Tuesday, July 03, 2007

Η ενδέκατη παραίτηση

Για τις προηγούμενες δέκα παραιτήσεις μου από ΜΜΕ έχω γράψει αναλυτικά στην αυτοβιογραφία: «Οι Δρόμοι μου» (σελ 579-605). Πιο σύντομη είναι μία αναφορά στο site μου εδώ.

Στο RAM κρατούσα μία μηνιαία στήλη από τον Σεπτέμβριο του 1994. Στην αρχή ήταν δισέλιδη, έγινε τετρασέλιδη, εξασέλιδη – και έφτασε να συνοδεύεται από δωδεκασέλιδη σχολιασμένη αλληλογραφία. Η ετοιμασία αυτού του υλικού, μου έτρωγε όλο τον μήνα. Στο τέλος του 2000 αποφάσισα να αποχωρήσω.

Η αποχώρησή μου προκάλεσε καταιγισμό επιστολών διαμαρτυρίας. Πάνω από 400 έχω φυλάξει σε ένα ηλεκτρονικό φάκελο. Είναι ό.τι πιο συγκινητικό έχω εισπράξει στην ζωή μου: οι άνθρωποι μου ιστορούσαν την σχέση τους με εμένα σαν βίωμα ζωής.

Στο αποχαιρετιστήριο άρθρο μου είχα αναφέρει ότι επιθυμώ τώρα να αφοσιωθώ στα βιβλία μου. Πολλοί μου έγραψαν κάτι που με έβαλε σε σκέψεις: «είσαι σίγουρος ότι τα βιβλία είναι πιο σημαντικά από αυτό που κάνεις εδώ;»

Τελικά επανήλθα, με μία συμβιβαστική λύση: μόνο δύο σελίδες στήλη και καθόλου αλληλογραφία. Έτσι συνέχισα για άλλα επτά χρόνια.

Εντωμεταξύ στις τελευταίες σελίδες του περιοδικού προστέθηκε μία στήλη «Αντι-RAM» που υποτίθεται πως έκανε σχόλια, κριτική και «αντιπολίτευση» στο κύριο σώμα του περιοδικού. Μία-δύο φορές είχε γράψει μερικά μάλλον άνοστα για μένα – αλλά δεν έδωσα σημασία. Όμως στο τεύχος Μαΐου έγραψε ένα αυθάδες και στην στήλη Ιουνίου ένα κακεντρεχές και κακόηθες.

Σχολιάζοντας μία φράση μου: «Ποτέ δεν περίμενα την απήχηση που θα είχε το blog μου» γράφει: «Ούτε καν μετά την ανηλεώς επαναλαμβανόμενη διαφήμιση μέσω των στηλών σας σε διάφορά έντυπα; Βρε μία αθωότητα που ανατέλλει στην δύση της ηλικίας!».

(Εκτός από την απρέπεια περί ξεμωράματος, εκτός από την κακοήθεια περί δήθεν ανηλεούς αυτοδιαφήμισης, ήταν και παραπληροφόρηση - εφόσον έχω μόνο μία στήλη, σε ένα έντυπο, το RAM).

Ακολουθούσε μία ακόμη αναφορά στην ηλικία μου – μαζί με την σύσταση: «να δοκιμάσω τώρα σεξ ή πλέξιμο».

Έμεινα κατάπληκτος όχι μόνο για το ότι γράφτηκαν, αλλά κυρίως για το πώς δημοσιεύτηκαν τέτοια κείμενα.

Διαμαρτυρήθηκα στην διεύθυνση του περιοδικού με επιστολή στην οποία υπέβαλα και την παραίτησή μου. Η διεύθυνση δέχθηκε πως είχα δίκιο και πρότεινε, αντί για την επιστολή μου, να δημοσιεύσει η ίδια ένα ανασκευαστικό σχόλιο.

Το σχόλιο εμφανίστηκε στο τεύχος Ιουλίου (από το οποίο απουσίαζε ήδη η δική μου στήλη) αλλά ήταν περισσότερο θωπεία παρά επίπληξη ή αποκήρυξη.

Είναι κρίμα μία συνεργασία δεκατριών χρόνων να τερματίζεται με τόσο άκομψο τρόπο. Θα μου λείψει το RAM. Αλλά έτσι που ήρθαν τα πράγματα, είναι θέμα αξιοπρέπειας και στοιχειώδους αυτοσεβασμού.

214 comments:

  1. Είπαμε Νίκο, η άνοδος της ασημαντότητας. Πέρα από την κακοποίηση της ίδιας της ελληνικής γλώσσας, αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει την επικοινωνία στην Ελλάδα των αρχών του 21ου αιώνα είναι η απομάκρυνση των «ιθαγενών» από τα νοήματα που εκφράζουν οι λέξεις. Σε βρίζουν και όταν διαμαρτυρηθείς εκπλήσσονται γιατί λέει «δεν δέχεσαι την καλόπιστη κριτική». Σε χλευάζουν και όταν τους αγνοείς είσαι «λογοκριτής» και «φασίστας». Όπως και να το κάνουμε το φτύσιμο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «ψιχάλα» ... ούτε και στο «new speak»!

    Υ.Γ. Ολιγοήμερες διακοπές στην Κρήτη δεν μου επέτρεψαν να σχολιάσω τα προηγούμενα άρθρα. Ευτυχώς τα ασύρματα δίκτυα στα Χανιά διατίθενται δωρεάν και σε ταχύτητες Βρυξελλών ... αλλά ο χρόνος για πλοήγηση έχει περιοριστεί λόγω βόλτας, θάλασσας και ανακαινίσεων.

    ReplyDelete
  2. Κύριε Δήμου,
    σπάνια σχολιάζω αν και παρακολουθώ το blog. Θέλω όμως να σας πω πως σέβομαι και εκτιμώ βαθύτατα τη στάση σας απέναντι στη ζωή και τους διάφορους στενόμυαλους οι οποίοι δεν μπορούν με τίποτα να αποδεχθούν το "διαφορετικό" ή την επιτυχία του άλλου.
    Να σας θυμίσω πως είμαστε η χώρα που οι περισσότεροι προσπαθούν να χαμηλώσουν τους άξιους και όχι να ψηλώσουν οι ίδιοι.
    Μερικές φορές έχω διαφορετικές απόψεις από τις δικές σας και κάποιες ελάχιστες φορές διαφωνώ ριζικά με κάποια άποψή σας. Δεν παύω όμως να εκτιμώ τον τρόπο σκέψη ς σας και την γενικότερη στάση ζωής σας.
    Σχετικά με την παραίτησή σας το μόνο που έχω να πω είναι πως θα την "πληρώσουν" οι αναγνώστες σας που θα τους λείψετε πραγματικά. Παρ 'όλα αυτά σέβομαι την απόφασή σας.

    ReplyDelete
  3. Ανήκω σε αυτούς που άρχισαν να διαβάζουν τη στήλη σας σχεδόν από την αρχή της.
    Ειδικά τότε τους δύσκολους καιρούς των 486, Pentium, DOS, Windows 3.x και Windows 95 είχε ενδιαφέρον (για μένα) η ανάγνωση και σχολιασμός των επιστολών των αναγνωστών στη στήλη σας. Μετά το 2000 που περιορίστηκε η στήλη σας στις 2 σελίδες πάλι είχε ενδιαφέρον καθώς είχε νομίζω το χαρακτήρα χρονογραφήματος αλλά παρεμβάλλατε σχεδόν κάθε μήνα, σχολιασμένο και κάποιο μικρό σχόλιο αναγνώστη (συνήθως παράπονο για ΟΤΕ ή αντιπροσωπείας κινητών τηλεφώνων!)

    Τελικά νομίζω οτι η στήλη απέπνεε άρωμα λογικής και ορθολογισμού σε μια αγορά και κοινωνία -- αυτή της πληροφορικής στην Ελλάδα -- που δυστυχώς είναι μακριά από αυτά τα χαρακτηριστικά.

    Πάντως είναι κρίμα αυτή η στήλη να σταματήσει εξαιτίας ενός τέτοιου επεισοδίου. Διαβάζοντας το σχόλιο σας στο προηγούμενο post (οτι αυτό ήταν και το στερνό άρθρο σας στο ram) νόμιζα οτι έγινε κουραστικό ή εξαντλήθηκαν τα θέματα που θέλατε να σχολιάζετε.

    Και μια ερώτηση (αν θέλετε απαντάτε): το περιοδικό δέχτηκε έτσι απλά την επιστολή παραίτησης σας με την παράλληλη υπόσχεση να ανασκευάσει στο επόμενο τεύχος; Καμία προσπάθεια να σας μεταπείσει να συνεχίσετε τη συνεργασία;

    Εγώ πάντως αρκετές φορές αγόρασα το περιοδικό βασικά μόνο για να διαβάσω αυτή τη στήλη.

    ReplyDelete
  4. Δυστυχώς η απρέπεια κερδίζει πόντους...

    Δυστυχώς και η αγνωμοσύνη...

    Δυστυχώς η αναγνώριση είναι δύσκολο να δοθεί...

    Δυστυχώς που θα σας χάσουν οι αναγνώστες

    Ευτυχώς πάντως που υπάρχει το blog και σας απολαμβάνουμε.

    Και εγω στη θέση σας το ίδιο θα έκανα...

    ReplyDelete
  5. πολύ κρίμα. η στήλη στο ραμ είναι η αγαπημένη μου. Την Ελενίτσα έχω σταματήσει να τη διαβάζω προ πολλού (αναρωτιέμαι γιατι της δώσανε και το χώρο από τις "κακίες"). Για να πω την αλήθεια, όμως, διαβάζοντας το άρθρο του ιουνίου, περισσότερο σε αποτυχημένη σάτιρα πάει το μυαλό μου, παρά σε κακεντρεχή επίθεση. Δεν έχει μόνο το ΝΔ στο στόχαστρο, αλλά κάνει μια προσπάθεια να τους συμπεριλάβει όλους. Παταγωδώς αποτυχημένη κατά τη γνώμη μου. Ο "Άρχοντας Σπίνουλας", ο "συγγνώμη κύριε, ποιος είστε" Ναθαναήλ, η "ένοχη" Καρυστινού...
    Κακό χιούμορ, άρθρο γραμμένο στο πόδι μετά το deadline, δεν ξέρω.
    Ειλικρινά δε θα ήθελα να σας χάσουμε για τόσο ασήμαντους λόγους.
    Ιδίως τα "μη τεχνολογικά" σας άρθρα είναι μια όαση στη μουντάδα των αριθμών και των μετρήσεων.

    ReplyDelete
  6. Εμένα πάντως τα άρθρα του Σπίνουλα μου γυρίζουν το άντερο.

    ReplyDelete
  7. dimg
    έγινε μία χλιαρή προσπάθεια μετάπεισης, οργανώθηκε και σχετικό δείπνο. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν αναγνωρίστηκε το ειδικό βάρος της προσβολής. Το δημοσίευμα χαρακτηρίστηκε απλώς "ακραίο" στα όρια των γενικών κατευθύνσεων της στήλης.

    ReplyDelete
  8. Η στήλη σας είναι πάντα η πρώτη που διαβάζω στο RAM και ένα από τα μεγαλύτερα ατού του περιοδικού. Τον κύριο λόγο πλέον τον γνωρίζετε. Έχω την εντύπωση ότι όσα συνέβησαν εντάσσονται σε μία γενικότερη φθίνουσα πορεία του περιοδικού (όχι από εμπορική σκοπιά) και είναι κρίμα που δεν θα μας συντροφεύετε πλέον στο τεχνολογικό μας ταξίδι.
    Εύχομαι να σας ξαναέχουμε σύντομα κοντά μας (όχι αναγκαστικά από το RAM)

    ReplyDelete
  9. AK-47 said...
    σε αποτυχημένη σάτιρα πάει το μυαλό μου...

    ------------------------

    Πράγματι μπορεί να θεωρηθεί και έτσι. Άλλο όμως να χαρακτηρίζεις κάποιον "άρχοντα" κι άλλο ξεμωραμένο - και με κακία να μιλάς για "ανηλεή αυτοδιαφήμιση.

    ReplyDelete
  10. Κρίμα! Ήταν από τις αγαπημένες μου στήλες. Και για να είμαι ειλικρινής νόμιζα ότι κάνετε πλάκα εκεί πέρα όταν διάβασα αυτά τα σχόλια μπρος - πίσω...

    ReplyDelete
  11. Καλημέρα και καλή εβδομάδα , αγαπητέ Νικόδημε και άλλες φορές έχω αναφέρει ότι σας διαβάζω από τότε που γράφατε στους 4Τ και πάντοτε σας θαύμαζα όπως θαυμάζω και κάθε άνθρωπο που προχωράει με το κεφάλι ψηλά και δεν κάνει συμβιβασμούς στην ζωή του, συμβιβασμούς που θίγουν την αξιοπρέπεια του.
    Μήπως όμως η παραίτηση είναι προνόμιο των πετυχημένων και των οικονομικά ανεξάρτητων, θα μου πείτε όμως ότι γύρω μας υπάρχουν ένα σωρό πετυχημένοι οι οποίοι αυτόξεφτιλίζονται καθημερινά για ακόμα λίγη δόξα .
    Ο Ντέμις Ρούσσος είχε πει σε μία συνέντευξη του ότι από την στιγμή που απέκτησε την οικονομική του ανεξαρτησία από τότε ένοιωσε πραγματικά ελεύθερος και δεν επέτρεπε πλέον στις εταιρείες να τον σέρνουν από την μύτη.
    Μήπως το οικονομικό είναι ένα σοβαρό όπλο που σου επιτρέπει να μην αφήνεις κανένα να σου θίγει την αξιοπρέπεια σου.
    Μπορείτε να σκεφτείτε έναν οικογενειάρχη ο οποίος πληρώνει το σπίτι που μένει , που έχει παιδί που σπουδάζει εκτός τόπου κατοικίας, πως μπορεί αυτός ο άνθρωπος να παραιτήτε κάθε φορά που του θίγουν την αξιοπρέπεια.
    Ασφαλώς θα γνωρίζετε ότι οι νέοι εργάζονται από τις οκτώ το πρωί μέχρι τις εννέα το βράδυ χωρίς υπερωρίες και δεν μιλάνε καθόλου και ανέχονται τον κάθε μαλάκα διότι σκέπτονται πως θα πληρώσουν το νοίκι κλπ, εάν παραιτηθούν και απλά περιμένουν κάτι καλύτερο να παρουσιασθεί.
    Νομίζω ότι το θέμα παραίτηση είναι καταρχάς θέμα χαρακτήρα αλλά νομίζω ότι υπάρχου και άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο.

    ReplyDelete
  12. arammos said...
    νόμιζα ότι κάνετε πλάκα εκεί πέρα

    ----------------------

    Πλάκα κάνεις με αυτούς που "τους δίνεις το θάρρος" όπως λέγανε παλιά. Εγώ δεν είχα δώσει τέτοιο θάρρος. Επιπλέον ορισμένα πράγματα με τίποτα δεν υπάγονται στην "πλάκα".

    ReplyDelete
  13. Το θαύμα της τεχνολογίας!
    Είναι απίστευτο, πρωτότυπο και μαζί συγκινητικό το να δημιουργείς βίωμα ζωής με ένα συγγραφέα, με ανθρώπους άγνωστους μέσα από ένα forum ή από ένα blog.
    Έχει τρομερό ενδιαφέρον να επιχειρείς μια «αξονική ανθρωπογραφία» συνανθρώπων σου, τους οποίους μάλλον δεν θα γνωρίσεις προσωπικά. Πώς σκιαγραφείται ο χαρακτήρας τους μέσα από τα λεγόμενά τους; Τι στάση κρατούν πάνω σε τρέχοντα θέματα; Ποια θέματα τους «πονούν» περισσότερο, ποια ανατρέχουν αδιάφορα, συγκαταβατικά, πώς νιώθει σήμερα ο κ. Δήμου π.χ.;
    Οι φανατικοί αναγνώστες στενοχωριούνται με την αποχώρηση του αγαπημένου συγγραφέα τους, παραπονούνται γιατί χάνεται μια συνήθεια χρόνων που είναι η αναζήτηση του άρθρου ή του σχολίου, η αδημονία που συνοδεύει το ξεφύλλισμα ή το σερφάρισμα με το ποντίκι αν είναι ηλεκτρονικό μέσο…
    Από την άλλη όμως, υπάρχει πάντα ο φόβος εκτροπής …
    Ποιος εκχωρεί το δικαίωμα για προσωπικές κρίσεις που υπερβαίνουν τα όρια της e- ευπρέπειας και προχωρούν σε εκτιμήσεις που θίγουν προσωπικά το συνομιλητή ή τον αγαπημένο συγγραφέα; Δεν γίνεται αντιληπτό πως κάποιοι τέτοιοι υπαινιγμοί προσβάλλουν, μειώνουν, φέρνουν σε δύσκολη θέση τον άλλο; Είναι η κακώς εννοούμενη «δημοκρατία», όπου φαινόμενα όπως ο άμετρος λόγος, η αυθάδεια, η κακεντρέχεια μερικές φορές θα απουσίαζαν αν ήταν ζωντανή η επαφή και δεν κρυβόταν κανείς πίσω από την ανωνυμία των καλωδίων.

    [Η προσωπική μου εμπειρία από forum στα οποία συμμετέχω ενεργά και όπου οι τόνοι ανεβαίνουν επικίνδυνα, οι e- σχέσεις κλυδωνίζονται και οι μπηχτές δίνουν και παίρνουν: οργανώσαμε μαζώξεις και δημιουργήσαμε και chat … τα πράγματα εξομαλύνθηκαν, έτσι δείχνουν τουλάχιστον προς το παρόν…]

    ReplyDelete
  14. Τα κακεντρεχή σχόλια για την ηλικία πάντα μου προκαλούσαν έκπληξη. Κυρίως για την ανοησία αυτού που τα εκστομίζει. Φαντάζεται ο δράστης ότι εξαιρείται από την κοινή μας ανθρώπινη μοίρα; Και λέω ανοησία για να μην πω κακία. Αυτό θα ήταν ακόμα χειρότερο.

    ReplyDelete
  15. Λυπάμαι πάρα πολύ για ότι συνέβη.
    Δεν θέλω να στολίσω με χαρακτηρισμούς αυτόν που εμπνεύστηκε τα κακόβουλα και κακοήθη σχόλια του.
    Ο κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τις πράξεις τους.
    Ένα μήνυμα μόνο σε αυτόν αλλά και στο περιοδικό.
    Σε μια εποχή που τα περιοδικά που ασχολούνται με υπολογιστές έχουν κατακλύσει την αγορά καταλαβαίνεται οτι πολλές φορές (και από οτι βλέπω εδώ αρκετά συχνά) η αγορά του περιοδικού εξαρτάται άμεσα από τους συντελεστές που το αποτελούν.
    Προσωπικά αγόραζα το περιοδικό λόγω της παρουσίας του ΝΔ.
    Τώρα δεν πρόκειτε να το ξαναγοράσω.
    Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές...

    ReplyDelete
  16. kolassasB said...
    Μήπως όμως η παραίτηση είναι προνόμιο των πετυχημένων και των οικονομικά ανεξάρτητων;

    --------------------------

    Δεν είμαι τόσο πλούσιος που να μην μου λείψει η αμοιβή του RAM. Σίγουρα, αν ήταν ο μοναδικός μου πόρος ζωής, θα το ξανασκεφτόμουνα. Αν και νεότερος, σε ανάλογες περιπτώσεις πάλι τα βρόντηξα.

    Θυμίζω μία φράση του Pound: "Έχοντας την ελευθερία μου, μπορεί να είμαι τρελός που την χρησιμοποιώ - αλλά θα ήμουν παλιάνθρωπος αν δεν την χρησιμοποιούσα".

    ReplyDelete
  17. Ποιος είναι ο κύριος/κυρία που έγραψε αυτά για εσάς;

    Και κυρίως γιατί δεν του απαντήσατε δεόντως μέσα από την επόμενη στήλη σας;

    Είμαι σίγουρος ότι θα τον βάζατε στην θέση του.

    Να ξέρετε ότι ενοχλεί που σκέπτεστε όπως όταν ήσασταν παιδί.
    Ενοχλεί και πλέον το μόνο επιχείρημα είναι η ηλικία.

    doctor

    ReplyDelete
  18. Καλημέρα σε όλους,

    Το RAM σπάνια το αγόρασα, αλλά καταλαβαίνω πως θα αισθάνονται οι φίλοι σου, αναγνώστες του περιοδικού, Νίκο.
    Το ίδιο κενό αισθάνθηκα και γώ, μετά την αποχώρηση σου από τους 4ΤΡΟΧΟΥΣ, τους οποίους διαβάζω από το 1978.

    Υ.Γ Τάκη Αλεβαντή, καλές διακοπές στην όμορφη Κρήτη.

    ReplyDelete
  19. doctor said...
    Ποιος είναι ο κύριος/κυρία που έγραψε αυτά για εσάς;

    ------------------------

    Μία κυρία Ε. Βουτσκόγλου.

    Φυσικά και δεν θα άνοιγα συζήτηση από την στήλη μου μαζί της.

    Άλλωστε το πρόβλημά μου δεν είναι με την εν λόγω κυρία - αλλά με την διεύθυνση του περιοδικού που δέχθηκε να δημοσιευθεί αυτό το κείμενο.

    ReplyDelete
  20. Συμβαινει και στις καλυτερες οικογενειες...

    ReplyDelete
  21. Καλημέρα!

    Αντιγράφω από την κατάληξη του κειμένου περί "Ενδέκατης παραίτησης": ".....Αλλά έτσι που ήρθαν τα πράγματα, είναι θέμα αξιοπρέπειας και στοιχειώδους αυτοσεβασμού.....".

    Μα και ΦΥΣΙΚΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ!!

