το παρεθετα αλλα ειναι μεγαλο...

    ReplyDelete
  32. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  33. Μία πολύ καλή φίλη, τακτική αναγνώστρια του doncat (έχει γράψει όμως ένα και μοναδικό comment στον ένα χρόνο ζωής του blog), μού είπε πως θα σταματήσει να το διαβάζει. Όχι γιατί βαρέθηκε ή δεν αντέχει άλλο τον χείμαρρο των σχολίων. Όχι γιατί έπεσε το επίπεδο των συζητήσεων. Ο λόγος είναι άλλος, πιο μυστήριος. Η απάντησή της πραγματικά με εξέπληξε.

    Ο Νίκος Δήμου δεν είναι πια ο ίδιος. Μέσα από το blog άλλαξε. Μετουσιώθηκε, αναγεννήθηκε, μεταμορφώθηκε. Δεν είναι ο Νίκος Δήμου που ξέραμε από τα βιβλία του. Θεωρούσε τον Νίκο Δήμου έναν πνευματικό άνθρωπο τεράστιας αξίας, λαμπρότατης κρίσης, έναν ογκόλιθο του πνεύματος, απόμακρο, αλάνθαστο, απρόσιτο. Κι όμως, όπως μου είπε, τελικά αποδεικνύεται ότι είναι ένας άνθρωπος σαν όλους εμάς. Ένας άνθρωπος με πάθη, αδυναμίες, συναισθηματικές κορυφώσεις, που κάνει λάθη, που συγχωρεί και ζητά συγγνώμη. Ένας άνθρωπος κοινός. Η στάση του απέναντι στο θάνατο για παράδειγμα, την απογοήτευσε. Περίμενε μια αντιμετώπιση ανώτερη, όχι ταπεινή. Ίσως τη στάση του Καζαντζάκη. Τη στάση ενός ημίθεου, αλλά όχι ενός θνητού.

    Αυτή είναι η δύναμη του blogging. Δεν είναι απλά η εύκολη δημοσίευση σκέψεων, σχολίων, φωτογραφιών. Blogging σημαίνει απογύμνωση, δηλαδή κορύφωση! Ένα βιβλίο είναι στατικό. Στέκεται απέναντί σου και πρέπει να γίνεις κτήμα του. Ποτέ δεν θα μπορέσεις να προσεγγίσεις τον συγγραφέα (εκτός ίσως αν τον γνωρίζεις προσωπικά). Στο blog του όμως όλα γίνονται ευκολότερα. Τα σχόλια ζωντανεύουν το αρχικό κείμενο. Οι σχολιαστές γίνονται ο καταλύτης για την προσέγγιση της προσωπικότητας. Το βιβλίο χτίζει ένα τείχος γύρο από το πρόσωπο. Το μυθοποιεί. Ο κάθε αναγνώστης φτιάχνει έναν ιδανικό άνθρωπο στο μυαλό του και τού δίνει τη μορφή του συγγραφέα. Στο blog γινόμαστε όλοι μια παρέα.

    Χρόνια πολλά doncat!

    ReplyDelete
  34. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  35. Ακριβώς maiosone, πολύ μελάνι και μπλα μπλα.
    Και με αυτά δεν γίνεται τίποτα. Μόνον διαιωνίζεται το στραβό. Γιατί ποιός θα πει ότι φταίει ο ίδιος.
    Ποιός ενεργεί, κάνει, ζει...
    Όλοι μόνον λένε...

    ReplyDelete
  36. Τα μέσα δεν είναι αλληλοαναιρούμενα. Το έχουμε πει πολλές φορές αυτό. Το ποδήλατο, το βιβλίο, τα ακουστικά μουσικά όργανα κ.λπ. - κ.λπ. (η λίστα είναι ατέλειωτη φυσικά) δεν θα χαθούν επειδή εφευρέθηκε το αυτοκίνητο, το internet/blogging, το synthesizer κ.λπ. Απλά η ανθρώπινη έκφραση εμπλουτίζεται, και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι καλό.

    Όσο για την ταπεινή προσωπική μου ματιά στο blogging, όποιος δεν βαριέται ας ρίξει μια ματιά σε τούτο το post του προηγούμενου Γενάρη στο μπλογκ μου.

    ReplyDelete
  37. ισ

    υπάρχει και μια άποψη που ισχυρίζεται πως είναι ψευδαίσθηση να πιστεύεις πως γνωρίζεις το δημιουργό ενός έργου ή το συνομιλητή σου όταν τον παρατηρείς και τον ερμηνεύεις, εξίσου. Το μόνο που μπορείς να γνωρίσεις παρατηρώντας και ερμηνεύοντας το λόγο ενός ανθρωπου είναι τον εαυτό σου, και αυτό πάλι μονον αν σε βοηθήσει κάποιος άλλος να αναγνωρίσεις τις αυταπάτες και τις προβολές σου.

    ReplyDelete
  38. Askos said...
    "Ακριβώς maiosone, πολύ μελάνι και μπλα μπλα.
    Και με αυτά δεν γίνεται τίποτα. Μόνον διαιωνίζεται το στραβό. Γιατί ποιός θα πει ότι φταίει ο ίδιος.
    Ποιός ενεργεί, κάνει, ζει...
    Όλοι μόνον λένε..."

    Νομίζω δεν έχετε δίκιο. Αν έχει ακουστεί κάτι ωραίο από τη νέα γενιά σ'αυτόν τον τόπο και όχι μόνο σ' αυτόν, έχει ακουστεί μέσω των μπλογκς.

    Και πολλά από αυτά γίνονται πράξη ή διατηρούν έστω μια ελπίδα να γίνουν στο μέλλον.

    @νδ
    Έστω και αν αποφασίσετε να σταματήσετε το μπλόγκινγκ (όπως μάλλον υπαινιχθήκατε χτες) παρακαλούμε στηρίξτε το με όλο το ειδικό σας βάρος στα μιντια. Ο δρόμος που χαράξατε πρέπει να μείνει ανοιχτός.

    ReplyDelete
  39. Τι όμορφη εξομολόγηση! Να είστε καλά, υγιής σωματικά και πνευματικά και ομορφαίνεται τους διαδικτυακούς περιπάτους μας. Χρόνια πολλά και καλά!

    ReplyDelete
  40. σωστά τα είπατε...

    αυτός ο 'κόσμος της blog-atmosphere' είναι ότι τελικά εμείς επιθυμούμε και πάνω απ'όλα 'κοινωνικό' μέσα στην μοναχικότητά του (φαινομενικά).

    είναι ένας κόσμος όπου επικρατεί η δημιουργία και η καθημερινή εξέλιξη σε ατομικό επίπεδο, η επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους (θετική ή αρνητική), βοηθά στην εξέλιξη της σκέψης, την κατανόηση ιδιαίτερα ευαίσθητων πτυχών της προσωπικότητας του άλλου (ακόμα και αυτές που θέλει να κρύψει), επικοινωνία που σε κάνει να σκέφτεσαι και να αντιδράς, όχι να μένεις αμέτοχος, παθητικός και αδιάφορος, όπως σε άλλα μέσα (λ.χ τηλεόραση, ραδιόφωνο). και αυτή η αίσθηση της 'παρέας', της οικειότητας είναι απίθανη, πουθενά στις μέρες μας δεν θα μπορούσαμε να έχουμε βήμα, να 'μιλάμε' με ανθρώπους που σεβόμαστε και θαυμάζουμε και να αποκτήσουμε νέους φίλους και αυτό να γίνεται σε αληθινό χρόνο, τώρα.

    σωστά τα γράψατε και πάλι αληθινά. γιατί πάνω απ'όλα η αλήθεια είναι αυτή που ξεχωρίζει έναν άνθρωπο ακόμα και σε μια πραγματικότητα που μεσολαβεί ένα μηχάνημα.

    ReplyDelete
  41. @ισ
    Συμφωνω


    Επισης το να μυθοποιουμε ενα συγγραφεα και να τον εξιδανικευουμε αποτελει καθαρα δικο μας σφαλμα....

    Ο συγγραφεας δεν φταιει για την απομυθοποιηση του αλλα εμεις που τον μυθοποιησαμε...φαινεται εχουμε εναγκη απο μυθους....

    ReplyDelete
  42. Χρωστάω πολλές απαντήσεις. Συγγνώμη - ήμουν στους δρόμους, έκανα Moderation με το κινητό (990) αλλά να γράψεις σχόλιο δεν είναι εύκολο...

    Προς όλους - ευχαριστώ για τις ευχές αλλά δεν γιορτάζω ακόμα... (4+1 μείνανε).

    --------------------

    Askos said...
    Κύριε Δήμου,
    δεν είναι λυπηρό για εσάς μετά τη συγγραφή του Δυστυχία του να είσαι Έλληνας και τόσα χρόνια, οτι τελικά τίποτε δε πήγε στην Ελλάδα καλύτερα;

    ---------------------

    Λυπάμαι και χαίρομαι που η "Δυστυχία" πουλάει ακόμα (περισσότερο κι από τα καινούργια βιβλία μου). Λυπάμαι σαν πολίτης και χαίρομαι σαν συγγραφέας. Πάντως οι αλλαγές σε μία κοινωνία που είχε μείνει περίπου 500 χρόνια πίσω (δεν γνώρισε την αστική τάξη και άρα την κοινωνία των πολιτών) παίρνουν καιρό. Νομίζω πως υπάρχει βελτίωση αλλά με τόσο αργό ρυθμό που δεν είναι οφθαλμοφανής.

    -------------------------------

    Ώστε ισ (καλώς μας ξανάρθες) η φίλη απογοητεύτηκε γιατί ο "ημίθεος" έγινε κοινός θνητός. Όμως, όπως έγραψες ήδη αυτό είναι το πλεονέκτημα του blog. Το ήξερα ήδη όταν το άρχιζα ότι το εγχείρημα είναι επικίνδυνο, ότι ενδέχεται να απομυθοποιηθώ (αν υπήρξε μύθος) να ξεγυμνωθώ και χυδαϊστί, να ξεβρακωθώ. Όμως από αυτή την πράξη αναδύεται ένας άλλος άνθρωπος πολύ πιο ειλικρινής, αυθόρμητος, εύθραυστος και γήινος. Τέτοιος θέλω να γίνω (το ήθελα πάντα - δες τε το Ημερολόγιο του Καύσωνα ή τους Δρόμους) σαν τέτοιο θέλω να με θυμούνται. Η αδυναμία μου είναι η δύναμή μου.

    ReplyDelete
  43. ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΩ:

    MainMenu said...
    και διαφωνω και με το ΝΔ για τη σχεση αναγνωστη συγγραφεα στα Μπλογκς...η συγγραφικη δραστηριοτητα ειναι λατρευτικη κι οχι επικοινωνιακη. Γραφω για να αγκιξω το απολυτο, το Θεο, την Ομορφια, την Αληθεια, τον Εαυτο...με λιγα λογια υποτασσομαι μονο στις ανωτερες αισθητικες, ηθικες, προωσωπικες αξιες.

    Αλοιμονο στον Καφκα που θα ακουγε τον αναγνωστη του

    Αλοιμονο στον Ποε που θα ακουγε τον αναγνωστη του

    Αλοιμονο στο Δημου των Ημερολογιων του Καυσωνα που θα ακουγε τον αναγνωστη του

    ------------------------------

    Δεν ξέρω για το Ποε και τον Κάφκα, αλλά εγώ όταν έγραφα το Ημερολόγιο του Καύσωνα τον αναγνώστη τον άκουγα να αναπνέει στο διπλανό δωμάτιο...

    ReplyDelete
  44. Χαίρομαι που τα blogs έχουν φτάσει σ'αυτό τον αριθμό και αυξάνονται κάθε μέρα. Κατά κάποιο τρόπο νοιώθω περήφανος γιατί είχα site με τη μορφή blog από το 2001 και κυνηγήθηκα και διακινδύνεψα μόνο και μόνο επειδή εξέφραζα την αποψή μου ! Εχω παραθέσει την ιστορία, δεν θα το ξανακάνω για να μην κουράζω. Αναγκάστηκα να το κλείσω 2 χρόνια αργότερα.
    Κάποιοι νόμισαν ότι μπορούσαν να ελέγξουν το net όπως και όλα τα άλλα μέσα. Ατύχησαν. Εχασαν το παιχνίδι, γιατί κάποιοι αγωνίστηκαν. Το διαπίστωσα αυτό όταν ξανάνοιξα το site μου και τα πράματατα αυτή τη φορά ήταν πολύ πιο εύκολα. Θα έλεγα ότι η εξάπλωση των blogs δείχνει κάτι πολύ περισσότερο, μια πολιτισμική εξέλιξη : Οι χούντες σβήνουν , η δημοκρατία εξαπλώνεται.

    ReplyDelete
  45. από το ποστ του Invent για το blog:

    "με αναγκάζει να σκέφτομαι βαθύτερα πάνω στα θέματα που με απασχολούν. Διότι δεν μπορείς να δημοσιεύσεις μια απαίδευτη και πρόχειρη σκέψη. Θα σε πάρουν με τις λεμονόκουπες, και καλά θα σου κάνουν. Βέβαια και παιδεμένες σκέψεις να δημοσιεύσεις, πάλι μπορεί να σε πάρουν με τις λεμονόκουπες, αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν πειράζει: ετούτες οι λεμονόκουπες είναι πηγή διαλόγου!"

    -------------

    Αγαπητέ Invent στην διάρκεια συτού του χρόνου έχω μαζέψει γύρω στις 5000 λεμονόκουπες (έχω δώσει και μία). Από που βγάζω τον αριθμό; Υπολογίζω ότι ήταν το 10% των σχολίων. Όλων των ειδών: και σάπιες, και άσχετες, και εύστοχες.

    Ήταν όμως πηγή διαλόγου; Σπάνια. Τελικά και εδώ είχαμε πάρα πολλούς παράλληλους μονόλογους...

    Πάντως καλύτερα από το να μιλάς μόνος σου.

    ReplyDelete
  46. lifer said...
    η εξάπλωση των blogs δείχνει κάτι πολύ περισσότερο, μια πολιτισμική εξέλιξη : Οι χούντες σβήνουν , η δημοκρατία εξαπλώνεται.

    -----------------------------

    Μα για αυτό έγραψα κι εγώ αυτή την "απόλυτη" φράση που ενόχλησε τον Mickey - τα blogs είναι η άμεση δημοκρατία, και το τέλος της Μεντιοκρατορίας...

    ReplyDelete
  47. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  48. Βασιλόπουλος και ΝΔ εντάξει μπορει να εχετε και δικιο...αλλα και ετσι δε νομιζω οτι μπορουν να γραφτουν πραγματα που ειναι για ενα βιβλιο σε ενα μπλογκ...αυτο ηθελα να επισημανω...νομιζω οτι υπαρχουν αλλου ειδους κριτηρια για τη συγγραφη ενος μπλογκ κι αλλα για ενος βιβλιου...

    ReplyDelete
  49. Το συγκεκριμένο blog καταδεικνύει την κατάντια των πνευματικών ανθρώπων στη χώρα μας κι αυτό γιατί ελάχιστοι έχουν το θάρρος να εγκαταλείψουν το κάστρο της αυταρέσκειας που έχουν χτίσει και να εκτεθούν δημόσια. Κανονικά αυτή τη στιγμή θα έπρεπε εκτός από το blog του Δήμου να μιλάμε και για τα blogs πενήντα άλλων προσωπικοτήτων.

    Γι αυτό και μόνο το λόγο σας αξίζουν συγχαρητήρια κύριε Δήμου ακόμα κι από αυτούς που δεν σας κάνουν κέφι. Γιατί έχετε το στομάχι να κάνετε κουβέντα με την «πλέμπα». Συμφωνώ- δεν συμφωνώ με αυτά που λέτε, ο σεβασμός μου είναι δεδομένος. Θέλει πολύ μεγάλα αρχίδια αυτό που ξεκινήσατε κι εξακολουθείτε να κάνετε.

    ReplyDelete
  50. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Το Σάββατο 30.12 στις 10 ο Flash 96 θα αναμεταδώσει την εκπομπή όπου συζητώ με με τον Γιώργο Σταματόπουλο.

    ReplyDelete
  51. Τι γίνεται κλείνει το "μαγαζί";
    Ίσως δεν έχεις άδικο και ο Χατζιδάκης κάποια στιγμή αποφάσισε να φύγει απο το 3ο πρόγραμμα.

    ReplyDelete
  52. Mickey said (απόσπασμα απο σχόλιο στις 11:22:01)
    "Ας κρατήσουμε τα βιβλία μόνο ως "διακοσμητικά" και όχι ως "χρηστικά" αντικείμενα."


    Συμφωνώ με την γνώμη αυτή του πόντικα αλλά την εφαρμογή την βρίσκω ουτοπική και εξηγώ :
    1.Προφανώς στούς πιό πολλούς εδώ μέσα αρέσει το PC σ' όλες της μορφές του (Desk, laptop, PDA), επομένως δεν τίθεται θέμα βιβλίου vs internet. Ερχονται όμως στιγμές που αρπάζεις ένα βιβλίο την ξαπλάρεις οπως και όπου θέλεις και διαβάζεις, πράγμα αδύνατο με το PC.
    2.Γνωρίζω πολλούς, μεταξύ των οποίων και αρκετούς φιλόλογους, που ο καθένας διαβάζει δύο βιβλία την βδομάδα κατά μέσο όρο, και όμως έχουν κάκιστη σχέση με το PC και άλλο τόσο με το Internet.
    Μελλοντικά άραγε η απέχθεια αυτή πρός την τεχνολογία θα εκλείψει; Λίγο δύσκολο το βλέπω.

    Υ.Γ Μας λείπει αρκετές μέρες ο Harry με το φιλοτεχνημένο, απ' τον Mickey, αβατάρι.

    ReplyDelete
  53. Ουδείς έχει να πει κάτι που να αφορά ένα άλλο πλάσμα, εκτός αν γνωριστούν. Είμαστε διαφορετικοί...οι γενικεύσεις δεν εφαρμόζονται στα έμψυχα...Δεν μπορώ να πω αυτός σκέφτεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο και θα κάνει αυτό. Δεν μπορώ να αγχωθώ για να διαβάσω ένα συγγραφέα να αποκτήσω γνώμη για να πω ένα τσιτάτο και ένα δόγμα. Αν εκτεθούν εις το διαδίχτυο αυτές οι προσωπικότητες θα υποχρεωθούν να μιλήσουν και να εξηγήσουν το τι και το πως και δεν είμαστε βεβαιωμένοι ότι δύνανται να επικοινωνήσουν ότι έχουν δει το φως του κόσμου. Αν δεις το blog του Χάρρυ Κλυνν θα καταλάβεις τι ισοτροπικό που είναι φρούτο η μοναξιά στην Ελλάδα.

    ReplyDelete
  54. Πριν απο λιγο ο Τζων Εντουαρνς ανακοινωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία και ο πρώτος του βατηρας ήταν το ιντερνετ και το youtube. Ομως ο λόγος που τον αναφερω είναι η γυναικα του,η Ελιζαμπεθ, που συμμετεχει δεκα χρονια τωρα ανωνυμα σε πολλά μπλογκς και επώνυμα στο OrangePolitics. Εχει δωσει μια ενδιαφερουσα συνεντευξη για την συμμετοχη της όπου είπε οτι ακομα κι αν γινει πρωτη κυρια, θα συνεχισει να συμμετεχει.

    Το πλεον συγκινητικό «μπλογκ» (αν μπορει να θεωρηθει μπλογκ) που εχω διαβασει ειναι του Ivan Noble συγγραφεα τεχνολογικών θεματων στο BBC οπου περιεγραψε την μαχη του με την αρρρωστια και τον τελικο του αποχαιρετισμό σε όλους.

    ReplyDelete
  55. Φυσικά και τα μπλογκ ή οποιαδηποτε συζητηση βελτιωνει την διάδοση πληροφορίας και ανταλλαγη απόψεων. Φτανει να υπαρχουν οι γρηγορες συνδεσεις σε τιμες προσβασιμες. Κάτι που τα περισσοτερα δυτικά κράτη εχουν πετυχει.
    Εμεις είμαστε άλλη ιστορια και εδω. Υπαρχει μια σελιδα της UNECE με πολυ ενδιαφεροντα συγκριτικά στοιχεια (δειτε τι επενδυει το Ισραηλ στη εκαπιδευση). Το ιντερνετ θα το βρειτε αριστερα στο communications. Ενδεικτικα αναφερω ότι ανα 1000 κατοικους (για χρηση ιντερνετ) εμεις εχουμε 150 να το χρησιμοποιουν και η Ισλανδια 675.

    ReplyDelete
  56. Καλησπέρα

    Είναι σημαντικό & σπουδαίο το έργο σας κ. Δήμου, αφού μέσω του blog σας, έχετε κατέβει στον κόσμο, έχετε βγει στο πεζοδρόμιο & ζείτε ανάμεσά μας. Και εμείς που σας διαβάζουμε (& λιγότερο συμμετέχουμε), είναι σαν να σπουδάζουμε στη σχολή Ν. Δήμου. Και δεν υπάρχει τίποτε πιο γοητευτικό από την ανθρώπινη πλευρά σας, κ. Δήμου!

