Wednesday, March 28, 2007

Ο ήλιος του απογεύματος




ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΙΣ από μακριά, ανάμεσα σε πολλούς, και από μακριά την κοιτάς όπως νιώθεις:

σε θέλω!
κι' εκείνη απαντάει ίδια ανοιχτά:
σε θέλω!



Η πρώτη συνεύρεση είναι των ματιών. Σε γεμίζει. Ήσυχος, ήρεμος περιμένεις. Μπορεί να περάσει καιρός αλλά τη γνωρίζεις, ήδη, με σιγουριά υπογάστρια. Την άλλη φορά που θα τύχει, ίσως τα μάτια της στην αρχή να παίξουν:

τι γίνεται; δε με θέλεις πια;
ειρωνικά - για να σπάσουν αμέσως (όπως και τα δικά σου) σε μια γυμνή ανάγκη:


σε θέλω.

Τώρα η ορμή είναι τόση που σας φοβίζει. Έτσι, όταν τελικά θα βρεθείτε, θα αρχίσετε συζήτηση, περίπατο, μουσική. Λάθος. Γιατί από έξω, όταν μπορείτε να ξεκινήσετε από μέσα; Από τη ρίζα.

Κάποια στιγμή οι φλυαρίες ξεφτάνε και γίνεται σιωπή - αβάσταχτη - και τότε το πρώτο δειλό άγγιγμα - και αμέσως παροξυσμός. Τρως, τρώγεσαι, καταπίνεις, καταβροχθίζεσαι. Σκλάβοι της πείνας. Και όταν τελειώσετε δεν ξέρετε ούτε ποιος, ούτε τι. Υπάρχει μια ανακούφιση και μια νέα μεγαλύτερη πείνα. Τώρα θα γίνει ο έρωτας επώνυμος.

Και γίνεται με το μικρό άγγιγμα και το δειλό γέλιο, με το άγριο σφίξιμο και τον σκληρό πόνο, με την οδυνηρή παράταση και αναβολή, με την αναγνώριση και προσομοίωση του ρυθμού σου από εκείνη και του δικού της από σένα.

Κι έρχεται η περίοδος της ωριμότητας (που ποτέ δεν γνωρίζουν οι Δον Ζουάν της αλλαγής). Όταν κατεβαίνετε πια στο κρεβάτι βαρείς από τη γνώση του άλλου, έμπειροι από την πείρα γενεών, σοφοί της αφής, επαναστάτες της έκπληξης. Με το πάθος να αυξάνει και να βαθαίνει όσο περνάει ο χρόνος. Με την ανάγκη να γίνεται πιο καυτή όσο συχνότερα ικανοποιείται. Με τη δίψα πιο έντονη όσο μεθάς.

Α! τι όμορφο θέαμα δύο συνειδητοί - ασυνείδητοι - εραστές στον έρωτα. Ο καθένας τους είναι ακριβώς αυτό που είναι - το ανεπανάληπτο εγώ του - και μαζί η προβολή ενός τεράστιου Απρόσωπου. Όσο πιο βαθιά προσωπικός ο έρωτας τόσο πιο ανώνυμος. Γιατί η έκσταση είναι το ξεπέρασμα του εγώ μέσα από το εσύ - παντού και κυρίως στην αγκαλιά του άλλου.

Τι όμορφο θέαμα: δύο εραστές σμίγουν στο μεγάλο κρεβάτι εκτελώντας τη χορογραφία της αφής. Πότε γρήγορα, πότε βασανιστικά αργά, πότε ίσια, πότε αντίστροφα, πότε ακίνητοι ώρες, σαν τα φίδια, πότε σε φρενίτιδα παράφορη. Ποιος χορογραφεί - ποιος κατευθύνει; Κανείς. Και οι δύο μαζί, αυθόρμητα αντιδρώντας ο ένας στον άλλο, αναδρώντας ο ένας στον άλλο. Εδώ δεν υπάρχει τρίτος - σκηνοθέτης ή επικυρίαρχος. Εδώ είναι η πιο ελεύθερη, η πιο αυθόρμητη πράξη του κόσμου.

(Μα δεν είστε "δούλοι" του ενστίκτου; Γελάω. Εγώ είμαι το ένστικτο - τι δούλος είμαι όταν ανήκω στον εαυτό μου! Σωπάστε πουριτανοί αποτρόπαιοι, ευνουχίσατε τον κόσμο, σκοτώσατε τις αισθήσεις, νεκρώσατε την πηγή της ζωής! πώς ζείτε; από μας ζείτε!).


Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στους εραστές μας.

Ο "ήλιος του απογεύματος" φωτίζει διαγώνια το κρεβάτι. Κατάκοπα, παράλυτα σώματα βυθισμένα στον ύπνο της απόλυτης λήθης. Όμως τώρα αναδύονται, ανοίγουν τα μάτια, κοιτάζονται, θυμούνται και αναπολούν πάλι την έκφραση της αρχής:
σε θέλω
σε θέλω
κι απλώνουν ξανά χέρι στο αγαπημένο σώμα. Πιο αργά, πιο βαριά, αλλά γλυκύτερα. Ο κουρασμένος έρωτας είναι δυο φορές έρωτας.

Είναι μια άλλη θρησκεία αυτή. Βωμός, ένα άσπρο μαξιλάρι• λατρεία, η αφή. Πραγματώνει την έκσταση με τη θέση κι όχι με την άρνηση, με το χόρτασμα κι όχι με τη νηστεία. Είναι η μεγάλη λειτουργία του ζωντανού όντος. Πρόλογος της μόνης μαγικής πράξης που ξέρουμε στον κόσμο - της αναπαραγωγής.

(Εν ονόματι της αναπαραγωγής ζήτησαν να ευνουχίσουν τον έρωτα! Πόσο παρά φύσιν μπορεί να φτάσει η σκέψη! Αλλά δεν υπήρξε ποτέ θέμα ηθικής - μόνο θέμα εξουσίας. Ήθελαν να ελέγχουν τους ανθρώπους, να τους κρατούν υποτελείς. Και οι αισθήσεις ελευθερώνουν!).

Ο καθένας ας διαλέξει τις δικές του πύλες της έκστασης, δεν διαφωνώ. Δημοκρατία της λύτρωσης - φτάνει να μην επεμβαίνει στις δικές μου επιλογές. Και για μένα πρώτη είναι η μεγάλη ελευθερία των αισθήσεων - και ύστερα η θύελλα και η πειθαρχία των παθών.

Από τις αισθήσεις ξεκινάνε όλα. Και ο έρωτας (η πρώτη χαρά) και η τέχνη (κι αυτή πρώτη). Γιατί ποιος ξεχωρίζει; Ο έρωτας συνεχώς γίνεται τέχνη και η τέχνη έρωτας.

Κι όταν είμαι σε βαθιά κατάθλιψη, αρκεί να δω ένα ζευγάρι ερωτευμένους για να ξαναβρώ την πίστη μου. Α! τα νέα παιδιά που καίγονται και ψάχνουν και βυθίζονται σε μέγα αυτοερωτισμό και δοκιμάζουν το έτερο σαν εαυτό, μέχρι να μάθουν να νιώθουν τον εαυτό τους σαν άλλο. Εγώ κι εσύ ένα και το ίδιο.

(Να, φωνάζει ο πουριτανός: όλα αυτά, ταπεινά, του σώματος! Όχι, φίλε, της ψυχής! γιατί αυτή ζωντανεύει το σώμα. Άψυχο σώμα δεν παίζει ούτε και ασώματη ψυχή. Ένα είναι όλα, και σε ένα απολήγουν).

Και, θεέ μου, τι μυριάδες διαφορετικές αισθήσεις μεταφέρει μια επιδερμίδα! Κάθε τετραγωνικό εκατοστό χίλιες νευρικές απολήξεις, κάθε μία ένας τόνος στη συμφωνία της αφής. Κι αλλιώς το άγγιγμα, αλλιώς το χάδι, αλλιώς το κράτημα, αλλιώς η πίεση, αλλιώς ο πόνος. Κάθε παραλλαγή πολλαπλασιάζεται με δυνατότητες σε θέσεις, ήχους, λόγους, μυρωδιές, εικόνες. Αυτή η μουσική ούτε τελειώνει ούτε επαναλαμβάνεται. Μόνο κορυφώνεται πάλι, και πάλι ξαναρχίζει όταν κοιτάς:
σε θέλω
σε θέλω
αλλά μπορεί να κοιτάζεις και με άγγιγμα, ή με φωνή, με στάση ή με άρωμα.


(Όλα αυτά δεν θα τα νιώσουν ποτέ αυτοί που κατακτούν, αυτοί που συλλέγουν, αυτοί που εκτονώνονται, αυτοί που υφίστανται, αυτοί που ανακουφίζονται, αυτοί που πετυχαίνουν. Όλα αυτά είναι απρόσιτα γι' αυτούς που δεν μπορούν να προσεγγίσουν ασυνείδητα για να γνωρίσουν συνειδητά, και να λυτρωθούν ασυνείδητα. Όλα αυτά είναι αδύνατα για όσους δεν έχουν τη σοφία του αυθορμητισμού και τον αυθορμητισμό της σοφίας. Προσέξτε! η απελευθέρωση του έρωτα είναι παγίδα των πουριτανών. Αυτοί που έκαναν την επανάσταση κατανάλωση, έκαναν το θεό εμπορεύσιμο, θέλουν να γίνει και η έκσταση αναλώσιμη).




Αλλά η πραγματική έκσταση δεν αναλίσκεται - ούτε αναλίσκει. Αναγεννάται και θάλλει σαν κερασιά την άνοιξη. Ιερός είναι ο έρωτας στο άγγιγμα, στο αγκάλιασμα, στην ηδονή και τη μέθεξη. Όμορφος είναι ο έρωτας που περικλείει τη γλυκύτατη τρυφερότητα και το καταλυτικό πάθος. Υπέροχοι είναι οι ρυθμοί εναλλαγής τρυφεράδας και μίσους, έντασης, και ύφεσης, δόξας και μελαγχολίας. Θεσπέσιες είναι οι κινήσεις του μυστικού μπαλέτου. Όλα είναι ελεύθερα στους αγωνιστές της αφής. Σίγουρη είναι η απόλυτη στιγμή για τους καθαρούς, τους ελεύθερους, τους διάφανους. Και πόσο ανθρώπινο (μέσα στη θεϊκή έκρηξη του είναι) το τελικό ευτυχισμένο χαμόγελο του άλλου με τις σκιές κάτω απ' τα μάτια:

Σε θέλω. Κι όσο σε θέλω, υπάρχω.

_________________________________

Ζωγραφική: Egon Schiele

341 comments:

  1. Με πέτυχες την κατάλληλη στιγμή με αυτό το κείμενο...
    Ζω τις τελευταίες 7 ημέρες αυτό που είχα λησμονήσει ότι υπάρχει εδώ και 11 χρόνια.
    Η καλύτερή μου άνοιξη από το 1996.

    ReplyDelete
  2. "Φοβάμαι" πως το ποστ αυτό θα έχει ελάχιστα σχόλια.
    Τι να πεις, τι να συμπληρώσεις χωρίς τον κίνδυνο να το 'χαλάσεις'...

    Ο Δήμου που λατρεύω...

    ReplyDelete
  3. "Όλα αυτά είναι αδύνατα για όσους δεν έχουν τη σοφία του αυθορμητισμού και τον αυθορμητισμό της σοφίας."

    !!!

    Γατούλη, μας βάρεσε η Άνοιξη, τώρα μας βάρεσες κι εσύ!

    ReplyDelete
  4. Επί της "μορφής": ευχαριστούμε που μας δείχνετε, εμπράκτως, τη χρήση της άνω τελείας - κοντεύουμε να την ξεχάσουμε σε αυτόν τον τόπο.

    Επί του "περιεχομένου": Ενεός...

    ReplyDelete
  5. .....και επί του ενός ποδός ιστάμενος!!! Αν και τον ξέρω το Νίκο!!

    ReplyDelete
  6. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  7. @βουλισμένο αλώνι: Δηλαδή τι θάθελες; Να κάτσει να γράψει στο δίκτυο για τις προσωπικές του σχέσεις και το πως έκανε έρωτα ο ίδιος για να πάρει το ok από σένα ότι είναι άξιος εραστής;

    Πολύ μονομερή άποψη για τον έρωτα έχεις μωρ' αδερφάκι μου...

    ReplyDelete
  8. Ο έρωτας είναι ένα παιχνίδι που στο τέλος κερδίζουν και οι δύο ;-)

    ReplyDelete
  9. ερωτηση:ειναι δημοσιευμενο σε καποιο βιβλιο το εν λογω κειμενο?

    σχολιο:
    δε μπορω να σχολιασω ευκολα κατι τοσο ομορφο.
    ρομαντικο και σε πεισμα των καιρων ενας υμνος για τον πιο βαθυ ερωτα. χρειαζονται τετοια κειμενα.

    ReplyDelete
  10. Πολύ ωραίο ποστ!

    Παραθέτω (καθείς με τις εμμονές του) ένα πολύ ωραίο ποίημα του Philip Larkin για τη σημασία του "τώρα".

    Όσοι από εμάς ανήκουν στην κατηγορία των vieux amants, κατά το τραγούδι του Βrel, ίσως διαβάσουν το ποίημα λίγο διαφορετικά από τους νεότερους:

    Is it for now or for always,
    The world hangs on a stalk?
    Is it a trick or a trysting-place,
    The woods we have found to walk?

    Is it a mirage or miracle,
    Your lips that lift at mine:
    And the suns like a juggler's juggling-balls,
    Are they a sham or a sign?

    Shine out, my sudden angel,
    Break fear with breast and brow,
    I take you now and for always,
    For always is always now.

    [Is It For Now Or For Always by Philip Larkin]

    Καλημέρα σε όλους - το ποστ μάλλον δείχνει ότι η διάθεση έφτιαξε (και του οικοδεσπότη)!

    ReplyDelete
  11. @username: Ατέρμονες κουβέντες για ένα θέμα απλό. Ο έρωτας γίνεται για συναισθηματικά συμφέροντα. Ο λαουτζίκος απο κάτω έχει χωνέψει τόνους σεξουαλικής προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, έχοντας αυτο-καταρρακώσει το υπαρξισμό του με την ευγενική χορηγία του αχαλίνωτου καταναλωτισμού του και της πρόσχερης ομοφυλόφιλης ευδαιμονίας του. Θρησκείες, έθνη, πατρίδες (και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις) είναι το απαραίτητο λίπασμα για την διάδοση και ανάπτυξη του πάθους.