    Το θλιβερό στην όλη υπόθεση είναι πως οι νέοι άνθρωποι στην Ελλάδα της Παιδείας που "σήμερα" έχει σαν primus την Γιαννάκου και "χθες" είχε π.χ. τον Γιωργάκη αυτοί λοιπόν οι νέοι άνθρωποι -κοντά σε όλα τα άλλα κακά της μοίρας που τους δέρνει- βρίσκονται σε μια αβυσσαλέα απόσταση από τις προηγούμενες γενιές, τελείως αποκομμένοι από το τι συμβαίνει εκτός Ελλάδας, ομφαλοσκοπώντας μέσα στις ανασφάλειές τους και με μοναδικό τους όνειρο (τουλάχιστον στην πλειοψηφία τους!) "μιά θεσούλα στο Δημόσιο για τους τίτλους σπουδών της ανεργίας τους"!

    Πως λοιπόν κ. Δήμου να μην αντιμετωπίζουν τέτοια νέα παιδιά ανθρώπους όπως εσείς με μιάς μορφής ηλικιακό φασισμό?

    ReplyDelete
  22. RAM tam tam...

    Όχι, σε ό,τι με αφορά, ουδέποτε υπήρξα αναγνώστης του RAM. Δεν υπήρχε λόγος, απλώς το περιοδικό αυτό δεν με ενδιαφέρει - ούτε και κάποιο άλλο της ίδιας θεματολογίας.
    Αλλά τη στήλη του ΝΔ, όταν έπεφτε στα χέρια μου το RAM, τη διάβαζα, ήταν το μόνο ενδιαφέρον κείμενο που έβρισκα.

    Τώρα, η σάτιρα....

    Κάποτε, έκανα με έναν φίλο μια σατιρική εκπομπή, και πότε - πότε σατιρίζαμε και τους άλλους συνεργάτες του ραδιοφωνικού σταθμού που δουλεύαμε. Τους καλούσαμε κι όλας και τους πειράζαμε επί τόπου. Αλλά μάλλον μπορούσαμε να δούμε τη διαφορά ανάμεσα στην - χοντρή έστω - πλάξκα και στην κακοήθεια. Και νομίζω ότι μπορέσαμε να μη διασχίσουμε ποτέ το όριο - έβαζαν τα γέλια κι οι ίδιοι κι η εκπομπή γινόταν μπάχαλο γενικώς....

    Δεν είναι εύκολο πάντως και μιλάμε και για 18 χρόνια πίσω. Σήμερα η κακοήθεια ταυτίζεται με τη σάτιρα κι ο κόσμος τις θεωρεί ταυτόσημες. Η κυρία Βουτσκόγλου είναι μάλλον σίγουρο ότι δεν κατάλαβε που παραπάτησε, οπότε τι σημασία έχει;
    Βέβαια έπρεπε να το 'χει καταλάβει η διεύθυνση του περιοδικού και πιο πριν η αρχισυνταξία - να έχει κοπεί εκεί.
    Αλλά, ενός στραβού μύριοι έπονται.

    Άντε δεν πειράζει!
    Μάθημα έδωσε ο ΝΔ κι όποιος μπορεί να καταλάβει, ας ωφεληθεί.

    ReplyDelete
  23. Κύριε Δήμου έχω πάψει καιρό να παίρνω το περιοδικό RAM, αλλά κι εγώ να ομολογήσω ότι εκεί πρωτοείδα το όνομα σας. Δεν ήξερα ποιός είστε και τι είστε. Μου αρκούσαν όμως αυτά που γράφατε. Έχω την εντύπωση πως η επιρροή σας ήταν τέτοια κάποια εποχή, που χρησιμοποιήσα το όνομα σας ως απειλή σε ένα κατάστημα με απαράδεκτη εξυπηρέτηση. Συμορφώθηκαν...


    Έχετε σκεφθεί το ενδεχόμενο να ήταν προβοκάτσια, είτε από την διεύθυνση είτε από την αρθρογράφο? Κάνω υπέρβαση, γιατί δεν γνωρίζω τους ανθρώπους ούτε εσάς προσωπικά. Αλλά μου κάνει εντύπωση η ευκολία με την οποία έγιναν όλα. Ως φαν των θεωριών συνωμοσίας, υποθέτω πώς ήταν ένας έντεχνος τρόπος για να σας διώξουν. Δηλαδή και να φύγετε μόνος σας και με την εντύπωση ότι φεύγετε μόνος σας.


    Υ.Γ. Σταματήστε ρε παιδιά με αυτά τα σχόλια "Στην εποχή μας...", 3000 χρόνια την ίδια φράση! Δεν βαρεθήκατε? Αν αυτό είναι δείγμα της εποχής μας τότε θεωρώ ότι έχουμε αγγίξει την τελειότητα (sic) σε σχέση με προηγούμενες εποχές.

    ReplyDelete
  24. Κύριε Δήμου ένας από τους λόγους που διάβαζα το RAM ήταν η στήλη σας, η οποία ήταν το πρώτο πράγμα που διάβαζα κάθε μήνα όταν έπαιρνα το περιοδικό.

    Πέρυσι κέρδισα μία ετήσια συνδρομή στο RAM σε ένα διαγωνισμό του pestaola.gr, η οποία έληξε πριν 2-3 μήνες. Ευτυχώς πριν από μερικούς μήνες αρχίσατε να ανεβάζετε τα κείμενά της στήλης σας στο RAM και στο site σας, οπότε τα διάβαζα από εκεί.

    Όντως είναι κρίμα μία τέτοια συνεργασία να τερματίζεται με τέτοιο τρόπο. Καλά που υπάρχει και το blog και σας διαβάζουμε από εδώ!

    Καλημέρα!

    Γιάννης

    ReplyDelete
  25. Το μόνο θλιβερό που βλέπω σε αυτήν την ιστορία είναι ότι απο το RAM πληρωνόσασταν αλλά στο blog εργάζεστε δωρεάν.

    ReplyDelete
  26. Πρώτα το blog και μετά το RAM... Πολύ εύκολα παραιτήστε κύριε Δήμου.

    ReplyDelete
  27. Έχω σταματήσει να αγοράζω το RAM εδώ και κάτι χρόνια. Δεν δίνω 7 ευρώ για ένα έντυπο του οποίου τα περισσότερα θέματα έχουν ημερομηνία λήξης. Πάντως, είμαι κι εγώ μέσα σ'αυτούς που, όταν πέφτει RAΜ στα χέρια τους, το πρώτο που διαβάζουν είναι ο Ν.Δ. Όσο για τη Βουτσκόγλου, αν θυμάμαι καλά, κάπου εκεί στις τελευταίες σελίδες δεν έγραφε κάτι ασυναρτησίες αυτή; anyway...
    Ν.Δ., αν δεν σου κόστιζε αυτή η παραίτηση, θα ευχόμουν να τις κατοστήσεις τις παραιτήσεις. Διότι μετά από κάθε παραίτηση, έπεται μια αναζωογονητική επαναφορά!

    ReplyDelete
  28. Yiannos said...
    Ως φαν των θεωριών συνωμοσίας, υποθέτω πώς ήταν ένας έντεχνος τρόπος για να σας διώξουν.

    -----------------------------------

    Υπάρχουν και ευπρεπέστεροι τρόποι: Ανανεώνουμε την μορφή του εντύπου, αλλάζουμε ύφος, κλπ. (Στο κάτω κάτω δεν θα πλήρωναν αποζημίωση...).

    Άλλωστε και η απουσία μου και ο τρόπος που έφυγα, μάλλον δεν ωφελούν το RAM. Λέτε να ήθελαν να αυτοπυροβοληθούν στο πόδι; (shooting themselves in the foot?).

    ReplyDelete
  29. agou said...
    Πολύ εύκολα παραιτήστε κύριε Δήμου.

    ---------------------------------

    Έχω ορισμένες ευαισθησίες για τις οποίες (περιέργως) είμαι υπερήφανος.

    ReplyDelete
  30. Είναι πραγματικά κρίμα. Η στήλη σας στο RAM ήταν η πρώτη ουσιαστική επαφή που είχα με το έργο σας, πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, όταν πρωτοέμπαινα στον χώρο των υπολογιστών και έψαχνα να μάθω πέντε πράγματα. Από εκεί σας γνώρισα, και κατόπιν αναζήτησα τα βιβλία σας, την διαδικτυακή παρουσία σας, μέχρι το παρόν blog...

    Θα μου λείψει το μηνιαίο σχόλιό σας από τη σκοπιά του απλού χρήστη. Κατανοώ όμως την απόφασή σας και την σέβομαι απολύτως. Ομολογώ παράλληλα ότι η συγκεκριμένη στήλη που σας ενόχλησε μου έχει προκαλέσει πολλές φορές την απορία τι γυρεύει στο εν λόγω περιοδικό: το χιούμορ της είναι συνήθως από άνοστο έως κακόγουστο, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι εξυπηρετεί η ύπαρξή της.

    Εν πάση περιπτώσει, εσάς δεν θα σας χάσουμε, ας είναι καλά το διαδίκτυο. Στο οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, η παρουσία του RAM είναι επιπέδου συνοικιακού μανάβικου: το site του περιοδικού είναι επιεικώς απαρχαιωμένο -αισθητική και λειτουργικότητα προπερασμένης δεκαετίας...

    ReplyDelete
  31. Υπήρξα αναγνώστης σας στο ΒΗΜΑ, στους 4Τροχούς, στο Status.
    Ποτέ δεν είχα διαβάσει τη στήλη σας στο εν λόγω πριοδικό και ως εκ τούτου δεν μπορώ να κρίνω πόσο σημαντικό είναι το περιοδικό και οι αναφορές σας σε αυτό. (το τελευταίο ειδικό περιοδικό που διάβαζα στα 16 μου ήταν το PiXEL και το Computer για όλους!!!)
    Ωστόσο, μέσα απ'αυτά που παραθέτετε αναγνωρίζω ένα είδος που παρεπιδημεί στα ΜΜΕ. Ο εξυπνάκιας σχολιαστής, ο οποίος τις περισσότερες φορές έχει τελειώσει το Πανεπιστήμιο της Αυριανής και του ALTER, και που - ελέω διευθυντών - θεωρεί τους πάντες "συναδέλφους" του. Τόσο πολύ που πιστεύει ότι μπορεί να τους κρίνει αναλόγως με τη Δρούζα, τον Τέρενς, το Νίνο και τον Κατέλη.
    Καλά μπάνια...

    ReplyDelete
  32. ΔΥΟ ΣΤΗΛΕΣ
    ΕΧΕΙ Η ΖΩΗ...
    ( σχόλιο 1 )


    Κύριε Δήμου,

    είμαι μόνιμος αναγνώστης του RAM, απο το πρώτο του τεύχος. Σάν μηχανικός, ενημερώνομαι για τις εξελίξεις της Πληροφορικής και της αγοράς μέσα απο τις σελίδες του, και το έχω σάν ένα περιοδικό-στήριγμα στη δουλειά μου όλα αυτά τα χρόνια.

    Το αρχίζω πάντα απο τη δική σας στήλη. Και το κλείνω ΠΡΙΝ φτάσω στη στήλη της κυρίας Βουτσκόγλου, την οποία δέν αντέχω να την διαβάσω, ίσως λόγω της ηλικίας μου... ( 46 ).

    Η στήλη σας, ήτανε «η καρδιά» του περιοδικού. Του έδινε την ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ, που απουσιάζει απο τα τεχνολογικά έντυπα συνήθως.. Ιδίως όταν γράφατε φιλοσοφικά κείμενα, για τη σχέση επιστήμης-θρησκείας πχ, δίνατε το ερέθισμα να αρχίσουν συζητήσεις επι συζητήσεων με άλλους φίλους μηχανικούς, που η πρώτη τους κουβέντα ήτανε «..διάβασες τί γράφει ο Δήμου στο καινούριο RAM;»΄

    Κανένας δέν ήρθε ποτέ να μου πεί «..διάβασες τί έγραψε η Βουτσκόγλου;». Μου το λέτε πρώτος ...εσείς σήμερα!

    Και καλά κάνετε, γιατι ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ότι παραιτηθήκατε! Είδα στο καινούριο RAM πως δέν υπήρχε η στήλη σας, αλλα το μυαλό μου δέν... πήγε στο κακό! Μάλλον επειδή το θεωρώ ΚΡΑΥΓΑΛΕΟ ΛΑΘΟΣ να δεχτεί το περιοδικό να σας χάσει, έτσι απλά..

    Νά όμως, που το αδιανόητο έγινε!

    -----

    ( Επειδή το θέμα είναι ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ, θα συνεχίσω με επόμενα σχόλιά μου αργότερα.. )

    ReplyDelete
  33. Παίρνω το ram του Ιουλίου και λείπει η στήλη του Δήμου. Ετοιμαζόμουν να στέιλω email. Το post μου έδωσε την εξήγηση. To ram φτωχαίνει.

    ReplyDelete
  34. Καλημέρα,

    ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ.

    Έπαιρνα το RAM για πάρα πολλά χρόνια. Όχι μόνο για να διαβάσω Control-Alt-Delete αλλά ‘Έργα και ημέραι’, ‘Συμβουλές’, ‘Macrόκοσμος’ και άλλα. Παρότι δεν ήταν ιδιαίτερα τεχνικό περιοδικό, διαβάζοντας το έπαιρνες μια γενική ιδέα για την τεχνολογία.
    Για έναν αρχάριο ήταν ίσως ο καλύτερος τρόπος να αρχίσει να ‘αρχίσει’ με τους υπολογιστές πριν καν αγοράσει κάποιο βιβλίο.
    Για τους έμπειρους ήταν μια ευχάριστη ενημέρωση για θέματα αγοράς.

    Εκεί που αγοράζοντας το RAM μπορούσες να πάρεις μια ιδέα για την αγορά, H/W S/W- παιχνίδια- φωτογραφικές μηχανές- επιστημονικά θέματα, ξαφνικά όλα έσπασαν!
    Bit για παιχνίδια, Ψ/Φ για μηχανές, science illustrated (φυσικά όχι 100% ελληνικό) Ram Kid (γρρρρρρ….) Μόνο εσάς δεν έκαναν περιοδικό!!!!

    Από τότε λοιπόν που όλα αυτά τα περιοδικά ήταν ένα, τότε και εσείς έπρεπε να φύγετε…

    Είδατε τι κάνει η απληστία; Έφτιαξαν 10 περιοδικά για να τα χάσουν όλα τελικα…

    ReplyDelete
  35. Διαβάζω το RAM πάνω από δέκα χρόνια, ξεκινώντας πάντα απ’ τη στήλη του ΝΔ και σχεδόν ξεκοκαλίζοντάς το κάθε μήνα.
    Δεν συμφωνώ με την απαξίωση του περιοδικού από κάποιους σχολιαστές – αντιθέτως το θεωρώ πολύ καλό περιοδικό.

    Τη στήλη Αντι-RAM τη διάβασα κάνα δυο φορές στην αρχή και δεν την ξαναδιάβασα – αποτυχημένη προσπάθεια αυτοσαρκασμού σκέφθηκα και τέλος.

    Όπως σωστά είπε ο heinz η συντάκτης της στήλης ούτε που κατάλαβε, ούτε θα καταλάβει τι συνέβη, αλλά δεν είναι αυτή το θέμα.

    Εκτιμώ ιδιαίτερα και τους δυο ανθρώπους που κινούν τα νήματα στο RAM, τον Θ. Σπίνουλα και τον Γ. Κοπελιάδη.
    Οι απόψεις τους, το όνομά τους στην πιάτσα και η μέχρι τώρα πορεία τους δείχνουν σπάνιους ανθρώπους.

    Νομίζω ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση χειρίστηκαν το θέμα άσχημα, είτε λόγω κακής στιγμής (πολύ κακής στιγμής...), είτε επειδή ήθελαν έμμεσα να απαλλαγούν από τον ΝΔ.

    Δεν θεωρώ καθόλου λάθος την προσπάθεια αυτοσαρκασμού, τουναντίον απαιτεί αρετή και τόλμη η σάτιρα.
    Μόνο που για να το παίξεις καλά αυτό το παιχνίδι χρειάζεσαι ένα μάστορα του είδους, είδος σπάνιο και τώρα και πάντοτε (πόσους πιτσιρίκους έχει η εποχή μας;).

    Το πρώτο λάθος του RAM είναι η επιλογή της συγκεκριμένης συντάκτριας.
    Η οποία προφανώς δεν έχει ούτε το ταλέντο, ούτε την οξυδέρκεια να αντεπεξέλθει στο δύσκολο εγχείρημα.
    Μικρό το λάθος, δεν απαγορεύονται οι δοκιμές.

    Δεύτερο λάθος, η στήλη συνεχίζει, αν και το επίπεδό της δεν τιμά το περιοδικό.
    Φτηνό χιούμορ, εξυπνακίστικο κουτσομπολιό, χωριατοελιτισμός που δεν χωράνε στο RAM που αγαπήσαμε τόσα χρόνια.
    Το δεύτερο λάθος είναι πιο σημαντικό απ’ το πρώτο, όχι όμως τόσο σημαντικό όσο το τρίτο.

    Το τρίτο λάθος είναι η επιστολή-απάντηση του περιοδικού με τον τίτλο αντι-ΑΝΤΙ-RAM.
    Αυτό το γράμμα είναι ντροπή!

    Η δικαιολογία ότι η διεύθυνση απάντησε στο (κακό) χιούμορ με (κακό) χιούμορ δεν στέκει.

    Δεν κατάλαβαν (;;;...) ότι το θέμα δεν είναι το κακό χιούμορ αλλά η κακοήθεια.
    Αντί να ζητήσουν συγγνώμη για την προσβολή (ήθους αλλά και αισθητικής!) και να βάλουν στη θέση της την συντάκτρια, της χαϊδεύουν και τ’ αυτιά!!!
    Ντροπή!

    Τα σχόλια της συντάκτριας για τον ΝΔ δεν είναι χοντροκομμένη σάτιρα, αλλά φτηνές, κακοήθεις προσβολές και η προσπάθεια της διεύθυνσης του RAM να τα εξομοιώσει με το «άρχοντας Σπίνουλας» είναι όχι απλώς ατυχής, αλλά αρχίζει να γίνεται και ύποπτη...

    Θα προτιμούσα ένα αντρίκιο «σε βαρεθήκαμε ρε Δήμου, θέλουμε να κάνουμε ανανέωση» ή δεν ξέρω γω τι άλλο.

    Κρίμα.

    ReplyDelete
  36. Αγαπητέ ΝΔ

    Che fece .... il gran rifiuto!!!

    ReplyDelete
  37. "Οι κακοι κερδιζουν !"
    ........
    Ειναι παντως κριμα το σχολιο ενος "κακου", να προκαλει ζημια σε ολους οσους σας διαβαζουν....
    ....Κατι σαν την φωτια....
    ενας την βαζει ...πολλοι οι χαμενοι

    ReplyDelete
  38. mastor
    ήταν ένα περίεργο πείραμα αυτός ο τεμαχισμός του περιοδικού το οποίο τελικά δεν απέδωσε. Απόδειξη: ότι εδώ και καιρό η κεντρόφυγη έγινε κεντρομόλος και τα επιμέρους έντυπα ξαναγύρισαν στο περιοδικό.

    ReplyDelete
  39. Άλλο πράγμα η τιμή (η αρετή και η αξία) του κάθε ανθρώπου και άλλο η φήμη του.
    Μπορεί κάλλιστα να έχεις τιμή και να μην έχεις καλή φήμη ή μπορεί να είσαι άτιμος και παρόλα αυτά να έχεις καλή φήμη.
    Όταν όμως έχεις τιμή σε καμιά περίπτωση δεν επηρεάζεσαι από την επιδοκιμασία (ή την αποδοκιμασία) των άλλων και δεν την χρειάζεσαι (ή δεν την υπολογίζεις), δηλ. τη φήμη σου την έχεις γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων σου. Σου είναι αρκετός ο αυτοσεβασμός που αντλείς από τα δικά σου επιτεύγματα και τις δικές σου ικανότητες. Είσαι τότε ευτυχισμένος!
    Αν όμως αντλείς αυτοσεβασμό όχι από τις προσωπικές σου τις ικανότητες και τα επιτεύγματα αλλά από την φήμη σου, τότε και επηρεάζεσαι από την επιδοκιμασία (ή την αποδοκιμασία) των άλλων και την χρειάζεσαι (ή την υπολογίζεις), θεωρείς δε αναγκαία σ’ αυτή την περίπτωση και την τιμωρία αυτού που προσβάλλει την φήμη σου. Είσαι τότε δυστυχισμένος!
    Για να θυμηθώ τα λόγια της Ayn Rand (Κοντά στον Ουρανό): «Η ανεξαρτησία είναι ο μόνος μετρητής της αρετής και της αξίας του ανθρώπου. Αυτό που ο άνθρωπος είναι και κάνει σχετικά με τον εαυτό του. Όχι αυτό που κάνει ή δεν κάνει για τους άλλους. Δεν υπάρχει υποκατάστατο για την προσωπική αξιοπρέπεια. Δεν υπάρχει μέτρο προσωπικής αξιοπρέπειας εκτός από την ανεξαρτησία».
    Μετά ταύτα και δεδομένου κ. Δήμου ότι το δικό σας status τιμής είναι υψηλότατο, θεωρώ βλακώδες να ενοχλήσθε από την αποδοκιμασία των άλλων, αντλώντας αυτοσεβασμό από την φήμη σας.
    Υ.Γ. Εύγε στο περιοδικό, που δεν υπέκυψε στις αξιώσεις σας. Ζήτω η ελευθερία του λόγου!

    ReplyDelete
  40. Απολυτα σεβαστη η αποφαση σας.
    Αλλα..........
    Αναθεμα στους "κακους" ,τουτου του τοπου......
    Ολοι αυτοι που επιρεαζουν την ζωη μας με τροπο ανευθυνο και βαναυσο.

    ReplyDelete
  41. @ndimou

    Υπάρχουν και ευπρεπέστεροι τρόποι: Ανανεώνουμε την μορφή του εντύπου, αλλάζουμε ύφος, κλπ. (Στο κάτω κάτω δεν θα πλήρωναν αποζημίωση...).

