Wednesday, March 09, 2016

Τέχνη και φοβία





Πώς αποδεικνύεται ότι ο κύριος Γιαν Φαμπρ, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών είναι αληθώς πνευματικός άνθρωπος;

Μεταξύ άλλων, από το γεγονός ότι, όπως δήλωσαν συνεργάτες του, δεν χρησιμοποιεί κινητό τηλέφωνο.

Πριν από 40 χρόνια είχα γράψει στα «Επίκαιρα» ένα άρθρο με τίτλο: «Εμείς τηλεόραση δεν έχουμε!». (Θα το βρείτε ΕΔΩ).

Αναφερόμουν στην στήλη «Ωτοβλεψίες», στην δεύτερη σελίδα των «Νέων», που ήταν η σελίδα των καλλιτεχνικών ειδήσεων και κείμενων. Οι συντάκτες της στήλης σχεδόν κάθε μέρα επαναλάμβαναν αυτή τη φράση για να υπογραμμίσουν την αταλάντευτη συνέπειά τους στις αξίες του πολιτισμού.

Σήμερα τον ρόλο της τηλεόρασης τον παίζει το κινητό. Ξέρω αρκετούς διανοούμενους και καλλιτέχνες, που το αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας.

Η δικαιολογία πως θα γίνουν «δούλοι του κινητού» δεν είναι σοβαρή. Το κινητό το ελέγχεις: το κλείνεις, ή το γυρίζεις στα μηνύματα.

Εντωμεταξύ η τηλεόραση έχει γίνει το κατ’ εξοχήν μέσο πολιτισμού. Οι καινούργιες αμερικανικές αλλά και ευρωπαϊκές σειρές, παίζουν για την εποχή μας τον ρόλο που έπαιξε το μεγάλο μυθιστόρημα στον 19ο αιώνα. Ο Μπαλζάκ, ο Φλομπέρ, ο Ζολά, ο Ντίκενς, ο Θάκερεη, η Τζορτζ Ελιοτ, ο Ντοστογιέφσκι ο Γκόγκολ, ο Τολστόι μας, είναι οι σεναριογράφοι και σκηνοθέτες των μεγάλων σήριαλ.

Όσο για το κινητό είναι το σημαντικότερο πνευματικό επίτευγμα της ανθρώπινης ιστορίας. Τονίζω το πνευματικό - γιατί πολλοί διανοούμενοι νομίζουν πως η τεχνολογία είναι …βίδες. Και είναι δύο φορές πνευματικό. Και διότι κάθε έργο υψηλής τεχνολογίας είναι πνευματικό δημιούργημα που απαιτεί ευρηματικότητα, γνώση, φαντασία και σκέψη. Και διότι μέσω του έξυπνου κινητού το ανθρώπινο πνεύμα γίνεται προσιτό σε όλους: έχουν το Ιντερνέτ στην τσέπη τους – και το Ιντερνέτ περιέχει όλο τον πνευματικό πλούτο της ανθρωπότητας.

Σε ένα κινητό καταλήγουν και συνεργάζονται δεκάδες τεχνολογίες: επικοινωνιών, ήχου, εικόνας, πληροφορικής. Τόσο απίθανη είναι αυτή η συσκευή, που επί δεκαετίες κανένας συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας δεν τόλμησε να φανταστεί και να περιγράψει ένα μηχανάκι που θα περιείχε όλες τις γνώσεις και τις τέχνες της ανθρώπινης ιστορίας, θα έβγαζε φωτογραφίες και βίντεο, θα έγραφε κείμενα, θα έκανε λογαριασμούς, θα σε εντόπιζε με χάρτες, θα έπαιζε ραδιόφωνο και τηλεόραση, και επιπλέον θα …τηλεφωνούσε.

Όποιος απορρίπτει αυτό το μικρό θαύμα είναι, κατά τη γνώμη μου, ελλιπής. Και είναι περίεργο, αλλά ιδιαίτερα οι διανοούμενοι και καλλιτέχνες που θεωρούνται τολμηροί και πρωτοπόροι, είναι οι πιο φοβικοί απέναντι στο καινούργιο. Παλιότερα καταδίκασαν την τυπογραφία, το τηλέφωνο, τον κινηματογράφο («ποτέ δεν θα γίνει τέχνη!» έγραφε το 1930 ο πολύς Φώτος Πολίτης) την τηλεόραση, τον υπολογιστή («μα πώς μπορείς να γράφεις σε αυτό το πράγμα!» μου έλεγαν το 1985).

Η τέχνη φοβάται την τεχνολογία – τεχνοφοβία;



80 comments:

  1. Γιατί να θαυμάσω ένα κινητό και γιατί να το πιάσω στα χέρια μου; Αγαπώ τις γνησίως αύξουσες συναρτήσεις. Αγαπώ την βροχή. Πλαγιάζω την μονοτονία σαν μέθοδο απόδειξης ανισοτήτων. Τι να το κάνω το χαζό τηλέφωνο; Ξέρω το πλήκτρο πέντε για τον φακό. Όταν βλέπω κινητό σκέπτομαι αμέσως μια ασπρόμαυρη μικρή φωτογραφία.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ωρα να πετάξεις το Nokia 3310 λοιπόν...

      Delete
    2. Στην πραγματικότητα το κινητό-υπολογιστής δεν ικανοποιεί τα δικά μου ενδιαφέροντα και την αισθησιακή διάθλαση μου εντός του χώρου - στες παραλίες, στα βουνά. Προτιμώ τον επιτραπέζιο υπολογιστή. Στις μέρες μου ένας επιτραπέζιος υπολογιστής βρίσκεται οπουδήποτε.

      Delete
  2. Ίσως η τεχνοφοβία των καλλιτεχνών-διανοουμένων να οφείλεται σε κάποιο είδος εγωϊσμού. Πεπεισμένοι ότι αυτοί είναι η avant garde, η εμπροσθοφυλακή του ανθρώπινου πνεύματος, να τους κακοφαίνεται όταν η "κατώτερη" πνευματικά τεχνολογία, θέτει καινούργια στάνταρς, που επηρεάζουν σε όλους τους τομείς την ανθρώπινη ζωή.

    Sum1

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ήμουν η πιο εμπορικιά πιτμπουλ τεριέ και μελαψή αδυναμία του Προφήτη. Έλεγα: τα καλύτερα ράδια του κόσμου εφόσον απολαμβάνω, γιατί να πάω να ψάξω στο δίκτυο τη Λυρική Σκηνή, το Φεστιβάλ των Αθηνών, το Μέγαρον, αν μεταδίδουν τίποτα. Τι να τα κάνω αυτά; Κουνούσα το εύθραυστο κρανίο μου σαν άγρια οδαλίσκη. Τότε πολλοί σκυλίσιοι άγγελοι από την άβυσσο ανέρχονταν και μου χαρίζαν ζουζουνάκια.

      Delete
    2. Περαστικά σου...

      Sum1

      Delete
    3. Γνωρίζω καλά ότι πολλοί επιχειρηματίες για παράδειγμα προτιμούν να τηλεφωνούν και να έχουν άμεση επικοινωνία από την έμμεση επικοινωνία πχ των μηνυμάτων, ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

      Delete
  3. Πόσο, μα πόσο συμφωνώ...
    Πριν λίγες μέρες δέχθηκα περιφρονητικές αντιδράσεις από άτομο σημαντικής παιδείας και εξέχουσας θέσης, όταν είπα ότι, μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου ή τη θέαση μιας ταινίας, τρέχω να γκουγκλάρω τις ελλιπείς μου γνώσεις στο διαδίκτυο. "Μα το ιντερνετ είναι γεμάτο σκουπίδια!" Δεν νομίζω να την έπεισα ότι και οι τυπωμένες σελίδες βρίθουν "σκουπιδιών" και ότι την άμεση διασταύρωση πληροφοριών που το διαδίκτυο μάς παρέχει -σε χρόνο ρεκόρ- ούτε στο όνειρό μας θα τη βλέπαμε πριν μερικά χρόνια. (Στο πανεπιστήμιο, πριν ακόμη εμφανιστεί στη ζωή μας το διαδίκτυο, πρώτο μέλημά μου ήταν να εμφυσήσω στους φοιτητές την αμφισβήτηση της τυπωμένης σελίδας και την ανάγκη της διασταύρωσης.)

    Η αποποίηση της τεχνολογίας τείνει να θεωρηθεί χάρις: ο τεχνοφοβικός απολαμβάνει καλύτερα από σένα τη μυρωδιά του βιβλίου, την αφή του, τη γοητεία τού να ξεφυλλίζεις τις σελίδες. Εσύ διακρίνεσαι από συναισθηματική ξηρότητα, αυτά δεν τα νιώθεις. Ο τεχνοφοβικός αγαπά το σημειωματάριό του, το στυλό ή ακόμη καλύτερα το μολύβι. Ξέρει ότι κανένα πληκτρολόγιο δεν θα του δώσει τη χαρά της μουτζούρας πάνω στο χαρτί, όταν γράφει. Η ψυχή του εκτονώνεται καλύτερα όταν γράφει και σβήνει πάνω σε φύλλα που τελικά καταλήγουν στο καλάθι των αχρήστων. Εσύ ο ψυχρός και αναίσθητος δεν παίρνεις χαμπάρι από τέτοιες λεπταίσθητες αποχρώσεις...

    Έχω κατηγορηθεί (όπως κι εσείς) για τεχνολαγνεία: η τάση να ακολουθείς την εποχή σου δεν εκτιμάται σε μια χώρα όπου οι περγαμηνές των ανταρτών παππούδων οριοθετούν την ιδεολογία σου και εξασφαλίζουν θέσεις στο δημόσιο...

    ReplyDelete
  4. Τεχνολογία..
    Λένε πως, αν κάτι σ’ αρέσει, σ’ αρέσει απ’ την αρχή. Not so with Blonde on Blonde. Το γνώρισα πρώτη φορά στα δεκαεννιά και μου φάνηκε συνηθισμένο μπλουζ ροκ. Ο Dylan ακουγόταν γερασμένος και το γκρουπ φαινόταν να σέρνεται. Η κασέτα που μου έδωσαν δεν είχε όλο το άλμπουμ και ο ήχος ήταν τρισάθλιος. Τρία χρόνια μετά η κασέτα δεν είχε αλλάξει, άλλαξα όμως εγώ. Η δεύτερη φορά που την άκουσα υπήρξε μοιραία. Για χρόνια ξυπνούσα και κοιμόμουνα με τα τραγούδια. Όταν αποσυντέθηκε η ταινία, δοκίμασα βινύλιο και cd. Παίζανε καλύτερα, αλλά δεν ήταν το ίδιο. Κάτι τους έλειπε· σταμάτησα να τ' ακούω. Αργότερα το ξαναβρήκα σε sacd· δεν ξέρω πώς, μου έδινε την ίδια αίσθηση με την ανεκδιήγητη κασέτα. Και ούτε που μ αρέσουν τα sacd.