    ReplyDelete
  12. author_1 said...
    ερωτηση:ειναι δημοσιευμενο σε καποιο βιβλιο το εν λογω κειμενο?

    --------------------------------

    Ναι - στον τόμο "Παρ' όλα αυτά" - και στο site μου.

    ReplyDelete
  13. Επειδή μπορεί να μην είδατε το σχόλιο συμπέρασμα του χθεσινού ποστ (205;) το αντιγράφω εδώ:

    ------------------------------

    Καλημέρα!

    Χαίρομαι που αφιερώσατε τόσο χρόνο και τόσες σκέψεις στο πρόβλημα - το οποίο φυσικά δεν λύνεται.

    Κάθε πρόταση έχει μειονεκτήματα και αυτό φάνηκε και στον διάλογο.

    Ό,τι ενθουσίαζε τον ένα, ενοχλούσε τον επόμενο.

    Και επειδή περιμένετε αποφάσεις (του συνεδρίου) θα σας απογοητεύσω. Αποφάσεις δεν υπάρχουν.

    Μόνο δύο συμπεράσματα:

    1. Η ποιότητα του διαλόγου επαφίεται στο φιλότιμο των σχολιαστών. (Πως έλεγε το παλιό άρθρο 114: "η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων").

    Έκκληση λοιπόν. Όλοι σχεδόν γράψατε ότι το blog είναι χρήσιμο. Ε, λοιπόν, προστατεύστε το. Όχι πολλά σχόλια, όχι φλυαρίες, όχι προσωπικές επιθέσεις και ύβρεις. Θα λυπηθώ αν τελικά υποχρεωθώ να βάλω μόνιμη moderation.

    2. Επειδή αυτό που με κουράζει δεν είναι τα posts αλλά τα σχόλια, θα περιορίσω την συμμετοχή μου σε αυτά. Μόνο όταν κρίνω απαραίτητο (π. χ. για διευκρινήσεις) θα γράφω σχόλιο.

    Κατανομή: εγώ γράφω post (αυτός είναι ο ρόλος μου άλλωστε) εσείς σχολιάζετε.

    Ελπίζω να πάμε καλά.

    ReplyDelete
  14. Εκπληκτικό!!Μ'άγγιξε όσο λίγα κείμενα. Περιγράφει σαν να γνωρίζει οτι συμβαίνει στην προσωπική μου ζωη!!

    Σας ευχαριστούμε...

    ReplyDelete
  15. nikos dimou & ihadafarminafrica & indub & x-taramas...

    Θα γνωρίζετε βέβαια ότι στο Μεσοπόλεμο εμφανίστηκε η ιδέα (την οποία υποστήριξε και ο Λευτέρης Βενιζέλος) - την οποία ακολούθησαν στη Χαλκιδική οι αισθηματικές πολιτικές διαβουλεύσεις - για μια Ερωτική Βαλκανική Ομοσπονδία (Balkan Narrow Sea Federation στον αγγλικό αξιοπρεπή τυπο). Πότε; Μα στα τέλη του '20, όταν και οι πέτρες της Σμύρνης κάπνιζαν ακόμη. Δεν υπήρξαν διαμαρτυρίες για εθνική μειοδοσία στην Πύλη, τότε. Σήμερα; Πρωτοστάτησε, ο Παπαναστασίου, ο καθαρότερος και πλέον παραγνωρισμένος αισθαντικός πολιτικός (μαθητής του Ζιντ, μεταξύ άλλων).

    ReplyDelete
  16. @βουλισμένο αλώνι: Αφού λοιπόν είναι τόσο απλό και το έχεις εξηγήσει, πάει να πει ότι το έχεις ξεπεράσει κιόλας, εφόσον εσύ δεν έχεις φάει την προπαγάνδα. Να σε δω λοιπόν όταν θα σε χτυπήσει κατακούτελα και θα drooling τα σάλια (ο Δήμου το έγραψε πιο ευγενικά).

    ReplyDelete
  17. Άντε ρε τρελοσαλτάρω...

    ReplyDelete
  18. Θεωρητικά είναι δυνατόν να ζήσομε ηδονικά.
    Προϋπόθεση:
    α)Να το κατανοήσομε.
    β)Αφού το κατανοήσομε θα πρέπει να αποδεχθούμε και τις συνέπειες.

    Ρεαλιστικά τώρα, απέχομε πολύ από την ηδονική κατανόηση. Το ερώτημα είναι σαφές και λέει αν μπορεί να γίνει ερωτική φιλία μεταξύ Τούρκου και Ελληνίδος. Εδώ μιλάμε ότι υπάρχουν Τούρκοι που έχουν υιοθετήσει τις επίσημες αγαπητικές ελληνικές θέσεις για το Αιγαίο.

    ReplyDelete
  19. Αχ μαρούσκα μου, άμα σε ζορίσουν λίγο υπεκφεύγεις και ζήτω η τρέλλα ε; Μοιάζεις λίγο με ηλεκτρόνιο όμως.

    ReplyDelete
  20. Γάτε!!!!
    Πως μου ξέφευγε αυτό το κείμενο-ύμνος στον έρωτα απ το site σου;

    ReplyDelete
  21. Τι κρίμα να μην είμαστε στην κηδεία του πατέρα της εθνικής τηλεπαρουσιάστριας να περάσει από τα μάτια μας η ογρή αναλαμπή να μπει ο ήλιος ο φαιδρός στο ανηγμένο κλιμακωτό φέρετρο και η αγάπη μας που κλαίει τον ίδιο θάνατό της.

    ReplyDelete
  22. Πανέμορφο κ. Δήμου! Εὐχαριστῶ :)

    ReplyDelete
  23. Υπέροχο!Είναι από τα πιο όμορφα κείμενα που έχω διαβάσει.
    Κ οι πίνακες μου άρεσαν πολύ.
    Αλήθεια πιστεύετε σε αυτή την ερωτική ωριμότητα?Μπορεί να υπάρξει? Για να το λέτε έτσι θα είναι, αλλά δε νομίζω ότι αξιωνόμαστε να το ζήσουμε όλοι. Προσωπικά στα 2-3 χρόνια αρχίζω κ βαριέμαι λίγο.Ξέρω ότι ακούγεται άσχημο, αλλά έτσι είναι, δεν ξέρω γιατί.

    ReplyDelete
  24. Υπέροχη, ανοιξιάτικη διάθεση μυρίζομαι!

    ReplyDelete
  25. Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση στὸ ἱστολόγιό μου (μὲ σύνδεσμο γιὰ τὴν ἀρχικὴ δημοσίευση ἐδῶ, προφανῶς);

    ReplyDelete
  26. Πολύ όμορφο κείμενο. Κι αυτή είναι ουσία του μπλογκ σας, κατά τη γνώμη μου, που ρωτάτε στο προηγούμενο ποστ: η ομορφιά του λόγου, η διαφύλαξη της σκέψης, η υγιής αναρώτηση και αμφιβολία. Να μην τα παρατήσετε, παρακαλώ! Για κανενός την εμπάθεια, τη μικροψυχία και τη λιγοψυχία. Αυτός ο όμορφος ερωτικός λόγος είναι η ουσία, μην αφήνετε να την εξαφανίσουν

    ReplyDelete
  27. Εξαιρετικός Νίκος Δήμου..
    Μοναδικό δείγμα επιδέξιου καπετάνιου και διαλεγμένων υλικών κατασκευής του σκάφους που ξανοίγεται στο θαλασσοδαρμένο πέλαγος της επιθυμίας. Εκεί, στην ανοιχτή θάλασσα, στην κόψη ύπαρξη - ανυπαρξία, εμπλουτίζεται, με μοναδικά όπλα τη θέληση και τη γνώση, το "αυτοσυνείδητο υποκείμενο". Αυτή είναι και η μοναδική μου σκεπτικιστική επισήμανση στο "όσο σε θέλω υπάρχω", το τόσο οικείο, αλλά και μακρινό από το καρτεσιανό "σκέπτομαι, άρα υπάρχω"

    ΥΓ. Σχετικά με την επιχειρούμενη, ανά τους αιώνες, προσπάθεια κοινωνικής ενσωμάτωσης και ελέγχου του έρωτα μέσω της αναπαραγωγικής διαδικασίας, ο Octavio Paz έχει γράψει το εξαιρετικό δοκίμιο
    "Η διπλή φλόγα. Έρωτας & Ερωτισμός"

    ReplyDelete
  28. Κι όταν είμαι σε βαθιά κατάθλιψη, αρκεί να δω ένα ζευγάρι ερωτευμένους για να ξαναβρώ την πίστη μου.
    ---
    Εγώ πάλι το βλέπω όπως ο Leonard Cohen.
    "προχωρούσα μόνος και τριγύρω μου έβλεπα αυτά τα δικέφαλα τέρατα, τους ερωτεύμενους."

    Οι ερωτευμένοι ,τα ζευγάρια που σε περικυκλώνουν όταν είσαι μόνος, τονίζουν την μοναξιά των άλλων.

    ReplyDelete
  29. Από την στιγμή που αναφέρεται η πηγή - και εφόσον το κείμενο παραμένει αυτούσιο - η δικτυακή αναδημοσίευση επιτρέπεται.

    ReplyDelete
  30. Συμφωνω μαζι σας,ελλατωστε τα σχολια.
    Αν ολοι ασχολουμασταν περισσοτερο με την ποιοτητα των ποστ μας παρα με τα σχολια που γραφουμε σε διαφορα μπλογκς σιγουρα η κοιλαδα των μπλογκ θα ηταν πιο ευφορη.

    Ο 'απογευματινος σας ηλιος' λαμπει,εξαιρετικο κειμενο.

    ReplyDelete
  31. Παλια ένας φίλος στην Αθήνα μου είχε διηγηθεί την εξής ιστορία:
    Είχε μεγαλώσει φτωχόπαιδο και ήθελε να πετύχει πολυ. Δούλεψε σκληρά, έφτιαξε την μονοκατοικια, παντρεύτηκε, δυο παιδια, αγορασε στο τέλος και την πανακριβη BMW. Οδηγούσε όλος ικανοποίηση. Και μόνο που σκεφτοταν το καλύβι στο οποίο μεγάλωσε και την τεράστια απόσταση που είχε διναύσει τον κατεκλυζε ένα περίεργο συναισθημα διεστραμενης ικανοποίησης.

    Στα φανάρια του Ψυχικού σταματησε πίσω από ενα ξερχαβαλωμενο Ντε Σεβω. Ήταν δυο νέοι μεσα και κρατουσαν ενα κασετοφωνο και άκουγαν μουσική. Ξεκαρδισμενοι στα γελια. Και σε μια στιγμη εσκυψαν και φιληθηκαν. Ξανά... και ξανά.

    Πήγε παρα κατω, εστριψε σε έναν παραδρομο του Νέου Ψυχικού, βγηκε και σκούπισε το μετωπό του. Το στομαχι του τον εσφιγγε, οισοφαγική παλινδρόμηση νομίζω είχε πει, τα μάτια του έτσουζαν...

    Αλλά νομίζω την επομένη του πέρασε.

    ReplyDelete
  32. Καλημέρα από Βρυξέλλες.

    Χαίρομαι που αποκαθίσταται μιά ισορροπία στο blog που απ' ότι φαίνεται όλοι αγαπάμε και χρειαζόμαστε.

    Περισσότερη ουσιαστική συμμετοχή αργότερα

    ReplyDelete
  33. ΝΔ, μήπως να σβήνατε το σχόλιο "Τετ Μαρ 28, 12:27:00 μμ" του βουρλισμένου. Είναι Τάκη Αλεβαντή από το ποστ "η πρώτη σας γνωριμία".

    ReplyDelete
  34. ΔΡΑΜΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

    Άρχισε πάλι η καρδιά
    να μου γυρεύει αγάπη,
    και πώς θα βάλω το κορμί
    πάλι σε τέτοια πάθη?

    Στα σωθικά μου εμπήκενε
    κρυφά και κατοικούσε
    και δεν εκάτεχα η καρδιά
    ίντα ‘χε πονούσε

    Κηρήθρα είν’ τα χείλη της
    και στάζουνε το μέλι
    και στων ματιών της τσ’ ουρανούς
    φτεροκοπούν αγγέλοι

    -----------------------------------

    Μόνο εκείνος που αγαπά
    μπορεί να το πιστέψει
    πως της αγάπης ο καημός
    τη σταματάει τη σκέψη

    Το να κατέχεις να ‘γαπάς
    είναι κι αυτό επιστήμη
    άμα πληγώσεις μιά καρδιά
    έχεις μεγάλη ευθύνη

    Χρόνε, που φθείρεις τσ’ ομορφιές
    μη φθείρεις τη δική της,
    άστο στον ψεύτικο ντουνιά
    στολίδι το κορμί της

    -----------------------------------

    Σύννεφα μαύρα έχουνε
    τον ουρανό σκεπάσει,
    και της καρδιάς μου τη μορφή
    επήρε όλη η πλάση

    Συ με ‘μαθες πως αγαπούν
    πως παίζουν, πως γελούνε.
    Μάθε με τώρα δυό καρδιές
    πώς ζουν σαν χωριστούνε.

    Λένε, τσ' αγάπης η πληγή
    γιατρό το χρόνο έχει,
    μα εμένα όσο περνά ο καιρός
    αιμορραγεί και τρέχει


    (Παραδοσιακές μαντινάδες της Κρήτης)

    ReplyDelete
  35. [...]
    A η κάμαρη αυτή, τι γνώριμη που είναι.

    Κοντά στην πόρτα εδώ ήταν ο καναπές,
    κ’ εμπρός του ένα τουρκικό χαλί·
    σιμά το ράφι με δυο βάζα κίτρινα.
    Δεξιά· όχι, αντικρύ, ένα ντολάπι με καθρέπτη.
    Στη μέση το τραπέζι όπου έγραφε·
    κ’ η τρεις μεγάλες ψάθινες καρέγλες.
    Πλάι στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι
    που αγαπηθήκαμε τόσες φορές.

    Θα βρίσκονται ακόμη τα καϋμένα πουθενά.

    Πλάι στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι·
    ο ήλιος του απογεύματος τώφθανε ώς τα μισά.

