• Γιατί όσοι σκέφτηκαν την «συγκέντρωση των bloggers» πρέπει να ζουν στις αρχές του περασμένου αιώνα… Τότε που ο Λένιν κατέβαζε τις μάζες στις πλατείες και τις ξεσήκωνε. (Αυτά συνεχίζει σήμερα το ΠΑΜΕ). Δεν υπήρχαν άλλοι τρόποι διαμαρτυρίας και δράσης.
• Γιατί οι bloggers δεν είναι μαζικό κίνημα. Ουσιαστικά δεν υφίστανται σαν ενιαία οντότητα: «οι bloggers». Υπάρχουν ΑΤΟΜΑ. (Κι αυτό είναι το μεγαλείο τους). Άτομα με ισχυρές προσωπικότητες και ξεχωριστά προφίλ. Είναι οι αναρχικοί του Διαδικτύου. Δεν πορεύονται με ντουντούκες, πανό και σύνταξη ανά τριάδες. Ό,τι μαζική εκδήλωση κι αν προγραμματίσουν, θα προσκρούσει σε αυτό το γεγονός και θα αποτύχει.
• Η δράση των bloggers είναι τα blogs τους. Με αυτά μπορούν να επηρεάσουν (και επηρεάζουν) πολύ περισσότερο κόσμο από ότι με μία διαδήλωση. Ήδη blogs σε όλη τη γη ασχολούνται με το θέμα.
• Διάβασα σε ομαδικό email: «αν μαζευτούμε αρκετοί, θα μας γράψουν οι εφημερίδες και θα μας πάρει και η τηλεόραση». Σκεφθείτε: οι άνθρωποι που κυριαρχούν στο Διαδίκτυο, το πιο ουσιαστικό μέσο επικοινωνίας, να ζητιανεύουν δημοσιότητα από τα κανάλια…
• Αν αρχίσουμε τις διαδηλώσεις, τις εκδηλώσεις και τα πάρτι – κινδυνεύουμε να χάσουμε την ελευθερία της ανωνυμίας μας και (πιθανόν) να γίνουμε γραφικοί.
• Έχουμε στα χέρια μας τα ισχυρότερα όπλα – ας μην τα εγκαταλείπουμε για σφεντόνες… Με αυτά τα όπλα ήδη αλλού παραιτήθηκαν υπουργοί, έκλεισαν πολυεθνικές, κερδήθηκαν εκλογές. Χωρίς ούτε μία διαδήλωση.
• Μία «διαδήλωση bloggers» είναι αντίφασις εν εαυτή.
Οπότε σκέφτομαι πως αν ανοίξουμε τέτοιο θέμα, θα μεταμορφωθεί και το doncat σε τέτοιο δωμάτιο, άρα καλά λες να κρατήσουμε το κόλπο για να μενιριάσουμε (sic) τον andy μελλοντικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕλα όμως που είδα ένα μικρό γαντάκι μες τ'αποκαίδια, και λέω κρίμα είναι, ας το σηκώσω - είναι πολύ μικρό, μάλλον από κάνα σκατζοχοιράκι. Το σηκώνω όμως και το κρίμα στο λαιμό σου (ο δικός μου είναι οκιουπέ από περιδέραιο μαργαριταριών, μεταφορικών, οπότε δεν).
Οι μπλόγκερς λοιπόν είναι τα άυλα κι όμως με σαφή αχνάρια σώματα, τα οποία υφίστανται με τις βασικές τους ιδιότητες ως μέρη του ορατού κατεστημένου (είτε στηρίζοντάς το, είτε ροκανίζοντάς το, πάντως ασχολούμενα μαζί του). Το άβολο και συγκρουσιακό της υπόθεσης είναι το ότι κάποια στιγμή ξεκινάει το overlapping (εμ, η πραγματικότητα καλπάζει, από τροτ πάει σε γκάλλοπ και μετά σε εμπόδια και μετά ή σε Ολυμπιακούς ή πέταγμα του αναβάτη στο λάκο με τα βρωμόνερα μπροστά από το εμποδιο).
Και καβάλα στο overlapping ωσάν fairies στο ουράνιο τόξο, τα άυλα σώματα εμφανίζονται με ό,τι έχουν... "ξεφορτώσει" ή "φορτώσει" ως μπλόγκερς και διεκδικούν χώρο στο κατεστημένο που μέχρι τώρα δεν είχε χώρο γι'αυτούς.
