Saturday, September 03, 2016

Αυτοί που δεν σε προδίδουν ποτέ

Η τρίποδη Azzurro μας

Έχω καιρό να γράψω για τα στηρίγματα της ζωής μου. Πρώτα βέβαια είναι η σύντροφος των 38 χρόνων, βρέξει-χιονίσει στις μέρες μου – πάντα εκεί.

Αλλά αμέσως μετά (καμιά φορά και πριν) είναι τα ζώα συντροφιάς που με κρατάνε ζωντανό. Εκείνα με βγάζουν από την κατάθλιψη, εκείνα με αναγκάζουν να ξαναβρώ τον εαυτό μου, όταν τον χάνω.
Να γιατί την λένε Azzurro: χρώμα ματιών

Έχω γράψει συχνά γι’ αυτά. Από όλα τα βιβλία μου «Το βιβλίο των Γάτων» είναι το αγαπημένο μου. 

Υπάρχει στο ndimou.gr/ (κείμενα/ολόκληρα βιβλία) πλήρες, με τις φωτογραφίες του.

Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να σου δώσει το τίμιο βλέμμα του ζώου.

Ακόμα και αυτό το μπλογκ είναι αφιερωμένο σε ένα γάτο.

Τώρα όμως γράφω για ένα σκοπό. Μου ήρθε μία παράκληση για βοήθεια από ένα καταφύγιο ζώων. 

Μου ζητάνε να αναδημοσιεύσω την διεύθυνσή τους, έχουν ανάγκες!

Είναι κρίμα από το Θεό. Υπάρχουν εκατοντάδες ζωοφιλικά σωματεία σε όλη την Ελλάδα, όμως χιλιάδες αδέσποτα πεινάνε, υποφέρουν, δολοφονούνται στους δρόμους και πεθαίνουν αβοήθητα. 

Πότε θα γίνουμε σαν τις χώρες όπου δεν συναντάς στο δρόμο ούτε ένα αδέσποτο;

Βοηθήστε αν μπορείτε!

«Καλησπέρα , θα μπορούσατε να δημοσιεύεστε μήπως την καμπάνια μας για να συγκεντρώσουμε χρήματα για τα άρρωστα ζωάκια του καταφυγίου ; 



ευχαριστούμε πολύ!

Ερριέτα Θεοδοσιάδου εθελόντρια του σωματείου

Τηλ. Επικοινωνίας 6947690050
ΚΑΖ "Η ΑΓΑΠΗ"
Αρ. Πρωτ. 30248/03
»

41 comments:

  1. Πότε θα γίνουμε όταν βγάζουν ένα σωρό νόμους που δεν φροντίζουν να εφαρμόζονται έτσι ώστε να υπάρχει παραδειγματισμός; Και γιατί άλλωστε; Kαι λεφτά γλιτώνουν έτσι και ως κράτος με νόμους αυτοπαρουσιάζονται, το είπα και άλλη φορά, τα οφέλη είναι πολλαπλά.

    ReplyDelete
  2. Μακάρι...

    Η τρυφερότητα όταν υπάρχει μέσα μας συμβαίνει πολλές φορές να εκδηλώνεται με διαφορετική ένταση και υφή, σε πρόσωπα και ζωάκια, αλλά το υπόστρωμα φαίνεται πως δεν είναι πολύ διαφορετικό.

    Ίσως γι΄αυτό, πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να νιώθει εκείνο το ίδιο γλυκύ κενό στο στομάχι, μόλις δω ένα γατάκι ή ένα σκυλάκι αλλά και την αγαπημένη και το παιδάκι μας!!!

    Βέβαια, για τα αγαπημένα μας πρόσωπα, αν έχουν δυσκολίες στην υγεία τους, πουλάμε και τα υπάρχοντά μας, δουλεύουμε και μέρα νύχτα κλπ κλπ. Αυτό κάποιοι το αποκαλούν "θυσία", ενώ στην πραγματικότητα για εμάς είναι κάτι απολύτως φυσικό και ούτε κατά διάνοια δεν το βιώνουμε ως "θυσία" αλλά ως καθήκον, ως κάτι για εμάς απολύτως αναμενόμενο.

    Τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο πράττουμε και για τα γατοσκυλάκια μας, όταν δυσκολεύονται: τους αγοράζουμε ειδική τροφή για το ευαίσθητο στομάχι τους (δεκαπλάσιας αξίας από τη συνηθισμένη), τους παρέχουμε αδιάλειπτη κτηνιατρική φροντίδα (ο παθολόγος χρεώνει 40 ευρώ, ενώ ο κτηνίατρος... 50 ευρώ), ακόμη και χειρουργικές επεμβάσεις, αγωνιούμε αν έχουν όγκο στο πέλμα που τον στείλαμε για βιοψία, τους τυλίγουμε πολλές φορές καθημερινά με βαμβάκι το πόδι, πριν βγούμε έξω, για να μην γρατσουνιστεί η φρεσκο-ιαθείσα πληγή της επέμβασης, μπορεί κι όλας να ξενυχτήσουμε στο πλευρό τους, όταν βλέπουμε το εγχειρισμένο πόδι τους να τρέμει από τον πόνο και να μην τους κάνουνε τίποτε τα παυσίπονα που τους εξασφαλίσαμε από το εξωτερικό από φίλους ξεχασμένους, αλλά στην ανάγκη...

    Αγόρι μου, λέω τον Ότζι, το λαμπραντόρ μας και τον μικρό Μπουτς και τα δυο γατάκια μας: "αγόρι μου"! Ειδικά όταν βγάζω έξω τα σκυλιά και μας... ακολουθουν και τα γατιά... Χαμός... Τα γατιά μας είναι έτοιμα να υπερασπιστούν τα... σκυλιά μας από άλλα σκυλιά!

    Μερικές φορές που θέλω να πω αγαπούλα μου, την κόρη μας, την προσφωνώ... "αγόρι μου" και νιώθω πάνω κάτω την ίδια γλύκα που σαν ρίγος με διαπερνά όταν παίρνω το Λεώ στα χέρια μου και παρά τη μεγάλη γούνα και την καλοκαιρινή ζέστη, δεν με... αφήνει να τον αφήσω κάτω: γαντζώνεται και μου γλύφει το χέρι που προσπαθεί να τον αποσπάσει από πάνω μου για να πάρει σειρά το άλλο γατάκι.

    Μακάρι να ευοδωθεί ο αγώνας της Ερριέτας

    Με αγάπη,
    Κάπα

    ReplyDelete
  3. Ελπίζω όσοι δεν άφησαν σχόλια στο σημερινό ποστ - να αφησαν αντ' αυτού κάτι χρήσιμο στη ζωοφιλικό διεύθυνση...

    Επειδή στο κείμενο δεν ήταν εύκολο να μπούνε οι διευθύνσεις των κειμένων μου τις βάζω εδώ - που μπορώ πιο εύκολα να κάνω απλούς συνδέσμους.

    Το βιβλίο των Γάτων είναι ΕΔΩ

    Δύο άλλα αγαπημένα γατόφιλα κείμενα είναι ΕΔΩ και ΕΔΩ

    ReplyDelete
  4. Έχω ανάγκη τις επενδύσεις. Να ταΐσω τα αδέσποτα δε μου λέει τίποτα. Και πεινασμένα θα ζήσουν. Αν αρρωστήσουν, νόμος της φύσης, θα πεθάνουν. Εγώ χωρίς τις επενδύσεις δεν θα καταφέρω να κερδίσω την υγεία μου. Συνεχώς σκέπτομαι την ανάγκη των επενδύσεων και της καθέλκυσης των κεφαλαίων. Αν έχω ένα ευρώ προτιμώ να το επενδύσω. Χρειάζομαι επενδύσεις, κεφάλαια. Δεν προλαβαίνω.

    ReplyDelete
  5. Όποιος δεν έχει νιώσει την ανιδιοτελή αγάπη ενός ζώου χάνει κάτι από τη ζωή του που ούτε υποψιάζεται…

    Ευαγγελία Χ.

    ReplyDelete
  6. Όταν ζούσα στις Βρυξέλλες έβλεπα συνέχεια ηλικιωμένους ανθρώπους να αγοράζουν γι αυτούς φθηνά τρόφιμα και για τα κατοικίδια τους τα πλέον ακριβά λογικό μιας και αν δεν έχουν παιδιά είναι η βασική τους παρέα.

    Τα μόνα κατοικίδια που είχα ήταν γάτες και αυτό μου αρέσει σε αυτές είναι ότι είναι εντελώς ανεξάρτητες καμία σχέση με τα σκυλιά που έχουν τα αφεντικά τους για θεό.

