Thursday, June 16, 2016

Η λατρεία του "αποκάτω σκύλου"

H σημαία της Ισλανδίας - που δεν την ξέρατε...

Θα πρέπει κάποιος ψυχίατρος ή ψυχοθεραπευτής να μου το εξηγήσει. Μανιώδης φίλαθλος, είμαι και μανιώδης οπαδός του ασθενέστερου παίκτη. Αυτού που στην αγγλική ονομάζεται "underdog", δηλαδή του τελευταίου κοπρόσκυλου.

Έτσι μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις μου τις τελευταίες μέρες ήταν το τσαλάκωμα της αλαζονικής Πορτογαλίας από την Ισλανδία των 330.000 κατοίκων. Και ιδιαίτερα του αντιπαθέστατου νάρκισσου (και βλακός) Ρονάλντο - που στο τέλος είχε το θράσος να κατακρίνει τους Ισλανδούς επειδή, μετά το γκολ, έπαιζαν "αντιποδόσφαιρο". Μωρέ δεν πάει να έπαιζαν και πρέφα - το θέμα είναι είναι πως τους ρεζίλεψαν.

Γιόρτασα όταν η μικρή (τέως δορυφόρος) Σλοβακία νίκησε την απέραντη (και τέως επικυρίαρχο) Ρωσία. 

(Γενικά σε αυτό το Γιούρο, ως τώρα, σπουδαίο ποδόσφαιρο δεν είδαμε - αλλά τέτοιες εκπλήξεις είχαμε. Μήπως οι Αλβανοί δεν χόρεψαν επί 90" τους Γάλλους;).

Ανάλογα είχα παλιότερα χαρεί όταν οι "ψαράδες" των νησιών Φαρόε είχαν νικήσει (δύο φορές) την πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2004 (ονόματα δεν λέμε). Και όταν, πρόσφατα, στο Κόπα Αμέρικα ο Ισημερινός πέταξε έξω την ένδοξη Βραζιλία.

Όταν κάποιος που είναι 150ος στην διεθνή λίστα του τένις νικάει τον πρωταθλητή - κερνάω μπύρες.

Γενικά αντί να θαυμάζω τις μεγάλες ομάδες και τα μεγάλα ονόματα - ψάχνω τους μικρούς και περιμένω την έκπληξη. 

Δεν ξέρω αλλά η ανάδυση ενός άγνωστου και ανώνυμου παίκτη (ή ομάδας) από το μηδέν και η επικράτηση επάνω στον πλούσιο και διάσημο - μου θυμίζει τα παραμύθια που διάβαζα μικρός. Όπου το φτωχό χωριατόπουλο ξεπερνούσε βασιλιάδες και πρίγκηπες και κέρδιζε την όμορφη βασιλοπούλα. 

Χρειάζομαι άραγε ψυχοθεραπεία;

122 comments:

  1. Απόλυτη συμφωνία έχουμε. Η νίκη του μικρού στα σπορ ή η καλή πορεία του μικρού και ανεξάρτητου στις επιχειρήσεις, γενικά οι νίκες επί των κολοσσών είναι επιθυμητές. Σε κάνουν να νιώθεις ότι εστω για λίγο νικάς.


    newslts

    ReplyDelete
  2. Δώδεκα χρόνια πριν την Ελλάδα, το 1992, μια άλλη μικρή χώρα, η Δανία, έκανε την έκπληξη και κέρδισε το Ευρωπαϊκό, νομίζω όμως ότι της Ελλάδος η νίκη είχε μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας διότι η Δανία του 1992 είχε και κάποιο όνομα στο ποδόσφαιρο, για αυτό και από το 2004 και μετά έχει επισκιαστεί

    ReplyDelete
    Replies
    1. Τότε η Δανία, είχε περάσει στα μπαράζ, αποκλείοντας την Ελλάδα. Ακόμα θυμάμαι τις Δανίδες που πανηγύριζαν... Ξανθοί άγγελοι.

      Delete
    2. και ηθελα να πω ότι μπαραζ με εμάς δεν υπήρξε

      Delete
    3. έκοψα μάλλον το σχόλιο μου και το ξαναστέλνω: Οι Δανοί ίσως και να πέτυχαν τον μεγαλύτερο άθλο στον «τελικό της παραλίας». Έτσι είχε χαρακτηριστεί το από σπόντα κατόρθωμα των Δανών, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι τον αποκλεισμό της Γιουγκοσλαβίας από τα τελικά της διοργάνωσης λόγω του εμφυλίου μεταξύ Σερβίας και Κροατίας, παράτησαν τις παραλίες από οπού βρίσκονταν για τις θερινές τους διακοπές, και ταξίδεψαν στη Σουηδία χωρίς να έχουν ούτε μια προπόνηση στα πόδια τους, φτάνοντας μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου.

      Η Ελλάδα πιο πριν στα προκριματικά ήταν τρίτη στον όμιλό της πίσω από Πορτογαλία και Ολλανδία και δεν έπαιξε μπαράζ

      Delete
    4. Πιθανόν... Ίσως να μην θυμάμαι καλά.

      Delete
    5. Ίσως μας απέκλεισαν στον όμιλο. Πάντως τους ξανθούς άγγελους να πανηγυρίζουν στην Αθήνα, τους θυμάμαι καλά.

      Delete
    6. Α μάλλον μιλάς για τα προκριματικά Μουντιάλ του 90 με την Δανία, κατά σύμπτωση ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που έχω πάει σε γήπεδο

      Delete
    7. Ναί... Αυτό θα ήταν. Ούτε τον θεσμό δεν θυμόμουν. Μόνο οι άγγελοι έμειναν στην μνήμη μου.

      Delete
    8. 26 χρονάκια λοιπόν... Απίςτευτο! Αν πω σαν χθες, όπως αισθάνομαι, θα ήταν κοινοτοπία.

      Delete
  3. Στο ίδιο μήκος κύματος είμαστε, αλλά από συζητήσεις δεν είμαστε οι μόνοι, υπάρχουν και άλλοι αρκετοί.

    ReplyDelete
  4. Μητσάκος16 June, 2016 09:59

    Καλημέρα,

    Νομίζω όλοι οι φίλαθλοι έχουμε αυτήν την τάση. Επίσης, πολύ συχνά το "τελευταίο κοπρόσκυλο" στο ποδόσφαιρο έχει μια περίεργη αποτελεσματικότητα: συχνά θα κάνει μόνο μια ευκαιρία και θα το βάλει. Τα φαβορί είναι καμιά φορά πολύ φλύαρα μπροστά στο τέρμα. Παρόλα αυτά, δε μπορείς παρά να χαίρεσαι ομάδες όπως την Ισπανία (ντάξει, ίσως όχι τόσο την φετινή όσο αυτήν πριν 3 χρόνια), που πέρα από τον τίτλο του φαβορί παίζουν και μπαλάρα.

    ReplyDelete
  5. Με το ποδόσφαιρο λυπάμαι περισσότερο παρά χαίρομαι. Συμπάσχω με τους ηττημένους γενικώς. Και με το μπάσκετ τα ίδια. Ίσως επειδή τα παρακολουθώ πολύ πολύ σπάνια.

    Μετά τιμής,
    Κάπα

    ReplyDelete
  6. Για να είμαστε δίκαιοι νομίζω ότι πρέπει να πούμε, ότι οι παίκτες των μεγάλων ομάδων, όπως ο Ρονάλντο, είναι πολύ κουρασμένοι από το πλήθος αγώνων των ομάδων τους. Ίσως και τραυματισμένοι. Ο Ρονάλντο της Ρεάλ έπαιζε με Ατλέτικο, Μπαρτσελόνα και άλλα πολύ δύσκολα παιχνίδια. Οι Ισλανδοί με ποιους; Γενικώς συμφωνώ. Το 2004 είναι πράγματι ανεπανάληπτο και ασύγκριτο. Και στο παγκόσμιο της Βραζιλίας δεν πήγαμε άσκημα. Περάσαμε στους 16 και αποκλειστήκαμε στα πέναλτυ, από τον σημερινό τερματοφύλακα της Ρεάλ. (Με διορθώνει ο κορρέκτορας... Θέλει τα πέναλτυ, πέναλτι. Όχι δεν θα μπορέσω. Άντε μην γράψω πέναλτις.)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Βέβαια το 2004 δεν κέρδισε η Ελλάδα - αλλά το σύστημα Ρεχάγκελ. Και ο Σάντος με τα υπόλοιπα του Ρεχάγκελ δούλεψε... Μετά επιστρέψαμε στα μέτρα μας...