Ν'ανεβάσω πίστα?
Ν'ανεβάσω.
Η παράνοια δεν είναι που διεκδικούν τον χώρο που θέλουν, ώστε μετά να κάνουν άλλα ακατανόμαστα εκεί μέσα, ούτε καν που θέλουν να υπολογίζονται ως καταλαμβάνοντες χώρο που θα κατελάμβανε κάποιο ορατό σώμα, ούτε καν-καν που παρ'όλ'αυτά δεν θέλουν να τον γεμίσουν παρά να εμφανίζονται ως αιθέρας εκεί μέσα. (ηχηρός βέβαια).
(είσαι ακόμη μαζί μου? είσαι άξιος της μοίρας σου λοιπόν!)
Η αληθινή παράνοια που λες (που να μην έλεγες, ξέρω, μέχρι εδώ ακούγεται), είναι που επιμένουν να τα κάνουν αυτά όντες οι ίδιοι μέρος του κατεστημένου με τις άλλες τους ιδιότητες.
Οπότε ή που το σύστημα θα τους κρατά ως αγγελοκρουσμένους στο περιθώριο, χρησιμοποιώντας τους όποτε θέλει στοκαρίσματα και μερεμέτια, ή που θα τους ενσωματώσει, με την ίδια αίσθηση ισορροπίας που έχει ένα ποδηλατάκι κλόουν στην παλιά εθνική την ώρα που το προσπερνά νταλίκα (με το μπράτσο του νταλικιέρη έξω, έχει σημασία αυτό αεροκυματικώς).
Νομίζω ότι με λίγη δόση ασοβαρότητας 1-0-1, θα το ξεπεράσουν σύντομα και το μέλλον θα ξημερώσει χωρίς πολλούς Μεγαναπολέοντες ανάμεσά μας (δώσαμε, δώσαμε! τους στείλαμε και στη Βουλή!).
Τώρα για εκεί που λες "...Χωρίς κέφι να γράψω το μανιφέστο της Νέας Συλλογικότητας, καταγράφω τις ενδείξεις ότι ο άνθρωπος μοιάζει να προσπαθεί να ισορροπήσει στον χώρο μεταξύ Λύκου (ατομικότητα) και Προβάτου (συλλογικότητα).",
τι να πω πέραν του προφανούς, ότι έχουμε πάθει ομαδική παράκρουση και αυτή τη στιγμή η ατομικότητα έχει αναχθεί σε πρόβατο, κι αξιοζήλευτο μάλιστα: ο καθένας τσοπάνος, τσοπανόσκυλο, κριάρι και πρόβατο 4-σε-1 του εαυτού του, ενώ ταυτόχρονα η συλλογικότητα έχει μεταμορφωθεί σε πεινάλα Κακό Λύκο, που μέχρι ν'ανοίξεις το στόμα σου και να επιχειρηματολογήσεις τι και πώς και κυρίως, ΓΙΑΤΙ, σ'έχει χλαπακιάσει, έχει καθαρίσει δόντια με οδοντογλυφίδα, έχει ρευτεί και έχει ξεραθεί στον ύπνο του πλουσίου κιόλας... (κι ουχί του δικαίου, πρόσεξε την σημειολογία του ενοχικού περί πλούτου και ποιός τα τρώει από τα συλλογικά και τα ανιδιοτελή...)
Και για κατακλείδα (και καταμοι(η)ριαίο), καταλαβαίνεις ότι έπιασα ανθυποπλευρά μόλις, έτσι, για το καλό βρε! Αν θες το συνεχίζουμε μόλις δροσίσει όμως, διότι βλέπω να μαζεύουμε άπαντες πλανητικούς χρυσούς οδηγούς και δε λέει!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι, είμαι η Αφροδίτη (και ουχί ο κλεψιτυπάς που κάνει τα κουλά του με αβατάρια και νικς), ΔΕΝ είμαι καλά (ποτέ δεν ήμουν) κι έχω σαλτάρει εντελώς με όσα συμβαίνουν!
:)))))))))))
(καιρός να απενοχοποιήσουμε και το σαλτάρω ως ρήμα, κοντεύουμε να πάψουμε να το χρησιμοποιούμε δώ μέσα διότι μας προκαλεί ναυτία, αλλα τεσπα...)