    ..και Μουσική
    Στο Blonde on Blonde ο Dylan εγκατέλειψε τη μετρονομική ακρίβεια του Highway 61 Revisited και άφησε τους μουσικούς του ν’ ανασάνουν. Εγκατέλειψε όμως και τον εαυτό του: ναρκωτικά, εμμονές, κυνισμός. Τα τραγούδια τα έγραψε στο πόδι. Το γκρουπ ξεκινούσε να παίζει χωρίς να ξέρει πώς θα τελειώσει. Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για τον Πεφωτισμένο. Τα κομμάτια είναι όλα ερωτικά, ακόμα και καψούρικα, ο Dylan όμως λέει ότι μιλάνε για τη Δευτέρα Παρουσία. Τον πιστεύω: είναι ο μόνος μετά τον Joyce που μετουσίωσε το τετριμμένο, το καθημερινό, το ευτελές, σε ανεπανάληπτο, μεταφυσικό, αιώνιο. Το δίσκο τον άκουσα χιλιάδες φορές, για να σιγουρευτώ ότι θα τον θυμάμαι και μετά θάνατον. Γιατί χωρίς τη Μουσική αυτός ο κόσμος θυμίζει βουβή κωμωδία· και πολύ φοβάμαι ότι το ίδιο θα θυμίζει και ο επόμενος.

    ΑτΕ

    ReplyDelete
  5. Και σκεφτείτε πόσο γρήγορα εξελίχθηκε αυτή η συσκευή. Πώς ήταν πριν 15 χρόνια και πώς είναι σήμερα. Κάποια μοντέλα είναι θρυλικά: Nokia 3210, Sony Ericsson K750...

    Kαι συνεχίζουν να εξελίσσονται. Π.χ. σύντομα θα υπάρχει computer vision στο κινητό. Δηλαδή, η συσκευή θα "καταλαβαίνει" αυτό που "βλέπει" από την κάμερά της. Και έτσι ανοίγουν νέες δυνατότητες, αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον μέσα από το κινητό. Π.χ. άνθρωποι με προβλήματα όρασης να μπορεί να καθοδηγηθούν στον χώρο με οδηγίες από κινητό τους. Το Project Tango της Google είναι ακριβώς αυτό.

    P.S. Εμείς που σας γνωρίσαμε όταν ήμασταν φοιτητές μέσα από τη στήλη του RAM, χαιρόμαστε να διαβάζουμε άρθρα σας για internet και κινητά!

    ReplyDelete
  6. Σχόλιο από Facebook: Kostas Stamatopoulos

    Οταν αυτη η αποστροφη δεν προερχεται απο συμπλεγματικα αιτια σχετιζεται πιθανως με την προτιμηση σε παλιους ρομαντικους/ παραδοσιακους τροπους εκφρασης που εξαιτιας της χρονικης αποστασης μπορει να αποκτουν καποιο δεος, αλλα ισως κυριως για να δειξουν οτι δεν εχουν αναγκη καμιας συχγρονης, και πιο ψυχρης για αυτους εστω, ηλεκτρονικης ευκολιας εκφρασης. Μια φιλη προ ετων μου αρεσε που αντι για ηλεκρονικη γραφη προτιμησε την ιδιοχειρη για να μου στελει ενα γραμμα παροτι προσωπικα ακολουθω μαλλον κατα ποδας (και) την προοδο της τεχνολογιας..

    ReplyDelete
  7. Σχόλιο από το Facebook: Andreas Maloris

    Μα επειδη, ψυχαναλυτικα, ο καθε δημιουργος εκτος απο την γονιδιακη του υποσταση εκπορευεται και αντλει τις εμπνευσεις του απο την περιπλοκη (νευρωσεις) παιδικη ηλικια, κυριως την σχεση με την μητερα του. Και εκεινη η σχεση δεν χρειαζοταν μεσαζοντες ή μαλλον απεχθανοταν ο,τιδηποτε παρεμβαλλοταν ως εμποδιοστην σχεση. Τα κινητα και η τεχνολογια ισως να μην ειναι τιποτα αλλο παρα η αναβιωση κεινου του φοβου της απωλειας στα μυαλο (υποςυνειδητο) των, ουτω καλουμενων, διανοουμενων.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Εντάξει, αυτό το σχόλιο του κυρίου Malori που παρουσιάζετε είναι μάλλον επιβεβαίωση της γνωστής ρήσης του Karl Kraus:

      "Ψυχανάλυση είναι εκείνη η ψυχασθένεια της οποίας νομίζει ότι είναι η θεραπεία."
      ("Psychoanalyse ist jene Geisteskrankheit, für deren Therapie sie sich hält.")

      Αφού ξέρω (και συμμερίζομαι) τις επιφυλάξεις σας σχετικά με την ψυχανάλυση, φαντάζομαι ότι σε αυτό το σημείο θα συμφωνήσουμε.

      Αλλά το να απορρίπτει κανείς τις τελείως παράλογες θεωρίες της ψυχανάλυσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι υποστηρίζει τις δικές σας απόψεις περί "τεχνοφοβίας".

      Delete
  8. Για τους καλλιτέχνες(εικαστικούς, μουσικούς...)νομίζω πως υπάρχει μια επιστημονική ερμηνεία της αντιπάθειάς τους για την τεχνολογία: Ο εγκέφαλός τους είναι διαφορετικά προγραμματισμένος και η κατανόηση της τεχνολογίας τους δυσκολέυει, γι αυτό και την αποφεύγουν.
    Για του υπόλοιπους είναι μάλλον ο φόβος του νέου ( που δεν είναι πια και νέο ), και μια αντίδραση στην μαζικότητα του "κινήματος" των κινητών ..."Εγώ δεν είμαι σαν όλους αυτούς τους ηλίθιους που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς κινητό , έχω σοβαρότερα ενδιαφέροντα " (την έχω ακούσει την φράση). Το ότι από την απόλυτη εξάρτηση , που κι εγώ δεν την εγκρίνω, ως την λογισμένη χρήση έχει μεγάλη απόσταση, αυτό δεν το αντιλαμβάνονται...ώσπου να τους τύχει κάποιο αυτοκινητιστικό ατύχημα την νύχτα και να ...πέσουν στην ανάγκη του κινητού. Μετά θα αρχίσει η εξοικίωση που συχνα καταλήγει και σε έρωτα " Αν δεν είχα το κινητό ποιός ξέρει αν θα ζούσα τώρα"
    Το κινητό είναι πράγματι το τελειότερο μικρό επίτευγμα της τεχνολογίας Το λατρεύω και το θεωρώ βοηθό, σύντροφο , δάσκαλο και διασκέδαση.
    Ν.

    ReplyDelete
  9. Πραγματικά δεν έχω τίποτα εναντίον της «τεχνολογίας» (=τα ηλεκτρονικά, οι άλλοι τομείς είναι πρακτικά στάσιμοι), δεν είναι όμως λίγο άκαιρη μια τέτοια συζήτηση σε μια χώρα που όχι μόνο δεν έχει την παραμικρή συμβολή στην εξέλιξή της, αλλά επιπλέον η πλειοψηφία των φαντασμένων κατοίκων της έχει πουλήσει γη και ύδωρ προκειμένου να «μη μείνει πίσω από τις εξελίξεις» σε ακίνητα, κινητά και αυτοκίνητα;

    ΑτΕ

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αλίμονο - έχει μείνει πολύ "πίσω από τις εξελίξεις". Ακίνητα δεν χτιζονται πια, αυτοκίνητα πουλιούνται ελάχιστα (πρέπει να πας ταξίδι για να δεις στον δρόμο καινούργια μοντέλα). Μόνο κινητά, που έχουν γίνει είδος πρώτης ανάγκης και κοστίζουν όλο και πιο λίγο (με 100€ παίρνεις smartphone) κινούνται. Αυτά που περιγράφετε ανήκουν στην περίοδο της "δανειακής ευημερίας" που έληξε οριστικά το 2010....

      Delete
    2. Δυστυχώς όση συμβολή υπάρχει από τη χώρα μας είναι μέσα από πανεπιστήμια και μικρές (εξαιρετικές όμως) εταιρίες, όπως οι εταιρίες του Corallia cluster. Αλλά όντως είμαστε πολυ πίσω σε σχέση με άλλες ευρωπαικές χώρες που κατάφεραν στον χώρο των κινητών να χτίσουν κολοσσούς όπως η Nokia, η Ericsson κλπ. (Και πρόκειται για χώρες με ίδιο ή μικρότερο πληθυσμό με εμάς...)

      Delete
  10. Και πως να μην έχουμε μεινει πίσω? Αφού στην υπηρεσία μιας στάσης θέλουν πολλές μέρες.. Αφού στα ΚΕΠ οι υπάλληλοι δε μπορούν να χειριστούν τους υπολογιστές, Αφού στην εφορία βλέπουν λιγότερα απ'όσα βλέπουμε στο taxisnet.. Όπως έλεγε και ο Κάτων ο πρεβύτερος "Η Καρχηδόνα Πρέπει Να Καταστραφεί".... όπου Καρχηδόνα η μαύρη τρύπα (λέγε με δημόσιο) που οικοδόμησαν οι αμόρφωτοι που κυβέρνησαν τον τόπο τόσες δεκαετίες

    ReplyDelete
  11. Κύριε Δήμου,

    μπερδεύετε ένα εργαλείο (την απλή "συσκευασία" ας πούμε) με το περιεχόμενο, μπερδεύετε το πρακτικό ή βολικό με το ουσιαστικό, ταυτίζετε τεχνολογία με πολιτισμό.

    Να σταθούμε μόνο στο παράδειγμά σας με τον υπολογιστή. Δεν παίζει ρόλο με ποιο τρόπο ένας συγγραφέας καταγράφει τα κείμενά του: με το χέρι, με μια παλιά γραφομηχανή, με έναν υπολογιστή ή με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο. Το μόνο που μετράει είναι τα ίδια τα γραφόμενά του. Αυτό είναι το έργο του, αυτή είναι η ουσία που ενδιαφέρει τους αναγνώστες του. Για το καθαρά τεχνολογικό ζήτημα της διάδοσης των κειμένων ας φροντίζουν άλλοι που είναι οι αρμόδιοι (εκδότες, τυπογραφεία κλπ.). Μπορεί, βέβαια, ένας συγγραφέας να ενδιαφέρεται και για τέτοιου είδους θέματα, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι αποφασιστικό για τη δουλειά του.

    Αντίθετα, εσείς απαξιώνετε εκείνους που (για τον έναν ή τον άλλον λόγο) κρατούν κάποια αποστάση από ορισμένα εργαλεία. Και δεν νομίζω ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι "ελλιπείς" (όπως γράφετε), ούτε είναι αναγκαστικά λιγότερο πολιτισμένοι από σας.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μα η τεχνολογία είναι μέρος του πολιτισμού και είναι αναπόσπαστη. Π. χ. το βιβλίο είναι ένα τεχνολογικό προϊόν, το ίδιο και το μολύβι. Αν δεν υπήρχε η τεχνολογία δεν θα μπορούσαμε ούτε να γράψουμε ούτε να διαβάσουμε. Λέτε "το μόνο που μετράει είναι τα γραφόμενα" αλλά γράψιμο προϋποθέτει τεχνολογία. Και έχει σημασία για τον πολιτισμό αν το γραφτό μπορούν να το διαβάσουν δεκάδες (όπως τους παπύρους) χιλιάδες (όπως τα βιβλία) ή εκατομμύρια (όπως το ιντερνετ). Χωρίς τεχνολογία οι ζωγράφοι δεν θα είχαν χρώματα και οι μουσικοί όργανα...
      Η νεότερη τεχνολογία δεν επεκτείνει μόνο την εμβέλεια του πολιτισμού (πόσο θα χαιρόταν ο Μπετόβεν αν ήξερε πως τώρα εκατομμύρια ακούν την μουσική του που κάποτε την άκουγαν εκατοντάδες) αλλά με τα μέσα της αλλάζει και την φύση του. Χωρίς ηλεκτρική κιθαρα δεν θα είχαμε ροκ...