      Delete
    2. Δυστυχώς! Μετά επιστρέψαμε στα μέτρα μας και την αυτοκαταστροφή, ως συνήθως. Μόνο το Ευρωπαϊκό στο μπάσκετ του 1987, αξιοποιήσαμε.

      Delete
    3. Το θαύμα του 2004 έχει πολλές αιτίες, δεν είναι μόνο το σύστημα Ρεχάγκελ, αλλά και η συγκυρία του να βρεθούν εξαιρετικοί αμυντικοί, ένας εξαιρετικός και πολύ έμπειρος τερματοφύλακας, προσωπικότητες τύπου Ζαγοράκη και τεχνίτες τύπου Τσιάρτα στην ίδια ομάδα.

      Πολλοί προσπαθούν σε αυτό το Euro να αντιγράψουν την ομάδα του 2004 (π.χ. Αλβανία, Ισλανδία), με λιγοστές επιτυχίες μέχρι στιγμής, κυρίως επειδή δεν διαθέτουν ούτε Δέλλα, ούτε Καψή, ούτε Νικοπολίδη. Πιστεύω πως εθνική του 2004 στο τωρινό Euro θα έκανε πολλές εκπλήξεις.

      Delete
    4. Εμένα ο Ρονάλντο μ' αρέσει και σαν ανήρ - βολεύει η καθαρεύουσα. Είμαι ένα πολιτικό ον και δεν μπορώ να κρύψω από το λαό την αλήθεια μου. Βαδίζω τα τελευταία μου βήματα προς το ψυγείο, παίρνω το βαζάκι (μπετονιέρα από το γάμο του διαδόχου Παύλου) που περιέχει το γλυκό σύκο, το ανοίγω και βυθίζω μέσα του ένα ωραίο πιρουνάκι. Γεμίζω ένα ποτήρι με νερό, παίρνω την μαύρη Καινή Διαθήκη, ξαπλώνω στο κρεβάτι μου. Τρώω και διαβάζω, διαβάζω και τρώω και σκέπτομαι τον Ρονάλντο. Προς Κορινθίους και λοιπά, αλλά διόλου Προς τα κότερα και Προς τα αεροπλάνα, γι' ανωμαλίες μ' άλλους άντρες. Υπάρχουν φίλαθλοι σεμνοί που συνδυάζουν το ποδόσφαιρο με το νόμο της ηθικής. Ανήκω σε αυτούς και χαίρομαι αυτή μου την επιλογή.

      Delete
    5. Αχ, οι σέντρες του Τσιάρτα - σκέτη ποίηση!

      Delete
    6. Δεν ήταν πολλές οι αιτίες, ήταν η επιμονή του Ρεχάγκελ να χρησιμοποιεί τους συγκεκριμένους παίκτες όταν όλες οι αθλητικές εφημερίδες αποδοκίμαζαν εν χορώ τις επιλογές του.

      Delete
  7. Η σημαία της Ισλανδίας... Συνδυασμός Ελληνικής και Αγγλικής. Τώρα δεν την ξεχνάμε.

    ReplyDelete
  8. Προσωπικά από μικρό παιδί υποστηρίζω τη Γερμανία. 'Ετσι και τώρα σ' αυτό το Γιούρο. Χαίρομαι για τους μικρούς (ιδιαίτερα για την Ισλανδία!) και αντιπαθώ τους αλαζόνες ωραιοπαθείς τύπου Ρονάλντο, τους καραγκιόζηδες τύπου Πέπε, αλλά και τους "απατεώνες" Ιταλούς!

    Ζήτω ο μέγας Νόιερ!
    Χ. Ρ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μέγας, πράγματι. 1.93 ύψος!

      Delete
  9. Δυστυχως πατησα το enter νωρις. Ας επαναλαβω. Ορθως χαιρεται κανεις με τον αγωνα του μικρου παικτη ή ομαδας. Ομως ουτε χλεβαζουμε τον δυνατο ουτε χειροκροταμε τον εκαστο μικρο επειδη ειναι μικρος. Και οι δυνατοι καποτε ηταν μικροι και αγωνιστηκαν πολυ να ανελθουν-ενδεχομενως αγωνιζονται ακομα. Η επαρση κατ εμε ειναι αδικαιολογητη ειτε εισαι ο Ροναλντο ειτε καποιος ασημαντος ποδοσφαιριστης απο τη Σρι-Λανκα. Εν τελει τον αγωνα-τη δραση χειροκροτουμε και οχι το προσωπο γιατι αυτη μας αποδεικνυει οτι και εμεις μπορουμε να πετυχουμε. Στο μετρο αυτο λοιπον καλα κανουμε. Οταν βεβαια ουρλιαζουν χαρουμενα οι πολλοι Ελληνες φιλαθλοι και εν οργασμω γιατι η Γερμανια "εφαγε" τη Βραζιλια εκεινο ειναι μαλλον διαφορετικο απο αυτο που περιγραφετε εδω κυριε Δημου. Εκεινο ειναι μαλλον κομπλεξ.

    ReplyDelete
  10. η δικη μου εξηγηση:οι ανθρωποι που στερηθηκαν ή τραυματιστηκαν στην ζωη τους φερουν απο παιδια και για παντα μεσα τους μια πιο ευαλωτη πλευρα η οποια ειναι σε επαφη και γεννηθηκε απο το τραυμα...Φυσικα καποιος δεν γινεται να ειναι σε επαφη συνεχως με την ευαλωτοτητα ,ειναι απειλητικο και ειδικα για ενα παιδι.Ετσι σιγα σιγα χτιζει αμυνες και τροπους αντιμετωπισης.Ομως αυτη η ευαλωτη πλευρα καπου καπου βγανει στο φως και ειδικα οταν ταυτιζεσαι με αλλους ευαλωτους.Και τι πιο δελεαστικο στην ταυτιση απο το να θες ο αλλος ευαλωτος να υψωσει αναστημα και να νικησει,μεσω αυτου ειναι σαν να νικα και η δικη σου ευαλωτοτητα,για μια στιγμη νιωθεις σαν το δικο σου τραυμα να θεραπευεται....

    ReplyDelete
  11. υ.γ μπορει φυσικα να ειναι και μια επιθετικοτητα σε αυτους που καποτε σε τραυματισαν...που συνηθως ειναι γονεις,συμμαθητες...αυτοι καποτε στα ματια του τραυματισμενου παιδιου φαινονταν σαν τεραστιες φιγουρες

    ReplyDelete
  12. Δυστυχώς το Euro αμαυρώνεται από τους Ρώσους φασιστές χούλιγκαν. Οι περισσότεροι έτσι και αλλιώς είναι σοβινιστές. Το Euro είναι μια ωραία διοργάνωση, δεν μπορεί να κάνουν ότι γουστάρουν οι Ρώσοι. Είναι από τις πιο ρατσιστικές χώρες στον κόσμο και για να μην αναφέρω τους οπαδούς της Ζενίτ αγίας πετρούπολης που είναι οι μεγαλύτεροι ρατσιστές στον κόσμο. Για μένα η Ρωσία έπρεπε να αποβληθεί από το Euro και κακώς γίνεται το μουντιαλ στη Ρωσια το 2018. Θα πρέπει για μένα να της αφαιρέσουν αυτή τη διοργάνωση.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δυστυχώς δεν είναι μόνο οι Ρώσοι εθνικιστές και ρατσιστές. Η δολοφονία της Αγγλίδας βουλευτού Τζο Κοξ δείχνει ότι το μικρόβιο έχει μολύνει και χώρες που δεν φανταζόμασταν.

      Delete
    2. Πολύ κακή είδηση και ακόμα χειρότερη ένδειξη αυτή η δολοφονία.

      Delete
    3. Το παρακράτος που ελέγχεται από τους τραπεζίτες και τις μυστικές υπηρεσίες σκοτώνει από τον Φύσσα και ομοϊδέατες ευρωλάγνους χρυσαυγίτες μέχρι και βουλευτίνες των εργατικών. Τέτοιος ο ηθικός νόμος των remain εν γένει.

      Delete
    4. Μα αυτή ήταν υπέρ του remain όπως όλοι οι εργατικοί.