    Με την ευκαιρία, μήπως γνωρίζετε αν υπάρχουν άλλα blog, γνωστών πνευματικών προσωπικοτήτων?

    ReplyDelete
  57. gerasimos74 said...
    Με την ευκαιρία, μήπως γνωρίζετε αν υπάρχουν άλλα blog, γνωστών πνευματικών προσωπικοτήτων?

    --------------------------------

    Παρόλο που δεν προλαβαίνω να διαβάζω άλλα blogs (ας οψεται το δικό μου) υπαρχουν ήδη αρκετά blogs συγγραφέων όπως του Αλέξη Σταμάτη του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου και του Μίμη Ανδρουλάκη. Αλλά νομίζω πως το πιο σημαντικό είναι ότι η μπολογκόσφαιρα έχει αναδείξει δικούς της νέους συγγραφείς - διαβάστε τα μυστικά του κόλπου, τον πιτσιρίκο, την κουρούνα, την λίλι και πολλούς άλλους...

    ReplyDelete
  58. @yannis.h, mscmkr, mainmenu, giant13:

    Δε θα είναι "οθόνη" με τη σημερινή μορφή, αλλά κάτι που θα μπορείς να διπλώνεις, να το πάρεις μαζί σου όπου θες και σε ανάλυση τόσο υψηλή που να μην κουράζει. Α, και φυσικά, να γράφεις σημειώσεις, να βάζεις "σελιδοδείκτες" και χίλια μύρια άλλα.

    Θα είναι εξίσου και περισσότερο εύχρηστο από το σημερινό βιβλίο και με κατάλληλες "επεκτάσεις" (υφή κλπ) μπορεί να γίνει εξίσου "ζεστό". Οι "παρεμφερείς" τεχνολογίες που απαιτούνται αναπτύσσονται σταδιακά και πιστεύω σε λίγα χρόνια θα έχουμε τα πρώτα δείγματα.

    Κατανοώ πως απαιτείται κάποιο "paradigm shift", όπως είχε γίνει και στην περίπτωση του τυπωμένου βιβλίου έναντι του χειρογράφου, την εποχή του Γουτεμβέργιου και για πολλά από τα κατοπινά χρόνια, γι' αυτό και κατανοώ κάποια σχόλια υπέρ του βιβλίου (άλλωστε η σχετική τεχνολογία δεν βρίσκεται ακόμα στα χέρια μας).

    Ήδη όμως το software είναι έτοιμο και αρκετά "ώριμο" και θα πρέπει να έχετε πάρει μια γεύση των "ευκολιών" που προσφέρει ένα ψηφιακό βιβλίο (αναζήτηση, links, copy/paste κλπ), αλλά και να θαυμάζετε το γεγονός πως παραμένει "αθάνατο" και μεταδίδεται αστραπιαία, χωρίς χρήση υλικών μέσων (κάποιου "δοχείου" θα λέγαμε).

    (Αν δε θαυμάζετε την ψηφιακή τεχνολογία, δεν την έχετε κατανοήσει, για να παραφράσω τη γνωστή φράση του Niels Bohr για την κβαντική θεωρία :)))

    Και "δε μου τη δίνει" καθόλου που το software έρχεται με ψηφιακό manual - απεναντίας! Εξάλλου, όποιος θέλει το manual σε χαρτί το "τυπώνει" και είναι μια χαρά! Κανείς δεν του στερεί τη δυνατότητα. Το αντίθετο, προφανώς ΔΕΝ ισχύει ;)

    Η φράση "Θα γραφτεί ποτέ ένα "Πόλεμος και Ειρήνη" στο νετ; Και αν ναι, ποιος θα κάτσει να το διαβάσει;" δε συνιστά επιχείρημα και βασίζεται σε έλλειψη κατάλληλης ΠΑΙΔΕΙΑΣ και "παραδοσιακή" θεώρηση των πραγμάτων. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για το "αναλλοίωτο" του βιβλίου και την "ανοσία" του από τους ...χακεράδες (δε μπορώ να το πιστέψω πως γράφτηκε κάτι τέτοιο).

    Ειλικρινά, θλίβομαι όταν διαβάζω τέτοιες "διαπιστώσεις" που δεν έχουν ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα και απλώς αναπαράγουν τα μέσα του παρελθόντος - αυτό συνιστά μια μορφή "συντηρητιμσού".

    Θα προσπαθήσω όσο μπορώ να "ενημερώσω" όσους ενδιαφέρονται (κυρίως σε ζητήματα awareness και όχι μόνο σε τεχνικές λεπτομέρειες), μια και η Πληροφορική, όπως τόσα άλλα, έχει μπει ΠΟΛΥ ΣΤΡΑΒΑ σε αυτόν τον τρόπο (και όχι μόνο) και χρησιμοποιείται εντελώς λάθος - σα να έχεις Φερράρι και να τη γεμίζεις με ...σανό. Δεν ετοιμάζει μόνο ο οικοδεσπότης εκπλήξεις για το 2007 ;)

    Πάντως και ο ίδιος έγραψε:

    "To βιβλίο θα παραμείνει παράλληλα με το Δίκτυο."

    Για πόσο; Για ...πάντα; Το πιστεύει ειλικρινά; Εγώ θα έβαζα όλη μου την περιουσία στοίχημα υπέρ του ...αντιθέτου! Ίσως είναι και ζήτημα 2-3 γενιών το πολύ να εξαφανιστεί.

    Σκεφτείτε τον "αντίστοιχο" ΝΔ του παρελθόντος, που έγραφε σε πέτρινες πλάκες, να λέει το ίδιο για τη "συνύπαρξη" τυπωμένου και "πέτρινου" βιβλίου και πως το ένα δεν πρόκειται να "σκοτώσει" το άλλο - άντε, πιάστε τα ...καλέμια τώρα! :))

    ReplyDelete
  59. Το ένθετο της Καθημερινής αξίζει κ. Δήμου?

    ReplyDelete
  60. @diastimata

    Ο κίνδυνος του Information Overdose είναι υπαρκτός και πολύ σημαντικός. Όμως, σε αντίθεση με τα παραδοσιακά μέσα και πάλι η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο (ειδικά αν όλο το περιεχόμενο είναι ψηφιακό). Σήμερα έχουμε τις μηχανές αναζήτησης που αν κάποιος "μάθει" να τις χειρίζεται καλά (και οι ίδιες διαρκώς βελτιώνονται), μπορεί να βρει αυτό που θέλει ακόμα πιο γρήγορα.

    Από την άλλη, η "ξεχασμένη" τεχνολογία των software agents και οι εξελίξεις στο Semantic Web ίσως τελικά δώσουν μια τελική λύση. Αντί να ψάχνουμε εμείς, θα έχουμε software οντότητες που θα τους λέμε τι θέλουμε και θα ψάχνουν ΕΚΕΙΝΕΣ για μας με υπερπολλαπλάσια ταχύτητα (θα συνδυάζουν φυσικά advanced τεχνικές text search με A.I. modules).

    Δεν είναι επιστημονική φαντασία, αλλά πραγματικότητα που ξετυλίγεται καθημερινά σε πολλά ερευνητικά εργαστήρια παγκοσμίως. Λίγη υπομονή ακόμα ;)

    Ήδη το γεγονός πως για ό,τι θέλω να μάθω, μπορώ να ψάξω είτε "άναρχα" στο Google για κείμενα, εικόνες, βίντεο είτε "δομημένα" σε ένα σύνολο άρθρων όπως η Wikipedia και χιλιάδες άλλα, από την άνεση του PC μου (ή και μιας κατάλληλης φορητής συσκευής) και να ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΩ σε όλα αυτά, αποτελεί Πολιτισμικό Σοκ πρώτου μεγέθους - και για μένα ένα όνειρο ζωής, που επιτέλους εκπληρώθηκε πριν καν πατήσω τα 35 μου!

    Δύο είναι τα βασικά προβλήματα με αυτή την προσέγγιση:

    1) Τα πνευματικά δικαιώματα. Το υπάρχον "μοντέλο" χρήσης αδυνατεί να καλύψει την ψηφιακή εποχή και χρειάζεται ριζική αναθεώρηση. Όσες προσπάθειες "προστασίας" γίνονται είναι μάλλον καταδικασμένες σε αποτυχία και το μόνο που καταφέρνουν είναι να δυσχεραίνουν τους νόμιμους χρήστες και να τους στρέφουν στην απόκτηση ψηφιακών εκδόσεων ακόμα και παράνομα (το λένε και "πειρατεία").

    2) Η γλωσσική διαφοροποίηση. Η συντριπτική πλειονότητα του ψηφιακού περιεχομένου είναι στην Αγγλική γλώσσα και όποιος δεν την "κατέχει" αδυνατεί να καταστεί κοινωνός του. Οι προσπάθειες κάποιων να μεταφράζουν συνεχώς υπάρχον περιεχόμενο ή να παράγουν περιεχόμενο αποκλειστικά στη μητρική τους γλώσσα ως "αντίπαλο δέος" είναι επίσης μάταιες. Μέχρι να αυτοματοποιηθεί η συγκεκριμένη διαδικασία (machine translation) ΜΑΘΕΤΕ Αγγλικά σα να είναι μητρική σας γλώσσα (και εδώ ακόμα μπορεί να βοηθήσει το Internet) και ξεχάστε τον "γλωσσικό" σωβινισμό σας. Εξάλλου, πάντα μπορείτε να χρησιμοποιείτε τη μητρική σας γλώσσα όπου αλλού και όπως θέλετε (π.χ. στην προφορική επικοινωνία, στο τσατ, στη μπλογκόσφαιρα).

    Προσωπικά δε με ενδιαφέρει καθόλου αν οι άλλες γλώσσες πάψουν να μιλιόνται μετά από κάποιο διάστημα. Όταν όλοι οι άνθρωποι θα μπορούν να συνεννοηθούν με μία γλώσσα, όλα θα είναι πιο εύκολα και κατανοητά. Και για όποιον θέλει να "εντρυφήσει" σε ξένη λογοτεχνία, πάντα θα υπάρχει η δυνατότητα - δε χρειάζεται να ΜΙΛΑΣ και να ΓΡΑΦΕΙΣ Γερμανικά για να απολαύσεις τον Goethe στο πρωτότυπο, αν και φυσικά, θα πρέπει να μάθεις να τα ...διαβάζεις ;)

    Ξέρω πως σε αρκετούς θα ακουστώ "αιρετικός" ή ακόμα και "υβριστής" και "αλαζόνας", αλλά δε με ενδιαφέρει να αναπαράγω τη μιζέρια του παρελθόντος. Ούτε με συγκινούν οι "παραδόσεις" (αν ήταν να τις "σεβόμαστε" απλώς επειδή συνιστούν "πολιτιστική κληρονομιά", ας σεβαστούμε και τα rituals των ανθρωποθυσιών, του κανιβαλισμού και της κλειτορειδεκτομής).

    Όπως έχω ξαναγράψει, καιρός να πάμε μπροστά!

    INFO MUST FLOW

    ReplyDelete
  61. Και κάτι τελευταίο και ΠΟΛΥ σημαντικό: Ο ΝΔ (και άλλοι) συνεχίζει να καταλογίζει "προθέσεις" ακόμα κι αν δεν υπάρχουν. Έγραψε π.χ:

    "Μα για αυτό έγραψα κι εγώ αυτή την "απόλυτη" φράση που ενόχλησε τον Mickey".

    Μα ΔΕΝ με ενόχλησε! Διατύπωσα απλά τη γνώμη μου, χωρίς καν "πάθος", χωρίς ΠΟΥΘΕΝΑ να γράψω ή να υπονοήσω πως "ενοχλήθηκα", επειδή τυγχάνει να υπάρχουν και άλλοι "σημαντικοί" σταθμοί στην εξέλιξη του Internet - το WWW π.χ. δε σας λέει τίποτα και το θεωρείτε "υποδεέστερη" εξέλιξη από τα blogs;

    Πώς στο καλό βγήκε πάλι αυτό το ...συμπέρασμα; ΠΑΛΙ καταλογίζονται "προθέσεις" εκεί που δεν υπάρχουν και δημιουργούνται λάθος "εντυπώσεις" (ειδικά κάτω από το "ειδικό βάρος" του οικοδεσπότη). Και μετά ο Mickey γίνεται "παρεξηγιάρης" και φλύαρος (αφού σχεδόν το 50% των σχολίων μου αφορούν προσπάθεια ανασκευής εσφαλμένων εντυπώσεων και παρεξηγήσεων - και επεξήγηση του ...αυτονόητου).

    Δε θέλω να "βλέπει" κάποιος "πίσω" από αυτά που γράφω, αλλά να στέκεται σε αυτά που γράφω και να με "κρίνει" με βάση αυτά και ΜΟΝΟ. Ξέρει κανείς τι έχω στο μυαλό μου και σε τι ψυχική διάθεση βρίσκομαι όταν γράφω κάτι; Αν ναι, να πάει στα 090 και να γίνει ...ζάπλουτος :))

    Παρακαλώ πολύ, να ΜΗΝ παρερμηνεύομαι ούτε να μου καταλογίζονται προθέσεις εκ του μη όντος.

    ΑΥΤΟ είναι που όντως με ...ενοχλεί και ΜΟΝΟ αυτό - period


    Υ.Γ. BTW και η φράση "τα blogs είναι η άμεση δημοκρατία, και το τέλος της Μεντιοκρατορίας..." είναι κομματάκι "απόλυτη" - ειδικά στο πρώτο σκέλος της. Θα υποθέσω πάντως πως η "απολυτότητα" κάποιων φράσεων του οικοδεσπότη οφείλεται στη "λακωνικότητά" του, όπως ο ίδιος διευκρίνισε στο προηγούμενο post και δε θα τις παίρνω "τοις μετρητοίς"...

    ReplyDelete
  62. Mickey
    For the info to flow πρεπει να πεσουν οι τιμες και να αναβαθμιστούν οι υπηρεσίες. Ποσοι απο το περιβαλλον μας χρησιμοποιούν το ιντερνετ;
    Μολις παρηγγειλα ενα καινουργιο στεροφωνικό γλυτωνοντας έτσι 150 δολλαρια απ'ό,τι αν το είχα αγορασει στο καταστημα. Αφου διάβασα προσεκτικά το μπλογκ της εταιριας και ειδα ότι οι περισσοτεροι ειχαν θετικα να πουνε.

    Και μολις αναβαθμισα την συνδεση του σπιτιου μου από cable TV network σε fiber optics. Μηνιαιο κοστος συνδεσης 44 δολλαρια συν ο φόρος.

    ReplyDelete
  63. Mickey για να επικρίνεις μία φράση και να λες πως την βρίσκεις "απόλυτη" (τώρα βρήκες και άλλη) θα πει ότι σε ενόχλησε. Και επιπλέον σε ενοχλεί όταν λεω ότι σε ενόχλησε. (Είναι η μετα-ενόχληση).

    Ας τα αφήσουμε αυτά γιατί πάμε προς σχολαστικισμό . Ξέρεις τι εννοώ και αν κάποτε για να δώσω έμφαση σε κάτι (που γράφεται για μη ειδικό κοινό) το απομονώνω δεν σημαίνει πως ξεχνάω όλα τα άλλα.

    Για το βιβλίο αλλά και για οτιδήποτε άλλο σίγουρα δεν μπορώ να προφητέψω πάνω από 2-3 γενιές - πάντως σίγουρα θα μείνει σαν αντικείμενο τέχνης.

    ReplyDelete
  64. gerasimos74
    Όπως όλα τα ένθετα έχει και καλά άρθρα και σκουπίδι...

    ReplyDelete
  65. Τώρα μου λύθηκε και μένα η απορία. Αναρρωτίομουν πόσες ώρες δαπανά αυτός ο άνθρωπος για να είναι "απίκο" στις απαντήσεις...
    Ν.Δ καλή δύναμη

    ReplyDelete
  66. nikos dimou said...
    Αγαπητέ Invent στην διάρκεια συτού του χρόνου έχω μαζέψει γύρω στις 5000 λεμονόκουπες...Ήταν όμως πηγή διαλόγου; Σπάνια. Τελικά και εδώ είχαμε πάρα πολλούς παράλληλους μονόλογους...

    Χμμμ, φοβάμαι ότι έχετε δίκιο, κύριε Δήμου. Βέβαια εγώ δεν δέχθηκα τόσες λεμονόκουπες - η επισκεψιμότητα τού blog μου ωχριά μπροστά σε αυτήν του δικού σας. Ωστόσο, όταν τις δέχθηκα, παρά την γνήσια πρόθεσή μου να συζητήσω , αποδείχθηκε ότι ο λεμονοκουπορίχτης δεν είχε παρόμοια διάθεση. Αποτέλεσμα: παράλληλοι μονόλογοι (όπως τό 'πατε), λεμονόκουπες εκατέρωθεν και δεν συμμαζεύεται. Φαίνεται πως ο στόχος μιας λεμονόκουπας είναι εξ ορισμού προβοκατόρικος. Ακόμα κι έτσι, όμως, εγώ θεωρώ τον εαυτό μου ωφελημένο. Οι λεμονόκουπες, ακόμα και όταν είναι άδικες, σε βγάζουν από το νέφος αυταρέσκειας και σιγουριάς που ενίοτε έρχεται και θρονιάζεται στην κούτρα σου. Και φυσικά υπάρχουν και διάλογοι στα blog, η επιτυχία των οποίων, όπως και στις δια ζώσης συζητήσεις, εξαρτάται από την διάθεση των 2 πλευρών για άνοιγμα στο καινούριο. Τα λέω αυτά με δεδομένους τους κατά καιρούς ενδοιασμούς σας για τη συνέχιση των blog σας (σημειωτέον ότι σας παρακολουθώ από το πρώτο blog σας -και βεβαίως και από πιο πριν, από τα άρθρα/βιβλία/ιστοσελίδα-, ακόμα και αν δεν συμμετέχω συχνά...)

    Καλή συνέχεια!

    ReplyDelete
  67. Μια διόρθωση:

    Στο σχόλιό μου στις 05:58:40 μμ αντί "μια και η Πληροφορική, όπως τόσα άλλα, έχει μπει ΠΟΛΥ ΣΤΡΑΒΑ σε αυτόν τον τρόπο" ήθελα να γράψω "σε αυτόν τον τόπο" (όπως και το "συντηρητιμσού" είναι προφανώς " συντηρητισμού").

    Ζητώ συγγνώμη αν κούρασα, αλλά το θέμα είναι μεγάλο και οι προεκτάσεις άπειρες. Θα αποφύγω να επεκταθώ περισσότερο εδώ.

    Το υπο-ζήτημα των ψηφιακών έναντι των παραδοσιακών τρόπων αποθήκευσης και μετάδοσης της πληροφορίας (καθώς και τα "μεσοβέζικα" ΔΗΘΕΝ ψηφιακά μέσα διανομής, όπως τα CD, DVD, Blu-Ray κλπ) θα τα θίξω αναλυτικά σε δικό μου post, όπου θα αναλύσω εκτενώς το ζήτημα και τις γνωστές "παρανοήσεις" που υπάρχουν στους περισσότερους.

    Το ίδιο θα κάνω με την "εγκατάλειψη" του βιβλίου (έχω ετοιμάσει σχετικό post με τίτλο "Living Paperless" σε σειρά "τεχνολογικών" άρθρων). Ξέρω πως έχω "τάξει" πολλά posts, αλλά ο χρόνος της δημοσίευσής τους αποτελεί προσωπική μου επιλογή και συνάρτηση πολλών άλλων παραγόντων και υποχρεώσεων. Επαναλαμβάνω πως δε θεωρώ εαυτόν blogger ούτε επιθυμώ να "εκδώσω" τίποτα - άλλωστε δε νομίζω πως έχω καμιά ιδιαίτερη ικανότητα στο γράψιμο, απλά "παίζω και μαθαίνω" ;)

    ReplyDelete
  68. Φυλάω τις ευχαριστίες μου για την "πραγματική" επέτειο....

    ReplyDelete
  69. nikos dimou said:
    "Mickey για να επικρίνεις μία φράση και να λες πως την βρίσκεις "απόλυτη" (τώρα βρήκες και άλλη) θα πει ότι σε ενόχλησε. Και επιπλέον σε ενοχλεί όταν λεω ότι σε ενόχλησε. (Είναι η μετα-ενόχληση)."

    Διαφωνώ, το απορρίπτω και επιτρέψτε μου να γνωρίζω καλύτερα από ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ άλλον αν με "ενόχλησε" ή όχι. Δεν υπάρχει "επιπλέον". Απλά με ενόχλησε αυτό που γράφτηκε. Δεν είναι μετα-ενόχληση, αλλά ΑΠΛΗ ενόχληση και ο καθένας θα ενοχλούταν, αν κάποιος του έλεγε πως ενοχλείται χωρίς αυτό να ισχύει (λέγεται και "τσίγκλισμα" - sorry που δεν ακούγεται τόσο "λόγιο" όσο η "μετα-ενόχληση", αλλά ΑΥΤΗ είναι η απλή αλήθεια).

    Διαφορετικά κάνουμε "δίκην προθέσεων" και αυτό αντιστρατεύεται σε δυο βασικούς κανόνες του blog:

    "Κανόνας δεύτερος: μαζί με το τεκμήριο της αθωότητας, υπάρχει και το τεκμήριο της ειλικρίνειας.