      Delete
    2. @Viennezos
      2016-03-09 15:38:30+00:00

      > ταυτίζετε τεχνολογία με πολιτισμό.

      Δεν την ταυτίζει, αλλά τη θεωρεί σημαντικό μέρος του πολιτισμού — και πολύ σωστά.

      > Δεν παίζει ρόλο με ποιο τρόπο ένας συγγραφέας καταγράφει τα κείμενά του: με το χέρι, με μια παλιά γραφομηχανή, με έναν υπολογιστή ή με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο.

      Ο Umberto Eco είχε παρατηρήσει ότι η χρήση επεξεργαστή κειμένου αλλάζει τη δομή των κειμένων του: ενώ πριν η κάθε πρόταση και παράγραφος εξαρτόταν από τα συμφραζόμενα, άρα ήταν δύσκολο να μετακινηθεί στο κείμενο χωρίς να πρέπει να ξαναγραφτεί, όταν άρχισε να χρησιμοποιεί υπολογιστή οι μονάδες αυτές του λόγου απέκτησαν αυτονομία, ώστε να μπορεί να τους αλλάζει ελεύθερα τη σειρά.

      Αν ο Karl Marx διέθετε υπολογιστή, πιθανώς θα είχε ολοκληρώσει το «Κεφάλαιο» και δεν θα παιδεύονταν ο Engels και ο Kautsky με τα ορνιθοσκαλίσματα του συγγραφέα και τις διάφορες μορφές του κειμένου.

      > Αντίθετα, εσείς απαξιώνετε εκείνους που κρατούν κάποια αποστάση από ορισμένα εργαλεία.

      Τα μπουρδουκλώσατε· άλλοι σνομπάρουν το Νίκο Δήμου επειδή χρησιμοποιεί υπολογιστή. Είναι σα να παραπονιέται μια γυναίκα ότι την υποτιμούν οι άνδρες κι εσείς να της απαντήσετε: «Δηλαδή όποιος δεν είναι γυναίκα δεν έχει αξία;».

      Delete
    3. Αν η σύγχρονη τεχνολογία δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις και για τη γραφή (και όντως δημιουργεί), τα αποτελέσματα, σε αντίθεση για παράδειγμα με τον κινηματογράφο και τη μουσική, δεν είναι ακόμη ορατά. Και όχι μόνο στο χώρο των επαγγελματιών συγγραφέων, όπου κυριαρχεί η άτολμη μετριότητα, αλλά περισσότερο στη διαδικτυακή γραπτή έκφραση, όπου κυριαρχεί μια προκλητική προχειρότητα. Το επίπεδο της γραπτής γλώσσας στο διαδίκτυο, χωρίς τη μεσολάβηση διορθωτή, δεν παραπέμπει τόσο σε τεχνολογικό όσο σε πραγματικό αναλφαβητισμό, ειδικά στην περίπτωση των ελληνικών που φαίνεται ότι πέφτουν κομμάτι βαριά στο τυπικό ιθαγενές CPU. Προφανώς το πρόβλημα προϋπήρχε και τώρα απλώς βγήκε στη φόρα. Οι σύγχρονες ευκολίες της γραφής πάντως συνέβαλαν στην άνοδο της ποιότητας όσο συνέβαλε και η πάλαι ποτέ καθιέρωση του μονοτονικού. Η ευχέρεια που προσφέρουν τα σύγχρονα μέσα θυμίζει συχνά τη γνωστή περίπτωση που η άνεση χρόνου συμβάλλει όχι στην αξιοποίηση, αλλά στην κατασπατάλησή του.

      ΑτΕ

      Delete
    4. Δεν θα συμφωνήσω. Οι ευκολίες συνέτειναν στον τεράστιο πληθωρισμό της γραφής - και άρα στην δυσκολία να ξεχωρίσεις το αξιόλογο μέσα στο πλήθος. Όμως το αξιόλογο υπάρχει. Μπαίνω σε άγνωστα μπλογκ και εκπλήττομαι από την ποιότητα της γραφής. Το ποσοστό των καλών κειμένων ανάμεσα στα σκουπίδια έχει μάλλον ανέβει - μόνο που οι αριθμοί είναι υπέρογκοι και κανείς δεν έχει τη δυνατότητα να μετρήσει. Αν κρίνω από την μη-δικτυακή γραφή (ποιητικές συλλογές που φθάνουν - ακόμα - κατά συρροήν, πεζογραφήματα, δημοσιογραφία) η δικτυακή δεν υστερεί καθόλου. Μονο που η έκρηξή της, λόγω ευκολίας δημοσίευσης, είναι τέτοια που όλες οι εκτιμήσεις είναι αβέβαιες.

      Όσο για τους παραδοσιακούς συγγραφείς η ευκολία του πληκτρολογίου και του επεξεργαστή κειμένων δεν αναμενόταν να προκαλέσει επαναστάσεις. Περισσότερο έχει επιδράσει η ψηφιακή επανάσταση σε άλλους κλάδους τέχνης, ιδιαίτερα στην μουσική που έχει αλλάξει εκ βάθρων.

      Delete
  12. @Nikos Dimou
    2016-03-09T10:16:00+02:00

    Για την τεχνοφοβία και τις αιτίες της έχει γράψει πολλά ο Robert Pirsig στο "Zen and the Art of Motorcycle Maintenance."

    ReplyDelete
    Replies
    1. Τον ξέρω καλά. "Ο Βούδας κατοικεί στην μηχανή".

      Delete
  13. Οι περισσότερες ελίτ είναι ενάντιες στο νέο και είναι εν μέρει λογικό:
    "με την κατάσταση όπως ήταν μέχρι τώρα καταφέρναμε και ξεχωρίζαμε, για ποιο λόγο να ρισκάρουμε την όποια θέση μας δοκιμάζοντας το καινούριο? Και αν αποδειχτούμε «βλάκες» μην καταλαβαίνοντας τη νέα ψηφιακή τεχνολογία?”

    ΥΓ. Νίκο κι εσύ νομίζω καθυστέρησες να μπεις στο Facebook, έτσι δεν είναι? (δεδομένου πάντα ότι είσαι άνθρωπος που ζει μέσα στην τεχνολογία και ένας από τους πιο δημοφιλείς bloggers). Επίσης το ότι το 2016 συνεχίζεις να χρησιμοποιείς τον Blogger, δεν είναι ΕΝ ΜΕΡΕΙ ένα παράδειγμα ανάλογο (εντός τεχνολογίας) με αυτό που περιγράφεις για τους πνευματικούς ανθρώπους?

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μπήκα στο Facebook από την αρχή - αλλά το βρήκα βαρετό και βγήκα μετά από μερικούς μήνες. Και στην αρχή ΗΤΑΝ βαρετό. Μετά από χρόνια αναθεώρησα τις απόψεις μου και ξαναμπήκα - αλλά ποτέ φανατικά. Είναι μέσο επίδειξης και δεν μου πάει.
      Τώρα για πρωτοπορείες να μην μιλάμε. Μπηκα στο Ιντερνετ το 89 με γλωσσα UNIX...

      Delete
  14. iphone: εκ του internet phone. ipad: εκ του internet pad.

    Όταν κάποιος απορρίπτει σήμερα τα κινητά, στην ουσία απορρίπτει, όντως, την άμεση πρόσβαση στο διαδίκτυο.

    Είναι, απλά, απίστευτο!

    ReplyDelete
  15. ΥΓ. Ο Έκο είχε γράψει ένα κείμενο 'το στιλ και το στιλό'. Όπου έλεγε ότι η λέξη στιλ βγαίνει από το stilus, το αιχμηρό αντικείμενο με το οποίο σκάλιζαν γράμματα οι πρώτοι χαράκτες-γραφιάδες.

    Λοιπόν, έλεγε πως το μέσο διαμορφώνει το στιλ που γράφει κάποιος. Αλλιώς γράφει κάποιος με στυλό, αλλιώς με γραφομηχανή, αλλιώς με Η/Υ (ο τελευταίος, υποστήριζε, ακολουθεί την ταχύτητα της σκέψης).

    Άλλος ένας λόγος που αποδεικνύει ότι η τεχνολογία είναι, σε τελευταία ανάλυση, πραγματικά πνευματικό αγαθό.

    ReplyDelete
  16. Το πιο όμορφο κινητό μέχρι σήμερα: NOKIA 6110.

    Ο Χαμαιλέοντας.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το πνεύμα της ΝΟΚΙΑ επιβιώνει στα κινητά της Microsoft (Lumia) που χρησιμοποιώ. Ένα, το 950 βλέπετε στην εικόνα του ποστ

      Delete
    2. 6110 εσείς, το 3110 αναφέρεται από έναν άλλο σχολιαστή πιο παραπάνω, θυμηθήκαμε την εποχή όπου ανά ένα εξάμηνο κυκλοφορούσε νέο μοντέλο της ΝΟΚΙΑ, τα κινητά-σούπα

      Delete
    3. Μόνο που δεν ήταν "έξυπνα". Εκεί η Nokia με το απαρχαιωμένο λογισμικό Symbian έχασε το παιχνίδι απέναντι στην Apple (IOS) και Google (Android). Η Microsoft προσπαθεί να επιβιώσει με τα Windows 10 mobile (που για μένα είναι το καλύτερο σύστημα αλλά άργησε να έρθει...).

      Delete
    4. Aν θυμάμαι καλά και δεν κάνω λάθος τα συγκεκριμένα μοντέλα δεν είχαν λογισμικό Symbian-το 6110 navigator είχε-, αν και αργούσε στην εκκίνηση για εκείνη την εποχή ήταν αρκετά εντυπωσιακό

      Delete
    5. Nokia Communicator 9300
      Μπορεί να είχε Symbian, αλλά για την εποχή του ήταν κο-ρυ-φή.

      Η NOKIA άρχισε να πέφτει (και το Symbian να απαξιώνεται) αργότερα.

      Δεν ξέρω αν το είπα στο παλιό blog, αλλά ήμουν το πειραματόζωο της NOKIA για το πρόγραμμα φωνητικών εντολών στα ελληνικά. Και μάλλον έβαλα ένα bug: το σαλωνικιώτικο 'λάμδα' :)

      Delete
    6. Η Nokia μάλλον έχασε το παιχνίδι καθώς δεν ήταν αμερικάνικη εταιρία, όχι ότι δεν έκανε λάθη η ίδια, είχε πολύ καλό σχέδιο για το διάδοχο OS του Symbian, αλλά το εγκατέλειψε για να συνεργαστεί με την Microsoft, τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

      Delete
    7. H Nokia δε συνεργάστηκε με την Microsoft αλλά εξαγοράστηκε από αυτήν, όταν ήδη είχε χάσει το παιχνίδι. Όσο για το ότι δεν ήταν Αμερικάνικη εταιρία - η μεγαλύτερη εταιρία στα κινητά είναι η Samsung, που επίσης δεν είναι αμερικάνικη.