      Delete
    5. Ρατσισμός υπάρχει σε όλες τις χώρες, εντάξει είπαμε να μην συμπαθούμε τους Ρώσους αλλά εδώ εκφράζονται γνώμες γράφοντας στα παλιά σας τα παπούτσια κάθε ιστορική μνήμη και γνώση. Αυτά που έχει προσφέρει η Ρωσία στη διατήρηση ισορροπιών στην Ευρώπη και πριν και μετά το 1917 δεν τα έχει προσφέρει καμιά άλλη χώρα

      Delete
    6. Το Euro αμαυρώνεται από χουλιγκανς πολλών χωρών. Έχουν γίνει επεισόδια σε πολλές γαλλικές πόλεις από οπαδούς εθνικών ομάδων που συγκρούονται μεταξύ τους αλλά και με Γάλλους οπαδούς. Αν ψάχναμε να βρούμε ευρωπαϊκή χώρα χωρίς ακροδεξιούς οπαδούς και χουλιγκανς στους συλλόγους της μάλλον δε θα γινόταν πουθενά καμία διοργάνωση. Το ζήτημα είναι να περιοριστούν αυτά τα φαινόμενα, γιατί σε αυτό το Euro έχουν ξεφύγει.

      Delete
  13. "...του αντιπαθέστατου νάρκισσου (και βλακός) Ρονάλντο..."

    Αλλα και παικταρά συνάμα ! Διότι κ. Δήμου, στη μπάλα γενικά, παράγοντες όπως ο ορθολογισμός, ο ιπποτισμός, οι αλγόριθμοι των μάνατζερς, τα συστήματα των προπονητών κι όλα αυτά τα καλούδια είναι τίποτε μπροστά στο ταλέντο.

    Τ'αποτέλεσμα του μάτς θα το μάθουμε μετά θάνατον - τώρα θέλουμε να χορτάσουμε θέαμα, μπάλα !

    ReplyDelete
  14. "Χρειάζομαι άραγε ψυχοθεραπεία;" ρωτάει ειρωνικά ο οικοδεσπότης.

    Το παράλογο και παλαβό είναι η ίδια η μανία των ανθρώπων για αθλητικά γεγόνοτα. Έτσι, κατά τη γνώμη μου, τη ψυχοθεραπεία θα τη χρειάζονταν όλοι οι "μανιώδεις φίλαθλοι". ;-) (Μόνο θεωρητικά το λέω βέβαια – μια και δεν έχω καθόλου εμπιστοσύνη σε ψυχιάτρους και ψυχοθεραπευτές.)

    Με αυτό το δεδομένο, η πρόσθετη "λόξα" του Νίκου Δήμου – δηλαδή το να είναι άλλωστε "μανιώδης οπαδός του ασθενέστερου παίκτη" και να χαίρεται για την "ανάδυση ενός άγνωστου και ανώνυμου παίκτη (ή ομάδας) από το μηδέν και [την] επικράτηση επάνω στον πλούσιο και διάσημο" – μού φαίνεται να είναι μάλλον μια συμπαθητική πτυχή τού κατά τα άλλα τελείως ανορθολογικού φαινομένου που λέγεται πάθος για αθλητικά θέματα. ;-)

    Και αφού ταιριάζει στο θέμα και στην εποχή θα ήθελα να αναφέρω ένα βιβλίο (έστω και αν δεν το έχω διαβάσει μέχρι στιγμής). Το έχουν γράψει δύο Γάλλοι (κοινωνιολόγος ο ένας, αρχιτέκτονας και φιλόσοφος ο άλλος):

    Ζαν-Μαρί Μπρομ / Μαρκ Περελμάν (Jean-Marie Brohm / Marc Perelman):
    "Ποδόσφαιρο - Μια συγκινησιακή πανούκλα"
    Εκδότης της ελληνικής μετάφρασης: Μαύρη Λίστα, 1999

    ReplyDelete
    Replies
    1. Περίεργη αντίδραση: το ποδοσφαιρο είναι παιχνίδι αλλά και θέαμα. Και τα δύο είναι βαθύτατα ανθρώπινα πράγματα από τους αρχαιοτρους χρόνους. Έναν άνθρωπο που δεν συμμετέχει σε παιχνίδια δεν τον καταλαβαίνω - το ίδιο και κάποιον που δεν παρακολουθεί θεάματα. Να μην πω ότι και τους δύο τους θεωρώ κάπου ελλιπείς...

      Delete
    2. Οι διοργανωτές των παιχνιδιών καταλαβαίνουν μόνο τους εαυτούς τους. Γεγονός.
      Το ποδόσφαιρο από τα παιδικά μας χρόνια συνδυάστηκε με τον ρατσισμό των επιτυχημένων συμμαθητών μας που δεν τους γεμίζαμε το μάτι. Όταν λέμε ότι στις κοινωνίες υπάρχει ρατσισμός, εννοούμε κοντά στο νου και η γνώση.

      Delete
    3. Ο ορθολογισμός δεν ανήκει στα φαινόμενα. Είναι μέθοδος σκέψης. "Το πρόβλημα ελέγχεται λογικά και εμπειρικά και η λύση του αναζητείται μέσα στα όρια της λογικής και της εμπειρίας".

      Delete
    4. @ Nikos Dimou:

      "Έναν άνθρωπο που δεν συμμετέχει σε παιχνίδια δεν τον καταλαβαίνω"

      Δεν εξαρτάται και από το είδος του παιχνιδιού; Άλλο να παίζεις σκάκι ή τάβλι, άλλο να παίζεις ποδόσφαιρο ή να συμμετέχεις σε κούρσες αυτοκινήτων ή να παίζεις ρουλέτα, και άλλο να πας στην Παμπλόνα με σκοπό να συμμετέχεις στις εκεί ταυροδρομίες. Όλους αυτούς τους παίκτες τους καταλαβαίνετε;

      "το ίδιο και κάποιον που δεν παρακολουθεί θεάματα"

      Πάλι εξαρτάται από το είδος του θεάματος. Καταλαβαίνετε και αυτούς που παρακολουθούν ταυρομαχίες; Ή σας αρέσουν μάλιστα τέτοια θεάματα; Μάλλον όχι φανταζόμαι (ούτε σε εμένα αρέσουν). Κι όμως ένας μανιώδης επισκέπτης των ταυρομαχιών θα μπορούσε να σας δώσει την ίδια γενική απάντηση που διατυπώσατε κι εσείς: το ότι δεν καταλαβαίνει έναν άνθρωπο που δεν παρακολουθεί θεάματα.

      Αυτό που θέλω να πω: Η κρίση σας είναι πολύ γενική και δεν λαμβάνει υπόψη το περιεχόμενο και τη φύση του εκάστοτε παιχνιδιού ή θεάματος.

      Και να νιώσει κάποιος συγκίνηση παρακολουθώντας ένα παιχνίδι τρίτων (και μάλιστα τόσο έντονη συγκίνηση όσο συμβαίνει σε αθλητικά γεγονότα) – αυτό είναι κάτι που εγώ δεν το καταλαβαίνω.

      (Παρεμπιπτόντως: Μοιάζουν πολύ οι θρησκείες και τα σπορ όσον αφορά την επίδρασή τους στους ανθρώπους ...)

      Delete
    5. Συγγνώμη αλλά οι ταυρομαχίες δεν είναι παιχνίδι - είναι μακελειό όπως και οι αγώνες των μονομάχων στο Κολοσσαίο.

      Παιχνίδι είναι ή μόνη ελεύθερη από σκοπιμότητες και αναγκαιότητες διαδικασία, κάτι που το χαίρεσαι ελεύθερα, είναι μία πράξη που γίνεται για ευχαρίστηση, έχει για μόνο σκοπό τον εαυτό του.

      Θέαμα; Το ποδόσφαιρο είναι ένα άλλου είδους μπαλέτο - με γκολ.

      Φυσικά όταν γίνεται φανατισμός, οπαδισμός και ιδεολογία, παύει να είναι παιχνίδι. Αλλά μπορείς πάντα να το χαίρεσαι χωρίς να υποδουλώνεσαι σε αυτό.

      Μάλιστα, αφού αναφέρατε τις θρησκείες θα έλεγα πως είναι το ακριβώς αντίθετο. Και το βρίσκω απόλυτα φυσικό ένας θρησκευόμενος άνθρωπος όπως εσείς (ιδεολογία=θρησκεία) να μην το απολαμβάνει.

      Delete
    6. "Συγγνώμη αλλά οι ταυρομαχίες δεν είναι παιχνίδι - είναι μακελειό όπως και οι αγώνες των μονομάχων στο Κολοσσαίο."