Καλησπέρα & πάλι
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ προτροπή για ενεργή συμμετοχή στις περιβαλλοντικές ΜΚΟ δεν αφορούσε εσάς προσωπικά Κε Δήμου, είναι γενικότερη για κάθε ευαισθητοποιημένο από καιρό ή πρόσφατα, πολίτη. Οπότε μη σπεύδετε να αποδείξετε ότι έχετε συμμετοχή σε ΜΚΟ εδώ & 20 χρόνια. Αντίθετα το σχόλιο ότι πολλές φορές έχετε κατηγορήσει τους "οικολόγους" - αλήθεια ποίοι είναι αυτοί οι οικόλογοι ή αλλιώς οικολόγριες, δικός σας χαρακτηρισμός - αφορά εσάς & θα πρέπει να το παραδεχτείτε. Με είχατε αφήσει άναυδο γιατί τους χαρακτηρισμούς αυτούς τους ρίχνατε φανατικά, σαν τυφλό χτύπημα χωρίς ίχνος επιχειρήματος. Κάτι σαν αυτές τις γελοίες φήμες που διασπείρουν μερικοί για δυσφήμηση ότι οι "οικολόγοι" ελευθερώνουν φίδια. Βασιζόμενοι στην λανθασμένη παγιωμένη αντίληψη του κόσμου για τα φίδια.
Η συγκέντρωση έγινε για πολλαπλούς λόγους & τρανή απόδειξη ότι η ατομικότητα μπορεί να λειτουργήσει μέσα σε μια συλλογική διαμαρτυρία είναι ακριβώς το γεγονός ότι προσωπικά ο λόγος που κατέβηκα στη συγκέντρωση ήταν για να εκφράσω τη θλίψη & την οργή μου για την τεράστια οικολογική καταστροφή & τις χαμένες ανθρώπινες ζωές, αλλά κυρίως από αυτά τα συναισθήματα πηγάζει η θέληση για μια διαφορετική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος, μέρος του οποίου είμαστε & εμείς. Να γίνει επιτέλους προτεραιότητα στην πολιτική βούληση.
Αλλωστε τελικά & οι χαμένες ζωές είναι απόλυτα συνυφασμένες με την οικολογική καταστροφή, δεν αυτοκτόνησαν, κάηκαν από πυρκαγιές κατ'αρχάς δασικές ή αγροτοδασικές.
Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι το χουμε χάσει λιγάκι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ νέα διαμαρτυρία που προτείνεται από το μπλογκ της αναδάσωσης είναι 3λεπτη ακινησία συγκεκριμένη ώρα και μέρα από όλο τον κόσμο (το μπανεράκι βγήκε πρώτα στα αγγλικά για να ευαισθητοποιήσει τους αλλοεθνείς).
Η απορία αν θα συμπεριληφθούν και τ' ασθενοφόρα στη διαμαρτυρία δεν απαντήθηκε.
Καλημέρα και καλό μήνα!
ΑπάντησηΔιαγραφήSterna hirundo
πρώτη φορά διαβάζω τον όρο "οικολόγριες" - και φυσικά δεν είναι δικός μου. (Αμαν πια η παραπληροφόρηση!). Δικός μου είναι ο όρος "οικοχόνδριοι" για τους υπερβολικούς οικολόγους που παρουσιάζουν συμπτώματα οικολογικής υποχονδρίας.
Ο/Η GLOB είπε...
ΑπάντησηΔιαγραφήandy dufresne said...
@glob,
Η πίστη στο εφάμαρτον της θελήσεως σημαίνει
η πίστη ότι η θέληση είναι αμαρτία.
-------------------
Ευχαριστώ. Είχα την εντύπωση ότι ξέρω αρκετά καλά τα ελληνικά. Προφανώς έκανα λάθος. Δεν είναι αρκετά για να διαβάζω Ράμφο.
Fri Aug 31, 04:57:00 PM
Το πασίγνωστο κόλπο του κάθε ψευτοδιανοούμενου. Όταν ο λόγος είναι κενός, το τυλίγουμε σε αστραφτερό περιτύλιγμα. Όλοι θα καταλάβαιναν την μαλακία αν γράψεις «η πίστη ότι η θέληση είναι αμαρτία», ενώ αν διαβάσεις «Η πίστη στο εφάμαρτον της θελήσεως» μένεις με το στόμα ανοικτό και απέραντο θαυμασμό λες μέσα σου «μα τι μυαλό κι αυτό, είναι μέγας».