    Άλλωστε και η απουσία μου και ο τρόπος που έφυγα, μάλλον δεν ωφελούν το RAM. Λέτε να ήθελαν να αυτοπυροβοληθούν στο πόδι; (shooting themselves in the foot?).
    ---------------


    Σίγουρα γνωρίζετε καλύτερα το θέμα. Ήθελα κι εγώ να γίνω αλογόμυγα μια φορά. Παρόλα αυτά, μπορεί ούτε η ευπρέπεια, ούτε το όφελος του RAM να ήταν ο στόχος τους. Όσο για το πόδι, δεν είναι σπάνιο καθόλου να θυσιάζεις κάτι για να πετύχεις κάτι άλλο . Στηρίζω την θεωρία μου στο γεγονός ότι δεν θα θυσιάζα ένα asset της επιχείρησης μου (Δήμου) αν δεν είχα εξασφαλίσει ότι θα το αντικαταστήσω ή θα αντισταθμίσω τη χασούρα. Θα το θυσιάζα μόνο αν μετατρεπόταν σε ενδεχόμενο liability στη νέα στρατηγική που θέλω να ακολουθήσω.


    Και τέλος δεν έχει καθόλου πλάκα αν είναι μόνο παρεξήγηση και κακοί τρόποι.

    ReplyDelete
  42. Ομάδα που νικάει δεν την αλλάζεις. Άντε τώρα να μαζέψεις πίσω τα ταλέντα.
    \Έφυγαν τα ταλέντα και μας έμεινε το αντί-RAM\

    ReplyDelete
  43. bourchas said...
    Υ.Γ. Εύγε στο περιοδικό, που δεν υπέκυψε στις αξιώσεις σας. Ζήτω η ελευθερία του λόγου!

    --------------------------------

    Συγγνώμη, αλλά δεν κατάλαβα τι εννοείτε. Δεν διατύπωσα ΚΑΜΙΑ αξίωση. Παραιτήθηκα.

    ReplyDelete
  44. Μεσα σε μια εποχη, οπου ολοι κανουν "πλακα" με ολους, που μιλανε απαξιωτικα, μειωτικα, επιθετικα, χωρις ουσια, λογια για τα λογια, προβολη για την προβολη, συμμαχιες και εναγκαλισμοι μπροστα στην καμερα , φιλακια στον αερα, πηδηματα γιατι είναι ακρως εξυπηρετικα κι ανεβαστικα, που ο καθενας συναγωνιζεται σε ευτελη σχολια , κακιουλες και σαχλα υπονοουμενα τον αλλον, που οι κουτσομπολες των παιδικων μου χρονων που εβγαιναν εξω απο την αυλοπορτα των σπιτιων τους καθε απογευμα για να παρουν αερα αντικατασταθηκαν με τη φτηνη γκλαμουρια των media με το κυριαρχο μοτο “οσο πιο πολύ θαψεις, μειωσεις, ξε-κατινιασεις και ξε-κατινιαστεις, τοσο περισσοτερο ζεστο παντεσπανι θα φας και θα κανεις τη δημοσιοτητα του δεκαλεπτου, δεν μου κανει καμμια μα καμμια εντυπωση που η κυρια που εγραψε τα “χαριτωμενα” της χαριν της στηλης και της πλακας – ελα μωρε τωρα και τι εγινε- είναι ακομα στη θεση της. Τετοιες θελουν , τετοια πουλανε.

    Μ ενοχλουν απιστευτα όλα αυτά , δεν μπορω να τα καταργησω, όμως μπορω να τα βγαλω από τη ζωη μου, όπως βγαζω οτιδηποτε μου χαλαει την αισθητικη και τη διαθεση μου . Η “υβρις” γυρναει αδυσωπητα σ αυτόν που την κανει.

    ReplyDelete
  45. @Yiannos
    Ομολογώ πως δεν έχω καταλάβει πως λειτουργούν (επαγγελματικά) αυτοί που προκαλούν παραιτήσεις. Η πρώτη φορά που με εξανάγκασαν σε παραίτηση (από τα "Επίκαιρα") είχε σαν αποτέλεσμα το κλείσιμο του περιοδικού. (Μη θεωρηθεί υπερβολή: υπάρχουν νούμερα. Στο επόμενο τεύχος μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής μου, η κυκλοφορία έπεσε από 42.000 φύλλα σε 22 - και δεν ανέκαμψε. Έξη μήνες μετά ανεστάλη η έκδοση).

    Το σενάριο το ξανάζησα (όχι τόσο άγριο) και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ένας εκδότης προτιμάει να χάσει, παρά να δυσαρεστήσει κάποιον...

    ReplyDelete
  46. Δεν είμαι αναγνώστης του Ραμ. Το παίρνω στα χέρια μου μόνον όταν πρόκειται να ανανεώσω τον εξοπλισμό, και πέρα από τις διαφημίσεις δεν αξίζει. Ως προς το επεισόδιο, είναι ανάξιο αναφοράς και δεν νομίζω να αξίζει να παρατηθείς για αυτούς τους λόγους. Είτε έχεις ανάγκη την κάποια αμοιβή, είτε είσαι υπέρ άνω των χρημάτων και ζεις για το χόμπι σου. Μάλλον πρόκειται για κείνες τις μαύρες μέρες και άγριες νύχτες όπου τα τοξοπλάσματα οργιάζουν και δεν σας αφήνουν να γευτείτε την ηρεμία σας. Το έχουμε ζήσει αρκετά και εδώ σε αυτό το βλόγιον. Κάθε λίγο και λιγάκι σας πιάνει το παράπονο και το κλείνετε, για να γράψετε μετά λίγων ημερών τα περί γατιών και φεράρρι.

    ReplyDelete
  47. Ο/Η Nikos Dimou είπε...
    bourchas said...
    Υ.Γ. Εύγε στο περιοδικό, που δεν υπέκυψε στις αξιώσεις σας. Ζήτω η ελευθερία του λόγου!

    --------------------------------

    Συγγνώμη, αλλά δεν κατάλαβα τι εννοείτε. Δεν διατύπωσα ΚΑΜΙΑ αξίωση. Παραιτήθηκα.

    ............................
    Γράψατε:
    "Η διεύθυνση δέχθηκε πως είχα δίκιο και πρότεινε, αντί για την επιστολή μου, να δημοσιεύσει η ίδια ένα ανασκευαστικό σχόλιο".

    "Το πρόβλημα ήταν ότι δεν αναγνωρίστηκε το ειδικό βάρος της προσβολής. Το δημοσίευμα χαρακτηρίστηκε απλώς "ακραίο" στα όρια των γενικών κατευθύνσεων της στήλης".


    Αν λοιπόν καταλαβαίνω καλά αξιώσατε την καταδίκη και αποδοκιμασία του δημοσιεύματος από την διευθυνση του περιοδικού.

    ReplyDelete
  48. bourchas
    Μα το να ζητήσουν συγγνώμη για την προσβολή, την δική τους τιμή θα αποκαθιστούσε. Εμένα δεν με μειώνουν τα αρνητικά σχόλια - μειώνουν όμως το περιοδικό και το εκθέτουν. Δεν ήταν λοιπόν δική μου αξίωση αλλά δική τους υποχρέωση απέναντι και στον εαυτό τους.

    ReplyDelete
  49. Ο/Η Nikos Dimou είπε...
    bourchas
    Μα το να ζητήσουν συγγνώμη για την προσβολή, την δική τους τιμή θα αποκαθιστούσε. Εμένα δεν με μειώνουν τα αρνητικά σχόλια - μειώνουν όμως το περιοδικό και το εκθέτουν. Δεν ήταν λοιπόν δική μου αξίωση αλλά δική τους υποχρέωση απέναντι και στον εαυτό τους.
    ..................
    Είναι φανερό ότι διαφωνούμε!
    Σας ευχαριστώ και σας συγχαίρω πάντως για την ανοχή σας στα δικά μου επικριτικά σχόλια!

    ReplyDelete
  50. Στη ζωή μου είμαι αρκετά πειραχτήρι.
    Αν ο άλλος μου δώσει λίγο αέρα τότε τον τσιγκλάω κανονικά.
    Συνήθως μου αρέσει να πειράζω ανθρώπους που αγαπώ.
    Αν κάποιον δεν τον συμπαθώ ιδιαίτερα συνήθως χρησιμοποιώ τον πληθυντικό που δημιουργεί και απόσταση.
    Κακίες,μπηχτές και πικρόχολοα σχόλια δεν ήταν ποτέ της αρεσκείας μου.
    Όπως μου αρέσει να πειράζω έτσι δεν έχω και πρόβλημα να με πειράξουν.
    Συμβαίνει (σπάνια αλλά συμβαίνει) κάποιος να το παρεξηγήσειή να ενοχληθεί.
    Επειδή ακριβώς το χιούμορ απευθύνεται σε ανθρώπους που αγαπώ τότε βάζω το κεφάλι κάτω ζητάω συγνώμη και δεν επαναλμβάνω.
    Άρα τα πράγματα είναι απλά.
    Ακόμη και αν ο ΝΔ είχε άδικο (νομίζω δεν είχε ήταν πολύ χοντρό για να είναι χιούμορ) αλλά ας υποθέσουμε οτι είχε άδικο έχουμε κάτι βασικό.
    Την ενόχληση του.
    Γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με καλοπροαίρετη ή και κακοπροαίρετη κριτική, έχουμε με πικρόχολο σχόλιο.
    Η συγνώμη (ειλικρινή) τα λύνει όλα!
    Αλλά από οτι φαίνεται βόλευε η παραίτηση...
    Το περιοδικό είναι όντως υπέροχο (θα συμφωνήσω με τον Αντυ) αλλά δεν καταλαβαίνω τις τάσεις αυτοκτονίας που έχουν.
    Υπάρχει κανείς που δεν φαντάζεται πως το επόμενο τεύχος θα έχει μειωμένες πωλήσεις?
    Εκτός αν βάλουν δώρο υπολογιστή!!!

    Καλημέρα!

    ReplyDelete
  51. Εγώ το έχω ξαναεπισημάνει ότι εξοστρακίζονται αυτοί που έχουν να προσφέρουν. Πλέον δεν μας ενδιαφέρει να ενημερωνόμαστε, να μαθαίνουμε, να προβληματιζόμαστε. Αντ' αυτού προτιμάμε να κάνουμε χαβαλέ, να περνάμε ανάλαφρα την ώρα μας χωρίς πολλές σκοτούρες και να κλειδώνουμε τα προβλήματα έξω από το σπίτι μας και το μυαλό μας. Κρίμα. Αλλά αφού αυτό θέλει ο λαός...! Ελπίζω μόνο να μην ξανακλείσετε το blog. Είναι μια όαση στην νεοελληνική πραγματικότητα. Και για να μην παραξηγούμαστε όχι η μόνη. Όποιος ψάχνει βρίσκει, και στην τηλεόραση, και στο ίντερνετ, και στα βιβλία και παντού. Το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία και ο τρόπος ζωής δεν ενθαρρύνουν το ψάξιμο. Και φυσικά δεν το επιβραβεύουν.

    Υ.Γ. Μήπως να φτιάχνατε μια εφημερίδα...?!

    ReplyDelete
  52. Αντί σχολίων μου αρέσει να στείλω το παρακάτω ποίημα... Πείτε το ίσως ως υπερβολή αν και η τελευταία προσδιορίζεται μάλλον σε προσωπικό επίπεδο και υπό το κράτος των προσωπικών συνεπειών του καθενός που αποφασίζει να διακυρήξει την αξία της ελευθερίας... (αν είναι πλούσιος που λέγαμε...)

    (και ας με συγχωρήσει ο Κος Καβάφης αν λιγνεύω τα λόγια του)



    (Che fece... il gran rifiuto)
    Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μιά μέρα
    που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι
    να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
    έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

    πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
    Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
    όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
    εκείνο τ' όχι -το σωστό- εις όλην την ζωή του.

    Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

    ReplyDelete
  53. Morfeas said
    Μήπως να φτιάχνατε μια εφημερίδα...?

    Μηπως ενα e-Zine ? η κατι σαν το the Huffington Post ? wink wink nudge nudge !

    ReplyDelete
  54. nikiplos:

    Πρωτον ο Kαβαφης επαψε να ειναι "Κος" απο το 1933 και δευτερον οχι και "il gran rifiuto" η παραιτηση απο την στηλη ενος περιοδικου!

    Κατα τα αλλα
    στον Νικο Δημου ευχομαι:

    Mε το καλο και η 12η!

    (Με την καλη εννοια)

    ReplyDelete
  55. Σίγουρα δεν είναι το "μεγάλο όχι" αλλά όπως όλα τα όχι "σε καταβάλλει"...

    ReplyDelete
  56. Έχω στα χέρια μου το RAM Ιουλιου-Αυγούστου όπου η μόνη αναφορά στον ΝΔ που βρήκα ειναι ενα μαλλον επαινετικό σχόλιο της διεύθυνσης προς την συντάκτρια του αντι-RAM!

    Μπορεί κανείς να με διαφωτίσει που θα βρω τα υπόλοιπα σχετικά με το θέμα;

    ReplyDelete
  57. Morfeas said
    Μήπως να φτιάχνατε μια εφημερίδα...?
    ...................................

    Και αυτό εδω τι είναι άραγε!(χωρίς να ειναι εφημεριδα)

    Ο/Η Dem είπε...

    ....οχι και "il gran rifiuto" η παραιτηση απο την στηλη ενος περιοδικου!..................

    Από τα μικρά κρινόμαστε Dem, από τα μικρά!! Μετά πάμε και στα μεγάλα.

    ReplyDelete
  58. Τα ξενα χερια ειναι μαχαιρια...
    Τα γκρηκ περιοδικα χρειαζοναι μπουκοταρισμα.
    Οταν μπορεις να γινεις ηλεκτρονικα συνδρομητης μεσω Ζινιο σε αμερ περιοδικα,με $1-2 /τευχος,μονο κοροιδα & μαζοχες θα δινουν Ε 5/τευχος ...σε απογονο Αλεξανδρου...
    Ολοι Ζινιο & οι απογονοι θα ψαχνονται...
    Ο,τι ειναι σαπιο πρεπει να κοβεται,που λεει & η...Χρυση Αυγη !

    ReplyDelete
  59. πραγματι πολυ περιεργα αυτα τα φαινομενα κριτικής στην ηλικια και οχι στο περιερχομενων των αρθρων σας στο ραμ

    απο την αλλη, οπως ηδη ανεφερε σχολιαστης, επικρατει τα τελευταια χρονια ο εξυπνακιστικος σχολιασμος για τους παντες και τα παντα, απο ανθρωπους των Μ.Μ.Ε (κυριως εντυπα) που αυτοδιοριζονται χιουμοριστες

    ReplyDelete
  60. Απόσπασμα από το κορυφαίο πόνημα του κοινωνιολόγου του μεσοπολέμου Ευάγγελου Λεμπέση, με τίτλο "Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω" που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Ελλήνω Νομικών το μακρινό 1941...


    "Η έμφυτος τάσις του βλακός, εξικνουμένη συχνότατα εις αληθή μανίαν όπως ανήκη εις ισχυράς και όσον το δυνατόν περισσοτέρας πάσης φύσεως οργανώσεις, εξηγείται πρώτον μεν εκ της ευκολίας της αγελοποιήσεως, εις ήν μονίμως υπόκειται, λόγω ελλείψεως ατομικότητος (εξ ού και το μίσος του κατά του ατόμου και του ατομικισμού), δεύτερον δε εκ του ατομικού ζωώδους πανικού, υπό του οποίου μονίμως κατατρύχεται, εκ του δεδικαιολογημένου φόβου μήπως περιέλθη εις το παντός είδους προλεταριάτον. Αποτελεί δε η τάσις αύτη αμάχητον σχεδόν τεκμήριον περί του βαθμού της πνευματικής του αναπηρίας. Τοιουτοτρόπως δημιουργείται αυτόματος συρροή βλακών εις τας πάσης φύσεως οργανώσεις, αίτινες, εάν μεν είναι συμφεροντολογικαί, διατηρούν τουλάχιστον την σοβαρότητα των συμφερόντων των, εάν όμως είναι «πνευματικαί» περιέρχονται συν τω χρόνω εις πλήρη βλακοκρατίαν. Εις το φαινόμενον τούτο οφείλει τον εκφυλισμόν του λ.χ. ο μασσωνισμός, oι απανταχού Ροταριανοί Ομιλοι, όλοι oι «πνευματικοί» σύλλογοι, καί αυτή αύτη η... Κοινωνία των Εθνών!(σημ: ο πρόγονος του ΟΗΕ). Επόμενον είναι κατόπιν τούτων, ότι όπως η λεγεών των βλακών ωθείται ακατανικήτως προς την αγέλην και προς τας πάσης φύσεως οργανώσεις, ούτω υφίσταται ακατανίκητον έλξιν από τας παντός είδους αγελαίας αντιατομικάς και ομαδιστικάς θεωρίας, από του πάσης φύσεως παρεμβατισμού η διευθυνομένης οικονομίας ή 4ης Αυγούστου μέχρι του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού (Άλλοι είναι οι εκμεταλλευταί των θεωριών αυτών). Τούτων δεδομένων εξηγείται καί η ατελεύτητος και αυστηροτάτη επιλογή βλακών εις τά ομαδικά συστήματα η οποία, τη βοηθεία μιας πολιτικής βίας, κατοχυρούται και ως πολιτικόν και κοινωνικόν καθεστώς (4η Αύγούστου), τόσω μάλλον, όσο η ελευθερία της σκέψεως, χρήσιμος μόνον εις εκείνους, οίτινες διαθέτουν σκέψιν, είναι μονίμως και εξόχως αντιπαθητική εις τους βλάκας, διότι ασκουμένη υπό των άλλων στρέφεται εναντίον των, ιδία οσάκις ούτοι κατέχουν εξουσιαστικάς θέσεις, ή έχουν συνδέση συμφέροντα με τους κατέχοντας αυτάς. Η έλλειψις ιδίας γνώμης, η κολακεία και η ραδιουργία (ίδε κατωτέρω) τούς προορίζουν άλλως τε ειδικώς δια τας καταστάσεις ταύτας. Η ακατανίκητος επίσης τάσις των βλακών προς τας πάσης φύσεως αγελαίας εμφανίσεις (κοσμικαί συγκεντρώσεις και causerie τρεφομένη εκ των περιεχομένων των εφημερίδων και των ραδιοφώνων, μόδα, κλπ.) και διακρίσεις (τίτλοι, διπλώματα παράσημα) είναι κατόπιν των ανωτέρω αυτονόητος."

    Αν το ανωτέρω δεν περιγράφει την σημερινή νεοελληνική πραγματικότητα συμπεριλαμβανομένων και των όσων καταμαρτυρεί το παρόν πόστ, δεν ξέρω τι την περιγράφει καλύτερα.

    ReplyDelete
  61. @Antonios Liolios

    Αυτό το "μάλλον επαινετικό σχόλιο" (εγώ το ονόμασα "θωπεία") ήταν η απάντηση του RAM στην διαμαρτυρία μου. Τίποτα άλλο σχετικό δεν θα βρείτε στο τεύχος. Αποσιωπήθηκε και η διακοπή της συνεργασία μου...

    ReplyDelete
  62. Στο RAM μου δίνεται η αίσθηση ότι έχουν καβαλήσει το καλάμι και είναι πλέον εκτός χρόνου. Περιοδικό που ασχολείται με τεχνολογία και web δεν έχει site για να μπορείς να κάνεις online συνδρομή!
    Καλά κάνατε και τους παρατήσατε. Είστε αρκετά νέος (νεότερος από πολλούς 40άρηδες), έχετε πολλά να μας δώσετε και ευτυχώς...υπάρχει το web σήμερα.
    Νάσται καλά.

    ReplyDelete
  63. Το περιοδικό αυτό το αγόραζα για αρκετό καιρό, αλλά εδώ και χρόνια έχω διακόψει.
    Από αρκετά σημεία είχα αρχίσει να αντιλαμβάνομαι πως οι δοκιμές του ήταν αναξιόπιστες μεθοδευμένες και κατευθυνόμενες πέραν του «φυσιολογικού».
    Είχε μάλιστα φτάσει στα αυτιά μου πως κάποτε έκαναν λέει και δοκιμές-συγκρίσεις μεταξύ επεξεργαστών, με κριτήριο την ταχύτητα που επανατοποθετούνταν τα φύλλα της τράπουλας κατά το reset στην πασίεντζα των windows! (χωρίς φυσικά να αναγράφεται η χρήση της μεθόδου αυτής στο κείμενο του test).
    Η συμπεριφορά τους απέναντί σας, δεν με εκπλήσσει ιδιαίτερα
    Εύχομαι λείαν συντόμως να σας διαβάζω στο PC Magazine, εφ’ όσον σας γίνει πρόταση. Έχω μια περίεργη διαίσθηση πως έτσι θα γίνει.

    ReplyDelete
  64. Άντε και όταν θελήσεις να γυρίσεις Ελλάδα, θα σου βρω δουλειά να απλώνεις αντηλιακό στα γυμνά σώματα στις παραλίες.

    ReplyDelete
  65. Harry said

    Οταν μπορεις να γινεις ηλεκτρονικα συνδρομητης μεσω Ζινιο σε αμερ περιοδικα...


    Δυστυχώς τίποτε δεν αντικαθιστά το τυπωμένο χαρτί...

    ReplyDelete
  66. Η στήλη σας ήταν πολύτιμη ειδικά σε μια περίοδο κακών προιόντων και κάκιστων υπηρεσιών απο τις εταιρίες "πληροφορικής" και "τεχνολογίας". Είναι σίγουρο οτι τώρα περισσότεροι διαφημιζόμενοι θα είναι πιο ήσυχοι.
    Το πρόβλημα είναι στο οτι ο ΘΣ, (ένας έξυπνος κατα τα άλλα άνθρωπος) που θα έπρεπε να βρει και ένα "Νίκο Δήμου" και για το Hi Tech, δεν αντιλαμβάνεται οτι το περιοδικό χωρίς τη δική σας στήλη μετατρέπεται σε "βαποράκι" άκριτου promotion.
    Τα σέβη μου

    ReplyDelete
  67. Αγόρασα το πρώτο τεύχος του RAM , εκεί γύρω στα 1987.To τελευταίο RAM που αγόρασα ήταν το 1999 , τότε που το περιοδικό άρχισε να πέρνει τον κατήφορο.