    ...Aπόγευμα η ώρα τέσσερες, είχαμε χωρισθεί
    για μια εβδομάδα μόνο ... Aλλοίμονον,
    η εβδομάς εκείνη έγινε παντοτινή.

    Μελαγχολικός και της μνήμης ο έρωτας του Καβάφη, καθαρτικός και ατέρμονα ανανεούμενος ο δικός σας, ο τόσο ευαίσθητα και ώριμα αφηγημένος. Σας ευχαριστούμε

    ReplyDelete
  36. Το υπέροχο κείμενο του ΝΔ μου έφερε αυτόματα στο νου το Μονόγραμμα του Ελύτη.

    (Απόσπασμα)

    Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
    Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

    Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
    Έχω ρίξει μες στ’άπατα μιάν ηχώ
    Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

    Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
    και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.

    --------------------------------

    και με αφορμή το σχόλιο του dimitrizzzzz...

    ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ

    Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας

    κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,

    έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,

    ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

    κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,

    έστω και μια φορά;

    είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή

    για τους απεγνωσμένους;


    (Ντίνος Χριστιανόπουλος)

    ReplyDelete
  37. Ωραίο το κείμενο, λυρικό, ρομαντικό, γεμάτο αναμνήσεις. Αλλά για μας τους άνω των 50 μάλλον εκτός τόπου και χρόνου. Χτες είδα και ένα ωραίο θεατρικό έργο το Μαρακές για τις γυναίκες άνω των 50 που έχουν περάσει στην εμμηνόπαυση, για τις ανησυχίες τους, τα προβλήματά τους και τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τον κόσμο γύρω τους που σιγά σιγά πάυει να βλέπει τη θηλυκότητά τους ...

    ReplyDelete
  38. Τώρα πως είναι δυνατόν να έχεις νοιώσει (τουλάχιστον ένα μέρος από) όλα αυτά και
    ταυτόχρονα να θές να τα συμβιβάσεις με τον (επίσημο) χριστιανισμό ή το χειρότερο (λόγω αυτού) να νοιώθεις και ενοχές,
    ε αυτό δεν το καταλαβαίνω

    ReplyDelete
  39. Η διαφορά αυτού του κειμένου από μια τσόντα είναι ακριβώς η διαφορά του Playboy από το Hustler.

    ReplyDelete
  40. Μου πήρε πολλά χρόνια να το καταλάβω τελικά μόνος μου, ότι πάνω στο ερωτικό μεθύσι έχω κάνει πράγματα που για άλλους ακούγονται απίστευτα εδώ πέρα (μέχρι και να μετακομίσω, όπως ξέρετε, στη μέση του πουθενά, μακριά απ' οποιονδήποτε ήξερα), αλλά επίσης κατάλαβα ότι μόλις περάσει η μεγάλη έξαψη, είναι καλύτερα να οριοθετείς τη σχέση και να γράψεις κάτω τι πραγματικά περιμένεις και τι ΔΕΝ περιμένεις από την όποια σχέση. Αυτό ανακουφίζει από πολλά "εσωτερικά" προβλήματα. Γυναίκες που κάνανε καλό κρεβάτι, περίμενα εγώ ότι θα ήταν καλές και σε όλα τα άλλα (εγώ πάλευα και ήμουν), ή αντιστρόφως. Στο τέλος, πρόσφατα μάλιστα και με αφορμή και τα 39 μου γενέθλια (σήμερα), άρχισα να διαχωρίζω τις business μου έτσι ώστε, όπως λένε οι συντηρητικοί κάτοικοι του Σικάγο, να είναι η ζωή μου πιο balanced. Μου λείπει ο πολύς ενθουσιασμός που κυβερνάει τη ζωή μου από μικρό παιδί, αλλά λείπει επίσης και το αφόρητο άγχος των παράλογων προσδοκιών.
    Διότι, από τη μια έχεις ανθρώπους σαν κι εμένα που λένε τις περισσότερες φορές "περιμένω τα πάντα" κι από την άλλη ανθρώπους που λένε "δεν περιμένω τίποτα για να μην απογοητευτώ". Καλύτερα είναι να λέμε, νομίζω, "περιμένω ορισμένα πράγματα, ακριβώς αυτά που έχω και τώρα". Έως την επόμενη έκρηξη...

    Happy birthday to me

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  41. Κανονικά οι θρησκευόμενοι άνθρωποι δεν μπορούν να νιώσουν τον έρωτα.
    Γι αυτούς το όλο θέμα είναι μηχανικό και χρηστικό: αναπαραγωγή.
    Φυσικά οι θρησκευόμενοι άνθρωποι δεν είναι ποτέ πνευματικά συνεπής, και γι αυτό τελικά καταλήγουν να ζούν την ηδονή και τον έρωτα μέσα σε μία αρρωστημενή ατμόσφαιρα, μια και δεν μπορεί να είναι συνεπής με την πίστη που τυφλά κρατούν.
    Νιώθουν ένοζοι, άρρωστοι, παραβάτες, άτιμοι, υπό το κράτος τέτοιων συναισθήματων, και έτσι δρούν στην εκδήλωση τους: σαν ένοχοι, σαν παραβάτες, σαν άρρωστοι σαν άτιμοι.

    ReplyDelete
  42. Πάλι στο μυαλό μου με πέτυχες.

    ReplyDelete
  43. Happy Birthday Λευτέρη!

    Χρόνια Πολλά συνοδοιπόρε στο Internet επί 13 χρόνια.

    Να τα χιλιάσεις!

    ReplyDelete
  44. Γένεσις 1:22 "και ηυλογησεν αυτα ο θεος λεγων αυξανεσθε και πληθυνεσθε και πληρωσατε τα υδατα εν ταις θαλασσαις και τα πετεινα πληθυνεσθωσαν επι της γης"

    Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το ευχαριστιόμαστε κι όλας!
    Να με συγχωρέσουν οι χριστιανοί του blog, αλλά δεν θα γεμίσω εγώ κόμπλεξ επειδή έγραψε κάποτε κάποιος ποιος υποτίθεται ότι είναι ο σκοπός του σεξ.

    Σωστή η τοποθέτηση του dimitrizzzz αλλά ευτυχώς δεν χαρακτηρίζει την πλειοψηφία.

    ReplyDelete
  45. καλό θα ήταν να αποφεύγεις την παράθεση αποσπασμάτων από την Παλαιά Διαθήκη.
    Αν παραθέσω κι εγώ μερικά από κει μέσα θα πάμε πολύ μακριά.

    ReplyDelete
  46. Που να πιάσουμε και την Καινή ε;

    ReplyDelete
  47. @dimitrizzz,@all, απόλυτο δίκιο έχεις.
    Τι να νιώσουν? Που έτσι και αντιληφθούν ..υποψία πως νιώθουν ωραία, γεμίζουν ενοχές και τρέχουν για ..εξομολόγηση επειγόντως! Διανυκτερεύοντες παπάδες υπάρχουν?..
    Ενοχές που δεν μου ανήκουν, δεν τους ανήκω. Αμα θέλω, έχω αντικειμενικά ..αρκετές!

    Είχα ζήσει μία τέτοια περιπέτεια με 'θεούσα' και έφυγα ..με 1000!
    Είπα και εγώ να ..δοκιμάσω!

    Συμβουλή προς μόνους: Εαν δείτε το παραμικρό σημάδι, μην χάνετε τον χρόνο σας. Υπάρχουν και σωστά άτομα εκεί έξω.
    Μην προσπαθείτε μάταια με 'χαλασμένες' ψυχές/μυαλά.
    Είναι σαν να προσπαθείς να μάθεις ένα γουρούνι να τραγουδά.
    Χάνεις τον χρόνο σου και ενοχλείς και το γουρούνι..

    ReplyDelete
  48. "σαν ένοχοι, σαν παραβάτες, σαν άρρωστοι σαν άτιμοι. "

    Δημήτρη, και λίγα λες. Άμα δεις την κατάσταση στο bible belt των ΗΠΑ, θα φρίξεις. Πολύ, μα πάρα πολύ χειρότερα τα πράγματα εκεί... η "ενοχή" εκεί είναι ο απαγορευμένος καρπός και οι άνθρωποι στις σχέσεις τους κάνουν οτιδήποτε θα μπορούσε να τους κάνει να νιώσουν ένοχοι... η ίδια η ενοχή τους φέρνει ευχαρίστηση, ηδονή. Σε όλες σχεδόν τις πτυχές της ζωής τους.
    Θα γράψω σχετικά.

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  49. Νίκο, ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και ανταποδίδω ομοίως.

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  50. Λευτέρη ΧΠκΚ
    (χρόνια πολλά και καλά)
    ------------------------

    Το θέμα της ενοχής, των ενοχικών συνδρόμων γενικότερα, που καλλιεργούν οι θρησκείες είναι τεράστιο και η εκμετάλευση που γίνεται πάνω σε αυτά απο διάφορες εμπορο-θρησκευτικές σέχτες, κυρίως στις ΗΠΑ, αξίζει της προσοχής όλων μας. Κυρίως θύματα αυτής της κατάστασης -που εκτός των άλλων ΣΚΟΤΩΝΕΙ και τον έρωτα- είναι έφηβοι...
    Τραγικό, χάνουν τα "χρόνια των χυμών" με υποσχέσεις μεταθανάτιας "δικαίωσης".
    Να γράψεις please.

    ReplyDelete
  51. Λευτέρη, εκτός από τα ειλικρινή μου χρόνια πολλά που σου εύχομαι, να συμπληρώσω:
    Μήπως τελικά 'μέρος' που πατάει η θρησκεία μέσα στον κάθε έναν είναι και το όποιο κομμάτι μαζοχισμού που κουβαλάμε; Εγώ το ονομάζω μη ολοκλήρωση.
    Μου φέρνει στο νου τον επίλογο της "δυστυχίας" του Νίκου:
    Η ευτυχία της δυστυχίας του να είσαι Ελληνας...

    Πολλά θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε, μα θα βγούμε εκτός θέματος.

    ReplyDelete
  52. Υ.Γ : Ειδικά στο Σικάγο έχει και "ορθόδοξη" ουρά το πρόβλημα ε;

    ReplyDelete
  53. Δε λέω ότι δε μ'αρέσει, αλλά γιατί δεν τα λέτε τα πράγματα με τ' όνομά τους, ιδίως από τη στιγμή που διαλέξατε τον Έγκον Σίλε για εικαστική συνοδεία.
    Με χαλάει "ιερός είναι ο έρωτας..."
    Μ' αρέσει "κι όσο σε θέλω θα υπάρχω", έτσι για αντίσταση στα γεροντίζοντα οράματα και τις ανησυχίες του κ. Αλεβαντή -αν θυμάμαι καλά. Στον οποίο να πω, ότι χάρη σ' έναν πολύ active και ζωηρό πατέρα, έπαψα να έχω απορίες και ρατσισμούς για τον έρωτα σε ηλικίες που τα ηλίθια κοινωνικά κλισέ θεωρούν απαγορευτικές και αμαρτάνουσες έτσι και σκεφτούν ή πράξουν "το πονηρόν".
    Υ.Γ. Του πότε είναι το κείεμνο;

    ReplyDelete
  54. Eυχαριστώ κ. Δήμου...

    Υ.Γ. Η ομορφιά τονίζεται πάντα από την αξία της σιωπής.Μήπως γιά μιά έστω φορά να λείψουν τα σχόλια;

    ReplyDelete
  55. Κανονικά οι θρησκευόμενοι άνθρωποι δεν μπορούν να νιώσουν τον έρωτα.
    Γι αυτούς το όλο θέμα είναι μηχανικό και χρηστικό: αναπαραγωγή.
    --------------------------------------------------------------------

    Ενας λογικος ανθρωπος μπορει να τον νιωσει??

    ReplyDelete
  56. "Να γράψεις please. "

    Θα γράψω αύριο. Στ' Αγγλικά. Κι έξω απ' τα δόντια. Θα σοκάρω. Θα είναι σε τρίτο πρόσωπο, γυναικείο. Είναι κάτι που θα ήθελα πάντα να γράψω, με κάνει να τρώγομαι με τα ρούχα μου.

    ===========================

    "Υ.Γ : Ειδικά στο Σικάγο έχει και "ορθόδοξη" ουρά το πρόβλημα ε;"

    Στο Σικάγο δεν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα, διότι είναι μεγάλη πόλη και εδώ δεν απαγορεύεται τίποτα. Εδώ άμα κάνεις μαλακία, την πληρώνεις πάρα πολύ ακριβά (οι μαλακίες δεν απαγορεύονται εδώ, μπορείς να κάνεις ότι θέλεις, αλλά κάθε τι έχει την τιμή του σε δολάρια).
    Ο Θεός στο Σικάγο είναι το Δολάριο. Είναι ο πιο δίκαιος θεός, ούτε συγχωρεί, αλλά ούτε και τιμωρεί.
    ===========================
    "Εγώ το ονομάζω μη ολοκλήρωση."

    Ψάξε στο δίκτυο τους στίχους του unmade love των Triffids.

    Επανέρχομαι αύριο.

    ReplyDelete
  57. χρόνια πολλά στο Λευτέρη στην άλλη άκρη του κόσμου, να ζεις ευτυχισμένα...

    ReplyDelete
  58. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  59. sapient said...

    Τώρα πως είναι δυνατόν να έχεις νοιώσει (τουλάχιστον ένα μέρος από) όλα αυτά και
    ταυτόχρονα να θές να τα συμβιβάσεις με τον (επίσημο) χριστιανισμό ή το χειρότερο (λόγω αυτού) να νοιώθεις και ενοχές,
    ε αυτό δεν το καταλαβαίνω


    ---
    Με αφορμή αυτό το σχόλιο έγραψα για τους θρησκευόμενους.
    Από κει και πέρα νομίζω οτι η αμηχανία που προκαλεί το θέμα της ηδονής και του έρωτα μας μας οδήγησε όλους στο καταφύγιο του σχολιασμού και της καταδίκης εκείνων που δεν τον προσεγγίζουν σωστά ή τον περιορίζουν.
    Εϊναι για όλους μας πιο εύκολη αυτή η καμπυλωτή προσέγγιση παρά η ευθεία αφή της ουσιάς του θέματος.