      Delete
    8. @Yannis H. Wed Mar 09, 06:55:00 PM
      Το πιο όμορφο κινητό μέχρι σήμερα: NOKIA 6110.
      Ο Χαμαιλέοντας.


      Εσύ καρντιά μου δεν ήσουν η πρώτη "φωνή" του Nokia, με βαρύ το "λ"? :) ΄Η η άνοια μ'εχει προλάβει την Belieber πάνω στο άνθος μου?

      Delete
    9. Η Nokia εγκατέλειψε το σχέδιο που είχε για μετάβαση από το Symbian στο Maeme/Meegο και QT. Προσέλαβε τον Ελοπ που ήταν διευθυντής στην Microsoft και τότε εξαγγέλθηκε η συνεργασία Nokia/Microsoft και η μετάβαση στα WP7 που δεν ήταν ακόμη έτοιμα. Αντί τα WP να βοηθήσουν την Nokia την καταβαράθρωσαν. Για να μην καταστραφεί εντελώς η Nokia έβγαλε στο σφυρί την μονάδα κινητών της που την αγόρασε η Microsoft για να γλυτώσει τα WP8 και να παραμείνει μέσα στο παιχνίδι των κινητών. Ο δε Ελοπ για την μεταβίβαση πήρε και μπόνους ~28εκ. Η Nokia έχει κρατήσει τις πατέντες και από το τέλος του 2016 θα μπορέσει να ξαναμπεί στα κινητά με Android λειτουργικό.

      Η Samsung είναι η μεγαλύτερη εταιρία, αλλά έχει πολύ χαμηλό κέρδος σε κάθε κινητό που πουλάει, σε αντίθεση με την Apple που μαζεύει όλα τα λεφτά. Αρα το μοντέλο της Samsung βασίζεται σε πολύ μεγάλο αριθμό πωλήσεων, αν το χάσει θα έχει άμεσο πρόβλημα.

      Για τις Αμερικάνικες εταιρίες δεν έχω στοιχεία, απλά μια διαπίστωση: ότι κάνει η Apple και η Google είναι σωστά, ενώ οι άλλοι πχ Nokia, Blackberry, πηγαίνουν πάτο χωρίς να έχουν κακά προϊόντα.

      Delete
  17. Ισως κάποιος ποιο ειδικός θα έπρεπε να εξετάσει τον παράγοντα ανασφάλεια καλλιτεχνών και/η διανοουμένων που πολλάκις οδηγεί στην εκκεντρικότητα αποτέλεσμα της οποίας είναι συχνά, αλλά όχι πάντα, η απέχθεια προς την τεχνολογική πρόοδο. Τώρα βέβαια κι εγώ, με πολλαπλά laptops, κινητά και δε συμμαζεύεται, που και πού γράφω με καλό στυλό η και πέννα χειρόγραφα σημειώματα η γράμματα και τα στέλνω με ταχυδρομείο (που έπρεπε τώρα να μετονομασθεί βραδυδρομομείο, καθώς είναι ο αργότερος τρόπος επικοινωνίας) και εκπλήσσω ευχάριστα, νομίζω, τον παραλήπτη.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μα η καλλιγραφία ήταν παλιά μεγάλη τέχνη (δεν βάζω τους Κινέζους, αλλά τα δικά μας ιστορημένα χειρόγραφα) και γίνεται πάλι τώρα από την αρχή!
      Όπως το email ξαναζωντάνεψε την επιστολική τέχνη και τα μπλογκ τα ημερολόγια.

      Delete
    2. Το να παίρνεις κάτι χειρόγραφο πλέον, ειδικά αν είναι για καλό, is a rare treat! Κοντεύουμε να ξεχάσουμε όσα αποκαλύπτει ο γραφικός χαρακτήρας του καθενός... Οι καλλιγράφοι πάντως στην Εσπερίαν πληρώνονται αδρά για να γράψουν π.χ. τα ονόματα σε προσκλητήρια γάμων.
      Από την άλλη, το twitter ας πουμε, που σε περιοριζει στους χαρακτήρες σε βάζει να σκέπτεσαι αλλιώς, το ίδιο κι ένα "παλιού τύπου" κινητό με 3 γράμματα σε κάθε πλήκτρο... ή ένα i-pad σε σχέση με το κλασσικό πληκτρολόγιο. Ακόμη κι ένα ασύρματο πληκτρολόγιο που το παίρνεις και στην ξαπλώστρα επηρρεάζει το αποτέλεσμα, σε σχέση με το καλωδιωμένο πληκτρολόγιο.
      Αλλά σημασία έχει το τι γραφεις τελικά, αυτό ειναι που εισπραττει ο άλλος, όχι το πώς το έγραψες!

      Delete
  18. Ποιες είναι κατά τη γνώμη σου, Νίκο οι σύγχρονες σειρές που μπορούν να συναγωνιστούν το μεγάλο μυθιστόρημα, όπως λες; Θα 'χε ενδιαφέρον να μας αναφέρεις μερικές.

    ReplyDelete
    Replies
    1. House of Cards, Lost, Breaking Bad, The Sopranos, Downton Abbey, Six Feet Under, Mad Men, Narcos... ψάξε κι εδώ: CLICK

      Delete
  19. Έχετε δίκιο για τα Windows 10 στο κινητό. Ποτέ όμως δεν ξέρεις τη δυναμική των πραγμάτων. Λαγοκοιμούνται για την ώρα. Όμως αίφνης μπορεί να τα ανακαλύψουν οι κριτικοί. Εγώ από windows 7.8 (σταθερότατα μεν απογοητευτικά από developers δε) πήγα σε iPhone 5, 5s, 6 και εκεί κατάλαβα (άργησα λίγο) ότι η Apple προσέφερε βασικά πράγματα σε εξωφρενικές τιμές. Εδώ και πολύ καιρό συμβιώνω με το Note 4. Το καλύτερο κινητό που είχα ποτέ -αποσπώμενη μπαταρία και κάρτα μνήμης. Το δε πενάκι είναι απίστευτο. Έχει μάλιστα ένα utility με το οποίο επιλέγεις συμπληρωματικά χρώματα. Σώζει ζωές! Τα βιομετρικά του (αέρια αίματος και παλμοί) είναι αξιόπιστα.

    ReplyDelete
  20. Μάλλον είναι λίγο μεσογειακό/βαλκανικό/ευρωπαικό το φαινόμενο. Λιγότερο αμερικάνικο. Τουλάχιστον στις USA η τεχνολογία έχει το ρόλο που της ταιριάζει: Ένα μέσον που κάνει την ζωή μας απλούστερη και ομορφότερη

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σωστή παρατήρηση Αντώνη. Πέρα από βαλκανικό, ακόμα περισσότερο Ελληνικό. Η παιδεία μας είναι (ακόμα!) στραμμένη στο παρελθόν και στην "κλασική μας δόξα" - και ελάχιστα ασχολείται με το παρόν και την επιστήμη. Θυμάμαι πριν οκτώ χρόνια, ερευνώντας για ένα πρόγραμμα επιδοτήσεων του ΕΣΠΑ είχαν ερωτηθεί νέοι άνθρωποι αν θα ήθελαν ένα δωρεάν υπολογιστή. Περισσότεροι από τους μισούς είχαν πει "όχι" και στην ερώτηση "γιατί;" απάντησαν: τι να τον κάνω;
      Από τους Ευρωπαίους Σκανδιναυοί, Αγγλοι και Ολλανδοί εκσυγχρονίστηκαν γρήγορα. Πολύ αργότερα Ιταλοί και οι πάντα συντηρητικοί Γάλλοι. Εμείς παραμένουμε τελευταίοι σε όλους τους δείκτες.
      Είναι χαρακτηριστικό ότι το μόνο βιβλίο μου που απέτυχε να κάνει δεύτερη έκδοση είχε τίτλο (και θέμα) "Ψηφιακή Ζωή".

      Delete
    2. Να το πάλι, το διαρκές σύμπλεγμα κατωτερότητας και το βλέμμα που είναι σταθερά στραμμένο στα δυτικά πρότυπα (στους Αμερικανούς, στους προοδευτικούς Ευρωπαίους, ...).

      Συμφωνώ ότι η προσκόλληση στο "ένδοξο" παρελθόν της πατρίδας (της όποιας πατρίδας) είναι λάθος (και πολλές φορές επικίνδυνη). Για αυτό το λόγο πόσο με εκνευρίζει λ.χ. ένα μέγαλο μέρος του στιχουργικού έργου του Νίκου Γκάτσου!

      Αλλά το να προσαντολίζεται κανείς συνεχώς σε ό,τι συμβαίνει στη "Δύση" (από την τεχνολογία έως ... τα τηλεοπτικά σήριαλ!), θαυμάζοντας λίγο-πολύ άκριτα τα "επιτεύγματά" της και υποτιμώντας ταυτόχρονα τον εαυτό του - αυτή η στάση έχει κάτι το ελλιπές (νομίζω εδώ ταιριάζει η έκφραση), το φτωχό.

      Άλλωστε εσείς - οι θερμοί οπαδοί του δυτικού/αμερικανικού τρόπου ζωής σε όλες τις εκφάνσεις του - δεν έχετε λόγο να φοβάστε. Καπιταλισμός και παγκοσμιοποίηση έτσι κι αλλιώς οδηγούν (ή μάλλον έχουν ήδη οδηγήσει) σε εκτεταμένη ισοπέδωση των πάντων σε παγκόσμια κλίμακα: από το λειτουργικό σύστημα των υπολογιστών, το ντύσιμο, το φαγητό, τη μουσική και τις ταινίες μέχρι το πιο σημαντικό: τη νοοτροπία και τη σκέψη των ανθρώπων.

      Γιατί παραπονιέστε άραγε; Γιατί ο κόσμος (ή η χώρα σας) μέχρι στιγμής δεν έχει ισοπεδωθεί ολοκληρωτικά, αλλά μόνο κατά 85% ή 90%, ας πούμε;

      Delete
    3. Πρέπει να σας ανακαλέσω στην τάξη. Δεν ετέθη θέμα εδώ επιλογής τρόπου ζωής ούτε ισοπεδωμένης νοοτρόπίας. Συζητάμε για μία τεχνολογική επινόηση που μάλιστα παράγεται περισσότερο στην Απω Ανατολή (το 70%) και όχι στον "δυτικό/αμερικανικό κόσμο".

      Όσο για την "ισοπέδωση των πάντων": ευτυχώς που οι περισσότεροι υπολογιστές έχουν κοινό λειτουργικό σύστημα - αλλιώς θα είχαμε τον πύργο της Βαβέλ της πληροφορικής. Ισοπέδωση στο φαγητό; Ποτέ δεν ήταν μεγαλύτερη η προσφερόμενη ποικιλία: πριν εκατό χρόνια τρώγαμε μόνο τοπικές γεύσεις. Τώρα υπάρχουν παντού δεκάδες εθνικές κουζίνες για επιλογή.