    Αιτία ήταν ότι το περιοδικό απευθύνεται πλέον σε νιούμπηδες της πληροφορικής...
    Διότι, στο Ευλογημένο Όνομα της Αγίας Πατάτας , πόσα αφιερώματα σε "ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΠΙΣΙ" ή σε "CONTROL PANEL , ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ" μπορώ να αντέξω ο έρμος?

    Θέλω να πώ , πόσες φανατικές και μακρόχρονες αναγνώστριες του "ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΝΥΦΙΚΟ" ξέρετε? Οι μελλόνυμφες παίρνουν για 3-4 μήνες το περιοδικάκι , ενημερώνονται, παντρεύονται , διακόπτουν το περιοδικό , εμφανίζονται άλλες μελλόνυμφες , παίρνουν για 3-4 μήνες το περιοδικάκι , κ.ο.κ, κ.ο.κ, κ.ο.κ.

    Έτσι και το RAM: Είσαι νιούμπης , παίρνεις RAM , μαθαίνεις χρήση H/Y , διακόπτεις , εμφανίζονται και άλλοι νιούμπηδες , κ.ο.κ, κ.ο.κ, κ.ο.κ

    Φωτεινή εξαίρεση στο νιουμπομάγαζο του RAM ήταν ο Δήμαρχος.

    Γιαυτό και έφυγε...

    ReplyDelete
  68. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  69. Τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ ! Αχ! Τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ! Πως να μην παραιτηθείς Νίκο - και πως να μην πέσουν οι κυκλοφορίες - όταν το κύριο άρθρο τους άρχισε να το γράφει εκείνη περίπου την εποχή ο γνωστός Γεωργαλάς της Χούντας. Το ξέρω γιατί διασταυρωνόμασταν στις σκάλες κάθε Δευτέρα πρωι όταν πήγαινα στην εγκυκλοπαίδεια του Παπύρου κι αυτός κατέβαινε έχοντας παραδώσει το «πόνημά» του. Ήταν η εποχή που κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω να δουλεύω στον ελληνικό τύπο και ότι έπρεπε να αλλάξω δουλειά το ταχύτερο. Αναρωτιέμαι πάντως συχνά, ποιοί «χουντικοί» γράφουν σήμερα τα κύρια άρθρα και σε ποιά ελληνικά έντυπα;

    Υ.Γ. giant13 - ευχαριστώ. Με γυναίκα κρητικιά και σπίτι στην Κρήτη μάλλον στις Βρυξέλλες αρχίζω να κάνω διακοπές ...

    ReplyDelete
  70. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων...

    Το "Κος" το χρησιμοπόίησα κυριολεκτικά και με άπειρο σεβασμό... (αντίστοιχο του Sir) και όχι ειρωνικά όπως ίσως παρερμηνεύτηκε από τον dem.

    (Επίσης είπα "λιγνεύω" τα λόγια του Ποιητή...)


    Τέλος πολλές φορές ένα μικρό και φαινομενικά ασήμαντο "Όχι" εισάγει μια διελκυστίνδα από αλλαγές στην πορεία της ζωής ενός ανθρώπου... κάτι σαν χωροχρονικό "τούνελ" ...

    Μην ξεχνάμε ότι η ζωή μας με άλματα αλλάζει κι όχι από τα μικρά και στέρεα καθημερινά μας βήματα τα οποία δεν είναι άλλο παρά μια σειρά συμβιβασμών και εξελικτικής στασιμότητας...

    Με Αγάπη και για να μην παραξηγηθώ τα τελευταία σχόλια αφορούσαν εμένα...

    ReplyDelete
  71. δεν έχω απολύτως καμία σχέση με το χώρο της δημοσιογραφίας και επίσης δεν υπήρξα ποτέ μου αναγνώστης του συγκεκριμένου εντύπου. με το φτωχό μυαλό μου όμως θέλω να πιστεύω ότι οι σχέσεις μεταξύ συναδέλφων (συνάδελφος θεωρείται ο κύριος Δήμου με τη διεύθυνση του περιοδικού και τους υπόλοιπους αρθρογράφους) οφείλουν να είναι περισσότερο έντιμες. δε νοείται, ακόμα και αν αναγράφεται το κλασικό "τα ενυπόγραφα άρθρα δεν ταυτίζονται με τις απόψεις του περιοδικού", να επιτρέπεις την χυδαία προσβολή και να την αποκαλείς καλόβουλη κριτική ή σάτυρα. πείτε με ρομαντικό, πείτε με ό,τι θέλετε.
    το ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από όλη την ιστορία είναι άλλη υπόθεση. ίσως καμία από τις "αντιμαχόμενες" πλευρές. ίσως και οι δύο. το μόνο σίγουρο είναι ότι για αλλη μία φορά δείχνουμε πόσο μικροί είμαστε. είτε γιατί δεν τιμάμε τα παντελόνια μας (όπως λέγανε κάποτε) και να τολμούμε να πούμε κατά πρόσωπο αυτά που θέλουμε, είτε γιατί έχουμε ξεχάσει την έννοια της λέξεως σεβασμός σε ανθρώπους που έχουν διαγράψει μια αν μη τι άλλο έντιμη πορεία στη ζωή, είτε γιατί προσπαθούμε να φτιάξουμε το όνομά μας σπιλώνοντας το όνομα κάποιου άλλου με χυδαιότητες.
    τελικά "όπου κι αν βρίσκομαι η Ελλάδα με πληγώνει"... και την πληγώνουμε...

    ReplyDelete
  72. Ποτέ γυναίκα δεν θα αγόραζε ένα περιοδικό μικροαστικής τεχνολογίας. Ποιο όνειρο της γράφεται στο διαπλεκόμενο χαρτί. Τι να διαβάσει που δήθεν δεν γνωρίζει.

    ReplyDelete
  73. Από πιτσιρικάς ασχολούμαι με τα computer και είχα πάντα επαφή με τα περιοδικά του χώρου.
    το RAM και αντίστοιχα ο Κος Δήμου πέρασαν από τα εξής στάδια στη συνείδηση μου :
    -90-93…παντελώς αδιάφοροι (no games no money)
    -93-95…με περιπαικτική διάθεση (εποχή φατνίων για το RAM) και διάβασμα άμα το έπαιρνε κανένας φίλος ( τα pc δεν είναι γραφομηχανές!). Δήμου ποιος Δήμου;
    -96+…ύστερα συνδρομή στο γραφείο! Ήταν η εποχή που όντως είχε διαφορά με τα άλλα περιοδικά που ακολούθησαν πολύ αργότερα. Το internet στα νιάτα του και το cd πολύτιμο. Ο Κος Δήμου μου είναι αντιπαθής! Με εκνευρίζει αφόρητα η συνεχής αλλαγή μηχανημάτων και gadget, όταν εγώ παλεύω να κρατήσω στη ζωή κάτι αρχαία 386 και να πείσω να πετάξουν από το γραφείο τα 286! Χαιρέκακα διαβάζω τις ταλαιπωρίες του και αρκετές γκάφες του (που δεν έκρυψε ποτέ όμως).
    -2000…Το αγοράζω πλέον και στο σπίτι( μαζί με άλλα 3-4). Ο κος Δήμου συνεχίζει να με εκνευρίζει αλλά τον διαβάζω ανελλιπώς. Μακράν η πιο ενδιαφέρουσα στήλη. Στο τέλος αυτής της περιόδου τα περιοδικά γίνονται 1-2 με το RAM πάντα μέσα λόγω της στήλης (η κακία του ανθρώπου δεν έχει όρια!)
    -2004…Ελέω internet τα περιοδικά είναι πλέον άχρηστα(κυριολεκτώ). Πληροφορίες, DVD και cd πριν βγουν είναι παλιά και το μόνο που έχει σχετικό ενδιαφέρον είναι κάποια συγκριτικά (που τους ρίχνεις μια ματιά και σε κανένα περίπτερο). Τελικά το μόνο που μένει είναι κάποιες στήλες η εξής μία :> ! Η αντιπάθεια έχει γίνει πλέον συμπάθεια ( συγκρατημένη με ελαφρό εκνευρισμό κατά τόπους πάντα!) και η περιοδική ανάγνωση του blog είναι γεγονός.

    Καταλήγοντας: όλα αυτά τα χρόνια η στήλη σας ήταν δεμένη με το περιοδικό και κάποιοι σίγουρα την θεωρούσαν το καλύτερο κομμάτι του. Δόξα τω Net, τα blog και τον ΟΤΕ(!) θα συνεχίσετε να με εκνευρίζετε από το διαδίκτυο χωρίς το κόστος ενός περιοδικού που έχει χάσει το τρένο προ πολλού. Εσείς να είστε καλά και να συνεχίσετε με τον ίδιο ζήλο να παλεύετε με αυτά τα πράγματα του διαόλου για να έχετε υλικό να γράφετε!
    Όσο για την λεγάμενη ένα μόνο θα πω: την στήλη της δεν κατάφερα να τι διαβάσω ολόκληρη ούτε μια φορά (μα ούτε μία) και μάλιστα την παράταγα πάντα με αδιαφορία (τι λέει η γκόμενα ρε!). Δεν κατάφερε ΟΥΤΕ να με εκνευρίσει!

    Να στε καλά…

    ReplyDelete
  74. ... καλά πιο αντρίκιο δεν ήταν να σας εξηγήσουν ότι απλά η συνεργασία σας τέλειωσε, μήπως είχαν καμμιά ένδειξη ότι θα το παίρνατε "επί πόνου" ή είχατε ανάγκη να καταξιωθείτε από το ram??
    Το να "παπαρίζουν" την νεαρά κωμικό (για να δούμε μέχρι πότε) νομίζουν ότι θα ανεβάσει ή τουλάχιστον θα κρατήσει σταθερο τον αριθμό των πωλήσεων??
    (πολλά ερωτηματικά, ξέρω δε χρειάζεται να απαντηθούν, ακαδημαικής φύσεως...)

    ReplyDelete
  75. κ.Δήμου,

    Ως παλιός και κάποτε φανατικός αναγνώστης του RAM, είχα μπει αρκετά συχνά στον κόπο να αλληλογραφήσω σε θέματα και προσεγγίσεις που εκτιμούσα ως "απλός αναγνώστης" ότι κάνουν κακό στο περιοδικό.

    Μεταξύ ρηχών δήθεν συμβουλών και δυσνόητων αφιερωμάτων, ήρθε η κυρία Βούτσκογλου στις τελευταίες σελίδες να το αποτελειώσει. Το άνοστο χιούμορ της, οι λεκτικοί ακροβατισμοί, οι άστοχες μεταφορές και γενικώς το ύφος γραφής που παραπέμπει σε άτομο με συμπτωματολογία information overload (informatitis?) μου προξένησε από την αρχή αλγεινή εντύπωση και το επεσήμανα τουλάχιστον 2 φορές προς τον διευθυντή σύνταξης (που απάντησε και τις 2 φορές προς τιμή του, αλλά χωρίς λέξη για την ταμπακέρα...)

    Για μια μεγάλη περίοδο αγόραζα RAM μόνο για τη στήλη σας. Η υπόλοιπη ύλη του περιοδικού ήταν ήδη μπαγιάτικα νέα για μένα (όπως και για κάθε αναγνώστη που έχει DSL). Και υπολογιστή από Ελληνα συναρμολογητή δεν ξαναγοράζω (ας του δώσουν και πλατινένιο βραβείο από το RAM).


    Το πράγμα βέβαια φαίνονταν- όσο θυμάμαι από τα τελευταία τεύχη που διάβασα, η Ειρήνη ήθελε να βγάλει στήλη βασιζόμενη στη δική σας του προηγούμενου μήνα. Κάποια στιγμή θα την πάταγε την φλούδα. Καλά κάνατε. Δεν χρειάζεται να ξαναγυρίσετε. Ολοι ευτυχώς ξέρουν που θα σας βρουν. Και στο RAM ας κάνουν τις επιλογές τους. Θέλουν πρωτοσέλιδες και πρωτότυπες απόψεις ή κιτρινισμούς της τελευταίας σελίδας;

    ReplyDelete
  76. Παντως θα ηταν καλο αν μπορουσαμε
    να ριξουμε μια ματια στα πληρη κειμενα.

    Αν καποιος αναγνωστης του RAM θελει
    ας τα ανεβασει.

    ReplyDelete
  77. Από τον κ. Δημήτρη Ψυχογιό με email:


    Είναι η πρώτη φορά που γράφω στο Blog σας αν και το παρακολουθώ.

    Κατανοώ την απόφασή σας και έχετε 1000 δίκια. Η συγκεκριμένη στήλη είναι ατυχής επιλογή των αρμοδίων και μάλλον υποβιβάζει την γενικότερη ποιότητα του εντύπου. Όμως κύριε Δήμου, επειδή επιπλέει ένας φελλός δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να ξαναμπούμε στη θάλασσα. Αγνοήστε τον έτσι κι αλλιώς αργά ή γρήγορα θα τον ξεβράσει το κύμα.

    Όπως έρχονται τα πράγματα βλέπω ότι πλησιάζει η ώρα που θα τα παρατήσετε όλα. Το discovery τέλος, το ram τέλος, 4τροχοι (παλαιότερα) τέλος, το blog σήμερα είναι στον «αέρα» αύριο μπορεί να μην είναι,

    φοβάμαι ότι χανόμαστε σιγά σιγά...

    Δημήτρης Ψυχογιός

    ReplyDelete
  78. Γνώρισα τον Ν.Δ. μέσα από το RAM, με πρώτο τεύχος τον Ιούνιο του 1994 (Lexmark laser printer 1200 dpi το κύριο review, το έχω παπαγαλίσει πια για το τι περιγράφει). Στα 9 του χρόνια άλλωστε δεν είσαι αναγκασμένος να μπαίνεις σε βαθιά χωράφια, οπότε ένα περιοδικό για το κομπιούτερ που μόλις έχεις πάρει είναι ό,τι πρέπει για εισαγωγή.

    Και όμως, το RAM εκείνη την εποχή φυσούσε. Νίκος Δήμου, Θανάσης Σπίνουλας (και σε εκείνο το πολυσέλιδο άρθρο που υπερασπιζόταν τις μαϊμούδες μοναδικός) και ΚΥΡΙΩΣ οι επιστημονικές του στήλες, που μου διέγειραν τη φυσική μου περιέργεια για την επιστήμη. Ακόμα και οι αναδημοσιεύσεις από το Byte είχαν ενδιαφέρον, όπως και το μόνιμο παράπονο του Μ.Τσαούτου (αν θυμάμαι καλά) για την κατάσταση με τους Apple. Και φυσικά οι Κακίες, μοναδικές κριτικές ματιές στην τεχνολογία και στην κοινωνία, παρέα με όλο το σόι (το τζιμάνι ανίψι, η ινδουΐστρια ξαδέρφη κλπ.).

    Τώρα απλά ένα μπούλετιν δοκιμών. Τα λεφτά που έδινα τότε τα βάζω σε βιβλία.

    Θα ήταν ένα καλό ζήτημα προς συζήτηση για τη φύση της ειρωνείας - ειδικά σε μια εποχή που η ειρωνεία είναι το leitmotiv αλλά χρησιμοποιείται από ανθρώπους - σκορποχώρια, χωρίς έναν ανθρώπινο πυρήνα που να τους σώζει από φτηνιάρικα σχόλια ("σεξ ή πλέξιμο" - μεγάααααλο δίλημμα, σαν το "Καραμανλής ή τανκς", "Σχοινί ή σφαίρα", "βουνό ή θάλασσα" κλπ.)...

    Αλλά ξέχασα, θα βγούνε πάλι με την κατηγορία "τα Νικοδημοπουλάκια μαζεύονται γύρω από τον αρχηγό"...

    ReplyDelete
  79. Κατ' αρχάς τα συγχαρητήρια μου για την ενδέκατη παραίτηση σας. Δεν σας εύχομαι να τις εκατοστήσετε, θα ήταν παράλογο.

    Επειδή, τυγχάνει να γνωρίζω από πρώτο χέρι την αγάπη σας για την τεχνολογία, αντιλαμβάνομαι την δυσκολία που θα είχατε να προχωρήσετε στην παραίτηση και αυτό σας τιμά ακόμα περισσότερο.

    Πιστεύω ότι δεν είσαστε ρίψασπις, οπότε αναμένω την επόμενη επαγγελματική σας προσπάθεια, η οποία ελπίζω ότι θα είναι σε ένα πιο αξιόλογο έντυπο από αυτό που τιμήσατε τα τελευταία 13 χρόνια με την παρουσία σας.

    Μετά τις παραιτήσεις συνήθως εύχονται καλή επιτυχία, αλλά αυτό απευθυνόμενο σε εσάς θα ήταν τουλάχιστον αδόκιμο. Καλή συνέχεια λοιπόν.

    ReplyDelete
  80. Οι Έλληνες είναι συναισθηματικοί όπως οι σύζυγοι στην Οκλαχόμα και Αλαμπάμα (και Άρκανσας): "αφού σ' αγαπώ, γιατί φεύγεις... κάτσε εδώ να μεθάω και να σε δέρνω κάθε μέρα".

    Θα ήταν διαφορετικά εάν σ' έδιωχναν αυτοί ("you didn't dump me, I dumped you!").

    Από την άλλη, απ' αυτά που ακούω, μου φαίνεται ότι το ταλέντο έχει αρχίζει να εξαφανίζεται μεταξύ των συγγραφέων και έχει αντικατασταθεί με το κακό γούστο. No problem, αυτό είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Για να σκεφτείς και να γράψεις καλά, θες ησυχία. Δεν βλέπω ησυχία σήμερα. Ζούμε στην εποχή του Walmart. Βρίσκεις ότι θες και είναι φτηνό, φαίνεται φτηνό και δεν κρατάει πολύ και σου γεμίζει το μυαλό αρνητικότητα και γκρίνια (όπως τα σήριαλ στην TV, όπου όλοι γκρινιάζουν συνεχώς, συνεχώς, συνεχώς).

    Καλά έκανες κι έφυγες. Σωστό το ένστικτο. Τα postings στο blog, είτε συμφωνώ είτε διαφωνώ για την επιλογή τους, προβληματίζουν και εκπαιδεύουν.

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  81. Ειλικρινά λυπάμαι... Έχετε προσφέρει τόσο πολλά στο χώρο των υπολογιστών και στο RAM.

    Δε θα ξεχάσω ποτέ την απάντηση που δώσατε όταν σας έγραψαν ότι "κάποιος σας αντιγράφει στο ΒΥΤΕ". Ήταν για τον Jerry Pournelle! Από εκείνη την απάντηση άρχισα να ανακαλύπτω τον Ν. Δήμου online.
    (αλήθεια, υπάρχει αυτό το κείμενο online?)

    Πάντως αν αντέχετε μπορείτε να συνεχίσετε τη στήλη σας, με μορφή blog, και αν αντέχετε ακόμη περισσότερο να βάλετε και διαφημίσεις. Η επιτυχία είναι νομίζω δεδομένη.

    ReplyDelete
  82. Και μια διαφορετική πρόταση: στο http://www.dol.gr/ekd_ram.htm ο Δ.Ο.Λ. κοκορεύεται για το RAM "του".

    Η ιστοσελίδα αυτή έχει φυσικά και link επικοινωνίας http://www.dol.gr/contact.htm

    Όσοι απο σας θέλετε μπορείτε να κάνετε οτι έκανα εγώ......Δηλαδή να μπείτε και να τους τα χώσετε κανονικότατα!!!!

    ReplyDelete
  83. candide said...
    Πάντως αν αντέχετε μπορείτε να συνεχίσετε τη στήλη σας, με μορφή blog, και αν αντέχετε ακόμη περισσότερο να βάλετε και διαφημίσεις. Η επιτυχία είναι νομίζω δεδομένη.

    -----------------------------

    Δεν αντέχω κι άλλο blog - απλώς στην ποικιλία αυτού θα συμπεριλάβω και τεχνολογικά θέματα, που ως τώρα τα κρατούσα για το RAM.

    Τον Jerry Pournelle, που υπήρξε το πρότυπό μου για την στήλη, τον διαβάζω ακόμα δικτυακά. ΕΔΩ αλλά και στο Byte on Line. Χαλκέντερος - 30 χρόνια κάνει αυτή τη δουλειά!

    ReplyDelete
  84. Διαφωνω με Λιολιο.
    Η ηλεκτρονικη εκδοση των εντυπων ειναι το μελλον. Ακαταμαχητη σε κοστος,ταχυτητα,ευκολια.
    Zinio & πασης GR.
    Το χαρτι θα επιβιωσει μονο στη...τουαλεττα.
    Καλο παρδειγμα δινει ο Στελιος της Easyjet με το paperless office.

    ReplyDelete
  85. Krima. kai pano poy eixa arxisei na ginomai fan toy RAM..
    Pame gia alla!

    ReplyDelete
  86. Βρίσκω απαράδεκτο τον ηλικιακό ρατσισμό που κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι όποιος δεν είναι τζόβενο (άλλο αν αισθάνεται) πρέπει σώνει και καλά να το ρίξει στο πλέξιμο. Δυστυχώς, αυτού του είδους τις νοοτροπίες τις τρέφει η λατρεία της φρεσκάδας, της νεότητας και του 'νέου' γενικότερα, που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Αλλά και ο κομπλεξισμός όσων νέων στην ηλικία - αλλά όχι απαράιτητα και στα μυαλά - βλέπουν ανθρώπους ηλικιακά μεγαλύτερους να μην έχουν στριμωχτεί σε έναν οίκο ευγηρίας ή σε ένα δυαράκι με την τηλεορασίτσα τους αλλά, αντίθετα, να συνεχίζουν να ζουν.

    ReplyDelete
  87. Aγαπητέ κ. Δήμου,
    σπάνια γράφω στο blog σας, μιας και προτιμώ να σας διαβάζω.
    Απλά θα ήθελα να σας πω πως στο RAM λείπετε σε όλους μας. Και στους αναγνώστες και στους συντάκτες.
    Αναμένω την επιστροφή σας πιο δυνατός από ποτέ.