Τα Blogs φυσικά και υποστηρίζουν την ατομικοτητά μας. Γιατί τάχα αυτό να αποκλείει την συλλογικότητα;
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιατί αν μπορούμε να πάμε μαζί να μην σε κοιτάξω στα μάτια, να σου δώσω το χέρι...
Μέσα στις σημερινές συνθήκες αφου βρούμε ο καθένας τον εαυτό του μένει να βρούμε και ο ένας τον άλλον.
Φίλε μου πάμε μαζί, κι ας μας λιθοβολούν κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες, οσοι δεν ξέρουν ...
ΥΓ. Πάντως εγώ στις 28 ήμουνα στη Σίφνο, στο Πανηγύρι του Αη Γιάννη στο Μαυρο Χωριό. Ναί απο φωτιά είναι το όνομα. Και άν και είναι 2 ωρες δρόμο με τα πόδια είναι πάντα κάτασπρο, φρεσκοβαμμένο, και πανηγύρισαν με πληρες γευμα 200 άτομα και με βιολιά και μπάλους...και δεν ήταν θαρρω bloggers. Ευ-Blogημένοι άνθρωποι ήταν.
Zalistika prospathwntas na vgalw mia akri apo ta Apeira Comments edw mesa. Gia na pw ola osa mou irthan sto mialo tha xreiastw 7 selides epomenws perierizomai se liga.
ΑπάντησηΔιαγραφή@sadosadist
Diavasa afta pou eleges gia tin poreia. Imoun k gw ekei, i fwtia anapse liga metra pio pera apo emena, tin exw k se fwtografia- mia stalia itan. 5 lepta meta eipame na figoume kai katefthinthikame pros ti skala. Kai tote itan pou thimithikan OI AXRISTOI na riksoun krotides, xwris logo k aitia vevaia. Trantaxtike OLOS o topos, nomizame pws eskase vomva i kati tetoio.
Me POIO dikaiwma k POIO skeptiko tin eriksan? Gia mia tosi da fwtia? Gia tous diadilwtes pou dn dimiourgisan to paramikro epeisodio? Giati tous kaname ti xari k diwksame tous politikopoiimenous pou skasan miti kamia wra pio prin?
Poso gelioi einai k Poso pio gelioi emeis pou ta anexomaste ola afta???
Ksesikwthika apo tous prwtous gia na paw stin diadilwsi. Twra kserw pws dn eixe kapoio ameso apotelesma. Alla kai pali DN tha pw pws dn aksize na paw i pws afto to ekanan merikoi gia na vgoune stin tileorasi. ELEOS, dn eimaste toso zwa.
ti allo na pw..
Εστω. Πράγματι αυτός ήταν ο χαρακτηρισμός. Τον άλλο τον έχω ακούσει από αλλού. Δεν είμαι τόσο λεπτολόγος για να κάθομαι να ψάχνω την ακρίβεια της έκφρασης & ούτε θα το κάνω. Η ουσία ωστόσο δεν αλλάζει. Ηταν ένας χαρακτηρισμός που είχε πέσει σαν αναίτιο χτύπημα, χωρίς ίχνος επιχειρηματολογίας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαταρχήν να ζητήσω συγνώμη για το καθυστερημένο και ίσως κατόπιν εόρτής μύνημά μου. Οφείλεται στο ότι μόλις πρόσφατα ανακάλυψα το Blog αυτό και χρειάστηκε πραγματικά αρκετός χρόνος να μελετήσω και τις 400 τόσες τοποθετήσεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφώνησα με το κο Δημου όχι γιατί διαφωνώ με τις μαζικές κινητοποιήσεις αλλά γιατί οι λόγοι της κινητοποιήσης δεν θέλουν μαζικό αγώνα, δεν καταπατατείται κάποιο δικαίωμα μας, αλλά χρειάζεται περισυλλογή, καταμέτρηση των πληγών και σκέψη μελλοντικής δράσης. Η κινητοποιήση ήταν άσκοπη και άκαιρη. Ήταν απλά η μόνη μορφή αντίδρασης που η ελλειπής μας παιδεία μας έχει μάθει. Και ήταν επικίνδυνη λόγω του χρόνου να καπελωθεί από το οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα (βγάλαμε τους οπαδούς μας στους δρόμους),
Ποιοί ήταν οι σκοποί και η λογική της κινητοποιήσης;
Να ρίξει την κυβέρνηση ή τους υπουργούς για το ότι ήταν ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την πυρκαϊά; Μα Κυβέρνηση αυτή την περίοδο δεν υπάρχει. Είναι Υπηρεσιακή. Είμαστε σε προεκλογική περίοδο και η Κυβέρνηση είχε κατέβει από το θώκο πρίν τις πυρκαΪές. Άρα άσκοπο.