      Γενικά αυτή η πεσιμιστική θρηνωδία για την δήθεν παρακμή που έφεραν "καπιταλισμός και παγκοσμιοποίηση" είναι 100% πλαστή. Ποτέ δεν ήταν ο κόσμος τόσο πλούσιος σε εμπειρίες και ευκαιρίες. Επιστρέψτε αν θέλετε στον Μεσαίωνα - εγώ θα μείνω εδώ!

      Delete
    4. Κύριε Δήμου,

      αυτό το

      "Επιστρέψτε αν θέλετε στον Μεσαίωνα - εγώ θα μείνω εδώ!"

      δεν είναι σοβαρή επιχειρηματολογία αλλά μάλλον ένδειξη ότι σας εκνευρίζει η διατύπωση απόψεων που ταράζουν λίγο την ωραιοποιημένη εικόνα σας για τον κόσμο.

      Και όσον αφορά αυτό:

      "Ποτέ δεν ήταν ο κόσμος τόσο πλούσιος σε εμπειρίες και ευκαιρίες."

      Σίγουρα ισχύει για κάποιους προνομιούχους όπως εσείς. Ρωτήστε σχετικά έναν εργάτη στη Foxconn (για να μην ξεφύγουμε από το αρχικό θέμα). Η Foxconn είναι (ως γνωστόν) μια από τις εταιρείες στην Άπω Αναντολή (με έδρα την Ταϊβάν) που παράγει (μεταξύ άλλων) εξαρτήματα για τα κινητά που τόσο σας αρέσουν. Η Foxconn έγινε γνωστή γιατί σε ένα δικό της εργοστάσιο (στην Κίνα) σημειώθηκαν αρκετές περιπτώσεις αυτοκτονίας από εργάτες και εργάτριες που δεν άντεξαν άλλο την πίεση και τις άσχημες συνθήκες εργασίας. Η Foxconn παράγει για εταιρίες όπως Apple, Sony, Nokia κ.λπ.

      Όμως τέτοια ζητήματα δεν τα θίγετε φυσικά όταν γράφετε για το "μικρό θαύμα". Η κριτική σας περιορίζετε σε αυτούς που έχουν επιφυλάξεις για τη χρήση του. Μερικοί ίσως τις έχουν ακριβώς γι’ αυτούς τους ηθικούς λόγους και όχι τόσο λόγω ... τεχνοφοβίας.

      Delete
    5. Με κατηγορείτε για "διαρκές σύμπλεγμα κατωτερότητος" όμως μάλλον πρέπει να επιστρέψω την κατηγορία. Ο κόσμος είναι καλύτερος (προσοχή: όχι καλός) για όλους, κι όχι μόνο για "προνομιούχους σαν κι εμένα". (Σιγά τα προνόμια!). Ακόμα και για τον εργαζόμενο στην Foxconn - αλλιώς δεν θα εκκρεμούσαν χιλιάδες αιτήσεις για πρόσληψη. Σαφώς για μας είναι σκλάβος (αν και βελτιώθηκαν οι συνθήκες) αλλά για την Κίνα είναι "προνομιούχος". Δουλεύει σκληρά 2-3 χρόνια, μαζεύει χρήματα και γυρίζει στο χωριό του όπου είναι ...κεφαλαιούχος και ανοίγει μαγαζί.

      Τα είπαμε και σε προηγούμενο ποστ - οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι - αλλά και οι φτωχοί γίνονται λιγότερο φτωχοί. Όχι τόσο όσο θα έπρεπε ή όσο θα θέλαμε. Αλλά να μιλάμε για καταστροφή και ισοπέδωση είναι ανιστόρητο σε σύγκριση με το παρελθόν.

      Delete
  21. Και όποιος βρεθεί ελλιπής σε ένα από τα δεδομένα του πολιτισμού...βρίσκεται ελλιπής και σε ένα άλλο...δηλαδή βρίσκεται ελλιπής στα πιο σημαντικά δεδομένα του πολιτισμού, ή της κοινωνικής ζωής του, ή της σκέψης του, ή των αισθήσεων του, ή της ζωής μας. Γιατί ποτέ δεν μπορεί να έχει μία γενική εικόνα -ή μία πλήρη εμπειρία- του γύρω φαινομένου. Ούτε μάλλον μπορεί ποτέ να το αντιληφθεί, ή να το παρατηρήσει ως είναι αυτό, το γύρω φαινόμενο, και να το εκτιμήσει και να λάβει τα χιλιόμετρα του.
    Κάποιοι Σύριοι πρόσφυγες είναι πλούσιοι...έχουν κινητά...η ταλαιπωρία τους είναι προσωρινή...τις χαρές του -κινητώς ακινήτου- πολιτισμού θα συλλογιστούν με χαρά στον τόπο της μόνιμης εγκατάστασης. Τώρα...όσο χρόνο ταλαιπωρούνται...ή κινδυνεύουν...έχουν την επίγνωση της μελλούμενης ευρύτητος της νόησεως των, αλλά συγκρατιούνται και απορούν: να πανηγυρίσω σήμερα τον αυριανό θρίαμβο της συμμετοχής μου στον πολιτισμό...να μην πανηγυρίσω; Χαρμολυπημένοι πανηγυριστές.
    Και οι δύο καταστάσεις εδώ. Εγώ, από το μέρος μου: έχω το πιο φτηνό ipod (23 ευρώ) - δεν αγοράζω πολιτιστικό κινητό τηλέφωνον - δεν δαπανώ ένα πλούσιο ευρώ στις τηλεφωνίες (αν ήταν όμως το νόμισμα μου η δραχμή, θα αγόραζα!)- δεν παρακολουθώ τηλεόραση (μόνο στο YouTube, τους από τον ψευτοπολιτισμό διορισμένους, σοβαρούς και λακωνικούς και λακωνιστάς υποψηφίους διαμορφωτές της προπαγάνδας των πολέμων, για να γελάω πικρότατα -*παραπομπή*).
    Γελάω π.χ.: εταιρικός εραστής των μελισσών, ο δουλευτής ο αδικοσκοτωμένος, πηγαίνει στον φιλόλογο και του λέει: "και εσύ είσαι (ένας) τεχνοκράτης, δικέ μου". Προεποχή των Ολυμπιακών Παιγνίων. Ήταν όλοι τους τεχνοκράτες. Τους άρεσε να είναι τέτοια χαλκούνια. Και σήμερα τεχνοκράτες είναι. Αφού είναι άξιοι. Δεν πειράζει δηλαδή που τόοοτε είχαν ένα κινητό απλοϊκό και σήμερα έχουν ένα πολύ -κινητόν- πολιτιστικότερον. Είναι ό,τι θέλουν. Ένα θέλουν από τον γραφειοκρατικό πόλεμο - ω! σόρρυ! πολιτισμόν ήθελα να πω. Ένα παίρνουν. Μεγάλοι καλλιτέχνες - του Ενός. Προοδευτική στασιμότητα.

    Γραμμή παραγωγικής παραπομπής: Πικρότατα; Πικρότατα:

    Νίκος Καρούζος

    ΠΙΚΡΗ ΠΙΚΡΟΤΑΤΗ ΑΙΘΡΙΑ
    κι ανεβαίνει σε χιλιάδες μέτρα
    σ’ ένα τέτοιο ύψος η σεξουαλική αλαζονεία
    των μελισσών
    η βασίλισσα
    σε κατάσταση μηδέν της συγκινήσεως
    πολυθυμία εκθαμβωτική
    μαγνητίζοντας
    αρίφνητους κηφήνες που συναμετάξυ τους
    ο τυχερός και ευτυχής
    ισόφωνος του θανάτου διαλάμπει.

    ReplyDelete
  22. Όταν θέλει κανείς να απαλλαγεί από τις ενοχές του κατακρίνει την πηγή που του τις δημιουργεί, αυτό γίνεται τώρα με την Ελλάδα, τελευταία στο ένα, Βαλκανική στο άλλο, τραβάει κανείς τα μαλλιά του με αυτά που διαβάζει, η λογική του ανάποδου, δεν φταίει ο θύτης αλλά το θύμα που πέθανε. Αν και είναι άσχετα θα τα γράψω αποσπασματικά διότι δεν μπορώ να διαβάζω αερολογίες περί Βαλκάνιων και απαίδευτων Ελλήνων. Το 1912, πριν 104 χρόνια, ανά χίλιους κατοίκους πήγαιναν στο Ελληνικό (Μέσο) σχολείο 27 μαθητές, στη Γαλλία η αντίστοιχη αναλογία ήταν 26 ενώ στη Ρουμανία 15, την ίδια χρονιά μόνο οι Η.Π.Α με 38,6 φοιτητές ανά 10.000 κατοίκους ξεπερνούσαν την Ελλάδα που είχε 12,6 φοιτητές ανά 10.000 κατοίκους.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σήμερα έχουμε 2016 και το ζήτημα δεν είναι πόσοι πηγαίνουν σχολείο. Το ζήτημα είναι τί κάνουν στο σχολείο και τί κάνουν και μετά το σχολείο. Όποιες κι αν είναι πάντως οι αιτίες, η πικρή αλήθεια είναι ότι τα ελληνόπουλα κατατάσσονται σταθερά εδώ και δεκαετίες στις τελευταίες θέσεις – και μάλιστα με πτωτικές τάσεις ακόμα και σε σχέση με άλλες βαλκανικές χώρες – μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών στους ετήσιους διαγωνισμούς PISA του ΟΟΣΑ τόσο στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες, όσο και στην κατανόηση της μητρικής τους γλώσσας. Και το θέμα είναι πολύ βαθύτερο από την «κατάργηση της αριστείας» και δε συμμαζεύεται. Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ ότι παρά τις τυπικά «κορυφαίες» επιδόσεις μου στο σχολείο, με την εξαίρεση κάποιων βασικών γνώσεων φυσικής, θεωρώ τον χρόνο που πέρασα εκεί περισσότερο χαμένο κι από το χρόνο που πέρασα στο στρατό.

      ΑτΕ

      Delete
    2. Ποιες Βαλκανικές χώρες; Δεν βλέπατε γύρω σας την πραγματικότητα; Όλοι πέρα από τις σπουδές τους μάθαιναν τουλάχιστον 1-2 ξένες γλώσσες και υπολογιστές. Αλλά είπαμε οι Ευρωγενίτσαροι σώνει και καλά να βγάλουν σκάρτους όλους τους Έλληνες για να δικαιολογηθούν τα αίσχη που διαπράττονται εις βάρος της χώρας.