      Εξαρτάται από τον ορισμό. Χαρακτηριστικό των περισσότερων παιχνιδιών είναι πως υπάρχει νικητής και νικημένος. Αυτό ισχύει και για τις ταυρομαχίες. Το ότι είναι ταυτόχρονα μακελειό (σε αυτό συμφωνώ βέβαια) δεν αποκλείει πως πρόκειται για παιχνίδι. Υπάρχουν και βάρβαρα παιχνίδια. Άλλωστε ανέφερα τις ταυρομαχίες ως παράδειγμα για θέαμα (δηλαδή κάτι που παρακολουθείται από τρίτους που δεν συμμετέχουν). Και πως πρόκειται (και) για θέαμα μου φαίνεται αναμφισβήτητο.

      "Παιχνίδι είναι ή μόνη ελεύθερη από σκοπιμότητες και αναγκαιότητες διαδικασία, κάτι που το χαίρεσαι ελεύθερα, είναι μία πράξη που γίνεται για ευχαρίστηση, έχει για μόνο σκοπό τον εαυτό του."

      Λάθος! Ξεχάσατε την τέχνη (όπως και διάφορες άλλες δραστηριότητες, λ.χ. πολλά χόμπι που δεν είναι παιχνίδι – σκεφτείτε απλώς τη δική σας ενασχόληση με τη φωτογραφία)! Και τη σημαντική διαφορά την ανέφερα πια: Η τέχνη δεν γίνεται με σκόπο την ανάδειξη νικητών και νικημένων, την επικράτηση, τον ανταγωνισμό ως αυτοσκοπό. (Άλλο θέμα βέβαια η "αθλητικοποίηση" της τέχνης μέσω κάθε ειδών διαγωνισμών – από τη Eurovision μέχρι τα Όσκαρ.)

      "Μάλιστα, αφού αναφέρατε τις θρησκείες θα έλεγα πως είναι το ακριβώς αντίθετο."

      Όχι. Ο πυρήνας είναι ο ίδιος: Η αφοσιώση του ανθρώπου σε κάτι παράλογο (έστω με διαφορετικά κίνητρα).

      "Και το βρίσκω απόλυτα φυσικό ένας θρησκευόμενος άνθρωπος όπως εσείς (ιδεολογία=θρησκεία) να μην το απολαμβάνει."

      Σκέτη πολεμική εκ μέρους σας και – συγγνώμη – ανοησία κι από πάνω:

      1.α) Ιδεολογία βέβαια δεν είναι το ίδιο με θρησκεία.
      β) Και ιδεολογία δεν είναι πάντα κάτι το κακό.
      Εσείς, ως γνήσιο παιδί του καιρού μας, υιοθετείτε απλώς την υποτίμηση του όρου από τους νεοφιλελεύθερους (και στο μεταξύ όχι μόνο από αυτούς πια). (Και αγνοείτε άλλωστε πεισματικά πως και εσείς βέβαια πρεσβεύετε κάποια ιδεολογία.)

      2. Υπάρχουν και θρησκευόμενοι άνθρωποι που απολαμβάνουν παιχνίδια (όπως το ποδόσφαιρο). Αναφέρω ενδεικτικά έναν πρώην καθολικό επίσκοπο της Αυστρίας, και μάλιστα πολύ συντηρητικό σε θέματα πίστης (τον Kurt Krenn). Το ίδιο ισχύει και για οπαδούς κάθε είδους ιδεολογίας. Ακόμα και κομμουνιστές συμβαίνει να είναι φίλαθλοι ...

      Delete
    7. Ελάτε τώρα - οι πιστοί, οι θρησκευόμενοι και οι ιδεολόγοι είναι Σοβαροί 'Ανθρωποι - δεν μπορεί να απασχολούνται με παιχνίδια... Όταν το κάνουν γίνονται ασυνεπείς με τον εαυτό τους.

      Όσο για μένα το μόνο που δεν μπορεί κανείς να μου προσάψει είναι μία ιδεολογία. Ένας σκεπτικός που αμφιβάλει και αμφισβητεί τα πάντα είναι δυνατόν να πιστεύει;

      Delete
    8. Το να αμφιβαλει και να αμφισβητει καποιος τα παντα, δεν ειναι κι'αυτο μια ιδεολογια; ( ρωταω, δεν παω να κανω την 'εξυπνη')

      Delete
    9. Όχι Ντίτα - μία ιδεολογία πρέπει να έχει περιεχόμενο, τα "πιστεύω" της (παλιά την λέγαμε "κοσμοθεωρία"). Η αμβισβήτηση δεν έχει τοποθετήσεις - ρωτάει μόνο.

      Delete
    10. Σωστά. Γι'αυτό ίσως και η αμφισβήτηση δεν μπορεί να προσελκύσει οπαδούς;

      Delete
  15. Από ποδόσφαιρο δεν ξέρω, αλλά για ότι και να μιλάς το κάνεις ποίηση...

    ReplyDelete
  16. Στην Κύπρο το ζήσαμε το όνειρο με τον ΑΠΟΕΛ στους 8 του Champions League. Ήταν απίστευτη εμπειρία και θυμάμαι πως πραγματικά από ένα σημείο και μετά το αποτέλεσμα δεν μετρούσε τόσο όσο η εμπειρία, καθώς μέχρι και οι παίχτες ενώ ήξεραν ότι αν κληρωθούν με δύσκολη ομάδα η ήττα θα ήταν πιθανότερη, ήθελαν να κληρωθούν με υψηλού επιπέδου ομάδες, μόνο και μόνο για να παίξουν στο ίδιο γήπεδο με τους αστέρες του διεθνούς ποδοσφαιρικού γίγνεσθαι. Σαν μικρά παιδιά και λιγότερο σαν αυστηροί επαγγελματίες. Ζούσαμε τον παλμό του ποδοσφαίρου σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας, μέχρι κι εμείς που δεν είμαστε ιδιαίτερα ποδοσφαιρόφιλοι το δώσαμε το 50ευρω για να δούμε τη Ρεάλ να παίζει στο γήπεδό μας.

    Πάντως, αυτό που πάντα σκέφτομαι στο ποδόσφαιρο είναι πως μακάρι να κερδίσει η αδύναμη ομάδα, επειδή η νίκη της αδύναμης ομάδας θα προσφέρει μεγαλύτερη χαρά στους ανθρώπους, απ' ότι η νίκη μας δυνατής ομάδας, που άλλωστε είναι σύνηθες φαινόμενο. Μέχρι και για την ομάδα μου το σκέφτομαι αυτό, όταν παίζει ενάντια σε αδύναμες ομάδες, καθώς αντικρίζω στις ομάδες αυτές ένα πρωτόγνωρο ενθουσιασμό κι ένα πάθος στο γήπεδο, το οποίο θαυμάζω.

    ReplyDelete
  17. (α) Νίκο, δεν πίστευω να πας και γήπεδο και νά ανακατώνεσαι μ' αυτό το νομιμοποιημένο τρελοκομείο ανοικτού τύπου...

    (β) συγκατανεύοντας στα περί Ροναλντο: Από τον συγγραφέα που λάτρεψε τη φιλοσοφία, το ποδόσφαιρο και τα σκυλάδικα μικρό κείμενο για τον πράγματι μικρόψυχο και μπούφο Κριστιάνο Ρονάλντο

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κάποτε πήγαινα - σε χωμάτινα γήπεδα. Τώρα πολλή τηλεόραση.

      Κι άλλο ένα άρθρο για τον Ρονάλντο - και την συμπεριφορά του σε αυτό το ματς: ΕΔΩ

      Delete
  18. Αυτό το παιχνίδι Γερμανία - Πολωνία, μού φάνηκε "σούπα", σαν φιλικό. Όχι συνεννοημένο αλλά φιλικό. Τώρα και οι δυό ομάδες ουσιαστικά έχουν περάσει. Ίσως και η Βόρεια Ιρλανδία, σαν τρίτη. Η Ουκρανία φτιάχνει βαλίτσες ήδη. Καλημέρα!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Γενικά, Διονύση, αυτό το Γιούρο είναι ο θρίαμβος της αμυντικής τακτικής (φταίει και ο Ρεχάγκελ). Οι ομάδες κοιτάνε να κλείσουν όλες τις προσβάσεις και να καταστρέφουν η μία το παιχνίδι της άλλης. Ελάχιστες ωραίες επιθετικές πρωτοβουλίες έχουμε δει. Όλες περιμένουν το μικρό θαύμα που θα τους δώσει ένα γκολ διαφορά. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και στα σκορ.