    Κανόνας τρίτος: δεχόμαστε (έστω με επιφυλάξεις) τις ομολογίες περί των προθέσεων και αφήνουμε την ζωή να τις διαψεύσει. (Μπορεί να πάρει χρόνια)."


    Αν έπαψαν να ισχύουν θα ήθελα να το γνωρίζω!

    Επίσης δεν "επέκρινα", αλλά "έκρινα" και "χαρακτήρισα" τη συγκριμένη φράση (και άλλες) ως "απόλυτη" - η διαφορά είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ. Η λέξη "επικρίνω" έχει καθαρά αρνητική χροιά, ενώ εγώ απλά διατύπωσα το αυτονόητο (έκρινα ως "απόλυτη" μια φράση).

    Άλλωστε έδωσα σαφέστατες "εξηγήσεις" για τους λόγους του "χαρακτηρισμού" μου (το WWW, καθώς και άλλες εξελίξεις που δεν ανέφερα - ο navigator έθιξε π.χ. τα forum) ως μη όφειλα!

    Αλλά εγώ φταίω, που κάθομαι να "απολογούμαι" για όσα ...φαντάζονται οι άλλοι για μένα. Αλλά πιστεύω πως από αυτές τις "συζητήσεις" βγαίνουν αρκετά πράγματα, οπότε ίσως και να μην είναι εντελώς "μάταιες".


    Τα υπόλοιπα περί "σχολαστικισμού", "μετα-ενόχλησης" κλπ. τα αφήνω στην κρίση των αναγνωστών. Ο καθένας κρίνεται από τα γραπτά του (και από αυτά θα πρέπει να κρίνεται και ΟΧΙ τις εντυπώσεις και τις "δίκες προθέσεων" τρίτων). Ο "έχων νουν και κρίσιν" ας κρίνει (εγώ έδωσα τις διευκρινίσεις μου πάντως και αμαρτίαν ουκ έχω).


    Υ.Γ. Για τη χρήση "απόλυτων" εκφράσεων προκειμένου να δοθεί έμφαση σε κάποια ζητήματα, ειδικά σε μη "πεπαιδευμένο" κοινό, συμφωνώ εν γένει. Απλώς ήταν απαραίτητη η διευκρίνιση, καθώς υπάρχει και άλλο "κοινό", επαρκώς "πεπαιδευμένο" (και όχι μόνο εγώ).

    ReplyDelete
  70. @ισ:
    θα ήταν διαφωτιστικό για την φίλη σας το περιστατικό της δερματοπάθειας του Καζαντζάκη στη Βιέννη...

    ReplyDelete
  71. N.D. said...

    "Όμως από αυτή την πράξη αναδύεται ένας άλλος άνθρωπος πολύ πιο ειλικρινής, αυθόρμητος, εύθραυστος και γήινος. Τέτοιος θέλω να γίνω (το ήθελα πάντα - δες τε το Ημερολόγιο του Καύσωνα ή τους Δρόμους) σαν τέτοιο θέλω να με θυμούνται."

    Nομίζω πως ακριβώς έτσι είσαστε και στο μπλόγκ! Έτσι πιστεύω πως ήδη σας βλέπουν όλοι και έτσι θα σας θυμούνται...
    Αποστολή εξετελέσθη επιτυχώς.
    Θα πρέπει να είναι ωραίο συναίσθημα!


    "τα blogs είναι η άμεση δημοκρατία, και το τέλος της Μεντιοκρατορίας..."

    Τι ωραία και θετική σκέψη! Μου έφτιαξε την μέρα!
    Σιχαίνομαι το 99% των media...

    ReplyDelete
  72. Να πώ την αλήθεια, το θέμα blog το είχα δεί πολύ στραβά, όπως και πολύς κόσμος, ακόμη και σήμερα.
    Κι αυτό επειδή δεν έβλεπα τίποτα το ενδιαφέρον στις σκόρπιες άσχετες σκέψεις άσχετων, και ακόμη περισσότερο στην ανάγκη πολλών να έχουν δύο εαυτούς (και τρείς, και τέσσερις...). Εναν επώνυμο που αναγκάζεται να σκέφτεται τί θα πεί, και έναν ανώνυμο που έχει την ανάγκη να πει αυτά που σκέφτεται, και τώρα βρήκε τον τρόπο να το κάνει.

    Η πρώτη φορά που είπα να το δώ το θέμα λίγο καλύτερα μήπως και έχει ενδιαφέρον, ήταν όταν ανακάλυψα το blog σας κ. Δήμου. Είναι γεγονός ότι σκέφτεστε και βλέπετε αρκετά "πριν".
    Και τελικά έχει ενδιαφέρον το θέμα (Τα παραπάνω βέβαια συνεχίζουν να ισχύουν).

    Ομως, η επαγγελματική διάσταση του blogging δεν έχει προχωρήσει, άν και από πέρισυ πολλοί έχουν προσπαθήσει (παγκοσμίως εννοώ). Ισως γιατί η συνολική εικόνα παραμένει ως ανωτέρω. Ισως και γιατί θέλει πολύ περισσότερη ασχολία από ένα στατικό site.

    Είναι πάντως εντυπωσιακή η συνολική αύξηση. Στο WordPress που δεν είναι και τόσο διαδεδομένο πριν 25 μέρες που έστησα το blog μου υπήρχαν 502.000 blogs και σήμερα είναι 557.000 άν θυμάμαι καλά.

    Επίσης μου έχει κάνει εντύπωση πόσοι είναι οι ερασιτέχνες που έχουν πέννα στην μπλογκόσφαιρα, σε σύγκριση με τους απολύτως ατάλαντους έως αγράμματους και-καλά-επαγγελματίες των έντυπων μέσων με τα 6-7 DVD στη συσκευασία των 3,5 κιλών. Και οι μέν γράφουν τζάμπα γιά το κέφι τους. Οι δέ, πληρώνονται...

    Ελπίζω να συνεχίσετε το blogging κ. Δήμου, και να αυξηθούν επίσης αυτοί που έχουν κάτι να πούνε στη μπλογκόσφαιρα.

    Χρόνια Πολλά, και Καλή Χρονιά να έχετε!

    ReplyDelete
  73. Mickey μην πιστευεις οτι εγραψα για κεραδες αλλα ενα συστημα πληροφοριας που τα περιλαμβανει ολα δεν εχει να κανει με την αυτοτελεια του βιβλιου.

    Και μονο οι συγκρισεις σου της τυπογραφιας με τις πλακες λεει πολλα.

    Πληροφοριακα την εποχη της τυπογραφιας ειχαμε μονο ενα σχολιο υπερασπισης του χειρογραφου (μονο ενα). Δεν εγινε κανενας ντορος για τη μεταβαση απο το ενα στο αλλο. Η δουλεια του γραφια μαλιστα εφυγε πολυ γρηγορα και ευκολα. Αντιθετως σημερα η ψηφιακη εποχη δεν ειδε τη μειωση των εκδοσεων...το αντιθετο, ανθουν οσο ποτε.

    Δεν ειμαι ουτε ρομαντικος ουτε ζω στον κοσμο μου...αντιλαμβανομαι πρακτικα για τι με εξυπηρετει το ενα και γιατι το αλλο. Το αν υπαρχουν υλικα οπου δινουν τη δυνατοτητα να λειτουργουν οπως οι οθονες του υπολογιστη ειναι αλλου παπα ευαγγελιο. Δεν ειπα οτι πρεπει να τυπωνουμε σε χαρτι με μελανι ντε και καλα. Εγω μιλησα για το πως εχουν τα πραγματα θεωρητικα...για το κονσεπτ δικτυο και κονσεπτ βιβλιο...ειναι δυο πραγματα διαφορετικα και δε νομιζω να συμπιπτουν

    ReplyDelete
  74. Η αιώνια διαμάχη γάτας και ποντικού!

    Ανάθεμά με κι αν καταλάβω ποτέ ποιος από τους δύο είναι πιο λεπτολόγος!!!
    :ppp

    Εγώ πάντως ανυπομονώ να βγει ένα μηχάνημα που θα το κρεμάς πάνω από το προσκεφάλι σου, θα αράζεις άνετος ανάσκελα πάνω στο μαξιλάρι σου και αυτό θα προβάλει ως ολόγραμμα την σελίδα από το βιβλίο που θα έχεις αποθηκεύσει στην μνήμη του. Ούτε να πιάνεται το χέρι σου από το βάρος, ούτε να στριφογυρνάς κάθε τρεις και λίγο για να βολευτείς, ούτε να ψάχνεις την σωστή γωνία για να φωτίζεται καλά! Απλά πράγματα!
    "Βιβλίο τάδε/σελίδα κλεισίματος(γλιτώνεις και τους σελιδοδείκτες)/επόμενη..."
    +εβόλεψον+
    ;)))

    ReplyDelete
  75. Μόλις διάβασα το κείμενο του Don έτρεξα να αγοράσω την Καθημερινή (της Πέμπτης).
    Το ένθετο όμως δε συνόδευε την εφημερίδα και στην ερώτησή μου αν κυκλοφορούν δυο εκδόσεις σήμερα ο πωλητής μου είπε πως όχι.
    Έχει κανείς ιδέα αν πρόκειται για την σημερινή ή το αυριανή έκδοση;

    ReplyDelete
  76. G. Sarigiannidis said...
    Έχει κανείς ιδέα αν πρόκειται για την σημερινή ή το αυριανή έκδοση;

    -----------------------------

    Εμένα μου ήρθε σήμερα (είμαι συνδρομητής) μαζί και με την έκδοση του Economist "O Kόσμος του 2007" στα Ελληνικά. Ίσως θα ήταν σκόπιμο να ρωτήσει κανείς στα γραφεία της Κ αν θα κυκλοφορήσει μαζί ή χωριστά (η έκδοση του Economist πουλιέται χωριστά στα περίπτερα).

    ReplyDelete
  77. @Mainmenu:

    Αν με την έννοια "βιβλίο" αναφέρεσαι γενικά σε κάτι το αυτοτελές, διαχωρίζοντάς το "οντολογικά" από ένα "ανοιχτό" σύστημα, δε διαφωνούμε. Υπάρχουν ΗΔΗ τέτοια βιβλία και μάλιστα "προστατευμένα" από κάθε αλλοίωση - ακόμα κι αν ο "κάτοχός" τους ή κάποιος άλλος τα "πειράξει", το original κείμενο μπορεί να παραμένει αιώνια αναλλοίωτο σε ένα offline αποθηκευτικό μέσο του συγγραφέα. Και μάλιστα υπάρχει μέθοδος, ώστε αν αλλάξει ακόμα και ένα "και" (ή ένα bit) στο περιεχόμενο ενός κειμένου, να φανεί ΑΜΕΣΩΣ η "αλλοίωση" - θα το λατρέψουν οι ...σχολαστικοί θεολόγοι ;)

    Όμως οι αναφορές σου σε "μαξιλάρια" κλπ. με έκαναν να θεωρήσω πως αναφέρεσαι στο γνωστό "παραδοσιακό" βιβλίο. Αυτό θα αντικατασταθεί κάποια στιγμή (είναι θέμα χρόνου και ρυθμού της τεχνολογικής εξέλιξης) από κάτι που θα είναι εξίσου ή περισσότερο "οικείο" και "εύχρηστο" με ένα βιβλίο, αλλά θα μπορεί να έχει όποιο "περιεχόμενο" θέλουμε (αποθηκευμένο σε αυτό ή/και διαθέσιμο σε κάποιο δίκτυο - από το τοπικό του σπιτιού μας μέχρι το Internet - με ασύρματη πρόσβαση).


    Σχετικά τώρα με τη φράση σου:

    "Η δουλεια του γραφια μαλιστα εφυγε πολυ γρηγορα και ευκολα. Αντιθετως σημερα η ψηφιακη εποχη δεν ειδε τη μειωση των εκδοσεων...το αντιθετο, ανθουν οσο ποτε.",

    Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός πως ΟΛΑ τα παιδιά εξοικειώνονται από μικρά με το βιβλίο (τόσο με το "concept" όσο και με το "φυσικό" μέσο), οπότε "συνηθίζουν" να το δέχονται ως πιο "φυσιολογικό". Έτσι ακριβώς "συνηθίζουν" και στην έννοια του Θεού και πολλά ακόμα, τα οποία κάθε άλλο παρά "δεδομένα" και "φυσιολογικά" είναι.

    ΔΕΝ είμαστε εκ φύσεως "προγραμματισμένοι" να γράφουμε, όπως ούτε να σκαλίζουμε πέτρινες πλάκες, να τυπώνουμε ή να πληκτρολογούμε (όλα αυτά είναι επίκτητες ικανότητες). Μόνο να ...μιλάμε είμαστε προγραμματισμένοι και μάλλον εκεί τελικά θα παιχτεί το παιχνίδι (αναγνώριση φωνής και μετατροπή σε κείμενο χωρίς πληκτρολόγηση - να δω πώς θα αποδίδονται τα emoticons και οι ...ασυναρτησίες του "σαλτάρω" :)))

    Οι γραφιάδες άλλωστε ήταν ελάχιστοι στην εποχή τους (κάποιες φούχτες μοναχοί και λόγιοι). Και επειδή το έντυπο κάνει φοβερούς τζίρους, είναι βέβαιο πως όσοι έχουν οικονομικά συμφέροντα στον κλάδο (σκέψου μόνο τα φωτοτυπικά και τα fax), θα αντισταθούν σθεναρά, μέχρι να μπορέσουν οι ίδιοι να προσαρμοστούν - κάτι τέτοιο συμβαίνει άλλωστε και με το πετρέλαιο και τις άλλες "παραδοσιακές" μορφές ενέργειας, όπως και με τα πολιτικά μας συστήματα (σιγά μη θέλουν οι "εκπρόσωποί" μας τα blogs και την άμεση δημοκρατία - θα τους φάμε το ...ψωμί ;))

    Ήδη κάποιες χώρες ξεκινούν την αντικατάσταση των βιβλίων στα σχολεία με άλλα μέσα (βλ. Φινλανδία). Γι' αυτό μίλησα για 2-3 γενιές. Όταν όλοι οι μαθητές θα έχουν συνηθίσει "αλλιώς", τα βιβλία θα πάρουν τη θέση τους ως "διακοσμητικά", ως έργα τέχνης ή ως ...αντίκες (σαν τα ράδιο-μπαούλα που υπάρχουν ακόμα σε μερικά σπίτια).

    Και οι πωλήσεις για μαυροπίνακες με κιμωλίες "ανθίζουν", όπως και τα βινύλια και οι λαμπάτοι ενισχυτές και τα ....κεριά! Μας λέει τίποτε αυτό; Για κάποιο διάστημα συνυπάρχουν διάφορα "μέσα" και στο τέλος βγαίνει ένα που συνδυάζει όλα τα καλά και έχει και κάτι παραπάνω και ...επικρατεί - ώσπου να βγει κάτι ακόμα καλύτερο!

    Αυτό λέγεται "πρόοδος". Αν κάποιοι το βαφτίζουν "παρακμή", δεν πειράζει - θα μείνουν πίσω με τον ...αραμπά ;)

    Όπως έλεγε και τίτλος παλιότερου post ("Και με τα κεριά βλέπαμε"), κάποτε θα λέμε:

    "Και με τα βιβλία ...διαβάζαμε!"


    Υ.Γ. Ο Reactor69 το "έπιασε" το νόημα - ΑΥΤΟ ακριβώς εννοώ ;)

    +βολεμένοςκαιευλογημένος+

    ReplyDelete
  78. Σεβόμουνα τον ΝικόΔημο από τα βιβλία του και τον θαύμαζα κι όλας. Όμως, εδώ, μέσα στο blog του, μου δόθηκε η ευκαιρία να τον γνωρίσω και μέσα στην ειλικρίνειά του (και παρά τον εκρηκτικό του, κάποτε, αυθορμητισμό) να τον αγαπήσω.

    Προσωπικά, αισθάνομαι πολυ τυχερή που αξιώθηκα να επικοινωνήσω με έναν συγγραφέα που θεωρούσα και θεωρώ πνευματικό μου πατέρα.

    Και τότε που ήμουνα παιδούλα και αργότερα που έγινα φοιτήτρια, τον είχα συμπαραστάτη και μυστικοσύμβουλο, χωρίς να το ξέρει, επειδή με είχε μάθει, ακόμα και στα πολυ-πολυ δύσκολα, να σκέφτομαι πολύ, προτού αποφασίσω τι θα κάνω είτε στην επιστήμη μου είτε στη ζωή μου.

    Στο ΝικόΔημο οφείλω την σφορδή (αλλά όχι τυφλή) Πίστη μου στη Λογική, μια Πίστη που δεν με εγκατέλειψε ακομα κι όταν ήμουνα απελπισμένη...

    Η έμμονη εμπιστοσύνη τού ΝΔ στη λογική, την τεχνολογία και την επιστήμη είχε και έχει διαποτίσει όχι μονο το νου αλλα και την καρδιά μου.

    Ισως, γι΄ αυτό, όταν ξεκινήσαμε για τις ΗΠΑ ήμουνα η μόνη που πίστευα ότι το παιδί θα γιατρευτεί.

    Εχω, λοιπόν, πολλούς λόγους να θαυμάζω και να αγαπώ τον ΝικόΔημο.

    Υπάρχει όμως και ένας λόγος, για τον οποίον τον λατρεύω: η κόρη μου.


    Με απέραντη αγάπη

    Α.

    ReplyDelete
  79. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  80. #Re-Post λόγω προβλήματος του blogger με τα links, ελπίζω να διορθώθηκε#

    Περί e-books ο λόγος λοιπόν ...

    ΟικονομοΤεχνικά μιλώντας νομίζω ότι το συμβατικό βιβλίο είναι ένας άθλιος αναχρονισμός που διατηρείται στη ζωή (παραμένοντας ακόμα βιώσιμος οικονομικά) κύρια εξαιτίας των συμφερόντων του κατεστημένου κυκλώματος: "Συγγραφέα - εκδοτικού οίκου - παραγωγού & διαθέτη εκτυπωτικών υλικών & εξοπλισμού - τυπογραφείου - δικτύου διανομής – μηχανισμού κρατικής φορολογίας" ... και λιγότερο εξαιτίας της νοσταλγικής προσκόλλησης των αναγνωστών σε ένα αντικείμενο πόθου του παρελθόντος.

    Προσθέστε σε όλα αυτά, τα ζητήματα προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων, την χαοτική κατάσταση στον τομέα των e-book formats και τον ανεπαρκή βαθμό εξέλιξης τον σύγχρονων μπαταριών (απαραίτητες για την κατασκευή μιάς εύχρηστης φορητής συσκευής ανάγνωσης) και έχετε όλες τις απαντήσεις για τα «γιατί» και τα «πώς» της σημερινής τραγελαφικής και απολύτως ανορθολογικής κατάστασης στον τομέα των εκδόσεων.

    Μολαταύτα, και παρά την χρηστική και λειτουργική υπεροχή του e-book - στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων - οι τωρινοί τεχνολογικοί περιορισμοί καθιστούν αδύνατη την δημιουργία οικονομικά ανταγωνιστικών εναλλακτικών συσκευών e-book readers στις περιπτώσεις όπου το ζητούμενο είναι η υποδειγματική απόδοση εγχρώμων εικόνων ή οι απεικονίσεις μεγάλου σχήματος (πχ φωτογραφικά λευκώματα) καθώς και εκεί όπου η ανάγνωση γίνεται υπό καθεστώς ακραίων περιβαλλοντικών συνθηκών και ισχυρότατων ηλεκτρομαγνητικών πεδίων (όχι κατ' ανάγκην EMP).

    Έτσι, ως συνήθως, η αλήθεια βρίσκεται και πάλι κάπου στη μέση ... Τα e-books αποτελούν εξαιρετική λύση για την πλειοψηφία των τίτλων, όμως το συμβατικό τυπωμένο βιβλίο παραμένει αναντικατάστατο σε περιπτώσεις ειδικών εφαρμογών υψηλών και/ή ειδικών απαιτήσεων.

    Κατά τα άλλα, για μία ακόμα φορά ...

    Υ.Γ. Η 90χρονη γειτόνισσα μου, φανατική αναγνώστρια της «καθημερινής» στα νιάτα της, με ρώτησε αν όντως ισχύει ότι τα blogs είναι η μεγαλύτερη τεχνολογική εφεύρεση στην ιστορία της ανθρωπότητας ακολουθούμενη με βραχεία κεφαλή από αυτές της χρήσης της φωτιάς και του τροχού. Για λόγους απλουστευτικής εκλαίκευσης της απάντησα ότι βεβαίως και είναι αλήθεια τα όσα άκουσε. Άλλωστε «έτσι είναι αφού έτσι νομίζετε» ...

    ReplyDelete
  81. Καλησπέρα!
    Να κάνω και 'γω τη δική μου εξομολόγηση!