Να ζητήσει από το κράτος να είναι πιο αποτελεσματικό; Μα ποιός είναι τελικά το κράτος; Προσωπικά και ρομαντικά πιστεύω ότι το κράτος είμαστε εμείς. Για ποιανών ανικανότητα διαδηλώναμε; Την δική μας; Άρα άτοπος και αυτός ο λόγος.
Να εκτονώσει την λαϊκή οργή και να επαναφέρει την την ουδό οργής σε φυσιολογικά επίπεδα και να μειώσει τις εντυπώσεις και να ξεχαστεί το θέμα πιο ομαλά και γρήγορα; Το μόνο που πετυχε.
Συμφωνώ με το κο Δήμου ότι σε τέτοιες καταστάσεις η Μπλοκόσφαιρα προσφέρει πιο πολλά. Γίνεται ένας γόνιμος διάλογος. Ακούγονται απόψεις. Δημιουργείται ένα ρεύμα. Ευαισθητοποιεί τον πολίτη ώστε νηφάλια να βγάλει συμπεράσματα και μελλοντικούς τρόπους δράσης. Οι βουβές κραυγές και το 'φτάνει πιά' τι προσέφεραν;
Πόσοι από εμάς και τους συμμετέχοντες στην πορεία κάναν 2 ώρες έρευνα στο διαδίκτυο να δουν πώς σβήνεται μία πυρκαϊά και να γνωρίζουν τι πρέπει να πράξουν σε μία τέτοια κατάσταση και τί να απαιτήσουν από τους ιθύνοντες κατά την διάρκεια της κρίσης;
Πόσοι από εμάς είδαν τον εαυτό τους στον καθρέφτη και αναλογιστήκαν τι οικολογικά σφάλματα κάνουν και ορκιστήκαν στον εαυτό τους ότι δεν θα τα ξανακάνουν ;
Πόσοι από εμάς τους δημοσίους υπαλλήλους ορκισθήκαμε ότι θα δίνουμε το 110% των δυνατοτήτων μας και θα βελτιωνόμαστε συνεχώς ώστε το δημόσιο να είναι πιο αποτελεσματικό;
Πόσοι από εμάς πήραν την ευθύνη για την ψήφο τους που αυτή έχει βάλει αυτούς το 300 σε αυτά τα έδρανα που μουτζώνουμε;
Πόσοι από εμάς αισθανθήκαν υπεύθυνοι για την κατάντια του δημοσίου μιάς και όταν έβλεπαν την πτώση του δεν διαδηλώσαν και δεν πράξαν τίποτα;
Έχουμε περάσει ούκ ολίγες καταστροφές τα τελευταία 10 χρόνια και ακόμα κανένας μας δεν ξέρει που να απευθυνθεί ώστε να στείλει οργανωμένη βοήθεια σε πληγέντες. Γιατί δεν το μάθαμε ακόμα;
Πόσοι από εμάς απαιτήσαμε ασκήσεις ετοιμότητας στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές μας ώστε να δοκιμαστούν τα σχέδια και να δούμε τις αδυναμίες τους; Ξέρει κανένας μας τί θα κάνει άμα πιάσει φωτιά ο χώρος εργασίας; Πως θα το εκκενώσει; Πώς θα φύγει; Ξερει κανείς μας άμα πιάσει φωτιά η γειτονιά του τι θα κάνει; Ξέρει κανείς μας ποιές είναι οι υποχρεώσεις του σε φυσικές καταστροφές και τί πρέπει να κάνει για να είναι αποτελεσματικός; Θυμάμαι την πρώτη υγειονομική άσκηση που είχαμε κάνει εδώ μακρυά που βρίσκομαι. Ξέρετε πόσους αθώους είχα σκοτώσει παρόλο που εφήρμοζα την λογική; 500. 500 άνθρωποι δυνητικά θα είχαν πεθάνει γιατί εγώ είχα μια εσφαλμένη λογική πανικού και λάθος κριτήρια δράσης. Την τρίτη φορά μου πεθάναν μόνο 2.