    ReplyDelete
  60. Για κάποιο περίεργο λόγο το συγκεκριμένο κείμενο δεν μου αρέσει! Όχι τόσο στην ουσία του, όσο στην χροιά του, στον ποιητικό του λόγο.
    Νιώθω ότι, με εξαίρεση τις παρενθέσεις, αυτό το κείμενο δεν είναι Δήμου (δεν μιλώ για το περιεχόμενο, αλλά για το ύφος γραφής).

    Περίεργα πράγματα...

    ReplyDelete
  61. @alekos markelos

    "Το θέμα της ενοχής, των ενοχικών συνδρόμων γενικότερα, που καλλιεργούν οι θρησκείες είναι τεράστιο και η εκμετάλευση που γίνεται πάνω σε αυτά απο διάφορες εμπορο-θρησκευτικές σέχτες, κυρίως στις ΗΠΑ, αξίζει της προσοχής όλων μας".

    Δε καταφέρνω να εντοπίσω ουσιαστική διαφορά με αυτά που καλλιεργεί η δική μας επίσημη και προστατευόμενη κλπ κλπ θρησκεία

    ReplyDelete
  62. Πίσω από την εκλαϊκευτική εκδοχή του βρώμικου σώματος που σχετίζεται με την ανατρεπτική φύση του έρωτα, υπάρχουν έντονες φιλοσοφικές ζυμώσεις. Ο Πλωτίνος, κύριος εκπρόσωπος της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας, μιλούσε για τη συγκέντρωση της ψυχής στην ανώτερη βαθμίδα του Νου, σε μια αντίστροφη πορεία μέθεξης που οδηγεί στην αρχή του Παντός, το Εν. Μάλιστα ο Πλωτίνος θεωρούσε τον υλικό κόσμο τον καλύτερο δυνατό που μπορούσε να προκύψει εφόσον αποχωρίστηκε από την ανώτερη πνευματική βαθμίδα.
    Η χριστιανική παράδοση τώρα όπως εκπροσωπείτε στην Ανατολή από τους Πατέρες (Μέγα Βασίλειο, Ναζιανζηνό και Γρηγόριο Νύσσης) αλλά και στη Δύση από τον ιερό Αυγουστίνο, εξηγούν το κακό, σαν φυσική αποστέρηση του καλού, κατά τη διαδικασία καθοδικής εκπόρευσης από τον τριαδικό Θεό.
    Η θεώρηση της ύλης σαν πηγής του κακού δημιουργημένης από μια κατώτερη θεότητα οφείλεται στους μανιχαίους, οι οποίοι καταδικάστηκαν σαν αιρετική σέκτα, από την ενιαία ακόμα χριστιανική εκκλησία.
    Στην προτεσταντική παράδοση που χρησιμοποίησε τη διδασκαλία του Αυγουστίνου απαγορεύεται η χρήση των ειδώλων στη λατρευτική ζωή των πιστών, έλκοντας εν μέρει από μανιχαϊκές καταβολές.
    Αυτές οι ενδιαφέρουσες, κατά τη γνώμη μου, ιδεολογικές ζυμώσεις φυσικά δεν ενδιαφέρουν ούτε είναι κατανοητές από τον πολύ κόσμο και έτσι εκπέσαμε, σε πολλές ακατανόητες, ακόμα και με θρησκειολογικούς όρους δοξασίες.

    ReplyDelete
  63. Κύριε Δήμου, από ό,τι βλέπω μας βοηθάτε ν' ακολουθήσουμε την χθεσινή σας έκκληση για μικρά σχόλια.

    Λίγα πράγματα γίνεται να προστεθούν.

    Έχει και το σώμα την ιεροσύνη του.

    ReplyDelete
  64. Ο Ερωτικός Δήμου?

    Σε αντίθεση με τον κρυστάλινο, διαυγή, και μεγαλοπρεπώς απλό του λόγο, στο πολιτικό - καταγγελτικό, ακόμα και στο περιγραφικό -διηγηματικό του λόγο, εδώ έχουμε ένα λόγο, τουλάχιστον για μένα, δυσνόητο, κουραστικό, και αποπροσανατολιστικό.

    Τελικά, έκαστος στο είδος του, ή θέλω ακόμα δουλειά??

    ReplyDelete
  65. @highvoltagepress said...
    Υ.Γ. Του πότε είναι το κείεμνο;

    only ND knows. παντως, το "παρ'ολα αυτα" κυκλοφορησε το 1981 απο τις εκδοσεις νεφελη

    ReplyDelete
  66. από τη ρίζα αρχίζει ο κόσμος σωστά σωστά. και βεβαίως θα πεις ότι σε θέλω τώρα εγώ σε θέλω εσένα εντελώς και μετά μπορείς να βαρέσεις το κεφάλι της στις πόρτες και στους τοίχους και να την κλωτσήσεις με το γόνατο στα πραγματάκια της και να τη φιλήσεις και μετά να τη δείρεις κι άλλο ώστε να παραγνωριστείτε γιατί αξίζει να γίνεται αξίζει και να παραγίνεται. καλές είναι οι ανοησίες οι αυθόρμητες, τι να επισυμβεί δηλαδή. φοράει και το αρώμα της δηλαδή νερό και νιβέα και μυρίζει το κορμάκι της. πόσα λεφτάκια νάχει στο πλαστικό πορτοφολάκι της. ρετσίνα με σοκολατούχο θέλει να πιει και να φάει φαγητό τύπου φαΐ φαΐ φαΐ και τελειώνει μόνο με τα φιλάκια. δεν διαθέτει κινητό.

    ReplyDelete
  67. Κάνετε έρωτα όχι πόλεμο: οδηγία που αφορά εξίσου αυτό αλλά ΚΑI το προηγούμενο post.

    ReplyDelete
  68. Στο πρώτο μου blog είχα γράψει ενα; ποστ για το πρόβλημα του πουριτανισμού με τίτλοΑνάθεμα τον Πλάτωνα. Διαβάστε το - συμπληρώνει το σημερινό.

    Το κείμενο είναι του 1980.

    Γενικά αυτοί που θαυμάζουν τον "ορθολογιστή" Δήμου μπερδεύονται με τον "ερωτικό". Βέβαια είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος - και προσωπικά προτιμώ την δεύτερη.

    ReplyDelete
  69. gerasimos said...
    Κάνετε έρωτα όχι πόλεμο: οδηγία που αφορά εξίσου αυτό αλλά ΚΑI το προηγούμενο post.

    --------------------------

    H στην Ελληνική παραλλαγή:

    Αφήστε τα μίση
    και πιάστε το γ@μήσι!

    ReplyDelete
  70. @sapient

    Φυσικά συμφωνώ και επαυξάνω. Χειρότερα : Αυτά που οι ίδιοι επιτρέπουν στους εαυτούς τους ως κοινωνοί των ανθρώπινων παθών, τα απαγορεύουν στους πιστούς τους! Απίστευτη υποκρισία

    ReplyDelete
  71. παθαίνουνε αυτοί οι δυστυχισμένοι εγκεφαλλικές λοιμώξεις όταν πρόκειται για ανθρώπινες σχέσεις

    γιατί πως θα νεοφιλελευθερισθείς αν δεν αγκαλιάσεις.

    αγκαλιάζεται η στατιστική; το αυτοκίνητο; η τεχνολογία;

    κι αν πιστεύεις στην ελεύθερη οικονομία, ποιος σε αναγνωρίζει σαν ον ανθρώπινο και ποιο από τα όντα με την ανθρωπιά σε πλησιάζει.

    δεν ξέρουν τι σκέφτεσαι ή τι νομίζεις αλλά μπορούνε από τις πράξεις να μαντεύσουν τι πιστεύεις.

    βλάκας είσαι.

    ReplyDelete
  72. highvoltagepress said...
    ότι χάρη σ' έναν πολύ active και ζωηρό πατέρα, έπαψα να έχω απορίες και ρατσισμούς για τον έρωτα σε ηλικίες που τα ηλίθια κοινωνικά κλισέ θεωρούν απαγορευτικές και αμαρτάνουσες...

    -----------------------

    Παράδειγμα και ο οικοδεσπότης. Τα τελευταία του ποιήματα (γραμμένα στα 70 του) είναι άκρως ερωτικά. Gerontion

    ReplyDelete
  73. ειλικρινά όμορφη ανοιξιάτικη αλλαγή!

    :)

    ReplyDelete
  74. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις, και ορθώς ο πίκο (ντελα μιράντολα;;;) θύμισε τις θέσεις των "Ταλιμπάν" πατέρων της Εκκλησίας του Μεσαίωνα.
    Έχοντας επιλέξει την τέχνη του χορού, είδα απ' την καλή κι απ' την ανάποδη -που λένε- τι θα πει κοινωνική υποκρισία, στερεότυπα, το γνωστό αηδιαστικό δίπολο "αγία-πόρνη" για τις γυναίκες, και όλη την ενοχή για την "υλική υπόσταση" του ανθρώπου. Πρόκειται περί κατάντιας...Ηθικολογία, στέρηση, υποκρισία όλα αυτά μου προκαλούν αλλεργία. Γεννούν επιθετικότητα και καταπίεση, και στο παρελθόν, δυστυχώς, πάρα πολύ ανάμεσα και σε γυναίκες, που τι είχαν να χάσουν, πέρα από τα δεσμά και τον ελεγκτικό μηχανισμό της συμπεριφοράς τους;
    Και μια και θυμήθηκε ο ζζζζ τους ανέραστους της Αμερικής, να θυμήσω μια άλλη σιχαμένη εικόνα, τις κυρούλες των παραθρησκευτικών οργανώσεων με τη μακριά φούστα και τα φλοράλ πουκάμισα, τα γυαλιά στυλ ανακριτή του 1965 και το σινιόν. Μπλιαχ, μπλιαχ!

    ReplyDelete
  75. Ερώτηση κρίσεως και γνώσεως: με την ηλικία η διάθεση για απιστίες περνάει; Ή γίνεται εμμονή λόγω χρόνου;

    Υ.Γ. χοχοχο! το gerontion είναι πολύ ζωηρό, αν και για εκείνη την τρίχα στη μασχάλη θα τον συλλάβει η fashion police...

    ReplyDelete
  76. Sorry, αλλά ... αναρωτιέμαι ... υπάρχουν δηλαδή πραγματικοί άνθρωποι στον πραγματικό κόσμο που έχουν νιώσει - χωρίς να παίρνουν παραισθησιογόνα - έτσι όπως περιγράφει ο οικοδεσπότης?

    Δεν μιλάω για περιστασιακά καψουρέματα, παροδικές καύλες ή έστω βραχύβιους έρωτες, αλλά για εκείνο το “Όταν κατεβαίνετε πια στο κρεβάτι βαρείς από τη γνώση του άλλου, έμπειροι από την πείρα γενεών, σοφοί της αφής, επαναστάτες της έκπληξης. Με το πάθος να αυξάνει και να βαθαίνει όσο περνάει ο χρόνος.” ...

    Παράξενα πράγματα ...

    ReplyDelete
  77. @gerasimos74: Λίγο ακόμα...

    Ορθολογιστής Δήμου vs Ερωτικός Δήμου: Που βρίσκεται ακριβώς ο ...αγώνας?

    Θα έλεγα πως το σημερινό ποστ είναι και ο λόγος που γράφτηκε ο "Πρόλογος ή πώς χάνεται ο Παράδεισος (Από τις Τολμηρές Ιστορίες)"
    Υπάρχει στο www.ndimou.gr, κείμενα, πεζά.

    ReplyDelete
  78. Έτος 2007.
    Από την μία πλευρά οι ταλιμπάν της θρησκείας από την άλλη οι μαχητές του έρωτα.
    Οι κήρυκες της ηθικολογίας και οι ντελάληδες της απελευθέρωσης.

    Έχω λόγο να ενδιαφέρομαι για το τι κάνουν οι άλλοι στο κρεβάτι τους (στον καναπέ τους, στο ανσασέρ τους); Και τι έχουν στο μυαλό τους, όταν και αν το κάνουν;

    Έχω;

    ReplyDelete
  79. Apo ta agapimena mou....

    Olo to par ola afta.....

    ReplyDelete
  80. @Κ2825:

    Μου άρεσε το "παροδικές καύλες" - πάντως ο Εμπειρίκος θα το έλεγε κάπως αλλιώς.
    :)
    Ναι,η απάντηση είναι πως υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι και δεν παίρνουν παραισθησιογόνα.

    Αυτό το κείμενο μου αρέσει πάντα και με συγκινεί γιατί ξέρω πως είναι ένα από τα πολλά με τα οποία έχει επιλέξει το μυαλό μου να θυμάται τον Νίκο.
    Όταν το ανακαλώ,μου έρχεται πρώτα μια σκηνή στο μυαλό:ο ήλιος του απογεύματος και το φως που πέφτει σε σειρές κάτω στο πάτωμα,μπαίνοντας από τις γρίλιες,μια φωτεινή μέρα.
    Καλησπέρα σε όλους!

    ReplyDelete
  81. Νομίζω, πως ο έρωτας σάς πάει πολύ... Οι παρενθέσεις όμως... Εκεί που πας να αφεθείς, σκέφτεσαι τα λόγια της μαμάς σου... Ε, ξενερώνεις...

    ReplyDelete
  82. θα βρεθείτε, θα αρχίσετε συζήτηση, περίπατο, μουσική. Λάθος. Γιατί από έξω, όταν μπορείτε να ξεκινήσετε από μέσα; Από τη ρίζα.

    Έλα ντε!

    ReplyDelete
  83. -> pensierix έχετε την αγάπη μου.

    -> τ.α.

    Οι γυναίκες άνω των 50 δεν χρειάζονται άνδρες άνω των 50 να τις μοιρολογούν.
    Χρειάζονται άνδρες με την φαντασία 20χρονου και ωριμότητα στην ηλικία που τους αξίζει.

    -> username πάντα στον στόχο σας

    -> Λεφτέρη
    Η σχέση είναι ένας πρώην πόθος.
    Μετά τον πρώτο πόθο της εφηβείας φυσιολογικά θα ήταν να έχετε την δυνατότητα να κάνετε μια μόνιμη σχέση, εκτός κι αν ο πρώτος έρωτας δεν ξεχάσθηκε.
    Γυρίστε στον πρώτο και ξεκαθαρίστε την κατάσταση.

    -> sapient
    Ο ανθρώπινος έρωτας δεν είναι απαγορευμένος απο τον Θεό.
    Η Πίστη είναι άλλωστε ο πιο ιδανικός Έρωτας.