    Όσον αφορά τα αδέσποτα: έχω γυρίσει σχεδόν όλη τη παλιά Ευρώπη και έχω επισκευτεί τις ΗΠΑ εκτός από την Ελλάδα αδέσποτα έχω δει μόνο στην Τουρκία και στη Ταϊλάνδη, διαλέγουμε ωραία role models :P Η ύπαρξη τους οφείλεται πάνω από όλα στην έλλειψη παιδείας των Ελλήνων και στο γεγονός ότι οι Δήμοι δεν εφαρμόζουν τη σχετική νομοθεσία, η μοναδική φορά που το κράτος έκανε κάτι σχετικό ήταν πριν τους Ολυμπιακούς του 2004 όπου τα μάζεψε, ένα από αυτά με είχε δαγκώσει στα καλά καθούμε στον κεντρικότερο δρόμο της Κηφισιάς...

    ReplyDelete
  7. Αγαπώ τα ζώα περισσότερο από τους ανθρώπους. Το ξέρω πως θα σχολιαστεί άσχημα, αλλά δεν με πειράζει. Τα ζώα δεν μπορούν να υπερσσπιστούν τον εαυτό τους γι αυτό και μας χρειάζονται. Αν δεν τα ταίσουμε δεν τρώνε, αν δεν τα φροντίσουμε ,όταν είναι άρρωστα, πεθαίνουν..
    Ενα εγκαταλελειμμένο ζώο στο δρόμο μου παράζει την καρδιά.
    Εχω 8 γατιά που είναι , εκτός από τα παιδιά μου, ό'τι αγαπώ περισσότερο. Είναι το νόημα και το "αλλάτι" της ζωής μου. Εχω και 2 σκύλους, φίλους και παρέα.
    Για τα αδέσποτα φροντίζω ενεργά με την ΦΙΛΟΖΩΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΗΦΙΣΙΑΣ. Μαζεύμε χρήματα για την περίθαλψη και την στείρωση σκύλων και γάτων, φιλοξενούμε περί τα 20 ζώα και προωθούμε για υιοθεσία όσο το δυνατόν περισσότερα σκυλιά και γατιά μπορούμε .
    Οι ξένοι είναι σαφώς πιο συνεπείς και πιο πονετικοι απέναντι στα ζώα , ωστόσο το ότι δεν έχουν αδέσποτα ωφείλεται βασικά στο ότι κάποια δεδομένη στιγμή έγινε από το κράτος, σιωπηρα, μια γενική εκκαθάριση. Για να μην λέμε μόνο τα καλά των "Ευρωπαίων"!
    Η "τελική λύση" είναιμια πρακτική πολύ πιο συνήθισμένη , απ'ότι νομίζουμε, στα υπόλοιπα κράτη. Εμείς εδώ τα κρεμάμε, τα ακροτηριάζουμε, τα φωλιάζουμε, αλλά το επίσημο κράτος κάπου δυστάζει να προχωρήσει σε γενικές ευθανασίες.Κάτι είναι κι αυτό !
    Ν.

    ReplyDelete
    Replies
    1. This comment has been removed by the author.

      Delete
    2. "μια χαρά επιβιώνουν και χωρίς τη συνδρομή μας..."

      Έτσι καθησυχάζετε την συνείδησή σας. Όμως ο κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για όλο τον γύρω του κόσμο. Χωρίς διακρίσεις. Αν δεν νιώθετε έτσι, λυπάμαι.

      Delete
    3. This comment has been removed by the author.

      Delete
    4. Η τελευταία φράση τα λέει όλα. Άνευ σχολίων.

      Delete
  8. Ιδρωμένη Νηπιαγωγός03 September, 2016 23:16

    ΜΚΟ: NON PROFIT ANIMAL WELFARE ORGANIZATION "LOVE" - ΚΑΖ "Η ΑΓΑΠΗ" ΑΡ. ΠΡΩΤ. 30248/03. Δεν βλέπω Μπέζο - δεν πιστεύω στις ΜΚΟ. Γιατί δεν μετέχω στον πολιτισμό που διαλύει και θεριεύει τα εγκλήματα του με τις τσαριτιές. Είμαι αντιεξουσιάστρια και αυτό είναι πάρα πολύ καλό να είμαστε όλες.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Οι ΜΚΟ κάτι προσφέρουν. Εσείς οι αντιεξουσιαστές τι προσφέρετε εκτός από πόζα και μπάχαλο;

      Delete
    2. Kαι οι ΜΚΟ από μπαχαλάκηδες και νεανίες ποζάκηδες που μεγαλώνοντας περνάν στην αντίπερα όχθη αποτελούνται, και δεν εννοώ τις ΜΚΟ για τα αδέσποτα, αυτές ούτε πολύ χρήμα έχουν, ούτε και δημοσιότητα, χώρια που απαιτούν και σωματική εργασία

      Delete
    3. Ιδρωμένη Νηπιαγωγός04 September, 2016 20:08

      Δεν ήξερα ότι πόζα και μπάχαλο να μην παραδινόμαστε στην προπαγάνδα και να μην παραμυθιαζόμαστε ότι λύνουμε το πρόβλημα της εξουσίας με τις λογιστικές πράξεις. Θα ρωτήσω τα δελφίνια.