Λίγοι εώς ελάχιστοι αναλογιστήκαμε τις ατομικές μας ευθύνες ώς πολίτες και ως τέτοιοι να δράσουμε. Παρά βουβά διαδηλώσαμε και εκτονωθήκαμε. Σαν την παραβόλη με τις μωρές παρθένες γκρινιάξαμε, κατηγορήσαμε και μετά συνεχίσαμε την ανικανότητά μας. Αφου τον κακό τον κατηγορήσαμε και του δείξαμε. Κάναμε και αγωνιστική εξάσκηση. Πήραμε και λίγο από την αίγλη παλαιών διεκδικήσεων και αγώνων που τότε είχαν αίτια και αιτήματα.
Εγώ πιστεύω σε τέτοιες στιγμές η προσωπική αυτοκριτική και η ανίχνευση του δικού μου λάθους και βελτίωση της μονάδας, του κάθε πολίτη χωριστά είναι που θα βελτιώσει την κατάσταση στο σύνολο και όχι το σύνολο που θα τα ρίξει σε κάποιο αόρατο ανώνυμο, απρόσωπο και μακρυνό κράτος ίσως και θα τα προσωποποιήσει σε κανα δυό πρόσωπα.
Μου θυμίζει οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων που δεν βλέπουν ότι δεν τραβάν οι παίκτες και τα ρίχνουν στον προπονητή. Με αποτέλεσμα ο πρόεδρος να αλλάζει συνέχεια προπονητές άλλοτε άξιους και άλλοτε λιγότερο άξιους κατ απαίτηση των οπαδών αλλά η ομάδα δεν παίρνει πρωτάθλημα. Ετσι ποδοσφαιρικά βλέπουμε όλα. Η ζωή μας ένα μεγάλο γήπεδο.
Nikos Dimou said...
ΑπάντησηΔιαγραφήelias
σας θυμίζω ότι μετά την τρομοκρατική επίθεση στην Μαδρίτη κατέβηκαν αυθόρμητα στους δρόμους ένα εκατομμύριο άνθρωποι για να διαμαρτυρηθούν σιωπηλά.
Οι δέκα χιλιάδες της πλατείας Συντάγματος είναι θλίψη...
*****
Κύριε Δήμου, αποφασίστε... στο αρχικό post γράφατε ότι δεν θα είμασταν ούτε 1000. Τώρα που είμασταν 10.000 σας φαινόμαστε λίγοι... Τελικά, δεν σας πιάνει κανείς πουθενά, πάντα κάτι στραβό θα βρείτε..
swstos o panagiotis apo panw..einai eykolo pragma nomizete na mazeytoyn 10000++kosmos sto syntagma..o opoios na mhn exei kanena POLITIKO kai OIKONOMIKO symferon?
ΑπάντησηΔιαγραφήΤεχνοφοβικό άρθρο του Γ.Χ. Χουρμουζιάδη στο "Έθνος":
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ «επανάσταση» θα έρθει από τους δρόμους και όχι από το πληκτρολόγιο
ναι, βρισκόμαστε μπροστά στη γένεση ενός ιδιόρρυθμου «πολιτικού πολιτισμού».
Ενός πολιτισμού, όμως, που δεν αναπτύσσεται στα κοινωνικά πεδία όπου από τα χρόνια της Προϊστορίας, ακόμα, ένας πολιτισμός αναπτύσσεται: στην αγορά, στους δρόμους του κόσμου, στα σαλόνια των συνεδρίων, στις εκκλησίες, στις στάσεις των λεωφορείων, στους προθάλαμους των νοσοκομείων, στα τραπεζάκια των αργυραμοιβών, στις αίθουσες του Κοινοβουλίου. [...] Οχι. Ο «πολιτισμός των blog» γεννιέται, αποκτάει τα επιμέρους του σχήματα και αναπτύσσει τις ηλεκτρονικές λειτουργίες του στο σκοτάδι.
Εκεί όπου απουσιάζει ο «άλλος». [...] Εκεί όπου τα χέρια δεν μπορούν να γίνουν χειραψία, ούτε γροθιά, γιατί παγιδεύονται στην πλαστική γοητεία του πληκτρολογίου.
Ein Steppenwolf said...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤεχνοφοβικό άρθρο του Γ.Χ. Χουρμουζιάδη στο "Έθνος":
-------------------------
Τι περιμένεις από έναν σκληροπυρηνικό ΚΚΕ - είναι μέσα στον συντηρητισμό τους...