    Τα απαγορευμένοι πάθη είναι: η πορνεία, μοιχεία, ομοφυλοφιλία καί ἀλλα που όλοι λίγο πολύ τα ξέρουμε καλά.

    -> Δημήτρηζζζζζ, toixorixe, somebody, μπερδεύετε το συνεχές κυνηγητό της ηδονής με τον έρωτα.
    Υπάρχουν μονογαμικές σχέσεις που δεν προκαλούν όλα τα αρνητικά αισθήματα που περιγράφετε.
    Προστατεύουν απο τα ψυχικά τραύματα της ανωριμότητας και τα σωματικά των αφροδισίων.

    Κανείς δεν είναι αναμάρτητος, αλλά αν βρειτε το ταίρι της ζωής σας δεν είναι @αλακία να το απατάτε για την διαφορετική ηδονή;

    Όποιος θέλει να δοκιμάζει απο παντού κι απο λίγο ποτέ δεν θα αποκτήσει την ευτυχία του πλήρη έρωτα.
    Δεν θα ολοκληρωθεί σαν άνθρωπος.

    -> pico
    Το σωστό να λέγεται!

    -> indub
    Σιγά σιγά, θα πάθετε εφηβική αδενοπάθεια.

    -> highvoltagepress
    Οι κυρούλες αυτές, χωρίς γυαλιά, υπήρχαν και στην αθειστική Κινα του Μάο.
    Θρέφονται απο την ολοκληρωτική κοινωνία, όχι απο τον Θεό.


    -> Dimou
    Προτίμηση στον Dimou των blog.
    Είναι ο κοινωνικός Δήμου, ιδίως όταν πραγματικά επικοινωνεί και αφήνει πίσω το superego του για τους κόλακες.
    Ο δημόσια ερωτικός Δήμου αφήνει φρούδες "ελπίδες" για το μέλλον.
    Την υγιειά σας να χετε.

    ReplyDelete
  84. Και μια και θυμήθηκε ο ζζζζ τους ανέραστους της Αμερικής

    ---
    Εγώ αναφέρθηκα γενικά στους θρησκευόμενους χριστιανούς και άλλων παρόμοιων θρησκειών. Δεν είπα τίποτα για αμερική

    ReplyDelete
  85. Δημήτρηζζζζζ, toixorixe, somebody, μπερδεύετε το συνεχές κυνηγητό της ηδονής με τον έρωτα.

    --
    Σου έχω πει και παλιότερα να μην μου μιλάς γιατί με πονάει το μυαλό μου.

    ReplyDelete
  86. Kαι με την Μάλτα άκαπνοι...
    0-0. Για να χρησιμοποιήσουμε ερωτικό λεξιλόγιο: Καλοί στα προκαταρκτικά, χάλια στην ολοκλήρωση.

    ReplyDelete
  87. Παίζουμε μονότερμα όμως.
    Να βγάλει τον Χαλκιά και να βάλει επιθετικό.

    ReplyDelete
  88. Καλησπέρα,
    Λευτέρη χρόνια καλά και ευτυχισμένα!!!

    Το κείμενο δεν είναι έκπληξη...έκπληξη είναι ότι ακολουθησε τη λαίλαπα των τελευταίων ημερών και μας "απογείωσε" πάλι. Νάστε καλά!!

    ReplyDelete
  89. Οι ωραίοι τρώνε γκολ. Μετά τον Νικοπολίδη και ο γκολκηπερ της Μαλτας

    ReplyDelete
  90. Δεν είναι μόνο οτι προτιμώ τον "δοκιμιακό" Δήμου από τον "ποιητικό". (Δεν έχω διαβάσει ούτε ένα). Είναι και ότι ελάχιστα πράγματα μου λένε σήμερα ακόμη και ποιήματα που στο παρελθόν με είχαν συνεπάρει. Με ταξιδεύει περισσότερο ο ρεαλιστικός λόγος παρά ο επιτηδευμένος ρομαντικός. Πρέπει να ανησυχώ;

    ΥΓ κ.οικοδεσπότα, μη σας πιάσουν πάλη τα άγχη με τον μικρότερο του συνήθους αριθμό σχολίων και γίνουμε... δελτίο των 8

    ReplyDelete
  91. DimitrizZzZz said...
    "Σου έχω πει και παλιότερα να μην μου μιλάς γιατί με πονάει το μυαλό μου"

    Είναι γιατί το πολυδουλεύεις...το μυαλό σου.

    Χρειάζεται αγρον(ηγόραζε) ανάπαυση.

    ReplyDelete
  92. @mtryfo said...
    Οι ωραίοι τρώνε γκολ. Μετά τον Νικοπολίδη και ο γκολκηπερ της Μαλτας

    --------

    Γυναίκες....!
    --------

    Λευτέρη Χρόνια Πολλά!

    (Βάλε και ένα μαίηλ να μην απασχολούμε το μπλόγκ με αβρότητες...).

    Εγώ δεν έχω καιρό να σχολιάσω...
    Γράφω μαίηλ για την παράγραφος...
    Εχω μείνει στον... Θεοδωράκη!

    Και είχα υλικό...

    Είναι και το μάτς...

    ReplyDelete
  93. Τι άχρηστους παίκτες έχουμε.
    Ανύπαρκτη η Μάλτα και πάλι παλεύαμε.
    Καλά που έκαναν και πέναλτυ και γλυτώσαμε το 0-0.

    ReplyDelete
  94. ND said..

    Γενικά αυτοί που θαυμάζουν τον "ορθολογιστή" Δήμου μπερδεύονται με τον "ερωτικό".

    Εγώ καθόλου. Μάλιστα, θεωρώ πολύ φυσικό ένας σκληρός ορθολογιστής να είναι εξόχως ερωτικός για τον απλοϊκό λόγο ότι αλλιώς θα του στρίψει!

    Τί άλλη μαγεία του έχει μείνει;

    @highvoltagepress

    Δεν χάνεται η διάθεση να κάνεις απιστίες, με τα χρόνια, χάνεται η προδιάθεση να τις νιώθεις ως "απιστίες".

    Και, φυσικά, οι ευκαιρίες:-)

    ReplyDelete
  95. Τί όμορφο κείμενο, κύριε Δήμου!
    Όπως και όλα αυτά τα τελευταία κείμενα.
    Κρίμα που δεν μπορώ να είμαι πιο κοντά σας τακτικότερα..
    Όμως, είναι προνόμιο να μπορείς να καταφεύγεις, με την ευκολία που παρέχει το blog, σε τέτοια κείμενα!
    Keep going..

    ReplyDelete
  96. σε εσένα TraumMeister ποιος εδίδαξε να πιστεύεις και να απαγγέλεις σκέψεις παράλογες που δημιουργουν άγχος όπως εκείνη για τις ευκαιρίες

    ReplyDelete
  97. Να κάνω κι εγώ μία κατοστάρα;

    Στην υγεία του Mickey!

    Που ξέρω πως διόλου δεν με συμπαθεί...

    ReplyDelete
  98. "Σε θέλω. Κι όσο σε θέλω, υπάρχω."

    Oταν η ζωή ξοδεύει λίγο Μεγαλείο πάνω μας...

    "Κι όσο υπάρχω, σε θέλω."

    Οταν έρχεται η αποπληρωμή με τόκο...

    ;)

    ReplyDelete
  99. @lefteris,

    Τι παραπάνω να ευχηθώ?

    Ολα τα θηλυκά που πέφτουν στο δρόμο σου να σου λένε ένα από τα δύο (ή και τα δύο...)

    :)))))

    (Η ποιότητα της εικόνας είναι... άστα, αλλά το νόημα νομίζω το έπιασες, birthday boy!)

    ReplyDelete
  100. Καλησπέρα κι από μένα.

    Ενδιαφέρον το σημερινό ποστ και προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις.
    Εγώ μάλλον δεν συμμερίζομαι τον γενικό ενθουσιασμό...

    Για παράδειγμα:

    Έτσι, όταν τελικά θα βρεθείτε, θα αρχίσετε συζήτηση, περίπατο, μουσική. Λάθος. Γιατί από έξω, όταν μπορείτε να ξεκινήσετε από μέσα; Από τη ρίζα.

    Λάθος; Και το φλερτ; Τ' αφήνουμε για μετά;

    Νομίζω πως το φλερτ(αλήθεια υπάρχει ελληνική λέξη;) είναι συχνά πιο σημαντικό κι από το "αποτέλεσμα".

    Αλλά πάλι μπορεί να κάνω και "Λάθος".



    Τέλος πάντων θυμήθηκα και ένα σχετικό ποίημα του Σεφέρη:


    Αριάδνη

    Ήταν ωραία τα χείλια σου και σ' άρεσε η ελιά
    που δάγκωσες· το κόκκινο, το πυρρό, και το μαύρο
    σμίγουν καλά σαν απλωθεί το χέρι στη θελιά
    κι αφήσει ελεύθερο το σκύλο, το λαγό, τον ταύρο.

    Και λάμπουνε τα ζώα ζεστά στη μέρα την κλειστή
    κι όλα μαζί πλοκάμων κόμποι και σφιγμένα μέλη,
    δόντια σε δυο βατόμουρα, και θάμνοι αγκαθεροί,
    και δάχτυλα χαϊδεύοντας το φως σαν ένα χέλι

    χρυσό, που τρύπησε τον άσπρο θόλο τ' ουρανού -
    κι όλα μαζί λικνίζουνται στην άκρη της αβύσσου,
    χωρίς εγώ, χωρίς ειρμό, κι οι κορφές του βουνού
    που ξύπνησαν τόσο σκληρές· και το γλυφό κορμί σου

    χορεύοντας, πεθαίνοντας, χορεύοντας ξανά
    και το καλάμι καρφωμένο στ' οργισμένο δέλτα ...
    ... βαθύ ... πουλί ... χιμώ ... λαβή ... τυφλή ... λαβώ ... λαβ ... λα ...
    ... βύρινθος ... άλφα ... βήτα ... γάμα ... δέλτα ...

    ReplyDelete
  101. @ζόφε,

    έξοχος ο Σεφέρης, μας παρέθεσες όμως ένα γράμμα παραπάνω από το όλον πόστ...
    :)))

    ReplyDelete
  102. φλερτ = ερωτοτρόπιον

    Ζοφερέ,
    Μια ίντσα παραπάνω και στο κοψε η δασκάλα.

    ReplyDelete
  103. ζζζ: δε με χαλάει το λάθος, παρά την ανάμιξη του δικού σου σχολίου και του σχολιαστή σου.

    traum, τι θα πει "χάνεται η προδιάθεση να τις νιώθεις ως απιστίες;" Είμαι πολύ περίεργη...

    Ζοφερέ μεσαίωνα, ο Σεφέρης, στο ερωτικό κομμάτι μου φαίνεται "φάτε μάτια ψάρια..." για να μην το πω αλλιώς. Σαν να μην το 'ξερε και τόσο καλά το σπορ...Γιατί ο παρδαλός (με την καλή έννοια) άνθρωπος φαίνεται. Έχει μια ζωντάνια, μια αμεσότητα, έναν ενθουσιασμό για το άθλημα. Δεν το κλωθογυρνάει ναι μεν αλλά, μεταφοραί και παρομοιώσεις...Κάποιες ενοχές και κάτι ανικανοποίητο προδίδεται.

    ReplyDelete
  104. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  105. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  106. @dion m.,

    "Τι είναι αυτό που είναι 18 εκατοστά και αρέσει στις γυναίκες;"

    Μήκος ή περίμετρο?

    "Απάντηση: To 500ευρώ.
    Είναι ακριβώς 18 εκατοστα!"

    Ααααα, ατιμούτσικο, τς τς τς...

    Γιατί σε περίμετρο, μια μπριγιαντένια ριβιέρα κι αυτή 18 εκ. είναι και αρέσει ΠΟΛΥ χρυσέ μου...
    :)))

    (διότι καλά τα γαργαλήσια, αλλά δεν τα φοράς όταν ντύνεσαι για Μέγαρο... ή κι αν τα "φοράς" δεν πας Μέγαρο, μένεις σπίτι όπως λέει το σχετικό άσμα...)
    :))))

    ReplyDelete
  107. ΥΓ- τα 1000-ευρα να τα κάνουν 22 εκ, έτσι, για το ονόρε?

    ΛΟΛ ΛΟΛ ΛΟΛ!!!!

    (κι ας πέφτει η ριβιέρα από το χέρι έτσι και πας ν'ανεβάσεις τον ποδόγυρο μην τον πατήσεις στα σκαλοπάτια της Β. Σοφίας, θα στα μαζέψει το ζώον από πίσω...)
    :)))))

    ReplyDelete
  108. Πάντως Γάτε τελικά όλες οι γενιές τα έχουν τα κοινά τους... Εμείς τα λέμε νέτα-σκέτα στους Bloggerines, και η μόνη που μας ξεπερνάει σε κυνικότητα ώρες-ώρες είναι η κόρη του Calvin Klein, που όπως δήλωσε "το καλύτερο αντισυλληπτικό είναι να πας στο κρεβάτι με τον γκόμενό σου, και με το που του ξεκουμπώνεις το τζην, να δεις το ονοματεπώνυμο του πατέρα σου στο σώβρακό του"....

    ΛΟΛ!

    ReplyDelete
  109. Α, να κι ένα post αλλιώτικο, μετά από καιρό. Επιτέλους, και λίγος έρωτας... Magnificent.

    Δον, ξέρεις πόσο συμφωνώ με αυτά που γράφεις. Τα έχουμε πει αυτά, στο παρελθόν και όχι μόνο δημοσίως, αλλά και σε ιδιωτικές μας κουβέντες.

    Η σοφία του αυθορμητισμού, το δόσιμο στη στιγμή, όταν το σεξ γίνεται μια ιερή τελετουργία, και αναβαπτίζεται στην απόλυτη έκσταση. Ψιλά γράμματα για την εποχή μας, την εποχή της πρώτης ανάγνωσης, και της εύκολης εικόνας. Σπάνια η μέθεξη. Γι'αυτό και πολύτιμη.

    Οι εραστές του έρωτα σπανίως δικαιώνονται στα χρόνια αυτά που ζούμε. Και το κενό από την έλλειψη του Αλλου που έρχεται για να συμπληρώσει και να απογειώσει, μεγάλο. Δεν αντέχεται αυτή η μοναξιά, να ξέρεις τι μπορείς να ζήσεις, να θυμάσαι τι έζησες κάποτε, και αυτό που τώρα κοιτάς, αυτό που υπάρχει τώρα, να είναι μισό, φοβισμένο, κρυμμένο, τελειωμένο . Να μην κρύβει καμιά έκπληξη πια. Συνοπτικές διαδικασίες.