    Έχω μιλήσει αρκετές φορές για τη δουλειά μου (ανθοδέτης).
    Από την πρώτη μέρα που ασχολήθηκα έβλεπα και προεκτάσεις στη δουλειά μου και δεν μπορούσα σε καμμιά περίπτωση να φανταστώ τον εαυτό μου απλώς έναν πωλητή λουλουδιών.
    Στο εξωτερικό οι ανθοδέτες βέβαια έχουν τελείως διαφορετική αναγνώριση και άλλες προοπτικές (εκθέσεις, βιβλία, επιδείξεις, συμμετοχή σε μεγάλα γεγονότα ως σχεδιαστές κτλ.)
    Πάντοτε γκρίνιαζα οτι εδώ δεν υπάρχουν προοπτικές για ένα βιβλίο ας πούμε ανθοδετικής!
    Προηγήθηκαν αρκετοί ανθοδέτες με τεράστια εμπειρία και ωραιές δουλειές ουδείς διανοήθηκε οτι θα μπορούσε να βγάλει βιβλίο με δημιουργίες του!
    Το blog ου έδωσε τη δυνατότητα να παρουσιάσω την τέχνη μου (οχι να πουλήσω λουλούδια) αλλά να δείξω την άλλη πλευρά της ανθοδετικής.
    Ξεκίνησα βλέποντας το blog του οικοδεσπότη.
    Έφτιαξα το blog μου σε πρώτη φάση για να μπορώ να σχολιάζω.
    Στη συνέχεια και βλέποντας τις δυνατότητες που μου έδινε δειλά δειλά ξεκίνησα.
    Χωρίς να έχω σαφή προσανατολισμό προσπαθώντας να δω και να μάθω έχουμε απολογισμό:
    -Πρώτος Έλληνας ανθοδέτης με blog στο διαδίκτυο.
    -Φωτογραφίες από δημιουργίες τόσο δικές μου όσο και άλλων ανθοδετών από το εξωτερικό.
    -Μια ωραία προσπάθεια από κείμενα bloggers σχετικά με λουλούδια και φυτά
    -Πρόταση από βιβλιοπωλείο "ΠΥΛΕΣ" στον Πειραιά για έκθεση μέσα στο χειμώνα!
    Δεν είναι και λίγα έ?
    Μόλις σε έναν χρόνο και μάλιστα χωρίς να το κυνηγήσω!

    Να μην ξεχάσω ... Εξαιτίας του οικοδεσπότη (τα σέβη μου) γνώρισα καταπληκτικούς ανθρώπους και μοιραστήκαμε υπέροχες στιγμές (αυτές κρατάω) έκλαψα, γέλασα, προβληματίστηκα, νιώθω καλύτερος άνθρωπος!
    Ένα σημαντικό κομμάτι της ζωης μου φέτος ήταν το blog!

    Πολλές πολλές ευχές σε όλους.
    Don ευχαριστίες για τη φιλοξενία!
    Νίκο ευχαριστώ για όλα!

    Συνεχίζουμε...................

    ReplyDelete
  82. Θα μου επιτρέψετε και τη δική μου παρέμβαση μιας και για μενα ένα σημαντικό μέρος της ζωής μου είναι τον τελευταίο χρόνο τα blog (και πιο πολύ το παρόν). Και μια-δυο προτάσεις ακόμα: δεν κάνω comment συχνά μόνο όταν θέλω να πώ κάτι,και πάλι.. είμαι καινούργια στα blog, οπότε.. δειλά δειλά κάνω βήματα. Αλλά τα blog εχουν απίστευτα μεγάλη δύναμη, είναι άμεσα και είναι τρομερό πόσα πράγματα μαθαίνεις μέσα από αυτά και πόσο ευκολα επικοινωνείς με τους γύρω σου.
    Καλή συνέχεια και επ'ευκαιρίας να ευχαριστήσω τον κάτοχο του blog για τη φιλοξενία, την παρέα και την έμπνευση που μας προσφερει απλόχερα.
    Χρόνια πολλά και καλή χρονιά

    ReplyDelete
  83. Θυμαμαι το παραπονο του Νικου που διατυπωνε στην παλια του ιστοσελιδα /οχι στο μλογκ...
    μοναξια, ελλειψης επικοινωνιας και αντικτυπου....μπουχτισμενος, πικραμενος
    και τωρα

    ΑΝΑΣΤΑΣΗ,
    ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ,
    ΑΝΑΔΡΑΣΗ,
    ΒΡΑΣΜΟΣ,
    ΕΠΟΙΚΟΙΝΩΝΙΑ,
    ΖΟΧΑΔΕΣ,
    ΖΩΗ

    Μιλαμε δηλαδη για θαυμα.
    Εγω το μπογκι αυτο το εκτιμω και το χρειαζομαι.

    ReplyDelete
  84. Nikos Dimou said...
    To βιβλίο θα παραμείνει παράλληλα με το Δίκτυο. Τίποτα δεν υποκαθιστά το άλλο - η φωτογραφία δεν σκότωσε την ζωγραφική, ο κινηματογράφος το μυθιστόρημα, η τηλεόραση τον κινηματογράφο. Και σαν αντικείμενο τέχνης το βιβλίο θα μείνει. Μόνο τα reference books θα εκλείψουν - ήδη εκλείπουν...

    Πεμ Δεκ 28, 12:57:14 μμ

    -------------

    - Το σχόλιο της ημέρας. Πολύ εύστοχο.
    Ώρες-ώρες νιώθω σαν τον Λυπηρίδη απέναντι στον Γκάλη.

    Έγινε η υπερσύγχρονη γέφυρα Ρίου-Αντιρίου, αλλά τα καραβάκια τσούκου-τσούκου πηγαινοέρχονται ακόμα...

    - Mickey τον σεφτέ ξέχνα τον.
    Έπειτα από ενδελεχείς μελέτες προηγούμενων θεμάτων, έχω μάθει τις συνήθειες του Ν.Δ., και ...καραδοκώ!
    - Φίλε Broccoli κάνε ένα στατιστικό για την ώρα που ανεβάζει τα θέματα ο ΝΔ, το πρωί (από 08:30-09:30 νομίζω τα περισσότερα).
    Όσους σεφτέδες χάνω είναι διότι είμαι στο αυτοκίνητο για την δουλειά.

    - Παράγραφε ο ΝΔ ίσως να μην έχει διανοηθεί το πόσο έχει βοηθήσει την σκέψη πολλών και σίγουρα είναι ο τελευταίος που θα απολογηθεί για την εικόνα της χώρας.
    Σίγουρα όμως από το 1975 έχουμε βελτιωθεί, λιγότερο φυσικά από ότι θα θέλαμε.
    Ε, δεν φοράμε και ποδιές στο σχολείο, ούτε τρώμε ξύλο από τους δασκάλους πια...

    doctor

    ReplyDelete
  85. Ακούω τόσο καλά λόγια από τους παλιούς...

    ...χαίρομαι τόσο πολύ όταν έρχονται καινούργιοι επισκέπτες...

    ...ή όταν παλιοί επισκέπτες αποφασίζουν να βγουν από την σκιά και να λύσουν την σιωπή τους...

    ...δεν ήταν λοιπόν μάταια η σκληρή δουλειά... χιλιάδες ώρες πάνω από τον υπολογιστή και περισσότερες στο νου μου...

    ...αλλά αυτά θα τα πούμε στα γενέθλια. Προς το παρόν θα φωνάξω σαν τον Διονύση:

    "Εθνική Ελλάδος, γειά σου!"

    ReplyDelete
  86. Και για να μην πλανώνται εντυπώσεις, νομίζω πως ο Reactor69 έχει δίκιο σχετικά με τον "σχολαστικισμό". Κάπου το παράκανα. Δεν έχει πια και τόση σημασία αν τα blogs είναι όντως η μεγαλύτερη εξέλιξη μέσα στο Internet ούτε αν τα blogs είναι η άμεση δημοκρατία.

    Σημασία έχει πως όλα αυτά ΟΝΤΩΣ αλλάζουν τον κόσμο μας σιγά σιγά και θα φέρουν κάποτε (τουλάχιστον έτσι προσδοκώ) την άμεση δημοκρατία. Για περισσότερα, παραπέμπω και στο Open Source Democracy του Douglas Rushkoff (υπάρχουν και άλλες πηγές φυσικά).

    Και στο σημείο αυτό, να τονίσω πως η προσπάθεια του οικοδεσπότη (όπως και άλλων bloggers) είναι κάτι παραπάνω από αξιόλογη και σημαντική. Είναι κατάθεση ψυχής!

    Θα μπορούσε απλά να κάθεται στην ησυχία του και να απολαμβάνει τους καρπούς μιας ζωής ή να εκδίδει στο blog του τα λογοτεχνήματά του και να εισπράττει επαίνους και φιλοφρονήσεις.

    Αντί γι' αυτό, καθημερινά αναλώνεται σε μια τιτάνια προσπάθεια να διαχειριστεί το μεγαλύτερο blog της χώρας, να θίξει καυτά θέματα, να ξυπνήσει συνειδήσεις, να ανοίξει ορίζοντες, χωρίς να διστάσει να εκτεθεί ακόμα και σε χυδαίες ύβρεις και εμπλεκόμενος πολλές φορές σε δυναμικές αντεγκλήσεις για να υποστηρίξει τις απόψεις του. Κι όλα αυτά επώνυμα, με όλες τις συνέπειες που κάτι τέτοιο συνεπάγεται (το "ξεγύμνωμα" που αναφέρθηκε προηγουμένως).

    Δεν έχω παρά να εκτιμήσω και να θαυμάσω αυτή την προσπάθεια (όπως και όλων όσων γράφουν δημόσια, επώνυμα ή ανώνυμα) και να τον ευχαριστήσω που με "τσίγκλησε" με τον τρόπο του να συμμετέχω σε έναν κόσμο που θεωρώ (και το έχω εκφράσει εδώ και έντεκα μήνες) ως το πιο προοδευτικό κίνημα που υπάρχει στον ελληνικό χώρο: Τη μπλογκόσφαιρα!

    Ίσως να μην είναι ακόμα και τόσο "τέλεια", ίσως συχνά να αποκαλύπτει τα γνωστά "δεινά" που ταλανίζουν την νεοελληνική κοινωνία, αλλά οι μεγάλες αλλαγές δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή!

    Και σίγουρα πολλοί από μας ούτε καν θα γνωρίζαμε αυτό τον κόσμο ή θα διανοούμασταν πως μπορούμε να βάλουμε κι εμείς κάποιο λιθαράκι. Το blog αυτό μεγάλωσε, άνθισε και έδωσε πολλούς και υπέροχους καρπούς (κάντε κλικ σε διάφορα nicks και διαπιστώστε το).

    Νίκο, σε ευχαριστώ και πάλι για όλα όσα πρόσφερες και δίδαξες!

    Θα θυμάμαι πάντα το 2006 ως τη χρονιά που σημάδεψες με τη ΔΙΚΗ ΣΟΥ παρουσία. Άντε και του ...χρόνου!

    (θα τα πούμε εκτενέστερα στην ..."επέτειο")

    ReplyDelete
  87. Δον Γάτε,
    συμφωνώ ότι τα blogs είναι η μεγαλύτερη (και από τις καλύτερες στις μέρες μας) εξέλιξη μέσα στο Internet. Και φυσικά δεν αντικαθιστά τίποτα άλλο. Είναι κάτι καινούριο και μπορεί κάλλιστα να συνυπάρξει με ό,τι ήδη προϋπήρχε. Με αυτή την λογική, φυσικά και υπάρχουν και θα εξακολουθούν να υπάρχουν τα βιβλία, για παράδειγμα, αλλά και εσείς να είστε ένας blogger ακριβώς όπως είστε και συγγραφέας. Άλλωστε, για να είσαι blogger και για να έχει το blog σου ζωή και διάρκεια, προϋποθέτονται και άλλα πράγματα. Έτσι,εσείς συγκεκριμένα, είστε και φιλόσοφος (αλλιώς δεν θα γινόταν η Αρχή, αν δεν είχατε ανησυχίες που θέλατε να εκφράσετε ή χαρές και διαπιστώσεις που θέλατε να μοιραστείτε, άρα δίνετε Ζωή στο blog)... Είστε και συγγραφέας (το ταλέντο σας, η ικανότητά σας ξυπνάει το ενδιαφέρον όλων εμάς που σάς παρακολουθούμε και δίνετε, έτσι, Διάρκεια στο blog)... Είστε και λίγο δημοσιογράφος, αφού θέτετε θέματα - ερωτήματα που καλούμαστε να απαντήσουμε και "σταχυολογείτε" γνώμες και απόψεις, ή γίνεται διάλογος... Εξακολουθείτε να περνάτε και από την φωτογραφία, αφού όλα σας τα ποστ συνοδεύονται από (και δικές σας) φωτογραφίες... Καμιά φορά κάνετε και λίγο διαφήμιση [έτσι, τόσο όση και η διάρκεια της πραγματικής διαφήμισης, της εξω-ιντερνετικής (δεν ξέρω, αλλά μικρής διάρκειας δεν ήταν;)]... Απλώς τώρα είστε και blogger. Και δεν βλέπω γιατί ή πώς καταργήθηκαν όλες οι άλλες ιδιότητες...

    Κορύφωση, λοιπόν.

    Το μόνο κακό με το συγκεκριμένο blog είναι ότι ανεβάζετε συνέχεια νέα ποστ. Δεν προλαβαίνω -προσωπικά- να διαβάζω και τα ποστ σας αλλά και όλα τα σχόλια (που τα πιο πολλά είναι πραγματικά ενδιαφέροντα). Είναι αδύνατον. Δεν υπάρχει χρόνος... Έτσι, για παράδειγμα, τώρα γράφω έχοντας διαβάσει τα πρώτα 30 σχόλια μόνο, ας πούμε...

    Αυτά...

    Καλό βράδυ σε όλους,
    Ξένια.

    ReplyDelete
  88. Θυμάμαι όταν ένας φίλος μου μου πρωτοείπε για blogs:

    -Και τι είναι αυτό δηλαδή, ρωτάω.
    -Κάτι σαν ημερολόγιο όπου οι άλλοι σχολιάζουν την καθημερινότητά σου, μου λέει.
    -Δηλαδή σαν να λέμε "σήμερα το πρωί είχα τσιγαρόβηχα";
    -Κάπως έτσι. Και στα σχόλια να βλέπεις "μην καπνίζεις πολύ". Στην καλύτερη περίπτωση βέβαια, γιατί μπορεί να δεις και "σήμερα το πρωί δεν μου σηκώθηκε".
    -ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΙΟ ΑΡΡΩΣΤΟ ΠΡΑΓΜΑ, είπα τότε...

    Πόσο χαίρομαι που αναγκάστηκα να ανακαλέσω! Αλλά να μη μακρυγορώ. Οι ευχές μου τα λένε όλα.

    __________


    Ένα πράγμα μπορεί να χαλάσει τα blogs. Και αυτό είμαστε εμείς. Όταν αρχίζουμε και γράφουμε χωρίς καλή πληροφόρηση, με κρίση εν θερμώ, με ύβρεις, και με γλώσσα που χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι τότε απλά θα πετάξουμε τα πάντα στα σκουπίδια. Και θα είναι κρίμα. Είχα γράψει ένα post πριν λίγο καιρό που είχε γίνει ένας πανικός με κάτι bloggers και δημοσιογράφους. Το παραθέτω γιατί γράφω πιο αναλυτικά τις απόψεις μου.

    __________________

    Από το Μάρτιο που ανακάλυψα αυτό το blog μόνο καλά λόγια γράφω για τον οικοδεσπότη. Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να το κάνω και σήμερα. Και ο ίδιος ξέρει τη γνώμη μου για αυτόν και όσοι διαβάζετε τα σχόλιά μου θα έχετε σχηματίσει άποψη. Εκείνο που φοβάμαι (εκτός από το να γίνω κουραστικός με τόσα links) είναι η έκπληξη σε λίγες μέρες. Θα είναι για καλό; Που σημαίνει θα εξακολουθήσουμε να έχουμε καθημερινή επικοινωνία -με αυτόν ή κάποιο άλλο τρόπο- ή θα έρθει κανένα απότομο τέλος;

    Ό,τι και να γίνει πάντως, αυτός ήταν ένας υπέροχος χρόνος. Και αν ο ΝΔ αποφασίσει να το τελειώσει εγώ δεν θα μπω στη λογική του Μαΐου με παρακάλια και πίεση -δεν αρμόζει τέτοιο πράγμα σε άνθρωπο που αγαπάς, σέβεσαι την επιλογή του.

    Εύχομαι, παρόλα αυτά, να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο να τα λέμε. Η blogόσφαιρα θα είναι πολύ άδεια χωρίς τον Νίκο Δήμου, ο οποίος είναι έμπνευση για πολύ κόσμο. Μακάρι η έκπληξη να είναι ευχάριστη και να μη μας πικράνει. Μακάρι η παρεούλα να μείνει ζωντανή!

    Νίκο σε ευχαριστώ πολύ για αυτόν το χρόνο! Αισιοδοξώ σε πολλούς ακόμα με υγεία και χαρά!

    ReplyDelete
  89. καλησπερίζω όλα τα "καλά" παιδιά, όπως λενε και οι σουηδοί!
    (τους "κακούς" τους βγάζουμε απ' έχω)

    ο zontas είπε "Το ευχόμαστε, γιατί η αγορά έχει ανάγκη από φιλοσόφους αλλά και οι φιλόσοφοι έχουν ανάγκη την αγορά"

    έτσι ακριβώς το βλέπω το blog tou nicodimou!

    σαν έναν φιλόσοφο, της αρχαίας χώρας, να μιλά και γύρω του να σχολιάζουν οι άλλοι...

    το "η δυστυχία του να είσαι έλληνας", δεν τόξερα ότι εσύ το έχεις γράψει, Νικο!
    αν κι έχουν περάσει πολλά χρονια από τότε που το διάβασα (πριν εγώ άρχισα να γραφω), ακόμα το θαυμάζω!


    εγώ προτείνω να σε ψυφίσουμε για ΠΡΕΣΒΗ των ελληνικών blogs!

    τι λες;
    να το προχωρίσουμε το project?
    εγώ θα αναλάβω την σκανδιναβία, άλλοι τις ΗΠΑ κοκ., και το προχωράμε το θέμα!

    ή θα μας πούνε, πάλι, διαφιμηστές ;-)

    ReplyDelete
  90. Η άμεση επαφή και γνωριμία με τον συγγραφέα Νίκο Δήμου είναι το πρώτο που μετράει για μένα. H δυνατότητα αυτή απoκτήθηκε με το blogging. Πιστεύω πως αν εκείνος σταματήσει, θα πάψει και η δική μου ενασχόληση. ΄Ισως μόνο να κρατήσω κάποιες επαφές με μέλη αγαπητά από εδώ μέσα. Θεωρώ πως άγγιξα τον άνθρωπο-συγγραφέα. Δεν απομυθοποιήθηκε, αντιθέτως απέκτησε "σάρκα και οστά" μέσω της επικοινωνίας.

    Η εικόνα του, από τις παλιές εμφανίσεις στην τηλεόραση, είχε ξεθωριάσει. Τώρα την έχω ζωντανή στη σκέψη και η καθημερινή "επαφή" μαζί του, άσχετα αν δεν σχολιάζω συχνά, κρατά τη σχέση μαζί του "δεμένη κόμπο".

    Είχα την ευκαιρία να συστήσω το blog του σε αρκετούς φίλους και να είναι ένα από τα θέματα που συζητάμε όταν συναντιόμαστε. ΄Εχει μπει δηλαδή στη ζωή μου. Και τον ευχαριστώ. Την γέμισε, την ομόρφυνε, την ανέβασε.

    Για όσο αντέχει να είναι κοντά μας θα μοιραζόμαστε τη σοφία του, τις απόψεις και το χιούμορ του. Κι ας μην συμφωνούμε απόλυτα πάντοτε. Αυτή είναι η γοητεία του.

    ReplyDelete
  91. Πουλές συνάδελφε, Νίκο, πήγα ανήμερα Χριστούγεννα στην εκκλησιά μας, εδώ, στην Στοκχόλμη.
    Όχι ότι εκκλησιάζομαι συχνά, κανα χρόνο είχα να παω, αλλά ήθελα θέματα και... όντως έγραψα στο blog κάτι καυτό από εκεί).

    Με του με είδε ένας top έλληνας, εδώ, φώναξε με την ψυχή του γεμάτη χαρά
    «μα την παναγία, στο στομάχι μου κάθεται, ε», φώναζε με ευχαρίστηση.
    ποιος βρες... τι καλέ... αναρωτιόμουν εγώ!

    (μέσα στην λειτουργία αυτά...)

    «να, μωρέ, εκείνο το φουγάρο, δεν το παω καθόλου, ε», συνέχισε να φωνάζει ψιθυριστά..
    κατάλαβα, βέβαια, τι εννοούσε, είχε διαβάσει το post μου για την μπλαμπλαδώρα την Κανέλλη...

    ReplyDelete
  92. nikos dimou said: ...
    τα blogs είναι η μεγαλύτερη εξέλιξη μέσα στο Internet. O κάθε ένας, με κόστος ελάχιστα ευρώ το μήνα (το κόστος μίας συνδρομής σύνδεσης) μπορεί να γίνει εκδότης του εαυτού του, αλλά και παραγωγός, σκηνοθέτης, συνθέτης, γκαλερίστας – πάντα του εαυτού του.
    ---------

    Συμφωνώ απόλυτα. Κι αυτό που τώρα βλέπουμε είναι μόνο η μύτη του παγόβουνου. Φανταστείτε τι έχει να γίνει σε λίγα χρόνια, όταν εκατομμύρια άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο, έχοντας αποκτήσει γρήγορη σύνδεση, αρχίσουν να ξεδιπλώνουν εδώ τα ταλέντα τους.