      Delete
    3. Για να μη φανώ μονόπλευρος πάντως θα πρέπει να επισημάνω ότι τα πανεπιστήμιά μας (δεν περιλαμβάνω τις – εκατοντάδες – σχολές που ιδρύθηκαν εν μια νυκτί επί Σημίτη προς άγραν εκλογικής πελατείας) είναι γενικά υψηλού επιπέδου. Καμία σχέση με ούτε με το κομμουνιστικό -βαλκανικό μπάχαλο που έπαιρνες πτυχίο με μερικά κουτάκια νεσκαφέ, άντε στα δύσκολα και κανά μπουκάλι ουίσκι, ούτε με την πανεπιστημιακή βιομηχανία που έχει επεκταθεί και στο τελευταίο χωριό της Αγγλίας για τους τριτοκοσμικούς που αδυνατούν να φανταστούν τη ζωή χωρίς «χαρτί». Προσωπικά το πρώτο πράγμα που κοιτάω άμα πηγαίνω σε άγνωστό μου γιατρό είναι αν έχει πτυχίο ελληνικού πανεπιστημίου και δευτερευόντως δυτικοευρωπαϊκού. Το σοβαρότερο πρόβλημά τους δεν είναι τόσο η κομματικοποίηση και τα σχετικά, που υπάρχουν εξάλλου σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής, αλλά το γεγονός ότι μετά τις «εξισωτικές» παρεμβάσεις που έγιναν στο – ούτως ή άλλως προβληματικό – εξεταστικό σύστημα τα τελευταία χρόνια, μπορεί πλέον στις περισσότερες σχολές να περάσει ουσιαστικά ο καθένας ανεξαρτήτως δουλειάς και ικανοτήτων.

      ΑτΕ

      Delete
  23. Καταρχάς, με ξάφνιασε η επιλογή σας για WP :D

    ...χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω την τεχνολογία, ίσα ίσα την χρησιμοποιώ ακόμη και τώρα, ξεχνάμε κάτι: Ότι προηγμένο τεχνολογικά, τόσο μικρότερη απόκλιση έχει από τις παγιωμένες συνήθειες μας.

    Ναι μεν οι startupers προσπαθούν να φτιάξουν το τέλειο πληκτρολόγιο-app με την πιο ευρηματική AI αλλά το μεγάλο στοίχημα είναι απόλυτη εξομοίωση του απλού μολυβιού, ούτε καν φωνητική συγγραφή κείμενων.

    Ειδικότερα το απόλυτο sci-fi, η αναγνώριση και κατανόηση της φωνής, ενώ έχει γίνει σχεδόν πραγματικότητα, αναρωτιέμαι για την επιτυχία. Θα μπορούσε ένα συγγραφέας να γράψει κάτα κάποιον τον τρόπο; «Αλλάξε το "βερμπαλιστικό", σε "άστοχο" ... χμμ όχι όχι σβήσε-γράψε και με δυο λάμδα το θέλω τώρα… τι μαλακίες γράφω θεέ μου!». …ακόμη και αν καταλάβαινε ο υπολογιστής αυτή την πρόταση, που σύντομα θα μπορεί, θα ήταν τουλάχιστον μη-βολικό.

    Η αποκήρυξη της τεχνολογίας κατά τον συνηθισμένο τρόπο είναι ηλίθια, ένα είδος lifestyle. Παρόλα αυτά, ποικιλόμορφα, χιλιοχρησιμοποιημένες τακτικές δείχνουν μια βαθύτατη ανάγκη του ανθρώπου. Για παράδειγμα η γραφή είναι προσωπική και δεν μιλάς ή έστω παραμιλάς.

    Υ.γ.: Και το ψηφιακό βιβλίο για να γίνει κάπως αποδεκτό έπρεπε να μοιάσει όσο το δυνατόν πιο κοντά στο παραδοσιακό βιβλίο, παρόλο τις τρελές καινοτομίες. Ποιος βιβλιοφάγος δεν θα ήθελε search στα βιβλία του και στην βιβλιοθήκη του;

    Υ.γ.2: Βεβαία οι συγγραφείς ήταν ανυπόμονοι και αλλάξαν στις τότε ή σημερινές ικανότητες του διαδικτύου.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Επειδή έχω πειραματισθεί με τις νέες τεχνικές: απλώς θέλουν διαφορετική προσέγγιση. Όταν το φτερό της χήνας έγινε μολύβι, στυλό και μπικ, άλλαξε τελείως ο τρόπος γραφής. Το ίδιο και στην υπαγόρευση: εξαφανίζεται η πρόχειρη προφορικότητα, σκέπτεσαι περισσότερο τις φράσεις πριν τις ξεστομίσεις. Και πάντα υπάρχει η δυνατότητα του "χτενίσματος" μετά. Οι νέες γενιές θα δουλέψουν αλλιώς.

      Delete
    2. Η «πραγματική» (=ανθρωποειδής) τεχνητή νοημοσύνη φαίνεται καταρχήν τόσο περιττή όσο και η ανθρώπινη κλωνοποίηση, είναι όμως παρόλα αυτά δυνατή. Τα μεγαλύτερα προσκόμματα προς το παρόν είναι λιγότερο τεχνικής και περισσότερο ηθικής φύσεως και συνίστανται κυρίως στην ανακάλυψη ενός λειτουργικού συνόλου φαινομενικά αντιφατικών κινήτρων που θα προσδώσουν στην ΤΝ ανθρωποειδή σκέψη και συμπεριφορά. Τα ανθρώπινα κίνητρα όμως είναι συχνά «σκοτεινής» προέλευσης, ασχέτως από τα τελικά τους αποτελέσματα που είναι απρόβλεπτα και κυμαίνονται αδιακρίτως από την ηλιθιότητα και την ωμότητα έως την ευγένεια, την επιστήμη και την τέχνη κα τη θρησκεία. Στο βαθμό που η απλή αυτή αλήθεια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τους «αισιόδοξους» θεωρητικούς της ΤΝ, το πρόβλημα θα συνεχίσει να παραμένει, ασχέτως με την υπολογιστική δύναμη που έχουν στη διάθεσή τους. Επιπλέον η ανθρωποειδής ΤΝ θα πρέπει να περάσει εκτεταμένες δοκιμασίες κοινωνικής και φυσικής επιλογής προκειμένου να αποκτήσει κάποια στιγμή κοινωνική οντότητα και μακροπρόθεσμες ικανότητες επιβίωσης. Αν όμως αγνοήσουμε τον ανθρωπομορφικό παράγοντα, μπορούμε να πούμε με ασφάλεια πως η ΤΝ έχει πλέον δρομολογηθεί για τα καλά.

      ΑτΕ

      Delete
    3. Εγώ βλέπω διαφορά στον τρόπο γραφής και μεταξύ αρθρογράφου του 1990 και αρθρογράφου του 2015, ακόμη και αν οι δυο χρησιμοποιούσαν το ίδιο μέσο (αλήθεια, το word πότε βγήκε; ). Παρόλα αυτά τα κριτήρια αξιολόγησης δεν άλλαξαν ιδιαίτερα, παρόλο που άλλαξαν τα κριτήρια αποδοχής και αναγνωσιμότητας.

      ...ή για το θέσω εντελώς διαφορετικά, όσο και αν η ψηφιακή εποχή προωθεί τον one-man-show αρθρογράφο που ανεξάρτητα γράφει και δημιουργεί από το σπίτι του, τελικά θα επικρατήσουν, τουλάχιστον αξιολογικά, μεγάλα σχήματα που περισσότερο θα μοιάζουν με τα σημερινά παραδοσιακά μέσα ανεξάρτητα αν θα εκπέμπουν ψηφιακά.

      Προσπαθώ να διακρίνω τις αλλαγές που φέρνει μια τεχνολογική εξέλιξη αναφορικά με τον τρόπο που υιοθετήθηκε και αναφορικά με τις ευελιξίες που προσφέρει.

      Πόσοι bloggers ξεκίνησαν, πόσοι πήγαν καλά και πόσοι όχι, πόσοι γράφουν καλά και πόσοι όχι, πόσοι βγάζουν λεφτά και πόσοι όχι, και πόσοι από τις δυο τελευταίες κατηγορίες είναι κοινοί.

      Υ.γ.: Εσείς ως ένας από τους καλούς συγγραφείς, έχετε γράψει πότε μιλώντας ή έστω με οποιοδήποτε άλλο τρόπο πέρα από πληκτρολόγιο ή στυλό/μολύβι; Πως σας φάνηκε η εμπειρία;

      Delete
  24. Νομιζω οτι ειναι θεμα ιδιοσυγκρασιας. Μερικοι ανθρωποι φοβουνται οτι η τεχνολογια θα τους αλλαξει τις συνηθειες ή θα τους δυσκολεψει(!) την ζωη. Ειναι μεχρι να τολμησουν να δοκιμασουν.
    Υπαρχει και το αλλο ακρο, οπου με το που βγαινει κατι καινουργιο στην αγορα, τρεχουν να το προμηθευτουν απο τους πρωτους μπας και δεν προλαβουν.

    Υ.Γ. Θαυμαζω οσους εικαστικους καλλιτεχνες εχουν την φαντασια και την ικανοτητα να συνδυαζουν αρμονικα την τεχνη τους με την τεχνολογια.

    ReplyDelete

  25. Χάρη στα κινητά μπορούμε και αναπνέουμε λίγο, γιατί είμαστε σε θέση (έχουμε εγκαταστήσει 19 κάμερες σε όλο το σπίτι και ένα ακόμη εφεδρικό σύστημα με εφτά κάμερες άλλου προγράμματος) να παρακολουθούμε κάθε κίνηση του παιδιού και να... εμπνέουμε το προσωπικό που φροντίζει την Μαρία-Φωτεινή, ελέγχοντάς το ποιόν της συμπεριφοράς και των υπηρεσιών του - ξέρουν ότι υπάρχουν παντού κάμερες και δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους (αυτή είναι η αποστολή τους). Και φυσικά γνωρίζουν ότι, σε ώρα ανάγκης, δεν είναι μόνες τους, θα τρέχουμε...

    Για παράδειγμα, πριν λίγες μέρες ήμασταν στο δεύτερο πάτωμα και συζητούσαμε με την Αντιγόνη, τι θα κάνουμε, αν πάμε το παιδί στην Αμερική για εξετάσεις, τι κοστίζει κλπ. Και ξαφνικά βλέπουμε... Σε μισό λεπτό ήμασταν εκεί για βοήθεια. (Στα τόσα χρόνια μία κρίση δεν είναι κάτι το τραγικό, φτάνει να μην αρχίσουμε πάλι...)

    Από τα κινητά και τις ταμπλέτες βλέπουμε και ακούμε τα πάντα, είτε είμαστε εντός του σπιτιού και σε άλλα δωμάτια είτε εκτός στη δουλειά η για ψώνια.

    Είναι μία αίσθηση ελευθερίας που δεν την είχαμε πριν τα "έξυπνα κινητά". Είναι όμως και χαρά που βλέπουμε το παιδί να τρέχει, να παίζει, να χορεύει και να τραγουδάει όχι μόνο όταν είμαστε εκεί αλλά και από μακριά.