      Delete
    2. χα χα...
      Ότι κάνει και στην πολιτική της η ["Ενωμένη"] Ευρώπη. Περίκλειστη, εσώκλειστη παρθένος, φοβική, και "να σώσουμε το τομάρι μας" πάνω απ' όλα...

      Μένει ο τερματοφύλακας μπροστά στο [μ]πέναλτι να σώσει το γόητρο.

      Delete
    3. Και το οφ-σάιντ δύσκολος είναι έννοια. Κατάλαβα ότι την έννοια οφ-σάιντ ξέρουν εκείνοι που γνωρίζουν τα μηδαμινά αλλά στα σημαντικά και χρήσιμα κωλύονται. Το μπέναρτι σαν διαπίστωση ζωής και εκφορά μυρωδικής ανάπνιας πρέπει να είναι όπως όταν ο λαϊκός ξυρίζει το μουστάκι για να παραδοθεί στην κυρία του είδος "του αγοριού απέναντι". Συνθετότητες.

      Delete
    4. Τι μου θύμισες! Όταν στην Κατοχή πιτσιρίκια παίζαμε ποδόσφαιρο στο δρόμο (όπου δεν περνούσαν σχεδόν ποτέ αυτοκίνητα) το πέναλτυ το λέγαμε "μπενάρτι".

      Delete
    5. ο "σαλτάρω" έχει και διαβολεμένη μνήμη, το "μπενάρντι" στην περίοδο της κατοχής το είχατε ξαναναφέρει στο μπλογκ του πάλαι ποτέ σχολιαστή mickey,τι να γίνεται αυτή η ψυχή;

      Delete
  19. Όταν οικειοποιήσω τα συμφέροντα του Μαρινάκι θα δω ποδόσφαιρο και θα τα απολαύσω. Μέχρι όμως να γίνω σκιάχτρο, όσο μπορώ, αν επιτρέπεται, θα το αποφεύγω σαν θέαμα. Δεν ξέρω και κανένα ψουδοφίλο μου σοφό που να παρακολουθεί ποδόσφαιρο και να μην έχει φασιστικότατες ιδέες, όσο κι αν μου ισχυρίζεται τον ελεύθερο άνθρωπο, με εύκολα-πονηρά λόγια του τύπου "κάθε πρωί λέω στον ευαυτό μου να μην χάσει την παιδικότητα του" και άλλες ηλιθιότητες.

    ReplyDelete
  20. Καταθέτω ένα όνομα: Λεστερ

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μεγάλη και διαρκής ηδονή - όλη την σεζόν. Και επιπλέον η αίσθηση της δικαίωσης και του διωγμένου προπονητή. Γιατί εδώ underdog δεν ήταν μόνο η Leicester αλλά και ο "άχρηστος" (για την Ελλάδα) Ranieri.

      Delete
    2. Mην είστε υπερβολικοί, συμβαίνουν αυτά, δεν είχε μόνο στην Ελλάδα αποτυχία ο Ρανιέρι, οι περισσότεροι φίλαθλοι καταλάβαν ότι Τσιάρτας, Νικοπολίδης, Ζαγοράκης, Μπασινάς, Καραγκούνης, Δέλλας κτλ δεν βγαίνουν κάθε μέρα

      Delete
  21. Για αυτό είστε και λίγο ΑΕΛ !!!!!-Καλημέρα !!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ναι - αλλά κυρίως ΑΕΚ (ένα γράμμα διαφορά). Εδώ και 75 χρόνια...

      Delete
  22. Ο χρόνος μου στη ζωή κρίνεται πολύτιμος. Άρα, θα διατεθεί κατά τις ανάγκες της ζωής μου. Αν εγώ κρίνω ότι στο γήπεδο κατεβαίνουν οικονομικοί δολοφόνοι που αποσκοπούν με το θέαμα να κρύψουν τις άλλες πράξεις τους, θα νομίζω αυτό. Εγώ νομίζω ότι μ' αρέσει. Αν έχω ανάγκη να μην χαίρομαι με το θέαμα, θα στραφώ μακριά από το θέαμα. Αν θέλω να παίξω, θα παίξω. Θα τρέξω, θα πετάξω το ελικοπτεράκι μου, θα λασπώσω τα αυτοκινητάκια μου, θα γεμίσω την πισίνα μου με το κλεμμένο νερό, θα πάω στη θάλασσα και θα παρακολουθήσω τα καβουράκια και τις γλώσσες της άμμου με τα μάτια της μάσκας από μέσα, θα καρφώσω τις καρυδιές, θα σκάψω λακκούβες στο χώμα και θα τις γεμίσω με νερό για να τις κλείσω με καλαμάκια και καταπράσινα χορταράκια για να πέσω μετά μαζί με το ποδήλατο μου. Τα πιο ωραία παιχνίδια του αγοριού είναι με σφαίρες και ΑΔΦ και ΑΔΟ και ΘΩΟ και όποιο αγόρι μπορεί να διασκεδάσει και με αυτά δεν παραβρίσκεται στην κόλαση της καθημερινότητας. Δεν ταιριάζει σε όλους το ποδόσφαιρο, εκτός αν υποκρίνονται ότι αγαπούν κάτι που δεν τους αγγίζει, οπότε είναι κρυφαδελφαί (καθώς χαρακτηρίζει ο Κωνσταντίνος ο Πλεύρης αυτούς, μέγας ο ίδιος θιασώτης του παρασιτικού αθλητισμού). Το κολύμπι γυμνάζει όλο το σώμα και αυτό συμβαίνει επειδή το νεράκι είναι ρευστό και έχει μάζα και όγκο και εξασκεί δυνάμεις, που αν παραμεριστούν αποκαλύπτουν το γαλάζιο νόημα του βάθους κάτω από την απομακρυσμένη σημαδούρα την πορτοκαλένια και περιοχές με άμμο και ένα ρευστό πιθάρι που βρίσκεται πολύ βαθιά και ποιος θα πάει. Όμως το πιθάρι αυτό φαίνεται κανονικά από το ύψος των νερών και το βλέπουμε τα τελευταία 20 χρόνια και βεβαιώνουμε ότι ζούμε όσοι ανοιγόμαστε νηστικοί μόνο με τριανταδύο κεφτεδάκια, ψωμάκια και πάρα πολλές ελιές από τη σαλάτα (για να μην παραβαραίνουμε και μεγαλώσει η πυκνότητα μας ως προς το νερό και πάμε άπατοι).

    ReplyDelete
  23. Από ποδόσφαιρο δεν γνωρίζω, αλλά αυτά που ακούω για τους χουλιγκανς με θυμώνουν.
    Αλλά και στον αθλητισμό γενικά υπάρχει πλέον ευγενής άμιλλα ή είναι όλα η επικράτηση των αναβολικών;
    Όμως η νίκη του αδύναμου ή του λιγότερο τυχερού πάνω στον δυνατό ή τον περισσότερο τυχερό, ήταν πάντα η μαγεία και η περιπέτεια του παραμυθιού.
    Από τον Δαυιδ και τον Γολιαθ στο χωριατόπουλο που νικάει τον πρίγκιπα και πέρνει την βασιλοπούλα, ως την άτυχη σταχτομπούτα που κερδίζει το βασιλόπουλο, κόντρα στις πλούσιες και τυχερές αδελφές της.
    Τελικά η νίκη του ασθενέστερου πάνω στον πιό δυνατό είναι η έκπληξη, η μαγεία, η εκτός κοινής λογικής έκβαση που περιμένουμε και ίσως έχουμε ανάγκη, ακόμα κι όταν είμαστε από την πλευρά των τυχερών!

    Π.

    ReplyDelete
  24. Ιταλία - Σουηδία: Ίδια γεύση. 87 λεπτά άμυνα κι από τις δύο ομάδες και στο τελευταίο τρίλεπτο το ένα γκολ του αγώνα. Αυτή τη φορά από την Ιταλία...

    ReplyDelete
  25. Ιταλοί: κατενάτσιο κι άγιος ο Θεός! Μια ζωή σκοπιμότητα, καραγκιοζιλίκια, μικροαπατεωνιές να ξεγελάσουμε τον διαιτητή κι ο Διακογιάννης (αργότερα μας φανέρωσε πόσο δε "χώνεψε" ποτέ τους Γερμανούς) να εξυμνεί το μπρίο τους...