    Χάρης Τσέβης

    ReplyDelete
  88. "Η επιτυχία είναι νομίζω δεδομένη. "

    Δεν είναι η "επιτυχία" το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι η ίδια η αναζήτηση με δόσεις επιτυχίας κάθε φορά, σαν τα νησάκια μέχρι την Ιθάκη, μόνο που κανείς δεν θέλει να φτάσει στην Ιθάκη, μια και εκεί μας περιμένει άπιστη σύζυγος κι ετοιμοθάνατος σκύλος. Ούτε και το ταξίδι το θέλουμε συνεχές. Θέλουμε κάτι καλύτερο από την Ιθάκη. Η Ιθάκη είναι ο συμβιβασμός στην ανθρώπινη αδυναμία.
    Που είναι η καλύτερη γη; Την ψάχνω εδώ και πολλά χρόνια, βαρέθηκα. Κάθε μέρα πόλεμος με την παρακμή μου...

    ReplyDelete
  89. Γεια σου Τάκη με την Κρήτη. Άλα τις πρόοδος τα Χανιά... ωραία τα Χανιά, για ξεκούραση...

    ReplyDelete
  90. Νίκο, βγάλε περιοδικό με συνεργασία άλλων. Ονόμασέ το "Το Τρίτο". Διάξετε συνεργάτες που θα κρατήσουν τη σημαία ψηλά και θα την ανεβάσουν, όχι απλά groupies.

    Λευτέρης

    ReplyDelete
  91. Γάτε τι είχατε, τι χάσατε!

    Είμαι σίγουρος πως αν εκφράζατε το παράπονό σας στην εν λόγω κυρία, θα σας απαντούσε με αφοπλιστική φυσικότητα πως συγκρινόμενα με αυτά της Τατιάνας ή της Λαμπίρη, τα άρθρα της θα μπορούσαν να σταθούν και ως διπλωματικό κείμενο του Ισραηλινού πρέσβη προς τον Σύριο ομόλογό του, με σκοπό την καλλιέργεια φιλικού κλίματος!
    Εφόσον για αυτό την προσέλαβαν. Πουλάει...

    Αν δεν σε σέβονται κάποιοι, και δεν έχεις ανάγκη και οικονομικά, του γράφεις και την κάνεις κύριος.
    Και είναι φανερό πως δεν σας σέβονταν διότι δεν σας γνώριζαν.

    Ακόμα και αν υποθέσουμε πως τα σχόλια δεν είχαν κακεντρέχεια και υστεροβουλία, το ότι δεν γνώριζε η συγγραφέας τους σε ποιον απευθυνόταν, τον χαρακτήρα του, δηλαδή, και την ιδιοσυγκρασία του, φανερώνει βλακεία και ανικανότητα δική της αλλά και της διεύθυνσης, οπότε σιγά το σοβαρό εργασιακό περιβάλλον που αφήσατε!

    Επιτέλους, το καλό χιούμορ προυποθέτει καλή γνώση του αντικειμένου. Οταν, δε, απευθύνεσαι σε κάποιον, πρέπει να γνωρίζεις καλά τον αποδέκτη.
    Αν δεν γελάσει κι αυτός, δεν είναι αστείο αλλά πικρόχολο και βλακώδες.
    Η σάτιρα είναι υψηλή τέχνη.

    Από την άλλη, προφυλακτήρα έχετε, 200+ άλογα τα διαθέτετε, από πορτ-μπαγκάζ το Forester είναι κλάσεως αεικίνητου υπερπαραγωγικού μαφιόζου, οπότε...
    Ram the bitch and plant her in Κiourka!
    (Χωρίς προειδοποίηση! Τι σας φταίει τ' αλογάκι...)

    Υ.Γ: Το Ram το είχα αγοράσει μία και μοναδική φορά, μισό-μισό με ένα φίλο, λόγω κάποιων προγραμμάτων που είχε μαζί στο Cd και ελείψη Internet δυσκολευόμασταν να βρούμε.
    Πρέπει να ήταν από τα πρώτα τεύχη. Πέραν αυτού, δεν νομίζω πως τέτοια περιοδικά, τεχνικού δηλαδή περιεχομένου, έχουν μέλλον με την έκταση που παίρνει πλέον το Διαδίκτυο. Θα συμφωνήσω με τον Ηarry, αν και θεωρώ πως ακόμα και τα ηλεκτρονικά έντυπα απλά σε γλιτώνουν από χρονοβόρο ψάξιμο. Ειδάλλως, ό,τι πληροφορία θες την βρίσκεις, αργά ή γρήγορα, τσάμπα.

    Τα περιοδικά, το λέει και το όνομά τους, είναι καθαρά θέμα συνήθειας και μόνο ένα απολαυστικό κείμενο μπορεί να διατηρήσει το αναγνωστικό ενδιαφέρον.

    ReplyDelete
  92. ΠΡΟΣΟΧΗ - ΑΣΧΕΤΟ
    (αλλά ενδιαφέρον)

    Το τεύχος Ιουλίου 2007 του IEEE Spectrum, κυκλοφορεί με θέμα του εξωφύλλου

    The Greek Cellphone Caper

    και με εσωτερικό τίτλο στο αφιέρωμα στις σελίδες 26-33

    Crime
    The Athens Affair
    How some extremely smart hackers pulled off the most audacious cell-network break-in ever.

    Στην Ελλάδα, το ξεχάσαμε. Το IEEE, το έκανε κύριο θέμα

    (Το ΙΕΕΕ είναι το Institute of Electrical and Electronics Engineers, ο παγκόσμια καταξιωμένος επιστημονικός φορέας των απανταχού πληροφορικών).

    ReplyDelete
  93. Λυπάμαι για την εξέλιξη αυτή, δηλαδή την παραίτησή σας.
    Λυπάμαι και για τον άκομψο τρόπο με τον οποίο επέλεξαν να σας απομακρύνουν.
    Μα πιο πολύ λυπάμαι για το Ram και για το κοινό που απαγοητεύει.

    Η απόφασή σας, δεδομένου του τρόπου που το περιοδικό χειρίστηκε την υπόθεση αυτή, ήταν η μόνη που θα ανάμενε κανείς από κάποιον σαν και εσάς.

    Εάν αρχίζατε να διαπραγματεύεσθε την αξιοπρέπιά σας, θα την είχατε ήδη χάσει.

    ReplyDelete
  94. Reactor69 said...
    Εφόσον για αυτό την προσέλαβαν. Πουλάει...

    -----------------------------

    Ούτε καν αυτό...

    ReplyDelete
  95. Το ξέρω, το "πουλάει..." ήταν αποτυχημένα διατυπωμένη ειρωνεία...

    Αν τελικά την "φυτέψετε", βάλτε από πάνω και μια βερυκοκιά. Εποχιακά φρούτα!

    ReplyDelete
  96. Τι ούτε καν αυτό?Τι εννοείται?

    ReplyDelete
  97. Το ευχάριστο, αγαπητέ οικοδεσπότη, είναι ότι μπορείτε, ακόμη, να αποχωρείτε, κάτω από τέτοιες συνθήκες.
    Σκεφτείτε άλλους (εντάξει, δε μιλάω για τον εαυτό μου, αφού κι εγώ την έχω -προς το παρόν- την πολυτέλεια) που δεν μπορούν. Κάποιους τους οποίους έχουν πατήσει κάτω οι υποχρεώσεις.
    Και κάτι ακόμη: Σε κάποιο σχόλιό σας, αναφέρατε ότι τα βροντήξατε ακόμη και νεώτερος. Μα αυτό δεν περιμένουν όλοι από τα νειάτα; Αν ο νέος δεν μπορεί να τα βροντήξει, όταν θίγεται, τι να πει αυτός που έχει να συντηρήσει μια οικογένεια;

    ReplyDelete
  98. Ούτε καν αυτό...
    -----------
    Ναι αλλα μπορει να κανει καλο στοματικο ερωτα!!!!(πλακα κανω)

    Η σατιρα εχει ορια?

    ReplyDelete
  99. Η σατιρα πρεπει να λογοκρινεται?

    ReplyDelete
  100. Το Ζινιο δεινει τα 25 τευχη του αμερ PC Magazine με $20.
    Θα 'θελα να 'ξερα ποιοι πανε & τ' ακουμπανε στο RAM.

    ReplyDelete
  101. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

    Προφανώς οι συντάκτες του RAM θέλαν να "αλαφρύνουν" το περιεχόμενο του περιοδικού με ένα φρούτο της εποχής, τον αλαφροίσκιωτο σχολιασμό (ο οποίος έχει αντιπροσώπους κι εδώ μέσα, μην το ξεχνάμε) για να πουλήσουν.

    Τα σκάγια πιάσαν και τον Δήμου, ελαφρά στην αρχή, κανονικά μετά επειδή προφανώς δεν αντιδρούσε, και η παραίτησή του βόλεψε όλο τον κόσμο.

    Τώρα νομίζω ότι αντί να κοπτόμαστε εδώ μέσα περί της αξίας του και άλλων συναφών, μπορούμε να κάνουμε χρήση του email επικοινωνίας του RAM

    rameditors@dolnet.gr

    Οι επιστολές πρέπει να είναι στα ελληνικά και με ελληνικούς χαρακτήρες, με όριο τις 250 λέξεις.

    Στείλτε τώρα αν θέλετε να δημοσιευτούν στο επόμενο τεύχος.

    Άντε παλληκάρια! Για να δούμε πόσο απέχει η θεωρία από την πράξη.

    ReplyDelete
  102. Παρακολουθώ το blog σας, εδώ και όχι πολύ καιρό είναι η αλήθεια. Είναι η πρώτη φορά που σας γράφω.

    Δεν ξέρω πώς μετριέται η αληθινή ηλικία κάθε ανθρώπου. Αυτό όμως που κάνατε ήταν για μένα πράξη ανθρώπου πολύ - πολύ νέου. Βέβαια σίγουρα δεν έχετε αναγκη να σας το πω εγώ. Αλλά, βλέπω τόσους ανθρώπους χοντρόπετσους, ανήθικους επί της ουσίας, χωρίς αρχές, που τα κάνουν όλα για το χρήμα, εννοείται πως δεν θίγονται ποτέ, για αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια ας μη μιλάμε, συνήθως είναι αγενείς και απρεπείς - ακόμα κι αν φαίνονται μια χαρα και καθώς πρέπει και σούπερ πετυχημένοι και σιχαμένοι θα συμπληρώσω, σαν ντεκόρ σε νεκρό τοπίο, ώστε η δική σας απόφαση να παραιτηθείτε για έναν τέτοιο λόγο μου φαίνεται νεανικός ηρωισμός και περηφάνια, αν μη τι άλλο. Μπορεί και τρέλλα, σε δύσκολους καιρούς για όλους. Αλλά κι αυτό σε καλό μου κάνει.

    Καλή συνέχεια. Σε ό,τι κάνετε.
    Δεν μπορεί, ένα έξυπνο έντυπο θα υπάρχει το οποίο να ξέρει ότι σας χρειάζεται.

    ReplyDelete
  103. Μάλιστα... έχουμε δλδ και trolling (με την έννοια της κακοήθειας) στο RΑΜ?!

    Κι αντί για mod, χαριτωμενιές ν'αλλάξει λίγο το κλίμα?

    Για να μην πέσουν τα νούμερα?

    Αν δεν ήταν τόσο κακό ακόμη και ως σύλληψη, θα ήταν αστείο!

    Λες Γάτε,

    "Το σενάριο το ξανάζησα (όχι τόσο άγριο) και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ένας εκδότης προτιμάει να χάσει, παρά να δυσαρεστήσει κάποιον...

    Τρι Ιουλ 03, 12:28:00 μμ "

    Διότι η πολιτική ίσων αποστάσεων είναι η μάλλινη κουβέρτα που καλύπτει άλλα προβλήματα κι άλλα προσδοκώμενα οφέλη... Ισες αποστάσεις για να μένουν όλοι ευχαριστημένοι με την "δημοκρατικότητα" της στάσης αυτής.

    Κωστής Στεφανόπουλος και αστυνομικός του βίντεο δλδ, δια του δύο, ιδού ο μέσος Ελληνας.

    Κάποιος θα πρέπει να πληροφορήσει ανθρώπους που έχουν τα μέσα (και με μικρό και με κεφαλαίο το "Μ") ότι οι "ίσες αποστάσεις" είναι:

    α. πολιτική που
    β. εξυπηρετεί λίγους
    γ. δυσαρεστεί τους πολλούς (αν όχι όλους, γιατί κανείς δεν παίρνει αυτό που θέλει ουσιαστικά) και
    δ. δεν προσθέτει τίποτα ώστε να βγει κάτι καλυτερο για το μέλλον.

    κι όχι:

    α. αξία που
    β. υπηρετεί το κοινό καλό
    γ. ικανοποιεί τους πολλούς (αν όχι το σύνολο) και
    δ. προσθέτει κάτι ώστε να βγουν όλοι κερδισμένοι, saving face in the process.


    ΥΓ1- Το είπε πολύ ωραία ο Joker (του Batman), "you can't make an omelette unless you break some eggs".
    ΥΓ2- Πώς και η παραίτηση δεν συνοδεύτηκε από τούρτα? :)))

    ReplyDelete
  104. Kαι για να μην ξεχνιόμαστε η-μαιηλικώς:

    You know the drill!

    ReplyDelete
  105. harry you say

    Η ηλεκτρονικη εκδοση των εντυπων ειναι το μελλον. Ακαταμαχητη σε κοστος,ταχυτητα,ευκολια.


    Δεν είναι το μέλλον, είναι το παρόν. Ειδικά στον χώρο της ιατρικής τα e-papers έχουν αντικαταστήσει το χαρτί.

    Αλλά ο εγκέφαλος μας δεν είναι ακόμα συνηθισμένος να διαβάζει σε οθόνη κυρίως γιατί ετσι μεγαλώσαμε. Επίσης δεν μπορείς να υπογραμμίσεις, να κρατήσεις σημειώσεις, να σκοτώσεις μιά μύγα.

    Μην ξεχνάς ότι το PDF από κει ξεκίνησε: Μιά προσπάθεια να μιμηθεί η οθόνη το τυπωμένο χαρτί.
    Αλλά όπως μπορείς να δεις τα PDF άρθρα δεν διαβάζονται εύκολα στην οθόνη επειδή συνήθως είναι πολύστηλα. Γι αυτό και οι περισσότεροι τα τυπώνουν για να τα διαβάσουν. Από την άλλη η HTML μορφή είναι πιο χειραγωγίσημη ηλεκτρονικά (copy paste, search κλπ) αλλά το PDF εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά δημοφιλές.

    Το χαρτί θα πεθάνει μαζί με μας που μεγαλώσαμε μαζί του

    ReplyDelete
  106. Αγόραζα τους 4 Τ από το πρώτο τους τεύχος. Συνέχισα να τους αγοράζω ιδίιως για τα κείμενα του ΝΔ. Και σταμάτησα όταν έφυγε, πώς άλλωστε ν' αντέξει (και μεις μαζί) με Ζουράρι και θα πάρουμε την πόλη και την Αγιά Σοφιά ...

    Το ίδιο και με το RAM. Το αγόραζα όταν ήταν πολύ καλύτερο από σήμερα. Συνέχισα λόγω του ΝΔ. Από τις σελίδες του οποίου ξεκινούσα το διάβασμα.

    Δεν μπορώ να κρίνω την απόφαση του ΝΔ να παραιτηθεί μετά τα απίστευτης βλακείας και κακοήθειας σχόλια της Ε.Β. Το κατώφλι αξιοπρέπειας του καθενός μας, πέρα απ' το οποίο τα πράγματα γίνονται σοβαρά, είναι, προφανώς, απόλυτα προσωπική του υπόθεση. Την κατανοώ όμως απολύτως. Ειδικά για τα άκρως ρατσιστικά και κακής ποιότητας υπονοούμενα για τη "δύση της ηλικίας" και για την προτροπή στον ΝΔ να δοκιμάσει "πλέξιμο ή σεξ" (προφανώς γεροντικού τύπου). Και την άρνηση του περιοδικού να αποκαταστήσει τα πράγματα με σωστό και έντιμο τρόπο.

    Δεν θα στείλω γράμμα διαμαρτυρίας στο RAM. Απλά, από αυτή τη στιγμή σταματώ να το αγοράζω.

    Το μέλλον της κυρίας Ε.Β. και του RAM δεν με ενδιαφέρει. Το μέλλον του ΝΔ με ενδιαφέρει απολύτως, δεν το φοβάμαι όμως. Γιατί, είμαι σίγουρος, θα βρει τον τρόπο να συνεχίσει, για πολλά χρόνια ακόμη, να αρθρογραφεί στο αγαπημένο του θέμα.

    ReplyDelete
  107. diastimata said...
    Σε κάποιο σχόλιό σας, αναφέρατε ότι τα βροντήξατε ακόμη και νεώτερος. Μα αυτό δεν περιμένουν όλοι από τα νειάτα; Αν ο νέος δεν μπορεί να τα βροντήξει, όταν θίγεται, τι να πει αυτός που έχει να συντηρήσει μια οικογένεια;

    ---------------------------------

    Δεν είχα μόνο μία οικογένεια να συντηρήσω αλλά και μία εταιρία με 14 (τότε) εξαρτώμενους...

    ReplyDelete
  108. Troll said...
    Η σατιρα πρεπει να λογοκρινεται?

    -------------------------------

    Όχι βέβαια. Αλλά να είναι σάτιρα, όχι χοντράδα.

    Πάντως ο έλεγχος του διευθυντή σύνταξης στα κείμενα ενός εντύπου δεν είναι λογοκρισία - αλλά πράξη ευθύνης.

    Σε κάθε περίπτωση εγώ ποτέ δεν ζήτησα λογοκρισία. Ελεύθερα να δημοσιεύουν ότι θέλουν - και ελεύθερα εγώ να αποχωρώ.

    ReplyDelete
  109. Όταν διάβασα τα απαράδεκτα σχόλια της κυρίας, ήμουν σίγουρος ότι θα σας ενοχλούσαν αγαπητέ κύριε Δήμου και με το δίκιο σας φυσικά.
    Περίμενα να διαβάσω λοιπόν την απάντηση σας στο επόμενο τεύχος και πρέπει να πω ότι στεναχωρήθηκα που αντ' αυτής επιλέξατε τη παραίτηση.
    Κρίμα γιατί κυρία καθόλου δε στεναχωρήθηκε, εμείς όμως πολύ…. Ελπίζω το Σεπτέμβρη να δούμε πάλι τη στήλη σας….

    ReplyDelete
  110. ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ

    Παίρνω αφορμή από το σχόλιο του antvol για να πω κάτι που ίσως έπρεπε να το είχα ήδη γράψει.

    Αυτό το ποστ δεν δημοσιεύθηκε για να ξεσηκώσει τους αναγνώστες του εναντίον του RAM. Ήταν μία ενημέρωση αναγκαία μια και το RAM αποσιώπησε την παραίτησή μου.

    Φυσικά είσαστε ελεύθεροι να γράψετε στο περιοδικό - αν και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι.

    Αλλά προς Θεού όχι "κινητοποιήσεις". Δεν πρόκειται για την πυρκαγιά της Πάρνηθας...

    ReplyDelete
  111. Σας στενοχωρησαν..

    ReplyDelete
  112. Η σάτιρα είναι πολύ δύσκολο πράγμα.
    Θέλει εμπειρία και παιδεία.

    Από τη στιγμή που το περιοδικό, για άγνωστους λόγους, επέλεξε να εισαγάγει μια τέτοια στήλη και μάλιστα σε άτομο όχι ιδιαίτερα έμπειρο, κατά πως φαίνεται, ηταν αναμενόμενο να δημιουργηθούν παρατράγουδα. Ακόμη πιο αναμενόμενο, τα παρατράγουδα να αφορούν προσβολή του πλέον προβεβλημένου, έμπειρου και δημοφιλούς συντάκτη.
    Τα κείμενα του Ν. Δήμου δεν προσφέρονται για΄εύκολη σάτιρα, ούτε οι θέσεις του, διότι είναι εξαιρετικά θεμελιωμένα και διατυπωμένα. Ποιός συνεπώς, εν τέλει, ο μόνος δρόμος για να βγάλει το εύκολο μεροκάματο η σατιρική συντακτης; Μα φυσικά, η κακοήθεια και η σπίλωση με χοντράδες.
    Κρίμα για τη συντάκτρια που ξεκινά έτσι την καριέρα της, κρίμα και για το περιοδικό.
    Τέτοια πράγματα συμβαίνουν στα Μ.Μ.Ε.
    Καλό θα ήταν να μη συμβαίνουν σε ανθρώπους που έχουν τέτοια ιστορία και από έντυπα που θεωρούνται κάποιου επιπέδου.
    Όσο για σας, κύριε Δήμου, ευτυχώς έχετε εδώ και χρόνια τη δυνατότητα να αντιδράτε όπως θέλετε.
    Αν ήμουν στη θέση σας και ήθελα πολύ να μείνα στο περιοδικό, θα έμενα και θα φρόντιζα να της τσακίσω, μεταφορικά, τα κόκκαλα.

    Εσείς, κύριε Δήμου, έχουμε καταλάβει και καταλαβαίνουμε ακόμη μια φορά ότι δεν αρέσκεστε στο να τσακίζετε κόκκαλα, κυριολεκτικά ή μεταφορικά.
    Είστε πολύ ευαίσθητος και προτιμάτε να απομακρύνεστε και να στενοχωριέστε.
    Ευτυχώς, έχετε καταφέρει να έχετε καλή και αρκετή παρέα σ' αυτό, αλλιώς δεν ξέρω τι θα είχατε γίνει με τέτοια ευαισθησία.

    Τουλάχιστον, μπορούν κάποιοι να εκτιμήσουν έστω εκ των υστέρων ότι ενώ μπορείτε, δεν τους τσακίζετε;

    Σας συγχαίρω κυρίως γι' αυτό.

    Και δεν μπορώ να σας πω να μη στενωοχωριέστε, το χάλι των Μ.Μ.Ε. μόνο στενοχώρια μπορεί να προκαλέσει σ'ένα ευαίσθητο άνθρωπο.