      Delete
  9. Πράγματι «Αυτοί που δεν προδίδουν ποτέ».

    Η εμπειρία μου από τα σκυλιά:

    Είμαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα με αγαπήσει απόλυτα,
    για αυτό ακριβώς που είμαι,
    και χωρίς κανέναν όρο,
    χωρίς γκρίνια,
    χωρίς παρεξήγηση,
    και
    που να δίνει μόνο χαρά και κέφι όταν ασχολείσαι μαζί του,
    όσο ο (εκάστοτε) σκύλος μου.

    ReplyDelete
  10. Όσο περνούν τα χρόνια, όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο αγαπώ τα ζώα και τόσο περισσότερο απογοητεύομαι και "απομακρύνομαι" από τους ανθρώπους. Ακριβώς γιατί, όπως πολύ σωστά έχει πει ο οικοδεσπότης μας: "το ζώο είναι καθαρή φύση". Γι' αυτό και δε σε προδίδει ποτέ.

    Χ. Ρ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ο ύπνος μόχθων ιατρός και βασιλεύς της οικουμένης04 September, 2016 15:45

      Ο άνθρωπος λοιπόν κείται εκτός καθαρής φύσεως και φύσεως. Και η παρουσία ζώου στον άνθρωπο καθαρίζει και δεν καθαρίζει την ακάθαρτη φύση του εξωφυσικού παρατηρητή-ανθρώπου. Γιατί αυτά είναι έτσι;

      Delete
  11. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κυρήξτε λοιπόν την επανάσταση των ζώων - κι άλλοι προσπαθούν για τα δικαιώματά τους. Προσέξτε μόνο γιατί αυτά τα ζώα έχουν με τον άνθρωπο ένα δεσμό: την ανιδιοτελή αγάπη. Πρέπει να τους εξηγήσετε πως στην πραγματικότητα πρόκειται για εκμετάλλευση... Πως εμείς, οι ανθρώποινοι σύντροφοί τους κερδίζουμε από αυτά. Τι κερδίζουμε; Χμ... πάλι αγάπη...

      Delete
    2. This comment has been removed by the author.

      Delete
    3. Δεν θεωρώ τα πουλιά ζώα συντροφιάς ούτε θα χρησιμοποιούμε κλουβί.

      Delete
  12. Αποχωρίστηκα το πρώτο μου σκυλί το 1991. Ο Μπούλης Α' έφυγε λόγω ελλιπούς εκπαίδευσης. Αποχωρίστηκα το δεύτερο το 1999. Ο Μπούλης Β' έφυγε από την επάρατο. Ορκίστηκα να μην βιώσω ξανά αυτούς τους επώδυνους αποχωρισμούς, αλλά τα παιδιά μου , όποτε αντικρίζουν ένα τρυφερό αδέσποτο,ζητούν επιτακτικά ένα κουτάβι. Να ενδώσω;

    ReplyDelete
    Replies
    1. Να ενδώσετε! Ασφαλώς και να ενδώσετε! Η συνύπαρξη με τα ζώα είναι απίστευτα οφέλιμη για τα παιδιά και τα βοηθάει να ωριμάσουν συναισθηματικά . Άστε που τους προσφέρει και μια σταθερή, πιστή παρέα .
      Ν.

      Delete
    2. Συμφωνώ και υπερθεματίζω. Κι όχι μόνο για τα παιδιά...

      Delete
    3. Συμφωνώ και υπερθεματίζω. Κι όχι μόνο για τα παιδιά...

      Delete
    4. Φυσικά ναι. Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι -πιό- υπεύθυνα, αν αναλάβουν και την φροντίδα του ζώου. Το όνομα όμως, μπορεί να το διαλέξει άλλος αυτή τη φορά.

      Delete
  13. Replies
    1. Αλλά στρίγγλα! Όπως πολλά ΑΜΕΑ έχει αποκτήσει κακό χαρακτήρα.

      Delete
    2. Το δικό μας τρίποδο, ο Ιάσωνας, είναι πάντως ψυχούλα. Είναι ακόμα φοβισμένο με τους ανθρώπους - αλλά το πιο τρυφερό και υπομονετικό με τις άλλες γάτες. Ιδίως τις μικρές...