    Πιστεύω ότι, τότε, η κοινωνία κυριολεκτικά θα μεταμορφωθεί. Σε κάτι που, όσο κι αν προσπαθούμε, δεν μπορούμε ακόμη να συλλάβουμε.

    Όσο για την επίδραση της μπλογκόσφαιρας στην πολιτική ζωή, είναι, για μένα, τόσο αυταπόδεικτη, που δεν αξίζει ούτε να τη συζητάμε. Γι αυτό κι όλο και περισσότεροι πολιτικοί σπεύδουν να οικειοποιηθούν το μέσο.

    Πιστεύοντας, οι αφελείς, πως θα μπορέσουν να το τιθασεύσουν. Όπως, τόσα χρόνια, κάνουν με τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Μόνο που, εδώ, δεν θα το πετύχουν. Γιατί, όσο κι αν προσπαθούν, δεν μπορούν να βρουν τον εκδότη. Ή το αφεντικό του εκδότη. Ή το αφεντικό του αφεντικού του. Κι όσο για τη λύση, να βάζουν κάποιο επιτελείο να απαντά, κατόπιν εορτής, στα σχόλια των αναγνωστών, ε, ο κλέφτης κι ο ψεύτης την πρώτη μέρα χαίρονται, μετά τους παίρνουν χαμπάρι, ας μη συνεχίσω όμως κι εκθέσουμε και γνωστά πρόσωπα.

    ΥΓ Σας εύχομαι να συνεχίσετε για πολλά πολλά ακόμη χρόνια. Και πάντα με την ίδια όρεξη.

    ReplyDelete
  93. Μολις διαβασα στο NBC ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο σαν απάντηση στην επιλογη του Person of the year από το TIME που ήταν "You." Ο τίτλος του άρθρου ειναι "Me, ‘Person of the Year’? No thanks."
    Το λινκ δεν βγαινει γι αυτο δειτε το στο

    http://www.msnbc.msn.com/id/16371425/

    ReplyDelete
  94. Εμένα πάντως, αγαπητέ Ν.Δ., μου αρέσουν περισσότερο τα κείμενά σας σε βιβλία που έχω διαβάσει· πολύ περισσότερο από τα ποστ στο μπλογκ (σε γενικές γραμμές), όπως επίσης και από τα τύπου «αρθρογραφίας» κείμενά σας. Κρίμα, και το εννοώ, που δεν ακολουθήσατε περισσότερο την λογοτεχνική ατραπό.

    Καταλαβαίνω πως αντλείτε από τη συνομιλία με τον κόσμο (και δικαίωμά σας να το χαίρεσθε), αλλά, ίσως, η πένα σας να γονιμοποιείται περισσότερο εκ του μακρόθεν.

    Καταλαβαίνω επίσης πως η πλειοψηφία εδώ ζητά «συζήτηση», πολιτική και κοινωνία, τεχνολογία και επιστήμη και τα τοιαύτα· κι ένα «Εμείς» για να κουρνιάζει κι ένα οι «Αλλοι» να κατραπακιάζει. Θα το σεβασθώ. Θα ήθελα να πιστεύω όμως πως υπάρχουν και κάποιοι άλλοι εδώ μέσα, λίγοι έστω, που θα προτιμούσαν την «υπαρξιακή», ούτως ειπείν, γραφίδα σας: Εδώ, στο μπλογκ. Ίσως ένας μέσος δρόμος να ήταν προτιμότερος για κάποιους αναγνώστες σας όπως εγώ...

    ReplyDelete
  95. ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΘΕΤΟ
    ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

    @g.sarigiannidis, που έγραψε :

    «Μόλις διάβασα το κείμενο του Don έτρεξα να αγοράσω την Καθημερινή (της Πέμπτης).
    Το ένθετο όμως δε συνόδευε την εφημερίδα και στην ερώτησή μου αν κυκλοφορούν δυο εκδόσεις σήμερα ο πωλητής μου είπε πως όχι.
    Έχει κανείς ιδέα αν πρόκειται για την σημερινή ή το αυριανή έκδοση;»


    Το ίδιο έπαθα κι’ εγώ απόψε...
    Ώσπου, βρήκα σ’ ένα περίπτερο πως το ένθετο κυκλοφορεί ΧΩΡΙΣΤΑ απο την Καθημερινή, σε «πακέτο» μαζί με το τεύχος του Economist στα Ελληνικά και ένα τρίτο τεύχος, του περιοδικού «μέρισμα», με τιμή 4,5 €..

    ReplyDelete
  96. ΝΔ said:
    "Συνδυάζοντας τα σχόλια που έκανε, ακόμα κι αν δεν είχε δικό του blog (πολύ περισσότερο όταν είχε) η προσωπικότητά του αναδυόταν όλο και πιο σαφής. Έτσι που όταν αργότερα γνώρισα μερικούς in vivo δεν ένιωσα καμία έκπληξη. Ήταν ακριβώς όπως τους περίμενα – όπως τους είχα φανταστεί"

    Νομίζω οτι δεν είναι καθόλου σωστό να βγάζετε συμπέρασμα τόσο εύκολα.
    Πρώτα πρώτα δεν έχουν όλοι τον ίδιο ελεύθερο χρόνο για να διαβάζουν και να σχολιάζουν, επιπλέον πολλοί μπορεί σκόπιμα να καλλιεργούν την είκόνα ενός ατόμου που ...δεν είναι.Δε νομίζετε οτι είναι λίγο πρόχειρο να λέτε οτι κάποιοι ήταν όπως τους περιμένατε; είστε σίγουρος οτι αν τους γνωρίσετε λίγο καλύτερα, η άποψή σας δεν θα αλλάξει 180 μοίρες;

    ReplyDelete
  97. has it really been a year?
    where the hell do we go from here..

    ReplyDelete
  98. Χαίρομαι που το βλέπεις σαν κορύφωση Νίκο. Βέβαια αυτή η κορύφωση έχει κι ένα σημαντικό τίμημα που πρέπει να καταβάλεις και σ έυχαριστώ που το κάνεις.
    Σάν γράψιμο το μπλόγκ έιναι διαφορετικό απο μία νουβέλα, μια βιογραφία, η ένα πανεπιστημιακό εγχειρίδιο. Το μπλόγκ έιναι μία μετεξέληξη του χρονογραφήματος. Μεγάλωσα με χρονογραφήματα. Ο πατέρας μου τα μεσημέρια έφερνε ΤΑ ΝΕΑ καιδιάβαζε μαγελόφωνα στην οικογένεια το χρονογράφημα του Ψαθά.
    Το μέσον του χρονογράφου ήταν (και είναι για πολλόυς ακόμα) η εφημερίδα. Το μπλόγκ σιγά σιγά υποκαθιστά αυτό το μέσον και του προσθέτει την διαδραστικότητα κάνοντας το μοναδικό.
    Μερικοί δεν έχουν καταλάβει βέβαια πως το μπλόγκ δεν είναι open forum αλλα ένας χώρος που δημιουργείται απο τον νοικοκύρη του (blogοκύρη τον λέω εγώ) και που εμείς απολαμβάνουμε την φιλοξενία του. Η συμμετοχή μας, κατα τη γνώμη μου, δεν είναι ένα δικαίωμα που έχουμε αυτοδίκαια αλλά ένα προνόμιο.
    Εύχομαι σε όλλους σας τη χρονιά που έρχεται να γίνουν τα όνειρά σας αναμνήσεις.

    ReplyDelete
  99. Πριν το blog δεν είχα δει τον ΝΔ να απαντά “live” στα επιχειρήματα των απέναντι πλευρών.

    (οι τηλεοπτικές συζητήσεις είναι πολύ ρηχές και τη συζήτηση με το Γιανναρά δεν την έχω ακούσει)

    Ε, λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος κουβαλάει εγκυκλοπαίδεια στο μυαλό του!

    Σωστή ή λάθος,
    έχει άποψη και γνώση σε χιλιάδες πράγματα.
    Σε ό,τι τον απασχολεί (και πόσα είναι αυτά!),
    το ’χει ψάξει το θέμα.
    Αν παίζαμε παιχνίδι γνώσεων θα μας έπαιρνε τα σώβρακα.
    (και στο... scrabble θα μας έπαιρνε τα σώβρακα - και μάλιστα σε τέσσερις γλώσσες!!!)

    (πως να μην είναι αντιπαθής...)

    Είναι καλύτερος κι απ’ τα βιβλία του
    στα σχόλιά του στο blog!
    99% ψύχραιμα, ούτε namedropping, ούτε φιγούρα, ούτε πολυλογία.
    Always to the point.

    Τα σχόλια του ΝΔ είναι ίσως πολυτιμότερα κι απ’ τα ποστ,
    μεγάλο σχολείο.


    Πριν το blog δεν τον είχα δει να χάνει την ψυχραιμία του.

    Ε, λοιπόν, ο ΝΔ εκνευρίζεται με στυλ.
    Και η ειρωνεία του
    είναι εστέτ,
    θυμίζει Oscar Wilde ή Winston Churchill,
    Δεν είναι όμως καθόλου σνομπ, απαντά ακόμα και στα τρολ.

    Επίσης, όταν τα παίρνει, μου φέρνει κάτι σε Δία ή Ποσειδώνα, αστράφτει και βροντάει.
    Σαν αυστηρός δάσκαλος της παλιάς σχολής, με λεκτική βέργα που πονάει.
    Αν τον είχα δάσκαλο στο σχολείο θα τον φοβόμουν...
    Και χρόνια μετά θα τον μνημόνευα
    εδώ και κει...

    Τον προτιμώ άνθρωπο, με τα λάθη του,
    άρα
    1.000 μπράβο κι ευχαριστώ
    για το... δεύτερο καλύτερο δώρο του 2006!
    (μην γκρινιάζεις μωρή μπεϊμπιλίνα, θα γράψω κάτι και για σένα)


    Για τους bloggers του ΝΔ στο επετειακό ποστ.

    ReplyDelete
  100. Μόλις διάβασα το σχόλιο του Μάριου.

    Το 'χω ξαναπεί και το ξαναλέω
    κι ας γίνομαι κουραστικός (κι ίσως αντιπαθής).

    Ο λογοτέχνης ΝΔ είναι πιο σημαντικός απ' το διανοούμενο.

    Aυτό το blog μ' αρέσει
    και γιατί δίνει νέα διάσταση στον διανοούμενο,
    αλλά και γιατί φωτίζει πλευρές του λογοτέχνη.

    Όμως Μάριε, οι Καυσωνοημερολογίτες είμαστε δυο, είμαστε τρεις, παραπάνω δεν είμαστε...

    Καμιά φορά πιστεύω ότι η πλειοψηφία όσων ακολουθούν τον ΝΔ,
    τον ακολουθεί ως διανοούμενο,
    ΛΟΓΩ της ποιότητας του ως λογοτέχνη!
    Απλά, δεν το συνειδητοποιούν.

    (κι ο Πάσχος τα "ίδια" λέει, αλλά ποιος τον ακολουθεί;...)


    Και κάτι ακόμα,
    είπες ότι τα κείμενα του blog του ΝΔ είναι υποδεέστερα από αυτά των βιβλίων.

    Δεν είμαι σίγουρος γι' αυτό.
    Θα σου πω όμως το εξής.
    Διάβαζα παλιά τα άρθρα του ΝΔ στους 4Τ,στο Βήμα, στην Καθημερινή κλπ.

    Μου άρεσαν αλλά όχι τόσο όσο όταν τα διάβασα σε βιβλίο (ήταν ακρβιώς τα ίδια κείμενα!)

    Το περιοδικό και η εφημερίδα (και το blog;) καμιά φορά εκμηδενίζουν την απόστασή μας απ' το έργο τέχνης.

    Το φέρνουν τόσο κοντά που δεν το βλέπουμε.

    ReplyDelete
  101. Πάνε χρόνια από τότε που σε πρωτοσυνάντησα.
    Πρέπει διάβασα το "20000 (ή μήπως... 25000) μηχανικά μέρη κι εγώ" περισσότερες από 20 φορές απανωτά, περίπου όσο διήρκεσε η οικογενειακή μας επίσκεψη στο σπίτι συγγενούς που αγόραζε ένα άγνωστο σε εμένα έντυπο, τους 4Τ. Ήμουνα, νομίζω, 12 χρονών. Και κόλλησα. Σε παρακολούθησα σε άρθρα και βιβλία. Κατά κάποιον τρόπο, μεγάλωσα μαζί σου.

    Σε πολλά δεν συμφωνώ μαζί σου (ένα από τα... βασικότερα: στα μουσικά γούστα --καλά, δεν πειράζει, σε... συγχωρώ). Αλλά, όπως τόσες φορές θα το έχεις ακούσει από αγνώστους, είσαι, ερήμην σου, δικός μου άνθρωπος.
    Με αυτό το θράσος, λοιπόν, αλλά και με όλη μου την αγάπη, σε παρακαλώ να βρεις τον τρόπο να μην εγκαταλείψεις το χαρτί. Το εννοώ ως εξής:

    Συμφωνώ και εγώ με τους μπλογκοσυναδέλφους που λένε ότι το βιβλίο είναι ένα χρηστικό και αγαπημένο αντικείμενο, το οποίο προσφέρει διαφορετικές, προς το παρόν (και για πολύ ακόμα), δυνατότητες σε σχέση με το σάιτ, το μπλογκ, το φόρουμ [γιατί έχω την αίσθηση ότι οι "δυσοίωνες", κατά κάποιους συν-μπλογκίτες, αναφορές σου στο κοντινό μέλλον δεν είναι και τόσο "απειλητικές", αλλά προλέγουν μάλλον κάποια διεύρυνση της επικοινωνιακής μας πλατφόρμας --π.χ. με τη μετατροπή του μπλογκ σε φόρουμ;].

    Η ηλικία σου, οι εμπειρίες σου, η ωριμότητα που προκύπτει από τον συνδυασμό τους, η ιδιαίτερη προσωπικότητά σου, καθιστούν, νομίζω, ίσως ακόμη πιο ενδιαφέρουσα από το μπλογκ, μια λιγότερο "εφήμερη" και περισσότερο εκτενή ("βαριά", "βαθιά"...) "προσφορά θέσης": με τη μορφή νέων, μεγάλων κειμένων, με ενιαία δομή, που να πραγματεύονται κάποια θέματα αναλυτικά.
    (Υποψιάζομαι ότι ήταν τεράστια η δαπάνη ενέργειας που απαίτησαν οι "Δρόμοι μου". Σπουδαίο βιβλίο, όπως και άλλα, προηγούμενά σου, που όμως, νομίζω, δεν εξάντλησαν τις δυνατότητες παρέμβασής σου στον σημερινό δημόσιο --με την ευρύτατη έννοια-- διάλογο.)

    Το μπλογκ, βέβαια, είναι "εκπαιδευτικό", αμφίδρομο, και άλλα πολλά. Είναι εξίσου δημόσιος διάλογος -και μάλιστα άμεσος. Δεν είναι όμως (και δεν μπορεί να γίνει σήμερα) ούτε, π.χ., "Όνομα του Ρόδου" (γνωρίζω τη θέση σου πάνω στη συγγραφή μυθιστορημάτων) ούτε "Orientalism", ούτε "Langage et pouvoir symbolique", ούτε "The clash of civilizations". (Τα παραδείγματα είναι τυχαία. Εστιάζω στους στόχους της καθεμιάς από τις εργασίες, άσχετα με το αν, πόσο και πώς συμφωνώ με τις απόψεις του Said, του Bourdieu ή του Huntington.) Ένα μεγάλο ιστόρημα ή μια εκτενής ανάλυση (...μέλέτη, "πραγματεία"...), "στο χαρτί", ξεφεύγει τόσο από το εφήμερο όσο και από το "αρχειακό". Είναι ένας αυθύπαρκτος κύκλος, αλλά και πρίσμα, φάσμα, κρίκος, τροχιά, τροχός. Μοναξιά, προσωπικός χρόνος, προσωπικός χώρος, φωλιά, προσωπική πολυτέλεια, καταφύγιο, παρηγοριά... Μετά: κοινότητα, μοιρασιά. Νέα μάτια, αφτιά, αισθήματα, λέξεις, νέοι δρόμοι προς και από... Αγώνισμα, αγωνία, αγώνας... Και τόσα άλλα, που εσύ, έχοντας περάσει μια ζωή μέσα (μέσα!) στο χαρτί, γνωρίζεις καλύτερα από τον καθένα.

    Ιδού λοιπόν η αφέλεια και η αγένειά μου (χρησιμοποιώ και τις δύο προηγούμενες λέξεις κυριολεκτικά), παλιέ, καλέ "μου" φίλε:

    Εγώ που, επαναλαμβάνω, δεν συμφωνώ μαζί σου σε πολλά. Που δεν έχω την παραμικρή διάθεση να σε "λιβανίσω", ούτε να σου εκφράσω τον θαυμασμό μου. Που ποτέ δεν σε θεώρησα "ημίθεο", αλλά "γήινο" κλπ (έτσι όπως "θα ήθελες να σε θυμούνται").
    Δεν σου προτείνω να ξαναγίνεις (γι αυτούς που ως τέτοιον θα ήθελαν να σε βλέπουν) "απρόσιτος διανοούμενος". Όμως, αν έχεις το κουράγιο και τη διάθεση, σε παρακαλώ να μην γυρίσεις εντελώς την πλάτη σου στη συγγραφή (κλασικής μορφής) βιβλίων. Και να μας προσφέρεις, κάποια στιγμή, κάτι καινούργιο και συμπαγές. Από αυτά που "αλλάζουν τον κόσμο (του καθενός)" με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι η (πράγματι συγκλονιστική) συμμετοχική δημοκρατικότητα του Ιστού.

    Συγγνώμη για την καταστροφική έκταση (sorry boss, sorry συνάδελφοι, δεν θα το ξανακάνω), αλλά και για την αφέλεια, το θράσος, την αγένεια.
    Με τις ευχές μου για τη νέα χρονιά
    Abdal

    ReplyDelete
  102. Kαλημέρα!

    Πολύ συγκινητικά τα βραδυνά κείμενα.

    Σας ευχαριστώ όλους.

    Abdal, Mariosp κι εγώ δεν θέλω α αφήσω το χαρτί και το βιβλίο.

    Κι εγώ ονειρεύομαι να απομονωθώ και να γράψω κάτι "αλλιώτικο".

    Αλλά πότε; Αυτό σημαίνει κλείσιμο του blog - και τα δύο μαζί δεν γίνονται.

    Είναι αυτό που λέει το ανέκδοτο: "Επιασα ένα διάολο και με τσινγκλάει!" "Ε, άστονε να φύγει!"
    "Τον αφήνω - αυτός δεν με αφήνει!"

    ReplyDelete
  103. Είστε ό,τι καλύτερο μου έτυχε στο Internet. Na είστε πάντα καλά και όλοι μαζί!

    ReplyDelete
  104. Δύο λόγια στο πόδι γιατί είμαι σχεδόν καθ οδόν:

    Συμφωνώ απόλυτα με τα λόγια του Άντυ ως προς τον διανοούμενο και λογοτέχνη ΝΔ...Σίγουρα προτιμώ τον λογοτέχνη αν και τα όρια,ορισμένες φορές,έμπαιναν το ένα μέσα στο άλλο.

    Προσωπική άποψη για το ερώτημα που έθεσε ο ΝΔ:σίγουρα πιστεύω πως άξιζε η δημιουργία και η εμπειρία αυτού του μπλογκ.Μάθαμε πολλά μέσα από αυτό.
    Γνώμη μου:θα μπορούσαν να λείψουν ορισμένες φορές επαναλαμβανόμενες από πλευράς οικοδεσπότη εκρήξεις και θυμοί - το επίπεδο του ανθρώπου,η γνώση και η εμπειρία του,η ώριμη ηλικία του θα "έπρεπε" (εντός εισαγωγικών)κατά τη γνώμη μου να τον αποτρέψουν από τέτοια ολισθήματα αλλά μετά σκέπτομαι πως,ως άνθρωπος,δικαιούται πού και πού να βγαίνει από τα ρούχα του.

    Η ωραιότερη περίοδος για μένα του μπλογκ αυτού ήταν από την αρχή του μέχρι και το τέλος της άνοιξης.Νομίζω πως τότε ήμαστε όλοι πιο "αθώοι",με περισσότερη "φρεσκάδα".

    Καλημέρα σε όλους!

    ReplyDelete
  105. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΕ ΔΗΜΟΥ

    Ο 21 ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ.

    Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΟΥς ΔΡΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗς ΜΙΑΣ ΣΕΙΡΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΙΚΑ.

    ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΩΡΑ. ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. ΝΑΙ. ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΟΘΟΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΕΛΙΞΙΑ ΕΝΟΣ ΦΥΛΛΟΥ ΧΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ. ΟΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΗΔΗ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ.

    ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ: ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΠΛΟ Ή ΑΠΛΟΙΚΟ. ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ''ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ'' ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΟΥ ''ΜΕΣΟΥ''.


    ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΛΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΤΕΧΝΗ ΤΗΝ net art. ΗΜΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ net art ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΟΥ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ( ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙ ) ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΕΧΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ( ΤΙΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΕΣ). ΟΠΩΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟ ΜΟΝΤΑΖ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ. ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΑ ΑΚΡΙΒΑ ΑΥΤΟ. ΦΟΒΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ net artists ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΥΣ. ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.

    ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΤΥΧΑΙΑ. ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ. ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΕΛΙΞΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΛΛΕΣ. ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΨΑΝ ΜΑΛΛΟΝ ΕΧΑΣΕ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ. ΤΩΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΕΝΩ ΗΔΗ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΛΛΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΔΗΛΩΝΑΝ ΟΤΙ Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΜΠΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΟΛΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΜΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΑ ΠΑΝΑΚΡΙΒΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΣΥΝΘΛΙΒΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΠΟΣΑ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Ή ΘΑ ΧΑΣΕΙ Ο ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ.

    ΤΟ ΙΔΙΟ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ. ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΕΡΔΟΣ.

    ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΟΜΩΣ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΩΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΠΟΥ ΕΠΕΝΔΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ. ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΠΟΛΥΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΑΥΤΟ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΧΥΣΗ. ΠΟΛΛΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΦΤΗΝΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ( πχ. www.blogger.com ) ΕΙΝΑΙ ΜΑΝΑ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΤΙ ΑΛΛΟ ΤΡΩΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ. ΠΩΣ ΒΟΛΕΥΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΛΙΓΑ ΞΕΡΟΚΟΜΜΑΤΑ;

    ΑΝ ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΞΕΒΟΛΕΥΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΤΑΜΑΤΑ ΝΑΣΟΥ ΠΑΛΙ ΚΑΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΕΡΔΟΣ ΞΕΦΥΤΡΩΝΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ.

    ReplyDelete
  106. We do ourselves a major disservice
    when we exaggerate the revolutionary power
    of ourselves as individuals.

    Narcissism may be good marketing.

    But it’s not good for humans.

    ReplyDelete
  107. ihadafarminafrica said...
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΕ ΔΗΜΟΥ
    Ο 21 ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ.

    ----------------

    That remains to be seen. Έτσι ξεκίνησε και ο 20ος!

    Πάντως δεν συμφωνώ πως το δίκτυο είναι μόνο μία πλατφόρμα - πιστεύω πως είναι ένα σύμπαν. Ένα παραλληλο σύμπαν όπου υπάρχουν και μπορούν να υπάρξουν τα πάντα, αλλά: α) ψηφιοποιημένα (άρα αναλλοίωτα και μεταδόσιμα) β) διασυνδεδεμένα μεταξύ τους. (Αυτό το τελευταίο είναι Η επανάσταση. Αλλάζει τον τρόπο που διαβάζουμε αλλά και αυτόν που σκεφτόμαστε).

    Ο Karl Popper είχε διατυπώσει τη θεωρία των 3 Κόσμων. Ο πρώτος ήταν ο υποκειμενικός (τα περιεχόμενα του συνειδητού). Ο δεύτερος ο υλικός - spatial - τα αντικείμενα γύρω μας (και εμείς ως αντικείμενο), και ο τρίτος ήταν ο κόσμος των ανθρώπινων δημιουργημάτων - περιείχε ό,σα είχε επινοήσει ο άνθρωπος: έργα τέχνης, θεωρίες, μηχανές,
    ποιήματα, κλπ.

    Το Internet είναι ο Κόσμος ΙΙΙ. Δεν το πρόλαβε.

    ReplyDelete
  108. Καλημέρα!

    Αν μου ζητούσαν να διαλέξω μια έννοια που να χαρακτηρίζει το Νίκο Δήμου, αυτή θα ήταν η Προσαρμοστικότητα.
    Εξελίσσεται με τους ρυθμούς ενός ιού και ελίσσεται με την σβελτάδα ενός αιλουροειδούς.
    Διατηρεί σε μεγάλο βαθμό ιδιότητες που δεν συνάντησα σε συνομήλικούς μου. Διανύει την έβδομη δεκαετία της ζωής του και είναι πιο ζωντανός απ' όσους ξέρω! Είναι διότι θέλει να είναι.
    Ρουφάει την πληροφορία σαν τον Μπόμπ τον Σφουγγαράκη, τρέφεται από αυτήν σαν λαίμαργο νεογέννητο και συνάμα πεπειραμένος γευσιγνώστης, και κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, χτίζει σκαλοπάτια από, και προς, τη γνώση.

    Δεν είναι, λοιπόν, να απορεί κανείς για τους λόγους που επέλεξε το blogging όταν ο σκοπός της ζωής του περιστρέφεται γύρω από την αλλαγή, την εξέλιξη και την ανατροπή του κατεστημένου.

    Δεν υπάρχει πινακίδα προς το καλό ή προς το κακό, υπάρχουν όμως δυνάμεις που μας κρατούν σε αδράνεια και οκνηρία, και άλλες που μας βάζουν σε κίνηση και μας φορτίζουν με ενέργεια κόντρα στις πρώτες.

    Αν ο κόσμος είναι ένα μεγάλο μπιλιάρδο, ο Γάτος είναι η στέκα και έχει από πίσω του έναν δυνατό παίχτη με πολλά χρόνια στο κεφάλι του που του έδωσαν γνώση τόσο για δυνατά, όσο και για καίρια και μελετημένα χτυπήματα.

    Ενα βιβλίο είναι ένα τυφλό "σπάσιμο". Σημαδεύεις την θέση που κανονικά φιλοξενεί τη λευκή μπάλα και στοχεύεις προς την κατεύθυνση που βρίσκονται, βάσει των κανόνων, οι υπόλοιπες μπάλες. Μια παρτίδα που τελειώνει γρήγορα, μια παρτίδα που δεν πρόκειται να σου δώσει άμεσα τη δύναμη της αυτοεπιβεβαίωσης που, κακά τα ψέματα, όλοι οι δημιουργοί έχουν ανάγκη. Ποιός αντέχει να χτίσει ένα αόρατο κάστρο, μια αόρατη γέφυρα στην περίπτωση του Νίκου Δήμου;

    Ενα blog είναι μια παρτίδα με τα όλα της! Τι παρτίδα δηλαδή, Τουρνουά ατελείωτο! Ενα post, ένα σπάσιμο, ένα τραπέζι γεμάτο πολύχρωμες μπάλες που μπαίνουν καθε μέρα, κάθε ώρα σε κίνηση. Μέσα σε μια στιγμή το τραπέζι γεμίζει παίκτες, μπάλες που συγκρούονται, μπάλες που γίνονται στέκες, χτυπήματα μοναδικά, καραμπόλες, σπόντες και συνδυασμοί που φαντάζουν αλχημεία! Η νίκη και η ήττα απόκτούν εφήμερο χαρακτήρα καθώς το ζητούμενο είναι να γίνεται παιχνίδι. Και όσο γίνεται παιχνίδι δεν νομίζω πως υπάρχουν χαμένοι, τουλάχιστον σίγουρα όχι για πολύ...

    Snooker, οχτάμπαλο, γαλλικό, και πάνω απ' όλα ερασιτέχνες, παίκτες, μπάλες, στέκες και όλα αυτά μαζί.
    Κι αν σας παίνει και καμιά ξώφαλτση δείξτε κατανόηση, στο κάτω κάτω εσείς θέλατε παιχνίδια!

    Οπως το κάνουν οι brothers στο Αμέρικα, σφιχτή γροθιά και διπλό χτύπημα της καρδιάς.
    RESPECT Γάτε...

    Υ.Γ: Να δω πότε θα βγάλετε τους διαιτητές(moderation) από την αίθουσα! Περνάμε στερητικό Harrygreco με συμπτώματα οξείας αμερικανοπροσεγγίτιδας!

    ReplyDelete
  109. Από καιρό ήθελα να καταγράψω το σχόλιό μου σε κάποιο από τα κείμενα που έχω διαβάσει. Από τη μία ήθελα να απευθυνθώ στον συγγραφέα χρησιμοποιώντας Β΄ πληθυντικό, αφού εάν σας γνώριζα κάπου αλλού, θα σας μιλούσα στον πληθυντικό. Από την άλλη όμως, θέλω να απευθυνθώ στο συγγραφέα χρησιμοποιώντας Β΄ενικό, αφού σε διαβάσω διαρκώς και αισθάνομαι πολύ οικεία. Κάτι αντίστοιχο που αισθάνεται ο αναγνώστης για το συγγραφέα του οποίου το βιβλίο διαβάζει εκείνη τη στιγμή. Θα σου ζητούσα λοιπόν να συγχωρέσεις την αγένειά μου όταν θα σου γράφω στον ενικό. Εάν πάλι σας ενοχλεί, απλά πείτε το.

    Ήθελα καιρό τώρα να γράψω το σχόλιό μου στο τελευταίο κείμενό σου στο προηγούμενο blog. Σε καταλαβαίνω πως είναι να νιώθεις όταν καταπιάνεσαι με κάτι με αγάπη και πάθος για αυτό, και παρόλαυτά εμφανίζονται κάποιοι που επίμονα θέλουν να στέκονται εμπόδιο σε αυτό. Γιατί να υπάρχουν άραγε ? από την άλλη, χρειάζονται και αυτοί, διότι με τη στάση τους έρχονται να μας προκαλέσουν το συναίσθημα της πραγματικής αλήθειας. Της αλήθειας του «θέλω πραγματικά να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω, ή το κάνω τυχαία ?».

    Δεν έχω διαβάσει ούτε ένα βιβλίο σου. Διαβάζω ανελλειπώς τα blog σου (το παλαιό το επαναλαμβάνω συχνά), αισθάνομαι χαρούμενος που σε γνωρίζω, έστω και μέσα από τα κείμενά σου. Για μένα, είναι σα να συναντιόμαστε κάθε μέρα και να τα λέμε.

    Θα σε πείραζε να τοποθετήσω link για τα blog σου στο δικό μου ? θα είναι τιμή μου!

    Σε ευχαριστώ που χρησιμοποιείς την τεχνολογία και μοιράζεσαι τις σκέψεις και τις γνώσεις σου μαζί μας. Θα σε διαβάζω για όσο γράφεις. Ακόμη και όταν σταματήσεις.

    Ελπίζω να τα ξαναπούμε.

    ReplyDelete
  110. gavros ευχαριστώ (παρόλο που είμαι χανούμι...)

    Και βέβαια ενικός! link? τιμή μου!

    ReplyDelete
  111. reactor69

    ...ως που να έρθη η μεγάλη καραμπόλα που θα εξαφανίσει την μπίλια ΝΔ από το τσόχινο τραπέζι...

    ReplyDelete
  112. Μα che κόλλημα!
    Αμάν πια με το θάνατο!

    Η ενέργεια και η ύλη ΠΟΤΕ δεν "εξαφανίζονται"!

    Elementary dear Don, elementary!

    The Domino effect...

    (Υ.Γ προς όλους πλην του Γάτου(!): Λέτε να του κάνουμε δώρο μια "κατάψυξη" αλά Disney μπας και ξαναβρεί την ελπίδα;)

    ReplyDelete
  113. Αν το ίντερνετ εκμηδενίζει αποστάσεις, και αν η απόσταση δεν είναι μόνο γεωγραφική αλλά και αφηρημένη (π.χ. η απόσταση συγγραφέα-αναγνώστη), τότε εδώ έχουμε ένα τέλειο παράδειγμα καλής εφαρμογής του.

    Συνειδητοποιούμε πόσο σημαντικό πράγμα είναι;

    Όπως είπε και ο Andy, ένα κείμενο στην εφημερίδα, λόγω του εφήμερου που το περιβάλλει, πιθανόν να χάνει τη λάμψη του. Με τον ίδιο τρόπο, μια πραγματικότητα καθημερινά διαθέσιμη και φορτωμένη με τα καλά και στραβά του νετ, να χάνει την ειδική λάμψη που της πρέπει. Ας δημιουργήσουμε μια ‘τεχνητή’ απόσταση: ας σκεφτούμε πως θα νιώθαμε αν ζούσαμε την εμπειρία του μπλογκ τον καιρό που δεν υπήρχε το νετ.

    ReplyDelete
  114. Καλημέρα!

    Ας μην κάνουμε ...απαισιόδοξες σκέψεις για "καραμπόλες" και τα συναφή. Μήπως αυτό θα μπορούσε να φτιάξει κάπως τη διάθεση;

    (η τεχνολογία εξελίσσεται απίστευτα γρήγορα - θυμηθείτε πότε βγήκε το πρώτο Prius)

    Όσο για τα βιβλία, για να μην παρεξηγηθώ, εφόσον τα έχουμε ακόμα μαζί μας, ας τα χαρούμε κι ας τα αξιοποιήσουμε. Και τα αυτοκίνητα ενδεχομένως να καταργηθούν (ίσως μάλιστα και μέσα στον αιώνα που διανύουμε) ή έστω να μην είναι τόσο "αυτόνομα" όσο σήμερα (θα γίνουν μάλλον λιγότερο επικίνδυνα, αλλά και λιγότερο "απολαυστικά").

    Γι' αυτό ...(μουσικ)οδηγείστε, γιατί χανόμαστε!


    Ο (κατ' εμέ εύστοχος) παραλληλισμός του Internet με ένα παράλληλο σύμπαν, μου θυμίζει τον Neuromancer του Gibson, αλλά και το Matrix. Αν αφαιρέσουμε τις "σκοτεινές" και "cyberpunk" διαστάσεις τους, μάλλον το μέλλον έρχεται πολύ γρηγορότερα από όσο περιμέναμε (και δε φαίνεται και τόσο "σκοτεινό" - κάθε άλλο).

    Θα είναι ενδιαφέρουσα η μετεξέλιξή του όταν με το καλό αποικίσουμε και άλλους πλανήτες και οι αποστάσεις μεταξύ τους θα απαγορεύουν την real-time επικοινωνία (τηλέφωνο, chat, video-conference, live broadcasting). Ίσως τότε οι "απομονωμένοι" έποικοι να το ρίξουν στα ...βιβλία - ηλεκτρονικά και μη ;)

    Ήδη ένας από τους μπαμπάδες του, ο Vinton Cerf ασχολείται με το ...Διαπλανητικό Internet - κάποιοι σκέφτονται ΟΝΤΩΣ μπροστά!

    ReplyDelete
  115. Nikos Dimou said...
    (για τα μπλογκς)
    "Με ό,τι θεματολογία μπορεί να φανταστεί κανείς, ανοίγουν πόρτες, γκρεμίζουν ταμπού. Ενίοτε και κυβερνήσεις. Έπαιξαν βασικό ρόλο στην τελευταία νίκη των Δημοκρατικών".

    Στην ημεδαπή που είμαστε πιο υποψιασμένοι για τις προθέσεις και τις διαθέσεις της αντιπολίτευσης η μοναδική συνεισφορά της μπλογκόσφαιρας στον τόπο θα ήταν η συγκρότηση νέου κυβερνητικού μπλογκοκόμματος.

    Αρχηγός και πρωθυπουργός της χώρας ο Νίκος Δήμου (Αναμφισβήτητος, κάτι σαν τον πάπα Ράιτσιγκερ)

    Υπουργός Εξωτερικών ή Πανάσχημη (λόγω απόψεων και σχέσεων με τα αφεντικά)

    Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ο Mickey (όσοι από τους δημοσιογράφους δεν έχουν καθόλου φωνή για να μετακινηθούν στην πίστα, θα πέσουν στα ναρκωτικά - πιο βαθιά δηλαδή)

    Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης ο Zontas (μόνο ψυχίατρος θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα με αυτούς)

    Υπουργός Πολιτισμού η Aphrodite (η μόνη περίπτωση να ξαναϋπάρξει πολιτισμός στο ρετιρέ αυτό της Μεσογείου)

    Υπουργός Παιδείας ο Ναυαγός (ο,τιδήποτε θα ήταν καλύτερο από τη Γιαννάκου και όλους τους προκατόχους της από το 80 και εντεύθεν)

    Υπουργός θρησκευμάτων ο Νίκος Δήμου και υφυπουργός ο Doctor (χε χε χε!)

    Υπουργός Οικονομικών ο Broccoli (εγγύηση)

    Τις άλλες θέσεις δεν ξέρω, ας τις δώσει άλλος

    ReplyDelete
  116. Naυαγός - συνεχίζω:

    Υπουργός Υγείας η Paragrafos

    Υπουργός Δημόσιας Τάξης ο Harrygreco

    Υπουργός Συγκοινωνιών ο Andy (και αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος)

    Υπουργός Δημοσίων Έργων ο Demosthenes (αν επιστρέψει)

    Υπουργός Περιβάλλοντος ο Mirage

    Υπουργός Γυναικείων Θεμάτων η Blade

    Υπουργός Νεότητας ο Αντιδραστήρας

    και βλέπουμε

    ----------------------------

    Reactor69 μπες στα 72 και θα με θυμηθείς (σε 50 χρόνια...).

    Άλλωστε για μένα η ιδέα του θανάτου αποτελεί κίνητρο για να γκαζώνω...

    ReplyDelete
  117. Κάθε φορά που πάω να καταργήσω την moderation (σκεπτόμουνα να το κάνω από την Πρωτοχρονιά) μου έρχεται ένα κειμενο του "Σ" και αναθεωρώ...

    ReplyDelete
  118. Μην προτρέχετε...τους καμπινέδες που κοροιδευες Μικυ τους ειδα και με λογο βαφτισμενους ως νετ-αρτ...κι αλλοι φτιαχνουνε αριστουργηματα με το πινελακι (για ψαξε για νεο-ραουχ, για currin) ... κι εμεις δε βουταμε το φτερο στο μελανι, ουτε καν μπικ κραταμε αλλα ακολουθουμε με αριστοφανικη ειρωνια τη μεγαλομανια των Ευριπιδηδων της εποχης...

    ReplyDelete
  119. Χαίρεται. Χρόνια Πολλά.

    Συμφωνώ ότι το blogging είναι κάτι το διαφορετικό, άμεσο, υπέροχο. Ούτε συγγραφέας είμαι, ούτε blogger, αλλά πιστεύω ότι μπορώ να καταλάβω το πάθος και οτ ενδιαφέρον του να γράφεις ένα blog.

    Καταλαβαίνω επίσης ότι ένα blog μπορεί να γίνει βιβλίο, υπό την στενή έννοια ότι θα τυπωθεί σε χαρτί (ότι θα αλλάξει το μέσον μέσω του οποίου θα προσφερθεί στον κόσμο - αλήθεια, γιατί να συζητάμε για μετατροπή των blogs σε βιβλία, όταν υπάρχει η άποψη μερικών ότι τα βιβλία θα εκλείψουν ? Αφού το blogging είναι τόσο άμεσο, γιατί δημιουργείται η ανάγκη εκτύπωσης των blogs σε μορφή βιβλίου ?)

    Υπάρχει το βιβλίο ως μέσον, δηλαδή τυπωμένο χαρτί. Και αυτό μπορεί πράγματι να εξελιχθεί σε κάτι άλλο (εικονοπροβολή στον χώρο, εμφάνιση σε εύκαμπτη οθόνη, τσιπάκι στον εγκέφαλο που θα δίνει σήματα προσομείωσης της ανάγνωσης - λέμε τώρα - προβολή μέσω ειδικών γυαλιών κλπ.) Αυτό σίγουρα θα γίνει. Αφορά την εξέλιξη της τεχνολογίας, και είναι ανάλογο της εξέλιξης από την πέτρα στον πάπυρο, στο χαρτί, στην τυπογραφία, στην ηλεκτρονική μορφή κλπ.

    Συγχέουμε όμως πιστεύω, το μέσον, με το λογοτεχνικό είδος. Άλλο το 'Πόλεμος και Ειρήνη' και άλλο το blog του don. Η λογοτεχνική, κοινωνική κλπ. αξία του καθενός θα κριθεί από άλλους. Αλλά, όπως το blog του don δύναται να τυπωθεί σε βιβλίο (και σε εικονοπροβολή στο μέλλον, κλπ.) με τον ίδιο τρόπο, το 'Πόλεμος και Ειρήνη' υπάρχει ήδη ως e-book, και όποιου αντέχει ο ποπός του το διαβάζει στο laptop, και όποιος έχει λίγα extra τάλαντα, το μεταφέρει σε palmtop (και το έχει και στο μαξιλάρι του), όποιος βαριέται το ακούει σε κασέτα κλπ. Το 'Πόλεμος και Ειρήνη' όμως δεν θα πάψει να υπάρχει. Μπορεί να αλλάξει στο μέλλον το είδος γραφής, τα θέματα κλπ, αλλά δεν πρόκειται κάποια μέρα, όλα τα αναγνώσματα να αφορούν σε blogs. Άρα, το 'βιβλίο' θα εξακολουθήσει να υπάρχει ώς είδος, και χρησιμοποιώντας ώς ένα μέσον, κάτι μικρό, φορητό, που θα μπορεί κάποιος να το 'διαβάζει' / να το βιώνει, στο κρεβάτι του ή στην τουαλέτα ή στο τραμ ή στο διαστημόπλοιο στη διαδρομή για την αποικία του φεγγαριού.