    Δεν ήμουν τακτική αναγνώστρια του RAM, το έπαιρνα κάποτε για τα παιδικά cd και για τα κείμενα και εικονογραφήσεις του καλού μου συνεργάτη επί χρόνια Χάρη Τσέβη ( με πρόλαβες, ήθελα αν μπω από το μεσημέρι αλλά δεν πρόλαβα).
    Διάβαζα όμως τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ σε πάρα πολύ μικρή ηλικία και σας έμαθα από εκεί, από τον πατέρα μου που του αρέσατε-ιδού η απάντηση για όποιον απορεί πως βγήκα, διάβαζα Δήμου σε ηλικία 11 ετών (αστείο, αυτοσάτιρα, να χαλαρώσουμε).

    Ως γνωστόν, κύριε Δήμου, ευτυχώς, δεν έχετε κανέναν ανάγκη. Σας έχουν.
    Εύχομαι η εξέλιξη, όποια κι αν είναι, να είναι αυτή που θα σας ικανοποιήσει περισσότερο.

    ReplyDelete
  113. takis vasilopoulos said...
    Σας στενοχωρησαν..

    ----------------------------

    Όχι τόσο - όσο με απογοήτευσαν...

    Μαρία Βέλλιου, ευχαριστώ.

    ReplyDelete
  114. Ετσι όπως το ακούω, μου κάνει σαν εξαναγκασμό σε παραίτηση εκ μέρους της διεύθυνσης του περιοδικού...

    Ούτως ή άλλως, δεν έχουν θέση στα σύγχρονα περιοδικά "γραφιάδες" όπως εσείς κ. Δήμου. Ποιός ενδιαφέρεται γιά την αναγνωσιμότητα; Ενδιαφέρεται κανείς;

    Προφανώς η διεύθυση του RAM αποφάσισε ότι δεν την ενδιαφέρει περαιτέρω συνεργασία μαζί σας γιά κάποιους λόγους. Ισως τους κοστίζατε ακριβά, προσφέροντας μόνο αναγνωσιμότητα, η οποία δεν είχε καμμία σημασία...

    Τις σελίδες που γράφατε θα τις γεμίζει στο εξής κάποιος ψιλοαναλφάβητος πιτσιρικάς που θα παίρνει 600 ευρώ το μήνα, και θα τον έχουν και να τρέχει όλη μέρα και γιά διάφορες άλλες δουλειές. Δεν συμφέρει περισσότερο;

    Μου φαίνεται πολύ συνηθισμένο το σκηνικό...

    ReplyDelete
  115. Τη στήλη σας στο RAM την είχα ανακαλύψει τυχαία ξεφυλλίζοντας ένα τεύχος του. Η άμεση αντίδρασή μου ήταν ν' αρχίσω διαβάζω αποσπάσματά της σ' όποιον έβρισκα πρόχειρο, θεωρώντας το ενδιαφέρον του αυτονόητο και αναμένοντας να συμμεριστεί τον ενθουσιασμό μου.

    Καθώς δεν ήξερα ότι είναι κακό ένας συγγραφέας να γράφει σε περιοδικό, και δη τεχνολογικό, χαιρόμουν για την τυχαία ανακάλυψη της στήλης και λυπόμουν που δε γνώριζα την ύπαρξή της μέχρι τότε, όπως άλλωστε συνέβαινε κάθε φορά που ανακάλυπτα κείμενα και άλλων αξιόλογων συγγραφέων, όπως του Βασίλη Ραφαηλίδη ή του Κωστή Παπαγιώργη, σε έντυπα μαζικής κυκλοφορίας.

    Σύντομα έγινα τακτικός αγοραστής του περιοδικού, η ανάγνωση του οποίου άρχιζε -έκπληξη- απ' τη στήλη σας (πόσες φορές να το 'χετε ακούσει αυτό άραγε;).

    Ο χειρισμός του θέματος απ' τη διεύθυνση του περιοδικού ήταν ατυχέστατος. Μάλλον κάπου μπερδεύτηκαν αναλογιζόμενοι την "ελευθερία του λόγου" και τώρα νομίζουν ότι έπραξαν καλώς και ότι κράτησαν ψηλά τη σημαία του Βολταίρου με το "Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπίσω μέχρι κλεισίματος του περιοδικού το δικαίωμά σου να το λες".

    ReplyDelete
  116. nikos dimou εγραψε:

    Αλλά προς Θεού όχι "κινητοποιήσεις". Δεν πρόκειται για την πυρκαγιά της Πάρνηθας...


    Παιρνω την αφορμη για να ενημερωσω οτι
    στην ελληνικη μπλογκοσφαιρα ετοιμαζεται
    μια κινητοποιηση για την Παρνηθα.

    Λεπτομερειες εδω:
    http://anadasosi.blogspot.com/

    Θα παρει το παρον μπλογκιον και οι
    σχολιαστες του μερος;

    ReplyDelete
  117. Η πράξη της παραίτησης, όπως σωστά επισημάνθηκε, αποτελεί τεκμήριο νεότητος. Σίγουρα έχετε νεανική καρδιά και νεανικό αυτοσεβασμό. Και να σκεφτεί κανείς ότι, μεταξύ των άλλων, η Αντι-Ram στήλη σάς τοποθέτησε στη... "δύση της ηλικίας". Πόσο βλακώδες μού ακούγεται τώρα αυτό το "κλισέ".

    Έχοντας και εγώ παραιτηθεί κάποτε για λόγους δεοντολογικούς, επιτρέψτε μου να νιώσω μία μικρο-ταύτιση. Έχω κιεγώ αισθανθεί την τρέλλα της χρήσης της ελευθερίας. Καθώς και τη ναυτία της αποχώρησης μετά από πολλά χρόνια συνεργασίας.

    Όπως επίσης έχω αισθανθεί την ευθύνη των άλλων ανθρώπων που αξαρτώνται από τη δική μου εργασία και οι οποίοι "χρεώνονται" τις δικές μου αποφάσεις.

    ReplyDelete
  118. Dem
    στο προηγούμενο ποστ - στο τέλος των σχολίων - θα βρείτε τις απόψεις μας περί (ή και εναντίον) της αναδάσωσης.

    ReplyDelete
  119. Κάθε έντυπο περιοδικού τύπου που σέβεται τον εαυτό του διαθέτει τουλάχιστον έναν επιφυλλιδογράφο (columnist) της προκοπής. Το εν λόγω έντυπο έχω να το αγοράσω πάνω από 2 χρόνια δεδομένου ότι είχε μετατραπεί σε οδηγό αγοράς μάλλον, παρά σε έντυπο που δίνει insights. Παρ' όλα αυτά, η στήλη σας συνέχιζε τον μοναχικό της δρόμο στην καλύτερη παράδοση της επιφυλλίδος (όπως και σε όλα τα έντυπα που σας θυμάμαι, Επίκαιρα, 4Τ κ.ά. και παρακαλώ αυτό να μην εκληφθεί ως κολακεία).

    Ηταν νομίζω περιττή η διευκρίνησή σας ότι προσπαθείτε να εξάψετε τα πλήθη κατά του εν λόγω εντύπου εν είδει νέου Χριστόδουλου στην πλατεία Συντάγματος (απόπειρα χιούμορ), χρησιμοποιήσατε το βήμα σας γιά να ανακοινώσετε την παραίτησή σας και τους λόγους που σας ώθησαν σε αυτήν στα πλαίσια του fair play, με δεδομένη την άρνηση της συντάξεως να το πράξει η ίδια.

    Προφανώς και δεν πρόκειται γιά την πυρκαγία της Πάρνηθας όπως σωστά λέτε, πάντως σίγουρα πρόκειται περί Βατερλώ του εν λόγω εντύπου (μικρού ή μεγάλου, το μέλλον θα δείξει).

    Εξ άλλου, όπως μας λέει και ο Γκαίτε στον Φάουστ του διά στόματος Μεφιστοφελή "το να φορτώνεσαι τρελλούς (ή ανοήτους προσθέτω εγώ), βλάπτει ακόμα και τον διάβολο τον ίδιο."

    ReplyDelete
  120. http://vouts.blogspot.com/

    Εδώ είναι το blog της εν λόγω κυρίας, για όποιον ενδιαφέρεται να ανοίξει συζήτηση...

    Σημερα , που τα τείχη έλλειψης επικοινωνίας έπεσαν, μπορούμε όλοι να συζητάμε με όλους. Για εμένα, ήταν απλά μία σατυρα..τιποτε άλλο...τι να πει δηλ ο Σωκράτης που τον πέρναγε ο Αριστοφάνης γενεές 14??

    ReplyDelete
  121. nikos dimou said

    Δεν είχα μόνο μία οικογένεια να συντηρήσω αλλά και μία εταιρία με 14 (τότε) εξαρτώμενους...


    ---------------------


    OK, λάθος μου. Το σχόλιο δεν ήταν προσωπικό (έτσι φάνηκε, είναι η αλήθεια). Ήταν γενικό και αναφερόταν, κυρίως, σε όσους δεν μπορούν να τα βροντήξουν λόγω υποχρεώσεων -αν και η απάντησή σας μπορεί να ληφθεί ως γενική και όχι ως ειδική: Όταν θίγεσαι τα βροντάς κάτω, άσχετα με τις συνέπειες.

    ReplyDelete
  122. Nikos Dimou hat gesagt...

    Troll said...
    Η σατιρα πρεπει να λογοκρινεται?

    -------------------------------

    Όχι βέβαια. Αλλά να είναι σάτιρα, όχι χοντράδα.

    --------------------------------------------------------------------------
    Ποιος θα κρινει ομως κ.Δημου αν κατι ειναι χοντραδα η σατιρα???
    Ο Λαζοπουλος η ο Κουγιας?
    Ο Νταλαρας η ο Πανουσης?
    Ο Χαρρυ Κλιν η ο Σαρτζετακης?

    Που σταματαει η σατιρα και ξεκινα εν τελη η κακοηθεια?

    υγ.Και προς αποφυγη παρεξηγησεων... μιλαω γενικα...και δεν αναφερομαι στο συγκεκριμενο συμβαν με το ΡΑΜ!!!!

    ReplyDelete
  123. Η μνησικακία είναι ένα περιοδικό συναίσθημα ποικίλης ύλης που εμπεριέχει το στοιχείο της δημοσιογραφίας, της φτύνουσας ταλάντωσης και της φιλανθρωπίας, πλην όμως, επειδή συνοδεύεται από τη χρόνια έκτη αίσθηση της απροσδιοριστίας και της αδυναμίας πληρωμής με πιστωτική στα φανάρια, οδηγεί σε κομπιουτερίστικη σάτιρα και ηθικολογική αυτοωραιοποίηση με καλλυντικά προϊόντα της Microsoft.

    ReplyDelete
  124. Troll said...
    Ποιος θα κρινει ομως κ.Δημου;

    -------------------------

    εδώ θα μου επιτρέψετε να κρίνω εγώ.

    ReplyDelete
  125. Δεν μπορώ να κρίνω την απόφαση του ΝΔ να παραιτηθεί και αυτά που θα γράψω είναι άσχετα με την παραίτησή του από το ΡΑΜ. Προφανώς το θέμα είναι καθαρά προσωπικό και τις συνθήκες και τις περιστάσεις, κάτω από τις οποίες πήρε την απόφασή του μόνο ο ίδιος μπορεί να τις εκτιμήσει και είναι απολύτως σεβαστές.

    Τα περί «δύσης της ηλικίας» τα θεωρώ όχι μόνο βλακώδη αλλά επιπλέον ανάγωγα, συμπλεγματικά, ασήμαντα και ρατσιστικά.

    Στο παρελθόν, για δικές μου υποθέσεις, με έχει απασχολήσει επανειλημμένως, το πότε (και αν) πρέπει να αποχωρεί κανείς και πότε να επιμένει και να μάχεται κάτω από δυσμενείς συνθήκες και με αρκετούς εχθρούς και υπονομευτές γύρω του.

    Υπάρχουν περιπτώσεις που η «εύκολη λύση» είναι να μένεις και να υπομένεις. Σε άλλες περιπτώσεις, που εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, -δύσκολο να αναλυθούν εδώ- η «εύκολη λύση» είναι να φεύγεις.

    Θυμάμαι μία από τις περιπτώσεις, ίσως την πιο σημαντική για μένα, σκεφτόμουνα απηυδησμένος και προσβεβλημένος να αποχωρήσω και θεώρησα πρέπον να συζητήσω την περίπτωση αυτή με τους συνεργάτες μου. Μου ζήτησαν να μείνω και με έπεισαν ότι οι ενέργειές «των άλλων» είχαν σκοπό να «τους αφήσω το πεδίο ελεύθερο» για να ευνοήσουν ανενόχλητοι τα προσωπικά τους συμφέροντα. Επίσης μου είπαν ότι θα εγκατέλειπα τους συνεργάτες μου, που αν έφευγα, δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν «τους άλλους».

    Εμεινα και δεν το μετάνοιωσα. Καταφέραμε να επικρατήσουμε και η απόφαση αυτή είχε μεγάλη επίδραση στην ζωή μου. Τους συνεργάτες που μου ζήτησαν να μείνω και άλλαξαν την απόφασή μου, τους θυμάμαι πάντα με ευγνωμοσύνη.

    Στην περίπτωση αυτή ο δύσκολος και ανηφορικός δρόμος ήταν η επιμονή και ενίοτε η υπομονή και η αναμονή.

    Γενικά στις επαγγελματικές μου ασχολίες, αν και το αντικείμενό μου ανήκει στον θετικό κλάδο, το δυσκολότερο μέρος της δουλειάς μου και το πιο περίπλοκο έχει να κάνει με τον ανθρώπινο παράγοντα.

    Τα υλικά και τα μαθηματικά είναι προβλέψιμα και κατανοήσιμα αλλά...

    ...Αβυσσος η ψυχή...

    ReplyDelete
  126. dion.m
    και εγώ σε ανάλογη περίπτωση έμεινα και έδωσα μάχες. Αλλά εδώ να πολεμήσω προς τι;

    ReplyDelete
  127. Nikos Dimou said...
    και εγώ σε ανάλογη περίπτωση έμεινα και έδωσα μάχες. Αλλά εδώ να πολεμήσω προς τι;
    -------

    Συμφωνώ!

    Ποτέ οι περιπτώσεις και οι περιστάσεις δεν είναι ίδιες. Και εγώ σε άλλη περίπτωση... "Πήρα το καπέλλο μου" και έφυγα, χωρίς κανένα δισταγμό!

    ReplyDelete
  128. Κάποτε, στον όχι μακρινό καιρό που όλοι κοπτόμασταν (και δίκαια) για την ελευθερία έκφρασης, αναρωτιόμουν σοβαρά για την αξία της. Είχε ένας μέσος πολίτης την ίδια ελευθερία έκφρασης με τον Λαμπράκη; Σήμερα η ελευθερία έκφρασης (και αντίστοιχα, η λογοκρισία) πέρασαν σε άλλο επίπεδο. Εάν δεν σε αφήνουν να πεις κάτι σε ένα μέρος, το λες κάπου αλλού. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα επικοινωνίας. Βέβαια, το εύρος του μέσου παίζει ρόλο: ο μέσος πολίτης πάντα θα έχει διαφορά από τον Λαμπράκη. Δεν είναι το ίδιο να μιλάς τη μια μέρα από το δελτίο ειδήσεων του MEGA και την επομένη από ένα blog. Πάντως, τον παλιό καιρό για να πεις τη γνώμη σου δημόσια θα έπρεπε να βγεις σε αντάρτικο, να στήσεις πειρατικό σταθμό, να κάνεις αφισοκολλήσεις με δικά σου έξοδα.

    Τα λέω αυτά, διότι σε συγκριτικά μεγέθη αναγνωστών, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι το RAM έχει μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα από το blog του ΝΔ. Πάει να πει, εάν αποδεχόταν από τις σελίδες του την κατινιά της συνεργάτιδάς του, ίσως τελικά μάθαινε λιγότερος κόσμος το περιστατικό. Και αυτό είναι το γελοίο της υπόθεσης.

    Τα υπόλοιπα είναι για κλάματα.

    ReplyDelete
  129. Yannis H
    μα μόνον σε αυτό το blog; Tο θέμα συζητιέται σε πολλά blogs + fora. Όλο μου στέλνουν διευθύνσεις...

    ReplyDelete
  130. ΝΔ: Ε τότε, και αν σκεφτεί κανείς ότι το target group του RAM είναι άνθρωποι της τεχνολογίας που σερφάρουν στο νετ, επικοινωνιακά έβαλαν τα χεράκια τους κι έβγαλαν τα ματάκια τους...

    ΥΓ. Αυτή η ιστορία με τους εκδότες περιοδικών, θυμίζει μια παλιά γενικότερη συζήτηση για τους εκδότες. Δηλ., τι τους ωθεί να εκδώσουν κάτι ριψοκίνδυνο (χωρίς να είναι αναγκαία ποιοτικό) και τι στο να απορρίψουν κάτι (ενώ ξέρουν ότι μάλλον θα έχει επιτυχία).

    ReplyDelete
  131. Π. χ. δέστε και μία απόπειρα δικαιολόγησης της διεύθυνσης από κάποιον συνεργάτη εδώ

    ReplyDelete
  132. Σκεφτήκατε ότι ίσως το Ram βρήκε έναν αποτελεσματικό τρόπο να διακόψει τη συνεργασία του μαζί σας, "νίπτοντας τας χείρας του";
    Έχετε τόσο πολύ κόσμο που σας ακολουθεί & σας διαβάζει και η έλλειψη είναι σ' αυτούς που δεν σας έχουν "γνωρίσει"...
    Να είστε πάντα καλά Κε Ν.Δ για να μπορούμε να σας διαβάζουμε γιατί μόνο κέρδος έχουμε απο σάς...

    ReplyDelete
  133. Το χαρτι θα " πεθανει ",εμεις θα καταψυχθουμε & θα αναστηθουμε...Ειδα & ενα ωραιο θριλλερ επι του θεματος...
    Επαναφερω μια παλια προταση μου στο Δημου να βαλει διαφημιση στο μπλογκ ( εστω & με συμβολικη αμοιβη ) & να δημοσιευει εδω τα αρθρα που εβαζε στο Ραμ .
    One stop shop.
    Με την ανασυσταση της διαφημιστικης τι γινεται ? Βλεπω αποτυχημενες διαφημισεις & τα παιρνω...Πρεπει να τους τα παρουμε.

    ReplyDelete
  134. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  135. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  136. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  137. Οποιος γνωρίζει τι γίνεται τώρα στο ΔΟΛ καταλαβάινει ότι η κυριούλα αυτή είδε φως και μπήκε. Ισχύει κ. Δήμου?

    ReplyDelete
  138. civil said...
    η κυριούλα αυτή είδε φως και μπήκε. Ισχύει κ. Δήμου?

    ---------------------------------

    Όχι ακριβώς - ο κλάδος των επιστημονικών περιοδικών υπό τον Σπίνουλα δουλεύει πιο συστηματικά από τον ΔΟΛ στο συνολό του.

    ReplyDelete
  139. Κύριε Δήμου την έχετε δει αυτή τη γυναίκα;
    Πώς είναι;
    Τα σπυράκια τα βγάζει όταν σας διαβάζει ή προϋπάρχουν;
    Εγώ τη φαντάζομαι σαν την Charlize Theron στο “Monster”…

    ReplyDelete
  140. @petros axatis
    δεν την γνωρίζω καθόλου.

    Όπως άλλωστε και τους περισσότερους συνεργάτες του RAM μια και δεν πήγαινα ποτέ στα γραφεία.

    ReplyDelete
  141. Πάντως κακώς εστιάζετε στην κ. Β. Το πρόβλημά μου δεν ήταν αυτή αλλά η διεύθυνση του περιοδικού.

    ReplyDelete
  142. Αφες αυτούς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι

    ReplyDelete
  143. Συγγνώμη αν χαλάω την ωραία ατμόσφαιρα, αλλά γιατί τόση επιθετικότητα? Από δοκίμια περί βλακείας μέχρι υπονοούμενα περί αισθητικής.

    Κρίμα γιατί δεν νομίζω ότι αυτή ήταν η πρόθεση του ποστ.

    ReplyDelete
  144. ΝΔ

    καλά κάματε και φύγατε (μακάρι να μπορούσαν όλοι να το κάνουν αυτό). Μπράβο.
    Πάνω απ' όλα αξιοπρέπεια. Αφήστε τους να θυμηθούν λιγάκι την αξία σας. Και μην ανησυχείτε, το φαινόμενο: οι ηλίθιοι να εκτοπίζουν τους έξυπνους είναι σύνηθες στις μέρες μας (έχετε γράψει σχετικά με το θέμα).

    Το μόνο που φοβάμαι είναι το γεγονός ότι σιγά-σιγά χανόμαστε. Εχει δίκιο ο άνθρωπος στο mail που αναρτήσατε:
    Όπως έρχονται τα πράγματα βλέπω ότι πλησιάζει η ώρα που θα τα παρατήσετε όλα. Το discovery τέλος, το ram τέλος, 4τροχοι (παλαιότερα) τέλος, το blog σήμερα είναι στον «αέρα» αύριο μπορεί να μην είναι...

    Ελπίζω ότι κάτι θα βρείτε για να αναπληρώσετε το κενό (υπάρχει και το μπλογκ) και έτσι θα διαψεύσετε τα παραπάνω.

    Με εκτίμηση

    ReplyDelete
  145. Είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να γράψω.
    Στόμωσα, όμως, η κούραση είναι μεγάλη.
    Θα περιοριστώ να πω ότι ξέροντας σας όσο σας ξέρω ως αναγνώστρια και διαδικτυακή φίλη, εύχομαι να δημιουργηθούν άμεσα οι καλύτερες προϋποθέσεις για να γυρίσετε.
    Το εύχομαι από καρδιάς.

    ReplyDelete
  146. Πιστεύω στην ελευθερίας της σκέψης, όχι μόνο της έκφρασης.Η σάτιρα έχει όμως όριο ,την αισθητική ,τότε επεμβαίνει η ακουω-κρισία ,φεύγω για να μην ακούω χοντράδες και χαζομάρες.