    Γιατί εκείνο που πριν δεν μπορούσαμε να υποφέρουμε ήταν η αγωνία, τι να κάνει τώρα, πώς να είναι, του φέρονται καλά, περνάει καλά;

    Μετά τιμής,
    Κάπαπ

    ReplyDelete
  26. Δεν ξέρω τι αληθινά είναι το καινούργιο. Πώς μπορώ να πω με σιγουριά ότι ένας άνθρωπος το φοβάται; Τον ρώτησα ποτέ τι αληθινά φοβάται; Αποκαλύπτει εκείνος τι αληθινά φοβάται; Είναι καινούργια η ύλη που περιέχεται στα μηχανήματα; Είναι η εκμάθηση της λειτουργίας κάτι αγνώριστο, κάτι καινούργιο στον όποιο χρήστη, ή σε όποιον σε μια στιγμή της ζωής του δεν επιθυμεί τις μηχανές;

    ReplyDelete
  27. Καταγομαι απο τεχνοφοβικη οικογενεια. Μακρια το παιδι απο τον Η/Υ, το κινητο, ή τα ηλεκτρονικα παιχνιδια. Ως αποτελεσμα εγινα ενας θεωρητικος της μηχανολογιας, κακιστος στον προγραμματισμο που αποτελει το 90% του κλαδου σημερα. Εκει που οι αλλοι βλεπαν εργαλειο εγω εβλεπα "σκοτεινα οργανα ακαταλληλα δια ανηλικους" και ας ημουν πια ενηλικας. Τωρα στα 26 τρεχω να καλυψω το κενο.

    Αφηστε το κινητο. Πηρα smartphone μονο οταν πρωτοπηγα Σουηδια γιατι ηταν απολυτος απαραιτητο. Τα ιδια που περιγραφετε ελεγα ο ανοητος. Βεβαια ΕΚΕΙ στα ξενα χωρις smartphone εισαι αναπηρος. Πότε ερχετε το μετρο, ανακοινωσεις του πανεπιστημιου στα emails...ολα σε δευτερολεπτα.

    Γιατι οι εκπαιδευτικοι γονεις μου καναν τετοιο λαθος? 2 οι λογοι. Πρωτον απο τις ανακοινωσεις του επισημου κρατους και των "ειδικων". Τωρα ποιοι ηταν αυτοι μη τα ρωτατε δε θα βρειτε ακρη...παιδο-ψυχολογοι παντως δεν ηταν.

    Δευτερος λογος και κλεινω. Ο φοβος. Δεν το γνωριζω, αρα δεν το ελεγχω και αμα δεν το ελεγχω, δεν ειναι καλο. Ισως τελικα οι Ελληνες πρεπει να μαθουμε το γνωστο γνωμικο του Frederick the Great: He who defends everything, defends nothing.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Πάλι καλά να λες... σε λίγα χρόνια τα παιδιά θα έχουν τραύματα από γονείς που περνούσαν δεύτερη εφηβεία με τον θαυμαστό, καινούριο διασυνδεδεμένο κόσμο. Τι θα λένε για τους παρόντες-απόντες γονείς τους? "Ρωτούσα τον πατέρα μου κάτι, "Μισό λεπτό παιδί μου, ξέρεις ότι δε γίνεται pause στο Call of Duty!". Ρωτούσα τη μάνα μου, "Ερχομαι, ν'απαντήσω μόνο σ'αυτήν που μου την είπε στο facebook". Οπου πηγαίναμε, στο χέρι το κινητό. Από τον παιδότοπο μέχρι τα οικογενειακά τραπέζια. Τόση ακτινοβολία που έφαγα, ούτε πειραματόζωο να με είχαν!"...

      Οπότε σε σένα τουλάχιστον έδωσαν αυτό που πίστευαν καλύτερο, to the best of their knowledge. Δεν ήταν αυτό που χρειαζόσουν φυσικά, ήταν και σε συσκευασία φόβου, αλλά το υπερ-κάλυψες. Τα επόμενα παιδιά που δεν θα τους δώσουν κάτι οι γονείς τους to the best of their knowledge, γιατί για τους χ, ψ, ω λόγους προτιμούν την "βύθιση" και το "φευγιό" του μυαλού τους, αυτό δεν υπερ-καλύπτεται! Πόσες οικογένειες περνούν κάποιον ξεκλεμμένο χρόνο μαζί κι ο καθένας έχει στο χέρι κι από μια συσκευή - μιλούν με τους πάντες εκτός απ΄τους παρόντες, και είναι απλώς σωματικά κοντά με τους δικούς τους. Τι λαίλαπα!

      (δεν υποτιμώ το θέμα σου φυσικά. Απλώς ξημερώνει μια άλλου τύπου συναισθηματική "εγκατάλειψη" και ηθικό "άδειασμα" φοβάμαι πως).

      Delete
    2. Θα συμφωνησουμε οτι τα ακρα και απο τις 2 πλευρες δεν ειναι καλα. Εγω επισημαινω κυριως την ευθυνη του κρατους. Υπηρχαν επισημες ανακοινωσεις! Τι να κανουν οι καημενοι οταν τα βλεπανε γραμμενα?

      Δεν μου κανει εντυπωση η προβλεψη σας. Οι ελληνες εχουμε αδυναμια στο νεο: πρωτα το πολεμουμε και μετα το καταπινουμε αμασητο. Και τα 2 ειναι προφανως αρνητικα.

      Delete
  28. Άγιος Σύλλας10 March, 2016 23:23

    Εδώ ο Λύκος μας, μας είπε: "στους φανταστικούς αριθμούς δεν τα βαδίζουμε καλά". Ή κάτι παρόμοιο. Εγώ, στο διάβασμα του Λύκου, αυτομάτως γνώρισα τα εξής:
    1. δεν θέλει να ξέρει τι είναι ο φανταστικός αριθμός
    2. νομίζει ότι ο φανταστικός αριθμός είναι τι, ανύπαρκτο στην ουσία του, φιλοσοφικό και ακατανόητο (άρα, όταν μιλάει γι' αυτά τα πράγματα είναι αγχωμένος και νιώθει άσχημα)
    3. θέλει να συνδυάσει την μιγαδική ανάλυση με τις ναζιστικές πράξεις των ολιγαρχών της οικονομίας (όταν νιώθω άσχημα, τι παθαίνω ο ίδιος και τι σκοπεύω, αν δεν ελέγξω τον εαυτό μου, να προκαλέσω στους άλλους - και πώς; ποιος είναι ο πιο εύκολος τρόπος; είναι άλλος από τον μηδενισμό τους με τα οικονομικά ή τα οικονομίστικα τσιμπιδάκια-μεθοδάκια;)
    4. δεν πιστεύει ότι ο φανταστικός αριθμός έγινε και αυτός, απλώς για να συνδέθούμε αδιαχώριστα με τον φυσικό κόσμο (εδώ γκρεμίζει ολόκληρη την επιστήμη σαν συστηματική μέθοδο για την διαπίστωσι του γεγονός της ζωής και της υγείας της ζωής).
    Οι φανταστικοί αριθμοί, Λύκε, είναι τα σημεία του επιπέδου που έχουν τετμημένη μηδέν. Είναι όλα τα σημεία του άξονος y'y. Οι μιγαδικοί αριθμοί είναι μία πολύ απαραίτητη διευκόλυνση του λογισμού (του ελληνικού λαού) μας με τα σημεία και τα διανύσματα. Υπάρχει μεθόδευση, ένα τέτοιο πράγμα να μην μας το λένε καθαρά και έτσι να μας τρομοκρατούν. Ε, αυτήν δεν στην καταλογίζω. Όμως θα στην καταλογίσω αν πεις ότι πρέπει να είναι το νόμισμα μου το ευρώ. Γιατί θα μου δείξεις ότι εσύ δεν αγαπάς τον φυσικό κόσμο.
    Τα προχωρημένα κινητά. Ωραία. Τι να κάνω εγώ; Εμένα η δουλειά μου δεν είναι τα χρησιμοποιώ, αν δεν τα χρειάζομαι. Είναι να σκέπτομαι για να δημιουργώ. Θα προσκυνήσω το είδωλο; Τι να την κάνω την βλακεία; Δεν μου χρειάζεται. Ας κόψουν το λαιμό τους εκείνοι που θα την ανακαλύψουν και σοφά θα την μεταχειριστούν για να τις ανάγκες τους. Εγώ έχω Ubuntu Fotos Politis Aquarium & bis Ole. Και δεν μπορώ με κανένα τρόπο να φοβάμαι τους φανταστικούς αριθμούς. Και τι θέλεις εγώ να πάθω, που σου αρέσουν ο φόβος και ο τρόμος; σκέφτηκα. Μέχρι πότε θα ζω με ξένα συναισθήματα! Διεκδικούσα τη ζωή μου στο YouTube - ωραιοποιώ την κυβερνητική προπαγάνδα στην κρατική τηλεόραση.

    ReplyDelete
  29. Πάντως Γάτε, θυμάσαι που λέγαμε πώς διάτανο θα καταλαβουν τα σημερινα παιδια το δραμα του Ρωμαιου και της Ιουλιεττας ας πουμε, της ολης εποχης πριν τα τηλεφωνα? Ε, ελα να δεις τωρα δραματα... που με τοση ιλιγγιωδη αμεσοτητα, ψυχανεμιζεσαι οτι στην ριχνει την χυλοπιτα αλλα πρεπει να το τσεκαρεις σε διακοσια σημεια και πεντακοσια προφιλ, facebook, twitter, instagram, snapchat και δε συμμαζευεται, μεχρι το κλασσικο αργοσυρτο sms... Και ν'αποκωδικοποιεις μετα selfies, group ones, emoticons, gifs... Αστα σου λεω, ενα σφυροκοπηματικό (ε?) "Εσυ κι ο γρυλλος σου"!

    ReplyDelete
  30. Παντως τα τελευταια κινητα με τα οποια μπορουσες να εκφρασεις συναισθημα, παθος ρε παιδι μου, ηταν τα blackberry (αιωνια τους η μνημη), που στην τσαντιλα επανω, τα εκλεινες κι εκαναν εστω ενα ασθενικο "γκλακ!".
    Με τα smartphones θες να το κλεισεις στον αλλον και τι? Οχι "Γκλαννν!" στο αυτι του, ουτε καν "τουυυτ-τουυυτ" απο την γραμμη που εκλεισε δεν γινεται! Γδυμενο συναισθημα, no impact!
    Γι΄αυτο και παρόλο που ειχαν βγει την στιγμή των γυρισματων τα πιο light μοντελα, χρησιμοποιηθηκε αυτο στο Matrix και αυτο στο "Hello" (Adele)

    ReplyDelete
  31. Replies
    1. Τα φροντισμένα βιβλία σε pdf, ή άλλες επεκτάσεις, με συνδέσμους, χρώματα, σελιδοδείκτες, τίμιες εξηγήσεις, είναι πάρα μα πάρα πολύ μαγευτικούλια. Αν βρεθούν δωρεάν. Δηλαδή πειρατικά. Η νέα γενιά τα καλύτερα βιβλία κλέβει και διαμοιράζει. Η ψυχή του Hardy αναγαλλιάζει. Γεια και χαρά σου Hardy! Μόρτη, πατριώτη, εξαίσιε, ασύλληπτε, εξαιρετικέ, εκλεκτέ, εκπληκτικέ, δοξαστικέ, αποστολικέ, θεϊκέ, μέγιστε, μοναδικέ, απαράμιλλε, περίφημε, αριστουργηματικέ! Αυτή τη στιγμή με το δίκτυο -αλλά και πριν με το dc++, ω γιες, γκρεμίζουμε δύο βιομηχανίες: της δισκογραφίας και την εκδοτική. Και όχι μόνον με την κλοπή το γκρέμισμα. Αλλά και με τα βίντεο στο YouTube. Κλαυθμός πολύς Argyle και Union περιοχή.