    Χ. Ρ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μάλλον δεν παρακολουθείτε τα παιχνίδια. Οι περισσότερες ομάδες σε αυτό το Euro κυρίως την άμυνά τους προσέχουν (87 λεπτά άμυνα και οι Ιταλοί και οι Σουηδοί, όπως σωστά έγραψε ο ΝΔ).

      Ελάχιστοι επιθετικοί έχουν καταφέρει να σκοράρουν στο Euro. Σχεδόν όλα τα σκορ στα παιχνίδια είναι 1-0 (το πολύ 2-0). Η Ιταλία ήταν πολύ καλή στο πρώτο παιχνίδι με το Βέλγιο, σήμερα ήταν μέτρια αλλά και πάλι διπλάσιες τελικές προσπάθειες είχε από τους Σουηδούς.

      Delete
  26. Ο Διακογιάννης λάτρευε το Αγγλικό ποδόσφαιρο και δεν το έκρυβε. Κάποτε είπε για τους Γερμανούς "κτηνώδης δύναμη". Παραδέχτηκε μετά ότι ήταν υπερβολή. Πολύ καλός στην δουλειά του αλλά είχε προκαταλήψεις. Πάντως στο Μουντιάλ του 1982 ο Σουμάχερ, τερματοφύλακας των Γερμανών, είχε κάνει ένα πράγματι κτηνώδες φάουλ σε Γάλλο επιτιθέμενο, που δεν σφυρίχτηκα, και στην συνέχεια πέρασαν οι Γερμανοί στην παράταση ή στα πέναλτυ. Ήμουν στην Μύκονο τότε και παρακολουθούσα Μουντιάλ!

    ReplyDelete
    Replies
    1. μακάρι να βρίσκαμε έναν νέο Διακογιάννη.Ο άνθρωπος είχε προσωπικότητα και κουλτούρα και αυτό τον ξεχώριζε από τους ομοίους του (και τους ξένους),Ετυχε να βρεθώ στις Ολυμπιάδες του 76 και του 84 στο εξωτερικό.Ο Διακογιάννης ήταν πολύ καλύτερος από τους κεντρικούς σχολιαστές (Ιταλό και Σουηδό)

      Delete
  27. Επιτέλους ένα χορταστικό παιχνίδι με φάσεις, ανατροπές και 4 γκολ! Κροατία- Τσεχία, πράγματικά σαν σύνολο το καλύτερο ως τώρα ματς του Euro.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και αυτό της Ισπανίας-Τουρκίας μοιάζει να έχει γκολ. Ήδη 3-0 στο 60'. Όταν η πιο αδύνατη ομάδα δεχτεί γκολ γρήγορα σχετικά, τότε το πολύ αμυντικό παιχνίδι δεν έχει νόημα, αναγκάζεται να ανοιχτεί, και παίζεται διαφορετικό ποδόσφαιρο.

      Delete
  28. Όταν το underdog δεχτεί γκολ, και αναγκαστεί να βγει από την φωλιά του και να παλέψει με τον μεγάλο σκύλο, γίνεται μακελειό. Καλημέρα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μακάρι να δούμε καλή μπάλα. Η Ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδος απαιτεί θεάματα ανάλογα του μεγαλείου της. Ίσως και ανώτερα.

      Delete
  29. Η Ισπανία έδειξε χθες τα δόντια της. Αρχίζουν να ξεχωρίζουν μερικές ομάδες. Στην αρχή είναι όλοι προσεκτικοί και επιφυλακτικοί. Μάλλον θα δούμε και καλή μπάλα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Τώρα με ανυπομονησία για το : Ισπανία -Κροατία!!!
      [ποιός ...ΕΝΦΙΑ ...]

      Delete
  30. Καλημέρα!
    Κάποιες στιγμές με ενόχλησε η αλαζονία που έδειχναν οι Ισπανοί απέναντι σε μια πολύ κατώτερη ομάδα. Γελοίες πασούλες και εκνευριστικές πασούλες και ο Ράμος κι ο Πικέ τακουνάκια!!! Ο Ράμος κι ο Πικέ!
    Ξέχασαν την 5άρα από την Ολανδία. Ίσως πρέπει να φάνε μια παρόμοια κατραπακιά...

    Χ. Ρ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Οι σπουδαίοι άνθρωποι ενοχλούνται με τα κρίσιμα. Το σύστημα πατρός Δημήτρη. Ήταν φίλος με τον πατέρα μου και μιλούσανε. Θα 'μουνα 12 χρονών παιδί. Του είπα - λέει ο πατέρας- τόσα χρέη έχεις Μήτσο προς το κράτος, προς τις τράπεζες, προς τούτο, προς εκείνο, θηριώδη χρέη, 2 εκατομμύρια του 1930, δεν ενοχλείσαι; Και μου είπε: μα τι κουταμάρες λες Ηρακλή, όταν χρωστάς έχουν ανάγκη να σε κρατήσουν ζωντανό, με την ελπίδα κάτι να εισπράξουν και σου δίνουν και τον Μπατίστα για να κατεβάζει το σλιπάκι του υιού σου και να του κάνει αέρα.

      Delete
  31. Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που στο τέλος κερδίζου οι Γερμανοί και η οικονομία ένα άλλο που στο τέλος πληρώνουν οι Γερμανοί, οριστικά τούτη τη φορά

    ReplyDelete
    Replies
    1. 1. Αυτά τα ορθογραφικά στο πληκτρολόγιο όπως το "Ολανδία" πόσο με στενοχωρούν μετά! Συγγνώμη!
      2. Με ποιον ακριβώς τρόπο θα πληρώσουν οι Γερμανοί και μάλιστα οριστικά;

      Χ. Ρ.

      Delete
    2. To πρώτο δεν ξέρω γιατί το αναφέρετε, όσο για το δεύτερο περιμένετε, θα λάβει τα επίχειρα των πράξεών της τούτη η άσχετη με την πολιτική και με τις διεθνείς σχέσεις χώρα.

      Delete
  32. «Από κάτω σκύλος» ή μήπως «υπόσκυλο» (κατ’ αναλογία με το «υπάνθρωπος»).

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δεν είναι κακή πρόταση - για την επόμενη χρήση (αν υπάρξει...).

      Delete
  33. μασαζεγώ18 June, 2016 19:30

    Εμείς νιώθουμε σαν σήμερα να ζούμε την ημέρα 18-06-1991. Ποδόσφαιρο και ελπίδα της Ευρώπης. Δεά θα μαέ γράψετε για το γέλιο στο ποδόσφαιρο; Με τι γελούν οι φίλαθλοι: περιστατικά και γενικότερες γελοιότητες της ζωής τους εν όψει της τηλεοράσεως. Αγέλαστοι φίλαθλοι; Αγέλασστα πετρώματα.

    ReplyDelete
  34. Τους λυπήθηκε η ψυχή μου τους Ισλανδούς. Μέχρι το 85 κρατούσαν την νίκη τους και την έχασαν στο τέλος από ένα γελοίο αυτογκόλ.

    ReplyDelete
  35. Τα "παγόβουνα" παρά λίγο να ξανακάνουν έκπληξη και να νικήσουν την Ουγγαρία. Φαίνεται πως έχουν καλή ομάδα! Σημαδιακή και δίκαιη, η επιλογή της σημαίας τους σαν εικόνα του ποστ.

    ReplyDelete
  36. Ελπίζω να ανανεώσετε τις δημοσιεύσεις πριν το τέλος του Euro, αλλιώς μας βλέπω να "κόβουμε φλέβα" εμείς που δεν βρίσκουμε κάτι ενδιαφέρον στο ποδόσφαιρο (εκτός από τους ποδοσφαιριστές βεβαίως βεβαίως)...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ουφ! Να, και ενα ενδιαφερον σχολιο!

      Delete
    2. Σύντομα αλλάζουμε θέμα - αν και πέσαμε στο τριήμερο και οι μισοί απουσιάζουν. Όσοι θέλουν να σχολιάζουν το Euro θα μπορούν να συνεχίζουν γράφοντας εδώ, μέχρι τον τελικό.

      Delete
    3. Ο Καζαντζίδης στο βουνό λέει τα αντάρτικα20 June, 2016 12:43

      Ντίτα ακούω μαζί:

      Οι Μπεάτοι
      Αυτά Παθαίνει Μάτια μου
      Αχ Ευρώπη
      Άναψε το τσιγάρο (με Βιτάλη)

      Αμφισβητώ τον ήχο και μάλιστα (τον) αμφισβητώ τον ήχο ακριβώς και δίχως συνέχεια, με τα οργανικά όργανα της πρόσληψης του.