    Κύριε Δήμου στην αρχή νόμιζα ότι κάνατε πλάκα...

    ReplyDelete
  147. Ενα δημοσιο προσωπο,οπως ο Δημου,εκθετει το χαρακτηρα του με τα γραπτα του & οι σχετικοι καταλαβαινουν & τα θετικα & τα αρνητικα του.
    Ενα απο τα μειον του ειναι οτι ζηταει αναγνωριση απο ανθρωπακια που δεν μπορουν ουτε την οικογενεια τους να συντηρησουν,ποσο μαλλον εταιρεια των 50 υπαλληλων.
    I would say : Money talks,bullsh*t walks...
    Καποιοι τυποι σε ενα εντυπο " δεν τον παιζουν" . Ε και ?

    ReplyDelete
  148. Αγαπητέ Νίκο,

    Από το RAM άρχισα να σε διαβάζω! Πράγματι κρίμα που σταματάς με αυτόν τον τρόπο.
    Η στήλη ANTI-RAM ήταν από τους κύριους λόγους που σταμάτησα να παίρνω το RAM (καμία σχέση με τις πολύ έξυπνες "κακίες" του επιγραμματικού που θεωρητικά αντικατέστησε). Ποτέ μου δεν κατάφερα να την διαβάσω ολόκληρη (κάπου στα μισά την παρατούσα μπουχτισμένος από τις σαχλαμάρες).

    Κρίμα που η με διαφορά χειρότερη στήλη στην ιστορία του περιοδικού σε οδήγησε τελικά σε παραίτηση...

    ReplyDelete
  149. Κύριες Δήμου, να σας πω την αλήθεια χαίροαμι που φύγατε από το RAM. Και εξηγώ: Διότη πέρα από τη δική σας στήλη δεν υπήρχε πια κάτι διαφορετικό από άποψη τεχνολογίας που να να μην το βρει κάποιος σε κάποιο άλλο περιοδικό τεχνολογίας. Ανακυκλώνουν όλα τα ίδια θέματα.

    Πέρα απ'αυτό με χαρά διάβασα σε κάποια από τις απαντήσεις σε σχόλιο ότι θα γράφετε κι εδώ πια, κάποια άρθα σαν του RAM.

    Εγώ σας εύχομαι να περάσετε όσο πιο ωραία γίνεται στον ελεύθερο χρόνο που αποκτήσατε

    ReplyDelete
  150. Σας χαιρετώ (κάτω από το καμμένο Πήλιο)
    Εκτός του μπλόγκ, δεν ήμουν συνεχώς φανατικός αναγνώστης σας, αλλά πάντα μου άρεσε ο απλός και άμεσος τρόπος που γράφατε στο RAM.
    Σταμάτησα να το αγοράζω, όταν έδειξε τα πρώτα σημάδια προσπάθειας του να "καλύψει πλήρως την αγορά" (λες και δεν είχε ήδη τεράστιο, αλλά εξειδικευμένο, μερίδιο) μοιάζοντας όλο και περισσότερο με τα περιοδικά lifestyle, με σελίδα παρά σελίδα ολοσέλιδες διαφημίσεις.
    Νομίζω πως στην προσπάθεια αυτή, προσέγγισης του ...γυναικείου κοινού, εντάχθηκε η δημοσίευση της "ανώνυμης" (και μετά από χρόνια) αυτής κυρίας. Έπειτα από 2-3 τεύχη, η όποια "σάτιρα" στη στήλη της εξαντλήθηκε και το μόνο που διάβαζα ήταν το πώς μια "τυπική" νέο-Ελληνίδα γεροντοκόρη χλεύαζε άρθρα που είχαν συνταχθεί μετά από πολλή δουλειά ή γεμάτα πρωτοποριακές σκέψεις, ενημερώνοντάς μας πάντα για τα φροντιστήρια της και τα "μωρά" που της ξέφευγαν (οποία @g@μία!) Το στύλ γραφής ακριβώς που βρίσκει κανείς στα περιοδικά κότας-αστής!

    Μήπως είναι κρίμα κ.Δήμου, να αφήνεις κάτι που σου αρέσει να κάνεις, μόνο γιατί κάποιος ατάλαντος προσπαθεί να "δικαιολογήσει το μισθό του" ;
    Από την άλλη, στην πορεία που πήρε το περιοδικό, η αποχώρηση του Δήμου, απλά ξεκαθαρίζει λίγο περισσότερο τα πράγματα...

    ReplyDelete
  151. Δεν σας έχω διαβάσει ποτέ στο εν λόγω περιοδικό μιας και δεν είναι του ενδιαφέροντος μου αλλά κρίνοντας από όσα λέτε βρίσκω τη στάση σας πολύ αξιοπρεπή και δηλώνω τη συμπαράσταση μου.

    ReplyDelete
  152. Καλημέρα.

    Έπιασε πάλι ζέστη!

    Ευχαριστώ όλους για την συμπαράσταση - όμως, όπως έλεγε και ο μακαρίτης ευπατρίδης πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης: "Δεν θέλω ου!"

    Το ποστ αυτό ήταν η ανακοίνωση μίας παραίτησης και η καταγραφή δύο αντιδράσεων. Μία εναντίον του (για μένα ανεξήγητου) κειμένου της κυρίας Β. και μία εναντίον της στάσης (και του κειμένου) της διεύθυνσης του RAM.

    Μάλιστα πρέπει να πω ότι το παιχνιδιάρικο (σε τόσο σοβαρό θέμα) αυτό κείμενο, με εξόργισε περισσότερο από τα γραπτά της κ. Β. Και οριστικοποίησε την απόφασή μου για αποχώρηση.

    Και πάλι καλή σας μέρα!

    ReplyDelete
  153. ΠΡΟΤΓΑΣΗ ΜΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΜΙΑΣ "ΠΟΛΥΕΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ" .... ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΓΡΑΦΑΤΕ ΣΤΟ RAM ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΓΡΑΦΕΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΣΤΟ ΒLOG?

    ΕΤΣΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΕΣΑΣ........

    ReplyDelete
  154. Κύριε Δήμου, γράφτηκα πριν λίγο στο blog αν και το παρακολουθώ εδώ και καιρό. Εσάς πάλι, εκτός blog, σας παρακολουθώ εδώ και κάποια χρόνια (είτε διαβάζοντας κείμενά σας είτε σε κάποιες τηλεοπτικές σας εμφανίσεις) ήτοι από το Λύκειο(όντας δευτεροετής φοιτητής τώρα).
    Αποτελούσατε πρότυπο ανθέλληνα για τον ''υπερπατριώτη'' φιλόλογό μου και συχνά έκανε αρνητικές αναφορές στο πρόσωπό σας και κατόπιν... και στο δικό μου επειδή σας ''υπερασπιζόμουν''.
    Φαντάζομαι θα τα έχετε ακούσει πάμπολλες φορές όλα αυτά...
    Οπότε δε λέω κάτι καινούργιο...
    Αυτό που έχω εκτιμήσει πολύ σε σας είναι το πώς έχετε καταφέρει να συνδυάζετε σε σχεδόν τέλεια αναλογία τη λογική με το συναίσθημα σε ό,τι γράφετε και πράττετε.
    Και νομίζω ότι στην περίπτωση της τωρινής παραίτησής σας λειτούργησε πάλι αυτός ο ισορροπημένος συνδυασμός.
    Αυτά τα ολίγα και καλή συνέχεια σ'αυτό το blog που διαμορφώνει συνειδήσεις και καρδιές.

    ReplyDelete
  155. ΔΗΜΗΤΡΗΣ said...
    ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΓΡΑΦΑΤΕ ΣΤΟ RAM ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΓΡΑΦΕΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΣΤΟ ΒLOG?
    ----------------------

    Θα ήθελα με την ευκαιρία να κάνω κάτι καινούργιο -
    θα το σκεφθώ... Ευχαριστώ.

    ReplyDelete
  156. ο γνωστός ζζζζζζζζ μου έχει στείλει δύο φορές το ειρωνικό μήνυμα: "Βάλε moderation στο RAM!"

    Φαίνεται έξυπνο - αλλά δεν είναι. Διότι στο RAM - όπως και σε όλα τα άλλα έντυπα - ΥΠΑΡΧΕΙ μόνιμη moderation. Λέγεται αρχισυνταξία, διεύθυνση σύνταξης, κλπ. Τίποτα από όσα στέλνονται στο περιοδικό δεν εμφανίζεται αμέσως, αυτόματα και αμεσολάβητα.

    ReplyDelete
  157. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τον προβληματισμό. Η σάτιρα είναι σάτιρα, και άμα ξεφύγει σε χοντράδα, δεν διορθώνετε. Τα όρια είναι ασαφή. Τι περιμένατε από την διεύθυνση, να γράψει ότι πρόκειται για ψέματα και διαδώσεις ότι έχετε κάποια ηλικία αλλά στην πραγματικότητα είσαστε νεανίσκος που καβαλάει φερραρι και κάνει σούζες στις εθνικές που θα τις ζήλευε ο κάθε δεκαπεντάχρονος? Έχετε περιτριγυρισθεί από κόλακες και χάσατε κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Σε πόσες συνεντεύξεις στην τηλεόραση και αλλού δεν έχετε αναφερθεί στο «επιτυχημένο» (το «επιτυχημένο» σε εισαγωγικά παρακαλώ) βλόγι σας. Εγώ σας το λέω πάντως, τα γονδίγια τοξοπλάσματα φταίνε.

    ReplyDelete
  158. cyberdust
    αν δεν καταλαβαίνεις τα όρια μεταξύ σάτιρας και απρέπειας δεν φταίω εγώ.

    Μήπως όμως καταλαβαίνεις την διαφορά μεταξύ του ηλικιωμένος και του ξεμωραμένος

    και την διαφορά ανάμεσα στις πολλές μου στήλες και την μία και μοναδική.

    Όσο για τις αναφορές μου στο blog έγιναν αφού είχε πετύχει - πριν δεν θα με ρωτούσε κανείς γι αυτό...

    ReplyDelete
  159. Ειρήνη υμίν.

    Περισσότερο νηφάλια έχω να προσθέσω τα εξής:

    Ο ΝΔ νομίζω πειράχτηκε από μιά αναπάντεχη συμπεριφορά ανθρώπων με τους οποίους συν-εργαζόταν πολλά χρόνια.

    Τι πιο φυσικό, μοιράστηκε τα συναισθήματα του και τις σκέψεις του με κανα-δυό φίλους. Πάνω στα νεύρα είπαμε όλοι μιά κουβέντα παραπάνω.

    Άλλοι ίσως δεν θα ενοχλούνταν από την σκωπτικότητα της συντάκτριας, ο ΝΔ πειράχτηκε και αυτό είναι προσωπικό του θέμα (τυχαίνει να συμφωνώ μαζί του ότι η αναφορά προς το πρόσωπο του ήταν κακοήθης).

    Το καλύτερο θα ήταν να λυνόταν αυτή η παρεξήγηση (με αμοιβαίες υποχωρήσεις ίσως;) και ο ΝΔ να συνέχιζε την συνεργασία του με ένα έντυπο το οποίο προφανώς αγαπά αλλά και που κερδίζει απ' αυτόν. Το παράλογο θάταν να λυθεί μιά αμοιβαία ωφέλιμη συνεργασία εξ αιτίας μιας λεκτικής παρεξήγησης.

    Από την άλλη νομίζω ότι το ξεχειλώσαμε το θέμα και ελπίζω σε καινούργιο post.

    Τι λέτε κ. Δήμου, τώρα που επανενσκήπτει ο κάυσων, δεν θέλετε να μιλήσουμε για την υπερθέρμανση του πλανήτη; (global warming για τους αγγλοπαθείς)

    ReplyDelete
  160. Αντώνιε δεν μας τα λες καλά!

    "αμοιβαίες υποχωρήσεις";

    Να υποχωρήσω εγώ, σε τί;

    Έθιξα κανένα; Ενόχλησα σε κάτι; Όπως είδες, ακόμα και μετά την επίθεση που δέχθηκα, δεν αντέδρασα επιθετικά. Πήρα το καπέλο μου και έφυγα.

    Αλλά και στο ποστ και στα σχόλια απέφυγα κάθε χαρακτηρισμό προσώπων.

    ReplyDelete
  161. Αμοιβαίες υποχωρήσεις? Η αξιοπρέπεια και το ηθικό σύστημα αξιών ενός ανθρώπου δεν είναι χωρικά ύδατα.

    ReplyDelete
  162. Κε Δήμου,
    Σας διαβάζω από το 95, που αναρωτιόσαστε αν φτάνουν 8 mb ram για την κάρτα γραφικών. Έδω και μήνες έχω σταματήσει να το διαβάζω για τους γνωστούς λόγους.
    Συμμερίζομαι απόλυτα την άποψη σας, καθώς και στο παρελθόν έχετε γίνει "στόχος" της εν λόγω κυρίας ("προκαλώ την ολύμπια αταραξία του Κου Δήμου") και δεν αντιδράσατε. Ένα μεγάλο κομμάτι από το κύρος του περιοδικού χάθηκε. Ότι γράφω έχει ήδη αναφερθεί αλλά ήθελα να σας πω ότι λυπάμαι πραγματικά (και για το RAM).

    ReplyDelete
  163. ND said

    "αμοιβαίες υποχωρήσεις";

    Να υποχωρήσω εγώ, σε τί;



    Δεν μιλάω για δημόσια παραδοχή της ενοχής σας και τις συνεπακόλουθες εκατό μετάνοιες μετά νηστείας αλλά για ένα μαλάκωμα της καρδιάς και ένα "ας τα ξεχάσουμε τώρα όλα αυτά" αν και όταν οι περιστάσεις το επιτρέψουν.

    Δεν είστε μόνο εσείς πικραμένος από την υπόθεση, είναι κι αυτοί άσχετα με το ποιός φταίει.

    Τελικά οι πραγματικά χαμένοι απ' αυτήν την υπόθεση θάναι οι αναγνώστες του RAM και πιθανώς οι πωλήσεις του!

    ReplyDelete
  164. Εγώ καταλαβαίνω πια τα όρια τις σάτιρας, αλλά αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Ρωτάω, τι περιμένατε από την διεύθυνση να κάνει μετά την δημοσίευση της χοντράδας. 1. Να απολύσει την συντάκτρια. 2. να γράψει ότι είσαστε εύελπις νεαρός. 3. Ότι τα πλεκτά τα αγοράζετε και δεν τα πλέκετε και έτσι είσαστε σωστός στις αρχές (παγκοσμιοποίηση κτλ). 4. Ότι ποτέ δεν περιαυτολογείτε.

    ReplyDelete
  165. Αγαπητέ Cyberdust

    γιατί κεντρίζετε;

    Πιστεύω ότι μπορείτε να γράψετε πολύ περισσότερο παραγωγικά και πολύ λιγότερο επιθετικά για έναν άνθρωπο στο blog του οποίου συχνάζουμε όλοι και μάλιστα μετά μανίας.

    Περιμένω νέο σας σχόλιο.

    ReplyDelete
  166. Ξεπεράστε το ανώδυνα κάνοντας χρήση των γνώσεων σας περί βουδισμού. Όλα είναι μία ιδέα, φευγαλέα που δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Όπως ειπώθηκε πριν μερικές εβδομάδες, δεν υπάρχουν γεγονότα, αλλά μόνον ερμηνείες.

    ReplyDelete
  167. Εγω θα έλεγα η ελαφρότητα του είναι μας, αν και νομίζω ότι ο Καστοριάδης Η ανοδος της ασημαντότητας είναι πράγματι πολύ σαφής, όπως επισημαίνει και ο κ. Αλεβαντής. Παντού ανακαλύπτω ρήγματα και λυπάμαι,γιατί έτσι δύσκολα προχωράς, δύσκολα εκφράζεσαι. Αντιθέτως μαζεύεσαι, μελαγχολείς ( εγω τουλαχιστον). Εσεις όμως έχετε περάσει πολλά σε διάφορα μέσα και δεν θα πρέπει να σας πτοούν οι αυλοκόλακες του τίποτα.
    Υπομονή γενικώς και επι παντός
    Ρίτσα Μασούρα

    ReplyDelete
  168. Αγαπητέ cyberdust στη στήλη του ο Κος Δήμου έγραφε την σχέση του με την τεχνολογία και πως η τεχνολογία άλλαξε τη ζωή του (και τη δική μας). Τον τελευταίο καιρό έχει βρει ένα νέο "παιχνίδι" που τον έχει συγκινήσει, τον έχει ενθουσιάσει και αφιερώνει τόσο χρόνο από την ημέρα του γι'αυτό (ευτυχώς για όλους μας). Το βρίσκετε μεμπτό να αναφέρει τον ενθουσιασμό του στη στήλη του ; εγώ μόνο περιαυτολόγηση δε το βλέπω. Όπως βλέπετε εξάλλου οι πιο πολλοί αναγνώστες του blog δεν είναι φανατικοί αναγνώστες του RAM. Πιστεύετε πως έχει διαφορά για τον Κο Δήμου αν είναι 500 ή 600 οι αναγνώστες του ;

    ReplyDelete
  169. Αυτά τα παιδιά στο ΔΟΛ δεν είναι που η ζωή τους περιστρέφεται γύρω από το κτίριο και αυθαιρέτως αποφασίζουν να μετέχουν στις καθοριστικές αποφάσεις: τι χρώμα εσώρουχο θα φορέσει ο ταξίαρχος Θεοχάρης στη Βουλή, τι θα δηλώσει ο πρόεδρος της ελληνικής ομοφυλοφιλικής δημοκρατίας και σε ποιο βαθμό θα προβληματίσει ή θα συγκινήσει τους άστεγους αν πρόκειται για θέμα υπερεθνικό, πόσες πολιτείες συνιστούν τις ηπα, πόσο η απαγόρευση του καπνίσματος στην αίθουσα αναδεικνύει σε εντιμότατο τον κύριο κακλαμάνη, πως ορθογραφιέται η λέξι πυλωτή, και άλλα με ίδια γεύση γλυκόξινη; Καθαρίστρια δούλευε η μητερούλα μου στη Μιχαλακοπούλου και την έθετα σε υποχρεωτική καραντίνα μετά τη δουλειά έτσι που απειλούσε να με μολύνει με τον ιό της μεγαλομανίας. Φτωχή και αγράμματη γυναίκα, τα άκουγε και τα πίστευε...

    ReplyDelete
  170. Επειδή διάβάζω αρκετές ανακρίβειες - ας μιλήσουν οι αριθμοί!

    Το blog ξεκίνησε στις 2.1.06.
    Ήδη το πρώτο ποστ είχε 51 σχόλια.
    Το ποστ "Και με τα κεριά βλέπαμε" στις 9.1.06 έπιασε 117 σχόλια.
    Στις 23.1. (Fun and Games) 407 comments. Και μία μερα μετά (Sex for Sextus) 531!

    Αυτά μπορείτε να τα μετρήσετε και σήμερα - υπάρχουν. Η επισκεψιμότητα στο τέλος Ιανουαρίου ήταν 4000 επισκέπτες την ημέρα.

    H πρώτη αναφορά του blog ήταν στο RAM και έγινε ΜΕΤΑ! Στο τεύχος της 1.2.06 γράφω για το blog του Tim Berners Lee και προσθέτω μόνο ΜΙΑ αράδα για το δικό μου.

    Να περιμένω κάποια συγγνώμη;

    ReplyDelete
  171. Εγώ πάλι το σταμάτησα το RAM πριν πολύ καιρό μιας και πληροφορίες και συγκριτικά τεστ τα έβρισκα στο -pray the Lord- internet.
    Την εποχή που, μανιωδώς, το αγόραζα διάβαζα σίγουρα το αντιRAM και εσας.
    Το "θέμα αξιοπρέπειας και στοιχειώδους αυτοσεβασμού" τελικά φαίνεται από το moderation των σχολίων αυτού του ποστ παρά από αυτό της διεύθυνσης του περιοδικού. Ήμουν σίγουρος ότι αυτά που δε θα μπορούσατε να "πείτε" διαδικτυακά, θα τα ξεστόμιζαν άλλοι... οπαδοί σας. Ο σχολιασμός απόψεων τύπου andreas πέφτει πάνω στο δικό μου αξιοπρεπέστατο moderation οπότε δε πρόκειται να το κάνω.
    Τα λεγόμενα της κυρίας Β. δε ξέρω που οφείλονται. Για παράδειγμα αν κι εγώ είχα κάποιο "βήμα" ίσως να ψιθύριζα ότι με ξίνισε το γεγονός ότι βγήκατε σε ραδιοσταθμό για να μιλήσετε για τη τεράστια διαδικτυακή (και όχι μόνο) διαμαρτυρία που κάναμε για την αδικοχαμένη Αμαλία, ενώ είχαμε ήδη πει ότι κανένας δε θα "έβγαινε" να μιλήσει μιας και ό,τι ήθελε κάποιος να μάθει βρισκόταν στο blog της Αμαλίας αλλά και στο blog που δημιουργήθηκε γι' αυτή.
    Αν η διεύθυνση επιτρέπει-συμφωνεί με τα λεγόμενα ενός άρθρου μιας συντάκτριας τότε δε θέλει παραπάνω ψάξιμο.
    Τελικά "...δεν αντέδρασα επιθετικά. Πήρα το καπέλο μου και έφυγα" αφού τους πήρα τηλέφωνο και άρχισα να ωρύομαι για την έκδοση αυτού του άρθρου. Ας προσθέσω λοιπόν το "προσοχή στην ύπουλη γεροντοφοβική πίεση".

    ReplyDelete
  172. To RAM (που το διάβαζα από το 1ο τεύχος του, την προ Σπίνουλα εποχή) και η λάιφ στάιλ μετέξελιξή του μου είναι από ενοχλητικά έως αδιάφορα εδώ και πολύ καιρό. Ελπίζω ο Νίκος Δήμου να «απαντήσει» με κάποια «κίνηση» που να με ενδιαφέρει περισσότερο. Τα υπόλοιπα εμπίπτουν στον χώρο του αυτονοήτου δι' εμέ...