    Δον, εάν δεν υπήρχε το blog σου, μάλλον δεν θα έγραφα δημόσια τις παραπάνω φλυαρίζουσες σκέψεις μου. Και moderator να φάνε, μου αρκεί που τις έγραψα.

    Στο blog σου κόλλησα. Υπάρχουν στιγμές που νοιώθεις ότι το να διαβάζεις τα μύρια όσα σχόλια είναι χάσιμο χρόνου. Ειδικά σε δύσκολες εποχές με διαμάχες, τα προσπερνούσα, διάβαζα μόνο τα δικά σου σχόλια. Γινόταν πολύ κουραστικό, και αδύνατον, λόγω χρόνου, να το παρακολουθήσω.

    Εύχομαι το blog να συνεχιστεί. Μας έχει δώσει πολλά. Παρατηρούμε συμπεριφορές, ενημερωνόμαστε, μας κινεί το ενδιαφέρον να διαβάσουμε και άλλα blogs. Υπάρχει κινητικότητα, υπάρχει η ανθρώπινη όψη, υπάρχει ο θυμός, η σκληρότητα... υπάρχει μία κοινωνία. Ίσως λίγο καλύτερη από την πραγματική που βιώνουμε έξω στους δρόμους, στην γειτονιά μας. Με τίποτα δεν υποκαθιστά την ζωή μας, μα γίνεται μέρος της ζωής μας.

    Το blog ως παράλληλος κόσμος ? Ενδιαφέρον. Και πράγματι έτσι φαίνεται. Αλλά υπάρχει χρόνος για να ζούμε σε δύο κόσμους ? Μήπως αυτό γίνεται εις βάρος του πραγματικού κόσμου ? Προτιμώ να θεωρώ ότι το blog είναι μέρος της ζωής μας. Της πραγματικής.

    Χρόνια Πολλα.
    Θερμές ευχαριστίες που υπάρχει το blog.
    θερμές ευχές να κρατηθεί εν ζωή για πολύ πολύ καιρό ακόμη.

    Ευχαριστώ.

    ReplyDelete
  120. Μaximum 150 λέξεις;;;

    Αυτό αγαπητέ μου δεν λέγεται πάρτυ... μετα βίας(και οδυρμού) συνάθροιση!..
    :ppp

    Αλήθεια, ποιά θα είναι τα κριτήρια;
    Ζητάτε εμπειρία, αλλά πως θα βεβαιωθείτε για το υπαρκτό αυτής; Θα κριθεί βάσει της αληθοφάνειας; Μήπως άτυπα μας δίνετε το ελεύθερο, καθότι nicknames, να μυθοπλάσουμε κατά την Μυνχαουζενιά που μας δέρνει;

    +εμπέρδεψον+

    ReplyDelete
  121. Reactor69 said...
    Μaximum 150 λέξεις;
    Αλήθεια, ποιά θα είναι τα κριτήρια;
    Ζητάτε εμπειρία, αλλά πως θα βεβαιωθείτε για το υπαρκτό αυτής;

    --------------------------------

    Έτσι κι αλλιώς θα ήταν αδύνατο να ελεγχεί η αλήθεια. Θα κριθεί με βάση την πρωτοτυπία, την αληθοφάνεια και την καλή γραφή!

    ReplyDelete
  122. Πανάσχημη said:
    "Και μολις αναβαθμισα την συνδεση του σπιτιου μου από cable TV network σε fiber optics."

    Αφού ...κάτσω καλά, θα μου πεις και το ...bandwidth της νέας σου σύνδεσης;

    Πάντως κι εγώ πρόσφατα υπέγραψα σύμβαση για 4Mbps Internet και δωρεάν απεριόριστη σταθερή τηλεφωνία σε όλη την Ελλάδα με 47 ευρώ το μήνα (και υπολογίζεται πως το αντίτιμο θα πέσει αισθητά μέσα στο έτος). Πριν 5 χρόνια ούτε στον ύπνο μας δεν το φανταζόμασταν!

    INFO MUST FLOW - and it will ;)


    BTW, κάποιος προσπάθησε το 1997 να υπολογίσει την αποθηκευμένη ποσότητα πληροφορίας στο Internet και "κατέληξε" στα 12.000 Petabytes. Από την άλλη, οι πληροφορίες που αποθηκεύει ένας άνθρωπος στη διάρκεια της ζωής του είναι κατά μέσο όρο 200 Megabytes - μην ξεχνάμε πως ...ξεχνάμε κιόλας ;)

    Με 6 δις πληθυσμό, η "συλλογική μνήμη" του ανθρώπινου είδους φτάνει τα 1.200 Petabytes (χωράει δηλαδή άνετα σε ένα black box).

    Σήμερα, 10 χρόνια μετά, ο πληθυσμός έχει αυξηθεί ελάχιστα, ενώ το Internet έχει εξελιχθεί απίστευτα. Παρότι τα μεγέθη είναι προσεγγιστικά και προκύπτουν από μια σειρά παραδοχών και συμβάσεων (κάλλιστα μπορεί να είναι αυθαίρετες ή να έχουν παραλειφθεί σημαντικοί παράγοντες), μπορεί κάποιος να πάρει μια ιδέα.

    Πάντως διατηρώ επιφυλάξεις για τα νούμερα, ειδικά για τα "μόλις" 200MB της ανθρώπινης εμπειρίας. Αν και στη μνήμη μας δε συγκρατούμε εικόνες και ήχους ως "υψηλής ανάλυσης" φωτογραφίες/καρέ και κυματομορφές αντίστοιχα, αλλά ως "περιγραφές" και "συνειρμούς" (που καταλαμβάνουν ΠΟΛΥ λιγότερο "χώρο"), κάλλιστα θα μπορούσε να είναι 1 Gigabyte, 1 Terabyte ή και περισσότερο. Σε αυτή την περίπτωση, η "συλλογική μνήμη" του είδους μας μπορεί και να ξεπερνά εκείνη του Internet - όχι πάντως για πολύ ακόμα, καθώς οι ρυθμοί ανάπτυξης του τελευταίου είναι ασύγκριτα μεγαλύτεροι, ειδικά τελευταία με τα blogs ;)

    Η εποχή που όλες οι εμπειρίες μας θα μπορούν να καταγράφονται "live" και να αποθηκεύονται, ώστε να μη χάνουμε "τίποτα" από όσα έχουμε ζήσει (εκτός κι αν τα σβήσουμε οι ίδιοι από το "αποθηκευτικό" μας μέσο), ίσως να μην είναι πολύ μακριά - ο ίδιος έχω κάνει πρόβλεψη για 10 χρόνια και έχω βάλει και σχετικό στοίχημα με την Αφροδίτη.

    Ήδη εταιρείες όπως η Microsoft ασχολούνται με σχετικά projects (ακόμα είναι μάλλον σε "νηπιακό" στάδιο), ενώ μόνο στο σπίτι/γραφείο μου έχω ξεπεράσει τα 2 Terabytes αποθηκευτικού χώρου - πριν μερικά χρόνια ούτε ένα Data Center δεν είχε τόσο capacity!

    Ίσως όλα όσα θεωρούμε "θαυμαστά" να καταντήσουν ...παρωχημένα πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε ;)

    (Ο ...brave new world μας πάντως δεν έχει και τόσο μεγάλη σχέση με το "ζοφερό" μέλλον των συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας του 20ου αιώνα - αν και κάποιοι, όπως ο Arthur Clarke ήταν πιο "αισιόδοξοι" και μάλλον έκαναν πιο "εύστοχες" προβλέψεις).

    ReplyDelete
  123. Τι έγινε από το πρωί που έχω να μπω προλάβαμε και κάναμε και κυβέρνηση?
    Αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης ποιός?


    Τι έχουμε και διαγωνισμούς???
    Ακονίστε τα μολύβια σας λαδώστε τα pc!

    Βραβείο?????

    Καλησπέρα!

    ReplyDelete
  124. Ναυαγός said...
    Υπουργός θρησκευμάτων ο Νίκος Δήμου και υφυπουργός ο Doctor (χε χε χε!)

    -------------

    Και πρωθυπουργός και υπουργός (και δη θρησκευμάτων!!!) ο κ.Δήμου;
    Μόνο ο Παπαδόπουλος και Καραμανλής ο νεώτερος το έχουν κάνει αυτό!
    Απαιτώ υπουργείο, το υπουργείο Απασχόλησης (λογιστής γαρ)...
    Με υφυπουργό A' τον Τάκη Βασιλόπουλο
    και υφυπουργό Β' τον Σταύρο Κατσαρή.

    Τέλος!
    Είπα και ελάλησα!
    λετά σεμουά.

    ReplyDelete
  125. Λοιπόν ,κάπου είδα σε αυτό το post μια φράση την οποία έχω δεί να επαναλαμβάνεται και σε άλλα posts ,και είναι η εξής:
    "...Σε πολλά δεν συμφωνώ μαζί σου ,αλλά..."
    Επειδή την συγκεκριμένη "φράση" έχω χρησιμοποιήσει και εγώ ,νομίζω πως αυτό είναι και το μεγαλείο των blogs.
    Να μπορείς να διαφωνείς live και σε πραγματικό χρόνο!

    ReplyDelete
  126. mickey

    γνωρίζεις τον Λουκιανό Φλωρίδη ; - δεν είναι Έλληνας και σίγουρα όχι Πόντιος

    Το αποδεικνύει αυτό που νομίζω θα σας αρέσει

    ReplyDelete
  127. Αφού ο αγαπητός μας ιατρός-θεολόγος-λογιστής (μα ποιος είσαι τέλος πάντων;) αποποιήθηκε το Υπουργείο Θρησκευμάτων, μπορώ να το αναλάβω ο ίδιος - έχω και ...μακρά εμπειρία στο χώρο ;)

    Έτσι κι αλλιώς, αν δε μπορέσω να ανταποκριθώ κάποιες φορές στα "υψηλά" μου καθήκοντα ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, υπάρχει και ...αναπληρωτής (ο Andy) - να γλιτώσουν και τα ...ναρκωτικά οι δημοσιογράφοι ;)

    Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ΚΑΙ Υπουργός Θρησκευμάτων πάντως (έστω αναπληρωτής), ούτε ο Καραμανλής δεν υπήρξε :)))

    (Θα μπορούσα να αναλάβω και κάνα "νεοσύστατο" Υπουργείο Πληροφοριών π.χ. - και μετά να ...κλωνοποιηθώ για να τα προλαβαίνω όλα :)))


    Να προτείνω και τον Guerrero για Υπουργό Άμυνας; Δε μπορώ να σκεφτώ πιο "κατάλληλο" πρόσωπο! (LOL)

    Υ.Γ. Thanks for the links. Λίαν ενδιαφέροντα indeed!

    ReplyDelete
  128. doctor said...
    Και πρωθυπουργός και υπουργός (και δη θρησκευμάτων!!!) ο κ.Δήμου;
    Μόνο ο Παπαδόπουλος και Καραμανλής ο νεώτερος το έχουν κάνει αυτό!
    Απαιτώ υπουργείο, το υπουργείο Απασχόλησης (λογιστής γαρ)...
    Με υφυπουργό A' τον Τάκη Βασιλόπουλο
    και υφυπουργό Β' τον Σταύρο Κατσαρή.

    --------------------------------

    Μα τι συζητάμε για υπουργείο θρησκευμάτων;
    Το πρώτο που θα έκανα ("όταν έρθω στα πράγματα") θα ήταν να το καταργήσω, χωρίζοντας ταυτόχρονα το κράτος από την εκκλησία.

    Οι πολίτες στη φορολογική τους δήλωση θα έπρεπε να δηλώσουν αν ανήκουν σε κάποια εκκλησία και, εφόσον αυτό συμβαίνει, να πληρώσουν ειδικό φόρο (Kirchensteuer - κατά το γερμανικό σύστημα). Ο φόρος αυτός θα αποδιδόταν στην εκκλησία που με τα έσοδα αυτά θα ήταν αυτάρκης.

    Όσο για το υπουργείο Απασχόλησης - δικό σου!

    ReplyDelete
  129. Διαχωρισμός εκκλησίας - κράτους ???? Βέβηλον κύριε ΝΔ, βέβηλον. Εγώ προτείνω μετονόμαση από Υπουργείον Θρησκευμάτων σε Υπουργείον Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως, με δια βίου και δια βοής υπουργό τον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος θα διατηρεί και τον ρόλο του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως.

    Χα χα, όλα αυτά με ΝΔ πρωθυπουργό ??? Over his dead body....

    ReplyDelete
  130. etherovamon said...
    Χα χα, όλα αυτά με ΝΔ πρωθυπουργό ??? Over his dead body....

    --------------------------------

    Ούτε καν! Ακόμα και my dead body θα βρυκολακιάσει και θα τους κυνηγήσει!

    ReplyDelete
  131. Σιωπώ και υποκλίνομαι.....

    ReplyDelete
  132. Μπορεί ο γάτος να μοιράζει αφειδώς υπουργεία αλλά ένας τουλάχιστον εκ των υπουργών απέχει τον τελευταίο καιρό απο τις συνεδριάσεις.

    Ο βρώμικος χάρυ έχει άλλες σοβαρές ασχολίες.

    Αποφάσισε να πείσει το βενιζέλο ότι είναι..εβραιογραικός.

    Αξίζει να προσέξουμε την ασυνήθιστη αβρότητα με την οποία ο χαρυ προσεγγίζει το βαγγέλη.

    Αντί ας πούμε να του πεί "είσαι κλασσική εβραιογραικόφατσα" του κάνει ερωτήσεις του τύπου "ποιό είναι το πραγματικό επώνυμο του προγόνου σας;"

    Μέχρι στιγμής πάντως ο βαγγέλης αποδεικνύεται..αραβικής καταγωγής.Τον έχει συνδέσει με καϊρο.

    ReplyDelete
  133. Ναυαγός said... (όταν μοίραζε υπουργεία:
    "Υπουργός θρησκευμάτων ο Νίκος Δήμου και υφυπουργός ο Doctor (χε χε χε!)"

    Το παρενθετικό κείμενο ήταν μια grande προφητεία για το τι θα επακολουθούσε σε σχόλια, που αποδεικνύει την έλευση του χιούμορ παραμονές 2007.

    Μην ξεχάσετε να δώσετε υπουργείο στον Ihadafarminafrica. Ίσως το υπουργείο εξωγήινων σχέσεων, τα γράμματα του πρέπει να φαίνονται από εκεί ψηλά.
    ;-))

    ReplyDelete
  134. Μικυ
    15 Mbps και αν θελω και τηλεφωνα σε ολη τη Φλοριδα παμε στα 55 δολλαρια συν φορος.

    Η τιμη που μου λες ειναι πολυ λογικη αλλα δεν ειναι προσβασιμη για πολλούς Ελληνες. Γι αυτο και το ιντερνετ κινδυνεύει να εντεινει διαφορές παρα να τις αμβλύνει. Αν εσυ εχεις προσβαση σε περισσοτερες πληροφοριες και σε πιο φθηνες αγορες online (εχθες αγορασα στερεοφωνικο και σακουλες για την ηλεκτρικη σκουπα από το ΑΜΑΖΟΝ σε ξευτελιστικες τιμες οι δεύτερες), πες μου γινεσαι εσυ πλουσιοτερος ή οχι;

    Κατι άκουσα για υπουργεια. Δεν πιστεύω το Οικονομικών να το δωσατε αλλου και κανω κανα πραξικόπημα πρωϊνιάτικα.

    ReplyDelete
  135. Ειδα ότι το δωσατε.
    Κανεις δεν ντραπηκε εδω μεσα;
    Εσεις κύριε Δημου πως επιτρέψατε μια τέτοια ατιμία εις βάρος μου;
    Εβγαλα τα τανκς στους δρομους.

    ReplyDelete
  136. Τι; Δεν έχει Υπουργείο Θρησκευμάτων; Θου ...Κύριε!

    Ααααχ (βαθύς αναστεναγμός)!

    Όνειρο ήταν και πάει :((

    Θα παραμείνω "σκέτος" Κυβερνητικός Εκπρόσωπος" χωρίς Υπουργικό Θώκο :(

    Γα** τα ...υπουργεία μου :)))


    @Πανάσχημη:

    Δυστυχώς, έτσι είναι, όπως τα λες. Από την άλλη όμως, γνωρίζω πολλούς που "κλαίγονται" για την ακρίβεια των συνδέσεων, αλλά ξοδεύουν τα υπερδιπλάσια το μήνα σε ...τσιγάρα (χώρια τα ποτάκια σε "in" στέκια τα Σαββατόβραδα). Δεν είναι μόνο ζήτημα τιμής, αλλά και ...προτεραιοτήτων ;)

    Το Υπουργείο Οικονομικών το "πρόλαβε" ο Broccoli, αλλά έχεις την τιμή να μας "εκπροσωπείς" στο ...Εξωτερικό! Είσαι και "δίπλα" στον Πλανητάρχη, οπότε θα ασκείς πιο συχνά τις απαραίτητες "πιέσεις" :))


    @Yosemite:

    Ενδιαφέρον ήταν και ο διάλογος που είχε ο Ε. Βενιζέλος (το Ε. από το "Ευάγγελος" - ο "άλλος" είναι ...Ελ) με τον γνωστό μας Dimitrizzzzz, ο οποίος πρότεινε:

    "Αν βγεί to pasok κυβέρνηση θα μαζέψω σε ένα internet cafe συνταξιούχους, θα τους μάθω πληκτρολόγηση και μετά θα τους οδηγήσω σε αυτό το Blog.
    Ε ρε γλέντια !"



    Και η απάντηση του Ε.Β:

    "Πολύ καλή ιδέα. Ας την κρατήσουμε." (!!!)


    Ε, ρε γλέντια, indeed! :)))

    (του ευχήθηκα κι εγώ πάντως)

    ReplyDelete
  137. Πανάσχημη said...
    Κατι άκουσα για υπουργεια. Δεν πιστεύω το Οικονομικών να το δωσατε αλλου και κανω κανα πραξικόπημα πρωϊνιάτικα.

    --------------------------

    Πανάσχημη στην κυβέρνησή μου θα γίνονται συνεχείς αναδομήσεις, κατι σαν το παιχνίδι musical chairs.
    Αλλιώς θα ξεκινάει το πρωί, αλλιώς θα είναι το μεσημέρι. Για να μην βαριέται κανένας.

    Σταύρο έχω έναν γνωστό Κατσάρη, ένα Κατσαρή και ένα Κάτσαρη. Που τονίζεσαι;

    ReplyDelete
  138. @mickey

    MICKEY ΑΣΤΟ. ΣΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. KAI ΤΟΤΕ ΠΑΛΙ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟ ΞΕPetabytes!!! ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ.

    ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΝΑ... ΧΑΣΕΙ ... ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΟΥ!

    :-)))

    ReplyDelete
  139. Πανάσχημη για ένα υπουργείο σας έχω εγώ; Δημιουργώ αμέσως το Εθνικής Οικονομίας και σας κάνω τσαρίνα. Από κάτω σας το Οικονομικών, το Εμπορίου, το Απασχολήσεως και ότι άλλο ζητήσετε!

    ReplyDelete
  140. Μικυ
    Για ποιον πλανηταρχη μιλαμε; Τον τωρινό;
    Ο υπερτατος συνδυασμος looks and smarts, all in one?
    Να ήταν ο Κλιντον, άντε, για το καλο της πατριδας, θα έλεγα, ας πάει και το παλιάμπελο, αλλά με αυτον....
    No sir....NO WAY!!!

    ReplyDelete
  141. Κυριε Δημου
    Πήγε η καρδιά στη θέση της. Φιου...
    Δεν θα το μετανιώσετε: Θα διαπιστωσετε άμεσα ανοδο βιοτικου επιπεδου, μειωση χρεων, νομιμοποίηση μαριχουανας (συνδεεται άμεσα με τη ανοδο βιοτικού επιπέδου)και ό,τι άλλο επιθυμειτε.
    Και ό,τι περισσευει, -που θα περισσεύει- στο Nassau κατευθειαν, μην ανησυχειτε.

    Holly shit, what a day in heaven!

    ReplyDelete
  142. Χελόουουουουου!

    Κάτω τα χέρια από το θρησκευμάτων.

    Τι τα έχουμε τα γαλόνια...

    ReplyDelete
  143. @Doctor
    Δεν νομίζω οτι θα αποδεχτώ οτιδήποτε έχει σχέση με οικονομικά(τρωω πάντα ακριβώς όσα βγάζω)

    Αν ο πρωθυπουργός μου ζητήσει βοήθεια θα ζητήσω την ίδρυση του υπουργείου αισθητικής και θα αρχίσω με ξυλώματα!!!!


    @ΝΔ
    Κατσάρης είναι το επώνυμό μου αν και μια ζωή με φωνάζουν οπωσδήποτε αλλιώς εκτός από το σωστό!

    ReplyDelete
  144. mickey εάν το πασοκ γίνει κυβέρνηση εκτιμώ ότι ο βαγγέλης θα επικαλεστεί φόρτο εργασίας και θα γίνει..κεντέρης απο τη μπλογκόσφαιρα.

    Το κακό για το βαγγέλη είναι ότι η..νέα διακυβέρνηση όπως όλα δείχνουν, θα κερδίσει και τις επόμενες εκλογές οπότε το μόνο που του μένει είναι να συνεχίσει με περισσότερο ζήλο το..δημιουργικό διάλογο που έχει ανοίξει με τον zzzz.