      Άλλες φορές προτιμώ τον συνδυασμό: Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια + Τα κορίτσια ξενυχτάνε με ένα μυστικό.

      Αν η Ε. Βιτάλη ήταν μητέρα μου, τι απαιτήσεις θα εξέπεμπα; Να τραγουδήσεις να φέρεις να μου δώσεις τα λεφτά σου γιατί πρέπει να αγοράσω HCl του ύδατος. Να πιάσω μια σύριγγα να την βυθίσω στον όγκο του HCl όξους και να λάβω ένα δείγμα. Αλλά απαγορεύεται αυτό. Διότι το μέταλλο της βελόνης θα αντιδράσει με το HCl και το οξύ θα μολυνθεί και δεν θα έχω πια HCl μέσα στη σκοτεινή φιάλη του και επίσης αν πέσει μία σταγόνα HCl πάνω στο δέρμα μου, το δέρμα μου θα πρασινίσει και ίσως και να καεί και να πάθω ένα έγκαυμα. Με τον ήχο τι έγκαυμα να πάθω; Τον αμφισβητώ.

      Delete
  37. Μετά το παιχνίδι Πορτογαλία-Αυστρία το συμπέρασμα μου είναι πως ...πράγματι δ ε ν υ π ά ρ χ ε ι Θ ε ό ς! [ για τον Ρονάλντο βέβαια τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Τον κατάπιε "μαύρη τρύπα".]

    ReplyDelete
  38. Τι θυμήθηκα ακούγοντας τον Αυστριακό Εθνικό Ύμνο.
    Ένα καλοκαίρι, στην κατασκήνωση, που πήγαινα για αρκετά συνεχή χρόνια, φιλοξενήθηκε μια ομάδα 15 παιδιών από την Αυστρία. Εμεναν όλοι μαζί σε μια σκηνή. Κάθε μέρα κάναμε έπαρση και υποστολή σημαίας, τραγουδώντας τον αντίστοιχο Εθνικό ύμνο. Μια φορά τον Ελληνικό, με την έπαρση το πρωί ή υποστολή το βράδυ, της Ελληνικής σημαίας και αμέσως μετά τον Αυστριακό με έπαρση –υποστολή της Αυστριακής . Ακούγοντάς τους δύο φορές την ημέρα, δεν αργήσαμε να μάθουμε τους ύμνους . Εμείς τον Αυστριακό και οι Αυστριακοί τον δικό μας . Μου έκαναν εντύπωση αυτά τα παιδιά με τα ξανθά μαλλιά και τα δερμάτινα παντελόνια. Νομίζω ότι μένοντας έναν καλοκαιρινό μήνα μαζί, παίζοντας και αθλούμενοι ή γιορτάζοντας, είχαμε αναπτύξει φιλικούς δεσμούς. Θυμάμαι όταν, φεύγοντας οι Αυστριακοί, δύο μέρες πριν από εμάς, και περνώντας το πούλμαν τους από μπροστά μας, που είχαμε συγκεντρωθεί σε μια πλαγιά, είχαμε συγκινηθεί, φωνάζοντας όλοι μαζί Auf Wiedersehen. Ήμουν περίπου 12 χρονών τότε. Φυσικά δεν ξανασυναντηθήκαμε ποτέ. Πάντως τον ύμνο τον θυμάμαι.

    ReplyDelete
  39. Ναι, χρειαζεσαι θεραπεια...

    Διοτι μιλας για τους αδελφους μας Αλβανους
    σαν να ειναι ξενοι & ασχετοι.

    Ενω ειχες πατερα εκγραικισμενο Αλβανο
    ( αρβανιτη) ,
    οπως & το 60% των Γραικων...

    Τουλαχιστο στα 81 καταλαβες τι χρειαζεσαι...

    Καλλιο αργα παρα ποτε ..

    ReplyDelete
    Replies
    1. "Harry..."
      where are you my brother???

      Delete
    2. Σήμερα, παγκόσμια ημέρα του πατέρα, βρήκες την ευκαιρία να μιλήσεις για τον πατέρα μου... Λυπάμαι. Αν ανήκει στο 60% των "γραικών" (αχ, Χάρη, προδόθηκες) τότε ανήκει στην πλειοψηφία. Κι ούτε να διαβάζεις ξέρεις: εγώ πουθενά δεν έθιξα τους Αλβανούς - ίσα ισα που τους έφερα σαν θετικό παράδειγμα.

      Delete
    3. Σιγά μην είναι το 80%. Βλάχοι, Αρβανίτες, Τουρκόφωνοι και εγώ δεν ξέρω ποιος άλλος αν ήταν να διαλέξουν μια συνείδηση το 1916, 4 γενιές πίσω, έτσι για να μην ισχυρίζεται κανείς ότι το κράτος διαμόρφωσε τη συνείδηση, θα διαλέγαν την Ελληνική

      Delete
    4. Σημασια εχει οτι εσυ παραμενεις Αρνητης της αρβανιτωσυνης ( οπως λεμε Αρνητης Ολοκαυτωματος ) & ανεκαθεν πόλιτευεσαι σαν αρχαιος Ελλην ,αλλα & αρχαιος Μακεδων,οπως επιβεβαιωσες & σαν (.. μια ζωη ανεπισημος ...) εκπροσωπος του " ΠΟΤΑΜΙ¨...Δεν εισαι ανθελλην ,εισαι ιδιορρυθμος ελληνιστης...Καληνυχτα...

      Delete
    5. Επι του θεματος,νομιζω οτι ειναι φανερο σε ολους οτι ..αντερντογκοφιλια = φθονος του μεγαλου ...
      Για μενα ,κακο..
      Για αλλους ,ΟΚ..

      Delete
  40. To παιχνίδι Γαλλια -Ελβετία ήταν η χειρότερη ever διαφημιση για τα made in Κorea-China-MalaYsia προϊόντα.
    Αν τα στατιστικα μου ειναι καλά ....Τουλαχιστον 8 σχισμενες [σαν χάρτινες] φανέλες και μια μπάλλα σκασμένη [λες και την έσκασε ο κακός γείτονας που του χαλάνε τον μεσημεριανό ύπνάκο η πιτσιρικαρία στην αλάνα].

    ReplyDelete
  41. Τα προιοντα made in (South) Korea ειναι σημερα γενικα υψηλης ποιοτητας και συνήθως εφάμιλλα με made in Japan.Δεν βρισκομαστε ατο 1982 κυριε η Νοτιος Κορεα ειναι σημερα απο τις κορυφαιες χωρες σε τεχνολογια αλλα και κουλτουρα (σινεμα).Συμφωνα με την Puma οι φανελλες της Ελβετιας ειναι made in Turkey (Puma says the problem affected "only a limited number" of shirts, which are a mix of elastane and polyester fibers and made in Turkey-πηγη abcnews).Ειναι η πρωτη φορα που απανταω στο blog του αγαπητου κυριου Δημου αν και τον παρακολουθω απο τα 80ς (4τροχοι),Στην Ελλαδα εχουμε μια αρκετα μεγαλη και παθιασμενη κοινοτητα που αγαπα και ακολουθει τον Κορεατικο πολιτισμο/κουλτουρα θα μας βρειτε στο facebook https://el-gr.facebook.com/kwavegreece

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αγαπητέ κύριε,
      δεν γνωριζα ότι είχε γινει και ΕΠΙΣΗΜΟΣ τοποθέτηση για τα "μουφα" προϊόντα από την puma. Χαίρομαι που δεν ήταν Κορεάτικα τα προϊόντα αυτά. Χαίρομαι που εσείς τα υποστηρίζετε ως εφάμιλλα των Ιαπωνικών...

      Αλλα δεν χαίρομαι καθόλου που δεν "πιάνετε " την χιουμοριστική διάθεση μου απέναντι στην καρτούν like κατάσταση που είδα να ξετυλίγεται στα μάτια μου σ' ένα τέτοιο παιχνίδι μιας τέτοιας διοργάνωσης [προδιαγραφές κλπ πήγαν μάλλον "στο βρόντο"].

      ΥΓ. στο facebook δεν μπαίνω γιατί δεν το γουστάρω.