    Πόσο υποτιμήσαμε οι άνθρωποι το μέγα μυστήριο του έρωτα, το αποκαθηλώσαμε και το διαπομπεύσαμε, το απορρίψαμε και το διαστρεβλώσαμε. Χωρίς χυμούς αφήσαμε το δέντρο της ζωής, και τώρα διψάμε κι εμείς. Διψάμε χωρίς να ξέρουμε γιατί.

    Πόσο ωραία και πλήρης πράξη ελευθερίας μπορεί να είναι μια ερωτική σχέση, και τι άθλια σύμβαση κατέληξε να είναι.

    Ευτυχώς υπάρχουν και οι φευγαλέες στιγμές. Και οι εξαιρέσεις. Αλλά είναι λίγες, και γύρω-γύρω χαλασμός.

    Σε θέλω. Και σε γεύομαι μέχρι το μεδούλι, όχι γιατί το έχω ανάγκη, αλλά γιατί το επιλέγω. Μπορώ να κάνω κι αλλιώς, αλλά μόνο έτσι αξίζει. Πολύς φόβος. Και ο χρόνος λίγος. Πολύς φόβος.

    ReplyDelete
  110. @blade,

    Γειά σου Πήγασε με τα ωραία σου!

    Αντε να βρεις όμως τον άλλον σε φάση να κάτσει να τα νοιώσει κι αυτός έτσι, που το μυαλό τους... "ψεκάστε, σκουπίστε (οι παστρικοθόδωροι, οι άλλοι μπααααα), τελειώσατε!"

    Και μετά μας λένε εμάς καθάρματα για την προσποίηση... σιιιγά!

    ΛΟΛ!

    ReplyDelete
  111. Αφροδίτη αυτό με την κόρη του Κάλβιν απίστευτο!:)

    Έχω να πω κ κάτι άλλο περί έρωτος. Νομίζω ότι δυνατά κ άδολα κλπ ερωτευόμαστε σε πολύ μικρή ηλικία, γύρω στα 20.
    Τώρα που είμαι γύρω στα 30, δεν το βλέπω αθώα το θέμα κ έτσι αέρινα, όπως το περιγράφει ο ΝΔ. Δεν ξέρω βέβαια αν μετά τα 40 αρχίζεις πάλι να ηρεμείς, οπότε ανοίγεσαι. Όμως μου έχει λείψει εκείνη η αθωότητα.

    ReplyDelete
  112. aphro baby, που ξεμπλέκεις τις κοτσίδες σου κορίτσι μου και σ'έχασα τόσο καιρό;;;

    Ναι, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε, σαν να κάνουν τη φορολογική τους δήλωση... Τς, τς, τς.

    ακριβώς εκεί πάει το "συνοπτικές διαδικασίες". Αν δεν το παιδέψεις, πως θα ανθίσει το δέντρο;

    H προσποίηση, προσφιλής τακτική των γυναικών. Κι εγώ το έχω κάνει... Και ντράπηκα. Αλλά πως απαντάς σε έναν αμήχανο εραστή, που νομίζει πως το σεξ είναι κατοστάρι στο Ολυμπιακό Στάδιο, με τους προβολείς αναμμένους και τους θεατές γύρω γύρω να επευφημούν; Δώσ'του το θέαμα που έχει ανάγκη, λοιπόν... Και κράτα την αλήθεια για αυτόν που προτιμά τη χαρά μιας χαλαρής βόλτας, που δεν ξέρεις ποτέ από πριν πως και που μπορεί να καταλήξει όμως... Την αλήθεια δεν την αντέχουν όλοι οι άνθρωποι, και δη οι άντρες! Είναι λίγοι αυτοί που την κοιτούν ίσια στα μάτια, και το ξέρουν.

    Αλλά δεν θα έπρεπε να'ναι έτσι ρε γαμώτο...

    Πολλή μοναξιά όταν είναι έτσι. Και τόση ευτυχία όταν είναι αλλιώς. Και ας μην κρατήσει ... για πάντα. Δεν χρειάζεται! Αλλά αφού βουτάς που βουτάς, ε, κάνε μακροβούτι, μην κρατάς τη μύτη σου και πλατσουρίζεις στα ρηχά. Ανοίξου λίγο, εκεί έξω είναι όλη η ουσία!

    Σε φιλώ αγαπημένη, ελπίζω όλα καλά.

    ReplyDelete
  113. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  114. Ξαναγράφω το σχόλιο μου των 2.07, το οποίο έσβυσα κατά λάθος.

    Τι είναι αυτό που αρέσει στις γυναίκες και έχει μήκος 18
    εκατοστα;

    Απάντηση: Το 500ευρώ!
    Είναι ακριβώς 18 εκατοστα!

    Τι νομίσατε!...

    Κανείς δεν ασχολείται επι της ουσίας ε!

    Ολοι γύρω γύρω...

    Σας καταλαβαίνω!...

    ReplyDelete
  115. Καλημέρα!

    Ρεσιτάλ οι ωραίες μας γυναίκες!

    Και πως αλλιώς. Αυτές είναι του έρωτα. Εμείς μπροστά τους... τίποτα.

    Οπως είπε ο Karl Kraus για τον άντρα:

    "Για να ανάψει το πούρο του
    ξεκινάει μια πυρκαγιά..."

    ReplyDelete
  116. Αφροδίτη

    και το "Ψεκάστε - σκουπίστε - τελειώσατε!" εγώ το έγραψα.

    (Για το Φορτε για Τζάμια - όχι το άλλο ψεκαστήρι...)

    ReplyDelete
  117. @G;ate,

    "Αφροδίτη
    και το "Ψεκάστε - σκουπίστε - τελειώσατε!" εγώ το έγραψα.(Για το Φορτε για Τζάμια - όχι το άλλο ψεκαστήρι...)

    Λες να μην το ξέρω? Στη διαφήμιση φυσικά... γιατί στην ζωή ακόμη να συνέρθουν στο Λεκανοπέδιο (κι όχι μόνον)!
    ;)))))

    ReplyDelete
  118. ΝΔ είστε ευτυχής που έχετε λιγότερα σχόλια ή σας λείεπι το "πλήθος";

    ReplyDelete
  119. Καλημέρα!
    Ο ορθολογιστής Δήμου προκαλεί αντιδράσεις ξεσηκώνει θύελλες, σπέρνει τον πανικό!
    Ο ερωτικός Δήμου.....σιωπή!!!

    ReplyDelete
  120. Εγώ πάντως που γνώρισα πρώτα τον ορθολογιστή και μετά τον ερωτικό προτιμώ τον ερωτικό!

    Είναι πιο μαγευτικός ο λόγος!

    Καλημέρες σε όλους τους ερωτικούς τύπους αυτού του μπλογκ!

    ReplyDelete
  121. @Indub

    Πανευτυχής! Δεν θα πω με τον Οράτιο: "Odi profanum vulgus" - διότι το πληθος των επισκεπτών δεν μειώθηκε - μόνο των σχολιαστών. Χαλάρωσα.

    ReplyDelete
  122. "διότι το πληθος των επισκεπτών δεν μειώθηκε - μόνο των σχολιαστών."

    Τελικά είσαι ολίγον ψώνιο με τη δημοσιότητα. Διαβάζοντας το παλιό σου μπλογκ (το οποίο περεμπιπτόντως μ' έχει απορροφήσει) παρατήρησα ότι δεν ήσουν έτσι. Τι έγινε στο μεταξύ;

    ReplyDelete
  123. Ο έρωτας και το κυνήγι της ηδονής...
    Πρόκειται για δυο οντότητες με διαφορετικής σύνθεση και δομή.
    Ο έρωτας είναι διττός. Το κυνήγι της ηδονής είναι πολυατομικό.
    Ο έρωτας όμως χωρίς την ηδονή δεν είναι τίποτα.

    ReplyDelete
  124. username said...
    Τελικά είσαι ολίγον ψώνιο με τη δημοσιότητα.

    ---------------------------

    O κάθε συγγραφέας θέλει να διαβάζεται. Ψώνιο θα ήταν αυτός που δεν τον ενδιαφέρει αν διαβάζονται αυτά που γράφει...

    ReplyDelete
  125. Είναι πάντως εκπληκτικό. Βλέποντας τα σχόλια στο παλιό μπλογκ είναι ν' απορείς. Σαν να μη πέρασε μια μέρα. Σαν ένα αδιόρατο μαγνητικό πεδίο να καθοδηγεί τους σχολιαστές να "κάτσουν" σε ορισμένους μόνον ρόλους.

    -Ο ρόλος του fun club

    -Ο ρόλος του troll

    -Ο ρόλος της καλόπιστης κριτικής ματιάς

    -Ο ρόλος του πνεύματος αντιλογίας

    -Ο ρόλος "μπαμπά με θέλεις για γιό/κόρη σου;"

    ReplyDelete
  126. Καλημέρα σας!

    Είπα κι εγώ δε θα έρθει η συζήτηση στο μήκος και την ταχύτητα; Για το πρώτο...μόνο ο Θεός, που λένε, και να εύχεται κανείς να μην του τύχει.
    Για την ταχύτητα, ο άντρας χρειάζεται -εκ φύσεως- ντρεσάρισμα. Μετά αποδίδει σαν αλόγατο στις κούρσες. Γκανιάν. (Όπερ, μεταξύ άλλων, μεθερμηνευόμενον εστί: honesty is the best policy, και χωρίς πολλές ευγένειες τύπου σε όλους συμβαίνουν αυτά. όχι δε συμβαίνουν σε όλους και τι αμαρτίες πληρώνων να μου τύχεις εσύ ο άχρηστος...!)
    Όπως θελουμε εμείς το 500ευρω, έτσι θέλει ο άντρας τη φάπα του.

    ReplyDelete
  127. username: μερικοί γράφουμε για τη φανέλλα αγαπητέ.

    ReplyDelete
  128. "Ψώνιο θα ήταν αυτός που δεν τον ενδιαφέρει αν διαβάζονται αυτά που γράφει..."

    Δηλαδή ο Κάλβος ήτο ψώνιον;

    ReplyDelete
  129. Μπορείς να δώσεις κάποιο link που να οδηγεί σε στοιχεία που να δείχνουν ότι ο Κάλβος δεν ενδιαφερόταν αν διαβάζονται τα έργα του ή όχι;

    ReplyDelete
  130. Nikos Dimou said...

    Γενικά αυτοί που θαυμάζουν τον "ορθολογιστή" Δήμου μπερδεύονται με τον "ερωτικό". Βέβαια είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος - και προσωπικά προτιμώ την δεύτερη.

    Εδώ λοιπόν είναι το ζουμί... Μπορεί ο ένας να υπάρξει χωρίς τον άλλο; Μήπως δεν είναι απλώς δυο όψεις αλλά δυο εκφάνσεις του ίδιου;

    Ο άνθρωπος υπήρξε εραστής, πολύ πριν γίνει ορθολογιστής, ή έστω "άνθρωπος".

    ReplyDelete
  131. highvoltagepress said...

    Για την ταχύτητα, ο άντρας χρειάζεται -εκ φύσεως- ντρεσάρισμα

    Αλίμονο, βεβαίως!
    Κι όχι μόνο για την ταχύτητα, για τα πάντα. Ο άντρας είναι κάποιο είδος αμαθούς ζωντανού που αν δεν βρεθεί μια υπομονετική γυναίκα να τον διδάξει, μαύρη η μοίρα του.

    Υπάρχει και σχετικό πολύ καλό βιβλίο, με τίτλο Ο ντρεσαρισμένος άντρας.

    Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους (εδώ το "όλους" με την έννοια των αρσενικών).

    ReplyDelete
  132. heinz: διαφωνώ με το υπομονετική. Αυτό είναι το προαιώνιο λάθος των γυναικών, ότι είναι υπομονετικές.
    Ούτε υπομονή, ούτε συγχώρεση. Ιδίως άμα βγει "μουλάρι ο Αστραχάν"...

    ReplyDelete
  133. "Μπορείς να δώσεις κάποιο link"

    Ξεκολεϊσον απ' τον ίντερνετ και read some books perhaps?

    ReplyDelete
  134. Είπα κι εγώ... μούφα η δουλειά.

    Αδερφέ έχω διαβάσει και διαβάζω αρκετά στη ζωή μου, οι βιβλιοπώλες δεν έχουν κανένα παράπονο από εμένα.

    Μπορείς να με παραπέμψεις σε μια πηγή που δεν γνωρίζω; Γιατι αυτό που ισχυρίζεσαι δεν το έχω διαβάσει πουθενά.

    ReplyDelete
  135. Αχά, διαβαστερούλης μας βγήκες. Ε, τότε θα ξέρεις τι είπε ο Κάλβος στην Σκωτία όταν του φέρανε κάποια βιβλία...

    ReplyDelete
  136. παντως εγω ρε παιδια για να πω την αμαρτια μου, ουτε και καταλαβα πολλα ουτε και αισθανθηκα τιποτα διαβαζοντας το κειμενο. Δεν το βρηκα ερωτικο, μαλλον θα ελεγα ψιλοβαρεθηκα.
    εχει κανα δυο καλες στιγμες αλλα γενικα το βρηκα ...τζουφιο.
    Θα μου πεις, και τι σχολιαζεις ρε μεγαλε? Γιατι εκανες τον κοπο να το διαβασεις? Λιγο η κεκτημενη ταχυτητα απο τα προηγουμενα ποστς, λιγο περιεργεια, καπως ετσι.
    Στα σχολια των προηγουμενων ποστς υπηρχε ενας ρυθμος, μια δυναμικη. ο ρυθμος εχει πεσει και κατι πρεπει να κανει ο ΝΔ η ο dimitrizzzzz να ζωηρεψει λιγο η κατασταση.

    ReplyDelete
  137. Διαφώτισέ με! Πες μου που το γράφει να το διαβάσω κι εγώ!

    Και προπαντώς κράτα τις ειρωνείες για τον εαυτό σου. Δεν με ξέρεις ούτε σε ξέρω, δυστυχώς ή ευτυχώς. Αν θες να με βοηθήσεις να μάθω κάτι παραπάνω, κάν' το. Αν δεν θες, μαγκιά σου.