      Delete
  14. Με τα μέλη του είδους μάλλον είναι -αλλά δεν καλοβλέπουμε- γι' ανάγκη της επιβίωσης μας την συμφωνία ότι δεν θα αλληλοπροδοθούμε. Βρισκόμαστε στη μέση του διαστημικού πουθενά -μαύρη πίσσα η ζωή στη Γη, από την φωτιστική άποψη του διαστήματος- και είναι καιρός να σταματήσουμε την μικρο-εξαργύρωση της φρίκης. Και τα ζώα προδίδουν. Πόσοι σκύλοι δεν επιτέθηκαν στα μωράκια των ιδιοκτητών.

    ReplyDelete
    Replies
    1. η τελευταια φραση ειναι κλασσικό αφελές και άστοχο παραδειγμα απο καποιον που δεν εχει ιδεα ουτε απο ζωα. (και η αλλη φραση κλασσικη ειναι, αλλά για αλλους λογους)

      Delete
    2. Τι θα έπρεπε να σκέψω, κύριε Andreou; Τι είναι το σωστούν της σκέψεως.

      Delete
  15. κ. Δήμου,
    στην ανάρτηση γράφετε,
    "Πότε θα γίνουμε σαν τις χώρες όπου δεν συναντάς στο δρόμο ούτε ένα αδέσποτο;"

    Σας πληροφορώ λοιπόν - αν δε το γνωρίζετε - ότι οι χώρες που υπονοείτε ως πολιτισμένες - δεν έχουν "αδέσποτα" (σ.σ. αντίστροφο του αδέσποτα είναι το δεσποζόμενα) είναι εκείνες οι "πολιτισμένες" χώρες στις οποίες ο ΜΠΟΓΙΑΣ δρώντας από τον μεσοπόλεμο καθάρισε τον τόπο από κάθε "βρωμιά".

    TALIBAN

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κάνετε τεράστιο λάθος: δεν υπάρχει μπόγιας. Υπάρχουν προγράμματα στείρωσης και υιοθεσίας και υπεύθυνοι ιδιοκτήτες που δεν εγκαταλείπουν τα ζώα τους στον δρόμο.

      Delete
    2. Θαυμάζω την αφέλεια σας.
      Ένα ασήμαντο παράδειγμα.
      Στην Γαλλία (φοβερά πολιτισμένη χώρα), κάθε καλοκαίρι όταν φεύγουν για άδειες οι πολιτισμένοι Γάλλοι, εγκαταλείπουν στον δρόμο 150.000 - 200.000 σκύλους.
      Ψάξτε το.

      Taliban

      Delete
    3. και για να το πάω ελάχιστα παρακάτω.
      Γιατί να μην συναντάμε στους "δρόμους" "αδέσποτα"=μη δεσποζόμενα ?
      Γιατί να επικεντρώνουμε στα λεγόμενα ζώα συντροφιάς (κυρίως γάτες-σκύλοι) ?
      Βέβαια τονίζω πως οι γάτες είναι Βουδδιστές φιλόσοφοι.

      τέλος προτείνω για διάβασμα το κάτωθι βιβλίο.
      Η διαδρομή του Λωτού, συγγραφέας Μπενετάτου Μαριάννα, εκδόσεις Κονιδάρης
      στο οποίο παρεπιμπτόντως αναφέρεται σε συμπεριφορές προς άλλα όντα σε όντως πολιτισμένη ανθρώπινη κοινωνία, ΙΝΔΙΑ.

      Taliban

      Delete
  16. @Taliban 5:44 μ.μ.
    Έχεις στοιχεία; έχω επισκευτεί πολλές φορές τη Γαλλία και δεν έχω δει ούτε ένα αδέσποτο σκυλί.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αυτό το έκαναν οι Γάλλοι παλιά. Τώρα όχι πια.

      Delete
    2. τα σκοτώνουν με "ευθανασία"=δολοφονία, γι' αυτό δεν έχεις δεί.
      Ψάξτο όμως από το δίκτυο και θα μάθεις.
      Βέβαια οι εγκαταλείψεις pet στην Γαλλία, που αναφέρθηκα, είναι παρανυχίδες.
      Τα όσα άλλα έθεσα, έστω τηλεγραφικά, τα παρεκβήκατε με αδιαφορία.
      Έτσι πάει ο κόσμος.

      Taliban

      Delete
  17. Λογικό είναι πολιτεσμένη χώρα, και στα δικά μας :)

    ReplyDelete