      Delete
    2. Κυριε Νωντα χωρες οπως Μαλαισια Κινα Ιαπωνια Κορεα ειναι πολυ διαφορετικες μεταξυ τους
      Οι δυο πρωτες ειναι αναπτυσσόμενες οι δυο τελευταιες ειναι ανεπτυγμένες.
      Ιαπωνια και Κορεα εχουνε gdp (ppp) per capita
      αναμεσα στις 36 με 38 χιλιαδες δολλαρια στην Κινα εχουνε μολις
      14000 (στοιχεια απο ΔΝΤ).Δεν χρειαζεται να "υποστιριξω" τιποτα ειναι γνωστο σε οσους
      ασχολουνται με τεχνολογια,εμποριο,κατασκευες οτι Made in South Korea προιοντα
      (απο ηλεκτρονικα και πλοια μεχρι δερματινα και κιθαρες)ειναι γενικα απο καλα
      εως και εξαιρετικα και δυνατα σαν dollar for dollar ενω οι Ιαπωνες ειναι top σε τομεις οπως αυτοκινητα (Lexus κλπ) και hifi
      αλλα και συχνα ακριβοι.Ακομα και οι καλυτεροι Ευρωπαικοι ενισχυτες ειναι σαν"κουβαδες" μπροστα σε εναν Αccuphase.
      Τωρα η Κινα φτιαχνει απο βουνα σαβουρας μεχρι και top εργαλεια-ολα τα Apple ειναι Made in China.
      Δεν ηταν παντα ετσι βεβαια αλλωστε οι παλιοι θα θυμουνται οτι τα Ιαπωνικα προιοντα πριν 40 χρονια τα θεωρουσαν "μουφες"

      Η εικονα με τις σκυσμενες φανελες των Ελβετων ηταν για γελια δεν λεω!Παντως Made in Turkey ρουχα
      εχουμε πολλα στην Ελλαδα εχω 4 τζιν Wrangler Made in Turkey και δειχνουν
      αρκετα καλα (το ωραιο ειναι οτι τα αγορασα απο το ..Λονδινο).

      Αντωνης (ο Anonymous απο πριν)

      Delete
    3. Αγαπητε Αντώνη τα λες καλά.
      Θα είμαι προσεκτικότερος στο μέλλον τουλάχιστον με την Κορέα...

      Delete
  42. H ομορφιά του ποδοσφαίρου - και του underdog - εκδηλώθηκε περίτρανα στην περίπτωση της Ουαλλίας. Ποιος την υπολόγιζε; Μία γωνίτσα εκεί της μεγάλης Βρετανίας... Κι όμως μας έδωσε τα καλύτερα ματς και προκρίθηκε πρώτη!

    ReplyDelete
  43. Ισοφαρισε η Κροατια!Ελπιζω να κερδισει τους αλαζόνες Ισπανους

    Αντωνης

    ReplyDelete
  44. Πραγματικά αυτό το Euro είναι το φεστιβάλ των underdogs! Κέρδισαν Κροατία και Τουρκία!

    ReplyDelete
  45. Καλά είχα βάλει την σημαία της Ισλανδίας - κέρδισε την κάποτε μεγάλη δύναμη Αυστρία και την έστειλε σπίτι της! Underdogs forever!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ...και του στραβου το δίκηο μην ξεχάσουμε...
      ΕΡΩΤ. δημοσιογρ [ρωτα τον αρχηγό της Εθνικής Πορτογαλίας...] "Θα παίξετε στο παιχνίδι με την Ουγγαρία;"
      AΠΑΝΤ. -βουβή- του Ρονάλντο
      [αφου του πετάει το μικρόφωνο στη λίμνη]
      ρίχνει δυό γκόλ στους Ούγγρους...

      Delete
  46. Κύριε Δήμου,
    ξέρω πως είστε σε διακοπές, όμως σας παρακαλώ, αν ξεκλέψετε λίγο χρόνο, σας παρακαλώ να γράψετε τις σκέψεις σας για την απόφαση του Μέσι να πάψει να αγωνίζεται με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής; (Ελπίζω να μη βγαίνω πολύ από το θέμα.
    Με εκτίμηση,
    Τάσος Παπαχριστοδούλου

    ReplyDelete
  47. Την θεωρώ πολύ ανθρώπινη αν και βέβαια εγωιστική. Τέσσερις φορές απέτυχε δεν αντέχει άλλη δοκιμή. Λίγοι μπορούν να πουν σαν τον Μπεκετ: Πάλι! Απότυχε καλύτερα!

    ReplyDelete
  48. Ολα αυτα τα διαβαζουμε ακουγοντας το "Theme from the Underdog“ απο τους Third World.

    ReplyDelete
  49. Καλημέρα και ζήτω ξανά στον μέγα Νόιερ!!!Αξίζει να το πάρει η Γερμανία ως η καλύτερη ή η μικρή Ισλανδία ως underdog!
    Πόσοι συμπατριώτες μας πικράθηκαν χθες...

    Χ. Ρ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δεν είσαι αντιγερμανός όταν υποστηρίζεις την Ιταλία. Μην υπερβάλετε. Προσωπικά, πανηγύρισα στο Μουντιάλ της Βραζιλίας, την νίκη της Γερμανίας επί Βραζιλίας -Αργεντινής και την κατάκτηση του τροπαίου αλλά προχθές ήμουν με την Ιταλία που πάλεψε γενναία. Άλλωστε ήταν underdog. Αυτός ο δήθεν Ιταλός πεναλτίστας, ο οποίος μπήκε για τα πέναλτυ στο τέλος, και στην εκτέλεςη κουνιόταν και έστειλε την μπάλα άουτ, μπερδεύοντας μόνο τον εαυτό του, θα μείνει ως παράδειγμα γελοιότητος.

      Delete
  50. Ζητω η Ισλανδια! (Ακομα και να μην την υποστηριζες ο εκνευριστικος speaker σε αναγκαζε με τα σχολια του.) Μου φαινεται (και το θελω πολυ!!) πως συντομα οι Γαλλοι θα παθουν κατι αναλογο απο τη Γερμανια. GO Germany!

    ReplyDelete
  51. Η Ισλανδία είναι η πραγματική νικήτρια αυτού του Euro. Έφθασε μέχρι τους 8 αποκλείοντας την Αγγλία και αποκλείστηκε με 5-2 από την γηπεδούχο Γαλλία παίζοντας ποδόσφαιρο, χωρίς να κλείνεται στα καρέ της. Οι φίλαθλοί της που τραγουδούσαν μέχρι το τέλος έδιναν μαθήματα ήθους και συμπεριφοράς. Μαθήματα που χρειάζονται όλοι και κυρίως εμείς.

    ReplyDelete
  52. Δύο επανωτά γκολ στους Ουαλούς - πάει και το τελευταίο underdog αυτού του Euro!

    ReplyDelete
  53. Ας μην ξεχνάμε ειδικώς τις επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού. Πρόσφατο κρούσμα η Κατερίνα Στεφανίδη. Την βλέπω στην εφημερίδα, σε πτώση γυμνή, δίπλα σε ένα ακόντιο. Πρέπει να έχω πιει του κόσμου τα αναβολικά, γιατί εκείνη μάλλον δεν έχει πιει ούτε redbull, το ποτό του ηλίθιου μικροαστού που λέει τη λέξη "ταυρίνη". Η Κατερίνα θα με βλέπει καθαρά. Θα πάει στον Πάκη για συγχαρητήρια και τιμές. Ο Πάκης θα κοιτάξει το ντεκολτέ της. Ο Πάκης ποτέ δεν γδύνει με τα μάτια του. Είναι επειδή ούτε ο Πάκης χρησιμοποιεί αναβολικά. Της ζωής οι ανεπιτυχείς είμαστε τοξικομανείς.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Η μία και μόνη διάκριση είναι θλιβερή για την χώρα....

      Delete
    2. This comment has been removed by the author.

      Delete
  54. Η Πορτογαλία, Το underdog της ημέρας τα κατάφερε. Δεν ήταν και πολύ under η Πορτογαλία αλλά δεν ήταν από τα φαβορί, μπροστά σε Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, ακόμα και Αγγλία.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μακάρι να τα κατάφερναν και τα άλλα underdogs των ημερών...

      Delete
  55. 1:17:00
    Ρατσιστική αναφορά κατά της ζωής με την επίκληση της λέξης underdog. Το ψέμα: ότι οι αυτοκρατορίες (τύπου ΕΕ) είναι ορθολογικές, άρα θα προστατέψουν τη ζωή από ό,τι τέλος πάντων την καταστρέφει. Ο ρατσισμός: όσοι δεν νιώθουν σαν ειρήνευση την εξάπλωση του πολέμου έχουν χαμένα τα λογικά τους.

    ReplyDelete