    ReplyDelete
  173. Καθαρίστρια δούλευε η μητερούλα μου στη Μιχαλακοπούλου και την έθετα σε υποχρεωτική καραντίνα μετά τη δουλειά έτσι που απειλούσε να με μολύνει με τον ιό της μεγαλομανίας. Φτωχή και αγράμματη γυναίκα, τα άκουγε και τα πίστευε...

    Βρε παιδιά τι ποιητής/ποιήτρια είναι αυτός/αυτή ανάμεσα μας;

    Μένω έκθαμβος, πραγματικά

    ReplyDelete
  174. kirt said...
    ενώ είχαμε ήδη πει ότι κανένας δε θα "έβγαινε" να μιλήσει

    -----------------------------

    "Είχαμε" - ποιοί; Εγώ δεν είχα μιλήσει με κανένα, ούτε συμφωνήσει τίποτα, ούτε είχα υπόψη μου κάτι - παρά μόνο για την 1η Ιουνίου (κι αυτό το έμαθα αφού είχα ήδη βγάλει τον δικό μου ποστ για την Αμαλία την ημέρα της κηδείας).

    ReplyDelete
  175. Ηarry - το τελευταίο σχόλιό σου σήκωνε μήνυση (προσβολή μνήμης τεθνεώτος). Το έβαλα βιαστικά κοιτώντας μόνο την αρχή και το έσβησα αμέσως όταν το διάβασα ολόκληρο.

    Παρακαλώ πρόσεχε τι γράφεις!

    ReplyDelete
  176. Επειδή αναφέρθηκε ήδη το κλείσιμο του «Discovery&Science» θα ήθελα επ’ αυτού να παρατηρήσω πως είναι λυπηρό το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός απέρριψε το περιοδικό αυτό, ενώ ταυτόχρονα αγκαλιάζει το «Focus» που μπουρδουκλώνει λαϊκίστικα, επιστήμη και δοξασίες σε ένα κουβάρι.
    To D&S μάλλον τους έπεφτε κάπως βαρύ.

    ReplyDelete
  177. Καλημέρα!

    Απο link του Σουηδικού Ραδιοφώνου απολαμβάνω κλασσική μουσική.

    Αυτή την στιγμή ακούω balettsvit του adolphe adam - giselle.


    Εξαιρετικά αφιερωμένο -ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΚΑΥΣΩΝΟΣ....- στον οικοδεσπότη.....

    ReplyDelete
  178. oldman said

    Επειδή αναφέρθηκε ήδη το κλείσιμο του «Discovery&Science» θα ήθελα επ’ αυτού να παρατηρήσω πως είναι λυπηρό το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός απέρριψε το περιοδικό αυτό..


    Αν δεν μ απατά η μνήμη μου ενώ το Discovery and Science έπνεε τα λοίσθια, πρόσθεσε και ένα ένθετο με "ανεξήγητα φαινόμενα" ακριβώς για να συγκρατήσει τους διαφεύγοντες αναγνώστες. Εις μάτην φυσικά, ο κόσμος θέλει υψηλού επειπέδου δημοσιογραφία και θεματολογία.

    Αλλά τι περιμένεις από περιοδικό που τα βάζει με την ομοιοπαθητική, να νικήσει;

    Μου διαφεύγει τώρα τ' όνομα του συντάκτη του επίμαχου άρθρου...

    Και τα απαραίτητα emoticons για να μην πυροβοληθώ μέρα πούναι

    ;-)))))

    ReplyDelete
  179. Μου ήρθε στο νου ένα τραγούδι του Β. Κ. και κάπου λέει περίπου «τι κακάσχημο παιδί κι αυτό, τι στραβή μύτη». Έρχονται κάποιες στιγμές που συμβιβάζεσαι με αυτά. Από κάποιο σημείο και μετά η ηλικία δεν πρέπει να αποτελεί σημείο τριβείς. Όλοι έχουμε πει τις κουβέντες μας για τους γέρους μας (τους πατεράδες), και θα έρθει η στιγμή που θα μας πουν αυτές τις κουβέντες τα παιδιά μας και εμείς θα είμαστε οι παππούδες στα σαράντα μας και νωρίτερα. Αν θιγόμαστε για την κάθε στραβή μύτη και το κουτσό πόδι, το τριχωτό ή το άτριχο στήθος, αλίμονο μας. Δεν θα ‘μενε ζωντανός για ζωντανός.

    ReplyDelete
  180. Cyberdust said

    Αν θιγόμαστε για την κάθε στραβή μύτη και το κουτσό πόδι, το τριχωτό ή το άτριχο στήθος, αλίμονο μας.


    Έλα όμως που μερικοί θίγονται από πράγματα που δεν περιμένεις. Θυμάμαι δάσκαλο που εξοργιζόταν έως μανίας όταν τον αποκαλούσες φιλικά "δάσκαλε!"

    Εκεί νομίζω μπαίνουν τα όρια της ευγένειας και σεβασμού των ευαίσθητων ζωνών του άλλου.

    Στο συγκεκριμμένο θέμα η αναφορά ήταν απαξιωτική τουλάχιστον με τα δικά μου προσωπικά κριτήρια (και του περισσότερου κόσμου απ' ότι φαίνεται).

    Δεν νομίζω ότι είναι υποχρεωτικό για τα δημόσια πρόσωπα να δέχονται αδιαμαρτύρητα προσβολές.

    Πιθανόν (λέω πιθανόν) η πρόθεση της συντάκτριας να ήταν αγαθή αλλά από την στιγμή που κάποιος θίχτηκε χρειαζόταν επανόρθωση.

    Από την άλλη, μπορεί το περιοδικό να θέλει να υιοθετήσει το καινούργιο στυλ που επικρατεί, της έλλειψης σοβαροφάνειας. Όφειλαν όμως να το ξεκαθαρίσουν στον βασικό τους συντάχτη και να μην τον ωθήσουν σε παραίτηση.

    Αυτά νομίζω λέει η κοινή λογική και η στοιχειώδης ευγένεια.

    ReplyDelete
  181. Αμοιβαιες υποχωρησεις! Χα! Χα! Συνήθως όσοι λένε «ας συναντηθούμε στη μέση του δρόμου» θεωρούν πως έχουν ήδη καλύψει τη μισή απόσταση. Αμοιβαίες υποχωρίσεις! Συγνώμη Αντώνη αλλά όταν σε φτύνουνε είτε σφυρίζεις αδιάφορα λέγοντας πως ψιχαλίζει, είτε αντιδράς φεύγοντας (ο πολιτισμένος τρόπος), φτύνοντας (όμοιος ομοίω ...) ή σπάζοντας κεφάλια (αναποτελεσματικός μακροπρόθεσμα τρόπος που μάλλον αποτελεί υπερβολική αντίδραση).

    Νομίζω ότι η δημοσιοποίηση του θέματος από το Νίκο είναι (ακόμη) καλύτερη αντίδραση γιατί καταδεικνύει πλήρως την ανεπάρκεια των όψιμων τιμητών και υβριστών που δυστυχώς όλο και πληθαίνουν στον χώρο της ελληνικής επικοινωνίας.

    Υ.Γ. Λευτέρη, εκπλήσσομαι κι εγώ με τον διαδικτυακό πλούτο στα Χανιά. Και στη Νέα Χώρα και στα Παχιανά το wireless δουλεύει φυσέκι ...

    ReplyDelete
  182. Σύμφωνοι, Αντώνιε, αλλά μέχρις ενός σημείου. Υπάρχουν και υπερβολικές αντιδράσεις. Η σοφία ενός ώριμου άνδρα διακρίνετε στην διαχείριση του θυμού του. Μερικές φορές δεν είναι δυνατών εκ των πραγμάτων η όποια επανόρθωση. Τότε απλώς ελπίζεις ότι δεν θα επαναληφθεί στο μέλλον. Εάν γίνει το τελευταίο, τότε πρόκειται για σκοπιμότητα. Δεν νομίζω να συμβαίνει αυτό. Μία άτυχη στιγμή με υπερβολικές αντιδράσεις, και από τις δυο πλευρές κατά την ταπεινή μου γνώμη.

    ReplyDelete
  183. Cyberdust είστε φαινόμενο. Προκειμένου να επιμείνετε στην άποψή σας παραβιαζετε κάθε ίχνος λογικής. Λέτε:

    "Μία άτυχη στιγμή με υπερβολικές αντιδράσεις, και από τις δυο πλευρές".

    "Άτυχη στιγμή", ποιά; Το σχόλιο; Προϊόν τύχης;

    (Μία τύχη που επιμένει και επανέρχεται επί μήνες;)

    "Υπερβολικές αντιδράσεις και από τις δύο πλευρές" - ποιές; Η δική μου παραίτηση (η μία πλευρά). Η άλλη;

    Έτσι θα ήταν και η απολογία των μπάτσων για τον φοιτητή που έτυχε να πέσει στην ζαρντινιέρα.

    Έχετε μεγάλη πλάκα!

    ReplyDelete
  184. Να μετρήστε ανάποδα προς το μηδέν και βαθιές αναπνοές. Στην εκπνοή «hooommmmm”. Βοηθάει. Η άλλη πλευρά είμαι εγώ.

    ReplyDelete
  185. Cyberdust,

    "Μερικές φορές δεν είναι δυνατών εκ των πραγμάτων η όποια επανόρθωση. Τότε απλώς ελπίζεις ότι δεν θα επαναληφθεί στο μέλλον."

    Η βλακεία αναπαράγεται...

    ...μεταδίδεται ραγδαία...

    ...και, παραδόξως, επικρατεί!

    Απολαύστε υπεύθυνα, το μέλλον σας ανήκει!

    (Ακου "ελπίζοντας"!)

    ReplyDelete
  186. Το κεφάλαιο RAM έκλεισε. Πάμε παρακάτω!

    ReplyDelete
  187. @ρεακτοράκι
    Μπα. Διαφωνώ. Το μέλλον σας ανήκει, στους κόλακες πάσης αποχρώσεως. Έχουν μακράν εκπαίδευση στην τέχνη τους. Από τα γεννοφάσκια τους.

    ReplyDelete
  188. filistor hat gesagt...

    και στο παρελθόν έχετε γίνει "στόχος" της εν λόγω κυρίας ("προκαλώ την ολύμπια αταραξία του Κου Δήμου") και δεν αντιδράσατε.

    Κάπως έτσι το είχα φανταστεί: γράφει την πρώτη χοντράδα, περιμένει την αντίδραση, που όμως δεν έρχεται, "Μα τι γίνεται; Δε διαβάζει τη στήλη μου; Αποκλείεται!", ακολουθεί δεύτερη χοντράδα, πιο χοντρή απ' την πρώτη, "Μ' ακόμα κι αν ο ίδιος δε με διαβάζει, θα του το σφυρίξουν οι άλλοι", αντίδραση καμιά, "Α, με σνομπάρει; Τώρα θα δει!"

    ReplyDelete
  189. Οντως εχουμε μεγαλη πλακα!

    Δεκα εικοσι τριαντα σαραντα πενηντα
    εξηντα εβδομηντα ογδοντα ενενηντα
    εκατο νεκροι καθε μερα στο Ιρακ!

    Καθε μερα!

    Καθε μερα γαμω την ανθρωποτητα σας
    γαμω!

    Και εμεις εδω εχουμε οντως μεγαλη πλακα!

    ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΚΑ!

    Με 186 σχολια μεχρι στιγμης!

    ReplyDelete
  190. dem
    εκτός από τους νεκρούς στο Ιράκ
    φαντάζομαι πως όλη μέρα σκέπτεστε
    - πόσα παιδάκια στο Τρίτο Κόσμο πεθαίνουν από δίψα, πείνα και αρρώστειες,
    - πόσοι άστεγοι υπάρχουν τις Αμερικάνικες μεγαλουπόλεις,
    - πόσοι Βορειοκορεάτες λιμοκτονούν για να φτιάχνει διηπειρωτικούς πυραύλους το αφεντικό τους

    και σίγουρα εργάζεστε σκληρά για να βοηθήσετε όλους όσοι υποφέρουν...

    Είσαστε ένας συνειδητοποημένος πολίτης και εμείς χοντρόπετσα γαϊδούρια!

    ReplyDelete
  191. Κύριε Δήμου,

    σας διαβάζω από τότε που έπεσε το πρώτο τεύχος του RAM στα χέρια μου. Αν και είχα κάποιες διαφωνίες με μερικές απόψεις που γράφατε στα άρθρα σας, εκτιμούσα την απλότητα και την πληρότητα της στήλης.

    Την στήλη στις τελευταίες σελίδες την διάβαζα ελάχιστες φορές. Αν και είμαι άνθρωπος που έχει χιούμορ, δεν έβρισκα κάτι το αστείο εκεί. Είμαι υπέρ για την ύπαρξη μιας τέτοιας στήλης που καυτηριάζει το ίδιο το περιοδικό μέσα από το περιοδικό. Αλλά τις περισσότερες φορές είναι τελείως άστοχη και βαρετή. Σου δίνει την εντύπωση ότι γράφεται κάπως… πρόχειρα!

    «Αλλά όλοι σας διαβάζουμε»! Κρίμα που ένα περιοδικό όπως το RAM κάνει τον κινέζο...

    Καλή συνέχεια ότι κι αν κάνετε...

    ReplyDelete
  192. Φίλτατε Cyberdust μου αρέσει πολύ ο τρόπος με τον οποίο πασχίζετε συνεχώς να διαχωρίσετε εαυτόν από εμάς τους "κόλακες πάσης αποχρώσεως".

    Είστε αστείος όταν αρχίζετε να σκαρφίζεστε, μανιωδώς, απίστευτες βλακείες για να υποστηρίξετε τα αστήρικτα, αλλά εκεί που γίνεστε ξεκαρδιστικός είναι όταν γίνεται αντιληπτό πως πραγματικά τα πιστεύετε!

    Αυτός είναι και ο λόγος που οι αξιώσεις και οι απαιτήσεις μου από το πρόσωπό σας δεν υπήρξαν ποτέ υπερβολικές. Απλά σε αυτό το post είχα κι εγώ μια "αναλαφρη" διάθεση και είπα να σας τσιγκλίσω!

    Αλήθεια, σε ποιο κολακευτικό χρωματάκι βγαίνω;

    ReplyDelete
  193. Χοντροπετσα γαιδουρια δεν ξερω
    αν ειστε.

    Καλοβολεμενοι αστοι που δεν
    εχετε να ασχολειθειτε με τιποτα
    σοβαροτερα παντως σιγουρα ειστε.

    Παω τωρα να φροντισω την φοραδα
    μου γιατι χεστηκε στο αλωνι
    που παραιτηθηκε ο Νικος Δημου
    απο το RAM!

    ReplyDelete
  194. dem
    Αν χέζεται με τόσο ασήμαντα θέματα, έχει πρόβλημα: θα πρέπει να την δει ένας κτηνίατρος.

    ReplyDelete
  195. κ. Δήμου,
    Eίχα πρόσφατα ανάλογη εμπειρία: δέχτηκα επίθεση ιδιαίτερα προσβλητική με υπαινιγμούς ακόμα και για την επαγγελματική μου υπόσταση από «αντίδικο» χωρίς προσωπικά να έχω φταίξει σε τίποτε.
    Η αντίδραση της επίσημης αρχής ήταν χλιαρή, θωπευτική και σ΄αυτή την περίπτωση, όπως και στη δική σας.
    Όμως υπήρξαν εκκλήσεις από άλλα μέλη σε προσωπικό επίπεδο με e-mail να παραμείνω και να την αγνοήσω.
    Τελικά παρέμεινα… αλλά η πικρία παραμένει, όπως και τα ερωτηματικά: τελικά είμαι μαζοχίστρια; Και μάλιστα πολύ; Πού είναι η αξιοπρέπεια μου; Γιατί παραμένω σ΄ένα χώρο όπου οι προσβολές και οι επιθέσεις συνεχίζονταν για αρκετό καιρό ύπουλα, ενώ η χλιαρή αντίδραση, η «επίσημη» υπήρξε προς το τέλος μόνο; Τα πράγματα τώρα φαίνεται να έχουν ηρεμήσει, δεν υπάρχουν βολές, προς το παρόν τουλάχιστον…
    Από την άλλη, αξίζει όμως, κ. Δήμου, να τα «βροντάμε» επειδή κάποιοι είναι ανάγωγοι και εμπαθείς από την κούνια τους; Μήπως η αξία ενός ανθρώπου δε φαίνεται, δεν αποδεικνύεται καθημερινά, μήπως οι αναγνώστες δεν είναι σε θέση να εξάγουν τα συμπεράσματά τους, να τοποθετηθούν σχετικά με την αξία ή απαξία ενός προσώπου; Μήπως το να τους αγνοήσουμε είναι προτιμότερο παρά να ασχολούμαστε με τη μιζέρια που εκπέμπουν;
    (Και να φανταστείτε πως εγώ δεν πληρώνομαι κιόλας γι΄αυτή μου τη συμμετοχή… απλά κάνω το κέφι μου!)

    ReplyDelete
  196. Kε Δήμου:

    ΚEEP WALKING

    Με σθένος.

    ΥΓ:

    Λόγω υπερβολικών υποχρεώσεων είναι αδύνατο να διαβάσω όλα τα σχόλια. Πήρε το μάτι μου όμως κάτι ''γνωστά άγνωστα''. Κρίμα.

    ReplyDelete
  197. elena
    δεν υπάρχουν κανόνες σε αυτά - ο καθένας όπως νιώθει και όπως αντιδρά. Συνεχίστε να κάνετε το κέφι σας.. μέχρι να μην σας κάνει πια κέφι...

    ReplyDelete
  198. Καταρχήν δεν εχω καταλάβει γιατί είναi διαφήμιση η αναφορά με το τι ασχολείται κάποιος. Το profile δεν έχει σχέση με διαφήμιση.
    Το αντίθετο απορώ γιατί δεν υπάρχουν διαφημίσεις στο ποστ. Ισως να είναι μια από τις ευαισθησίες του ΝΔ ή έστω θα μπορούσε να υπάρχει ένα προεραιτικό λινκ μαζί με σχόλιο τύπου RAM.

    ReplyDelete
  199. Αυτοί χάνουν.
    Το RAM, για να πω την αλήθεια, δεν το έχω αγοράσει ποτέ μου. Πάντα προτιμούσα τα βιβλία σας - και τελευταία και το blog.

    ReplyDelete
  200. Διαβάζω το Ram από το 1997. Τα τελευταία δυο χρόνια έπαιρνα το RAM και λόγο έλλειψης χρόνου διάβαζα μονό δυο άρθρα. Νικό φαντάζεσαι ποια έτσι; Τη δίκη σου στήλη και αυτήν της κυρίας Βουτσκόγλου. Την κυρία Βουτσκόγλου, ομολογώ το αμάρτημα μου, συμπάθησα για την κριτική και την σάτιρα της προς όλους και όλα. Έστω και αν αυτή η κριτική και σάτιρα κάποιες στιγμές ξεπερνούσε κάποια όρια και εκτροχιαζόταν ή καταμαρτυρούσε κάποιες μικρές δόσεις κακίας , έλλειψης καλών τρόπων ή κακοήθειας. Την θεώρησα από την πρώτη στιγμή, δεν ξέρω το γιατί, την άλλη πλευρά του νομίσματος που ονομάζεται Νίκος Δήμου. Και περίμενα, τόσο μα τόσο έξω έπεσα, ότι θα συνεργαζόσασταν για μια από κοινού στήλη στο Ram. Μια στήλη ας πούμε κάθετης σύγκρουσης και αντιπαράθεσης απόψεων πάνω στα θέματα που πραγματεύεται και παρουσιάζει το RAM.
    Λόγο ανυπαρξίας χρόνου και χρημάτων δεν πήρα τα τελευταία 4 τεύχη του Ram και δεν έμαθα τι γινόταν παρά τώρα από το blog. Είναι τουλάχιστο «χοντρά» τα όσα αναφέρεις πως γραφτήκαν, αλλά και κάνοντας το δικηγόρο του διαβόλου, μήπως ήταν μια υπερβολική στιγμή κάπου εκεί μεταξύ σοβαρού και αστείου; Δεν θα ήταν άλλωστε η πρώτη φορά και ούτε θα ήσουν ο πρώτος που στοχοποιήθηκε από την εν λόγο στήλη. Δεν θα κρίνω περισσότερο την κυρία Βουτσκόγλου γιατί δεν έχω την δίκη της τοποθέτηση πάνω στο θέμα, αν υπήρξε τέτοια, για να κρίνω τους λόγους που έγραψε ότι έγραψε. Και αν ξαναπάρω το Ram της μετά Δήμου εποχής, ομολογώ ότι θα συνεχίσω να διαβάζω τη στήλη της. Αν και με μισή καρδιά, ίσως και ακόμα λιγότερη, γιατί έγινε η αφορμή να φύγει ο Νίκος Δήμου.
    Νίκο μήπως θα ήταν συνετή μια πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση με την κυρία Βουτσκόγλου για να λυθεί , ίσως και αν υπάρχει λόγος, η παρεξήγηση. Γιατί είναι κρίμα να σε χάσουμε όλοι εμείς από το Ram. Τώρα από εκεί και πέρα αν η απόφαση σου είναι τελεσίδικη, σεβαστή γιατί εσύ κάτι παραπάνω θα γνωρίζεις. Και άλλωστε το όλο θέμα αφορά εσένα και εσύ μόνο αποφασίζεις .
    Είναι πάντως νομίζω γεγονός ότι το RAM θα χάσει αρκετούς αναγνώστες τώρα που δεν γράφει πια εκεί ο Δήμου.
    Αλήθεια τα δικαιώματα της στήλης είναι δικά σου; Θα άξιζε τον κόπο μια φορά το μήνα η στήλη να συνεχιστεί από το blog αυτό εδώ ή από ένα άλλο. Χωρίς σχολιασμό από εμάς. Όπως ακριβώς αυτή παρουσιάζονταν στο Ram τα τελευταία χρόνια. Λέω τώρα εγώ και αν δε ζητάω παρά πολλά…

    ReplyDelete

Note: Only a member of this blog may post a comment.