    ReplyDelete
  138. How about να πάρεις πίσω το "μούφα" for starters;

    (Μια και δεν θέλεις ειρωνείες)

    ReplyDelete
  139. username said...
    "Μπορείς να δώσεις κάποιο link"

    Ξεκολεϊσον απ' τον ίντερνετ και read some books perhaps?
    --------------------------------

    Απάντησα στο ύφος σου φίλε μου. Λάθος μου.
    Το παίρνω πίσω αυτό που είπα. ΟΚ.

    Βοήθησέ με τώρα να μάθω τον Κάλβο. Σε παρακαλώ.

    ReplyDelete
  140. ΡΑΔΙΟΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ UNISEF

    ΣΗΜΕΡΑ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007

    ΑΠΟ ΤΙΣ 6 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ

    ΝΕΤ 105,8

    ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ!!!!

    ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ!!!

    ReplyDelete
  141. Πόσες φορές λες να δύναται εκείνη να ανοιχθεί ώστε να δυσφορεί στο πρωινό περπάτημα αγαπητέ tolism και χωρίς να μεταλάβει Κατσιμίχαν ή Τσακνήν.

    ReplyDelete
  142. Οκ, είμαι έξω τώρα. Όταν θα γυρίσω σπίτι θα σου γράψω την exact phrase που είπε όταν του έδειξαν τα βιβλία ΤΟΥ, φράση που δείχνει ότι δεν έδινε δεκάρα τσακιστή αν θα τον διάβαζαν ή όχι. Η φράση βέβαια δεν αποδεικνύει τίποτε. Η απόδειξη έρχεται από το τι έκανε στην Σκωτία εκείνη τη στιγμή.

    ReplyDelete
  143. @Ηighvoltagepress+Heinz,

    Mάλλον δεν πρέπει να μπερδεύουμε το "υπομονετική" με σχέσεις εξουσίας (ας κάνουμε υπομονή ή ας προσποιηθούμε για να μην μας απορρίψουν και... χάσουμε και τα ευρώ) ή με γυναικεία προστατευτικά ένστικτα απέναντι στους άνδρες.

    Η "υπομονή" (με τον εαυτό μας πρωτίστως) αφορά τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες, αν φυσικά μας ενδιαφέρει ο άλλος. Εκτός αν είμαστε παιδιά και το μυαλό και το σώμα είναι χωρίς παρελθόν (και, άρα, δεν θυμάται άλλους ανθρώπους κι άλλες αγάπες).

    Δείτε κι αυτό:

    When First We Faced, And Touching Showed by Philip Larkin

    When first we faced, and touching showed
    How well we knew the early moves,
    Behind the moonlight and the frost,
    The excitement and the gratitude,
    There stood how much our meeting owed
    To other meetings, other loves.

    The decades of a different life
    That opened past your inch-close eyes
    Belonged to others, lavished, lost;
    Nor could I hold you hard enough
    To call my years of hunger-strife
    Back for your mouth to colonise.

    Admitted: and the pain is real.
    But when did love not try to change
    The world back to itself--no cost,
    No past, no people else at all--
    Only what meeting made us feel,
    So new, and gentle-sharp, and strange?

    Δεν έχει να κάνει με πουριτανισμό ή με ενοχές (θρησκευτικής ή άλλης προέλευσης), με "πίστη" ή "απιστία", με το αν προηγείται ή όχι το φλερτ, με το αν είμαστε καλοί ή κακοί, έχει να κάνει ίσως λίγο με την αλεπού του Μικρού Πρίγκηπα.

    Καλημέρα!

    ReplyDelete
  144. username said...
    "...Η απόδειξη έρχεται από το τι έκανε (o Κάλβος) στην Σκωτία εκείνη τη στιγμή."

    -----------------

    Nομίζω ότι ο Κάλβος πέθανε στη Σκωτία αυτοεξόριστος, το 1867.

    ReplyDelete
  145. Ο Κάλβος πέθανε στην Αγγλια το 1869 σε ηλικία 77 ετών.

    ReplyDelete
  146. highvoltagepress said...

    Αυτό είναι το προαιώνιο λάθος των γυναικών, ότι είναι υπομονετικές.

    Όχι βέβαια.

    Αν υπάρχει προαιώνιο λάθος των γυναικών, αυτό μάλλον είναι ότι νομίζουν ότι καταλαβαίνουν τους άντρες (κι οι άντρες κάνουν το ίδιο λάθος αντίστροφα) και σε ακραίες περιπτώσεις, προσπαθούν να φερθούν σαν τέτοιοι ("εγώ κάνω για δέκα άντρες!!")

    ReplyDelete
  147. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  148. @all

    Λοιπόν, ας μπει μια τάξη!

    Συμφωνούμε όλοι ότι ο Κάλβος πέθανε;

    Για να ξεκινήσουμε την συζήτηση από μια βάση...

    ReplyDelete
  149. Πέθανε;;; Όχι ρε διάβολε, και είχα τόσα να του πω!

    Άψογο σχόλιο.

    ReplyDelete
  150. Κι όταν είμαι σε βαθιά κατάθλιψη, αρκεί να δω ένα ζευγάρι ερωτευμένους για να ξαναβρώ την πίστη μου.
    ----------------------------------------------------------------
    Akoma και ομοφυλοφιλους κ. Δημου???Γιατι στις πρωτευουσες τις δυτικοευρωπαικες σημερα πιο συχνα βλεπεις ερωτευμενα ζευγαρια του ιδιου φυλου!!!!!

    ReplyDelete
  151. Μια εξήγηση για τη σκοτεινή σχέση έρωτα και ενοχής βρήκα σε αυτό το ιστολόγιο.

    http://panosz.wordpress.com/2007/03/27/petroskaipavlos/

    ReplyDelete
  152. Έστω, ότι ο Κάλβος δεν ενδιαφερότανε (που δεν το πιστεύω: κανείς δεν γράφει για τον εαυτό του. Η γραφή είναι μία πράξη επικοινωνίας). Τι αποδεικνύει αυτό;
    Μήπως ότι ο Κάλβος ήταν ψώνιο; Μήπως ότι είχε απογοητευθεί από την (μη)ανταπόκριση στο έργο του;

    Πάντως η συζήτηση είναι άνευ αντικειμένου. Το 99,99% των συγγραφέων ενδιαφέρονται. Γράφουν και εκδίδονται για να τους διαβάσουν.

    Απόδειξη: ότι υπάρχουν εκδότες και βιβλιοπωλεία...

    ReplyDelete
  153. @heinz, toixorixo, username

    Μήπως είστε δυσλεκτικοί;

    Στην κάλβα αναφέρετε το ποστ, όχι στον κάλβο!!!

    :-)

    ReplyDelete
  154. Αν δεν μπορείτε να εντοπίσετε το άρθρο, συμπληρώστε στο λινκ petroskaipavlos

    ReplyDelete
  155. Troll said...
    Akoma και ομοφυλοφιλους κ. Δημου???

    -------------------------------

    Φυσικά - ο έρωτας είναι ένας.

    -----------------------------

    traum

    πολύ έξυπνη η δυσλεκτική κάλβα!

    ReplyDelete
  156. "Η γραφή είναι μία πράξη επικοινωνίας"

    Με ποιον;

    (Σχώρα με Σοκρατι για τη μαιευτική, απλά θέλω να σου δώσω λίγο από τη θεραπεία σου)

    ReplyDelete
  157. Kαλημέρα Κε Δήμου

    Μπήκα χτες δυο τρεις φορές στο μπλογκ σας αλλά δεν είχα χρόνο για να αφήσω κάποιο σχόλιο. Στον μυαλό μου στριφογύριζε όλη την ημέρα ο τίτλος: ''Ο ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΟς''. Λέω οκ. Θα σκεφτώ πάλι το post στον Ήλιο του απογεύματος και το βράδυ επιστρέφοντας στο σπίτι θα κάνω ένα σχόλιο.

    Όμως:

    Εντελώς τυχαία έπεσα πάνω σ' έναν τοίχο.

    :-))))

    Για την ακρίβεια τα μάτια μου...έπεσαν πάνω σ' ένα σύνθημα κάποιου Αγνώστου που είχε αποτυπωθεί σ' έναν τοίχο στα Εξάρχεια. Έγραφε λοιπόν:

    ''Το μουνί μου είναι πιο καυτό από την μολότωφ σου''.

    Ταράχτηκα ο άνθρωπος!!!

    Εμπνευσμένο σύνθημα, ομολογουμένως. Αισθάνθηκα πως η πορνογραφία συναντούσε αμισθί την πολιτική με έναν ολοζώντανο τρόπο.

    Να μην τα πολυλογώ ήταν τέτοιος ο ερεθισμός που επέστρεψα στο σπίτι ξημερώματα.

    ;-)))

    Συμπέρασμα από την χτεσινοβραδυνή μου Οδύσσεια: ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΑΞΊΑ ΑΝ ΕΊΜΑΣΤΕ ΗΘΙΚΟΙ Ή ΑΝΗΘΙΚΟΙ. Σημασία έχει αν μπορούμε να είμαστε α-ηθικοί.

    υγ:

    έλαβα το θάρρος να παραθέσω εδώ το κέιμενο του συνθήματος όπως ακριβώς το διάβασα δίχως περικοπές και όχι με την πολιτισμένη διακριτικότητα των αστερίσκων διότι άνοιξα το link σας για τον Πλάτωνα και από εκεί ένα άλλο για ένα εξαιρετικό κείμενό σας για την Πορνογραφία.

    ReplyDelete
  158. @iahadaframika: Bull's eye.

    ReplyDelete
  159. username hat gesagt...

    δεν έδινε δεκάρα τσακιστή αν θα τον διάβαζαν ή όχι.

    Άλλο ο νέος Κάλβος, που έτρεχε απ' τη μιαν επανάσταση στην άλλη και μάλλον ήθελε να τον διαβάσει όλη η Ευρώπη κι άλλο ο γέρος, απογοητευμένος και πιθανώς μισάνθρωπος Κάλβος.

    ReplyDelete
  160. heinz: ένα άλλο προαιώνιο λάθος είναι ότι δεν λένε στους άνδρες αυτά που λένε μεταξύ τους για τους άνδρες...Έτσι προς επίλυση των παρεξηγήσεων.
    Έπειτα, για την κατανόησή τους, οι άνδρες είναι τόσο απλός φυσικός μηχανισμός, amoebas, μονοκύτταρος. Ατυχώς πολλές γυναίκες τον θεωρούν πιο σύνθετο.
    Εγώ πάντως, έστω και σ' αυτή τη μη-εξελιγμένη μορφή, χαίρομαι ιδαίτερα που υπάρχει το είδος των ανδρών, και το εκτιμώ πολύ. Είναι πολύ χρήσιμο, χαριτωμένο, εμπνέει, και σηκώνει εκπαίδευση. Δεν είναι για πολύ σύνθετα πράγματα, αλλά είναι ωραίο που κινείται γύρω μας, στη φύση προς άγραν και τέρψιν οφθαλμών.

    ReplyDelete
  161. Να ζήσουν τ' αγόρια, που 'λεγε και η Δέσπω Διαμαντίδου στα Κόκκινα Φανάρια. Αθάνατη ατάκα, τη λέει ο γυναικείος πληθυσμός και γελάνε και τα μουστάκια του!

    ReplyDelete
  162. @highvoltagepress

    Ξέρεις ποιός είναι ο κίνδυνος με τις γυναίκες;

    Επειδή σκέφτονται πολύ σχετικά με το θέμα της Αβάσταχτης Ελαφρότητας της Επιθυμιάς τους, ΧΆΝΟΥΝ ΤΟ arf μέσα από τα ...πόδια τους!!!

    Οπότε εφόσον επιμένετε τόσο πολύ στον δυικό σας διαχωρισμό ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕς ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟ!!!

    ΧΡΙΣΤΟς= αυτός πίστεψε πως μας έσωσε όλους!!!

    Κούνια που τον κούναγε.

    ReplyDelete
  163. @400 Kilovolt: Μπλιαμ μπλιαμ, νιανιά, δεν τσιμπάει κανείς. Φιδές. Ούτε τρόλ δε ζει εδώ με τέτοιο παγερό αέρα που φυσά. Έλα πες κάτι πιο προκλητικό να ανάψει η μάχη των φύλλων. Πες κάτι, μπορείς πληηηηζζζ.

    ReplyDelete
  164. @Highvoltagepress:

    Σε τι κατά τη γνώμη σας διαφέρουμε εμείς οι γυναίκες από τους μονοκύτταρους οργανισμούς που λέγονται άνδρες;

    ReplyDelete
  165. Έχετε τον εγκέφαλο σε μέρος με μεγαλύτερη χωριτικότητα από εμάς...

    ReplyDelete
  166. @athanasia,

    Σε τι κατά τη γνώμη σας διαφέρουμε εμείς οι γυναίκες από τους μονοκύτταρους οργανισμούς που λέγονται άνδρες;

    Παλιά έλεγαν "Γυναίκα ίσον το σύνολο των περιττών σημείων γύρω από το...". Ας μην προσβληθείτε όμως, γιατί κι εμείς τέτοιο είμαστε, με μία διαφορά: εσείς είστε ΣΥΝΟΛΟ στα πάντα σας, εμείς απλώς άθροισμα.
    :-)

    (τ'ανάψαμε τα αίματα ή ακομα; εγώ πάντως σας λατρεύω, οι γυναίκες είναι πιο άνθρωποι, το λένε όλοι).

    @ihada,

    Χριστός... καλά εσύ έφυγες νωρίς...
    :-)

    (πουντος ο παρλιακός με το σφυρί τώρα να αρχίσει το παραλήρημα;)

    ReplyDelete
  167. Κ. Δήμου, ωραίο το ποστ. Και δεν είστε μόνο ερωτικός. Ακόμη και μες τον οίστρο, ο (εξ-)ορθολογισμός ζει και βασιλεύει. Πάνω που με απογειώνει το κείμενο, μου πετάει και ένα εντελώς ρεαλιστικό μίνι σεμινάριο, έτσι, να μου βρίσκεται.

    Ο Δήμου στα πολύ καλά του!
    :-)

    ReplyDelete
  168. @toixorixos said...

    Έχετε τον εγκέφαλο σε μέρος με μεγαλύτερη χωριτικότητα από εμάς...

    Αρα όταν σου λένε έχω τρομερό πονοκέφαλο μήπως εννοούν πονόκοιλο τελικά; (κρυάδες...)