      Delete
  32. Να πω αν είναι ποιήματα τα κινηματογραφικά έργα - ένα ένα ξεχωριστά, ή όλα μαζί ένα πολύπτυχο ποίημα, δεν ξέρω. Όμως τα τέσσερα Underworld που είδα εν συντομία μόλις ήταν υπέροχα. Εννοώ τη λέξη υπέροχα σαν τα γράμματα της να έλαβαν κίτρινο χρώμα και μεγάλο σχήμα ως να ξαπλώνουν απαλά καθένα μέσα στην αγκαλιά μεγάλου δέντρου και να χαμογελούν, ή να κοιλοπονούν, πτερόσαυροι στο δάσος.

    ReplyDelete
  33. Συμφωνώ με το Ν.Δήμου 100%,η μόνη μου ανησυχία - όπως όλων των γονιών - είναι η σχέση των παιδιών με τη νέα τεχνολογία. Η συντριπτική πλειοψηφία ξοδεύει άπειρες ώρες στο κινητό & υπολογιστή. Είναι τόσο ελκυστικά τα σημερινά e-games, που κατανοώ απόλυτα γιατί θεωρούν τόσο βαρετή την ανάγνωση βιβλίων, πόσο μάλλον το ίδιο το σχολείο.
    Εσείς κε Δήμου θα ήσασταν αυτός που είστε, εάν ως παιδί / έφηβος δεν διαβάζατε τους κλασσικούς (Βερν, Ουγκώ κλπ), αλλά όλη την ημέρα ασχολούσασταν με ένα παιχνίδι ή μια μόνο δραστηριότητα (δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι αντίστοιχο της εποχής).

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κι όμως υπήρχαν αντίστοιχα της εποχής - από την μπάλα στις αλάνες και τις γκαζές, μέχρι τα διαφορά καρτελάκια και παιχνίδάκια που πουλούσαν τα περίπτερα... Από τα παιδιά της γειτονιάς, μόνον εγώ διάβαζα.

      Delete
    2. Εδώ που τα λέμε, το διάβασμα είναι η κατεξοχήν «αντικοινωνική» δραστηριότητα. Σε αντίθεση με τηλεόραση, κινηματογράφο, μουσική, χορό, διαδίκτυο κλπ είσαι αναγκασμένος να το κάνεις αποκλειστικά μόνος σου. Εμένα πάντως η μάνα μου ανησυχούσε κι εκνευριζόταν άμα μ’ έβλεπε να διαβάζω οτιδήποτε εκτός από τα σχολικά, γι’ αυτό και συχνά χρησιμοποιούσα τα τελευταία ως εξώφυλλο για τα βιβλία που διάβαζα πραγματικά.

      ΑτΕ

      Delete
    3. @Anonymous
      2016-03-11 08:49:47+00:00

      > Εδώ που τα λέμε, το διάβασμα είναι η κατεξοχήν «αντικοινωνική» δραστηριότητα. Σε αντίθεση με τηλεόραση, κινηματογράφο, μουσική, χορό, διαδίκτυο κλπ είσαι αναγκασμένος να το κάνεις αποκλειστικά μόνος σου.

      Οι αίθουσες όπου ο Ντίκενς διάβαζε αποσπάσματα από τα πρόσφατα μυθιστορήματά του καταλαμβάνονταν εξ εφόδου.

      Η σιωπηλή ανάγνωση ήταν μέχρι πριν χίλια χρόνια η εξαίρεση.

      Delete
    4. Μα και σήμερα οι ποιητές (που δεν πουλάνε πολλά βιβλία) ζούνε από αναγνώσεις των ποιημάτων τους, σε πανεπιστήμια και πολιτισμικά κέντρα. Αυτό κυρίως στις ΗΠΑ αλλά και σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.

      Delete
  34. Μερικές σκέψεις για να συνεισφέρω στη συζήτηση (αν και η ανάρτηση ήδη "πάλιωσε" - ο κ. Δήμου τις ανανεώνει με ρυθμό πολυβόλου!).
    1) "Οι καινούργιες αμερικανικές αλλά και ευρωπαϊκές σειρές, παίζουν για την εποχή μας τον ρόλο που έπαιξε το μεγάλο μυθιστόρημα στον 19ο αιώνα."
    Εύστοχος ο παραλληλισμός αλλά (χωρίς να υποτιμώ την ποιότητα των παραγωγών των τελευταίων ετών) πιστεύω ακράδαντα ότι η ανάγνωση ενός καλού βιβλίου είναι μια σαφώς πιο πλούσια και εποικοδομητική εμπειρία από ότι η παρακολούθηση ενός επεισοδίου τηλεοπτικής σειράς.
    2) Το Internet είναι μια ανεκτίμητη και ανεξάντλητη δεξαμενή πληροφοριών. Όσον αφορά όμως την χρήση από παιδιά πάσης φύσης συσκευών (smartphones, tablets, υπολογιστές) χρειάζονται όρια και έλεγχος, λόγω των κινδύνων που αυτό εγκυμονεί αλλά και για την αποτροπή φαινομένων εθισμού (ο τεχνολογικός εθισμός των εφήβων συγκαταλέγεται πλέον επισήμως στον κατάλογο των πιθανών εξαρτήσεων).
    3) Χρειάζεται επίσης ένας αναπροσανατολισμός της εκπαίδευσης, ώστε να εναρμονιστεί με τα σύγχρονα δεδομένα. Η έμφαση πλέον δεν μπορεί να δίνεται στην απομνημόνευση πληροφοριών (μια που η πρόσβαση στην πληροφορία θεωρείται δεδομένη) αλλά στην αποτελεσματική πλοήγηση μέσα στον ωκεανό των δεδομένων, στη διαλογή και την ιεράρχηση τους, στη δυνατότητα διάκρισης του ποιοτικού και του αξιόπιστου από το επουσιώδες και το επιφανειακό.
    Τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα παρέχουν δυνατότητες εμπλουτισμού της εκπαιδευτικής διαδικασίας, ο πυρήνας της ωστόσο (η εμβάθυνση, η σφαιρική μόρφωση και η διαμόρφωση κριτικής σκέψης) παραμένει αμετάβλητος. Το Internet καθιστά πιο προσιτό το ανθρώπινο πνεύμα και διευκολύνει τη διάδοσή του, κάτι που είναι πραγματικά σπουδαίο, αυτό όμως από μόνο του δεν συνεπάγεται καμία γενική πνευματική αναβάθμιση.
    4) "Κι όμως υπήρχαν αντίστοιχα της εποχής - από την μπάλα στις αλάνες και τις γκαζές, μέχρι τα διαφορά καρτελάκια και παιχνίδάκια που πουλούσαν τα περίπτερα..."
    Εδώ όμως υπάρχει μια βασική διαφορά: το παιχνίδι στις αλάνες προήγε την κίνηση και την κοινωνικοποίηση σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από την ψυχαγωγία των σημερινών παιδιών μπροστά στις οθόνες.
    Η τεχνολογική πρόοδος έχει αναρίθμητες ωφέλειες αλλά επέφερε και δύο παρενέργειες: α. την επιβάρυνση του περιβάλλοντος και τη διάβρωση της σχέσης μας με αυτό, β. την απομάκρυνσή μας από την κινητική ανθρώπινη φύση μας και τη μεταστροφή μας προς ένα πιο νωθρό σωματικά μοντέλο καθημερινότητας.

    Λάζαρος Μελίδης

    ReplyDelete
  35. Το να εισαι γεροντακος που δεν καταλαβε καν το τηλεκοντρολ και δεν θελει ουχι το κινητο, αυτο το καταννοω. Αλλα να ειναι νεος καποιος και να μη θελει το μεσο με το οποιο θα βρει τους φιλους τους και τους συνεργατους τους οταν τους χρειαστει και οταν αυτοι τον χρειαζονται, τοτε ..απλως δεν καταλαβαινω πως τα καταφερνει να ελεγχει και να οριζει τοσο κοσμο χωρις ενα σμαρτφοουν.

    Και για να αρχισω και τις εξομολογησεις, εγω πηρα σμαρτφοουν μονο οταν χρειαστηκα να εχω πολλους χαρτες και στιγμα απο το δορυφορο για να μην χαθω περιδιαβαινοντας τη φυση ή και πολεις στο εξωτερικο. Δεν μου φανηκε εως τοτε λογος σοβαρος να αγορασω ενα, εκτος απο την βοηθεια να βρω που βρισκομαι και που παω. Οποτε αγορασα αρχικα ενα μικρο και μετα ενα διολα μικρο αντροιντ. Υπηρξε (ακομη και για μενα που θεωρουμαι απο την οικογενεια μου ''κομπιουτερακιας') ενα learning curve. Στην αρχη δεν καταλαβα τι ειναι τα απς, οταν ομως πηρα χαμπαρι τι ειναι τα απς ( η πεμπτουσια του εξυπνου κινητου) του δωσα και καταλαβε... και τωρα προσπαθω να πεισω τον 14 χρονια μεγαλυτερο αδερφο μου να το αγορασει ενα μεχρι να να του αγορασω εγω προτιθεμαι (ελεος). Και ο αδερφος μου ειναι ειναι καθολου 'τεχνοφοβικος', ηταν απο τους πρωτους Ελληνες πυ αγορασαν ακριβο βιντεο το 80'... Απλα νομιζω οτι τοσα μωρα διπλα μας να παιζουν στα χερια τεραστια σμαρτφοουν μας αφηνουν εμας τους μεγαλους να νιωθουμε οτι εχουμε μεινει ηδη πολυ πισω και δημιουργειται νομιζω και ενα αλφα κομπλεξ. Περα απο τον μεγαλυτερο αδερφο μου, (καλα για τον αλλον μεγαλο αδελφο δεν τολμαω καν να κανω νυξη, αυτος ειναι φανατικα ρετρο και οπισθοδρομικος), θα εκπαιδευσω την 72 χρονη μανα
    μου αρχικα σε χρηση λαπτοπ και μετα σε εξυπνο τηλεφωνο, απο πλακα και επειδη το θελει. Και να τωρα να θελει η 72 χρονη ελληνιδα να ξερει κομπιουτερ και κινητο και να μην θελει ο 50χρονος υιος της;/ Δεν ξερει ΠΟΤΕ ποια ειναι η πραγματικη ηλικια του ανθρωπινου νου... Μπα, ειναι απλως οτι εμαθε για κατι που το λενε ''φεισμπουυυυυ'' και ζηλευει που δεν μπορει να παει να κουτσομπολεψει εκει οπως κανει ηδη 60 χρονια οφλαιν ;/

    ReplyDelete
    Replies
    1. "Απλα νομιζω οτι τοσα μωρα διπλα μας να παιζουν στα χερια τεραστια σμαρτφοουν μας αφηνουν εμας τους μεγαλους να νιωθουμε"....

      Δεν ξέρω εάν υπονοήστε κάτι, αλλά μου αρέσει ο τρόπος που... γράφετε!

      Με αγάπη
      D.

      Delete