    ReplyDelete
  145. Kύριε Δήμου, δεν παίζω!!!!
    Μέσα στις γιορτές που έχουμε τόσα να κάνουμε οι γυναίκες, πού να βρούμε χρόνο για διαγωνισμούς???
    Αφροδίτηηηη, βάλε την ποδιά και κάνε καμιά δουλειά, γιατί αν συμμετέχεις τότε μας έφαγες λάχανο όλους!!!!!!!!

    ReplyDelete
  146. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  147. gravoura said...
    Kύριε Δήμου, δεν παίζω!!!!
    Μέσα στις γιορτές που έχουμε τόσα να κάνουμε οι γυναίκες, πού να βρούμε χρόνο για διαγωνισμούς???

    ----------------------------

    Σιγά τον διαγωνισμό! Ένα στιγμιότυπο 150 λέξεων, κι έχετε 4 ημέρες καιρό να το ετοιμάσετε.

    ReplyDelete
  148. Όσο για την Αφροδίτη, την γνωστή "Κυρία των Σεντονιών", θα έχει handicap με τις 150 λέξεις. Δεν τις έβαλα βέβαια γι αυτό - αλλά για να μην γεμίσουμε τεράστια κατεβατά. Όμως αποκαθίσται και μία ισορροπία έναντι της Θεάς και θα έχουν όλοι ευκαιρίες και πιθανότητες.

    ReplyDelete
  149. Πάμε μάλλον για νεο ρεκορ τη Δευτέρα!
    Θα κυνηγήσω το 666 για να τη βγω στο πόντικα!
    Έτσι και οι πρωτιές θα μείνουν στον Πειραιά και ο ποντικός θα λυσσάξει από το κακό του! :))

    Ερώτηση: Μια συμμετοχή ο κάθε blogger?

    ReplyDelete
  150. Ευτυχως το μπλογκ εχει και μενα τον ηθικο στυλοβατη να σας ενημερωνω για τις τελευταίες εξελιξεις της συνείδησης.
    Γραφει λοιπον το Yahoonews για το πόσο τα κινητα διευκολυνουν το ψεμμα.
    Και να φανταστει κανεις πως υπαρχουν χαζοβιόλες που τα απέφευγαν...

    ReplyDelete
  151. Stavros Katsaris said...
    Πάμε μάλλον για νεο ρεκορ... Ερώτηση: Μια συμμετοχή ο κάθε blogger?

    --------------------------------

    Δεν είμαι αισιόδοξος για ρεκόρ - πρώτον λείπει πολύς κόσμος (η επισκεψιμότητα του blog έχει πέσει) και δεύτερον το θέμα μπορεί να μην τραβήξει πολλούς. Φυσικά τα σχόλια δεν θα περιορίζονται στις ιστορίες. Όσο για τις συμμετοχές: αν έχει κανείς περισσότερες τόσο ενδιαφέρουσες εμπειριες, ας τις περιγράψει. Όχι πάνω από τρεις όμως!

    ReplyDelete
  152. Hellooooo!!!!

    Χαμός γίνεται με όλα, η ζωή μου με παρενοχλεί συστηματικά και μου κλέβει ώρες και δυνάμεις! Οπότε επιφυλάσσομαι ν'απαντήσω στην παρέα αργότερα, όταν θα έχει επιτέλους ΣΚΑΣΕΙ (ελπίζω) για λίγο το πανηγύρι των τρελλών στο σπίτι μου! ΛΟΛ!

    Οριο λέξεων?

    Handicap?

    H Aphro?

    Πας καλά?

    When there is a will, there is a way...

    :)))

    (I miss you too!)

    ReplyDelete
  153. Stavros Katsaris said:

    "Θα κυνηγήσω το 666 για να τη βγω στο πόντικα! Έτσι και οι πρωτιές θα μείνουν στον Πειραιά και ο ποντικός θα λυσσάξει από το κακό του! :))"


    Μου αρέσει όταν διαπιστώνω πως πλέον αποτελώ ...role model σε αυτό το blog ;)


    Ψιτ, ...πατριωτάκι, be my guest!


    Έτσι ...(μπιπ) ο Πειραιάς :)))

    ReplyDelete
  154. Τα υπουργεία μιράστηκαν σύμφωνα με τις στατιστικές του Μπροκόλλι, μοιραία έμεινα εκτός.
    Γιά βουλευτής γίνομαι δεκτός;

    ReplyDelete
  155. Καλησπέρα και χρόνια πολλά!
    Θα συμφωνήσω με πολλούς σχολιαστές ότι το βιβλίο, με την κλασσική του μορφή, θα εκλείψει σύντομα. Καθώς εμείς οι άνθρωποι συνδεόμαστε συναισθηματικά με το παρελθόν και το παρόν (που άλλωστε διαρκεί μία στιγμή και φεύγει πίσω μας), δυσκολευόμασθε να αποδεχθούμε την αλλαγή, ακόμα και όταν την βλέπουμε να φθάνει (και σήμερα θα βρείτε επαγγελματίες φωτογράφους να αμφισβητούν τον κατ' εμέ νομοτελειακώς προδιαγεγραμμένο θάνατο του φιλμ αργύρου).
    Βέβαια, τα e-κείμενα δεν είναι ακόμη τόσο εύχρηστα, αλλά - όπως επισημάνθηκε και από άλλους - είναι ζήτημα χρόνου (πολύ λίγου) να επιλυθούν πρακτικά προβλήματα και το e-κείμενο να μπορεί να συνοδεύει τον αναγνώστη του παντού με την ευκολία πχ. της εφημερίδας και την ζωντάνια του διαρκώς ενημερωνόμενου ιντερνετικού κειμένου (θυμάστε την σκηνή στο μετρό, στην ταινία Minority Report;).
    Η αποθήκευση αποκλειστικά σε e-μορφή των γραπτών κειμένων της ανθρωπότητας θα λύσει και ένα πιεστικό πρόβλημα χώρου, ιδιαίτερα τώρα που σε πολλές επιστήμες υπάρχει οργασμός δημοσίευσης.
    Και, ας μη γελιόμασθε, και με τη σημερινή τους ακόμη μορφή τα e-κείμενα είναι πολύ εξυπηρετικά. Όχι λίγες φορές, τελευταία, ξαναδιαβάζοντας ένα κλασσικό τυπωμένο βιβλίο ή άρθρο σε περιοδικό της επιστήμης μου, και θέλοντας να ανατρέξω σε συγκεκριμένο χωρίο του, συλλαμβάνω τον εαυτό μου να ψάχνει για "find"!!!
    Όσο για τα blogs, είμαι νεοφερμένος και λίγα μπορώ να πω για αυτά. Θα έλεγα ότι είναι θαυμάσιο μέσον, με αμεσότητα στην επικοινωνία. Ως μέσον θα χρεώνεται αναγκαστικά πολλές φορές και με τις αδυναμίες των χρηστών του. Εξυπηρετεί την επικοινωνία αλλά και την ανάγκη του ανθρώπου να ακουστεί (που μπορεί να ξεπερνά μερικές φορές την ανάγκη του να ακούσει τους άλλους). Σε μεγάλο βαθμό, στο χέρι μας και στο χέρι του διαχειριστή είναι να είναι το blog μία κοινωνία και όχι θέατρο παραλλήλων μονολόγων.
    Βέβαια το blog έχει και μια εγγενή αδυναμία (ιδιαίτερα όταν χέρει της επισκεψιμότητας του παρόντος). Συχνά είναι αδύνατο να το διαβάσει κανείς όλο και μερικές φορές καταλήγει να αναζητεί (με το άτιμο το "find") τα σχόλια που τον αφορούν προσωπικά. Αλλά τι να πει, βέβαια, επ' αυτού και ο διαχειριστής, που πρέπει να διαβάζει το σύνολο των σχολίων!
    Πάντως το βιβλίο (e- ή τυπωμένο) έχει άλλο ρόλο από αυτό του blog. Για μένα μοιάζει με το καλό κρασί που έμεινε και ωρίμασε με φροντίδα στην αγκαλιά του χρόνου. Τα blogs (πέρα από τον διαφορετικό - διαδραστικό - χαρακτήρα τους) είναι σαν τα κρασιά nouveaux, με την φρεσκάδα και τη ζωντάνια στη γεύση και τη δική τους χάρη. Ο οιοδεσπότης μας θα πιει μαζί μας και θα φλυαρίσει και όλοι μαζί θα ευθυμήσουμε και θα ζήσουμε την στιγμή, εν όσω στο κελάρι του θα ωριμάζουν τα μεγάλα ονόματα που περιμένουν καρτερικά τον κατάλληλο χρόνο για να αφαιθούν χωρίς σχόλια στους γενναίους μύστες του Λόγου.

    ReplyDelete
  156. εμένα, κ. πρωθυπουργέ, αν και δεν είμαι τακτικός πελάτης εδώ, θα μου δώσεις ένα υπουργείο;

    και μη με πυροβολάτε, αμέσως τώρα, που γυναίκα πράμα ζητώ υπουργεία και μεγαλεία ;-)

    έμεινε κανένα, αλήθεια;

    αυτό του του εξωτερικού και το παω και μου παει, θαρρώ...μια και έχω τα κονέ μου και σε σκανδιναβίες, και σε ευρώπες, γενικά, και σε αμερικές, και σε ινδίες (σε λίγο)και μέσες ανατολές κλπ klp...

    το έχεις μοιράσει;

    ReplyDelete
  157. Συμέλα το εξωτερικών το είχε πάρει η Πανάσχημη αλλά προτιμησε το Εθνικής Οικονομίας - οπότε be my guest!

    ReplyDelete
  158. Συμελα
    Κατα λαθος ειχε δοθει σε μενα.
    Αλλα απεταξαμην.
    Πηρα το ταμειο στα χερια μου και πλέω σε πελαγη Καραβαϊκης. Εσυ γλυκια μου σάπισε στη δουλειά τωρα.

    ΥΓ. Πλάκα πλάκα, το ξερετε παιδια ότι στις παραλίες της Τζαμάϊκα προσφέρεται άφοβα η Μary J?

    ReplyDelete
  159. και βέέέβαια το δέχομαι!

    υπουργείο να 'ναι κι ότι να 'ναι ;-)

    πάντως μετά χαράς, μετα τιμής και μετ' ευθύνης θα το δουλέψω!
    όχι μόνο για να σε βγάλω ασπροπρόσωπο αλλά για να αποδείξω ότι και τα ακατόρθωτα είναι δυνατά!

    θα μαζέψω τις τσαχπίνες γυναίκες, αυτές που έχουν τσαγανό και στανιό, και αντί να κακαρίζουν στο σπίτι και να καταπιέζουν παιδιά και συζήγους θα τις βάλω για δουλειά!
    να δεις τι θαύματα θα κάνουν!

    ο muhammad yunus, στο μπαγλαντές, το πήρε χαμπάρι ότι η γυναίκα είναι πιο κατάλληλη για business, γι αυτό και δίνει μόνο σ' αυτές τα μικροδάνεια... και οι δικές μας δεν θα είναι καλές;

    να δεις πού θα ανέβει το BNP μας...

    αλλήθεια πότε αρχίζω δουλειά ;-)

    ReplyDelete
  160. xaxaxa, πανάσχημη κράτησέ το το υπουργέιο για να συνεργαστούμε!

    τους έχω εντοπίσει τους μεγαλοκεφαλαιούχους των ξένων χωρών...
    τους έχω πλησιάσει, εννοώ, και θα τους κάνουμε να επενδύσουν στην ελλάδα!

    γυναίκες, τώρα, να μη το καταφέρουμε;
    αλλοίμονο, γαμώτο!

    η δουλειά εμένα δε με σαπίζει, αν εννούσες αυτό..
    απεναντίας με ανανεώνει!

    ReplyDelete
  161. Ξεχασατε το υπουργειο γεωργιας,

    το οποιο κατα την ταπεινη μου γνωμη ειναι ακρως σημαντικο/
    εκτος και αν την διατροφη μας την περιορισουμε μετα την αλλαγη στον κυβερνοχωρο σε bits και bytes.

    Nομιζω πως και οι πατατες και οι ντοματες και τα μαρουλια ειναι απαραιτητα,
    ασε δε που και οι επιδοτησεις απο την κοινοτητα θελουν κοπο πολυ και καπατσοσυνη για να βγουν...μας βγαινει το λαδι.

    Και ενα νεο υφυπουργειο,
    ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ
    προτεινω , εδω να μαζευτουν ολα τα τρελα που δεν χωρανε στα αλλα οφικια και η ΕΥΠ καθως και η μετεορολογικη υπηρεσια /αν δεν την παρει το γεωργιας...

    Περιμενω εναγωνιως στο τηλεφωνο/ μπαρδον/ στην οθονη μου.

    ReplyDelete
  162. Αφροδίτη τα όσα έγραψες σήμερα στο παράλληλο blog σου με συγκίνησαν βαθύτατα.
    Θα στο έγραφα ιδιωτικά αλλά νομίζω ότι αφορά όλους.
    Βρίσκεται ΕΔΩ

    ReplyDelete
  163. O Blogger με κόπο σέρνεται σήμερα - ούτε την moderation μπορώ να δω.

    Συγγνώμη για τις καθυστερήσεις.

    ReplyDelete
  164. Σοκιανός - δικό σας το υπουργείο φαγητού και ποτού - καλή μας όρεξη!

    (Με το μπαμπάκι τι θα κάνετε τώρα....)

    ReplyDelete
  165. ..παιδιά, εγώ θα ήθελα το υπουργείο παιδείας ή έστω το πολιτισμού αλλά πόσοι θα με καταλάβουν αν γράψω " γαμ* τα υπουργεία σας " ..για το εύστοχο του λόγου μου ; Αυτή ιστορία των ιδρυμάτων εξημέρωσης των βλίτων - των so called "stupid majority" - που είναι η πελατία των, θα έπρεπε για λόγους δεοντολογίας άν όχι ζωολογίας να αλλάξει έστω όνομα κάτι σε λειτουργία , αντί υπουργείο να είτο π.χ " λειτουργείο-ν " , αλλά θα μου πείτε μας την "έκλεψαν" τη λέξη οι εκκλησιές και τα happening (ceremony κτλ).. αν μοιράζετε ρόλους λοιπόν πιο πολύ απ όλα θα ήθελα να γίνω λειτουργός των λειτουργείων τι χρειάζεται να κάμω για να πάρω αυτή τη θέση ; ..Μήπως μάστερς στην αλλοδαπή ; Θέλω να παίξω και εγώ μπάσκε και παράγουμε έργο :)

    ReplyDelete
  166. O Μάριος Πλωρίτης σήμερα πέθανε.

    Στα 87 του.

    Φτωχότερο το θέατρο, αλλά και η δημοσιογραφία.

    doctor

    ReplyDelete
  167. Ο "σαλτάρω" θα είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης...

    ReplyDelete
  168. Πα πα Συμέλα μου, τι λες τωρα... Να σου στερησω τέτοια χαρά να συνδιαλέγεσαι με τον πλανηταρχη χρειαζόμενη μεταφραστή απο Αγγλικα σε Αγγλικά; Μα τι λες τωρα... Να σου πω για την εξυπνάδα του; Ριξε μια ματιά καλύτερα στο τι λέει ο πρωτος κωμικός της Αμερικής , ο JonStewartγια τις επιδόσεις του κυρίου μετα την Κατρινα.

    ReplyDelete
  169. doctor said...
    O Μάριος Πλωρίτης σήμερα πέθανε.
    Στα 87 του.Φτωχότερο το θέατρο, αλλά και η δημοσιογραφία.

    ----------------------------

    Kαι ο χώρος των μεγάλων εραστών. Είχε συνδεθεί με τις ωραιότερες και διασημότερες ελληνίδες...

    ReplyDelete
  170. AΑΑ, μιλ μερσι κυριε προεδρε, φαγητα και πιοτα ολοι μας ακομα τα χρειζομαστε, φερνουν και κουκια,

    οσο για το βαμβακι θα βρουμε λυση. Με εμπιστοσυνη στα ελληνικα χερια και μυαλα, ουδεν προβλημα παραμενει αλυτο εκτος απο ενα, αλλα αυτο ειναι μαλλον αρμοδιοτητος συναδελφου στο δημοσιων σχεσεων με το υπερπεραν...

    ReplyDelete
  171. Οταν σχεδόν όλοι το βράδυ έφευγαν από την δουλειά, και υπήρχε ησυχία, μία νοερή ανακεφαλαίωση της ημέρας και η περιπλάνηση στο internet ήταν μέρος της καθημερινής διαδικασίας για χαλάρωση και «αποσυμπίεση».

    Βασική προτεραιότητα ήταν, να μπαίνω στα «επίκαιρα» να δώ αν υπήρχε κάτι νέο. Οταν υπήρχε το διάβαζα με πολλή ευχαρίστηση.

    Ελάχιστες φορές είχα επικοινωνήσει με τον ΝΔ μέσω mail, παίρνοντας αφορμή κάποιο θέμα στα «επίκαιρα». Μου έκανε εντύπωση ότι πάντα απαντούσε. Λες να έχει γραμματέα να απαντάει στα mail, σκεπτόμουνα πονηρά, αν και το περιεχόμενο και το ύφος ανέδιδαν γνησιότητα.

    Μετά έμπαινα και στο site του Ανδριανόπουλου, να διαβάσω και για πολιτικοοικονομικά θέματα. Εκεί όμως δεν υπήρχε δυνατότητα επικοινωνίας.

    Μετά ο ήχος των βημάτων μου στον μακρύ διάδρομο, ασανσέρ, υπόγειο parking, ο ήχος της μηχανής του αυτοκινήτου. Καληνύχτα στον θυρωρό με νεύμα και μετά η μέρα αρχίζει! Η μήπως τέλειωσε;

    Ενα βράδυ διαβάζοντας τα «επίκαιρα» είδα για το blog.

    O συντηρητισμός μου αντέδρασε!

    Τι είναι αυτό! Καλά δεν ήταν μέχρι τώρα; Που να βρεθεί καιρός για τα υπόλοιπα!

    Συνέχιζα να διαβάζω τα post όπως τα «επίκαιρα»...

    Είχε φτάσει Απρίλιος, όταν αποφάσισα να μπω στο blog!

    Και τότε αποκαλύφθηκε ένας νέος κόσμος!

    Αν δεν το έχεις δοκιμάσει δεν περιγράφεται.

    Την πρώτη φορά που μπήκα, δεν άντεξα να μείνω απλός αναγνώστης, έρριξα και το σχόλιό μου! Και αυτό ήταν!

    Εγινε μία από τις πιο ευχάριστες ασχολίες μου, και έρχομαι κάθε φορά με γνήσια φιλική διάθεση. Σαν να θέλω να συναντήσω την παρέα μου σε ένα γνωστό στέκι.

    Αυτό το blog, αλλά και τόσα άλλα που εγνώρισα ξεκινώντας από εδώ, είναι πηγή αισιοδοξίας για το μέλλον.

    Καμμία σχέση με την ενημέρωση των ΜΜΕ και τα συμφέροντα των καναλαρχών, των εκδοτών και των κομμάτων.

    Ευχαριστώ ΝΔ, που μου έδειξες τον δρόμο και εξακολουθείς τόσο υπομονετικά να μας συντροφεύεις, και ευχαριστώ όλες τις φίλες και τους φίλους, που μου έδωσαν την ικανοποίηση μιας τόσο γνήσιας, καλής και ζεστής παρέας!

    Οι τυχόν διαφωνίες κάνουν την παρέα μας γνησιότερη.

    ReplyDelete
  172. Διανύοντας τις τελευταίες μέρες (και νύχτες) του χρόνου, νομίζω πως για πολλούς συμμετέχοντες, η εμπειρία σχολιασμού και διαλόγου, σε αυτό εδώ το blog, ήταν μεταξύ άλλων, ευχάριστη, ενδιαφέρουσα, θερμή,...

    Παρά δε το γεγονός ότι, μερικές φορές βρεθήκαμε εκτός θέματος, εγώ προσωπικά (μαζί με κάποιους άλλους "ξενύχτηδες") μπορώ να βεβαιώσω ότι η εμπειρία αυτή ήταν και λίαν “αφυπνιστική” – ή με άλλα λόγια χάσαμε τον ύπνο μας.

    ;)

    Ε, μετά από αυτά, δικαιούμαι να σας καληνυχτίσω!



    Υ.Γ. Με την ευκαιρία, να συστήσω, σε όσους δεν το πήραν είδηση, το τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, το οποίο είναι αφιερωμένο στις "ψυχαναλυτικές ιδέες και την επιρροή τους σήμερα".

    ReplyDelete
  173. Καλη Χρονια σε ολλους.Εχω μεγαλη λαχταρα να συμμετεχω στο blog αλλα δυστυχως η ηλικια δεν μου παρεχει τις καταλληλες δυνατοτητες να εκφρασθω.Ειμαι 74 ετων με παρα πολλα προβληματα ισως αυτο να μπλοκαρει το μυαλο μου.Παντως διαβαζοντας τα η ζωη μου παιρνει αλλη πνοη και αν μου κατεβει καποια σκεψη αξια να γραφτει θα το κανω.
    Αλικη

    ReplyDelete