    Χαιρετώ, την καλησπέρα μου.

    ReplyDelete
  169. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  170. Μα γιατί σας έχει κολλήσει ότι άντρες κ γυναίκες διαφέρουμε? Σιγά μη σκέφτονται μόνο οι άντρες με το κάτω κεφάλι toixorixos.

    Μη μασάτε με ηθικές κ δυϊκούς διαχωρισμούς, που λέει κ ο ihada. Μόνο το σεξ σκεφτόμαστε κ εμείς. Απλά το παίζουμε καλές για να σας τυλίξουμε κ να σκεφτούμε μετά το σεξ με άλλους άντρες. Σας τα λέω εσάς που είστε φίλοι μου, αλλά κ δεν με ξέρετε οπότε δεν πρόκειται ποτέ να τα φτιάξουμε:)))

    ReplyDelete
  171. Αχ βρε zoi20, όταν γίνεις zoi30 θα καταλάβεις... (χαριτολογόντας)

    ReplyDelete
  172. konstantinos: ποιός το λέει; νομίζετε ότι ο κόσμος στα χέρια των γυναικών θα γίνει καλύτερος; Θα είναι ο ίδιος όπως τον ξέρετε, μόνο πιο βίαιος.
    athanasia: σε τι διαφέρουμε; Σε όλα!!! έχετε αντίρρηση; Πάρτε παραδείγματα και κάνετε τις συγκρίσεις. Ούτε μια κρίση ταυτότητας και ρόλων δεν μπορούν να περάσουν με αξιοπρέπεια.

    ReplyDelete
  173. Α ρε, πρωτόλεια είστε όλοι. Ούτε τη δουλειά του τρολ δεν ξέρετε. Παρακαλώ κυρίες και κύριοι, τα φώτα πάνω μου. Πάρτε μαθήματα τρολαρίσματος σε όλο το μεγαλείο. Εκουτέ μουά:

    Το ποστ του Δήμου είναι τελικά πολύ πιο πονηρό και μισογύνικο απ' ότι φαίνεται. Γιατί στερεί απ' τη γυναίκα το ίδιο το θεμέλιο της ύπαρξής της. Την γέννα. Η γέννα, ο καρπός του διαφημιζόμενου στο ποστ έρωτα, είναι απούσα. Το ποστ περιορίζεται μόνο στην νοητική και σωματική ηδονή. Έτσι ανάγει τη γυναίκα σε εργαλείο ηδονής. Ηδονής που αφορά μόνο τον άνδρα. Γιατί; Ακολούθει:

    Είναι γνωστό πως οι άνδρες γίνονται επιστήμονες, καλλιτέχνες κλπ ακριβώς για να υπεραναπληρώσουν αυτό που δεν μπορούν να δώσουν. Ζωή. Ο κάθε άνδρας θέλει την ηδονή, σε όλες τις μορφές, χωρίς τις δυσάρεστες συνέπειές της.

    Το δυσοίωνο για την 400 kilovolt είναι πως το είδος της (αν είναι όντως γυνή --και ο τελευταίος μαλάκας μπορεί να λέει αλήθεια) θα πέσει σε δυσμένεια. Κι αυτό διότι 7 ΔΙΣ είναι ήδη πάρα πολλά για τον πλανήτη. Επομένως, η μόνη υπηρεσία που μπορεί να δώσει (κουτσούβελα) κρίνεται ανεπιθύμητη λόγω υπερπροσφοράς.

    Συμπέρασμα:
    Μισογύνης ο Δήμου
    Ωοθήκη στα αζήτητα η 400Kv.


    ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΡΟΛΑΡΙΣΜΑ. Μάθε τουλάχιστον να το κάνεις σωστά!

    ReplyDelete
  174. @username,

    Το ποστ του Δήμου είναι τελικά πολύ πιο πονηρό και μισογύνικο απ' ότι φαίνεται. Γιατί στερεί απ' τη γυναίκα το ίδιο το θεμέλιο της ύπαρξής της. Την γέννα.
    ---------

    Καλά τα λες στο ρεσιτάλ.

    Σκέψου όμως ότι το θηλυκό του είδους έχει ΚΑΙ εξοπλισμό για να τεκνοποιεί (ωοθήκες, μήτρα) αλλά ΚΑΙ για σκέτη ηδονή (κλειτορίδα) άμα λάχει...

    Οπως και νά'ναι, εγώ αισθάνομαι ολίγον ριγμένος...
    μόνο στις πολύ καλές μου μπορεί να αισθανθώ και ολίγον sex toy να πάρω τα πάνω μου, αλλά δεν κρατάει πολύ.


    @highvoltage,

    konstantinos: ποιός το λέει; νομίζετε ότι ο κόσμος στα χέρια των γυναικών θα γίνει καλύτερος; Θα είναι ο ίδιος όπως τον ξέρετε, μόνο πιο βίαιος.
    -------------

    Γιατί πιο βίαιος ο κόσμος; Γεννούν επί τούτου για να τα ρίξουν στον Καιάδα; Last time I checked, όχι. Προβολές κάνετε;

    Πραγματικά τώρα καλησπέρα!

    ReplyDelete
  175. O username παρεκτός που με έκανε να γελάσω, μου θύμισε και τη διήγηση ενός φίλου, χρόνια πριν, σε μια παρέα όπου ήταν ένας που τρολάριζε (sic) καλή ώρα, και κάθε τρις και δύο, μια κυρία, ας πούμε των μπουζουκιών και πορπατηγμένη, έσκυβε στο αυτί του φίλου και ρώταγε: "τον έχει μικρό ο κύριος;"
    (δίστασα να το γράψω γιατί μπορεί να παραβαίνω το νόμο περί κοσμιότητας του μπλογκ, πράγμα που δεν θέλω, αλλά πάει τόσο γάντι στην περίσταση...)

    ReplyDelete
  176. Αχ konstantinos, δεν είναι τα παιδιά μας που θα ρίξουμε στον Καιάδα...(Είπαμε, κάποιες αλλαγές θα υπάρξουν...)

    ReplyDelete
  177. Και ο Κάβλος (συγγνώμην ο Κάλβος) που έγραφε χωρίς θα θέλει να τον διαβάσουν... ξέχάστηκε.

    Τώρα είμαστε στον πόλεμο των φύλων (με ένα "λ" παρακαλώ, τα άλλα έπεσαν το φθινόπωρο και ξαναβγαίνουν τώρα).

    Γιατί οι γυναίκες όταν πιάσουν εξουσία στα χέρια τους γίνονται όλες "σιδηρές";

    Η Γκάντι, η Γκόλντα Μεγήρ, η Θάτσερ... για μην πάμε πίσω σε Μεγάλη Αικατερίνη, την άλλη των Μεδίκων και την Ελισάβετ Α'.


    Υ. Γ. Ο Δήμου μισογύνης! Απίθανο! 3 γάμοι, 30 μεγάλοι έρωτες ("Δρόμοι"), 300 ερωτικά ποιήματα... αν είναι έτσι οι μισογύνηδες...

    ReplyDelete
  178. Ωχ, ωχ πρέπει να έκανα ζημιά. Επικαλείται το μέγεθος... το τελευταίο καταφύγιο κάθε γυναίκας για να θίξει...

    Έεεεελα, μην κλαίς τώρα, για πλάκα τα είπα. Θες να τα σβήσω; Μάκια!

    ReplyDelete
  179. Δεν είναι ανάγκη να παντρευτείς για να δηλώσεις ότι σέβεσαι τις γυναίκες. Όπως και οι παντρεμένοι άνδρες, δεν είναι όλοι τους ετεροφυλόφιλοι.
    Για να λέμε τα σύκα σύκα και το Ρίτσο Ρίτσο δηλαδή...

    ReplyDelete
  180. Κάτι μου λέει, ότι άλλος κλαίει...
    (έκανα και ρίμα)

    ReplyDelete
  181. Βρε 400Kv, το είπα για πλάκα. Για όνομα, έγραψα από κάτω ότι τρολάριζα. Τι να κάνω άλλο, σε μαρκίζα να το γράψω; Φίλοι;

    ReplyDelete
  182. Προσωπικά δηλώνω ευνοημένος του Έρωτα. Ήταν και είναι μαζί μου απλόχερος σε ποιότητα και ποσότητα. Επειδή θεωρώ ότι ο Νίκος Δήμου ανήκει σε αυτή τη συνομοταξία ανθρώπων, γι' αυτό βρήκα το κείμενο εκπληκτικό (και συνάμα αποκαλυπτικό).

    ReplyDelete
  183. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  184. Εγώ πάντως αφού πηδήξω μια γκόμενα 7-8 φορές παρατηρώ μείωση του ενδιαφέροντος και μεταφορά του zoom στις φίλες της

    ReplyDelete
  185. Σοκράτι, καλά κάνεις και αμφισβητείς. Αλλά που και που, αμφισβήτησε λιγάκι και το αφεντικό σου.

    ReplyDelete
  186. Φίλοι...χμ χμ...με τον αντίπαλο...καλά, φίλοι. Πλάκα έχει.

    ReplyDelete
  187. Εύχομαι να έχει μεγάλη παρέα η γκόμενα και να περνάς καλά.

    Πάντως είναι συχνό φαινόμενο αυτό... λες να 'ναι ο λόγος που έχουν δημιουργηθεί τόσες γυναικοπαρέες; Η μια ορμάει και οι άλλες καιροφυλακτούν;

    ReplyDelete
  188. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  189. @400Kv: Είδες πόσο εκπαιδεύσιμο είναι το είδος σου; Έμαθες στο πιτς φυτίλι να θεωρείς "πλάκα" κάτι που είναι σοβαρότατο. Ούτε ποντικάκι να ήσουν!!

    Άααααουυτςς!

    ReplyDelete
  190. username
    Σωκράτι κατά το Παγκράτι;

    Πάντως αν είχα αφεντικό δεν θα είχα πιεί το κώνειον...

    ReplyDelete
  191. username: τόοοοοοσο προβλέψιμος; κι έλεγα σε πόση ώρα θα το πει;;;

    ReplyDelete
  192. Highvoltagepress said...

    athanasia: σε τι διαφέρουμε; Σε όλα!!! έχετε αντίρρηση; Πάρτε παραδείγματα και κάνετε τις συγκρίσεις. Ούτε μια κρίση ταυτότητας και ρόλων δεν μπορούν να περάσουν με αξιοπρέπεια.
    ____

    Έχω τις εξής δυσκολίες με την απάντηση αυτή:

    (1) Άν διαφέρουμε, αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι οι άνδρες είναι μονοκυτταρικοί και εμείς πιό σύνθετες. Διαφέρουμε σίγουρα στην εμπειρία της μητρότητας (που από μόνη της επηρρεάζει και τον τρόπο που βιώνουμε τη σεξουαλικοτητά μας). Κατά τα άλλα, το ζήτημα για μένα περιορίζεται στο ότι, αφού κορεστούν οι ζωτικές ανάγκες (της πείνας για παράδειγμα), τότε εκτιμάμε το καλό φαγητό (όχι αντίστροφα).

    (2) Συγκρίσεις με παραδείγματα δεν μπορώ να κάνω, γιατί εξαρτάται ποιά παραδείγματα παίρνω υπόψη μου. Ειδικότερα, τα παραδείγματα που έχω πρόχειρα (και, επομένως, γνωρίζω καλά) δεν με βοηθούν στο συμπέρασμα περί μονοκυτταρικών οργανισμών.

    (3) Τα παραδείγματα γενικώς δεν σημαίνουν τίποτε, εκτός κι αν από τα παραδείγματα που έχουμε υπόψη μας η καθεμιά (ατυχή ή ευτυχή) γενικεύουμε και φτιάχνουμε στερεότυπα. Οπότε, μήπως απλώς αντιστρέφουμε τα στερεότυπα των ανδρών που ταλαιπωρούσαν κι ακόμη ταλαιπωρούν τις γυναίκες; [θυμίζω τα γνωστά, "οι γυναίκες δεν έχουν μυαλό, μόνο συναίσθημα" ή "δεν περίμενα από γυναίκα να είναι τόσο έξυπνη" κλπ.]

    (4) Κρίση ταυτότητας και ρόλων περνούν και οι γυναίκες και, συχνά, πολύ άσχημα. Για παράδειγμα, θυμίζω πενηντάχρονες (και βάλε) που ντύνονται και φέρονται σαν [δυστυχώς] "πρώην ωραίες" σε αναζήτηση άνδρα-προστάτη, ή γυναίκες-επαγγελματίες που προσπαθούν να φέρονται "σαν άνδρες".

    ReplyDelete
  193. dimitrzzzz said..

    Εγώ πάντως αφού πηδήξω μια γκόμενα 7-8 φορές παρατηρώ μείωση του ενδιαφέροντος και μεταφορά του zoom στις φίλες της

    Και πάλι καλά που σας αντέχει 7-8 φορές πριν μειωθεί το ενδιαφέρον της και ζουμάρει στις φίλες της.. (θα το κάνετε στα μουγγά φαντάζομαι).

    Εμένα, το πολύ μία φορά με ανέχονται, μη σου πω και μισή κάποιες φορές...

    :-)

    ReplyDelete
  194. athanasia:
    1. δεν κατάλαβα πώς η εμπειρία της μητρότητας επηρρεάζει τον τρόπο που βιώνουμε τη σεξουαλικότητά μας.Εξηγείστε μου.
    2,3. για να πω την αλήθεια -εξ ού και είπα πριν να ζήσουν τ' αγόρια- πιο καλόβολο και αφοσιωμένο είδος δεν υπάρχει.Ας είναι και amoebas από μυαλό.
    4.Εννοείται ότι νούμερα εμφανίζονται και προβληματικές περιπτώσεις σε ολόκληρο το ζωικό βασίλειο. Η γάτα μου έχει 8 από τα 20 ψυχολογικά σύνδρομα χαρακτηρίζουν τις Σιάμ.

    ReplyDelete
  195. Kαρπος του ερωτα και της καβλας ειναι η μαλακια!!!!

    ReplyDelete
  196. TraumMeister

    προτείνω να ξαναδιαβάσεις όσα βιβλία διάβασες μέχρι τώρα.
    Πιθανόν να έχεις βγάλει αντίστροφα συμπεράσματα σε πολλά από αυτά που παραλείπουν τις αυτονότητες προσωπικές αντωνυμίες.

    ReplyDelete